พลพรรคสามีของอี้ฟาน (Yaoi)

ตอนที่ 34 : พรรคพวกอีกตัว?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,992
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    5 มี.ค. 60

33

พรรคพวกอีกตัว?


     หลังจากที่ผมเล่าเหตุการณ์ให้ฟังแล้ว ผมก็แนะนำเยว่ไป๋ให้คนอื่นๆรู้จัก 

     "นี่เยว่ไป๋ เขาจะมาเป็นคนของเราตั้งแต่วันนี้ไป พวกเจ้ารู้จักกันไว้นะ"

     ผมพูดพร้อมกับยิ้ม พวกนั้นพยักหน้าอย่างเข้าใจ ตอนนี้ทั้งสี่คนดูเหมือนจะเข้ากันได้ดี พวกเขาคุยอะไรกันผมก็ไม่รู้หรอกนะ เพราะผมออกมาก่อนเพราะเริ่มหิวแล้ว ผมบอกให้หัวเว่ยจัดสำรับให้และผมก็ไปเปลี่ยนชุด ก่อนจะเข้าไปนั่งกินข้าวรออยู่ในห้องอาหาร

ตัดมาทางสี่คนนั้น

     "เจ้ามากับอี้ฟานได้อย่างไร ?" หยางอี้กล่าว

     "ข้าแค่เจอนางตอนอยู่ในป่า" เยว่ไป๋กล่าว

     "นาง? อี้ฟานเป็นผู้ชายตั้งหากเล่า" เสวี่ยหลงกล่าว

     "หะ! ผะ...ผู้ชายหรือ?" เยว่ไป๋กล่าว

     "ใช่นี่เจ้ายังไม่รู้อีกหรือ" จินเทียนกล่าว

     "อ่า อย่างนั้นเองหรือ" เยว่ไป๋กล่าว

     "ข้าไปล่ะ เดี๋ยวอี้ฟานรอ" 

     จินเทียนกล่าวก่อนจะเดินไปที่ห้องอาหาร ทั้งสามคนมองหน้ากันก่อนจะเดินตามจินเทียนไป

อี้ฟาน 'พาท

     "อ้าว มากันแล้วหรือ มาสิกินข้าวกัน"

     "อื้ม"

     ทั้งสี่คนนั่งลงก่อนจะทานข้าวกัน

     "อี้ฟาน เจ้ากินนี้ดูสิ ปูมังกรผัดผงกะหรี่ เนื้อของมันอร่อยมากเลยนะ" 

     เทียนน้อยตักกับข้าวลงถ้วยของผม ผมพยักหน้าก่อนจะตักกิน โอ้มันอร่อยๆจริงๆแหะ

     "อี้ฟานกินนี่ด้วยสิ" 

     เสียงของหยางอี้ดังขึ้นก่อนจะตักเนื้อตุ๋นหมูป่าขนเหล็กส่งให้ผม และอีกสองคนก็ไม่น้อยหน้าผลัดกันตักให้ผมจนผมอิ้มจึงหยุดกิน ผมเช็ดปากอยู่นั้น ผมก็หันไปฟาเสวี่ยหลงแล้วกล่าว

     "เสวี่ยหลง ข้าอยากพาเจ้าไปแนะนำให้คนรู้จัก"

     "ใครหรืออี้ฟาน?"

     เสวี่ยหลงถาม ผมยิ้มกลับไปก่อนจะตอบ

     "เดี๋ยวไปถึงเจ้าจะรู้เอง แล้วพวกเจ้าสามคนจะไปด้วยหรือไม่?"

     "ไปสิ!!!"

     ทั้งสามตอบโดยพร้อมเพียงกัน ผมพาทุกคนมายังชาโดวที่อยู่หลังจวน ก่อนที่จะแนะนำให้ทั้งสองรู้จัก เว้นแค่เทียนน้อยและเยว่ไป๋เพราะรู้จักกันแล้ว ทั้งสองต่างตกใจกับพลังและรูปลักษณ์ของชาโดวมาก เพราะตัวชาโดวใหญ่มาก

     "นี่ชาโดว เป็นมังกรเงาทมิฬมายา และเป็นสหายของข้าเอง ชาโดวนี่ เสวี่ยหลงที่ข้าจะแนะนำให้เจ้ารู้จัก และอีกคนคือ หยางอี้"

     "สวัสดี ข้าชาโดว เจ้าหรือคือคนที่ท่านอี้ฟานจะให้ข้ารู้จักและทำพันธสัญญาด้วย"

     ชาโดวถามเสวี่ยหลง เสวี่ยหลงพยักหน้า ก่อนที่จะเอื้อมมือไปแตะที่หัวของชาโดว สายตาของเสวี่ยหลงเปล่งประกายระยิบระยับ

     "เจ้าจะให้ข้าทำพันธสัญญาจริงหรือ?"

