เรียกข้าว่า | คาริเอล | [Yaoi]

ตอนที่ 15 : | 14 | เจ้าชายแห่งวงการ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,887
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    21 เม.ย. 60

14

เจ้าชายแห่งวงการ


               2 ปีต่อมา

               "คุณคาริเอลครับ ขอสัมภาษณ์หน่อยครับ" ข่าวหนุ่มพยายามดันตัวการ์ดเข้ามาหาซุปเปอร์สตาร์ที่ใช้เวลาเพียงแค่ 1 ปี ก็กลายเป็นผู้ที่ได้รางวัลออสก้าสาขานักแสดงชายและนายแบบยอดเยี่ยม

               "คุณคาริเอลคะ ไม่ทราบว่าคุณคิดยังไงกับภาพยนตร์เรื่องใหม่ที่จะออกฉายในไม่กี่วันนี้คะ"

                "ผมคิดว่าบทบาทใหม่ของผมเป็นบทบาทที่ท้าทายมากเลยครับ และผมก็หวังว่าทุกท่านจะติดตามรับชมภาพยนตร์ของผมต่อไป ขอบคุณครับ ขอตัวก่อนนะ" ชายหนุ่มผู้ที่หน้าตาหล่อเหลาว่าคนๆนั้นไม่ใช่ใคร เขาคือ 'คาริเอล วอร์ต' เจ้าชายแห่งวงการบันเทิง ชายผู้ที่เพอร์เฟ็คและเพรียบพร้อมทุกอย่างทั้งความสามารถและหน้าตา เขาถูกนำขึ้นบอร์ดชายที่เหมาะจะเป็นพ่อของลูกมากที่สุดและขึ้นบอร์ดนี้มา 2 ปีแล้วตั้งแต่เข้าวงการมา

               ภายใน 1 ปีชื่อของเขาโด่งดังไปทั่วโลกไม่มีใครที่ไม่รู้จักเขา คาริเอลเริ่มโด่งดังในโฆษณาตัวแรกซึ่งเป็นโฆษณาเกี่ยวกับสังคม ภายใน 1 เดือนถูกเชิญให้ไปเล่นภาพยนตร์สามถึงสี่เรื่องทั้งในประเทศและต่างประเทศ แต่คาริเอลจะรับเฉพาะภาพยนตร์ที่อยากแสดงเท่านั้น ถ้าหากไม่โดนใจเขาจะไม่รับเด็ดขาด

               ทั้งหน้าตาและฐานะทางการเงินเขาเรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบไม่มีที่ติเลยไม่แปลกที่จะถูกนำขึ้นบอร์ดชายโสด ระยะเวลาที่โด่งดังเขามีผู้หญิงมากมายที่เข้ามาทอดสะพานให้แต่ดูเหมือนว่าตัวเขาเองก็ไม่สนใจสักเท่าไหร่ แม้แต่เจ้าหญิงแห่งวงการภาพยนตร์อย่าง 'คิมยูรี' ก็ไม่สามารถทำให้เขาชายตาแลได้เลย แม้จะเคยเล่นหนังด้วยกันก็ตามที

               รายการเดินแบบครั้งแรกของเขารูปของเขาได้ถูกอัพโหลดลงโซเชียลมีเดีย และสื่อต่างๆก็พากันประโคมข่าวนายแบบปริศนาที่มีชื่อว่า 'คาริเอล วอร์ต' กันยกใหญ่ ภายในหนึ่งสัปดาห์หลังจากที่รูปถูกอัพโหลด มีผู้เข้าชมจำนวนหลายร้อยล้านคนด้วยกัน และมีคอมเม้นต์กว่า 100 ล้านคอมเม้นต์ ทุกคนต่างก็อยากรู้จักนายแบบคนนี้กันทั้งสิ้น

               "เฮ้ออ~ เป็นดารานี่มันเหนื่อยจริงๆเลยน้า" คนหล่อบนกระปอดกระแปดอยู่บนโซฟา

               "เอาน่า...ถึงยังไงก็อีก 2 ปีกว่าที่จะต้องอยู่กับฉัน ทนทนเอาหน่อยแล้วกัน" อันโดฮยองว่า เขาคิดไม่ผิดที่เดิมผู้ชายคนนี้มาอยู่ในค่ายของตน เขาทำเงินได้มหาศาลเลยทีเดียวใน 2 ปี

               "เฮ้...โดฮยอง แล้วผู้จัดการของฉันล่ะ หามาให้ใหม่รึยัง" คาริเอลว่าขณะที่นอนแผ่หลาอยู่บนโซฟา

               "เฮ้อ.. คิดดูซิว่าปีนี้นายเปลี่ยนผู้จัดการไปกี่คนแล้ว" โดฮยองส่ายหัว ในปีนี้จะเด็กหัวดื้อเปลี่ยนผู้จัดการไป 4 คนแล้ว ด้วยเพราะเหตุผลที่ว่าขโมยของใช้ส่วนตัวของตนไปขายทอดตลาด

               "โดฮยอง อย่าบ่นเลย นายไม่รู้หรอกว่าทุกคนที่มาเป็นผู้จัดการให้ฉันทำวีรกรรมอะไรไว้บ้าง" คาริเอลสนิทกับโดฮยองมากจนไม่จำเป็นต้องเรียกคุณนำหน้าแล้ว แถมยังคุยกันเหมือนเพื่อนเล่นโดยไม่มีการโกรธกันเลยเสียด้วย

               "แล้วทำไมนายไม่เป็นเราขอผู้จัดการจากพี่ชายนายดูล่ะ ฉันว่าพวกเขาน่าจะทำงานได้ดีกว่าของฉันอยู่นะ" อันโดฮยองว่า ใครจะไม่รู้ก็ตามแต่ แต่เขารู้ว่าสองพี่น้องตระกูลวอร์ตถึงกับเป็นโคตรมหาเศรษฐีและผู้มีอิทธิพลที่สุดในโลก ถึงขนาดที่รัฐบาลโลกยังไม่กล้าต่อกรด้วย

               "จริงด้วย! พี่ชารีเอลอาจช่วยได้ทำไมฉันไม่คิดให้เร็วกว่านี้นะ" คนตัวเล็กว่าก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาพี่ชาย

               [ว่าไง น้องชายสุดที่รัก] ปลายสายตอบกลับมาเสียงหวาน

               "ไม่ต้องมาทำเสียงหวานเลยนะครับ"

               [อ้าว! ทำไมล่ะ คาร์ลไม่ชอบเหรอ?]

