เยว่เลี่ยงรุ่ย ชายาข้ามภพ

ตอนที่ 9 : 100% (องค์ชาย)ตัวป่วนของวังหลวง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,800
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 248 ครั้ง
    6 ต.ค. 62

เวยอู่หลง ยามอู่* (11.00-12.59*) เวยอู่หลงเป็นภัตตาคารชั้นยอด ตั้งอยู่ตรงหัวมุมของตลาด รองรับเฉพาะเชื้อพระวงศ์และบรรดาขุนนางเท่านั้น เนื่องด้วยอาหารแต่ละชนิดมีราคาสูง หากแต่ชื่อเสียงขนมของภัตตาคารนี้ยังคงเลื่องลือเรื่อง ผิงกั่วพ่าย*(พายแอปเปิ้ล*) อีกทั้งการจองยังยากแสนยาก เนื่องด้วยเจ้าของที่นี่ทำตามใจของตนเอง แม้แต่เชื้อพระวงศ์บางพระองค์ยังมิเคยได้ลิ้มรส จะเป็นใครไปได้เล่านอกจาก

"องค์ชายหวงลู่เพคะ...หม่อมฉันได้สั่งพ่อครัวให้ลงมืออย่างสุดฝีมือเพื่อว่าที่หวังเฟยทั้งสองพระองค์แล้วเพคะ..."เถ้าแก่เนี้ยในนามทูลบอกคนตรงหน้า

"ข้าไว้ใจมิผิดคน...ข้าฝากทั้งสองคนไว้ด้วย...หากนางอยากสั่งอะไรเพิ่มก็ปล่อยให้นางสั่ง...แล้วลงบัญชีข้าไว้...ข้าจะไปคิดกับเจ้าเสี่ยวเมิ่งเป็นสองเท่า..."เห็นคนตรงหน้ายกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ทำเอานางส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ 

"เถ้าแก่เนี้ยขอรับ...คุณหนูใหญ่เสิ่นและคุณหนูใหญ่เยว่มาถึงแล้วขอรับ...ให้ข้าพานางไปที่ห้องที่ดีที่สุดของเราหรือไม่ขอรับ.."

"มิต้อง...เดี๋ยวข้าจะลงไปดูแลคุณหนูทั้งสองด้วยตัวเอง....เจ้าไปรับรองแขกคนอื่นเถอะ...เช่นนั้น..หม่อมฉันขอตัวไปดูแลคุณหนู..เอ่อ..ว่าที่หวังเฟยก่อนนะเพคะ..."อิงจิวฮวาเอ่ยขึ้นก่อนลงไปชั้นล่าง
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

ชั้นล่างเวยอู่หลง

"พี่หญิง...เวยอู่หลงได้ข่าวว่าจองยากมิใช่หรือเจ้าคะ...เหตุใดพี่หญิงจึงจองได้เล่าเจ้าคะ...พี่หญิงเก่งที่สุดเลยเจ้าค่ะ..."เยว่เลี่ยงรุ่ยที่กำลังถือถังหูลู่สองมือก่อนที่จะเอาหัวมาพิงไหล่ของเสิ่นหนิงเซียน ทำเอาใจของหนิงเซียนเต้นผิดจังหวะ

"ก็เพราะคุณหนูใหญ่เสิ่นรู้ว่าพี่สาวชอบทานน่ะสิ...."จู่ๆลู่เมิ่งก็เข้ามาขัดจังหวะแล้วแทรกระหว่างกลาง ในขณะนางที่กำลังจะเอื้อมมือโอบเอวบางของคนข้างๆ

"องค์ชายลู่เมิ่ง...องค์ชายก็มาทานร้านนี้ด้วยหรือเพคะ..."เสิ่นหนิงเซียนกัดฟันกรอดๆก่อนที่จะถาม

"ย่อมต้องมาทานอยู่แล้ว...เวยอู่หลงออกจะมีชื่อเสียงดังทั่วแผ่นดินเช่นนี้...ข้ามิพลาดแน่นอน..."องค์ชายลู่เมิ่งตอบยียวน

