เยว่เลี่ยงรุ่ย ชายาข้ามภพ

ตอนที่ 4 : 100 % ศึกชิงนาง+ของกำนัลแทนใจ+เข้าเฝ้าไทฮองไทเฮา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,035
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 686 ครั้ง
    4 ต.ค. 62

วังหลวง

"ท่านพี่...หม่อมฉันมีเรื่องจะหารือด้วยเป็นการส่วนพระองค์พ่ะย่ะค่ะ..."เห็นท่าทีร้อนรนของน้องชาย 'จินลู่เฉิน' ซึ่งเป็นฮ่องเต้องค์ปัจจุบันโบกมือให้ทุกคนออกจากห้องทรงอักษรก่อนที่จะเงยหน้าจากพระราชโองการขึ้นมาถามน้องชายของตน

"เรื่องคุณหนูใหญ่เยว่หรือ...ข้ายังมิได้อ่านฎีกาที่เจ้าขึ้นถวายข้าเรื่องปฏิเสธการหมั้นกับนาง...เจ้ารีบร้อนขนาดนั้นเลยหรือ....หานเฟิง...นางบกพร่องที่ใดหรือ...หรือที่เจ้ารีบร้อนเพราะอยากหมั้นหมายกับคุณหนูรองเสิ่น...เจ้าอย่าคิดว่าข้าจะมิรู้เรื่องอันใดหานเฟิง...ถ้าให้ข้าเดาคุณหนูใหญ่เยว่คงปฎิเสธก่อนที่เจ้าจะปฎิเสธใช่หรือไม่เล่า..."ลู่เฉินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

"ท่านพี่รู้..."หานเฟิงค่อนข้างประหลาดใจ เนื่องจากพี่ชายของเขาดูใส่ใจคุณหนูใหญ่เยว่มากไปเกินควร

"เรื่องแค่นี้ข้าเดาได้ไม่ยากเท่าใด...ถึงเจ้าจะเป็นบุรุษอันดับหนึ่งแห่งเมืองนี้...แต่เจ้าคงลืมนึกถึงไปว่าคุณหนูใหญ่เยว่ก็เป็นโฉมสะคราญอันดับหนึ่งแห่งเมืองนี้เฉกเช่นเดียวกัน...ถึงแม้หลายปีที่ผ่านมานางมิเคยได้ออกมานอกจวนแม่ทัพใหญ่เยว่แต่เสียงร่ำลือถึงความงามของนางยังมีมิขาด...หากมิเชื่อในคำพูดของข้าเจ้าก็ดูฎีกาที่ลูกชายแม่ทัพต่างๆหรือแม้แต่ลูกชายขุนนางทั้งฝ่ายซ้ายฝ่ายขวาทั้งหลายอีกทั้งบุตรชายตระกูลพ่อค้า ตระกูลบัณฑิต ขอให้ข้าพระราชทานสมรสกับคุณหนูใหญ่เยว่เอาเอง..."หานเฟิงเลื่อนสายตาไปยังกองฎีกาที่ล้นออกมานอกกล่องใส่ ก่อนที่ความรู้สึกหวงแหนพุ่งขึ้นมาอย่างระงับไม่อยู่

"หากเจ้าจะมาขอให้พี่พระราชทานสมรสให้แก่นาง...เจ้าควรที่จะชนะใจนางให้ได้ก่อน...ว่าแต่เจ้าเถอะลู่เหวิน....คุณชายเจ้าสำราญย่างเจ้ามาหาข้าเอาป่านนี้มีเรื่องอันใดกัน..."ฮ่องเต้พูดกับหานเฟิงเสร็จสิ้นแล้ว จึงได้เอ่ยถามน้องชายที่มีฉายา 'คุณชายเจ้าสำราญ' เพราะมิเคยเห็นเขาอยู่ในวังเกินครึ่งเดือน

"ท่านพี่...ข้าสนใจดรุณีน้อยนางหนึ่ง...นางเป็นคุณหนูใหญ่แห่งจวนแม่ทัพเยว่...ข้าอยากให้นางมาเป็นหวังเฟย..."ลู่เหวินเอ่ยขึ้นก่อนนั่งลงจิบชาอย่างสบายอารมณ์ดุจดั่งมิมีเรื่องอันใดทำให้ทุกข์ร้อน 

"เยว่รุ่ยเลี่ยงหรือ...หวังเฟยเลยหรือ..."ฮ่องเต้เลิกคิ้วอย่างประหลาดใจรวมทั้งหานเฟิงที่มองลู่เหวินก่อนขมวดคิ้วแน่น


