พลพรรคสามีของอี้ฟาน (Yaoi)

ตอนที่ 14 : อันหยางอี้ผู้เป็นเด็กกำพร้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,489
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 132 ครั้ง
    18 ธ.ค. 59

14

อันหยางอี้ผู้เป็นเด็กกำพร้า


           หลังจากที่เดินมาถึงตัวเขาแล้ว ผมก็กล่าวกับเขาว่า

           "หันมาได้แล้วเจ้า ข้าใส่เสื้อผ้าเสร็จแล้ว"

           เขาทำเสียง ฟู่~ ก่อนจะหันกลับมา โอ้วว~ คนในโลกนี้หน้าตาหล่อเหมือนกันหมดเลยไหมเนี่ย ดูสิ หน้าเรียวสวย คิ้วดกดำ ดวงตาโฉบเฉี่ยวสีน้ำตาลเข้ม จมูกโด่งรั้นรับกับริมฝีปากสีชมพูน่าจูบ ร่างกายมีแต่มัดกล้าม ตัวก็สูงกว่าผมอีก ผิวก็ขาวอย่างกับหิมะ ถ้าไม่ติดที่ใส่เสื้อผ้าอาภรขาดๆ คนเขาต้องนึกว่าเป็นคุณชายที่ไหนแน่ๆเลย

           "อ้อ แล้วข้าก็ไม่ใช่แม่นางเสียหน่อย ข้าเป็นผู้ชาย"

           "หะ!!!แม่นาง เอ้ย เจ้าเป็นผู้ชายหรือนี่"

           เขาใช้สายตาสำรวจผมทั้งตัวก่อนจะกล่าว

           "ใช่ ข้าเป็นผู้ชาย แล้วเจ้าน่ะเป็นใคร ทำไมต้องมาแอบดูข้าด้วย?"

           ผมกล่าวตอบ

           "ข้าเป็นคนที่อาศัยอยู่ที่นี่แค่มาอาบน้ำ แต่ข้าเห็นเข้าอาบอยู่จึงไม่ได้เข้าไปรบกวน กะว่าจะรอให้เจ้าอาบเสร็จก่อนค่อยอาบ"

           เขาตอบ แล้วผมก็ถามต่อ

           "เจ้าอยู่ที่นี่หรือ ในหุบเขานี่นะ?"
      
           "ใช่"

           "เจ้าอาศัยอยู่ได้อย่างไร มันออกจะอันตราย"

           ผมถามเขา ด้วยความสงสัย ใครจะไปกล้าอยู่ในป่าที่อันตรายนี้คนเดียวกันล่ะ?

           "ข้าก็อยู่มาตั้งแต่เกิดนั่นแหล่ะ"

           "หะ! แล้วเจ้าอยู่กับใครล่ะ ตอนนี้"

           "เอ่อ ข้าอยู่คนเดียว พ่อแม่ข้าเสียตั้งแต่อายุ เจ็ดขวบ"

           ผมพยักหน้างึกงักก่อนจะตอบ

           "อ๋อ งั้นเจ้าไปอาบน้ำเถอะ ข้าจะไปหาที่นอนแล้วนี่มันก็ค่ำแล้วด้วย"

           "อ่ะ... เอ่อ ถ้าไม่รังเกียจไปนอนบ้านข้าก็ได้นะ"

           เขาตอบ ทำเอาผมหูผึ่ง เพราะไม่ได้นอนที่ดีๆมาหลายวัน

           "เจ้าว่าอะไรนะ จะให้ข้าไปนอนบ้านเจ้าหรือ ไม่ได้หรอก ข้าเกรงใจ"

           "ไม่เป็นไร บ้านข้ามีข้าอยู่คนเดียว อีกห้องก็เป็นของท่านพ่อท่านแม่ที่เสียไปแล้ว"

           เขาตอบผม เชิญชวนแบบนี้ไม่ไปก็ไม่รู้จะว่าอย่างไรแล้ว

           "เอ่อ เอาอย่างนั้นก็ได้ วันนี้คงต้องขอรบกวนเจ้าแล้ว"

           ผมยกมือคำนับเขาหนึ่งทีก่อนจะไปนั่งรอเขาอาบน้ำที่ใต้ต้นไม้ ผมมองท้องฟ้าอยู่นานจาผล็อยหลับไป รู้สึกตัวอีกทีก็อยู่ในบ้านของใครก็ไม่รู้ 

           "อือ ที่นี่ที่ไหน"

           ผมพึมพำกับตัวเองเบาๆ พร้อมกับขยี้ตา

           "ตื่นแล้วหรือ มากินข้าวก่อนสิ ที่นี่บ้านของข้าเอง"

