เรียกข้าว่า | คาริเอล | [Yaoi]

ตอนที่ 28 : | 27 | ข้าจะทำเพื่อท่าน [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,921
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    28 เม.ย. 60


27

ข้าจะทำเพื่อท่าน

            
              "อ๊าา!!" ร่างบางเหมือนจะสะดุ้งตื่นขึ้นจากฝันร้าย สายตาตวัดมองไปรอบรอบก็พบว่าตัวเองกลับมาอยู่ในกรงสีขาวเช่นเดิมที่เคยอยู่มาหลายวัน แต่สะดุดกับร่างคุ้นตา "ท่านคาเอล ฮือออ"

              "ฮะๆ ตื่นมาก็งอแงเลยรึลูกข้า" องค์คาเอลหัวเราะพลางลูบหัวเทวทูตตัวน้อยที่ซุกกอดอยู่ที่หน้าท้องด้วยอาการงอแง

              "ทำไมไม่รีบมาช่วยข้าล่ะครับ ข้ากลัวแทบแย่ ฮึก!" เทพตัวเล็กบ่นเสียงอู้อี้

              "นั่นเพราะข้ามีเรื่องต้องจัดการก่อนน่ะสิ"

              "ว่าแต่ ท่านคาเอลมาได้อย่างไรครับ แล้วข้าเป็นอะไรเหรอทำไมตอนนี้ถึงไม่รู้สึกเจ็บปวดล่ะทั้งที่ก่อนหน้านี้ข้าเจ็บปวดจนอยากตายๆไปเสียแท้ๆ" คาริเอลถามเพราะสงสัย

              "ฟังข้านะ ตอนนี้ในตัวเจ้ามีพลังของความมืดและความสว่างอยู่ ข้าทำให้พลังทั้งสองอย่างนั้นรวมเข้ากับวิญญาณของเจ้าจนตอนนี้เจ้าเป็นเลือดผสมระหว่างสองเผ่าพันธุ์ไปแล้ว เห็นหรือไม่ ดวงตาของเจ้าตอนนี้" องค์คาเอลยื่นกระจกไปให้คาริเอลพอได้มองก็ตื่นตะลึง ดวงตาข้างหนึ่งมีสีแดง ทั้งที่เขายังไม่ได้ทำอะไรเลยแท้ๆ "ไม่ต้องตกใจไปเจ้ายังไม่คุ้นชินกับพลังดังนั้นมันเลยเป็นเช่นนั้น หากเจ้าคุ้นชินแล้วดวงตาของเจ้าจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม"

              "ท่านทำให้ข้าเป็นเลือดผสมเหรอ เพราะเหตุใดกันครับ?"

              "เพราะหากข้าไม่ทำ วิญญาณของเจ้าก็จะแตกสลายเพราะเลือดของราชาปีศาจ"

              "แสดงว่าที่ข้าเป็นเช่นนี้ ก็เป็นเพราะว่าราชาปีศาจสินะครับ?" คาริเอลหลุบตาลง

              "นั่นก็ถูกอยู่ส่วนหนึ่งแต่ไม่ใช่พวกเค้าหรอกนะที่วางยาพิษเจ้า เป็นผู้อื่นต่างหาก"

              "ท่านคาเอลช่วยลบความทรงจำของข้าได้หรือไม่ครับ ข้าไม่อยากจดจำพวกเขาอีกแล้ว" มองหน้าองค์คาเอลด้วยสายตาที่แน่วแน่

              "เอาแบบนี้ดีหรือไม่จึงแกล้งทำเป็นความจำเสื่อมจำพวกเขาไม่ได้เสียก็สิ้นเรื่อง" องค์คาเอลออกความคิดเห็น "ข้าจะบอกอะไรเจ้าอย่างหนึ่งจะรู้ไหมว่านานแล้วที่โลกทั้งสองเป็นศตรูกัน ข้าไม่รู้จะทำเช่นไรให้พวกเขาปรองดองอีกครั้ง แต่หากเป็นเจ้าข้าคิดว่าจะต้องทำได้แน่ ...และทั้งสองโลกจะกลับมาปรองดองกันอีกครั้ง"

              "ท่านคาเอลต้องการให้ข้าทำให้พวกเขารักข้าเหรอครับ แต่พวกเขาทำร้ายข้านะครับ ...แล้วพวกเขาก็ปิดบังข้าตั้งหลายเรื่อง"

              "ไม่มีใครอยากปิดบังและทำร้ายคนที่เรารักหรอกนะ ที่พวกเขาทำไปอาจจะเป็นเพราะว่าพวกเขามีเหตุผล เจ้าก็เห็นไม่ใช่หรือที่พวกเขาไม่ยอมบอกเจ้าเรื่องเกี่ยวกับราชาปีศาจก็เพราะต้องการป้องเจ้า ส่วนราชาปีศาจเองก็เริ่มอ่อนลงไม่มาทำร้ายเจ้าแล้วมิใช่รึ?" 

