พลพรรคสามีของอี้ฟาน (Yaoi)

ตอนที่ 41 : ป่วย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,908
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    30 มี.ค. 60

40

ป่วย


          ผมเดินกลับเข้ามาในห้อง ตอนนี้ร่างกายผมต้องการพักเอามากๆ ปวดระบมไปหมด จู่ๆผมก็รู้สึกหน้ามืด แต่ท่านพี่ก็มาประคองไว้ทัน
     
          "อี้เอ๋อ เจ้าเป็นอะไรไป?"

          "อื้อ...ปวดหัว ท่านพี่"

          ท่านพี่ก้มลงมาเอาหน้าผากชนกับหน้าผากผมเพื่อวัดอุณหภูมิ

          "เจ้าตัวร้อนมาก! ไปนอนพักก่อนเถอะ ข้าจะเช็ดตัวให้"

          ผมก็ทำตัวโอนอ่อนให้ท่านพี่อุ้มไปวางที่เตียงก่อนจะถูกท่านพี่เช็ดตัวให้ ผมเหนื่อยจนเผอหลับไปตื่นมาอีกทีก็เพราะท่านพี่ปลุกมากินข้าวและกินยาที่ไปเอามาจากที่ไหนก็ไม่รู้

          "มา อี้เอ๋อ กินข้าวเถอะ ไหวหรือไม่เดี๋ยวข้าป้อนให้เองนะ"

          ตั้งแต่ตื่นมา รู้สึกว่าท่านพี่จะเรียกผมว่า อี้เอ๋อ นะ

          "รบกวนท่านพี่จังขอรับ"

          ผมกล่าวพร้อมมองหน้าท่านพี่ไป๋หยางผู้เป็นที่รักด้วยน้ำเสียงเกรงใจอยู่หลายส่วน ท่านพี่ไป๋หยางส่ายหน้าเบาๆ

          "ต่อจากนี้ข้าจะดูแลเจ้าเอง อี้เอ๋อของข้า"

          ท่านพี่ตอบแล้วมองผมด้วยสายตาลึกซึ้ง

          หลังจากกินข้าว ผมก็หลับไปอีกครั้ง คนป่วยนี่ดีจริงๆ ท่านพี่ไป๋หยางคอยบริการผมตลอดทั้งวันจนผมอยากจะป่วยไปอีกหลายวันเชียวล่ะ ตกเย็น เทียนน้อยกับเยว่ไป๋กลับมาจากตลาด เมื่อได้ยินข่าวว่าผมนั้นป่วย ทั้งสองก็รีบรุดเข้ามาเยี่ยมผมทันที เทียนน้อยในร่างจิ้งจอกตัวไม่ใหญ่มากวิ่งเข้ามาหาผม ผมเลยลูบหัวเทียนน้อยเบาๆ เยว่ไป๋เดินตามเข้ามานั่งที่ข้างเตียง 

          "อี้ฟาน เจ้าเป็นเช่นไรบ้าง"

          เยว่ไป๋ยื่นมือมาสัมผัสที่หน้าผากของผม

          "ข้าไม่เป็นไรมากเสี่ยวไป๋ แค่เป็นไข้และอ่อนเพลียนิดหน่อย ขอบใจที่เป็นห่วงข้านะ"

          ผมกล่าวตอบเยว่ไป๋พร้อมกับยิ้มให้ ก่อนจะหันมากล่าวกับเทียนน้อยที่อยู่บนตัก

          "เทียนน้อย ข้าชักง่วงแล้วสิ ข้าขอกอดเจ้านอนได้หรือไม่ ขนนุ่มๆของเจ้าทำข้าง่วง"

          "ได้สิ ตามใจเจ้า"

          ผมกอดเทียนน้อยไว้ในอ้อมแขนก่อนจะหลับไปอีกครั้ง 

ในขณะนั้น 

          เยว่ไป๋ก้าวเดินออกมาจากห้อง แล้วกลับพบเจอไป๋หยางที่กำลังเดินมาพอดี จึงได้ชักชวนไปพบปะพูดคุยกันเสียหน่อย ทั้งคู่ได้เดินมาที่สวน ข้างใต้ต้นไม้ในสวนแห่งนี้มีเก้าอี้ยาวที่ทำจากไม้โอ๊คพันปีตั้งอยู่ ทั้งสองเดินเข้าไปนั่งแล้วเริ่มทำการพูดคุยกัน ส่วนเรื่องอะไรนั้นคงจะไม่พ้นเรื่องของคนที่นอนอยู่ในห้องบรรทมเป็นแน่

