พลพรรคสามีของอี้ฟาน (Yaoi)

ตอนที่ 9 : แผนพิชิตใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,049
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 137 ครั้ง
    18 ธ.ค. 59

9

แผนพิชิตใจ 


          หลังจากเรียนด้วยกันกับท่านพี่ไป๋หยางมาได้สามเดือนเขาแทบจะไม่คุยกับผมเลย บางทีผมก็รู้สึกเหมือนถูกจ้อง แต่พอหันไปท่านพี่ก็หันกลับไปฟังอาจารย์ ทำเอาผมงง แต่ก็ไม่ได้ถามอะไร พอหมดไปอีกวัน ผมกลับไปที่ห้องแล้วนอนคิดแผนตีสนิทท่านพี่ไป๋หยาง(ของผม) เช้าวันต่อมาผมก็รีบลุกไปทำตามแผนที่วางไว้ 

          .....แผนที่หนึ่ง เสน่ห์ปลายจวัก

          วันนี้ผมทำข้าวเที่ยงเอง ผมทำใส่จานกระเบื้องไว้แล้วผมก็ออกไปตามหาเป้าหมายทันทีวันนี้ผมทำกะเพราหมู คะน้าน้ำมันหอย ข้าวผัดอเมริกัน รับรองว่าในโลกนี้ไม่มีใครได้กินมาก่อนแน่นอน ผมมาเจอท่านพี่ไป๋หยางอ่านตำราอยู่ที่ศาลา ผมก็เดินดุ่มๆเข้าไปหาแล้วนั่งลงที่เก้าอี้

          "ท่านพี่ไป๋หยางท่านมาอยู่นี่เอง ข้าตามหาท่านทั่วไปหมด"

          ผมกล่าว ท่านพี่ไป๋หยางเงยหน้าจากหนังสือขึ้นมาตอบผมอย่างเย็นชา

          "มีอันใด?"

          "ข้าทำอาหารไว้สองสามอย่าง อยากให้ท่านพี่ช่วยทานหน่อยนะขอรับ"

          ว่าจบผมก็ฉีกยิ้มให้ พอผมยิ้มเท่านั้นแหล่ะท่านพี่ก็หลุบตามองหนังสือต่อแล้วตอบผมเบาๆ

          "อืม เจ้าไปก่อนเถอะเดี๋ยวข้าตามไป"

          ผมมองท่านพี่สักพักก็มองเห็นหูของเขาแดงผมก็เลยจับเข้าไปที่ไหล่ทั้งสองข้างของท่านพี่แล้วดึงให้หันมาทางผม พอท่านพี่หันมาแล้วตาของเราก็สบกัน

          "ท่านพี่ ท่านเป็นอะไรหรือไม่ ทำไมหูท่านแดงๆ"

          ผมเอื้อมมือขึ้นไปจับหน้าท่านพี่ไป๋หยางก่อนที่จะจับหันซ้ายหันขวา

          "ข... ข้า ไม่ได้เป็น อ... อะไร ข้าแค่ร้อน"

          ท่านพี่ไป๋หยางตอบผม ท่าทางแบบนั้น รึว่าจะเขินผมกันนะ

          "หือ ร้อนหรือขอรับ ไปข้างในกันเถอะนะขอรับ"

          ผมตอบก่อนที่จะสบตาสีน้ำตาลอ่อนนั่นสักพัก ก่อนที่ผมจะรู้ตัวว่าผมจ้องหน้า สบตาและจับหน้าท่านพี่นานเกินไปจนแก้มของผมเริ่มร้อนขึ้นใจผมก็เต้นแปลกๆผมจึงผละสายตาออกจากหน้าของท่านพี่ไป๋หยาง

          "อ๊ะ อะ...เอ่อ ท่านพี่ ข... เข้าไปข้างในกันเถอะขอรับ"

