พลพรรคสามีของอี้ฟาน (Yaoi)

ตอนที่ 44 : ความจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,516
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    16 ก.ย. 59

43

ความจริง


"เจ้าไม่รู้เช่นนั้นหรือ แล้วนี่มันคืออะไร!!"

     องค์ราชาโยนแผ่นเอกสารที่คือคำสารภาพฟาดไปที่หน้าราชินี ความคิดชั่วๆของราชินีที่สวมเขาให้องค์ราชา ไปมีอะไรกับอ๋องสี่ แถมยังคิดที่จะปลงพระชนม์องค์ราชา เพื่อให้อ๋องสี่ 'เจียงซื่อหลง' ได้ขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนแทน ส่วนตัวรัชทายาทนั้นยังมิได้กำหนด ส่วนเรื่องที่ทำไมถึงต้องใส่ร้ายองค์ชายไป๋หยางนั้น เพราะว่าองค์ชายไป๋หยางทรงมีโอกาสที่จะได้เป็นรัชทายาท ทั้งยังเป็นศิษย์รักของราชครูอีก จึงจำเป็นต้องกำจัด 

     วันที่เกิดเรื่องนั้น ท่านอ๋องสี่ ได้ให้องค์ราชินีวางยาพิษให้องค์ราชาเสวย จนพระองค์เกือบสวรรคต แต่นักปรุงยาสามารถช่วยไว้ทัน พอรอดมาได้องค์ราชาได้สั่งให้สืบสวนอย่างหนัก ทั้งนี้ทางอ๋องสี่จึงได้ทีจัดฉากเป็นว่าพบกลุ่มกบฏที่นอกเมือง ทั้งยังมาคนมาใส่ร้ายป้ายสีให้องค์ชายเพื่อกำจัดเสี้ยนหนาม หากว่าองค์ชายไป๋หยางตกตายไป คนที่มีโอกาสจะได้ตำแหน่งรัชทายาทคือโอรสของนาง 

     หากว่าฝ่าบาทยังไม่แต่งตั้งรัชทายาท ทั้งสองก็จะลอบปลงพระชนม์อีกครั้งหากสำเร็จผู้ที่จะได้สำเร็จราชการคือท่านอ๋องสี่ผู้นี่เป็นแน่ 

     ความจริงแล้วนั้นผู้ที่เป็นคนสารภาพว่าท่านพี่ไป๋หยางก่อกบฏนั้นท่านอ๋องสี่ได้ไป (องค์ราชามีโอรสสามพระองค์องค์หญิงอีกสามรวมเป็นหกพระองค์ องค์ชายองค์โตเจียงเสียนอู่นั้น ชอบสำมะเลเทเมาไปวันๆ ส่วนองค์ชายรองนั้นคือท่านพี่ไป๋หยาง ส่วนองค์ชายที่เกิดจากราชินีนั้นคือองค์ชายหกเจียงสื่อหลง ยังเด็กยิ่งนัก ส่วนองค์หญิงนั้นคือองค์หญิงสามเจียงอวี้เสียง องค์หญิงสี่เจียงอวี่วู่ และองค์หญิงห้าเจียงอวี่เสียน) 

     "หม่อมฉันมิรู้เรื่องนะเพคะ หม่อมฉันถูกใส่ร้าย พระองค์ก็เห็นมิใช่หรือเพคะว่าหัวหน้ากบฏสารภาพออกมาเอง หม่อมฉันรักพระองค์นะเพคะหม่อมฉันจะกล้าทรยศพระองค์ได้เช่นไร"

     ราชินีที่คุกเข่าอยู่ด้านหน้าองค์ราชา พร้อมกับกล่าวปฏิเสธด้วยเสียงสั่นเครือ ส่วนองค์ราชาก็เริ่มคล้อยตาม จริงสิเรายังมีพยานอยู่!