               "หยุดเลยครับ แล้วนี่ทำอะไรอยู่ครับ ว่ารึเปล่าผมมีเรื่องจะคุยด้วยสักครู่" ร่างบางเบี่ยงประเด็น แล้วเริ่มเข้าเรื่อง

               [ว่างสิ ว่างมากเลย ไหนมีอะไรพูดมาสิ]

               "คือว่าพี่พอจะมีคนที่ไว้ใจได้สักคนไหมครับ ผมจะขอให้ส่งมาเป็นผู้จัดการให้หน่อย พอดีว่าคนเก่าผมไม่เอาแล้วน่ะ" คาริเอลว่า

               [มีสิ เดี๋ยวพี่จะส่งไปให้นะ] ปลายสายตอบกลับมา

               "ขอบคุณนะครับพี่ บายครับ" ติ๊ด!

---------------
              ณ วอชิงตันดีซี

               [ขอบคุณนะครับพี่ บายครับ] ติ๊ด! ปลายสายวางไปแล้วซารีเอลก็นั่งยิ้มอยู่คนเดียว

               "เอ่อ...บอสครับ"

               "หืม?" ซารีเอลเลิกคิ้วถาม

               "เริ่มประชุมต่อเลยไหมครับบอส"

               "อ้อ! ได้สิ ...นี่ 'เซฟ' จัดหาผู้จัดการไปให้น้องฉันด้วยภายใน 24 ชั่วโมงนี้นะ"

               "ครับบอส" 'เซฟ' เทพผู้ทำหน้าที่เป็นเลขาของซารีเอลในโลกมนุษย์ว่าก่อนจะรีบไปจัดการ ขืนไม่รีบเขาได้หัวหลุดแน่ ใครก็รู้ว่าท่านคาริเอลเป็นคนโปรดแค่ไหนขนาดโทรมาขัดจังหวะการประชุมสำคัญแบบนี้ท่านประธานยังต้องรีบรับเลยนี่นา

               "เอาล่ะเริ่มกระชุมต่อได้" ซารีเอลว่าแล้วกลับเข้าโหมดจริงจังในการทำงาน 2 ปีในโลกมนุษย์เทียบเท่ากับ 2 วันของเฮเวเรล ดังนั้นเขามีเวลาอีกปีเดียวที่จะต้องทำงานให้สำเร็จลุล่วง และตอนนี้ก็ใกล้เสร็จแล้วด้วย

---------------
              ณ กรุงโซล

               "เห็นไหมล่ะแค่โทรหาพี่ชายนายให้ช่วยจับคนมาให้หน่อยเขาก็ส่งมาให้ทันทีอยู่แล้ว ไม่เห็นจะต้องมารบกวนฉันให้วุ่นวายเลย"

               "พอเลยครับคุณตาบนเป็นคนแก่ไปได้ นี่นายอายุท่าไหร่แล้วเนี่ย!" ร่างบางว่า

               "ฉันก็อายุเท่านายนั่นแหละน่า 28 ปีแล้วไม่ใช่รึไง?"

               "จริงสิโดฮยอง ดูโปรแกรมที่จะต้องทำในวันนี้ให้ฉันหน่อยได้ไหม บังเอิญว่าฉันไม่มีผู้จัดการแล้วน่ะ นะๆ" ร่างบางมองมาอย่างออดอ้อน ท่าทางนั้นมักจะใช้ได้ผลกับอันโดฮยองเสมอ

               "ก็ได้ๆ เดี๋ยวฉันดูให้แล้วกัน ... วันนี้นายจะต้องไปงานแฟชั่นโชว์การกุศลที่จะจัดขึ้นที่โรงแรมฮวารัน แล้วต่อจากนี้ก็ว่างแล้วฉันยกเลิกงานทุกอย่างให้นายแล้ว คราวนี้กะจะไปเที่ยวที่ไหนล่ะ?" โดฮยองถามเด็กดื้อควบตำแหน่งเพื่อนสนิท

               "ก็กะว่าจะไปเที่ยวอังกฤษน่ะ เห็นใครๆเขาก็บอกว่าที่นั่นสวยดีโดยเฉพาะหอนาฬิกาบิ๊กเบน" คาริเอล เริ่มหยิบมือถือขึ้นมาเพื่อเช็คข่าวสารบนเฟสบุคและแอพลิเคชั่นอื่นๆที่สมัครไว้

               แชะ! 

               "นายนี่ไม่ยิ้มเอาซะเลยนะ แล้วแบบนี้คนอื่นๆจะอยากเข้าหาได้ยังไง รู้ไหมว่าถ้าฉันไม่รู้จักนายมา 2 ปีฉันคนคิดว่านายเป็นพวกที่มนุษย์สัมพันธ์แย่มาก" คาริเอลถ่ายรูปตัวเองที่นั่งอยู่บนโซฟาแถมยังถ่ายให้เห็นอันโดฮยองที่กำลังดูคอมพิวเตอร์ด้วยท่าทางเคร่งเครียดอยู่ ก่อนจะอัพโหลดลงโซเชียลมีเดียด้วยแคปชั่นที่ว่า

               #To the president who are working hard. (ถึงคุณประธานที่กำลังทำงานอย่างหนัก) @Andohyong.DY • 5นาทีที่แล้ว

               10012 Like   8940 Shares

               เพียงแค่ 5 นาทีเรียกไลค์ได้เป็นหมื่นแชร์อีกหลายพันยังไม่รวมคอมเม้นต์ด้วยซ้ำ! นั่นทำให้คาริเอลพอใจอยู่มากทีเดียว ครั้งแรกเขาก็ไม่ชอบความวุ่นวายหรอกนะแต่พอมาอยู่ในวงการนี้นานๆมันก็เริ่มชินกับความวุ่นวายนี้แล้ว

               ก๊อก ก๊อก!