"เจ้าคงต้องเหนื่อยหน่อยหานเฟิง...มีคนชอบนางเพิ่มอีกหนึ่งคนซ้ำยังเป็นองค์ชายที่มีฉายาว่า'งามดุจดั่งเทพบุตรจุติ'...ส่วนตัวข้ายังมิกล้าคิดเลยถ้าหากว่าบุตรสาวคนโตของท่านแม่ทัพใหญ่เยว่เผยโฉมออกจากจวนแม่ทัพใหญ่เยว่มางานเลี้ยงที่ข้ากำลังจะจัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองในวันพระราชสมภพของไท่หวงไท่โฮ่ว*(*เป็นพระอัยยิกาในจักรพรรดิองค์ปัจจุบัน อาจจะมีฐานะเป็นพระอัยยิกาแท้ๆ หรือพระอัยยิกาเลี้ยงของจักรพรรดิก็ได้)...ก็คงมีบุรุษไม่น้อยที่ชอบนาง..."ฮ่องเต้ลอบยิ้ม หากก่อนหน้านี้หานเฟิงใส่ใจนางซักนิด นางคงให้ใจกับหานเฟิงแต่เพียงผู้เดียวอย่างแน่แท้เพราะก่อนหน้านี้นางชื่นชมในตัวหานเฟิงอย่างมากแต่หานเฟิงกลับทำท่าทีมีใจให้แก่คุณหนูรองเสิ่นทำให้คุณหนูใหญ่เยว่ตรอมใจขนาดเหม่อลอยตกสระน้ำในฤดูที่หนาวจัดเช่นนี้ หากท่านแม่ทัพใหญ่เยว่ล่วงรู้หานเฟิงคงได้เจ็บหนักเป็นแน่เพราะเขาเองซึ่งเป็นฮ่องเต้งอค์ปัจจุบันยังเกรงใจท่านแม่ทัพใหญ่เยว่สองส่วน แต่มาวันนี้ดูจากท่าทีของหานเฟิงแล้ว คงโดนดรุณีน้อยเยว่มิได้ใส่ใจตัวน้องชายเขาแม้แต่น้อยอีกทั้งยังปฎิเสธการหมั้นอย่างชัดเจนหากแต่ถนอมน้ำใจราชวงศ์ด้วยการอ้างเหตุผลว่าเป็นเพราะนางซึ่งมีฐานะต่ำต้อยมิอาจเอื้อมหวังสูงว่าจะเป็นพระชายาจวนหานเฟิงชินอ๋อง จึงขอปฎิเสธการเป็นคู่หมายของหานเฟิงชินอ๋อง


"ท่านพี่มีพระราชโองการจัดงานเฉลิมฉลองจัดงานเสด็จย่าเมื่อใดพ่ะย่ะค่ะ..."ลู่เหวินโบกพัดขนนกชั้นดีไปมาราวกับอากาศอบอ้าว


"รอให้ฤดูหนาวหมดไปก่อน...พระพลานามัยของไทฮองไทเฮามิสู้ดีนัก...ข้าเกรงว่าหากต้องลมหนาวครานี้พระวรกายจะเจ็บไข้ได้...เสี่ยวลู่เจ้าถามข้าเช่นนี้เจ้าต้องการสิ่งใดจากข้าหรือ..."น้ำเสียงรู้ทันของฮ่องเต้ทำเอา'เสี่ยวลู่'หรือลู่เหวินหัวเราะเบาๆ


"ท่านพี่ช่างรู้ใจข้ายิ่ง...ข้าจะส่งพับผ้าไหมที่มาใหม่จากร้านของข้าไปให้ว่าที่หวังเฟยขององค์ชายรองเช่นข้า..."องค์ชายรองลู่เหวิน มีตำแหน่งเป็นเยวี่ยอ๋อง เพราะฉะนั้นตำแหน่งพระชายาต้องเป็นหวังเฟยเท่านั้น


"เจ้าจะข้ามหน้าข้ามตาคู่หมายของนางเช่นข้าไปหรืออย่างไร..."หานเฟิงชินอ๋องขมวดคิ้วแน่น 


"โอ๊ะ...แต่ข้าได้ยินมาว่าว่าที่หวังเฟยของข้าผู้นี้ปฎิเสธการหมั้นหมายกับท่านพี่มิใช่หรือพ่ะย่ะค่ะ...เพราะหลายปีที่ผ่านมาท่านพี่เองก็มิได้ใส่ใจนางที่เป็นคู่หมายซ้ำยังเป็นต้นเหตุให้นางต้องตรอมใจทำให้เผลอเดินตกน้ำในสระจนแทบเอาชีวิตไม่รอดหากมิมีอาจารย์ของข้าที่ผ่านไปช่วยชีวิตนางพอดี...."เสี่ยวลู่ของฮ่องเต้ทำหน้ายียวนใส่พี่ชายอีกคนที่รั้งตำแหน่งชินอ๋อง


"เจ้า!!...."หานเฟิงมิเคยต้องข่มอารมณ์เท่านี้มาก่อน 


"หากท่านพี่มิคิดจะไยดีนาง...ท่านพี่ควรปล่อยนางไปเถิด...ข้าพร้อมจะดูแลคุณหนูใหญ่เยว่และให้นางเป็นหวังเฟยของข้าแต่เพียงผู้เดียว..."น้ำเสียงมั่นคงเอาจริงเอาจังทำให้ฮ่องเต้ประหลาดใจยิ่งนัก เพียงพบกันไม่กี่คราคุณหนูใหญ่เยว่ก็มีน้ำหนักในใจขององค์ชายเจ้าสำราญอย่างเสี่ยวลู่ขนาดนี้ อีกทั้งหานเฟิงก็มีท่าทีเปลี่ยนไปกว่าแต่ก่อน เขาเองก็นึกสนุกขึ้นมาหลังจากครองราชย์มาหลายปีมิมีสิ่งใดน่าสนุกเท่านี้มาก่อน