     "กราบทูลองค์ราชา กระหม่อมมีพยานมาด้วยพะยะค่ะ"

     ผมตะโกนออกไป ก่อนจะเปิดมิติและเอาสามคนนั้นออกมา ส่วนอ๋องสี่และราชินีนั้น แทบจะนั่งไม่ติดที่เลยทีเดียว องค์ราชาเมื่อเห็นแล้วก็เดินลงมาจากบัลลังก์มายืนตรงหน้ากบฏสามคนนั้น แล้วกล่าวกับกบฏ

     "พวกเจ้าจงบอกเรามา ว่าใครที่อยู่เบื้องหลังกบฏเหล่านั้น พูดความจริงออกมา!!!"

     พวกมันสั่นกันหมดเพราะองค์ราชากล่าวกับกบฏด้วยเสียงที่แผ่ความกดดันรุนแรง แต่ดีที่แผ่พลังไปแค่ไม่ถึงลี้ ชาวเมืองเลยไม่ได้รับผลกดดันนั้น มีแค่ผม และกบฏทั้งสามคนถึงแม้ว่าผมลองตรวจสอบระดับของพวกมันแล้วถึงจะไม่มากจอมเวทย์เช่นเดียวกับผม และอีกสองคนมีขั้นผู้เชี่ยวชาญเวทย์ แต่คงเทียบกับขั้นราชามิได้ แล้วพวกมันคนหนึ่งก็กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แต่เมื่อมันกำลังจะกล่าว ผมก็สังเกตเห็นมีดสั้นที่ลอยมาอย่างรวดเร็ว

ฟิ้วว~ เคล้ง!!! ฉึก!

     ผมปัดออก แต่ก็ไม่ทันช่วยได้หมด ช่วยได้แค่สองคน ส่วนอีกคนตกตายไปแล้ว

     "ใครกัน ที่มันกล้ามาสังหารคนต่อหน้าเรา!"

     องค์ราชาเริ่มโกรธกริ้ว กบฏทั้งสองคนนั้นตอนนี้หน้าซีดไปหมด ผมจึงก้มลงไปดูมีดสั้นเล่มนั้นและเมื่อดูแล้ว ผมก็ต้องขมวดคิ้ว เมื่อมีดเล่มนั้นไม่มีร่องรอยอะไรเลย ที่จะตามสืบได้ โอ๊ะ... ใช่แล้ว ผมยังมีหน่วยมังกรที่ผมสั่งให้จับตาดูไว้อยู่ เห็นดังนั้นผมจึงควักคริสตรัลสื่อสารออกมาเรียกทุกคนมาทันที แต่คนที่มากลับมาแค่สามคน คือเสี่ยวเยี่ย เสี่ยวหยู เสี่ยวซิ่ว

     "ท่านอี้ฟาน อีกสิบสองคนกำลังตามจับคนที่ปามีดมาเมื่อกี้ขอรับ"

     ทั้งสามรายงานผม องค์ราชาหันมามองหน้าผมเหมือนต้องการจะรู้ว่าใครเป็นคนทำ

     "อีกไม่นานพระองค์ก็จะรู้พะยะค่ะ เบื้องหลงของเรื่องนี้"

     ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง หน่วยมังกรอีกสิบสามคนก็กลับมาพร้อมกับคนชุดดำผู้หนึ่ง ท่าทางจะโดนเวทย์สายพันธนาการของเสี่ยวชิง (หน่วยมังกรชื่อปู้ชิง สายพันธนาการ) เชือกนั่นผมสอนเสี่ยวชิงเองกับมือ หึๆ ถ้าไม่ใช่ระดับราชาเวทย์ขึ้นไป ก็ไม่มีทางทำลายได้ง่ายๆหรอก แถมเมื่อโดนแล้วจะทำให้ไร้พลังเวทย์ด้วย ผมเดินเข้าไปหาชายชุดดำ ก้มลงให้ระดับสายตาตรงกันกับมัน ก่อนจะเอ่ยถาม

     "เจ้าน่ะเป็นใคร ทำไมต้องทำเช่นนี้ด้วย "

     ชายชุดดำเงียบ ไม่ปริปากแม้เพียงนิด ผมจึงเปิดผ้าปิดหน้าสีดำของมันออก เมื่อองค์ราชาและคนอื่นๆเห็น ต่างก็พากันนิ่งงัน 

     "เจ้า!!! เจ้าคือองครักษ์ของอ๋องสี่! ลิ่วหลาง!"

