พลพรรคสามีของอี้ฟาน (Yaoi)

ตอนที่ 25 : องค์ชายเสวี่ยหลงผู้โดดเดี่ยว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,588
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    18 ธ.ค. 59

24

องค์ชายเสวี่ยหลงผู้โดดเดี่ยว


เสวี่ยหลง 's part

     ข้าชื่อ จิวเสวี่ยหลง องค์ชายห้าแคว้นเยี่ย ข้านั้นได้ถูกลอบสังหารจากพี่ชายของข้าเอง ตอนแรกข้าก็รู้อยู่แล้วแหล่ะว่าเข้านั้นคงจะกลัวว่าข้านั้นจะไปแย่งตำแหน่งรัชทายาทของเขา การเกิดมาเป็นองค์ชายนั้นทำให้ข้าลำบากไม่ใช่น้อย ข้าต้องเผชิญกับการถูกทำร้ายมานับครั้งไม่ถ้วนตั้งแต่ข้าได้แปดขวบจนตอนนี้อายุข้าจะสิบห้าแล้ว 

     ท่านแม่ของข้าก็ได้สิ้นพระชนม์ไป ข้านั้นไม่เสียใจหรอก แต่ข้าแค้นใจมากกว่า แค้นใจกับวังหลวงแห่งนั้น ที่ทำให้ท่านแม่ของข้าตาย ทั้งที่ท่านแม่ของข้านั้นเป็นถึงฮองเฮา พอท่านแม่ตาย ท่านพ่อก็ให้เสียนกุ้ยเฟยขึ้นมาแทนที่แม่ข้าทั้งที่ท่านเพิ่งตายได้ไม่ถึงสามวัน ข้าแค้นใจยิ่งนัก แต่ข้าคงไม่คิดจะจองเวรหรอก เพราะเวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร

แฮ่กๆ ตึก ตึก ตึก~

     ตอนนี้ข้านั้นกำลังหนีพวกมือสังหารอยู่ ก่อนหน้านี้ข้ามาเยี่ยมบ้านท่านตาที่เป็นท่านพ่อของท่านแม่ข้า แต่ข้าก็ถูกพี่ชายส่งคนมาตามสังหาร ข้าโดนพิษที่เป็นอัมพาต แต่ดีที่ตาของข้ายังใช้การได้แต่เมื่อเห็นพวกมันนั้นเงื้อดาบขึ้นมาข้าหลับตาลงรอรับความตาย 

     ระหว่างนั้นข้าก็ถูกช่วยไว้โดยผู้หญิง ไม่สิผู้ชายสองคน ผู้ชายคนหนึ่งมีใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาดูอายุมากกว่าข้า รูปร่างสูงโปร่ง และอีกคนน่าจะอายุเท่ากับข้าหรืออาจจะมากกว่า แต่รูปร่างหน้าตาของเขานั้นราวกับเทพสวรรค์ แยกหญิงแยกชายไม่ออก แต่อาภรที่ใส่นั้นเป็นของผู้ชายแน่ๆ เขามีใบหน้าคมคายได้รูปแต่แฝงความงดงามเอาไว้ ริมฝีปากกระจับสีชมพูอ่อนๆน่าสัมผัสยิ่ง ผิวขาวเนียน ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนชวนให้ผู้คนหลงใหล ถ้าเป็นเทพก็คงจะเป็นผู้ที่มีความเมตตาปราณี ออร่าที่แผ่ออกมาช่างดูสูงศักดิ์เกินอาจเอื้อม 

     ชายผู้นั้นเดินเข้ามา ข้าจึงหลับตาลงเพื่อมิให้ผิดสังเกต ข้ารู้สึกได้ถึงมือที่เอื้อมมาสัมผัสกับข้อมือของข้า การกระทำนั้นทำให้ใจของข้าเต้นแรง เขานั้นคงจะเป็นนักปรุงยาเป็นแน่ หลังจากนั้นเขาก็รักษาข้าเขาก็ค้นตัวข้าก่อนจะแบกข้าขึ้นหลังกลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวของเขานั้นทำให้ผ่อนคลาย เหมือนว่าข้าจะเห็นสัตว์เลี้ยงของเขาแต่นั่นไม่ใช่เวลามาสนใจ 