"เอาละๆ...พวกเจ้าเลิกทะเลาะกันดังเช่นเด็กๆได้หรือไม่....พวกเจ้าคิดว่าข้าควรจะจัดการแข่งขันศิลปะ5แขนงระหว่างลูกสาวข้าราชบริพารหรือไม่...เผื่อเสด็จย่าจะเห็นความสามารถของคุณหนูใหญ่เยว่แล้วเกิดเอ็นดูนางมากขึ้น...เจ้าสองคนมีความเห็นว่าอย่างไร..."ฮ่องเต้โบกมือห้ามก่อนที่จะเอ่ยถามความเห็น


"ดี!!/ย่อมดียิ่ง..."ทั้งสองสบสายตากันอย่างมิมีใครยอมใครโดยมีคุณหนูใหญ่เยว่เป็นตัวแปรสำคัญ


"เอาละๆ...อีกสักสองวันข้าจะมีพระราชโองการจัดงานเฉลิมฉลองตลอดทั้งเดือน...อีกทั้งจะจัดงานแข่งขันศิลปะห้าแขนงให้คุณหนูตระกูลต่างๆเข้าร่วมแข่งขันโดยมีเสด็จย่า...ข้าและองค์ชายทั้งหมดเป็นผู้ตัดสิน...แต่ยามนี้พวกเจ้าควรไปยังตำหนักพวกเจ้าได้แล้ว...ข้าจะพักผ่อนฟังพวกเจ้าทะเลาะกันเช่นนี้ข้าปวดหัวยิ่งนัก..."ฮ่องเต้อย่างเขาต้องมาตัดสินอะไรเช่นนี้ด้วยหรือ ทั้งหานเฟิงและเสี่ยวลู่เองก็เป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตั้งแต่เด็ก 


"ข้าหนักใจเหลือเกิน....หม่ากงกง...."เห็นฮ่องเต้นวดขมับไปมาเบาๆ หม่ากงกงเองก็อยากจะกราบทูลเหลือเกินว่าเขาก็ปวดหัวเฉกเช่นเดียวกันที่เห็นทั้งท่านอ๋องและองค์ชายรองที่ดูแลมาตั้งแต่วัยเยาว์ทะเลาะกันไม่เลิกรา เพียงแต่ครั้งนี้มีหัวใจของคุณหนูใหญ่เยว่เป็นเดิมพันที่สำคัญ

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ตำหนักไทฮองไทเฮา


"เจ้าว่าอย่างไรนะ...หลานข้าทั้งสองคนเกิดชอบพอกับคุณหนูใหญ่เยว่เช่นนั้นหรือ...หากข้าเข้าใจมิผิดคุณหนูใหญ่เยว่มิใช่เป็นคู่หมายของเสี่ยวเฟิงที่ฮ่องเต้พระราชทานมิใช่รึ...."ไทฮองไทเฮาหรือหรือเสด็จย่าของทั้งสามพระองค์เอ่ยถามเหรินนี่ว์กวน*(*สตรีที่มีตำแหน่งรับใช้เจ้านายฝ่ายใน โดยส่วนมากจะอยู่ตำหนักของไทฮองไทเฮา)


"เพคะ...หากแต่คุณหนูใหญ่เยว่ปฏิเสธการหมั้นระหว่างท่านชินอ๋องหานเฟิงกับตัวเองเพคะ...นางให้เหตุผลว่าตำแหน่งหวังเฟยแห่งจวนเหอซั่วชินหวังนั้นเป็นการใฝ่สูงเกินเอื้อมสำหรับสามัญชนเช่นนางเพคะ..."เหรินนี่ว์กวนตอบขณะรินน้ำชาถวาย


"เป็นเช่นนั้นหรอกหรือ...นับว่าเป็นสตรีที่ชาญฉลาดสมกับเป็นคุณหนูใหญ่แห่งจวนแม่ทัพเยว่เจิ้งหู่ยิ่งนัก...คำตอบของนางมิได้กล่าวหาว่านางเป็นฝ่ายผิดที่ปฎิเสธการหมั้นครั้งนี้และยังถนอมน้ำใจราชวงศ์อีกด้วย...ข้าชักจะสนใจในตัวคุณหนูใหญ่เยว่ขึ้นเรื่อยๆแล้วสิ...ว่าแต่นางเป็นบุตรสาวของฮูหยินคนใดในจวนแม่ทัพใหญ่เยว่หรือ...ใช่บุตรสาวของฮูหยินรองหรือไม่..."ไทฮองไทเฮาเอ่ยถามนางกำนัลคนสนิทขณะที่เอนกายลงบนตั่งนอน


"ทูลไทฮองไทเฮา...คุณหนูใหญ่เยว่เป็นบุตรสาวของฮูหยินเอกของท่านแม่ทัพใหญ่เพคะ....ส่วนฮูหยินรองและบุตรสาวหม่อมฉันได้ยินนางกำนัลพูดกันว่าท่านแม่ทัพใหญ่เยว่มีคำสั่งให้ทั้งสองคนไปปฎิธรรมที่สำนักชีอย่างมิมีกำหนดกลับเพคะ....เนื่องจากทั้งสองรวมทั้งบ่าวไพร่บางส่วนในจวนบังอาจทำร้ายคุณหนูใหญ่เยว่...อีกทั้งฮูหยินรองนั้นได้มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับคนเลี้ยงม้าภายในจวนเพคะ..."