               "เข้ามา"

               "ทะ...ท่านประธานคะ คนของคุณซารีเอลมาถึงแล้วค่ะ" เลขาสาวเข้ามารายงาน ใบหน้าของเธอขึ้นสีระเรื่อ

               "โอเค ให้เขาเข้ามา"

               "ค่ะ ชะ... เชิญค่ะ" สองร่างเปิดประตูเข้ามาด้านใน

               "อะไรกัน ถ้าแฟนคลับมาเห็นว่าเจ้าชายแห่งวงการบันเทิงเอาแต่ขี้เกียจแบบนี้ พวกเขาคงได้หัวใจวายแน่" เสียงที่เป็นเอกลักษณ์ทำให้เจ้าชายแห่งวงการบันเทิงหูตั้งรีบหันหน้ากลับมามองที่ประตูโดยเร็ว รอยยิ้มแต่งแต้มที่มุมปากบาง ร่างบางลุกขึ้นวิ่งเข้าไปหาพร้อมกางแขนขึ้นเตรียมเข้ากอด แต่พอคิดว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็ลดมือลงแล้วยิ้มหวานแทน

               "ท่านคะ...!" เสียงสะดุดไปเพราะเสียงที่กระซิบผ่านเข้ามาพร้อมกับแรงกอด

               [เรียกคุณพ่อสิ คาริเอล]

               "แต่..." คาริเอลกำลังจะคัดค้านทั้งที่ใจจริงไม่ได้คิดจะปฏิเสธเลย

              [เจ้าอยากให้ทุกคนเขาผิดสังเกตรึไง?]

               "คะ...คุณพ่อ!" แม้จะยังเกร็งๆอยู่บ้างแต่คาริเอลก็ยอมเรียกแต่โดยดี นั่นทำให้องค์คาเอลพอใจอย่างมากเลยทีเดียว มือไม้ก็ไม่รู้จะเอาไปไว้ที่ไหนเพราะไม่เคยถูกองค์คาเอลกอดไว้แบบนี้

               "เอ่อ... คุณพ่อสวัสดีครับ" ประธาน คนแรกที่ได้สติหลังจากที่ลืมหายใจไปครู่ใหญ่เพราะรัศมีความหล่อเหลาสูงศักดิ์ของผู้ที่เพื่อนสนิทเรียกว่าพ่อ ผิวกายเนียนละเอียดมีประกายเหมือนเพชรเม็ดเล็กๆฝังอยู่ตามรูขุมขนทำให้ยิ่งราวกับว่าเป็นเทพเจ้า เขาล่ะอยากถามสวรรค์นักว่าท่านลำเอียงหรืออย่างไร ผู้ชายบ้านนี้ถึงได้สมบูรณ์แบบมากนัก!

               "อืม ว่าแต่นายสินะที่ดูแลลูกชายฉัน" องค์คาเอลเดินไปนั่งที่เก้าอี้ประธาน

               "เอ่อ ...ครับ จะว่าแบบนั้นก็ได้" อันโดฮยองรู้สึกกดดันแปลกๆเมื่ออยู่ต่อหน้าคุณพ่อของคาริเอล

               "งั้นนายคงจะอยู่ดูแลเขาต่อใช่ไหม?" เหมือนมีประกายบางอย่างวาบผ่านดวงตาของอีกฝ่ายทำให้ประธานไม่สามารถปฏิเสธได้

               "เอ่อ ครับ ผมจะดูแลเขาต่อไปครับ"

               "ดี...อ้อจริงสิ นายเป็นผู้จัดการใหม่ที่พี่ซารีเอลของลูกจัดหามาให้ ไปหาชุดสูทสำหรับไปงานเลี้ยงคืนนี้ให้ฉันกับคาร์ลด้วยนะ" มือเรียวสวยยิ่งกว่าเพชรส่องสว่างตวัดไล่ผู้มาส่ง

               "ครับท่าน" เขาบอกก่อนจะออกไปจากห้องประธาน

               "ท่านคา ..อะ..เอ่อ คุณพ่อมาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ?" คาริเอลเดินมาแล้วนั่งลงที่พื้นเอาคางเกยตักองค์คาเอลเหมือนทุกครั้งแล้วถามองค์คาเอลที่เพิ่งตรัสสั่งให้เรียกคุณพ่อหมาดๆ

               "เพิ่งบินมา(จากสวรรค์)เมื่อหลายวันก่อน(ห้านาทีก่อน)แล้วพ่อก็ตรงมาที่นี่เลย"

               "ครับ แล้วคุณพ่อจะมาอยู่กี่วันเหรอครับ?"

               "2 วัน พอดีว่าพ่องานเยอะ คงมานานไม่ได้" องค์คาเอลตรัสตอบ

               "โธ่ ผมนึกว่าคุณพ่อจะมาอยู่นานๆเสียอีก" คาริเอลเสียดายนิดหน่อย แต่ก็เข้าใจว่าองค์คาเอลนั้นงานเยอะมากจริงๆเพราะพระองค์นั้นอยู่เหนือทุกสิ่งทุกโลก ทุกมิติและทุกจักรวาล

               "หึ ..เจ้าลูกคนนี้นี่ เอาเถอะ วันนี้พ่อก็บอกจะไปงานเลี้ยงด้วย ทดแทนที่ไม่ได้อยู่นานก็แล้วกันนะ" ตรัสพลางลูบหัวคนบนตัก

               "จริงนะครับ! ดีจัง" สองพ่อลูกอยู่ด้วยกันพักใหญ่จนถึงเวลาเกือบค่ำก็พาไปแต่งสูทสำหรับงานเลี้ยงที่ผู้จัดการใหม่หามาให้ในห้องพิเศษที่อันโดฉยองจัดไว้ให้

               "ท่านคาเอล..." คาริเอลว่า

               "คุณพ่อ..." องค์คาเอลเน้นเสียง

               "แต่นี่ไม่มีใครนี่ครับ ท่านคาเอล"

               "คุณพ่อ..."

               "โธ่ ก็ได้ครับ คุณพ่อ" สุดท้ายก็ต้องยอม ช่างเป็นพระเจ้าที่เอาแต่ใจอะไรเช่นนี้นะ! "คุณพ่อหล่อมากเลยครับวันนี้"

               "ลูกก็ไม่แพ้กันนะ ไปกันได้รึยัง?"