     ท่านลุงตะโกนขึ้นมา องค์ราชาบัดนี้หน้าตาดูกริ้วมาก พลังกดดันมหาศาลปล่อยออกมาราวกับเขื่อนแตก ผมจำต้องปล่อยพลังเทพมาป้องกันเหล่าชาวบ้านเอาไว้เพื่อไม่ให้เกิดอันตรายจากการถูกพลังองค์ราชาที่กดดันมารอบด้าน รอบๆตัวขององค์ราชาตอนนี้พื้นยุบลงไป 

     "ซื่อหลง เจ้าบังอาจ ทรยศข้า!!!"

ตู๊ม!!! 

     เสียงของพื้นที่แตกกระจายเพราะองค์ราชากระโดดพุ่งขึ้นไปบนฟ้า ก่อนจะใช้เวทย์ลมเหาะไปหาอ๋องสี่ และเตะเข้าที่กลางลำตัวอ๋องสี่กระอักเลือก ส่วนราชินี ตอนนี้องค์ราชาเยื้อย่างเข้าไปใกล้ๆ และหยุดยืนอยู่ตรงหน้า

      "องค์ราชา ไว้ชิวิตหม่อมฉันด้วยเพคะ หม่อมฉันเพียงแค่ถูกหลอกเท่านั้นนะเพคะ ฮือๆ"

     ราชินีเข้าไปกอดเข่าองค์ราชา ทั้งยังร้องไห้โฮ

      "ปลดราชินีลงจากบัลลังก์เสีย และนำนางไปอยู่ที่ตำหนักใต้ดินเสีย ต่อไปอย่าให้นางเห็นแสงอาทิตย์อีก"

     องค์ราชาตรัสเสียงดังก้อง

     "กรี๊ดดด ...ไม่นะเพคะ หม่อมฉันไม่ได้ตั้งใจ พระองค์อย่าปลดหม่อมฉันไปอยู่ตำหนักใต้ดินเลยนะเพคะ!!! "

     องค์ราชินีนั้นกรีดร้องราวกับคนบ้า เมื่อได้ยินคำว่า ปลด ออกจากปากองค์ราชา นางคิดทันทีว่านางมิน่าทำเช่นนี้เลย มิเช่นนั้นโอรสของนางคงได้เป็นองค์รัชทายาท!!!

เพี๊ยะ!!! 

     องค์ราชินีถูกองค์ราชา สะบัดมือตบเข้าที่หน้าของนางจนมุมปากเลือดใหล แต่นางนั้นยังคงไม่หยุดอ้อนวอน

     "ทหาร!!! ...นำตัวนางไป ข้าไม่ต้องการเห็นนางอีก!!!"

     องค์ราชาตรัสเสียงดัง ก่อนจะปลายตามองราชินีชั่วครู่ ก่อนจะหันหน้าไปอีกทาง

     อ๋องสี่ถูกทหารนำไปพร้อมกับผู้สมรู้ร่วมคิด 

     ท่านพ่อ ท่านแม่ และท่านลุงของผมถูกปล่อยตัว ผมก็ทำการรักษาบาดแผลให้เพราะพลังของพวกท่านยังไม่ฟื้นคืนมา ทั้งยังถูกประทานรางวัลให้เป็นค่าปลอบขวัญ ท่านลุงกลัวจะเป็นเช่นนี้อีก จึงจะเกษียณจากตำแหน่งราชครู และออกไปอยู่อย่างเงียบๆ ดังนั้นผมจึงเสนอให้ไปอยู่กับผมที่แคว้นเยี่ยทั้งหมดเลย ทั้งคนรับใช้ บ่าวไพร่ ทั้งท่านพ่อท่านแม่ ที่พรรคเหยี่ยวอัคคีคงจะเงียบสงบกว่าที่นี่เป็นแน่ และผมก็เล่าเรื่องทั้งหมดตลอดสามปีให้ฟัง ส่วนท่านพี่เดินไปหาองค์ราชา

     "เสด็จพ่อ เสด็จแม่ของลูกอยู่ที่ไหนพะยะค่ะ?"