"ข้าก็คิดไว้อยู่แล้วว่าทำไมถึงให้คุณหนูใหญ่เป็นผู้ดูแลจวนทั้งๆที่หน้าที่นี้จะเป็นของฮูหยินรอง...เหรินหนี่ว์กวนข้าว่าเจ้าชักจะรู้ความนอกกำแพงวังมากไปเกินสมควรแล้ว...เห็นทีข้าต้องหาโอกาสไปพบคุณหนูใหญ่เยว่ด้วยตนเองซักครา...ดับไฟเถิดแล้วเจ้าไปพักได้..."ไทฮองไทเฮาโบกมือให้นางกำนัลคนสนิทไปพักผ่อน

.

.

.

.

.

.

.

.

.

จวนแม่ทัพ ยามเฉิน*(*07.00-08.59)


"คุณหนูเหตุใดจึงตื่นยามนี้เล่าเจ้าคะ...มินอนต่อสักหน่อยหรือ..."จินทงถามขณะยกอ่างล้างหน้ามาให้


"ข้านอนมิหลับ...เดี๋ยววันนี้ข้าจะเข้าครัวตุ๋นโสมกับไก่ดำที่ได้มาเมื่อตอนเช้าตรู่ให้ท่านพ่อเสียหน่อย....อากาศข้างนอกยังเย็นอยู่...ได้ไก่ตุ๋นโสมคงดีไม่น้อย..."ร่างบางที่สวมใส่ผ้าพลิ้วสีชมพูกรอมเท้าลายผีเสื้อขยับปีกกำลังพับแขนเสื้อเพื่อเตรียมอาหารเช้าให้ท่านแม่ทัพ ก่อนที่จะพบว่าหัวหน้าแม่ครัวจางที่เพิ่งกลับมาจากบ้านนอกวางอำนาจใส่นางซึ่งเป็นคุณหนูใหญ่แห่งจวนท่านแม่ทัพนี้


"คุณหนูใหญ่จะหยิบจับใช้ของในครัวให้มันเบามือหน่อยนะเจ้าคะ...บ่าวไพร่พวกนี้มิได้มีเพื่อช่วยคุณหนู..."แม่ครัวจางกระชากข้อมือบางจนเห็นเป็นรอยปื้นแดงชัด หากแต่เลี่ยงรุ่ยผู้นี้มิยอมให้ผู้ใดมาทำร้ายได้เหมือนเก่า นางจึงสะบัดมือเข้าหน้าแม่ครัวจางเต็มๆแรงหลายทีติดกัน


เพี๊ยะ!!! มือเรียวสะบัดเข้าปยังหน้าอวบอูมของหัวหน้าแม่ครัวจางเต็มแรงหลายครั้ง จนใบหน้านั้นบวมเหมือนหัวหมูถูกน้ำร้อน


"นางรุ่ยเลี่ยง!!!!...."แม่บ้านจางตวาดใส่อย่างเคยชิน เพราะก่อนหน้านี้นางมีคนคุ้มหัวคือฮูหยินรองทำให้นางมิกลัวที่จะตวาดใส่คนตรงหน้า 


"ขนาดพ่อข้าอยู่ในจวนเจ้ายังกล้าวางอำนาจใส่ข้าหรือ...เจ้ามิเห็นรึว่านายของเจ้าหายไปไหน...หรือการที่เจ้ากลับมาครานี้เพียงเพื่อเป็นนกสองหัวรายงานฝั่งนู้นทีฝั่งนี้ที...หรือเจ้าหลงคิดว่าเบี้ยที่เจ้าได้จากเจ้านายของเจ้ามันจะทำให้เจ้ามิเป็นอันใด...หากเจ้าคิดเช่นนั้น...เจ้า-คิด-ผิด..."เลี่ยงรุ่ยพยักหน้าให้พี่จิ้นทงนำเบี้ยจากห้องแม่ครัวจางมาเทกองไว้ในเตาถ่านตรงหน้าก่อนที่เบี้ยจะละลายไปกับเปลวไฟ ทำเอาหัวหน้าแม่ครัวหน้าซีดขาว 