              องค์คาเอลเริ่มอธิบายเหตุผล ความจริงตัวพระองค์เองก็หวงคาริเอลอยู่ หากแต่ว่าท่านเองก็สร้างอีกฝ่ายมาเพื่อกุมหัวใจของอัครเทวทูตและราชาปีศาจอยู่แล้ว

              "แต่ว่าข้าจะทำได้หรือครับ? หากพวกเขา ไม่หวั่นไหวข้าคง....."

              "คาริเอล ข้าสร้างเจ้ามาเพื่อให้เหนือกว่าผู้ใดทั้งปวงทั้งความงามเจ้าเองก็เป็นเลิศ อย่าได้กลัวพวกเขาทั้งหมดเป็นของเจ้า แต่เจ้าอาจต้องใช้เวลาสักเล็กน้อยเพื่อทำให้พวกเขารัก"

              "เฮ้อ~ ก็ได้ครับ... ข้าจะทำเพื่อท่าน" คาริเอลถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะยอมตอบตกลงสามีหล่อเหลาขนาดนี้ใครจะไม่อยากได้ 

              มั่นใจหน่อยสิคาริเอล เจ้าต้องทำได้!

              "แต่ก่อนหน้านั้น เราคงต้องตกลงอะไรกันเสียหน่อย" องค์คาเอลตรัส

              "ข้อตกลงเหรอครับ?"

              "สิ่งแรกเลยคือ หากแกล้งความจำเสื่อมห้ามเผยพิรุจต่อหน้าผู้ใดเด็ดขาด เจ้าต้องหลอกให้ได้ทุกตนแม้สัตว์เล็กๆก็ไม่เว้น เข้าใจหรือไม่?"

              "ได้ครับ"

              "ข้อสอง ต่อไปนี้เจ้าคือคาริเอลคนใหม่ที่ตื่นมาแล้วความทรงจำที่หายไปจำอะไรไม่ได้เลย และข้าก็คือพ่อของเจ้า เจ้าต้องเรียกข้าว่าท่านพ่อ"

              "แต่ว่า.."

              "ไม่มีแต่ และสุดท้าย ทุกอย่างเจ้าต้องแสดงละครให้แนบเนียนแม้กระทั่งแววตาก็ห้ามหลุดเด็ดขาด"

              "ข้าเคยเป็นนักแสดงนะครับ เรื่องนี้เรื่องหมูๆ"

              "ดี เช่นนั้นเรามาเล่นสนุกกันเถอะลูกข้า" รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นทันที ก่อนที่องค์คาเอลจะเสด็จออกไป คาริเอลส่ายหัว ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็ปฏิเสธพระองค์ไม่ได้สักทีคิดแล้วก็ได้แต่เดินตามออกไป

              ต่อมาไม่นานเท่าใดนัก ทั้งคาริเอลก็ได้เดินตามท่านคาเอลมาจนถึงสวนแห่งหนึ่งซึ่งมีไฟหลากสีประดับไว้ ทุกย่างก้าวของท่านคาเอลเกิดหญ้าสีเขียวขจี น่าแปลกมาก ทั้งที่อยู่ในนรกแท้ๆแท้แทนที่จะดูมืดๆวังเวงแต่กลับมองเห็นทุกอย่างได้อย่างชัดเจน

              "ท่านคาเอล ท่านนั่งอยู่นี่นะครับ เดี๋ยวข้ามา เหมือนว่าข้าจะสัมผัสได้ถึงพลังของพวกเขาแล้ว" เมื่อตอนนี้เขาต้องแสดงลัครว่าความจำเสื่อมแล้วต่อไปคงต้องทำให้ดี เป้าหมายใกล้เข้ามาแล้ว ชักอยากเจอหน้าพวกเขาแล้วสิ หากทราบว่าเขาฟื้นแล้วพวกนั้นจะทำอย่างไรกันนะ

              "เรียกพ่อสิ ตอนนี้เจ้าความจำเสื่อมมิใช่รึ?"