     ชายผู้นั้นพาข้ามาพักยังโรงเตี้ยมแห่งหนึ่ง ข้านั้นโดนพิษมิสามารถจะขยับได้ ข้าแอบมองดูชายผู้นั้นปรุงยาอยู่ สักพักเขาหันมาข้ารีบหลับตาลงต่อจากนั้น ข้ารู้สึกเหมือนเขายกหัวข้าขึ้น จับปากของข้าเปิดออกและข้าก็ได้รับสัมผัสนุ่มๆนั้นกดลงมาข้ารู้สึกได้ถึงเม็ดยาที่ไหลลงไปตามคอยานั้นออกฤทธิ์เร็วมาก เมื่อข้าขยับตัวได้ ข้าก็ใช้โอกาสนี้จับท้ายทอยของชายผู้นั้นเอาไว้ก่อนจะช่วงชิงริมฝีปากของเขาตามที่ใจข้าต้องการ

     ...หวาน หวานมาก...

     "อื้อ..."

     ยิ่งข้าดูดกลืนเท่าไหร่ก็มิรู้จักพอ ข้าต้องการอีก ต้องการคนๆนี้ ข้าคอยๆสอดมือเข้าไปในอาภรของเขา แต่เขาเอามือทั้งสองข้างมาจับมือข้าไว้ก่อนที่ข้าจะทำอะไรมากกว่านี้ ข้านั้นรู้สึกว่าเขาขาดอากาศหายใจข้าจึงผละออกมา พอข้าผละออกมาเขาก็ทำท่าจะต่อว่าข้า ข้าจึงดูดกลืนริมฝีปากหวานๆของเขาอีกครั้ง เสื้อผ้าอาภรของเขาไหลลงไปอยู่ที่ไหล่ ไม่ต้องสงสัยเลยเพราะข้านั้นเป็นคนทำเอง แต่ยังไม่ทันที่จะได้ทำอะไร

เพล้ง!!!

เฮือก!!!

     เสียงของแตกก็ดังมาเสียก่อน ข้าจึงจำต้องผละจากร่างกายและริมฝีปากที่แสนหอมหวานนี่เสียก่อน ข้ามองไปเห็นเสี่ยวเอ้อที่พาข้าและพวกเขาขึ้นมาส่งกำลังยืนตาข้างอยู่ข้าจึงกล่าวไปว่า

     "เจ้าจะยืนอยู่ทำไม มีธุระอะไรรีบพูดมา"

     "เอ่อ ปะ...เปล่าขอรับนายท่าน ข้าแค่นำกับข้าวและน้ำชาขึ้นมาเติมขอรับ ข้าต้องขออภัยที่รบกวนนายท่าน ข้าจะรีบไปเดี๋ยวนี้"

     เสี่ยวเอ้อผู้นั้นวางอาหารลงและรีบออกไปในทันที แต่ก็มิลืมเก็บกวาดเศษกาน้ำที่ทำแตกไป ตอนนี้ข้ารู้สึกว่าคนในอ้อมแขนของข้าแน่นิ่งไป สงสัยข้าจะกลืนกินริมฝีปากของเขามากเกินไปกระมัง ข้าค่อยๆวางตัวเขาลงบนเตียงก่อนจะจุมพิตที่หน้าผากหนึ่งทีและมองด้วยสายตารักใคร่ก่อนที่ข้าจะนอนลงข้างๆกอดเขาไว้แล้วหลับไป

อี้ฟาน 's part

     "อือ..."

     ผมงัวเงียตื่นขึ้นมาแต่ไม่ทันจะได้ลุงก็รู้สึกถึงท่อนแขนที่พาดอยู่ตรงเอวของตัวเอง ต่อมาความทรงจำก่อนหน้านี้ก็ผุดขึ้นมาในหัว รสจูบนั่นยังติดอยู่ที่ปลายลิ้นของผมอยู่เลยผมจึงซุกลงไปกับผ้าห่มเพื่อระงับอาการเขินอาย

     "ตื่นแล้วหรือ"

     เสียงทุ้มดังขึ้นข้างๆหูของผม ผมหันกลับไปทำให้หน้าผากไปชนริมฝีปากเสวี่ยหลง 

     "อ๊ะ ! เจ้า"

     ผมตกใจจึงลุกพลวดพลาดขึ้นจนเกือบตกเตียง แต่ดีที่เสวี่ยหลงคว้าเอวข้าไว้ทัน นั่นทำให้หน้าของเราเกือบชิดกันพอดี เสวี่ยหลงทำท่าจะก้มลงมาหาผม แต่เสียงสามเสียงก็ดังขึ้นก่อน

     "อี้ฟาน!!!"