"พวกเจ้าเห็นใช่หรือไม่ว่าถ้าหากเจ้าคิดไม่ซื่อสัตย์ต่อคนในจวนนี้จะเป็นเช่นไร...และเจ้ามิเหมาะสมกับคำว่าหัวหน้าแม่ครัว...ข้าจะส่งตัวเจ้าให้พ่อบ้านจัดการ...พ่อบ้าน...จัดการตามสมควรเถิด..."จริงๆแล้วเลี่ยงรุ่ยมิได้เป็นคนจิตใจโหดร้ายเช่นนั้น เพียงแต่ยามนี้หากใครคิดร้ายต่อนางนางจะทำคืนเป็นสองเท่าโดยมิผ่อนปรน ก่อนที่แม่ครัวจางจะถูกโบยแล้วจับขายเป็นทาสชั้นต่ำนอกเมือง


"คุณหนูขอรับละมือจากตรงนี้เถิดขอรับ...ท่านแม่ทัพให้ข้ามาเชิญคุณหนูไปที่ห้องอ่านหนังสือขอรับ...อีกทั้งยังมีชุดและเครื่องประดับพร้อมทั้งปิ่นตุ้งติ้งไพลินที่ส่งมาจากตำหนักขององค์ชายรองพร้อมทั้งให้คนมากำชับว่าให้คุณหนูใหญ่ขอรับ...ข้าเลยมิกล้าปฎิเสธ..."พ่อบ้านรีบรายงานทันที ทำเอาเลี่ยงรุ่ยชะงักแล้วขมวดคิ้วแน่น


"ข้ามิได้รู้จักองค์ชายรองเสียหน่อย...เหตุใดจึงต้องส่งของมาให้ข้าด้วย...แต่ก็ดีได้ของโดยมิต้องเสียเบี้ยแม้แต่น้อย...ข้าละเป็นปลื้มยิ่งนัก...พ่อบ้านหลี่พาข้าไปหาท่านพ่อหน่อยเถิด...วันนี้วันเกิดหลานสาวท่านใช่หรือไม่...ข้าฝากปิ่นหยกพร้อมกับเบี้ยไปให้นางด้วย....โตเป็นสาวสะพรั่งแล้วต้องมีของสวยงามติดไว้บ้าง....เอาล่ะวันนี้พ่อบ้านหลี่หยุดวันนึงเถิด....ข้าจะไปพบท่านพ่อด้วยตัวเอง...ส่วนเจ้าก็มาเคี่ยวให้ดีละอย่าให้ก้นหม้อไหม้...ข้าตุ๋นน้ำโสมเผื่อพวกเจ้าทุกคน...ฝากตักไปแจกทหารที่กำลังซ้อมอยู่ลานหลังบ้านด้วย..."เลี่ยงรุ่ยดึงแขนเสื้อลงก่อนที่จะเดินไปยังห้องอ่านหนังสือที่เรือนใหญ่

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.


ห้องอ่านหนังสือ จวนแม่ทัพเยว่


"รุ่ยเอ๋อร์...มีพระราชโองการให้เจ้าเข้าเฝ้าไทฮองไทเฮาอีกทั้งคืนนี้ฮ่องเต้จัดงานเฉลิมฉลองและให้คุณหนูทุกตระกูลแสดงความสามารถ...อีกประเดี๋ยวจะมีรถม้าจากตำหนักไทฮองไทเฮามารับเจ้าที่จวน...แต่ถ้าเจ้าไม่อยากไป...พ่อจะ..."เจิ้งหู่มิอยากให้นางเข้าเฝ้าเนื่องด้วยมิอาจล่วงรู้ได้ว่าจะเกิดอันใดขึ้น


"ท่านพ่อ...ลูกจะไปเข้าเฝ้าไทฮองไทเฮาเจ้าค่ะ...ท่านพ่อมิต้องกังวลแต่อย่างใด....ลูกจะระวังตัวให้ดี....ระหว่างนี้ท่านพ่อลองชิมไก่ดำตุ๋นโสมฝีมือลูกไปก่อนนะเจ้าคะ..."เลี่ยงรุ่ยส่งยิ้มไปให้ท่านพ่อของนางคลายกังวลแม้นางจะมิอาจเดาทางได้เลย 


"เช่นนั้นพ่อก็เบาใจ....เจ้าจงระวังตัวให้ดี...หากไม่ติดว่าที่ที่เจ้าไปเป็นวังหลวงพ่อจะให้หมินซื่อไปเป็นเพื่อนเจ้า...อ้อ...เจ้าเห็นชุดและเครื่องประดับที่มาจากตำหนักองค์ชายลู่เหวินแล้วหรือไม่...พ่อมิอยาก..."เจิ้งหู่หนักใจทั้งสองเรื่อง ทั้งไทฮองไทเฮามีรับสั่งตรัสให้บุตรสาวเข้าเฝ้า ทั้งเรื่องชุดผ้าไหมสีน้ำเงินปักเลื่อมตรงชายกระโปรงเป็นดอกไม้เล็กๆกระจายทั่วประโปรงเวลาขยับเบาๆจะสะท้อนกับไฟ อีกทั้งยังปิ่นตุ้งติ้งไพลินล้ำค่านั่นอีก ทั้งชุดไหมชมพูแก้วทอทั้งผืนและกำไลทับทิมเม็ดใหญ่ที่จวนชินอ๋องหานเฟิงส่งมาให้อีก ลูกสาวเขาไปทำเวรกรรมอะไรไว้หนักหนากันนะ คนในวังถึงเข้ามาเกี่ยวพันเช่นนี้