"เจ้าตัวป่วนเอ๊ย..."เสิ่นหนิงเซียนพึมพัมเบาๆ

"องค์ชายลู่เมิ่ง...คุณหนูใหญ่เสิ่น...คุณหนูใหญ่เยว่...ข้าน้อยอิงจิวฮวาจะเป็นผู้ดูแลท่านทั้งสามวันนี้ด้วยตัวเองเจ้าค่ะ....ขอเชิญท่านทั้งสามขึ้นข้างบนเถิดเจ้าค่ะ...ข้าน้อยได้เปิดห้องเจียวจู๋ไว้ให้ท่านทั้งสามแล้วเจ้าค่ะ..."อิงจิวฮวาพูดก่อนที่จะผายมือเชิญทั้งสามขึ้นชั้นบนสุด 

"เถ้าแก่อิง...แต่ข้าจองไว้เพียงสองที่...เหตุใด..."หนิงเซียนเอ่ยขึ้น

"แหม่...คุณหนูคนสำคัญของทั้งสองตระกูลมาเยือนร้านเราทั้งที...หากข้าน้อยดูแลมิดีจะถูกต่อว่าได้สิเจ้าคะ...อีกทั้งองค์ชายลู่เมิ่งก็มิใช่คนอื่นคนไกลที่ไหน...ใช่หรือไม่เพคะ...."เห็นอิงจิวฮวาขยิบตาพูดเปิดช่องทางให้ มีหรือเขาจะไม่ฉวยโอกาสโอบเอวบางของหนิงเซียนไว้แล้วดึงมาใกล้ๆ

"นั่นสินะเถ้าแก่อิง...ข้ากับคุณหนูใหญ่เสิ่นก็มิใช่คนอื่นคนไกลที่ไหน...รู้จักกันมาตั้งแต่วัยเยาว์...ใช่หรือไม่เล่า...เซียนเอ๋อร์..."เห็นองค์ชายลู่เมิ่งแสดงท่าที่สนิทสนมกัน เยว่เลี่ยงรุ่ยก็ได้แต่แอบยิ้มออกมา

"หากองค์ชายมิปล่อยหม่อมฉัน...พระบาทองค์ชายได้แย่แน่เพคะ..."หนิงเซียนกระซิบก่อนที่ขยับตัวขัดขืนไปมาอยู่ในอ้อมกอด

"ก็ถ้าหากเจ้าเหยียบเท้าข้า...ข้าจะบอกความจริงแก่พี่สาวว่าเจ้าน่ะเป็นมดแดงแฝงพวงมะม่วง...เจ้าก็เลือกเอาก็แล้วกันนะ..."ลู่เมิ่งกระซิบตอบก่อนจะทำหน้าระรื่น ในขณะที่หนิงเซียนหน้าบูดบึ้งอย่างคนโดนขัดใจ ก่อนที่จะเดินขึ้นไปยังเจียวจู๋ ซึ่งเป็นห้องที่ดีที่สุดของเวยอู่หลง เนื่องจากมีลมพัดเข้ามาเรื่อยๆทั้งวัน อีกทั้งมองข้างล่างที่เป็นตลาดก็ยิ่งเพลินตายิ่ง อีกทั้งมีกลิ่นหอมๆของดอกอิงฮวารวยรินอยู่ทั่วห้อง

"เถ้าแก่อิง...ที่ร้านของท่านมีอาหารขึ้นชื่อหลายอย่าง...งั้นข้าขอสั่งหมดทุกอย่างเพื่อเป็นการฉลองที่ข้ามีพี่สาวและน้องชายคนใหม่...ข้าขอเหล้ากู่หลันหลางสัก 2 ไหด้วยนะเจ้าคะ..."เยว่เลี่ยงรุ่ยนั่งลงก่อนสั่งอาหารขึ้นชื่อพร้อมทั้งเหล้า บรรยากาศดีๆเช่นนี้ อีกทั้งมีมิตรสหายที่ดีๆเช่นทั้งสองคนตรงหน้านางนี้ ช่างโชคดีเหลือเกินที่ได้มารู้จักมิตรสหายดีๆ