     "อ๊ะ ขอบคุณ พวกเจ้ากลับมาแล้วหรือ"

     ผมกล่าวขอบคุณเสวี่ยหลงหนึ่งครั้งก่อนขืนตัวออกจากอ้อมแขน แต่เสวี่ยหลงก็ยอมปล่อยแต่โดยดีแล้วผมก็หันไปกล่าวกับทั้งสามที่กำลังทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ เทียนน้อยของผมวิ่งเข้ามาในอ้อมแขน ก่อนจะกล่าว

     "เมื่อกี้นี้มันคืออะไรกัน อี้ฟาน เขาทำอะไรเจ้าหรือไม่"

     "มะ ไม่ เข้าแค่ช่วยข้าก่อนที่ข้าจะหงายหลังตกเตียง แหะๆ"

     ผมกล่าวตอบไปห่อนจะหน้าร้อนผ่าวเพราะนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้น

     "อี้ฟาน ทำไมเจ้าหน้าแดงๆเจ้าไม่สบายหรือไม่ หืม"

     หยางอี้เดินมาสัมผัสหน้าผากผมและถามด้วยน้ำเสียงห่วงใย

     "เปล่า ข้าแค่ร้อน"

     ทั้งที่หน้าหนาวแต่ผมกลับบอกว่าร้อน หยางอี้จะเชื่อไหมเนี่ย จะให้บอกว่าผมเขินอยู่ก็ออกจะเกินไปนี่นะ

     "อ่า เจ้าควรจะพักบ้างนะ อ้าว เจ้าตื่นแล้วหรือ เจ้าเป็นใคร ไปทำอะไรมาถึงได้ถูกพวกนั้นตามฆ่าล่ะ?"

     หยางอี้เชื่อผมด้วย แต่ก็ยังไม่วายยิ้มละลายใจมาให้อีก คนพวกนี้อันตรายต่อหัวใจผมจริงๆ ยกเว้นไอริชไว้คนล่ะนะ หยางอี้หันไปถามเสวี่ยหลงในประโยคถัดมา

     "ข้าชื่อ จิวเสวี่ยหลง เป็นองค์ชายห้าแคว้นเยี่ย คนพวกนั้นพี่ชายข้าส่งมาลอบสังหารข้า"

     "อ่าแล้วเจ้าจะทำอย่างไรต่อล่ะ จะกลับวังหรือไม่?"

     หยางอี้ถามกลับ

     "ไม่ ข้าไม่อยากกลับไปที่ๆโหดร้ายอย่างนั้นอีกแล้ว พวกเจ้าจะไปที่ใดพาข้าไปด้วยคนเถอะนะตอนนี้ข้าไม่เหลือใครอีกแล้ว นะข้าขอร้อง"

     เสวี่ยหลงตอบกลับมาทำเอาผมสงสารมาก คงจะเจออะไรมาเยอะสินะ เอาเถอะ เพิ่มมาอีกคนคงไม่เป็นไร 

     "ก็ได้ แต่พวกข้ายังไม่ได้คิดว่าจะไปที่ไหน แต่เจ้าจะอยู่กับเราก็ได้นะ"

     "จริงหรือ ให้ข้าอยู่จริงๆนะ ขอบคุณขอบคุณเจ้ามาก"

     เสวี่ยหลงยิ้มอย่างดีใจก่อนที่จะพุ่งมากอดผม แต่ผมไม่ได้ผลักออก แต่ลูบหลังเสวี่ยหลงเบาๆ ก่อนที่เขาจะผละออกแล้วหอมแก้มผมหนึ่งทีต่อหน้าทุกคน ผมได้แต่นิ่งค้าง แต่คนที่ผมไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำแบบนี้ก็คือหยางอี้ แต่จู่ๆเขาก็คว้าตัวผมเข้าไปหอมแก้ม ก่อนจะผละออก