          "เจ้าเป็นคนรู้จักของอี้ฟานหรือ?" ไป๋หยางกล่าว

          "ใช่ เขาช่วยข้าเอาไว้ เจ้าคงเป็นคนรักของอี้ฟานสินะ" เยว่ไป๋กล่าว

          "อืม ข้ากับเขาด้วยกันมาแต่เด็ก และข้าก็รักเขามาก" ไป๋หยางกล่าว

          "ถ้าข้าจะบอกว่า มีอีกหลายคนที่รักเขา เจ้าจะรับได้หรือไม่?" เยว่ไป๋กล่าว

          "หากถามว่าข้านั้นรับได้หรือไม่ ข้าคงรับไม่ได้ แต่ถ้าหากว่ามันคือความสุขของเขาแล้ว ข้าก็จะยอมให้เขามีความสุข มากกว่าจะมารอคนอย่างข้า"

          ไป๋หยางกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นไหว

          "เพราะอะไรหรือ ทำไมเจ้าถึงกล่าวเช่นนั้น?" เยว่ไป๋กล่าว

          "ข้าคือองค์ชาย ไม่รู้ว่าภายภาคหน้านั้น เสด็จพ่อข้าจะบังคับข้าให้ทำเช่นใดอีก เส้นทางของเรานั้นไม่สามารถลงเอยกันได้ ข้าไม่อยากเห็นเขาต้องมาเจ็บปวดเพราะข้า" ไป๋หยางกล่าว

          เยว่ไป๋ที่ได้ฟังแล้วก็ร้องอ๋อทันที เขาเข้าใจแล้ว เมื่อเป็นองค์ชาย ก็ต้องมีภรรยาเพื่อสืบสกุล แต่มันก็ยังพอมีทางอยู่!

          "มันไม่ใช่จะไม่มีทางเป็นไปได้ เจ้าอย่าเพิ่งถอดใจไป หากว่าเจ้ารักเขา เจ้าควรจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่กับเขาสิ หากว่าถอดใจแล้วเจ้าก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่ร่วมกันอีกเลย" เยว่ไป๋กล่าว

          ไป๋หยางที่ได้ฟังแล้วความไม่มั่นใจทั้งหมดก็ล้วนจากหาย ใช่ เขาไม่ควรจะคิดว่าตัวเองและอี้ฟานไม่สามารถลงเอยกันได้ เขาควรจะทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อให้ได้อยู่ด้วยกัน เขาจะมามัวเสียเวลาแบบนี้มิได้ หากว่าเขามิใช่อี้ฟานของเขาแล้วเขาก็ไม่ต้องการใครหน้าไหนทั้งนั้น!!!

          "ข้าขอบใจเจ้ามาก ถึงแม้ว่าเจ้ากับข้าจะรักอี้ฟานเหมือนกัน ข้าก็จะไม่ยอมอ่อนข้อให้เจ้าหรอกนะ"

          เขานั้นรู้แล้วว่าทั้งเทียนน้อยและเยว่ไป๋ต่างก็รักอี้ฟานไม่ต่างจากเขา เพราะอี้ฟานนั้นมีแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้ผู้คนที่เห็นนั้นลุ่มหลง เช่นเขาที่ลุ่มหลงจนโงหัวมิขึ้น แต่เขาก็ดีใจที่เขาได้เป็นคนแรกที่ได้ร่วมรักกับอี้ฟาน เมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อคืนแล้วนั้นเขาพลันนึกถึงใบหน้าและเสียงครางของร่างบาง ทำให้สิ่งที่อยู่ด้านล่างนั้นเริ่มแข็งเกร็งขึ้นมา เขาจึงต้องขอตัวไปจัดการกับมันเสียหน่อย

          ส่วนเยว่ไป๋นั้น หลังจากที่ร่างของไป๋หยางลับตาไป  เขารู้ว่าเขาไม่มีทางสู้คนตรงหน้าได้ อย่างไรก็ตามแค่อี้ฟานรักเขาสักนิดก็ยังดี แค่นั้นเขาก็ดีใจมากแล้ว 

อี้ฟาน 's Part

          หลังจากนั้นก็ผ่านไปสองวัน ตอนนี้ผมหายป่วยแล้ว พร้อมที่จะไปเดินเที่ยวเมืองแล้วด้วย เมื่อผมเดินออกมาจากห้องบรรทม ผมก็ตรงดิ่งไปหาท่านพี่ไป๋หยาง เทียนน้อย และเยว่ไป๋ที่อยู่ห้องโถงประชุม เมื่อไปถึงผมก็เห็นทั้งราชาซาเรเอล และเรเกอราชาออร์ค และยังมีสองพี่น้ององค์ชายและการี่ นั่งอยู่ด้วย ผมสงสัยจึงได้ถาม

          "อ้าว พวกเจ้ากำลังทำอะไรกันอยู่หรือ?"