          ผมกล่าวอย่างงกๆเงิ่นๆ เพราะทำอะไรไม่ถูกแล้วผมก็ลุกขึ้น

          "ถ้าอย่างนั้น ข้าเข้าไปก่อนนะขอรับ ท่านพี่รีบตามมานะขอรับเดี๋ยวข้าวจะเย็นเสียก่อน"

          ผมกล่าวแล้วเดินออกมา พอเดินออกมาได้ไม่ไกลผมก็ได้ยินเสียง

          "หึๆ"

          เสียงของท่านพี่ไป๋หยางชัวร์ พอผมเดินเข้ามาข้างในห้องอาหารท่านพี่ก็เดินเข้ามาผมก็ให้คนรับใช้ยกอาหารเข้ามา พอท่านพี่ชิมเข้าไปคำแรก ผมก็รอลุ้นว่าเขาจะชอบหรือไม่ แต่ว่าเขาก็ไม่พูดอะไรก้มหน้าก้มตากินเงียบๆ 

          "ท่านพี่เป็นอย่างไรบ้างขอรับ ฝีมือข้า"

          ผมถามขึ้นเมื่อทนไม่ไหว

          "ก็อร่อยดี"

          ท่านพี่ตอบ แล้วก็เงียบไปผมก็เลยนั่งมองท่านพี่กินเงียบๆจนผ่านเลยไปอีกวัน

          เฮ้อ... แผนนี้ไม่สำเร็จแหะ

          เอาวะทำไปนานๆเดี๋ยวก็ชอบเองแหล่ะ เอ้า... อี้ฟานเอ๋ยอย่าท้อ!!!

          หนึ่งปีต่อมาต่อมา หลังจากที่ผมต้องทำอาหารเอาใจท่านพี่เขาทุกวันปรากฏว่าไม่สำเร็จผมเลยต้องทำตามแผนที่สอง

          .....แผนที่สอง แกล้งบาดเจ็บ (เรียกร้องความสนใจ)

          วันนี้ท่านลุงซุนฟงก็มาสินอีกเหมือนเคย แต่วันนี้ท่านพี่กับผมจะต้องสู้กันเพื่อวัดฝีมือ

          "เอาล่ะ พวกเจ้าฝึกกันเองแล้วกันวันนี้ข้ามีงานด่วน"

          สิ้นเสียงท่านลุงซุนฟงท่านลุงก็ขี่กริฟฟินไป ผมมองไปที่ท่านพี่ไป๋หยาง
     
          "เรามาเริ่มกันเถอะ ท่านพี่ไป๋หยาง"

          พอผมกล่าวจบ ผมก็วิ่งเข้าไปหาท่านพี่แล้วใช้ฟลีคฟันเข้าไปที่แขนข้างซ้ายของท่านพี่

          ชวับ~ 

          ท่านพี่ใช้ซิล(ดาบสีเงิน)รับไว้ทัน แล้วท่านพี่ก็ใช้บลู(ดาบสีฟ้า)ตวัดเข้ามาที่แขนซ้ายของผม แต่ก่อนที่จะถึงเนื้อผม ผมก็ดีดตัวตีลังกาสองตลบตามแบบฉบับเอฟบีไอออกห่างท่านพี่ไปประมานห้าเมตร 

          ฟิ้ว~ เฟี้ยวว

          ขวับ ขวับ ตุบ!

          แต่ท่านพี่ก็ไม่ยอมวิ่งเข้ามาใช้ซิลแทงมาที่ผม

          ตึก ตึก ตึก เฟี้ยว~

          แต่ผมใช้โอกาสนี้ เบี่ยงตัวหลบ แต่ผมแกล้งหลบพลาดทำให้หน้าท้องผมโดนแทงเข้าไป แต่ไม่ลึกมาก แล้วผมก็ทำเป็นร้องขึ้น

          "โอ๊ยย~"

          แล้วแกล้งลมลง 

          ตุบ~

          เมื่อท่านพี่เห็นอังนั้นก็วิ่งมาดูผม(เริ่มตามแผนละ : อี้ฟาน)