     องค์ราชาหันกลับมาหาท่านพี่ไป๋หยางอย่างรวดเร็ว พระองค์ถึงกับนิ่งงัน ก่อนจะพุ่งทะยานกลับวังอย่างรวดเร็วทำให้ท่านพี่มึนงงเป็นอย่างมาก

     "ท่านพี่จะตามไปหรือไม่ขอรับ"

     ผมเปิดมิติให้ท่านพ่อกับท่านแม่ และท่านลุงเข้าไปเพื่อให้เห็นบ้านที่ออกแบบและสร้างไว้ ผมแนะนำเทียนน้อย และเยว่ไป๋ให้ท่านแม่รู้จัก ท่านพี่เดินเข้ามา และขอให้ผมพาไปที่วัง ผมก็พาไปอย่างรวดเร็ว เมื่อมาถึงแล้ว องค์ราชาก็มาถึงเช่นกัน แต่องค์ราชากลับไปที่ตำหนักของท่านพี่อย่างรวดเร็ว ผมและทุกคนตามไปติดๆ มาถึงตำหนักองค์ราชาตรงดิ่งไปที่ห้องของพระสนม

     "ถวายบังคมพะยะค่ะ ฝ่าบาท"

     องครักษ์ กล่าวกับองค์ราชา องค์ราชาตรงเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็ว

ปัง!!!

      เสียงประตูบานใหญ่สีทองหลุดออกไปตกลงที่พื้น องค์ราชาเข้าไปแล้ว พวกผมนึกว่าองค์ราชาทรงคิดถึงพระสนม จึงมิได้ไปรบกวน แต่เสียงองค์ราชาที่กำลังเรียกชื่อพระสนมอย่างดังก้อง!

      "ไม่!!! เซียนเอ๋อ"

      ผมก็ใจไม่ดี ท่านพี่ไป๋หยางรีบรุดเข้าไปก่อน

     ส่วนผมและท่านพ่อ ท่านแม่ ท่านลุงตามไปทีหลังพอไปถึงภาพที่เห็นคือ องค์ราชากำลังคุกเข่าอยู่ในอ้อมแขนมีเสด็จแม่ของท่านพี่ไป๋หยาง ตรงมุมปากและหางตามีเลือดไหล ผมรีบรุดเข้าไปหาตรวจพระสนมอย่างอุกอาจ องค์ราชาร้องไห้ ส่วนท่านพี่ไป๋หยางก็น้ำตาไหลอยู่เงียบๆลข้างๆเสด็จแม่ของท่าน

     "ไม่ทันแล้ว ข้าช่วยนางไว้ไม่ได้ ข้าฆ่านาง อึก"

     องค์ราชาพึมพำเบาๆ แต่ผมตรวจดูแล้ว เสด็จแม่ของท่านพี่ไป๋หยางยังอุ่นอยู่ยาพิษที่ผมพบจากการตรวจสอบด้วยพลังเวทย์นั้นคือพิษของตะขาบเจ็ดสี เพียงแต่โดนกัดก็จะตายทันที ดีนะที่ผมมียาแต่พระสนมตายแล้ว

     'นายท่าน ใช้ข้าไงขอรับ'

     ใช่แล้ว เซ็ตไง ใช่ ผมอยากจะใช้โอกาสนี้ลองความสามารถของเซ็ต!