               "ได้ครับ รอสักครู่ พี่ซารีเอลบอกว่าจะมารับครับ เห็นบอกจะพาคนมาด้วยแหน่ะ" ทั้งสองคนมานั่งรอที่ล๊อบบี้ของบริษัท ไม่นานก็มีรถลีมูซีนBMW series ตัวยาวสีขาวมุขแล่นเข้ามาจอดจำนวน 3 คัน ผู้ที่ก้าวลงมานั้นทำเอาทุกคน ณ ที่นั้นต้องหยุดมองกัน ตาถลนออกจากเบ้า ราวกับว่ากำลังมองเห็นภาพสโลว์ระหว่างที่เทพบุตรทั้งหลายกำลังก้าวเดินลงมา

               "มารับแล้วครับ คุณพ่อ คาร์ล" เสียงของทั้งเจ็ดอัครเทวทูตซึ่งตอนนี้รับตำแหน่งลูกชายของคุณพ่อ 'คาเอล วอร์ต' คุณพ่อลูกแปดผู้ร่ำรวยมหาศาลที่สุดในโลก (แต่ความจริงเพิ่งเปลี่ยนนามสกุลเมื่อสามปีก่อนหลังจากที่คาริเอลลงมาที่โลกมนุษย์) แต่ในทางกลับกันไม่มีใครรู้จักชื่อของคุณนายวอร์ตหรือคนเป็นแม่ของลูกทั้งแปดเลยแม้แต่คนเดียว

               "นี่มากันทุกคนเลยหรอครับ ดีจัง" คาริเอลยิ้มหวานอย่างดีใจแล้วเดินเข้าไปกอดเหล่าท่านพี่

               "แต่มาได้แค่ 2 วันเท่านั้นนะ ตามท่านคาเอลมาน่ะ" กาบรีเอลว่าแล้วก้มลงจุมพิตที่หน้าผากมน

               "แบบนี้ที่เฮเวเรลวุ่นวายแย่"

               "ไม่หรอก 2 วันในโลกมนุษย์เทียบเท่ากับไม่กี่นาทีของเฮเวเรลไม่รู้หรือ?" เรมีเอลว่า

               "ผมรู้ครับ ผมดีใจที่พวกพี่ๆมา"

               "เอาล่ะๆ ไปงานเลี้ยงกันดีกว่า" สุรเสียงสูงศักดิ์ตรัสบอก

               "ครับคุณพ่อ" ท่าทางการแสดงออกที่เป็นธรรมชาติยามเอ่ยคำว่าท่านพ่อของเหล่าท่านพี่นั้นทำให้คาริเอลแปลกใจอยู่ไม่น้อย แต่พอนึกถึงว่าองค์คาเอลและพวกท่านพี่นั้นอยู่มานานหลายล้านปีตั้งแต่มนุษย์เกิดแล้วก็หายแปลกใจ ทุกคนขึ้นรถออกไปจากบริษัทตรงดิ่งไปที่งานทันที...

_______________

               ลีมูซีนBMW Series คันยาวสีขาวเล่นเข้ามาจอดหน้าโรงแรมหรูแห่งหนึ่งในโซล ร่างทั้ง 9 ร่างค่อยๆก้าวเดินลงมาจากลีมูซีนคันหรู ผู้เดินนำหน้าคือคุณคาเอล วอร์ต คุณพ่อลูกแปดมหาเศรษฐีอันดับ 1 ของโลก ที่เดินตามเมื่อนั้นความหล่อเหลาก็ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ทุกสายตาจับจ้องอยู่ที่เดียวคือร่างทั้ง 9 เท่านั้น

                ติ๊ง!

                เสียงลิฟท์แก้วที่เปิดออกเมื่อมาถึงชั้นที่ต้องการเรียกความสนใจได้ไม่เท่าการที่เห็นประติมากรรมอันงดงามทั้ง 9 ย่างเท้าออกมาจากในลิฟท์ ทันทีที่ก้าวออกมาทุกอย่างก็หยุดนิ่ง บางคนก็ถึงกับตาถลนและอ้าปากค้าง แน่นอนว่าพวกเขาเคยเห็นเจ้าชายแห่งวงการบันเทิงมาแล้วบ้าง 

               แต่สิ่งที่พวกเขาสงสัยก็คือผู้ที่เจ้าชายแห่งวงการบันเทิงมาด้วยต่างหากคือใครกัน ทำไมถึงไม่เคยเห็นหน้าเลยสักคนเดียว จำได้แค่ว่ามีพี่ชาย 1 คน นอกนั้นไม่มีใครสามารถสืบหาได้ ไม่นึกว่าทุกคนจะดูหล่อเหลากันขนาดนี้ ทุกคนต่างคิดเหมือนกันว่า 

               สวรรค์ลำเอียงเกินไปแล้ว!

               "คุณพ่อสวัสดีครับ พี่ๆด้วยสวัสดีครับ" อันโดฮยองพอจะเดาได้ว่า ผู้ที่เพื่อนสนิทเขาเดินทางมาด้วยนั้นคงจะเป็นคนในครอบครัวเพื่อนสนิทแน่ๆโดยมองจากรูปร่างลักษณะความหล่อเหลาแล้วนั้นเขาเดาได้ทันทีเลย ...คนอื่นๆก็ตะลึงไม่แพ้กัน ที่ประธานอันโดฮยองนอบน้อมต่อกลุ่มเทพบุตรทรงหน้า แล้วยังเรียกว่าคุณพ่ออย่างสนิทสนมอีก

               "โดฮยอง ที่นั่งอยู่ตรงไหนล่ะ พาไปหน่อยสิ ขอเป็นโต๊ะใหญ่เลยนะ จริงสิ..นี่พี่ชายของฉันเอง พี่ราฟาเอล พี่ยูริเอล พี่มิคาเอล พี่เรมีเอล พี่รากูเอล พี่กาบรีเอล ส่วนพี่ซารีเอลนายก็รู้จักอยู่แล้วนี่" เมื่อกี้อันโดฮยองก็เกือบลืมหายใจแล้ว พอได้มาอยู่ใกล้ๆแล้วเขาแทบอยากตายเพราะสู้ความหล่อครอบครัวนี้ไม่ได้เลยสักนิด สวรรค์ ท่านจะลำเอียงเกินไปแล้ว!!!