"ลูกจะใส่ชุดที่องค์ชายรองมอบให้เจ้าค่ะ...หากลูกมิใส่ขององค์ใดองค์หนึ่ง....เกรงว่าจะกระทบกับท่านพ่อได้เพราะเท่าที่ลูกได้ยินมาว่าองค์ชายรองลู่เหวินแม้จะมีฉายาองค์ชายเจ้าสำราญแต่ฮ่องเต้กลับให้ความสำคัญไม่น้อยเจ้าค่ะ...แม้ว่าฮ่องเต้นั้นจะไว้หน้าท่านพ่อสองในสามส่วนแต่สำหรับข้าจิตใจคนเรายากแท้หยั่งถึง...ลูกมิใช่หญิงอ่อนแออีกต่อไปแล้วนะเจ้าคะ..."เห็นลูกสาวส่งรอยยิ้มมาเช่นนี้ บิดาอย่างเขาก็เบาใจ 


"ท่านแม่ทัพขอรับ..รถม้าจากตำหนักไทฮองไทเฮามาเทียบถึงหน้าจวนแล้วขอรับ..."พ่อบ้านจางเข้ามาบอกก่อนถอยออกไป


"เช่นนั้นลูกขอตัวไปเข้าเฝ้าไทฮองไทเฮาก่อนนะเจ้าคะ..."เห็นลูกสาวเดินลับสายตาไปขึ้นรถม้า จิตใจของแม่ทัพเจิ้งหู่ก็หนักอึ้ง 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ในรถม้า 


"ไม่ทราบว่าท่านคือ..."เลี่ยงรุ่ยตัดสินใจทำลายความเงียบบนรถม้า 


"ข้าคือหนี่ว์กวนเจ้าค่ะคุณหนูใหญ่เยว่..."นางกำนัลคนสนิทก่อนลอบสังเกตุกิริยามารยาทของคนตรงหน้า เรื่องรูปร่างหน้าตาหนี่ว์กวนยอมรับในใจว่าคุณหนูใหญ่เยว่คือโฉมสะคราญอันดับหนึ่งของเมือง เหมาะสมกับที่ทั้งชินอ๋องหานเฟิงและองค์ชายลู่เหวินเปิดศึกชิงนาง แต่สิ่งที่สำคัญคือกิริยามารยาท แต่หนี่ว์กวนก็ต้องยอมรับในใจอีกคราว่ากิริยามารยาทของคนตรงหน้ามิได้ดูขัดตาแม้แต่น้อย ทั้งๆที่นางมิได้เติบโตโดยมีมารดาอบรมสั่งสอน


"ข้าคงต้องรบกวนหนี่ว์กวนบอกถึงกิริยามารยาทในวังเสียแล้วเจ้าค่ะ...."รุ่ยเลี่ยงยิ้มละไมก่อนจะเอนตัวพิงพนักในรถม้าอย่างสบายๆ


"ได้เจ้าค่ะ...คุณหนูใหญ่เยว่"หนี่ว์กวนยิ้มรับก่อนที่รถม้าจะจอดยังหน้าตำหนักของไทฮองไทเฮา


"เชิญคุณหนูใหญ่เยว่...ถึงตำหนักไทฮองไทเฮาแล้วเจ้าค่ะ..."รุ่ยเลี่ยงก้าวลงจากรถม้าอย่างไม่ขัดเขินก่อนที่จะเดินตามหนี่ว์กวนเข้าไปยังตำหนักชั้นในที่ประทับของไทฮองไทเฮา


"คุณหนูใหญ่เยว่มาถึงแล้วเพคะไทฮองไทเฮา..."หนี่ว์กวนเข้าไปประคองไทฮองไทเฮาก่อนที่จะเสด็จมายังด้านนอก


"ถวายบังคมเพคะไทฮองไทเฮา...หม่อมฉันเยว่ลุ่ยเรี่ยงจากจวนแม่ทัพเยว่เจิ้งหู่เพคะ...ขอพระองค์อายุยืนหมื่นๆปีเพคะ...."เลี่ยงรุ่ยยอบกายลงก่อนที่จะก้มหน้าอย่างสงบเสงี่ยม


"เงยให้คนแก่อย่างข้าดูหน้าเจ้าให้ชัดๆสิ...เยว่รุ่ยเลี่ยง..."ไทฮองไทเฮาดันหน้ารุ่ยเลี่ยงขึ้นก่อนที่จะมองใกล้ๆ 


"ข้ามิแปลกใจเท่าใดนัก....เช่นนั้นละก็....ข้าให้ถือว่าเป็นของกำนัลจากข้า..."ไทฮองไทเฮาปลดกำไลหยกสีเลือดนกที่มีค่าควรเมืองให้เยว่รุ่ยเลี่ยง


"ของมีค่าควรเมืองเช่นนี้หม่อมฉันมิอาจรับไว้ได้เพคะ...อีกทั้งยังเป็นหยกสีเลือดนกที่หายากยิ่ง..."เยว่รุ่ยเลี่ยงก้มหน้าต่ำก่อนที่ไทฮองไทเฮาจะยิ้มอย่างเอ็นดูแล้วจับข้อมือบางขาวจัดใส่กำไลหยกสีเลือดนก