     "พวกเจ้า! อะ...อื้อ"

     ผมตกใจแต่ก็ถูกเทียนน้อยที่แปลงกายเป็นมนุษย์ประกบปากปิดเสียงของผมไว้แล้วยังสอดลิ้นเข้ามาเกี่ยวพันผมอีก แต่ตอนนั้นผมเขินอาย ก็เลยผลักเทียนน้อยออกก่อนจะวิ่งออกไปด้วยใบหน้าแดงเถือก ช่วยบอกพวกเขาทีอย่ามาทำให้ผมใจเต้นจะได้ไหม 

ปัง!!! 

เสียงปิดประตู ที่ดังพร้อมกับร่างบางที่วิ่งออกไป

- ติดตามตอนต่อไป -





ไรท์มีเรียนนะจ๊ะ แต่จะพยายามปั่นให้อ่านนะ อย่าเพิ่งเบื่อกันล่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

2,415 ความคิดเห็น

  1. #2408 malin964 (@malin964) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 15:51
    โอ้ย..แม่จะเป็นลม
    #2408
    0
  2. #2359 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 21:14
    โอ๊ย อิจฉา
    #2359
    0
  3. #2263 KATE ^^ (@Kettipa) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 16:26
    หุหุ ฟินไปอี๊กกกก ว่าแต่...ชั่งเถอะ
    ฟิน ณปัจจุบันก่อน หุหุ
    #2263
    0
  4. #2222 ploybrf2 (@ploybrf2) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 20:17
    เป็นการร่วมมือที่ดีมาก
    #2222
    0
  5. #1688 เนโกะ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 19:49
    ฟินๆๆๆๆๆๆมากกกกกกกกก!!!!!!!!

    #1688
    0
  6. #1647 Yumajiharu (@Yunajiharu) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 20:22
    ถ้าไป๋หยางรู้จะเปนไงเนี่ย
    #1647
    0
  7. #1569 lk-czsoung (@lk-czsoung) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 16:12
    ท่านพี่ไป๋หยางเพคะ เมียท่านจะโซแดมฮอตเกินไปแล้วนะเพคะ 555555555555
    #1569
    0
  8. #1370 janychill (@janychill) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 19:17
    ฮาเร็มจงเจริญ ถ้าไป๋สามีหมายเลข1กลับมาจะเกิดอะไรขึ้น 55555
    #1370
    0
  9. #1342 NoArNo-1 (@NoArNo-1) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 10:37
    จงเดินสายฮาเร็มต่อไปเถิดอี้ฟาน~
    #1342
    0
  10. #1191 jariyanan123 (@jariyanan123) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 18:14
    รุกหนักกันจริง
    #1191
    0
  11. #721 MissSaza (@MissSaza) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 22:02
    อี้ฟานเขิน ว้าวๆๆ
    #721
    0
  12. #262 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 07:03
    รุกหนักมากกกก //เมื่อไรสามีหมายเลข1จะมาสักทีอะ
    #262
    0
  13. #207 MaMa_Meaw (@nattiya-hoysang) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 11:06
    ว้ายยย แม่นางน้อยเขินเบาๆ
    #207
    0
  14. #108 คนผ่านมา (@ras21) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 23:02
    เขิล
    #108
    0
  15. #107 chiychimn (@chiychimn) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 16:50
    ฟินแบบนี้ไม่มีเบื่อ
    #107
    0
  16. #106 Moonis (@Moonis) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 14:46
    ไม่เบื่อแต่ฟินนนนน
    อร๊ายยยยย หนุ่มๆแต่ละคน รุกหนักจริงๆ
    #106
    0
  17. #105 jojoerook44 (@jojoerook44) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 12:55
    ไม่เบื่อ ใครเบื่อเรื่องนี้ตบติดตามๆๆๆ
    #105
    0
  18. #104 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 10:59
    ไม่เบื่อจ้าา อือฮือออออออออ ฟินค่าาาาาาาา~~~~ เขินมากกก สามีคนแรกของนาง(ลืมชื่อ)ยังไม่ได้เจอกันนานแล้ว นางหาสามีมาเพิ่มนิโดนงอนแน่ๆ555
    #104
    0