               "เอ่อ..คุณพ่อครับแล้วก็พี่ชายเชิญทางนี้ครับผมจัดเตรียมที่นั่งไว้ให้แล้ว" อันโดฮยองยังตะลึงไม่หาย และแน่นอนว่าทุกคนก็เหมือนกันในห้องนั้นเงียบกริบไม่มีไว้กระทั่งเสียงเพลงที่คลอมาเบาๆเหมือนกับว่ามันจะมารบกวนพวกเขาในการชมประติมากรรมทั้ง 9 ชิ้นนี้อย่างนั้นแหล่ะ ... ท่าทางของทุกคนในงานเลี้ยงที่แทบจะตาถลนนั้นทำเอาคารริเอลแทบจะหัวเราะออกมาดังๆ 

               ดูไว้ซะเจ้ามนุษย์ใช่ว่าจะเห็นพวกข้าได้ง่ายๆเสียที่ไหน..หึๆ

               "งานเลี้ยงวันนี้จัดแบบบุฟเฟต์อาหารสินะ ถ้างั้นผมขอไปหาอะไรมากินก่อนนะครับคุณพ่อ พวกพี่จะไปหาอะไรกินด้วยหรือเปล่าถ้าไม่ไปผมไปก่อนนะ" ทั้งองค์คาเอลและเหล่าท่านพี่ทั้ง 7 พากันลุกขึ้น เพื่อไปหาอะไรมานั่งทานระหว่างที่แฟชั่นโชว์ยังไม่เริ่มแสดง

               "ว๊าว ...น่าทานจังเลย" คาริเอลกำลังหยิบหอยเชลล์อบซอสน้ำแดงโรยหน้าเนื้อปูนุ่มๆน่าทานมาก แล้วยังหยิบหอยแมลงภู่อบชีส แล้วยังหยิบขาปูอลาสก้า ยังไม่ลืมตักไข่ปลาคาเวียหกรสชาติเพิ่มอีกนิดหน่อย

               ต่อไปก็โซนของหวานสินะ...ร่างบางคิด

               "สวัสดีครับ คุณคาริเอลเจ้าชายแห่งวงการบันเทิง" เสียงผู้มาใหม่ดังขึ้นข้างๆ คาริเอลเหลือบมองอีกฝ่ายน้อยๆ

               "สวัสดีครับ คุณเคย์วงZero5 ไม่ได้เจอกันนานนะครับ" อีกฝ่ายเลิกคิ้ว ความจริงเขาก็รู้สึกว่าคนๆนี้คุ้นๆเหมือนเคยเห็น ตั้งที่ทำงานอยู่ในบริษัทเดียวกันแต่ไม่อยากจะเคยเห็นตัวจริงสักที แต่มันไปสักพักก็เริ่มนึกออกว่าเคยเห็นคนๆนี้ที่ไหน

               "อ๋าา...คุณนั่นเอง!" สิ่งของที่ฝ่ายดังขึ้นจนคาริเอล ต้องยกนิ้วชี้ขึ้นมาจรดปากเป็นเชิงบอกว่าให้เงียบเสียงหน่อย เคย์จึงมองซ้ายมองขวาแล้วก็ใช้มือปิดปากตัวเองไว้เพราะมีคนหลายคนมองมา "ผมไม่นึกว่าจะเป็นคุณจริงๆ"

               "หึ... ตานายยังไม่ถึงนะเด็กน้อย" อีกฝ่ายว่าพลางทำหน้าทะเล้น

               "ผมไม่คิดว่าคุณจะเข้าวงการเร็วขนาดนี้ แถมยังดังจนผมกลายเป็นแฟนคลับตัวยงของคุณเลยนะ...จะว่าไปแล้ว ช่วยเซ็นให้หน่อยได้ไหมครับ พอดีว่าน้องสาวผมอยากได้" เขายื่นโปสเตอร์ที่คาริเอลถ่ายแบบมาให้ 2 ฉบับ ร่างบางก็รับมาเซ็นโดยไวแล้วยื่นให้

               "อย่ามาชมกันซะให้ยากวงในก็ดังเหมือนกันล่ะน่า เห็นว่ามีงานเข้ามามากมายเลยนิ?"

               "โธ่..หากคุณไม่แคนเซิลงานพวกนั้นพวกผมก็คงไม่มีงานทำเหรอครับ"

               "นายก็ว่าไป ...ไปหาอะไรกินเถอะ ฉันกลับโต๊ะแล้ว บาย" คาริเอลยิ้วน้อยๆให้และเดินกลับไปอย่างสง่างามสมกับที่เป็นเจ้าชาย

               สร้างภาพครับสร้างภาพ

                นั่งที่ได้ไม่นานเท่าไหร่ แฟชั่นโชว์การกุศลก็ได้เริ่มขึ้น แต่งงานในวันนี้ดูท่าจะไม่มีคนดูซะแล้วเพราะว่าพวกเขาอาจจะจดจ้องอยู่ที่ 9 พ่อลูกตระกูลวอร์ต ที่นั่งคุยกันอยู่แทนการดูแฟชั่นโชว์ คนที่น่าอิจฉาที่สุดในงานเลี้ยงก็คงจะเป็นประธานอันโดฮยองที่ได้รับเกียรตินั่งร่วมโต๊ะกับพวกเขา

               สาวๆคนไหนที่มั่นใจอยากจะทดสอบฝีมือในการจับผู้ชายของตัวเอง ต่างก็หลั่งไหลเข้ามาพูดคุยสังสรรค์กับพ่อลูกตระกูลนี้ แต่ก็ต้องผิดหวังกันไปทุกราย จนทุกคนต่างก็อยากรู้นักว่าผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นคุณนายวอร์ต มีวิธีการยังไงถึงทำให้คุณวอร์ตยอมรับและมีลูกๆที่หล่อเหลาออกมาตั้งแปดคน

               แต่ในเมื่อมันเป็นความลับทุกคนก็คงต้องเก็บไว้เป็นคำถามในใจของตัวเอง ปรากฏว่าคืนนั้นสื่อใหญ่ๆต่างก็ประโคมข่าวเกี่ยวกับพ่อลูกตระกูลวอร์ต อภิมหาเศรษฐีอันดับ 1 ของโลก ทั้งขุดค้นประวัติ เกี่ยวกับพ่อลูกตระกูลนี้กันยกใหญ่ แต่สิ่งที่เหมือนกันก็คือไม่ปรากฏชื่อของคุณนายวอร์ตมารดาผู้ให้กำเนิดลูกชายทั้งแปดเลย

               2 วันต่อมา

               'ตระกูลวอร์ต ตระกูลอภิมหาเศรษฐีอันดับ 1 ของโลก ผู้นำตระกูลกับลูกชายอีก 8 คน หนึ่งในนั้นคือเจ้าชายแห่งวงการบันเทิงผู้เพรียบพร้อมทั้งความสามารถและหน้าตาคนนี้! สาวโสดต้องอ่าน อ่านต่อหน้า...' 