          "อี้ฟาน! เจ้าเป็นอะไรหรือไม่"

          ท่านพี่ไป๋หยางกล่าวเสร็จก็ประคองผมลุกขึ้น ผมเลยแสร้งร้องและทำท่าจะทรุดลง

          "โอ๊ย~"

          พอท่านพี่เห็นดังนั้นก็อุ้มผมขึ้นในท่าอุ้มเจ้าหญิงแล้วพาไปนอนที่เตียงแล้วท่านพี่ก็ต้องตกใจเมื่อเห็นแผลของผม

          "ข้าขอโทษนะ อี้ฟาน"

          ท่านพี่ทำหน้าเศร้า ผมไม่เคยเห็นมาก่อนเลยแหะทุกทีก็จะทำหน้านิ่งๆ นี้แสดงว่าแผนการของผมสำเร็จสินะ ฮ่าๆ

          "ไม่เป็นไรท่านพี่ข้าผิดเองที่ไม่ทันระวัง โอ๊ย"

          ถ้าผมเป็นดารานะผมน่าจะได้รางวัลออสก้าเลยนะเนี่ย เสแสร้งแกล้งทำได้เนียนมาก (ก ไก่ ล้านตัว)

          "อ๊ะ เจ้าอย่าขยับสิ เดี๋ยวข้าจะร่ายเวทย์รักษาให้ ทนเจ็บอีกนิดนะ อี้ฟาน"

          "ขอรับ"

          ผมตอบกลับไปแล้วมองดูท่านพี่ทำการรักษาท้องของผม

          หลังจากที่ผม(เสแสร้งแกล้งทำเป็น)บาดเจ็บวันนั้นจนถึงวันนี้ก็สิบปีแล้ว ท่านพี่ไป๋หยางก็โอนอ่อนผ่อนตามผมมากขึ้น แต่ก็ไม่ถึงขนาดนั้นในช่วงแรกๆ แต่ต่อมาผมกับท่านพี่ไป๋หยางก็ค่อยๆขยับความสัมพันธ์จากคนรู้จัก กลายเป็นเพื่อน และกลายเป็นคนสนิท (เมื่อไหร่จะได้เป็นผัวสักทียะ :ไรท์) 
          จะว่าไปความรู้สึกของผมตอนนี้จะเรียกว่ารักก็ได้ล่ะมั้งนะ ตอนแรกๆผมก็ยังไม่แน่ใจ เพราะว่าใจผมมันเต้นแปลกๆผมยังไม่คิดอะไร แต่พอนานๆไป ผมเริ่มจะเขินอาย พอวันนั้นท่านพี่เริ่มโอนอ่อนผ่อนตาม ผมก็ยิ่งได้ใจจนอยากจะได้ท่านพี่เก็บใว้คนเดียว แต่ท่านพี่เป็นองค์ชายนี่นาคงมีผมคนเดียวไม่ได้หรอกมั้งนะ คิดแล้วเศร้า

          "เฮ้อ"

          "ถอนหายใจทำไม อี้ฟาน"

          ท่านพี่ถามเมื่อเห็นผมถอนหายใจ

          ก็ถอนหายใจเพราะท่านพี่นั่นล่ะ

          "เปล่าขอรับ ไม่ได้เป็นอะไร ท่านพี่ทานอะไรมารึยังขอรับ ข้าทำอาหารไว้แหน่ะ ทานสักหน่อยไหมขอรับ"

          ผมถาม

          "ยังไม่ทานเลย รอมาทานฝีมือเจ้าเนี่ยแหล่ะ"

          ท่านพี่พูดจบก็ยิ้มน้อยๆตรงมุมปากมาให้ผม โอ๊ยละลาย

          "ถ้าอย่างนั้นไปทานกันเถอะขอรับ"

          ผมกล่าวด้วยน้ำเสียงร่าเริง ผมคว้าเข้าที่มือของท่านพี่ไป๋หยางก่อนจะดึงท่านพี่ไป๋หยางให้ลุกขึ้นก่อนที่จะลากไปด้วยกัน