"เห็นหรือไม่....มันพอดีกับเจ้า...ก็ถือว่าเป็นของเจ้าเถิดนะ...หนี่ว์กวนจัดผ้าไหมที่ทางราชสำนักส่งมาให้...ให้คุณหนูใหญ่เยว่สามพับ...เลือกผ้าไหมที่เพิ่งได้มาเมื่อวันก่อน..."หนี่ว์กวนถึงกับประหลาดใจยิ่ง เนื่องจากผ้าไหมที่เพิ่งได้มานั้นเป็นผ้าไหมแก้วเหลือบสีรุ้ง ส่วนอีกสองพับเป็นผ้าไหมสีชมพูกลีบบัวไล่จากเข้มไปอ่อน ทั้งๆที่ไทฮองไทเฮาผู้เป็นใหญ่ในตำหนักชั้นในมิใช่จะถูกใจผู้ใดง่ายนักแต่กลับยกให้คุณหนูใหญ่เยว่นั่นแปลว่าไทฮองไทเฮาถูกใจคุณหนูใหญ่เยว่มิใช่น้อยเลย 


"เป็นพระกรุณาของหม่อมฉันยิ่งนักเพคะ..."รุ่ยเลี่ยงยอบกายลงอีกครั้ง


"หากหลานทั้งสองคนของข้ารู้ว่าเจ้ามาตำหนักข้า...ข้าคงโดนต่อว่ามิใช่น้อยเลย..."ไทฮองไทเฮาแอบสังเกตปฏิกิริยาของคนตรงหน้าแต่กลับพบว่ามีแต่ความเงียบสงบนิ่ง ราบเรียบหากแต่มั่นคงยิ่งนัก ไทฮองไทเฮามิใช่คนมิรู้ประสา ผ่านร้อนผ่านหนาวมามากนัก แต่คนตรงหน้าของพระนางนี้ทำเอาไทฮองไทเฮานึกชื่นชม แม้ขาดมารดาคอยอบรม แม้จะถูกกลั่นแกล้งเพียงใด เพชรย่อมเป็นเพชรอยู่วันยันค่ำ พระนางจึงพนักหน้าอย่างพึงใจยิ่ง 


"วันนี้...หม่อมฉันได้ทำขนมดอกกุ้ยมาถวายเพคะ...หนี่ว์กวนบอกหม่อมฉันว่าทรงโปรดขนมดอกกุ้ย...หม่อมฉันมิอาจนำของมีค่าควรเมืองมาถวายให้สมพระเกียรติได้....จะมีก็แต่ขนมดอกกุ้ยที่ทำเหมือนดอกกุ้ยและดอกไม้มงคลอีกแปดชนิดมาถวายเพคะ....”เยว่รุ่ยเลี่ยงนำขนมจัดใส่จานก่อนส่งให้หนี่ว์กวนตรวจสอบพิษแล้วจึงถวายให้แก่ไทฮองไทเฮา


"หน้าตาขนมดอกกุ้ยดูเหมือนดอกกุ้ยจริงๆ...เจ้านี่ใส่ใจคนแก่อย่างข้ายิ่ง...คืนนี้จะมีงานเลี้ยงฉลองให้แก่ข้า...ข้าอยากให้เจ้าใส่กำไลวงนี้มาด้วยจะได้หรือไม่.."ไทฮองไทเฮาลองหยั่งเชิง


"ย่อมได้แน่นอนเพคะ..."เยว่รุ่ยเลี่ยงยอบกายก่อนรับคำ


"เอาละๆ...ข้าจะพักผ่อนแล้ว...หนี่ว์กวนไปส่งคุณหนูใหญ่เยว่ให้ถึงจวนท่านแม่ทัพ..."ไทฮองไทเฮาโบกมือก่อนที่จะเสด็จเข้าไปยังตำหนักชั้นใน


"น้อมส่งเสด็จไทฮองไทเฮาเพคะ..."เยว่รุ่ยเลี่ยงยอบกายลงก่อนที่จะเดินตามหนี่ส์กวนเพื่อขึ้นรถม้ากลับจวนแม่ทัพ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 686 ครั้ง

133 ความคิดเห็น

  1. #130 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 11:06
    ขอบคุณค่ะ^^
    #130
    0
  2. #125 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 01:15
    เดี๋ยวๆ เข้าครัวแล้วไม่เปลี่ยนชุดก่อนเข้าเฝ้าเหรอ แจ้งปุ๊บให้ไปปั๊บไม่พอทำขนมเตรียมถวายตอนไหน .....รวบรัดไปนะ ขาดความต่อเนื่อง

