พลพรรคสามีของอี้ฟาน (Yaoi)

ตอนที่ 12 : ระดับพลังที่ยังไม่รู้จัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,014
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 130 ครั้ง
    1 พ.ย. 59


12

ระดับพลังที่ยังไม่รู้จัก


          "มาแล้วหรือลูกพ่อ"

          หะ พ่อ พ่อผมเนี่ยนะ!!! หล่อขนาดนี้เนี่ยนะพ่อผม จะบ้าตาย

          ผมคิดเมื่อเห็นคนที่แอบอ้างว่าเป็นพ่อของผม รูปร่างของเขาสูง มีผมสีเงิน ตาของเขาสีเทามีประกายบางอย่างที่ดึงดูดให้จ้องมอง ผิวขาวอมชมพู ดูหล่อเหลา เขาเนี่ยนะคือพ่อผม ม่ายยยย!! ถ้าเขาเป็นพ่อผมผมก็ต้องหล่อน่ะสิ แต่ทำไมผมถึงไม่ได้หน้าหล่อขนาดนี้จะเอาแบบนี้อ่า จะเอาๆๆ แง!!!(มันบ้าไปแล้ว :ไรท์)

          "เอ่อ ท่านใช่คนที่คุยกับท่านเมื่อกี้หรือเปล่าขอรับ"

          ผมถามเขา

          "ใช่แล้วข้าเนี่ยแหล่ะ ที่คุยกับเจ้าเมื่อกี้"

          เขาตอบ

          งั้นเขาก็คือของผมจริงๆนะสิ แต่ผมจะรู้ได้ยังไงว่าที่เขาพูดมาคือเรื่องจริงหรือเปล่า

           "ถ้างั้นทำไมแม่ของข้าไม่เคยพูดถึงท่านเลยล่ะ"

          ผมถามกลับ

           "ก็แม่ของเจ้าถูกลบความทรงจำน่ะสิ เมื่อข้าตายข้าก็จะสลายหายไปแม้แต่ในความทรงจำก็ตาม ผู้ที่จำข้าได้มีเพียงพระเจ้าเท่านั้น"

          อ๋อ อย่างนี้นี่เอง

          "แล้วข้ามาที่นี่ได้อย่างไรขอรับ แล้วทำไมท่านต้องมาอยู่ในตัวของข้าด้วย?"

          "นั่นก็เพื่อถ่ายทอดความสามารถของข้าให้เจ้าเพื่อให้เจ้าควบคุมพลังของทูตสวรรค์ในตัวเจ้าได้และปลดพลังของข้าที่ถูกผนึกไว้น่ะสิ ในร่างเจ้ามีพลังทั้งหมดของข้าข้าอยู่ในร่างเจ้าตลอดนั่นแหล่ะ ข้ารอเจ้าสัมผัสพลังงานของข้าในตัวเจ้าได้มานานแล้วและก็เป็นวันนี้นี่เองที่เจ้าสัมผัสได้ ข้าเลยนำตัวเจ้ามาในส่วนลึกของความทรงจำตอนแรกเกิดของเจ้า เพื่อพบข้า เอาล่ะ เจ้าพร้อมจะรับการถ่ายทอดหรือยังลูกข้า"

          เขาตอบ

          "ถ้าท่านพูดมาจริงแล้วท่านชื่ออะไร"

          "ชื่อของข้าคือ ไมย์"

          อ๊ะใช่ ในความทรงจำที่ไหลเข้ามาเหมือนมีคนชื่อ ไมย์อยู่ในหัวแหะเขาคงไม่ได้โกหกเราหรอก

          ผมคิดในหัว

          "อ... เอ่อ แล้วจะถ่ายทอดอย่างไรขอรับ"

          ผมถามขึ้น เขายิ้มน้อยๆ ก่อนจะตอบ

          "ข้าจะเป็นผู้สอนเจ้าเอง"

          "สอนหรอครับ ได้สิ ผมพร้อมแล้ว แต่ว่าตอนนี้เวลาเท่าไหร่แล้วครับเดี๋ยวผมต้องตื่นไปทานข้าวเช้าอีก (ยังจะห่วงกินอีกนะ)"

          "ไม่ต้องห่วง ในนี้เวลาสองชั่วโมงเท่ากับหนึ่งชั่วโมงของด้านนอก เอาล่ะ มาเริ่มกันเลย"

          ไมย์ตอบ

          "อ่า ขอรับๆ"

          "เจ้าคงจะรู้แล้วสินะ ขั้นพลังเวทย์ของมนุษย์ ทีนี้มารู้จักขั้นพลังทูตสวรรค์บ้าง"

          "อะไรนะขอรับ ขั้นพลังของทูตสวรรค์?"