"มิได้นะ...ข้าตั้งใจมาเลี้ยงน้องหญิงเต็มที่...เจ้าจะตัดหน้าข้าเช่นนี้เลยหรือไร..."หนิงเซียนที่เพิ่งทะเลาะกับองค์ชายลู่เมิ่งเสร็จหันมาพูดเสียงน้อยอกน้อยใจ 

"พี่หญิง...ตัวข้าเองที่มาหาท่านวันนี้ด้วยความตั้งใจว่าจะเลี้ยงท่านอยู่แล้ว...ข้ารู้สึกว่าตัวเองโชคดีเหลือเกินที่ได้มารู้จักทั้งพี่หญิงทั้งองค์ชายลู่เมิ่ง...ให้ข้าเลี้ยงเถิดนะเจ้าคะ...."เมื่อเห็นสีหน้าออดอ้อนของคนตรงหน้า หนิงเซียนจึงได้แต่พยักหน้าอย่างยอมใจ

"แต่ขนมหวานข้าขอเลี้ยงนะ...ข้าอยากเลี้ยงเซียนเอ๋อร์เป็นการตอบแทนที่ยอมให้ข้ามานั่งด้วย...นะเซียนเอ๋อร์ให้ข้าเลี้ยงตอบแทนเจ้านะ...."ลู่เมิ่งเย้าแหย่คุณหนูใหญ่เสิ่นด้วยการทำหน้าออดอ้อนเหมือนที่เลี่ยงรุ่ยทำ ผลที่ได้คือ

"องค์ชายเพคะ...หากเป็นเด็กทำก็ย่อมต้องน่ามองเพคะ...แต่องค์ชายโตแล้วนะเพคะ..."หนิงเซียนหันหน้าหนีพร้อมกับโบกพัดขนนกในมือ นางเองก็มิรู้ว่าทำไมใจถึงเต้นแรงเพียงนี้ ทั้งๆที่นางมีรสนิยมชอบผู้หญิง 

"ข้าน่ารักใช่ไหมล่ะ...ข้ารู้ตัวเองดี...แม่ข้าก็บอกข้าตลอดว่าข้าน่ะน่ารักที่สุด..."องค์ชายลู่เมิ่งยังคงหาเรื่องทะเลาะกับหนิงเซียน เพียงแค่นางตอบโต้เขา เขาก็รู้สึกมีความสุขแล้ว 


"ตามแต่พระประสงค์เถิดเพคะ...ว่าแต่ยิ้มอันใดเพคะองค์ชาย..."หนิงเซียนอยากจะเข้าไปข่วนหน้าเหลือเกิน ขัดความสุขของนางกับเลี่ยงรุ่ย หากแต่ต้องข่มใจ เนื่องจากนางมิอยากให้เสียบรรยากาศที่รุ่ยเลี่ยงตั้งใจไว้ อีกทั้งอาหารและสุราก็มาพร้อมแล้ว


"นี่รอยยิ้มของข้าไปอยู่ในสายตาของเจ้าตั้งแต่เมื่อไหร่หรือ...เซียนเอ๋อร์...หรือว่าเจ้า...."ยิ่งลู่เมิ่งทำท่ายียวนมากเท่าใด นางยิ่งจะอยากเขย่าคอเขามากขึ้นเท่านั้น


"มิมีอันใดทั้งนั้นเพคะ...อาหารมาแล้ว...หากองค์ชายมิเสวย...หม่อมฉันกับเลี่ยงรุ่ยจะลงมือแล้วนะเพคะ..."เห็นคนตรงหน้ากระเง้ากระงอด เขาก็ยิ่งใจชื้นขึ้นมา


"อาหารขึ้นชื่อทั้งนั้น. ข้าจะพลาดได้เยี่ยงไรเล่า...ยิ่งได้เคล้าสุรากับเจ้าแล้ว...ชีวิตนี้...ข้า...โอ๊ยย.."จู่ๆลู่เมิ่งก็ล้มลงแล้วกุมหัวใจก่อนทำหน้าเจ็บปวด


