เมฆาสะท้านฟ้า

ตอนที่ 12 : เมฆาล่องลอย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13274
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 751 ครั้ง
    13 ก.ย. 61



                   เมื่อเสี่ยวหมิงกำลังครุ่นคิดเกี่ยวกับทักษะที่ตัวมันเองอยากจะฝึกเป็นอันดับแรก อาวุโสเซียนเหอจึงได้เอ่ยขึ้นมาหลังจากเห็นเสี่ยวหมิงยังคิดไม่ได้สักที  

" ให้ข้าแนะนำเจ้าดีกว่าเจ้าหนู ข้าแนะนำเจ้าให้เข้าไปประตูบานแรก ฝึกทักษะฝ่ามือเมฆา มันจะเป็นประโยชน์กับตัวของเจ้ามากที่สุด!"      


"ขอบคุณอาวุโสเซียนเหอมากขอรับ" หลังจากนั้นเสี่ยวหมิงจึงตัดสินใจเข้าประตูบานแรกทันที 


เมื่อประตูบานแรกเปิดออก   เสี่ยวหมิงจึงเดินเข้าไปข้างในประตู    โดยพื้นที่ข้างในนี้มืดไปหมด ไม่มีแสงสว่างพอที่จะมองเห็นว่าภายในนั้นมีอะไรได้เลย


หลังประตูปิดลงกลับเกิดเหตการณ์อัศจรรย์เกิดขึ้น   ห้องที่เคยมืดมิดกับสว่างขึ้นมาทันที  ทำให้เสี่ยวหมิง มองเห็นผนังด้านหน้าได้อย่างชัดเจน 


เสี่ยวหมิงเดินเข้าไปดูใกล้ๆ กับพบว่ามีรูปคนกำลังแสดงฝ่ามือเมฆา กระบวนท่าที่1 เมฆาล่องลอย  วนซ้ำๆอยู่หลายรอบ ตอนแรกเสี่ยวหมิงตกใจเลยไม่ได้ดูอย่างตั้งใจ  แต่พอตั้งสติได้เสี่ยวหมิงจึงพยายามทำความเข้าใจฝ่ามือเมฆากระบวนท่านี้อย่างตังใจ


เวลาช่างเดินเร็วยิ่งนัก  สักพัก6ชั่วยามผ่านไป  เสี่ยวหมิงที่กำลังนั่งทำความเข้าใจทักษะฝ่ามือเมฆาอยู่นั้น  ถูกส่งตัวออกจากประตูทันที   ทำให้เสี่ยวหมิงถึงกับถอนหายใจออกมาด้วยความเสียดาย   


"เฮ้อ!!!..ตัวข้าทำความเข้าใจได้เพียงส่วนเดียวเอง"  พร้อมกับนั่งหลับตาพิจารณาถึงภาพที่บุคคลผู้นั้นกำลังร่ายรำกระบวนท่าฝ่ามือในสมองของตัวเอง ซำไปซ้ำมา    


วันที่สองในจี้มิติตอนนี้   เวลาภายนอกนั้นพึ่งจะผ่านไปเพียงแค่ครึ่งชั่วยามเท่านั้นเอง เสี่ยวหมิงก็ยังปฏิบัตตัวเช่นเดิม เข้าไปเรียนรู้ฝ่ามือในประตู ทำความเข้าใจหลังจากที่ออกมาจากประตูแล้ว  ทำแบบนี้เป็นกิจวัตรเลยก็ว่าได้  
 

ผ่านไปอีก15วันในจี้มิติ 


ตอนนี้เวลาภายนอกผ่านไป6ชั่วยามแล้ววันนี้เกิดเหตุการณ์พิเศษเกิดขึ้น จู่ๆผลึกเทพกลับฉายภาพวิธีเดินลมปราณของกระบวนท่าฝ่ามือเมฆาล่องลอยออกมาในสมองของเสี่ยวหมิง ทำให้เสี่ยวหมิงเข้าใจจุดชีพจรที่ต้องใช้ลมปราณเดินผ่านเวลาใช้ฝ่ามือเมฆา ท่าเมฆาล่องลอยทันที


เมื่อเวลาผ่านไปอีก14วันในจี้มิติ ตอนนี้เสี่ยวหมิงอยู่ในจี้มิติมา29วันแล้ว เหลือเวลาอีก 1วันก็ครบกำหนด 1เดือนแล้ว   ภายใน14วันนี้  เสี่ยวหมิงใช้เวลา7วันทำความเข้าใจวิธีเดินลมปราณนี้  อีก7วันที่เหลือฝึกกระบวนท่าพร้อมกับเดินลมปราณควบคู่กันไปด้วย  จนในที่สุดจึงฝึกฝนฝ่ามือเมฆา สำเร็จกระบวนท่าที่1 เมฆาล่องลอย  เมื่อเห็นความสำเร็จของตัวเองแล้ว เสี่ยวหมิงยิ่งแสดงความตื่นเต้นออกมา  อยากจะไปทดลองฝ่ามือนี้ที่ภายนอกจี้มิตินี้ดู