               คาริเอลอ่านพาดหัวข่าวทั้งในหนังสือพิมพ์หรือทางอินเตอร์เน็ตอย่างสนใจ ขณะที่ตอนนี้กำลังนั่งอยู่ในบ้านหลังใหญ่ของตระกูลวอร์ตที่ตกแต่งคล้ายเฮเวเรลมาก คาริเอลย้ายมาอยู่กับซารีเอลได้เป็นปีแล้ว พนักงานทุกคนต่างก็คือเทพสวรรค์ที่ถูกส่งมาทำหน้าที่

               "คุณหนูคะ เครื่องพร้อมแล้วค่ะ" สาวใช้ได้เข้ามาถามคุณหนูของตน

               "ไปเลยก็ได้ แล้วนี่ท่านพี่ซารีเอลรู้รึยัง?"

               "ดิฉันแจ้งให้ท่านทราบแล้วค่ะ"

               "ดีมาก งั้นไปกันเลยเถอะ อ้อ.. ได้สั่งทางอังกฤษที่จัดการเรื่องที่พักของฉันหรือยัง แล้วก็บอกพวกเขาด้วยว่าห้ามติดตามหรือว่าส่งคนไปดูแลฉันเด็ดขาด ฉันต้องการเดินทางไปแบบเงียบๆ"

               "เรียบร้อยแล้วค่ะ ดิฉันแจ้งไว้ให้แล้ว"

               "ดี ไปกัน เกรย์ฉันไปก่อนนะ" ริมฝีปากสวยจุมพิตที่หน้าผากของสุนัขตัวโปรดแล้วผละออกไปเพราะตอนนี้เขาต้องไปขึ้นเครื่องบินส่วนตัวที่สนามบินส่วนตัวแล้ว

               "เดินทางปลอดภัยนะคะ คุณหนู" คาริเอลพยักหน้าให้สาวใช้แล้วเดินทางไปอังกฤษตามที่ตั้งเป้าไว้ องค์คาเอลและกลับไปเฮเวเรลเมื่อวานนี้แล้วเขาเองก็มีเวลาหยุดพักเป็น2-3เดือนเพราะฝากแคนเซิลงานไว้แล้วก่อนจะกลับมาถ่ายหนังเรื่องใหม่ที่จองตัวเขาไว้

               ณ กรุงลอนดอน
          
               การเดินทางผ่านไปไม่นานก็ถึงอังกฤษคาริเอลเดินทางมาแบบลับๆเลยไม่มีคนทราบว่าเขาเดินทางมาพักผ่อนที่อังกฤษ บ้านถูกจัดหาให้อย่างหรูหรา แต่ความจริงก็เป็นบ้านของตระกูลวอร์ตนั่นเองแหล่ะ ความหรูหราก็ไม่ต่างจากบ้านหลังเดิมสักเท่าไหร่นัก

               "พี่ครับ ผมมาถึงลอนดอนแล้วนะแล้วตอนนี้ก็ถึงบ้านแล้วด้วย" ร่างบางเอ่ยเมื่อมาถึงบ้านอาบน้ำทานข้าวเสร็จเขาก็วิดีโอคอลไปหาซารีเอลตามระเบียบ เพื่อนบอกว่าตนเองนั้นมาถึงแล้ว

               "ดีแล้ว... เดินทางวันนี้เหนื่อยก็รีบนอนซะ เดี๋ยวพี่ทำงานต่อล่ะ ฝันดีครับ"

               "ราตรีสวัสดิ์ครับ" ติ๊ด คาริเอลกดปิดวิดีโอคอลแล้วล้มตัวลงนอนบนเตียงกว้างหลับไป

               เช้าของวันต่อมา

               วันนี้ถือได้ว่าเป็นวันที่อากาศสดใสมากวันหนึ่งในอังกฤษ เหมาะสำหรับออกไปเที่ยวนอกบ้านกับครอบครัว เพื่อนฝูง หรือแฟนจริงๆ แต่สำหรับคาริเอลแล้วไปเที่ยวคนเดียวดีกว่าเยอะ อากาศที่อังกฤษนี่เย็น เขาเลยต้องใส่เสื้อใหมพรมกับแว่นกรอบหนาเนิร์ดทำให้ดูแล้วเหมือนลูกผู้ดีไม่มีผิด

               "เอากุญแจคันนี้มา" คาริเอลสั่งพ่อบ้านหนุ่มซึ่งก็คือเทพสวรรค์ เมื่อเขาเลือกรถที่จะใช้ขับออกไปเที่ยวในวันนี้ได้แล้วคันที่เขาเลือกมีสีดำคล้ายรถปี1900แต่กลับดูใหม่และดูดีอย่างบอกไม่ถูก พ่อบ้านก็รีบไปเดินมาให้โดยเร็ว รถหรูพุ่งตัวตัวออกไปอย่างเร็ว นี่สิเก่าแต่เจ๋ง!

               ขับรถออกจากคฤหาสน์ไม่กี่นาทีก็ถึงหอนาฬิกาบิกเบน แต่ปัญหาตอนนี้ก็คือจะเอารถไปไว้ที่ไหน ทางเลือกที่มีสระอย่างเดียวคือใช้พลัง ย่อส่วนรถและก็เก็บไว้ในกระเป๋าเท่านั้น คาริเอลขับรถตามหาที่จอด แล้วก็ไปเจอปลอกแห่งหนึ่งซึ่งมันก็ไม่ค่อยมีคนเหมาะสำหรับใช้พลัง รีบย่อส่วนรถยนต์เก็บใส่ประเป๋าเสื้อโค้ดสีขาวมีฮูดที่เขาใส่มาด้วย

               "เฮ้! คุณเป็นพ่อมดเหรอ?" เสียงที่ดังขึ้นด้านหลังทำเอาคาริเอลสะดุ้ง

               "อะ..อะไร พ่อมดอะไร" ร่างบางถึงกับพูดติดขัด หันหน้ากลับไปมองก็เห็นผู้ชายผมสีน้ำตาลอ่อนคนหนึ่งใส่เสื้อเหมือนผู้ดีอังกฤษ ถือกระเป๋าใบหนึ่งมาด้วย ใบหน้าเขาดูมีเสน่ห์มากและยังหล่อไม่เบา...

               "ก็ที่คุณทำเมื่อกี้มันเวทมนตร์ชัดๆ ไม่ต้องกลัวไปหรอกนะผมก็พวกเดียวกันกับนายนั่นแหละ ...เป็นพ่อมด" เขาว่า

               อะไรนะ พ่อมด!