     ความจริงแล้วนั้น ก่อนที่พระสนมโหลวจะสิ้นนั้น องค์ชายไป๋หยางถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ ส่วนพระสนมผู้เป็นแม่ถูกองค์ราชาตัดสินให้กินยาพิษในวันประหารเวลาเดียวกับที่จะสั่งประหารเหล่ากบฏ หากว่าพระองค์สืบให้รู้ความจริงมากกว่านี้ พระองค์คงจะมิต้องมาเสียใจเช่นนี้

     ทางองค์ชายไป๋หยางนั้น แม้หน้านั้นจะไม่แสดงความเศร้าโศก แต่ภายในดวงใจนั้นกลับแหลกสลาย หากมาเร็วกว่านี้ ท่านแม่คงจะมิเป็นเช่นนี้! ไป๋หยางและองค์ราชาร้องไห้อยู่เงียบ ส่วนคนอื่นๆนั้นทำได้เพียงแค่มองดูภาพอันน่าเวทนาเพียงเท่านั้น ...

- ติดตามตอนต่อไป -





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

2,415 ความคิดเห็น

  1. #2369 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 13:51
    องค์ราชาโง่
    #2369
    0
  2. #2279 KATE ^^ (@Kettipa) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 19:29
    ใช้สิย้อนกลับไปสิ! เร็วๆ ฮืออออ
    #2279
    0
  3. #2025 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 01:26
    เซ็ตต้องช่วยได้สิ TT
    #2025
    0
  4. #1449 newmagi02 (@newmagi02) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 22:04
    เซ็ตสุดหล่อช่วยได้รึไหมข้าไม่อยากเห็นไป๋หยางและองค์ราชาเศร้า
    #1449
    0
  5. #1216 jariyanan123 (@jariyanan123) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 07:50
    เพราะความโง่เง่าอย่างแท้จริงทำให้ต้องจบแบบมาม่า ?
    #1216
    0
  6. #312 fredfefe (@fredfefe_12) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 กันยายน 2559 / 00:08
    คิดว่าช่วยได้ แต่จะสงสารหรือสมเพชราชาดีไม่รู้อะไรเลยยยย...
    #312
    0
  7. #311 PATPAT69 (@s-1-a-8-i-7) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 23:16
    ช่วยได้ดิ่
    #311
    0
  8. วันที่ 7 กันยายน 2559 / 18:40
    ต้องช่วยได้
    #308
    0
  9. #307 0996894556 (@0996894556) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 18:35
    ขออีหกตอนไรท์ชอบทำให้ค้างนิสัยไม่ดีเลยอยากอ่านนนนนย
    #307
    0
  10. #306 amporn12 (@amporn12) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 14:23
    รออออ อจ๋าาาาา
    #306
    0
  11. #305 Muchima Love (@131245) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 12:49
    ตื่นเต้นอ่ะ รอตอนต่อไปไม่ไหวแล้ววว
    #305
    0
  12. #304 kookiooo (@kookiooo) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 12:05
    นางเอกมีเคียวเกี่ยวหญ้- อ่อก!!!! คะ..คะ.. เคียวยมฑูต โอเคร พูดผิด
    #304
    0
  13. #303 ebony967 (@ebony967) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 11:09
    นายเอกมีเคียวยมทูต~
    #303
    0
  14. #302 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 10:44
    สงสารอะ แต่ไม่เป็นไรเดี๋ยวนายเอกเราช่วยเอง
    #302
    0
  15. #300 Notty Kero (@sung-yong-nelu) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 10:04
    ตบราชาสักที
    #300
    0
  16. #299 ฟอร์รี่ (@zeerin) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 09:54
    ค้างมากอ่ะ อี้ฟานกำลังแสดงพลังเเล้ว(หรือเซ็ตหว่า?) อิอิ มาต่อไวๆนะคะไรท์
    #299
    0
  17. #298 Tadum Ja (@sawida) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 09:51
    องค์ราชาไม่น่าโง่เลย
    สงสารองค์ชายยยย
    #298
    0
  18. #297 오세훈 (@TEGRAP) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 09:41
    โอ้ยยย สงสาร
    #297
    0