พลพรรคสามีของอี้ฟาน (Yaoi)

ตอนที่ 16 : ปฏิบัติการช่วยเหลือ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,861
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 104 ครั้ง
    18 ธ.ค. 59

16

ปฏิบัติการช่วยเหลือ 2


เช้าตรู่ของวันต่อมา

          หลังจากที่ผมปรึกษาเรื่องกองโจรเหล่านั้นกับหยางอี้ทั้งคืน ผมกับหยางอี้ก็ตกลงกันได้ว่า เราจะทำการช่วยเหลือเหล่าหญิงสาวที่โดนจับไป ซึ่งวันนี้ผมและหยางอี้ก็จะไปสำรวจตรวจสอบที่ตั้งค่ายกองโจร

          "เมื่อวานนี้หนึ่งในพวกที่มาปล้นเมื่อวานที่หมู่บ้านนั้นบอกว่าขึ้นเหนือสักสองวันก็จะถึงที่ตั้งค่าย"

          ผมกล่าวกับหยางอี้

          "อ่า ถ้าอย่างนั้นเราไปกันเลยเถอะ"

          หยางอี้ตอบกลับก่อนจะเดินนำไป

          "ระวังตัวด้วยนะ พวกท่าน"

          เหล่าชาวบ้านกล่าวตอบพวกผม เพราะเป็นห่วงผู้มีพระคุณ

          "อื้ออ ข้าจะระวัง"

          ผมกับหยางอี้ออกเดินทางโดยใช้เวทย์ลัดเลาะไปทางแม่น้ำผ่านไปทางป่ารกนิดหน่อยจนถึงสถานที่ตั้งค่ายของโจรพวกนั้น 

         "หยางอี้เราแยกกันคนละทางนะ เจ้าไปทางนั้น ส่วนข้าจะไปทางนี้"

          "อืออ ระวังด้วยล่ะ"

          ผมกับหยางอี้แยกกันเพื่อสำรวจค่ายโจร พอตกเย็นผมกับหยางอี้ก็พากันหาที่พัก วันต่อมาพวกผมก็ได้สำรวจเส้นทางอีกเล็กน้อยก่อนจะกลับมาที่ถ้ำ เพื่อหารือเรื่องการชิงตัวเด็กสาวกลับมา ผมกับหยางอี้ช่วยกันวาดแผนที่ออกมา แล้วเริ่มวางแผน

          "หยางอี้ ท่านว่าเราควรทำอย่างไรดี ตอนนี้เราได้แผนที่ของค่ายโจรมาแล้ว"

          ผมเอ่ยถามหยางอี้ หยางอี้ทำท่าครุ่นคิดก่อนจะเอ่ย

          "ข้าคิดว่า เราควรที่จะดึงความสนใจ เพราะถ้าเราดึงความสนใจของกองโจรได้ล่ะก็ เราจะสามารถเข้าไปช่วยได้ง่ายขึ้น"

          "แล้วเราจะทำอย่างไรกันดีล่ะขอรับ"

          "เราจะใช้ตัวล่อ เพื่อดึงความสนใจหรือขอรับท่านนักเวทย์"

          ท่านลุงทั้งสองหมู่บ้านถาม ผมคิดไปสักพักก็นึกออก

          "ข้าว่าข้าคิดออกแล้วนะว่าจะทำอย่างไร หึๆ"

          ผมกล่าวพร้อมกับหัวเราะอย่างชั่วร้าย เมื่อคิดไปถึงแผนก็ทำให้ผมสนุกขึ้นมาเชียว

          จิ๊บ จิ๊บ~

          เข้าตรู่ของวันต่อมาผมบอกให้หยางอี้ไปเตรียมของ เพราะว่าผมจะออกเดินทางไปที่ค่ายโจรเลย เพราะตะวันตกดินเราจะได้ลงมือ พอมาถึงที่ตั้งค่ายโจร ผมก็พาหยางอี้ไปหาที่หลบจนกว่าจะมืด แผนจะได้เริ่ม ตะวันบนฟ้าเริ่มคล้อยลงจนลับตา ดวงจันทร์ขึ้นสู่ท้องฟ้า ก็ได้เวลาเริ่มแผนของผม

          "หยางอี้ เจ้าใช้บอลไฟ เผาป้อมที่อยู่ด้านหน้าและที่เก็บเสบียงนะ ส่วนข้าจะไปช่วยผู้หญิงออกมา ถ้าเจ้าเผาเรียบร้อยแล้วให้หนีออกมาให้เร็วที่สุดแล้วมาเจอกันตรงนี้ เข้าใจหรือไม่ เผาให้เรียบเลยนะ"