              "ครับๆ ท่านพ่อกับท่านพ่อ เช่นนั้นท่านพ่ออยู่นี่ก่อนนะครับ เดี๋ยวข้ามา"

              "อืม เจ้าก็อย่าไปนานนักล่ะ" องค์คาเอลตรัสแล้วร่างบางก็เคลื่อนกายออกไป

              คาริเอลก้าวเดินไปตามสวนชมต้นไม้ที่มีสีประหลาดแปลกตาโทนสีก็ดูมืดมนไปหมด แต่ทว่าทุกอย่างก็น่าสนใจโดยเฉพาะเหล่า มันแรงล่าสัตว์ที่นี่มีสัตว์แปลกๆมากมาย บางตัวก็ดูน่ารักน่าชังบางตัวก็ดูน่าเกลียดน่ากลัวยิ่งเดินเข้าไปใกล้เท่าไหร่ก็ยิ่งรู้สึกว่าตื่นเต้นมากเท่านั้น

              ต่อจากนี้ไปเขาจะต้องแสดงละครต่อหน้าเราท่านพี่แต่พวกเขาคงจะไม่มีทางรู้ความจริงกันแน่เพราะถ้าท่านคาเอลไม่บอกและเขาไม่บอกก็ไม่มีใครรู้แน่ๆ

              หมับ! เฮือก!

              "คาริเอล เจ้าฟื้นแล้ว"เสียงที่ดังอยู่ข้างหูทำให้คาริเอล ทราบได้ทันทีว่าเจ้าของเสียงนั้นคือใคร แม้จะเป็นกาบรีเอลก็ตามทีแต่ตอนนี้เขาความจำเสื่อมอยู่นะ

              "อ๊ะ! อย่านะ" คาริเอลแสดงท่าทางหวัดกลัวก่อนจะดิ้นและผลักออกแต่ทว่าพอจะผลักเขาตัวเองกลับล้มเสียเองเมื่อมองขึ้นไปก็พบกับยูริเอลและราฟาเอลที่ยืนอยู่ด้วย

              "เป็นอะไรหรือไม่!?" กาบรีเอลเองก็ตกใจกับท่าทีแปลกๆของอีกฝ่ายแต่ทว่าพอจะเข้าไปประคองให้ลุกขึ้น อีกฝ่ายกลับรีบผละออกเสมือนว่าไม่เคยรู้จักกัน

              "อ้าวๆ นั่นต้องทำอะไรคาริเอลน่ะกาบรีเอล ดูสิเขากลัวหมดแล้ว" ผู้ที่เข้ามาใหม่คือราชาปีศาจแอสโมดิวส์ 

              "ฮื่อ พวกท่านเป็นใครกัน!?" เขาเดินเข้ามาโอบไหล่ร่างบาง แต่ท่าทีก็ยังเหมือนเดิมคาริเอลรีบผลักเขาออกห่างก่อนจะวิ่งหนีไปเหมือนขวัญเสีย ท่าทีนั่นทำเอาทุกตนต้องรีบตามไปโดยเร็ว

              กลับมาที่องค์คาเอล

              องค์คาเอลกำลังนั่งอยู่บนบัลลังก์สีขาวรอเรื่องสนุกที่กำลังวิ่งมา คาริเอลทำหน้าตาตื่นวิ่งมาหาพระองค์ก่อนจะวิ่งเข้าไปหลบหลังบัลลังก์ขององค์คาเอล

              "ท่านคาเอล" ไม่ใช่แค่สี่เทวทูตและราชาปีศาจที่ที่คาริเอลพบเจอเมื่อกี้แต่ทว่าเป็นพวกเขาทั้งหมด สงสัยข่าวเรื่องที่เขาฟื้นจะถึงหูทุกตนแล้ว พวกเขาต่างก็คุกเข่าทำความเคารพองค์คาเอล

              "อืม... คาริเอล เจ้าเป็นอะไรเหตุใดจึงได้ไปหลบอยู่หลังพ่อเช่นนั้นเล่า?" องค์คาเอล ขานรับทั้งหมดที่ทำความเคารพอยู่ แล้วพระองค์ก็หันมาถามกับคนที่หลบอยู่หลังบัลลังก์ด้วยน้ำเสียงเอ็นดู

              "ข้าเปล่านะครับ" เทพตัวเล็กตอบกลับมาแผ่วเบาแต่ตอนนี้ ราชาปีศาจต่างก็เบิกตากว้างเมื่อได้ยินคำว่าพ่อจากขององค์คาเอล ถ้าฉันนั้นก็แสดงว่าร่างบางคือลูกรักตามที่องค์คาเอลบอกจริงๆน่ะสิ