    ถ้าเกลี่ยเรื่องเพิ่มอธิบายอีกหน่อยน่าจะดีนะรีดว่า นางเอกสายแข็งกับการยอมรับง่ายๆ จากคนรอบข้าง พอเข้าใจได้นะว่าไม่ได้ยึดติดการดำเนินเรื่องที่เป็นระบบระเบียบแบบจีนจ๋า
    #125
    0
  3. #69 คนที่รอมานาน (@puccaaa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 23:52
    ตกลงนางเอกชื่อรุ่ยเลี่ยงหรือเลี่ยงรุ่ยคะ
    #69
    0
  4. วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 05:39
    พี่เต้ ชินอ๋อง และลู่เหวิน เป็นพี่น้องกัน พี่เต้พี่ใหญ่สุดใช่ป่ะ ก่อนได้รับตำแหน่งหวงตี้ก็เป็นองค์ชายใหญ่ แล้วทีนี้ลู่เหวินเรียกชินอ๋องว่าท่านพี่ แสดงว่าชินอ๋องเป็นพี่ ควรเป็นองค์ชายรองไม่ใช่หรอ? ส่วนลู่เหวินเป็นน้องคนที่สามใช่มั้ย ควรเป็นองค์ชายสาม จะเป็นองค์ชายรองได้ไงอ่ะ งง หรือเราอ่านไม่แตก หรือถ้าสับสน ใช้แทนยศอ๋องไปเลย อ๋อง3 อ๋อง4 ตลอดจนอ๋อง8 9 10 เอาแบบนี้ง่ายกว่า เห็นนักเขียนบางท่านก็ใช้แบบนี้
    #แนะนำ
    #64
    0
  5. #41 gverdee (@nestle-ng) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 22:19
    ขอพระเอกคนไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ชินอ๋องอะ คนแบบนี้ไม่สมควรได้ความรักจากนางเอก อยู่ตั้งนานไม่เห็นค่า พอนางเอกเปลี่ยนไปแล้วตัวเองจะเอา ไม่เอาด้วยหรอก
    #41
    0
  6. #40 Emmajung (@Emmajung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 19:39

    รอนะคะ
    #40
    7
    • #40-3 Daisy_Iris (@Daisy_Iris) (จากตอนที่ 4)
      25 พฤษภาคม 2562 / 21:09
      อัพแล้วนะคะ
      #40-3
    • #40-5 Daisy_Iris (@Daisy_Iris) (จากตอนที่ 4)
      25 พฤษภาคม 2562 / 21:25
      นอนก่อนก็ด๊ายยย พน.ค่อนตื่นมาอ่านใหม่~
      #40-5
  7. #39 nonameja55 (@nonameja55) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 17:46
    ชอบชายรองลงเรือชายรองไปก่อน
    #39
    1
    • #39-1 Daisy_Iris (@Daisy_Iris) (จากตอนที่ 4)
      25 พฤษภาคม 2562 / 21:26

      อัพแล้วนะค้าา
      #39-1
  8. #38 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 02:58

    ไทฮองไทเฮาจะออกไปเจอคุณหนูใหญ่เองแล้ว จะไปดูว่าท่ีหลานสะใภ้ ที่หนุ่ม ๆ แย่งตัวกัน ว่าจะถูกใจนางรึเปล่า

    #38
    0
  9. #37 kosittanakorn (@kosittanakorn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 01:00

    เชียร์คุณชาย​เจ้าสำราญ​ค่ะ

    #37
    0
  10. #36 Pam NPP (@pampampamela) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 00:25

    รอคบ 100% คร่า

    #คถณชายเจ้าสำราญ

    #36
    0
  11. #34 bee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 21:39

    ลงเรือ คุณชายจ้าวสำราญค่ะ

    #34
    1
  12. #33 por4312525 (@por4312525) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 12:17

    กำลังสนุกเลย
    #33
    1
    • #33-1 Daisy_Iris (@Daisy_Iris) (จากตอนที่ 4)
      23 พฤษภาคม 2562 / 21:01

      อัพแล้วค่าา
      #33-1
  13. #32 Pam NPP (@pampampamela) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 11:09

    บทนี่ ออกจะงงในบทสนทนาหน่อยนะคะ

    ที่คุยกันอยู่อ่ะมีแค่ฮ่องเต้กับหานเฟิง? หรือมีคุณชายเหวินด้วย?

    #32
    1
    • #32-1 Daisy_Iris (@Daisy_Iris) (จากตอนที่ 4)
      23 พฤษภาคม 2562 / 13:43

      มีคุณชายเหวินตอนท้ายค่า พอดีไรท์รีบไปฝึกงานเลยมาอัพไว้ก่อน เดี๋ยวจะแก้ไขตอนค่ำๆนะคะ ขอบคุณที่อ่านมากๆเลยนะค้าา
      #32-1
  14. #31 Emmajung (@Emmajung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 10:11

    มาต่อเลยไรท์จ๋า เค้ารอนานเดียวใจขาด 5555
    #31
    1
    • #31-1 Daisy_Iris (@Daisy_Iris) (จากตอนที่ 4)
      23 พฤษภาคม 2562 / 21:02

      อัพแล้วนะค้าา
      #31-1
  15. #30 kosittanakorn (@kosittanakorn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 09:38

    สนุกค่ะ ชอบที่นางเอกเก่ง มั่นใจในตัวเอง รีบมาอัพเพิ่มนะคะ รออยู่ค่ะ

    #30
    0