           ผู้ชายคนนั้นตอบผม

           "อ๊ะ...จริงสิ ข้ายังไม่รู้จักชื่อท่านเลย ข้าชุนอี้ฟาน อายุสิบห้า มาจากเมืองชางแคว้นหาน ยินดีที่ได้รู้จัก"

           ผมทักทายกลับไป

           "ข้าชื่ออันหยางอี้ อายุสิบเจ็ด"

           หยางอี้ตอบผม
      
           "อื้อ เจ้าเป็นคนอุ้มข้ามาหรือ ขอบคุณนะ"

           ผมกล่าวพร้อมยิ้มอ่อน

           "ไม่เป็นไร ข้าเองก็ขอโทษด้วยที่ล่วงเกินเจ้าโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าเสียก่อน"

           "อ่า ไม่เป็นไร ว่าแต่เจ้ารู้จักทางไปหมู่บ้านหรือเปล่า อ้อ ต่อไปเรียกข้าอี้ฟานก็ได้ ข้าก็จะเรียกเจ้าว่าหยางอี้เหมือนกัน"

           "อ่าได้ อี้ฟานข้าอยู่ที่นี่มาตลอดไม่เคยออกไปข้างนอกหรอก ข้าไม่รู้ว่าเมืองอยู่ที่ไหน"

           หยางอี้ตอบผม

           "อ้าวอย่างนั้นท่านก็เบื่อแย่นะสิ อยู่แต่ในบ้าน"

           ผมตอบเสียงอ่อย

           "ก็ไม่เท่าไหร่ ว่างๆข้าก็จะออกไปล่าสัตว์อสูรมากินบ้างน่ะ บางทีก็ทำการเกษตรบ้าง เลยไม่รู้สึกเบื่อ"

           หยางอี้ตอบผม ผมคิดสักพักผมก็นึกอะไรดีๆออก

           "ออกไปกับข้าไหมล่ะ"

           "ออกไป? ออกไปไหน"

           หยางอี้ถามผมอย่าง งงๆ

           "ก็ออกไปข้างนอกอย่างไรเล่า"

           ผมตอบแล้วยืนขึ้น

           "แต่ว่า..."

           ผมผายมือออกไปตรงหน้าหยางอี้ก่อนจะกล่าวกับเขาว่า

           "ไปกับข้าไง นะ"

           ผมยิ้มกว้างให้หยางอี้ หยางอี้ลังเลนิดหน่อยก่อนจะยื่นมือมาจับมือผม (เชื่องจริงๆเลยนะ)

           "เย้ เอาล่ะ พรุ่งนี้เราค่อยเดินทางแล้วกันนะ"

           ผมกล่าวอย่างร่าเริงก่อนที่จะนั่งลงกินข้าว แล้วก็เข้านอนเพื่อฝึกควบคุมอีกเหมือนเดิม พอผมเข้ามาถึงข้างในจิตของผมแล้ว ผมก็เพิ่มฝึกต่อ ตอนนี้ผมควบคุมได้สี่ส่วนสิบแล้ว 

           ในเวลาไม่ถึงเดือน ก็ต้องถือว่าดีล่ะนะ พอควบคุมได้แล้วผมก็ยังไม่เคยลองใช้มันสักที ไมย์บอกว่าให้ผมควบคุมให้ได้แปดส่วนในสิบส่วนแล้วไมย์จะได้ปลดพลังทูตสวรรค์อีกขั้นซึ่งก็คือขั้นทหารสวรรค์ 

           "ท่านพ่อ ท่านมีพลังทูตสวรรค์ขั้นไหนกันขอรับ"

           ผมเอ่ยถาม

           "ข้ามีพลังขั้นราชาสวรรค์"

           ไมย์ตอบผม คำตอบนั้นทำให้ผมตาโต
      
           "มากขนาดนั้นเลยหรือท่านพ่อ"

           "ใช่แล้ว แต่เจ้าจะต้องฝึกอย่างหนัก เพราะตัวเจ้าจะต้องรองรับพลังทั้งหมดของข้าให้ได้"

           ผมพยักหน้าก่อนจะลงไปนั่งฝึกต่อ

           เวลาค่อยๆผ่านไปจนถึงเช้าตรู่ของวันต่อมา ผมตื่นขึ้นมาทานข้าวพร้อมกับหยางอี้ เราตกลงกันว่าจะออกไปจากที่นี่เพื่อออกไปเผชิญโลกภายนอกด้วยกัน

           "หยางอี้ ท่านใช้เวทย์เป็นหรือไม่?"

           "เป็นสิ ท่านพ่อท่านแม่ข้าสอนไว้ แต่ก็ได้แค่พื้นๆเท่านั้น"

           ผมพยักหน้า แล้วถามต่อ

           "แล้วท่านรู้ระดับพลังเวทย์และธาตุของตัวเองหรือยัง?"