              "มานี่สิ ข้ามีคนจะแนะนำให้รู้จัก"

              "ฮื่อ ไม่เอาครับ ข้ากลัว" ร่างบางบอกเสียงอ่อน เมื่อกับว่ากี้ยังตื่นตกใจไม่หายที่มีผู้มากอดทั้งที่ยังไม่รู้จักกัน อัครเทวทูตทั้งเจ็ดต่างก็รู้สึกงุนงงมากกับคาริเอลที่มีท่าทางเหมือนไม่รู้จักพวกเขาเลย

              "ท่านคาเอลครับ หรือว่าคาริเอลจะสูญเสียความจำ?!" ราฟาเอลรีบทูลถามเมื่อสรุปความได้ว่าท่าทางประหลาดแบบนั้นมีเหตุผลเดียวที่จะเป็นไปได้ก็คือคาริเอลความจำเสื่อม

              "ก็เป็นดังที่พวกเจ้าเห็นนั่นแหละ" สุรเสียงทรงพลังตรัสแล้วลุกขึ่นเพื่อก้าวไปหาเทวทูตที่อยู่หลังบัลลังก์ "ออกมาได้แล้วคาริเอล พวกเขาจะไม่ทำอะไรเจ้าหรอกเชื่อข้าสิ นามพวกเขาเจ้าก็ทราบแล้วมิใช่รึ?"

              "แต่ว่าข้า..."

              "มาเถอะ พวกเขาต่างก็รู้จักเจ้า เจ้าจะต้องเข้ากับพวกเขาได้แน่ๆ อีกอย่างมีข้าอยู่อย่าได้กลัวเลย" พระหัตถ์เรียวยื่นมาตรงหน้าแล้วมือเรียวก็ยื่นออกมาจากหลังบัลลังก์เพื่อจับและร่างระหงของคาริเอลก็ลุกขึ้น พวกเขาไม่ทันสังเกตุด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายเปลี่ยนไปแล้ว

              "เอ่อ ...สวัสดีครับ" คาริเอลดูประหม่าและสวัสดีพวกเขาด้วยท่าทีกล้าๆกลัวๆ แต่ทว่าทุกตนกลับส่งยิ้มละลายใจให้จนคาริเอลหน้าแดงแล้วรีบไปหลบหลังองค์คาเอล

              "เอาล่ะ ตอนนี้ข้าต้องไปก่อน เจ้าเองก็อยู่ที่นี่ไปก่อนเดี๋ยวข้าจะกลับมา" อยค์คาเอลตรัสทำให้คาริเอลเคลื่อนตัวมาอยู่ด้านหน้าก่อนจะมองด้วยความสงสัย

              "ไม่ไปไม่ได้เหรอครับ ท่านพ่อ"

              "ไม่ได้หรอก อย่าดื้อล่ะเดี๋ยวพ่อรีบกลับมา ...ส่วนพวกเจ้า หากทำลูกข้ามีแม้แต่รอยขีดข่วน อย่าหวังว่าข้าจะใจดีล่ะ" หัตถ์เรียวยกขึ้นลูบหัวคาริเอล แต่ดวงเนตรคมกลับจ้องมองไปที่เทวทูตและปีศาจที่ยืนอยู่ให้อกสั่นขวัญแขวนก่อนพระวรกายจะค่อยๆจางหายไปลับตา

              เฮือก!

              หันกลับมาก็พบว่ามีสายตาอีก13คู่จ้องมองอยู่คาริเอลสะดุ้ง รีบโค้งหัวก่อนจะวิ่งกลับไปที่กรงสีขาวอัครเทวทูตและราชาปีศาจทั้ง 13 ก็ได้เคลื่อนกายตามหลังร่างระหงไปเมื่อมาถึงก็พบว่าคาริเอล กำลังนั่งอยู่ข้างเตียงพร้อมกับผ้าห่มที่คลุมรอบกาย

              "คาริเอล เจ้าจำพี่ไม่ได้จริงๆหรอ? พี่คือซารีเอลไง" ซาริเอลเป็นคนเดียวที่กล้าเข้าไปใกล้ร่างบางในตอนนี้ เค้าเดินเข้าไปคุกเข่าอยู่ตรงหน้าของอีกฝ่ายแล้วเอ่ยถามแต่ก็พบว่าคาริเอวส่ายหัวแววตาก็แสดงออกว่าไม่รู้จักเขาเลยแถมแววตานั้นยังดูระแวงเขาอีกด้วย "จำไม่ได้ก็ไม่เป็นไรแต่ว่าอย่าได้หวาดกลัวพวกข้าเลยนะ"