          "ท่านพี่ทานเยอะๆเลยนะขอรับ"

          "วันนี้เจ้าทำอะไรมาให้ข้ากินล่ะ อี้ฟาน"

          ท่านพี่ถามผม

          "ข้าทำข้าวผัดอเมริกันของโปรดท่าน แล้วก็คะน้าหมูกรอบ ของหวานก็เป็นทองหยอด อย่างไรเล่าขอรับท่านทานเยอะๆนะขอรับ"

          ผมตอบ

          "ก็ได้ แต่เจ้าต้องมาทานเป็นเพื่อนข้านะ ดูเจ้าสิ ผอมหมดแล้ว"

          "ก็ได้ขอรับ อ่ะท่านพี่ลองทานคะน้าหมูกรอบดูนะขอรับ"

          ผมคีบผัดคะน้าหมูกรอบให้ท่านพี่ก่อนที่จะกินของตัวเองบ้าง

          "เจ้าก็เหมือนกัน ทานเยอะๆนะ อย่าให้ข้าเป็นห่วงนัก"

          "อะไรนะขอรับ ท่านพี่?"

          ผมถามเพราะเมื่อกี้ได้ยินประโยคสุดท้ายไม่ถนัด

          "เปล่า ไม่มีอะไร"

          ท่านพี่กล่าวตอบผม แล้วก็ทานข้าวต่อ ผมเลยไม่เซ้าซี้ท่านพี่อีก แล้วก็ก้มลงกินของตัวเอง แล้วเวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆ ท่านพี่และผมผลัดกันคีบกับให้กันไปมา จนหมดไปอีกวัน

- ติดตามตอนต่อไป -



แหมๆ หวานไม่แคร์สื่อเลยนะ นายเอกกับพระเอกของเราเนี้ย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 137 ครั้ง

2,415 ความคิดเห็น

  1. #2354 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 12:06
    หวานกันบ่อยๆน่ะ
    #2354
    0
  2. #2342 Tasmeaw_13 (@TUS_69) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 08:58
    เขินแรงงง
    #2342
    0
  3. #2340 Neko-cha (@Neko-cha) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 02:21
    ดิฉันอ่านไปมา...ซึ่งอาหารที่อี้ฟานทำนั้น มีแต่ของโปรดดิฉัน...ดิฉันจึงได้แต่อาลัยอาวรณ์ตัวเอง...(มาอ่านตี 2 มันทรมานอย่างนี้นี่เองTT)
    #2340
    0
  4. #2249 KATE ^^ (@Kettipa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 15:18
    มดกัด! เบาหวานกินละยะ! +0+
    #2249
    0
  5. #2139 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 21:25
    หวานกันจริงๆ
    #2139
    0
  6. #1936 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 01:53
    ขนมาให้หมดค่ะ อาหารจากโลกก่อนน อิอิ
    #1936
    0
  7. #1211 Rabbitmb (@rbbitmb) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 22:18
    เวลาไวมาก
    #1211
    0
  8. วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 22:44
    ไปไวเหลือเกิน
    #1177
    0
  9. #1075 jariyanan123 (@jariyanan123) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 16:22
    ชื่ออาหารนี้แบบ ทันสมัยซะเหลือเกิน 5555 ยอมใจเลยจริงๆ
    #1075
    0
  10. #516 RhongTood (@marklmsg7) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 20:45
    ข้าวผิดอเมริกัน เหยดดดดดดด????????
    #516
    0
  11. #242 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 18:29
    น่ารักกกกก
    #242
    0
  12. #24 lythim (@lythim) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 09:39
    อร้ายยยยย น่ารักกกกกกก
    #24
    0
  13. #23 0984359329 (@0984359329) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 07:35
    ละมุนมาก
    #23
    0
  14. #22 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 00:00
    ดีงามค่าาา ออกไปหาสามีคนต่อไปด้วยน้าาาา
    #22
    0