               "คุณเป็นพ่อมดเหรอ!" ร่างบางตาโตไม่นึกว่าจะมีพ่อมดอยู่ในโลกมนุษย์แห่งนี้จริงๆ เขาเดินเข้าไปใกล้ๆจับอีกคนที่ไปพลิกมาเหมือนกับจะสำรวจให้แน่ชัด "ไหนคุณลองเสกคาถาให้ดูหน่อยซิ"

               ถ้าเป็นพ่อมดแบบที่เคยดูหนัง 'แฮรี่ พอตเตอร์' ก็น่าจะมีคาถาที่ใช้เสกเวทย์มนต์ แต่ว่าถ้าเป็นแบบเวทย์มนต์ในโลกเวทย์มนต์ที่เขาเคยเกิดล่ะ? แต่เรื่องนั้นเอาไว้ค่อยถาม เขาน่ะเป็นคอหนังแฮรี่พอตเตอร์เลยนะ! หมายถึงเมื่อตอนที่เคยอยู่บนโลกนี้น่ะนะ

               "เฮ้อ~ มานี่สิ... แอ๊กซิโอ" เขาว่าพลางดึงร่างบางเข้ามาในตรอกเดิมที่เจอมองซ้ายมองขวา มือหยิบไม้กายสิทธิ์ขึ้นมาแล้วร่ายคาถาบางอย่างแล้วก็มีสิ่งของโผล่ขึ้นมาที่มือ

               "ว๊าว! คุณทำได้ทำได้ ...ดูผมบ้างนะ" เหมือนคาริเอลเพิ่งเจอของใหม่ เขาไม่คิดจะปิดบังความสามารถของตนเองสักนิด ร่างบางวาดมือไปบนพื้นก็ปรากฏต้นไม้ต้นเล็กๆเริ่มเติบโต นั่นยิ่งทำให้อีกคนทึ่งเข้าไปใหญ่

               "คุณทำได้ยังไง?" อีกฝ่ายมองคาริเอลอย่างทึ่งๆ

               "ก็ทำแบบคุณไง ..ถามอะไรแปลกๆ"

               "ไม่ใช่ๆ คุณใช้เวทย์มนต์แบบไม่ต้องใช้ไม้กายสิทธิ์และไม่ต้องร่ายคาถา แล้วยังทำให้ต้นไม้เติบโตได้อีกไม่มีเวทย์มนต์บทไหนทำแบบนี้ได้แม้แต่ศาสตร์มืด" เหมือนว่าผู้พูดจะแปลกใจพอสมควร

               "อ๋อ ผมใช้พลังเทพน่ะ รู้จักไหม?"

               "เทพ ผมไม่เคยเห็น ส่วนใหญ่จะเคยเห็นแต่เวทย์มนต์แห่งแสงและความมืดไม่ก็อื่นๆ แต่ไม่เคยได้ยินพลังแห่งเทพ" เขายิ่งงงเข้าไปใหญ่ทำให้คาริเอลต้องบอกใหม่

               "คืออย่างนี้นะ สิ่งที่ผมทำผมใช้พลังเวทย์แห่งแสงและในตัวผมก็มีพลังเวทย์แห่งแสงเป็นจำนวนมากใหลเวียนอยู่ ตอนนี้ก็ไม่ทราบว่าผมเป็นพ่อมดรึเปล่า แต่ผมทำมันได้มาตั้งแต่เกิดแล้วน่ะ" คาริเอลไม่ได้โกหกคนตรงหน้าเลย แต่เขาพูดความจริงไม่หมดเท่านั้นเอง แต่ก็แปลกที่เขารู้สึกว่าตัวเขาอยู่กับผู้ชายคนนี้แล้วผ่อนคลาย

               "อ๋อ ...เข้าใจแล้ว คุณเป็นพ่อมดแบบผมนี่แหล่ะ แต่คุณอาจจะใช้เพียงเวทย์แสงจนชินเลยไม่จำเป็นต้องร่าย" เขาว่า "นี่คุณเคยเรียนที่โรงเรียนพ่อมดแม่มดรึเปล่า?"

               "ไม่.. ผมไม่รู้จักด้วยซ้ำว่ามีพวกพ่อมดอย่างคุณอยู่บนโลกนี้ด้วย"ว่าแล้วก็ทำหน้าเศร้า

               "ไม่น่าเป็นไปได้ ทางโรงเรียนควรที่จะส่งจดหมายมาให้เด็กที่มีเวทย์มนต์เมื่อเขาพร้อมนี่นา มันน่าจะมีอะไรผิดพลาด ...แต่ช่างเถอะ แล้วนี่คุณมีครอบครัวรึเปล่า?"

               "มีสิ แต่พวกเขาไม่อยู่บนโลกนี้แล้ว(อยู่บนสวรรค์)ฉันอยู่ที่นี่คนเดียว" คาริเอลว่า

               "ถ้างั้นไปกับผมไหมล่ะ?" อีกฝ่ายถาม เขาก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องชวนหนุ่มแว่นตรงหน้า แต่เขารู้สึกสงสารอย่างบอกไม่ถูก ที่ผู้มีพลังเวทย์มนต์ที่จะเป็นพ่อมดถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวแบบนี้ อีกเหตุผลหนึ่งที่เขาชวนคือ หนุ่มแว่นคนนี้น่าสนใจ...

               "ไปไหนเหรอ?" คาริเอลถามอีกครั้งเป็นการตอบตกลงแบบเนียนๆ

               "โลกเวทย์มนต์ไง"

               "เอ่อ ...ฉันชื่อ คาร์ล หรือ คาริเอล วอร์ต...แล้วคุณล่ะ?" คาริเอลแนะนำตัว

               " 'นิวตัน อาร์ทีมีส ไฟโด สคามันเดอร์' ...เรียกผม 'นิวท์' เฉยๆก็ได้"



----- 100% -----

#2ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก อีก50%ไรท์รับรองว่าจะมาลงให้อีก2-3 วันค่ะ ตอนนี้เลยเอามาให้ค้างกันไปก่อน

#ไรท์เปลี่ยนใจโค้งสุดท้ายลงให้ก่อน แต่ยังคงค้างอยู่เหมือนเดิมนะคะ สุขสันต์วันวาเลนไทน์ค่ะ 