"องค์ชาย!!...เกิดอันใดขึ้นเพคะ...หมอ...หมอ...เถ้าแก่อิง...องค์ชายลู่เมิ่ง...เป็นอันใด..."เสิ่นหนิงเซียนที่เห็นคนตรงหน้าล้มตึงพร้อมกับมือที่กุมหัวใจอย่างเจ็บปวด นางตกใจจึงทำอันใดมิถูกได้แต่วิ่งไปวิ่งมาอย่างกระวนกระวาย


"ข้าก็สุขใจจนเหลือจะนับแล้ว...ดูเจ้าสิ...วิ่งเป็นลิงเป็นค่าง...เป็นห่วงข้าขนาดลืมกิริยาขนาดนั้นเชียวหรือ...."องค์ชายลู่เมิ่งที่นั่งหัวเราะอยู่บนพื้น ในขณะที่หนิงเซียนหน้าดำหน้าแดงเพราะความโกรธ


"องค์ชายลู่เมิ่ง!!!...เจ้าองค์ชายตัวป่วน...."ตอนนี้หนิงเซียนที่กำลังวิ่งไล่ตีองค์ชายลู่เมิ่งอย่างเอาเป็นเอาตาย เยว่เลี่ยงรุ่ยจึงคีบเนื้อใส่ชามทั้งสองคนก่อนที่คีบเนื้อย่างซีอิ๊วเข้าใส่ปากพร้อมทั้งดื่มสุรากู่หลันหลางอย่างสบายอารมณ์


"เหตุใดเจ้าจึงทำท่าสบายอารมณ์เช่นนั้นเล่า...ว่าที่หวังเฟยของข้า..."จู่ๆองค์ชายหวงลู่ก็โผล่มาจากไหนมิรู้ ทำเอาบรรยากาศดีๆที่นางกำลังมีพังทลาย


"แค้กๆๆ....เหตุใดองค์ชายจึงเข้ามาเช่นนี้เพคะ...หากหม่อมฉันสำลักเนื้อจะว่าอย่างไรเล่าเพคะ..."เลี่ยงรุ่นที่กำลังหน้าแดงเพราะเนื้อติดคอ กล่าวหาคนที่เข้ามาแบบไม่ให้สุ้มเสียง


"หากข้าเข้ามาแบบสุ้มเสียงจะเป็นการขัดจังหวะของเจ้าน่ะสิ...ข้าน่ะรู้ใจเจ้า..."หวงลู่พลิ้วตัวมานั่งข้างๆร่างโปร่งบาง


"อย่าทรงตรัสเช่นนั้นเพคะ.. เดี๋ยวคนอื่นเข้าใจผิด..."เลี่ยงรุ่ยวางตะเกียบก่อนมองอีกคนด้วยสายตากล่าวหา


"งั้น...ข้าต้องทำให้มันถูกใช่หรือไม่...เจ้าถึงจะพอใจ...งั้นเจ้าจงฟังให้ดีๆ...ข้าองค์ชายหวงลู่ขอประกาศว่าข้าจะมีสายตาไว้มองคุณหนูใหญ่เยว่รุ่ยเลี่ยงแต่เพียงผู้เดียว...ข้าจะ..."รุ่ยเลี่ยงปิดปากอีกคนก่อนจะดึงอีกคนเข้ามา เนื่องจากคนข้างๆดันไปประกาศให้ชาวตลาดทั้งหลายรับรู้ 


"องค์ชาย!!...ทำอันใดเพคะ!!..."เลี่ยงรุ่ยดึงมืออีกคนให้นั่งลงก่อนที่จะใช้พัดขนนกสะบัดไปมาไล่ความร้อน


"ก็ทำให้มันถูกน่ะสิ...ข้าพูดจริงๆนะเยว่เลี่ยงรุ่ย...ข้าจะจีบเจ้าอย่างเปิดเผยและตรงไปตรงมา..."