              "ข้าไม่ได้หวาดกลัวพวกท่าน เพียงแต่ข้ายังไม่คุ้นชินก็เท่านั้น" คาริเอลที่คลุมตัวด้วยผ้าห่มอยู่ตอบกลับมา ซารีเอลยิ้มมุมปากเล็กน้อยเหมือนนึกอะไรออก

              "เช่นนั้นมานี่สิ ข้ามีขนมจะให้เจ้าด้วยนะ" ซารีเอลเองก็ไม่รู้หรอกนะว่าคาริเอลจะชอบขนมหรือไม่แต่ไม่ลองก็ไม่รู้

              "ขนมหรอครับ! ข้าชอบขนม!" คาริเอล เด้งตัวขึ้นมาเมื่อได้ยินคำว่าขนมแล้วตาแพรวพราวเหมือนกับเด็กกำลังจะได้รางวัล

              "เข้ามารับไปสิ" ในมือของซารีเอลปรากฏขนมขึ้นหนึ่งชิ้นคาริเอลที่เห็นขนมก็รีบวิ่งไปคว้าแต่ทว่าซารีเอลไม่ยอมให้ง่ายๆเค้ายกมือที่ถือขนมขึ้นเหนือหัว 

              "ฮื่อ เอาขนมมานะ" ร่างเล็กเองก็หยุดตัวขึ้นไปพยามที่จะคว้าเอาขนมที่อยู่ในมือของอีกฝ่ายแต่ทว่าก็ต้องหน้ามุ่ยเมื่ออีกฝ่ายตัวสูงกว่าตน ร่างระหงพยายามที่จะคว้าเอาขนมในมือซารีเอล ยื้อกันอยู่นานสุดท้ายก็ล้มคะมำโดยมีร่างของคาริเอลอยู่ด้านบน

              "ฮะๆ อยากได้ก็แย่งไปสิ" ทั้งสองแย่งกันไปมาด้วยความสนุกสนานแต่คาริเอลที่ต้องการขนมก็ทนไม่ไหว ทำในสิ่งที่ไม่คาดคิดจนทำให้ที่เหลือต้องอิจฉาตาร้อน

              "ไม่ให้ข้าใช่ไหม ฟอดดด!" ร่างบางก็มองไปหอมแก้มซารีเอลจนอีกฝ่ายนิ่งค้างแข็งเบิกตากว้างปล่อยให้ขนมในมือทุกอย่างไปจนได้ ส่วนคาริเอลนั้น ก็ยิ้มแก้มปริไม่ได้ขนมที่ต้องการมาไว้ในมือ "เย้! ได้มาแล้ว"

              "คาริเอล ข้าก็มีขนมจะให้เจ้า" กาบรีเอลเห็นว่าแผนล่อด้วยขนมสำเร็จจึงลองบ้างพอได้ยินดังนั้นคาริเอลจึงได้รีบวิ่งมาอยู่ตรงหน้าพร้อมกับแบมือรอรับขนมที่บอกว่าจะให้ตน ซึ่งคราวนี้กาบีแอลเองก็ยอมให้อีกฝ่ายแต่โดยดี "ถือซะว่าเป็นคำขอโทษนะที่ทำให้เจ้าตกใจเมื่อกี้เจ้าของไม่ โกรธข้าใช่หรือไม่?"

              "ขอบคุณท่านพี่มาก แต่ข้าไม่ได้โกรธท่านข้าเป็นแค่ตกใจเท่านั้นที่จู่ๆก็มีคนมากอด" เทพตัวเล็กยิ้มออกมาจนทำให้ทั้งเทพทั้งปีศาจในห้องนั้นตาพร่า

              "นี่คาริเอล ข้าเองก็มีขนมจะให้เจ้ามาหาข้าสิ" เป็นแอสโมดิวส์ที่อยากลองบ้าง

              "ไหนครับขนม?" คาริเอล ที่ตอนนี้เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าคนที่บอกว่าจะให้ขนมอย่างแอสโมดิวส์ แต่แอสโมดิวส์กลับส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้

              "มีผู้ใดบอกเจ้าหรือไม่ว่า หากเจ้าอยากได้ขนมก็ต้องให้ของตอบแทนเขาก่อนน่ะ" ในหัวคาริเอลกำลังคิดอยู่ว่าแอสโมดิวส์ คงต้องการให้เค้าทำอะไรบางอย่างเป็นแน่ ถึงไม่คิดหาทางแก้แค้นอีกฝ่าย

              "หืม เช่นนั้นเหรอครับ?"