#ไม่ต้องแปลกใจเรื่องนี้อาจจะยาวมากกก(ก. ไก่ ล้านตัว) ไรท์จะแต่งยาวๆเลยอีกอย่างคือ แฮรี่ พอตเตอร์ ก็มา อีกเดี๋ยวจะมีเรื่องอื่นอีกแน่ๆ รับรองว่าไรท์จะแต่งให้หนังหมดกันไปข้างเลย 55+ หวังว่าจะไม่หันหัวเรือกลับกันก่อนนะคะ อิอิ

    
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

1,408 ความคิดเห็น

  1. #1361 Kuhako (@KuhakoRarc) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 11:10
    เดี๋ยวๆไรท์!! มันจะออกทะเลไปแล้วโว้ยยยยย!!!!
    #1361
    0
  2. #1286 NP-KIT (@tomoya1108) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 23:36
    เอะใจตอนบอกว่าถือกระเป๋า พออ่านมาถึงตอนจบ เออนิวส์จริงๆด้วยว่าละ5555
    #1286
    0
  3. #1282 Vis-pim (@Vis-pim) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 12:41
    เหมือนจะเข้าอยู่หมวดแฟนตาซีนะไรท์ ไหนวายยยยยย กำลังจะอินเปลี่ยนโลกใหม่อีกแล้วนะคาริเอล
    #1282
    0
  4. #1252 KATE ^^ (@Kettipa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 00:32
    พ่อมดก็มาวะ 5555555
    #1252
    0
  5. #1198 jaotha (@jaotha) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 00:56
    แฟนตาซีของแท้555
    #1198
    0
  6. #1137 Mai Mono (@mai1271) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 18:16
    มิน่าหล่ะ ท่านคาเอ...ท่านพ่อ ถึงให้มาจดเผ่าพันธุ ก็เพราะมันมีเยอะนี้เอง
    #1137
    0
  7. #1067 Demon_Dark (@Demon_Dark) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 13:17
    555555 ชื่อโคตรยาว! ต่อไปจะมีอะไรโผล่มาอีกเนี่ย
    #1067
    0
  8. #1065 Forurin (@ustp) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 23:03
    อย่างงี้ก็ได้เหรอ5555555555
    #1065
    0
  9. #1057 KNNish (@KNNish) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 12:17
    เรื่องนี้มั่วมากกกกก555555 งงบ้างอ่านแล้วหัวเราะบ้างงง ไรเนี่ยย5555
    #1057
    0
  10. #555 ChardraBlood (@ChardraBlood) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:20
    น้วท์มาจากไหนฟะนั้น
    #555
    0
  11. #499 mangpor43 (@por2543) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:29
    555555 โอ้ยไม่รู้จะพิมไรดีแล้ว
    ขนกันมาซะเยอะ ต่อจากแวมไพร์ก็พ่อมดอีก ชอบเรื่องนี้มากๆ มากกกกก
    #499
    0
  12. #462 GGO5599 (@GGO5599) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:28
    นิยายสนุกมากอ่ะค่ะพี่ติดตามมาตั้งเเต่เรื่องเเล้วสนุกทุกเรื่องเลยอ่ะ
    เเต่อยากให้คาริเอลไปญี่ปุ่นมั่งเผื่อจะจิ้งจอกเก้าหางมั้งอ่าจะรอคอยน้า
    #462
    0
  13. #461 bb.smile (@bhoombimm) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:30
    555555 พ่อมดก็มานะคะ คุณนิวท์ก็มานะคะ ค่ะพ่อหนุ่มคาริเอลคนหน้าตาดี แต่มีคนหล่อๆ ห้อมล้อม ชิชะ
    #461
    0
  14. #460 Krataituaglom (@Krataituaglom) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:55
    พ่อมดก็มานาจาาาา55555
    #460
    0
  15. #459 Atk. S. (@lertwarachai) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:06
    ไรชอบทำร้ายรีด
    #459
    0
  16. #458 ฟอร์รี่ (@zeerin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:03
    แฮรี่พอร์ตเตอร์ก็มา 5555!!
    รอต่อนน้าาา

    เอลเอลจะมีฮาเร็มมั้ยน้าาา(ชอบฮาเร็มมั่กมาก(ก))!! จะรอนะค้าา
    #458
    0
  17. #457 ManowandManow (@manowloveyou) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:57
    คห.ที่455 ตัวละครหมาป่ายังไม่มามาแต่ชื่อนะ ต้องรอๆ555 นิวท์นี่คนที่เขียนเกี่ยวสัตว์ในโลกเวทมนตร์ป้ะผิดๆๆ ถ้าแฮรี่มาทอมก้ต้องเดรโกด้วยเอา3p ทอมxแฮรี่xเดรโกอิอิ
    #457
    0
  18. #456 Jjane (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:54
    ชอบมากกกกก น่ารักกกก ค้างมากอ่ะไรท์จร้าาา ต่อเถอะได้โปรดดดด
    #456
    0
  19. #455 อลิสแสบ>////< (@alissaraoom19) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:39
    แวมไพร์ หมาป่า---->อปป้าเกาหลี--->
    .....พ่อมดแฮรี่พอตเตอร์55555555
    แฟนตาซีได้อีกกกก รออออแแ
    #สร้างฮาเร็มมมม
    #455
    0
  20. #454 organist (@tamesak_cat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:13
    คือดีงาน ขอให้หมุ่นคนนี้เข้าในฮาเร็ม????????????
    #454
    0
  21. #453 เรื่อยๆลอยๆ (@100943) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:07
    อุ๊ยมาลงก่อนกำหนดนิ ขอบคุณค่ะ
    #453
    0
  22. #452 MuayXe (@lovelyfortune) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:02
    เอ๊ะ นิวท์!? คุ้นๆนาาาา จะเจอแฮรี่มั้ยคะ555 ทอม ริดเดิ้ลบ้างไรบ้างเนอะ
    #452
    0
  23. #451 satanlast (@satanlast) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:49
    มาเถอะไรท์ เค้าอ่านหมดแหละที่ตัวเองเขียน อิอิ เพราะมันสนุกไง!!! Happy Valentine ค่าาา
    #451
    0
  24. #450 chihiro12 (@chihiro12) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:45
    คือแบบดีงามอะไรอย่างนี้
    #450
    0
  25. #449 ฮิบาริ นะเออ (@milkmk2) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:22
    ออกทะเลไปไกลแล้วแต่ไม่เป็นไวยังไงก็ชอบอยู่อัพไวๆนะค่ะ
    #449
    0