"องค์ชายนี่เป็นตัวป่วนจากวังหลวงจริงๆนะเพคะ..."เยว่เลี่ยงรุ่ยบ่นพึมพัมก่อนที่จะก้มหน้าก้มตาทานอาหารบนโต๊ะ โดยมีองค์ชายตัวป่วนคอยคีบอาหารให้อย่างใส่ใจ 


"หากข้าเป็นตัวป่วนจริง...ก็ขอป่วนใจเจ้าก็แล้วกัน.."องค์ชายหนึ่งองค์ที่เป็นเชื้อพระวงศ์และเป็นน้องชายของฮ่องเต้กำลังเกี้ยวคุณหนูใหญ่แห่งจวนแม่ทัพคนสำคัญของแผ่นดิน ส่วนอีกองค์เป็นน้ององค์ชายก็กำลังเกี้ยวคุณหนูใหญ่แห่งจวนเสนาบดีฝ่ายซ้ายคนสำคัฯเฉกเช่นเดียวกัน


"พรืดด..."เสียงหลุดขำจากหนึ่งในองครักษ์ขององค์ชายหวงลู่หลุดออกมา 


"ขำมากหรือไม่...จิ้นซื่อ..."หากเป็นคนอื่นเขาได้สั่งลงโทษไปแล้ว แต่หากคนที่ขำมิใช่ใครที่ไหน องครักษ์ที่เติบโตมาพร้อมเขา 


"ขอพระราชทานอภัยพ่ะย่ะค่ะองค์ชาย...กระหม่อมแค่เห็นความรักลอยวนรอบๆตัวองค์ชายเท่านั้นเองพ่ะย่ะค่ะ...เห็นทีตำหนักธารหยกจะได้ต้อนรับว่าที่พระชายาเป็นแน่แท้พ่ะย่ะค่ะ...."


"จิ้นซื่อ!!..."เยว่เลี่ยงรุ่ยหันไปก่อนทำหน้ามุ่ย ในขณะที่องค์ชายหวงลู่หัวเราะชอบใจ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 248 ครั้ง

133 ความคิดเห็น

  1. #132 เยือกเย็น (@noy_and_tuw) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 15:01

    สนุกมากๆๆคะ รอคะ✌️✌️✌️

    #132
    0
  2. #131 mj43 (@mj43) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 22:57

    รอฉันรอเธออยู่อยากให้รู้หน่อยน่า
    ฉันสัญญาว่าฉันจะเป็นนักอ่านที่ดี
    #131
    0
  3. #126 LovelyWonbin (@LovelyWonbin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 11:36
    น่ารักน่ามึนทั้งพี่ทั้งน้ององค์ชายเลย
    ไว้อาลัยแด่ท่านอ๋องเจ้าค่ะ
    #126
    0
  4. #123 Nantanat_neung (@Nantanat_neung) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 19:16
    รออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #123
    0
  5. #122 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 09:35

    รอนะคะ อย่าหายไปนานอีกนะคะ
    #122
    0
  6. #121 ~o.อัญรณา.o~ (@sakuna555hi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 21:37

    รอต่อนะคะ

    #121
    0
  7. #120 punwadee2525 (@punwadee2525) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 19:58

    องค์ชายน่ารัก

    #120
    0
  8. #119 Emmajung (@Emmajung) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 17:56

    ลูเมิ่งน่ารักอ่ะ กันพี่สะใภ้ไว้ๆ555
    #119
    0
  9. #118 mydear26 (@mydear26) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 17:01

    555555 ชอบบบบบ และรอนานมากกกกกก
    #118
    1
    • #118-1 Daisy_Iris (@Daisy_Iris) (จากตอนที่ 9)
      5 ตุลาคม 2562 / 20:39
      ต้องขอโทษมากๆเลยนะคะ คอมพ์ไรท์เข้า0 ㅠㅠ
      #118-1
  10. #117 Preen772 (@Preen772) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 16:41
    รออ่านนะคะ
    #117
    0
  11. #116 piamya (@piamya) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 15:53

    รอต่อนะค่ะ

    #116
    0