          "ใช่ พลังของสวรรค์ พลังของสัตว์อสูรและปีศาจ (เผ่าอื่นๆอีกมากมาย)และพลังต่ำสุดคือพลังเวทย์ของมนุษย์ ซึ่งพลังของสวรรค์จะมีอานุภาพมากที่สุด ตามมาด้วยพลังของสัตว์อสูรและปีศาจ ตามมาด้วยพลังของมนุษย์
 
ซึ่งแบ่งขั้นของทูตสวรรค์ได้ดังนี้ คือ
-ทูตสวรรค์ระดับต้น
-ทูตสวรรค์ระดับกลาง
-ทูตสวรรค์ระดับสูง
-ทูตสวรรค์ระดับทหารสวรรค์
-ทูตสวรรค์ระดับองครักษ์สวรรค์
-ทูตสวรรค์ระดับราชาสวรรค์
 และผู้ที่ยิ่งใหญ่เพียงพระองค์เดียวคือ พระเจ้า

          เจ้ารู้หรือไม่ว่าสัตว์อสูรขั้นจักรพรรดิ ไม่ได้ทรงพลังที่สุด แต่ที่ทรงพลังที่สุดก็คือสัตว์อสูรขั้นเทพ ที่มีพลังการเติบโตเทียบเท่าเทพ (ระดับพลังที่ไม่สามารถคาดเดาได้) 
          สัตว์อสูรก็เหมือนมนุษย์เพราะมีการฝึกพลังเหมือนกัน การที่เจ้าจะใช้พลังได้นั้นเจ้าจะต้องดึงพลังในของทูตสวรรค์ในร่างออกมาให้ได้เสียก่อน เจ้าลองคิดถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่างเจ้าดูสิ ลองสัมผัสพลังอีกสายหนึ่งที่ไม่ใช่พลังเวทย์ แล้วดึงมันออกมา"

          ไมย์บอกผม แล้วผมก็ลองทำตามจริงด้วยถ้าเปรียบพลังเวทย์เป็นสีขาว พลังสวรรค์ก็จะเป็นสีทองผมรู้สึกว่าสีทองจะสายใหญ่กว่าสีขาวด้วยนะ แล้วผมก็ลองดึงพลังที่มีสีทองนั้นออกมาใช้ แต่ดึงมาเท่าไหร่มันก็ยังไม่ออกมา โว้ยเครียด

          "เจ้าอย่าเครียด ยิ่งเครียดยิ่งดึงออกมาใช้ได้ยาก เจ้าลองทำจิตให้ว่างเปล่า ปล่อยตัวตามสบายแล้วลองดูใหม่อีกที"

          คราวนี้ผมลองทำตามที่ ไมย์บอกผม แล้วมันก็ได้ผล แต่ดูเหมือนมันจะได้ผลมากเกินไป ผมดึงมันออกมาแต่พลังมันมากเกินทำให้ผมควบคุมไม่ได้และพลังแห่งสวรรค์ก็ดีดกลับมาจนทำเอาผมกระอักเลือดออกมา

          "อั๊ก... แค่ก แค่ก"

          "สงสัยเจ้าต้องฝึกควบคุมให้ได้ เพราะถ้าข้าปลดผนึกแล้วมันจะยิ่งมีพลังเยอะกว่านี้อีกตอนนี้แค่พลังของทูตสวรรค์ขั้นกลางเจ้ายังแย่เลย เอาล่ะวันนี้พอแค่นี้ก่อน เจ้ากลับไปได้แล้วนี่จะเช้าแล้ว ประตูทางออกก็อยู่ที่เดิมที่เจ้าเข้ามานั่นแหล่ะ"

          ไมย์ตอบแล้วผมก็เลยหอบร่างเดินออกไป

          เฮือก !

          ผมตื่นขึ้นมาและหันมองซ้ายมองขวาก่อนจะพบว่าตัวเองอยู่ในห้องของตัวเองแล้ว ผมลองสัมผัสพลังดู แล้วมันก็มีพลังสองสายที่ไหลเวียนอยู่ในตัวผม 

          แสดงว่าเมื่อกี้เรื่องจริงสินะ

          ผมตื่นขึ้นมาทานข้าวและฝึกดาบตามปกติ พอตกดึกผมก็เข้าไปฝึกกับไมย์อีก เป็นแบบนี้อยู่สามวัน ผมก็เริ่มควบคุมพลังได้นิดหน่อย แต่วันนี้เป็นวันที่ท่านลุงจะส่งผมไปที่หุบเขาล้านอสูรแล้วนี่นะ ไวจริงๆ

          ก๊อก ก๊อก~

          "คุณชายเจ้าคะ ท่านราชครูและองค์ชายไป๋หยางมารอที่สวนแล้วเจ้าค่ะ"

          เสียงอวี้จิน สาวใช้ของผม

          "ได้ๆ เดี๋ยวข้าออกไป"

          "เจ้าค่ะ"

          ผมตอบและสะพายกระเป๋ามิติที่มีของมากมายใส่เอาไว้ก่อนจะเดินออกจากห้องเพื่อไปหาท่านลุงและท่านพี่ไป๋หยาง