"เจ้าหนู!   เจ้าคงฝึกฝ่ามือเมฆาล่องลอยกระบวนท่าที่1สำเร็จแล้วสินะ"? อาวุโสเซียนเหอเอ่ยถามหลังจากที่มองเห็นว่าเสี่ยวหมิงนั้นลืมตาขึ้นมาพร้อมกับปรากฏสีหน้าที่มีความสุข


"ข้าน้อยคิดว่าฝึกสำเร็จแล้วขอรับ  อาวุโสเซียนเหอ"  พร้อมกับยิ้มแบบเขินๆ


"ถ้าเจ้าฝึกสำเร็จจริง จงแสดงฝ่ามือให้ข้าดูทีสิ" อาวุโสเซียนเหออยากรู้ว่าเสี่ยวหมิงนั้นคิดไปเองหรือเปล่าว่าตัวเสี่ยวหมิงเองฝึกสำเร็จ   


เพราะว่าตวของเซียนเหอเองเคยเห็นเจ้านายมันใช้กระบวนท่านี้พิชิตศัตรู รวมถึงวิชาทั้งหมดในจี้มิตินี้ ตัวมันมีโอกาศได้ฝึกฝ่ามือเมฆาเพียง3กระบวนท่าเท่านั้นเอง  เพราะตอนที่ตัวเซียนเหอได้มาเป็นข้ารับใช้ของเทพตี้จิวก็อายุเกือบ100ปีแล้ว  พอมาอยู่กับเทพตี้จิวเลยได้ฝึกทักษะเมฆาทั้งชุดแต่ก็ฝึกได้เพียงแค่20ปีก็ตายเสียก่อน  เพราะโดนเทพคู่อริของตี้จิวสังหาร  สวนท่านเทพตี้จิว นั้นพอเห็นว่าคนรับใช้ของตัวเองโดนลอบสังหารจึงเกิดความเวทนาจึงดึงเศษเสี้ยววิญญาน ของเซียนเหอมาเก็บไว้ในจี้มิติแทน พร้อมกับสังหารเทพผู้นั้นทันที    ทำให้เซียนเหออยู่ในจี้มิติตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา



"เมฆาล่องลอย!! "



เสี่ยวหมิงตบฝ่ามืออกไป   กลายเป็นฝ่ามือขนาดใหญ่กว่าครึ่งตัวของมันเอง  ล่องลอยอยู่บนอากาศกว่า70ฝ่ามือ  บัดเดี๋ยวจริง  บัดเดี๋ยวเท็จชนเข้ากับฝาผนังกั้นห้องที่เสี่ยวหมิงอยู่ จนเป็นรอยมือคนกดลงไป  นับได้กว่า35รอยพร้อมกับผนังกั้นหลุดออกกระเด็นถอยไปไกลกว่า10เมตร   


เมื่ออาวุโสเซียนเหอเห็นฝ่ามือนี้ของเสี่ยวหมิงถึงกับตกตะลึง   เพราะอานุภาพที่เสี่ยวหมิงแสดงออกมานั้นเทียบเท่ากับเจ้านายมันแสดงออกมาเหมือนกันเลย


"เฮ้อ!!...นี่คือโชคชะตา   สวรรค์ท่านคงไม่อยากให้ทักษะชุดนี้ไร้คนสืบทอดกระมัง เจ้าหนู เจ้าทำได้ดีมาก"  


" ถ้าไม่ได้ผลึกเทพนี้คอยบอกวิธีเคลื่อนลมปราณผ่านจุดต่างๆแล้วนั้น ข้าน้อยคงจะฝึกท่าเมฆาล่องลอยไม่สำเร็จแน่ขอรับ "


อาวุโสเซียนเหอถึงกับตื่นตระหนกเมื่อได้ยินเสี่ยวหมิงกล่าวเช่นนี้ ก่อนหน้านี้มันไม่เคยได้ยินนายท่านของมันกล่าวถึงเรื่องนี้มาก่อน   


"มิน่าล่ะ ข้าถึงฝึกเท่าไรก็ไม่สำเร็จถึงขั้นที่เจ้าแสดงออกมาสักที  ที่แท้นายท่านก็ใช้ผลึกเทพผสานรวมหัวใจของท่านเช่นกัน   ผลึกเทพคงจะจดจำวิธีเดินลมปราณมาจากนายท่านเช่นนั้นเอง"