          ทั้งหมดหันมามองผม แต่ผู้ที่กล่าวคือเรเกอ

          "จักรพรรดิพะยะค่ะ พวกกระหม่อมมาวันนี้ก็เพื่อทำสัญญาพันธมิตรให้สำเร็จเสร็จสิ้นพะยะค่ะ และอาณาจักรออร์คของพวกเรา ยังมีสิ่งหนึ่งที่ต้องการถวายให้พระองค์ด้วยพะยะค่ะ"

          ราชาซาราเอลก็ไม่น้อยหน้า 

          "ใช่พะยะค่ะ อาณาจักรของกระหม่อมก็มีสิ่งที่จะถวายพระองค์เช่นกันพะยะค่ะ ซาเรล นำสิ่งที่เจ้าสร้างมาสิ"

          "พะยะค่ะ เสด็จพ่อ นี่พะยะค่ะ"

          ซาเรลยื่นกล่องๆหนึ่งให้ผู้เป็นพ่อ ก่อนที่ราชาซาเรเอลจะคุกเข่าและยื่นสิ่งนั้นมาตรงหน้าผม เรเกอก็เช่นกัน เขานำกล่องขนาดใหญ่กล่องหนึ่งมาวางตรงหน้าผม เพราะขนาดกล่องยาวใหญ่มาก

          "เชิญทอดพระเนตรพะยะค่ะ/ เชิญทอดพระเนตรพะยะค่ะ"

          ทั้งสองกล่าว ผมจึงยื่นมือไปหญิบกล่องของซาเรเอลมาก่อนแล้วจึงไปหยิบของเรเกอ แล้วจึงเปิดดู 

          สิ่งที่อยู่ในกล่องที่เป็นของราชาซาเรเอลนั้นคือปิ่น ที่มีหน้าตาประหลาดอันหนึ่ง รัศมีเจิดจ้าของมันทำเอาผมต้องหลับตาทั้งยังมีกลิ่นไอที่อ่อนโยน

          ส่วนสิ่งที่อยู่ในอีกกล่องของราชาเรเกอนั้นคือเคียว ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าคือเคียวอะไร แต่กลิ่งไอแห่งความตายที่แผ่ออกมานั้นทำให้ผมอยากลองสัมผัสแต่เดี๋ยวก่อนดีกว่า

          "พวกเจ้าจะให้ข้าทั้งหมดเลยหรือ?"

          ผมถามเพื่อความแน่ใจ

          "พะยะค่ะ/พะยะค่ะ"

          ทั้งสองกล่าวตอบ ผมจึงพยักหน้าแล้วเริ่มหยิบเคียวขึ้นมา แต่ทันใดนั้นเอง...

- ติดตามตอนต่อไป -






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

2,415 ความคิดเห็น

  1. #2366 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 13:28
    พี่ไป๋หยางต้องสู้เพื่อฟานเอ๋อร์แบบนี้สิ อย่ายอมแพ้ ไม่งั้น้ทจริงๆด้วย
    #2366
    0
  2. #2277 KATE ^^ (@Kettipa) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 19:14
    ทั้ง2ต้องเป็นของssแน่ๆ เจ๊รับรอง!
    #2277
    0
  3. #2022 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 01:10
    ของเทพๆใช่มั้ยยย
    #2022
    0
  4. #1447 newmagi02 (@newmagi02) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 21:46
    ท่านพี่ไป๋หยางอย่าไปคิดถึงอดีตสิคะรอทำอีกครั้งดีกว่าคะรับรองอร่อยหวานเหาะกว่เดิมแน่นอนคะเจ๊พนัน
    #1447
    0
  5. #1383 janychill (@janychill) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 20:26
    อยากเก็บไว้ทั้งสอง
    #1383
    0
  6. #1213 jariyanan123 (@jariyanan123) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 07:38
    ได้ของเทพมาใช่ไหมเนี้ย 55555
    #1213
    0
  7. วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 18:09
    กรี้ดดดด อยากได้ทั้งคู่เลยค่ะ
    #1189
    0
  8. #781 Miyakochan (@miyakojan) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 21:23
    โอ้ววววว
    #781
    0
  9. #614 Gemel (@Gemel) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 21:47
    อิมเมจเยว่ไป๋ คือดีงามค่ะ แบบบกรี้ดดดดดดดดดดดดดดดออกมาเลย ปกติไม่ค่อยจะกรี้ด แอรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร้
    #614
    0
  10. #277 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 13:05
    มีของเทพๆมาแล้วสิ
    #277
    0
  11. #252 Notty Kero (@sung-yong-nelu) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 22:26
    องค์ชายแล้วไง อย่ายอมแพ้จิเดะไม่เชียร์หรอกกกก
    #252
    0
  12. #224 คนผ่านมา (@ras21) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 12:16
    ขอบคุณค่า
    #224
    0
  13. #223 Parn Themoon (@02055632300) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 12:01
    อะไร!!!!!!!! ค่างอะ
    #223
    0
  14. #222 오세훈 (@TEGRAP) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 11:38
    อย่ามีดราม่าน้าาาา
    #222
    0
  15. #221 Atk. S. (@lertwarachai) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 11:36
    มาต่อไวๆ
    #221
    0