          ผมเดินมาจนถึงสวน ก็เห็นท่านลุงซุนฟง ท่านพี่ไป๋หยาง ท่านพ่อและท่านแม่ นั่งอยู่กลางศาลา วันนี้ท่านพ่อใส่อาภรสีขาวล้วนเย็บอย่างสวยงาม ส่วนท่านแม่ใส่อาภรสีชมพูมีลวดลายเป็นผีเสื้อดูอ่อนหวาน ท่านลุงใส่อาภรสีน้ำเงินตะเข็บดำ ส่วนท่านพี่ไป๋หยางและผมใส่เหมือนกันสีดำล้วนไม่มีลวดลายเพราะกำลังจะไปลุยป่านี่นะ อิอิ ใจตรงกันเป็นธรรมดา

          "ข้ามาแล้วขอรับ ท่านพ่อ ท่านแม่ ท่านลุง ท่านพี่ไป๋หยาง(ของผม) ทำอะไรกันอยู่หรือขอรับ"

          ผมถามขึ้นทุกคนก็หันมามองผมกันหมด

          "มาแล้วหรือฟานเอ๋อ/มาแล้วหรืออี้ฟาน"

          เสียงทั้งสี่คนดังขึ้น

          "พวกเรากำลังจะออกเดินทางกันแล้วเลยปรึกษากันนิดหน่อย"

          ท่านพ่อตอบผม

          "ท่านพ่อท่านแม่จะไปด้วยหรือขอรับ?"

          "ใช่แล้วจ๊ะฟานเอ๋อ พ่อกับแม่จะไปส่งลูกด้วย"

          ท่านแม่ตอบผม

          "เอาล่ะคนมาครบแล้ว ออกเดินทางกันเถอะ"

          ท่านลุงซุนฟงตอบ 

          หมับ~ 

          ท่านพี่ไป๋หยางขว้ามือผมไปจับไว้แล้วพูดว่า

          "ป่ะ"

          "ขอรับ"

          ผมตอบแล้วยิ้มสดใสให้ท่านพี่ไป ไม่รู้ทำไมท่านพี่ถึงได้หันกลับไปแล้วลากผมตามไปอย่างรวดเร็ว ผมมองขึ้นไปแล้วเห็นว่าหูของท่านพี่ไป๋หยางแดงด้วยแหล่ะ สงสัยจะป่วยแหะ (บ้านแกดิหูแดงเพราะป่วย :ไรท์) เราเดินไปขึ้นกริฟฟินของท่านลุง แต่ท่านแม่มีเพกาซัส สัตว์คู่พันธสัญญาอยู่แล้ว ท่านแม่กับท่านพ่อเลยขี่เพกาซัสไป แล้วพวกเราก็เริ่มเดินทางไปยังหุบเขาล้านอสูร

- ติดตามตอนต่อไป -


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 130 ครั้ง

2,415 ความคิดเห็น

  1. #2142 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 21:44
    ออกเดินทางงงง
    #2142
    0
  2. #1939 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 02:36
    ท่านพ่อก็หล่อใช่ย่อยนะะะะ -..-
    #1939
    0
  3. #1564 lk-czsoung (@lk-czsoung) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 15:15
    โอ้ยยย เอาพ่อมาเป็นหนึ่งในคอลเลคชั่นของน้องฟานได้ป่ะคะ เกร๊ตตต 555555555555
    #1564
    0
  4. #1432 newmagi02 (@newmagi02) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 16:23
    ท่านพ่อหล่อมากเลยคะถ้าเป็นไปได้มาเป็นของหนูเถอะคะคนเฮ้ยไม่ใช่ทูตอะไรจะหล่อปู่นนี้เลือดกำเดาไหล
    #1432
    0
  5. วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 22:56
    กรี้ดดดดดด ท่านพ่อจะหล่อะไรปานนั้น หนูขอได้มั้ยคะะะะ
    #1180
    0
  6. #1129 jariyanan123 (@jariyanan123) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 19:45
    แลดูมีรัศมีความอบอุ่นรอบตัว 555 เหมือนพ่อพระมาโปรด แต่ยังไงก็ต้องดูต่อไป ....
    #1129
    0
  7. #1080 พลอยรี่ ชื่อนี้ครูตั้งให้ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 23:15
    อุตะ!?ตกใจอะไรจะหล่อปานนั้น
    #1080
    0
  8. #946 RinP. (@ploy2015za2) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 21:09
    อยากเป็นเมียน้อยท่านพ่อทั้งสองค่ะ เจ้าพ่อคู๊ณณณณคนอะไรน่าปล---น่ารักอย่างนี้
    #946
    0
  9. #247 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 19:30
    พ่อหล่อมากกก มีแต่หล่อๆสวยๆ กับมาดูตัวเอง........เห้ย เหนื่อยใจ
    #247
    0
  10. #216 Radtida เธ612557 (@songkhamlue) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 12:58
    ขอพ่อได้มะ อิอิ
    #216
    1
  11. #55 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 18:37
    สนุกมากจ้า
    #55
    0
  12. #40 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 11:59
    ท่านพ่อหล่ออ่ะ คึคึคึ
    #40
    0