     เสวี่ยหลงถามชาโดว

     "ถ้าเป็นความประสงค์ของท่านอี้ฟาน ข้าก็จะทำพันธสัญญากับเจ้า"

     เสวี่ยหลงหันขวับมามองผมเชิงขอร้อง ท่าทางคงอยากทำพันธสัญญามากเลยสินะ แต่ผมก็กะจะให้เสวี่ยหลงทำพันธสัญญาด้วยอยู่แล้วล่ะนะ

     "ชาโดว ถ้าข้าจะบังคับให้เจ้าทำพันธสัญญากับเขาคงจะไม่ได้ แต่ถ้าเจ้าสมัครใจก็ย่อมได้อยู่แล้ว ข้าแล้วแต่เจ้าแล้วกันนะ"

     ผมกล่าวกับชาโดว

     "ถ้าอย่างนั้น ถ้าท่านอี้ฟานไว้ใจเจ้า ข้าก็จะไว้ใจเจ้า แต่ถ้าเมื่อไหร่เจ้าหักหลังท่านอี้ฟาน ข้านี่แหล่ะจะเป็นคนปลิดชีพเจ้าเอง"

     ชาโดวกล่าวอย่างหนักแน่นจนผมลอบยิ้ม เสวี่ยหลงพยักหน้าหงึกหงักแล้วถาม

     "ถ้าเช่นนั้น เจ้ายอมทำพันธสัญญากับข้าใช่หรือไม่?"

     "อืม ข้าจะทำพันธสัญญากับเจ้า เอาล่ะ เจ้าพูดตามข้า ข้าเสวี่ยหลงขอทำพันธสัญญากับชาโดว มังกรเงาทมิฬมายา"

     "ข้าเสวี่ยหลงขอทำพันธสัญญากับชาโดว มังกรเงาทมิฬมายา"

     "ต่อไปกรีดนิ้วแล้วหยดเลือดลงไปในวงเวทย์ก็เป็นอันเสร็จ"

     ชาโดวและเสวี่ยหลงทำพันธสัญญากันเรียบร้อย ดูเสวี่ยหลงดีใจมาก นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ทั้งวัน พอตกดึก ผมก็ให้หัวเว่ยจัดห้องเพิ่มในจวนหลัก เพราะเยว่ไป๋จะมาอยู่ บังเอิญผมเป็นพวกแพ้คนหล่อ และของสวยๆงามๆ แต่ผมก็เคยเห็นผู้หญิงสวยๆนะ แต่ไม่รู้สึกอะไรเหมือนที่รู้สึกกับคนพวกนี้ ผมมักจะประหม่าและเขินอายเมื่อพวกหยางอี้จูบ กอด ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน 

     แต่กับท่านพี่ไป๋หยางนี้รู้สึกรักมากกว่าใครเลยเชียวหล่ะ พูดไปแล้วก็คิดถึง ผมไปตามหาท่านพี่ดีไหม เอาเป็นว่า อีกสักอาทิตย์ผมค่อยไปแล้วกัน ตอนนี้ต้องไปคุยกับพวกหยางอี้ก่อน ผมเดินเข้ามาในห้องจู่ๆตัวผมก็ถูกอ้อมแขนแกร่งของใครบางคนยกลอยขึ้น ผมตกใจเลยผวากอดขอเขาไว้ เมื่อผมเงยหน้าขึ้นมองผมก็รู้ว่าเขาคือใคร และหน้าเราก็ห่างกันเพียงคืบเดียว 

     "อ๊ะ ...เจ้าทำอะไรเสวี่ยหลง อุ้มข้าทำไม"

     เสวี่ยหลงทำผมหน้าแดง ด้วยการกระชับอ้อมแขนให้หน้าของเราเกือบติดกันก่อนเสวี่ยหลงจะขยับหน้าเข้ามากระซิบที่ข้าหูผมเบาๆ

     "วันนี้นอนกับข้านะ อี้ฟาน"

     "อื้อ..."

     เมื่อผมตอบรับแล้วผมก็เอาหน้าซุกอกเสวี่ยหลงเพราะความเขิน ก่อนที่เสวี่ยหลงก็อุ้มผมเดินเข้าไปในห้องก่อนจะวางลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา ผมขยับตัวรีบเอาหน้าไปซุกหมอน เสวี่ยหลงค่อยๆ นอนลงข้างๆผม ก่อนจะกอดรัดผมเข้าหาตัวและเอาหน้ามาซุกที่คอผมพร้อมกับขบเม้มเบาๆ ทำให้ผมขนลุกซู่ ผมรีบหดคอลงเพราะขนลุก 

     "หึๆ"

     เสียงเสวี่ยหลงหัวเราะในลำคอ ทำเอาผมเขินจนไม่กล้าหันไป ในที่สุดผมก็หลับไปเพราะความเพลียจากการเดินทาง