          ผมสั่งตามแผน 

          "อ่าได้ ข้าจะรีบมา เจ้าระวังด้วยล่ะ"

          "ข้าเข้าใจแล้วหยางอี้ เจ้าก็เช่นกัน"

          ผมตอบกลับไป แล้วแยกกับหยางอี้ไปอีกทาง ตอนนี้ผมกำลังมุ่งหน้าไปที่คุมขังผู้หญิง ที่นั่นมีโจรเผ้าอยู่ประมาณห้าคนได้ ผมก็ค่อยๆก้าวเข้าไปอย่างแผ่วเบา ก่อนที่จะใช้มือสับสันคอ ทำให้โจรสลบไปทันที แล้วผมก็ลากไป คนที่สองที่สามจนถึงคนที่ห้าก็โดนเหมือนกันหมด พอผมมัดเชือกกับพวกโจรทั้งห้าคนนั้นใว้ ต่อไปไม่นานผมก็เห็นควันไฟลอยขึ้น

          "หึๆ เริ่มแล้วสินะ"

          ผมพึมพำเบาๆ ก่อนจะได้ยินเสียงชุลมุนจากกองโจร ผมค่อยๆเปิดเข้าไปในกระโจม ก็ต้องตกใจกับหญิงสาวมากมายบางคนถึงกับดูไม่ได้ ใบหน้ามีรอบบอบช้ำ บางคนก็กำลังร้องไห้ ผมมองพวกผู้หญิงด้วยสายตาสงสาร

          "ท... ท่านเป็นใคร ต้องการอะไรจากพวกข้า"

          หญิงสาวคนหนึ่งถามขึ้น

          ชู่วว~

          ผมยกนิ้วชี้ขึ้นมาสัมผัสที่ปากพร้อมกับเสียง ชู่ว เป็นสันยานให้พวกนางเงียบๆ แล้วพวกนางก็พากันเงียบ แม้แต่คนที่ร้องอยู่

          "อย่าส่งเสียงดังไป ข้ามาช่วยพวกเจ้า เอาล่ะ พยุงคนที่ไม่ไหวให้ลุกขึ้นแล้วตามข้ามาเร็วเข้าก่อนที่พวกมันจะมา"

          ผมตอบก่อนจะสั่งให้รีบเร่ง ผมเดินออกมาหน้ากระโจม เมื่อเห็นว่าไม่มีใครก็สั่งให้พวกนางวิ่งไปรอผมกันในป่า

          "พวกเจ้าไปทางนั้นนะ แล้วจะเห็นผู้ชายคนหนึ่งรอพวกเจ้าอยู่"

          "ละ... แล้วท่านล่ะเจ้าคะ"

          "ข้าขอไปตรวจอะไรสักหน่อย รีบไปเร็วเข้า!"

          ระหว่างดูต้นทางให้ผู้หญิงเข้าป่าเสร็จผมก็เข้ามาตรวจข้างในกระโจม พอกวาดตามองรอบๆ ก็สะดุดกับเด็กตัวเล็กๆคนหนึ่งอายุน่าจะสักเจ็ดแปดปี นางหลบอยู่บ้างเก้าอี้ ผมจึงเดินเข้าไปหานาง ผมได้ยินเสียงสะอื้นดังเบาๆ ผมจึงถามนาง

          "แม่นางน้อย ทำไมท่านไม่ไปกับพวกนางล่ะ?"

          "ข... ข้ากลัว ข้าไม่เหลือใครแล้ว พ่อแม่ก็โดนฆ่าตายหมด อึก... ฮืออ"

          น่าสงสารจริงๆ

          ผมคิด ก่อนที่จะเอื้อมมือเข้าไปอุ้มนางขึ้นมาแนบอก

          "ใครว่าเจ้าไม่มีใคร เจ้ายังมีข้านี่ไง"

          ผมกล่าวพร้อมกับเช็ดน้ำตาให้นางเบาๆ พอนางให้ยินดังนั้นนางก็ยิ่งร้องไห้ และกอดคอผมแน่น

          "ไม่ต้องร้องนะ ข้าจะพาเจ้าออกไปจากที่นี่"

          แล้วผมก็พานางออกไป พอกลับเข้าในป่ามา ผมก็เจอหยางอี้อยู่กับผู้หญิงพวกนั้นพอดี พอมาถึงผมกับหยางอี้ก็พาผู้หญิงพวกนั้นกลับไปที่ถ้ำ เด็กสาวคนที่ผมพามาก็หลับไปแล้ว เดินเท้าได้สองวันก็มาถึงที่ถ้ำ พวกชาวบ้านและเด็กๆพอเจอคนในครอบครัวแล้วก็ดีใจยิ่ง