           "ข้ามีระดับผู้ใช้เวทย์สีเทาขั้นห้า มีธาตุแสงบริสุทธิ์"

           หยางอี้ตอบผม โอ้ไม่เลวเลยแหะ

           "ดีเลย จากนี้ไปข้าจะสอนท่านเองนะ"

           ผมกล่าวแล้วยิ้มกว้าง หลังจากทานเสร็จพวกผมก็ออกเดินทาง หลังจากที่มาถึงสุดเขตที่หยางอี้รู้จักแล้วผมก็เลยเลือกที่จะเดินไปตามริมแม่น้ำแทน เพราะผมคิดว่า หมู่บ้านจะต้องตั้งอยู่ริมแม่น้ำแน่นอน

           ระหว่างเดินทางผมก็สอนเวทย์บางบทให้หยางอี้ด้วย เดินมาไม่นานก็พบหมู่บ้านพอดี ที่หมู่บ้านนี้จากที่ผมดูแล้วคนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ พอผมกับหยางอี้เดินเข้าไป ผมรู้สึกว่าชาวบ้านพากันหนีกลับเข้าบ้านกันหมดปิดประตูอย่างแน่นหนา ทำกิจกรรมอะไรกันอยู่ก็ต้องหยุดชะงักลง จนผมนึกสงสัยว่าทำไมเขาต้องกลัวพวกผมสองคนกันขนาดนั้น 

           "เอ...คนเขากลัวอะไรกันน้า?"

           ผมบ่นและเดินมาเรื่อยๆ จนมาถึงท้ายหมู่บ้าน ผมก็เห็นท่านลุงผู้หนึ่งเดินเข้ามาถาม

           "พวกท่านต้องการอะไรจากที่นี่อีก พวกข้าไม่มีสมบัติอะไรอีกแล้ว"

           ท่านลุงพูดเรื่องอะไรกันนะ งงไปหมดแล้ว

           "ท่านลุงท่านพูดเรื่องอะไร ข้าไม่เข้าใจ ข้าเพิ่งมาถึงที่นี่เป็นครั้งแรก"

           ผมถามท่านลุงไป

           "อ้าวพวกท่านไม่ใช่โจรที่มาปล้นพวกข้าเมื่ออาทิตย์ที่แล้วหรอกหรือ?"

           อะไรกันนะนี่มันชักจะไม่ธรรมดาเสียแล้วสิ

- ติดตามตอนต่อไป -



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 132 ครั้ง

2,415 ความคิดเห็น

  1. #2355 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 15:06
    สนุกค่ะ
    #2355
    0
  2. #2253 KATE ^^ (@Kettipa) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 15:40
    ท่านลุง โจรอะไร ไม่ได้สวมไอโม่ง
    ซักหน่อย เหอะเหอะ
    #2253
    0
  3. #2145 riva0 (@Riva) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:28
    ทำไมตัวละครในเรื่องถึงโง่จัง
    #2145
    0
  4. #2144 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 22:41
    โจรอะไร ก็แค่ผัวเมียผ่านมา
    #2144
    0
  5. #1994 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 17:50
    โจรอะไรจะสวยขนาดนี้คะลุงง 555
    #1994
    0
  6. #1565 lk-czsoung (@lk-czsoung) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 15:28
    ถ้าโจรจะหล่อขนาดนี้ จะปล้นอะไรก็ปล้นเถอะค่ะ555555555
    #1565
    0
  7. #1434 newmagi02 (@newmagi02) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 16:33
    ลุงค่ะโจรบ้าไหนจะหล่อสวยขนาดนี้ค่ะลุงอย่าเข้าใจผิดสิคะเดี๋ยวบัดตบลุงซะนี่
    #1434
    0
  8. #707 MissSaza (@MissSaza) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 19:23
    กราบไรท์งามๆ1ทีได้อ่านแว้ว
    #707
    0
  9. #693 MissSaza (@MissSaza) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 16:16
    ไรท์จ๋าเปิดให้อ่านหน่อย ได้โปรด
    #693
    1
    • #693-1 Dlovetey (@Dlovetey) (จากตอนที่ 14)
      26 กันยายน 2559 / 17:10
      เปิดแล้วจ้า
      #693-1
  10. #524 RhongTood (@marklmsg7) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 00:11
    นี่มันภาพในตำนานเลยค่ะ นิยาสจีนแทบทุกเรื่องมีภาพนี้ค่ะ 5555
    #ของเค้าดีจริงค่ะ
    #524
    1
  11. #249 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 20:00
    สวยได้อีกนายเอกเรา
    #249
    0
  12. #45 INGPANG (@INGPANG) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 17:40
    รอค่ะ มาต่อไวๆนะค่ะ
    #45
    0