"  เหลือเวลาอีก6ชั่วยามเจ้าจะออกจากจี้มิตินี้เลยหรือยังอยากดูทักษะอื่นอีก
ถ้าหากเจ้าอยากออกไปตอนนี้ ข้าจะส่งเจ้าออกไป แต่ถ้าจะเจ้าจะลองดูทักษะอื่น
ข้าว่าเจ้าลองดูทักษะท่าก้าวเมฆาเคลื่อนดีกว่า"  



เมื่อเสี่ยวหมิงได้ยินเช่นนั้นจึงคิดจะลองเข้าไปที่ประตูของทักษะท่าเก้าเมฆาเคลื่อนดีกว่าเผื่อจะได้รู้แนวทางในการฝึก เมื่อเสี่ยวหมิงเข้ามาในห้องทักษะท่าเก้าเมฆาเคลื่อนแล้วก็เป็นเหมือนห้องทักษะฝ่ามือที่มีแต่ความมืดมิด หลังจากเสี่นวหมิงเข้ามาได้สักพัก ก็มีแสงสว่างเกิดขึ้นมีภาพคนกำลังเคลื่อนไหวท่าก้าวเมฆาเคลื่อนขั้นที่1ให้ดู   ตอนนี้เสี่ยวหมิงตั้งใจดูพร้อมกับทำความเข้าใจไปด้วยจนครบ6ชั่วยามจึงถูกส่งตัวออกนอกประตูทันที



" เจ้าหนู อีก2วันเจ้าจึงจะเข้ามาในจี้มิติได้ จำใว้ด้วยล่ะ  เจ้าออกไปได้แล้ว!"


"ขอรับท่านอาวุโสเซียนเหอ  อีก2วันข้าน้อยจะกลับมาอีกครั้งขอรับ"


"ฮึบ!!!"พร้อมกับบิดขี้เกียจทันที   " เช้าแล้วหรือนี่!"  พร้อมกับคิดหลังจากที่ออกมา
จากจี้มิติแล้ว ตอนนี้จี้มิติผสานรวมกับหน้าอก ข้างขวาของเสี่ยวหมิงแล้วพอเสี่ยวหมิงคิดที่จะให้จี้ปรากฏออกมา  มันก็ปรากฏแขวอยู่ที่คอตามเดิมแต่พอคิดที่จะเก็บมันก็หายไปทันที มีแต่ความรู้สึกว่า มีอะไรบางอย่างอยู่ข้างในหน้าอกข้างขวาเท่านั้น    
 

เมื่อเสี่ยวหมิงออกจากห้องก็เดินไปที่ห้องอาหารทันที เพราะเวลานี้คือเวลาที่เสี่ยวหมิง และมารดาต้องทานอาหารร่วมกัน    


เมื่อเสี่ยวมินเห็นเสี่ยวหมิงเดินมาก็ประหลาดใจ เพราะจับลมปราณของเสี่ยวหมิงได้ว่าตอนนี้ลมปราณของลูกชายตัวเองเลื่อนขั้นขึ้น3ขั้นเลยทีเดียว จากลมปราณพื้นฐานขั้นที่ 7 เลื่อนขั้นมาอยู่ขั้นหลอมรวมขั้นที่1ทันที  ทั้งที่เมื่อวานก่อนที่เสี่ยวหมิงจะเข้าห้องนอนนั้นยังเป็นขั้นพื้นฐานอยู่เลย    เสี่ยวมินสงสัยมากจึงเอ่ยถามลูกชายตัวเองทันที 


"เสี่ยวหมิงแม่ขอถามลูกว่าลูกไปทำอะไรยังไงถึงได้เลื่อนขั้นขึ้นอย่างรวดเร็วอย่างนี้?"


เมื่อเสี่ยวหมิงได้ยินดังนั้นจึงตัดสินใจเล่าเรื่องราวให้เสี่ยวมินฟัง   แต่ในส่วนของจี้มิติเสี่ยวหมิงน้ันไม่ได้เล่าออกไปเพียงแต่บอกว่า เมื่อนั่งเดินลมปราณอยู่ในห้องนอนตอนค่ำแล้วนั้นรู้สึกว่าคริสตัลที่ผสานกับหัวใจของมันนั้น เป็นตัวชักนำลมปราณภายนอกเข้ามาในตันเถียนอย่างมหาศาล  ทำให้เลื่อนขั้นทันที
   


"ดีที่สวรรค์ยังเมตตาตระกูลของเรา"  พร้อมกับยิ้มอย่างมีความสุขที่ลูกชายของนางเลื่อนขั้นจากขั้นพื้นฐานไปขั้นหลอมรวมได้สักที


" ท่านแม่ขอรับ วันนี้ลูกอยากออกไปเดินชมสินค้าภายในเมืองน่ะ ขอรับ"