          "ท่านนักเวทย์ข้าขอทราบนามของท่านได้หรือไม่เจ้าคะ"

          ผู้หญิงคนหนึ่งถามชื่อของผม

          "ข้ามีนามว่าอี้ฟาน ส่วนนี่สหายข้านามหยางอี้ แม่นางอย่าได้เกรงใจ"

          ผมเอ่ยตอบ แต่ในอ้อมยังคงมีเด็กสาวตัวเล็กอยู่ สักพักตัวของนางก็ขยับ มองดีๆแล้ว นางก็เป็นคนที่น่ารักมากเลยทีเดียวนะเนี่ย ดวงตากลมโตสีอำพัน ขนตาสีอ่อน เส้นผมสีดำเงางาม ใบหน้าเล็กๆน่ารัก ริมฝีปากดูอวบอิ่ม รวมๆแล้วโลกเดิมคงเรียกว่า โมเอะ ผมรู้สึกถูกชะตายังไงไม่รู้แหะ

          "อืมม"

          นางส่งเสียงอย่างน่ารักก่อนจะยกมือขึ้นมาขยี้ตา แต่ผมจับมือใว้ก่อน

          "ห้ามขยี้เดี๋ยวตาแดง"

          ผมกล่าว

          "ท่านเป็นใครเจ้าคะ เหตุใดจึงช่วยข้า"

          นางถาม ผมเลยยิ้มน้อยๆก่อนตอบ

          "ข้าก็แค่นักเดินทาง พอดีเห็นคนกำลังเดือดร้อนเลยอยากช่วย อ้อ ข้ามีนามว่าอี้ฟาน แล้วเจ้าล่ะ"

          "ข้ามีนามว่าจินจี ฝูจินจีเจ้าค่ะ"

          นางตอบผม ดวงตาของนางดูเศร้ามาก

          "เจ้าบอกข้าว่าพ่อแม่ตายแล้วใช่หรือไม่?"

          "เจ้าค่ะ ตอนนี้ข้าไม่เหลือใครแล้ว จะอยู่หรือตายก็ไม่ต่างกัน"

          นางกล่าว ผมสะเทือนใจเลยแหะ

          "เจ้าไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวเสียหน่อย เจ้าดูสิ"

          ผมกล่าวแล้วขี้ไปที่กลุ่มชาวบ้าน นางก็หันตามนิ้วที่ผมชี้ไป

          "พวกเขาก็เหมือนเจ้า เสียญาติพี่น้องคนรู้จักไป แต่พวกเขาก็ไม่เห็นเป็นไรเลย จริงไหม เจ้าลองเดินเข้าไปคุยดูสิเจ้าจะได้รู้ว่าไม่ใช่แค่เจ้าที่อยู่คนเดียว"

          ผมกล่าวจบ นางก็เดินเข้าไปในกลุ่มเด็กๆ แล้วคุยกัน ต่อมานางร้องไห้แล้วเด็กๆพวกนั้นก็รุมปลอบนาง แล้วนางก็ยิ้มทั้งน้ำตา

-ติดตามตอนต่อไป-





เด็กผู้หญิงที่พูดถึง (ตอนโต)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 104 ครั้ง

2,414 ความคิดเห็น

  1. #2255 KATE ^^ (@Kettipa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 15:49
    แม่นางน้อย น่ารักน่าชังยิ่งนัก
    มาเป็นน้องสาวข้ามา อย่าไปเป็น
    ก.ข.ค.เลย
    #2255
    0
  2. #2219 ploybrf2 (@ploybrf2) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 18:27
    ไม่น่ะไม่เอาชะนี
    #2219
    0
  3. #2217 bire0032 (@0820992901) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 17:01
    เดียววว ทำไมฉันจิ้นชะนีเนี่ยยย555+ ม่ายยย
    #2217
    0
  4. #1996 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 18:04
    มีบทตอนโตด้วยใช่มั้ยยย
    #1996
    0
  5. #1144 jariyanan123 (@jariyanan123) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 06:32
    ดูกันต่อไป
    #1144
    0
  6. #251 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 21:56
    จะต้องมีบทแน่ในอนาคต...มั้ง
    #251
    0
  7. #52 lythim (@lythim) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 20:02
    รอค่าาาา
    #52
    0
  8. วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 15:19
    ต่อนะค่ะ
    #50
    0
  9. #49 Parn Themoon (@02055632300) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 13:36
    ขอบคุณค่ะมาต่อให้ไว้ๆนะค่ะ
    #49
    0
  10. #48 Parn Themoon (@02055632300) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 13:35
    โอ้ยทำไม่พระเอกยังไม่มา
    #48
    0