เช้าตรู่ของวันต่อมา

     ผมรู้สึกได้ถึงความอึดอัดที่คนข้างๆผมกอดรัด ผมพลิกตัวกลับไปเจอเสวี่ยหลงยิ้มอยู่ ผมก็เลยกล่าวว่า

     "ลุกเลยนะ ข้าหิวแล้วเข้าใจหรือไม่"

     "ข้าก็หิวเหมือนกัน"

     เสวี่ยหลงกล่าวตอบ

     "ดีเลย ลุกกันเถอะ ตอนนี้ข้าหิวมากๆเลย"

     ผมผละออกจากเสวี่ยหลงก่อนจะลงจากเตียง แต่ไม่ทันที่จะก้าวพ้นประตู เสวี่ยหลงก็คว้าตัวผมเข้าไปในอ้อมแขนก่อนจะหอมแก้มผม

ฟอดดด

     "หอมจัง อี้ฟาน"

     คำพูดนั้นทำเอาผมหน้าขึ้นสี ก่อนผมจะทุบอกเสวี่ยหลงเบาๆ

    "เจ้าพูดอะไรของเจ้า ปล่อยนะ ข้าหิวแล้ว"

    "แต่ข้าหิวเจ้านี่"

    "หยุดเลย ปล่อยข้านะเสวี่ยหลง"

     ผมขืนตัวออกจากอ้อมแขนเสวี่ยหลงก็ยอมปล่อยแต่ก็ไม่วายขโมยหอมผมอีก ผมเลยได้แต่ปล่อยให้หอมตามได้ใจ เมื่อกินข้าวเสร็จผมก็บอกเรื่องที่จะไปหาท่านพี่ไป๋หยาง แต่งานนี้ผมคิดว่าจะไปแค่ผมกับเทียนน้อย และเยว่ไป๋ สามคนเพราะผมจะต้องสอนให้เยว่ไป๋จึงต้องนำเขาไปด้วย คนส่วนคนอื่นๆผมจะมอบหมายให้ดูแลพรรคอยู่ที่นี่ ทีแรกคนอื่นๆไม่ยอม แต่ในที่สุดก็ต้องยอมเมื่อผมบอกว่า

     "ถ้าไม่ยอมให้ข้าไปคนเดียว ข้าจะหนีไปแล้วไม่กลับมาอีกนะ"

     คำพูดนั้นทำเอา หยางอี้ และเสวี่ยหลงต้องยอมผมแล้วเดินคอตกกันไปหลายวัน

     "เสี่ยวไป๋ (ผมใช้เรียกเยว่ไป๋)เจ้าได้วัดระดับพลังหรือยัง"

     ผมถามเยว่ไป๋ เพราะผมต้องการรู้ระดับของเขา ถึงแม้ว่าเขาจะอายุเท่ากันกับผม แต่ผมคิดว่าเรียก เสี่ยวไป๋น่ารักกว่าเยอะ 

     "ข้ายังไม่ได้วัดระดับเลยอี้ฟาน"

     เยว่ไป๋กล่าวตอบ ผมจึงใช้พลังเทพของผมตรวจสอบให้ แต่แล้วระดับพลังนั้นทำให้ผมแปลกใจ 

     "เจ้ามีระดับผู้เชี่ยวชาญเวทย์ขั้นสอง เสี่ยวไป๋ ข้าถามอะไรเจ้าหน่อยได้หรือไม่"

     เมื่อผมใช้พลังเทพตรวจสอบผมก็พบว่า สายพลังเวทย์ของเยว่ไป๋นั้นดูแปลกไปจากของมนุษย์ ผมจึงต้องการถามเยว่ไป๋เกี่ยวกับเรื่องนี้

     "ได้สิอี้ฟาน ถามมาเถิด"

     เยว่ไป๋กล่าว ผมจึงเริ่มถาม...

- ติดตามตอนต่อไป -



ไรท์ให้โทรศัพท์พิมอาจจะผิดบ้างนะคะ เดี๋ยวเล่นคอมพ์แล้วจะแก้ให้ทีหลังนะ แต่ก็ทะยอยแก้ให้แล้วนะคะ เม้นให้ไรท์บ้างนะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

2,414 ความคิดเห็น

  1. #2015 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 00:38
    อะไรอ่ะะ เย่วไป๋ยังไงนิ
    #2015
    0
  2. #1376 janychill (@janychill) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 20:02
    เยว่ เจ้าก็ไม่ธรรมดาใช่ไหม
    #1376
    0
  3. #1201 jariyanan123 (@jariyanan123) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 19:06
    ไป๋น้อยมีไรปิดไว้
    #1201
    0
  4. #1085 คนอ่านนิยาย (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 10:21
    อะลับอะคม
    #1085
    0
  5. #268 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 09:12
    มีลับลมคมใน
    #268
    0
  6. #156 Parn Themoon (@02055632300) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 08:50
    คางอ่ะมีต่ออีกสิค่ะ
    #156
    0