เมื่อเสี่ยวมินได้ยินลูกชายเอ่ยขึ้นมาถึงกับออกอาการ งงงวย ทันที เพราะเสี่ยวมินไม่เคยเห็นลูกชายออกไปนอกบริเวณร้านค้าสักที  มีแต่ขลุกอยู่ที่หอตำราตลอดแต่วันนี้กลับมาแบบแปลกๆ  แต่เสี่ยวมินก็ดีใจที่เสี่ยวหมิงอยากออกไปเปิดหู เปิดตาบ้างจะได้เห็นโลกภายนอกกับเขาสักที


"ถ้าอย่างนั้นลูกให้ท่านอาไป๋หยุน(เงาที่5)ไปด้วยนะลูก"   


"ขอรับท่านแม่"


เมื่อเสี่ยวหมิงเดินออกจากตระกูลไป๋แล้วจึงถามถึงตลาดสมุนไพรกับไป๋หยุน


"ท่านอาไป๋หยุนท่านรู้หรือไม่ว่าตลาดค้าสมุนไพรนั้นอยู่บริเวณใดของเมืองนี้"?


" อยู่ทางทิศใต้ของเมืองห่างจากที่เราอยูไม่เกิน6ลี้ ขอรับนายน้อย"


"ถ้าอย่างนั้นท่านอาไป๋หยุน ท่านนำทางเลยแล้วกันนะ"


เมื่อทั้งสองมาถึงตลาดสมุนไพรกับได้ยินเสียงคนกำลังโต้แย้งกันเสียงดังจนห่างออกไป100เมตรยังได้ยิน   เมื่อไปถึงต้นตอของเสียงแล้ว เสี่ยวหมิงเหลือบไปเห็นหญิงสาวผู้หนึ่งอายุประมาณ13-14ปี รูปร่างดีจนน่าประหลาดผิวขาวราวกับหิมะ  คอเรียวระหง เอวบางเหมือนต้นหลิว  หน้าอกอวบอิ่มทำให้ชายใดได้เชยชมคงมีความสุขเหมือนขึ้นสวรรค์เป็นแน่แท้พร้อมทั่งยืนตกตะลึงในความงามของนาง 


หลังจากที่เสี่ยวหมิงได้สติกลับคืนมาแล้วจึงชวนไป๋หยุนเข้าไปดูว่าเหตุการณ์เป็นมาเช่นไร     เมื่อมาถึงหน้าแผงขายสมุนไพร จึงได้รู้เรื่องราวว่า   หญิงสาวผู้นี้มาซื้อสมุนไพรไปรักษาน้องชายที่นอนป่วยอยู่ที่บ้านของนาง โดยที่ตกลงราคาตอนเช้าว่า โสมบัวแดงอายุ300ปีต้นนี้ราคา50เหรียญทอง 


แต่เมื่อนางกลับไปเอาเงินที่บ้านมาจ่ายกับหยิบโสมบัวแดงอีกต้น อายุ200ปีให้แทน ซึ่งอายุของโสมบัวแดงนั้นยิ่งอายุมากเท่าไร รากโสมยิ่งจะมีขนาดใหญ่มากขึ้นเท่านั้นจึงทำให้เกิดการโต้เถียงกันเกิดขึ้น  เมื่อเสี่ยวหมิงเห็นเช่นนั้นจึงสั่งให้ไป๋อู่เข้าไปฉีกหน้ากากพ่อค้าแผงลอยสมุนไพรที่เห็นแก่เงิน จนหลอกลวงผู้อื่น


"ขอโทษนะน้องชาย พอดีข้าอยากได้โสมบัวแดงต้นนี้พอดี  ไม่ทราบว่าโสมบัวแดงต้นนี้มีอายุกี่ปี  และราคาขายอยู่ที่เท่าไร?"   


เมื่อสาวน้อยผู้นั้น รวมถึงชาวบ้านที่มาจับกลุ่มดูสิ่งที่เกิดขึ้น ได้ยินเสียงไป๋หยุนพูดออกไป  ต่างพากันมองมาทางไป๋หยุนทันที


พร้อมกันกับกลุ่มคนข้างต้นไม้ที่มีประมาณ5คน ดูเหมือนคุณชาย อายุประมาณ15ปีแสดงอาการไม่พอใจออกมา


  


            


   
 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 751 ครั้ง

1,845 ความคิดเห็น

  1. #1503 mawkup (@mawkup) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 06:28
    พระเอกอายุแค่12ปีเองนะ ความคิดเรื่องเพศเกินวัยไปหน่อยรึป่าวครับ
    #1503
    0
  2. #448 tr69 (@tr69) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 13:42
    ขอบคุณครับ
    #448
    0
  3. #21 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 20:37
    ขอบคุณครับ
    #21
    0