              "ย่อมเป็นเช่นนั้นสิ" แอสโมดิวส์ยิ้มพอใจ แต่ต้องหน้าเสียเมื่อเทพตัวเล็กเดินกลับไปหากาบรีเอลแทน

              "จุ๊บ!" ใครเอลจับไหล่กาบรีเอลให้โน้มหน้าลงมา ก่อนจะจุมพิตเข้าไปที่ริมฝีปากของอีกฝ่าย นั่นก็ทำเอากาบรีเอลแข็งค้างไป

              "ท่านพี่คนเมื่อกี้บอกว่า หากอยากได้ขนมต้องตอบแทนเขา ข้าหวังว่าท่านจะพอใจกับของตอบแทนนะครับ" ว่าจบก็หันหน้ากลับไปมองที่แอสโมดิวส์อีกครั้งทำท่าจะเดินไปหาแต่! "ข้าไม่อยากได้ขนมแล้ว ไปดีกว่า"

              พอกล่าวมาเช่นนั้นรอยยิ้มที่ติดอยู่บนหน้าของแอสโมดิวส์ก็เลือนหายไปพร้อมกับเสียงกระจกแตกดังเพล้ง! คาริเอลแอบหัวเราะในใจก่อนจะเดินกลับไปคว้าผ้าห่มมาคลุมเช่นเดิม

              "คาริเอล จำข้าได้หรือไม่" ราฟาเอลเดินเข้ามาถามร่างบาง

              "ท่านชื่อราฟาเอล ท่านพ่อแนะนำพวกท่านให้ข้ารู้จักแล้วครับ" ท่าทางตอบกลับที่เป็นธรรมชาติกับแววตาที่ใสซื่อไม่โกหกทำให้ราฟาเอลเชื่อว่าอีกฝ่ายความจำเสื่อมจริงๆ

              "คาริเอล อย่าได้มานั่งอยู่ตรงนี้เลย ลุกขึ้นมานอนบนเตียงเถอะ"

              "ข้าอยากให้ท่านอุ้ม ได้รึเปล่าครับ?" น้ำเสียงออดอ้อนถูกกล่าวออกมาจากริมฝีปากบาง 

              "ได้สิ" ราฟาเอลที่ได้ยินก็ยิ้มน้อยๆ มีหรือจะปฏิเสธ เขาเอื้อมมือเข้าไปช้อนใต้แขนแล้วยกตัวอีกฝ่ายขึ้นมาพอถูกยกขึ้นมา คาริเอลก็รีบกอดคออีกฝ่ายไว้ใบหน้าซุกเข้าที่คอเพื่อสูดกลิ่นหอมๆที่อีกฝ่ายมี

              "ตัวท่านหอมจัง วันนี้นอนกับข้าได้หรือไม่ครับ?" คำพูดที่เปล่งออกมาทำเอาราฟาเอล ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง ทั้งหมดที่อยู่ในนั้นก็มีท่าทางตาร้อนเป็นไฟ

             "อืม วันนี้ข้าจะนอนกับเจ้า" ราฟาเอลอุ้มคาริเอลมานอนลงบนเตียงร่างเล็กกอดอีกฝ่ายแน่นหลับตาพริ้ม ครานี้ทำเอาที่เหลือแทบอยากเข้าไปกระชากราฟาเอลออกและนอนให้ร่างบางกอดแทน แต่ก็ทำไม่ได้เพราะกลัวว่าคาริเอลจะกลัวตนไปด้วย ที่ทำได้ก็มีเพียงแค่อิจฉากันต่อไป

              อัครเทวทูตนำราชาปีศาจไป 3-0 ยกนี้ราชาปีศาจแพ้ราบคาบ

_______________

#ไรท์มาแล้ว อยากให้รีดเข้าใจว่าที่ไรท์ช้าเพราะงานและเรียนเยอะมาก ขอความเห็นใจจากรีดเดอร์ทุกท่านจริงๆ (ก้มกราบ)
#ตอนอาจสั้นลงมากนะคะ แต่รับรองว่าเนื้อหายังคงเท่าเดิมแน่นอน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

1,408 ความคิดเห็น

  1. #1256 KATE ^^ (@Kettipa) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 14:47
    55555 คาริเอลแลดูขี้แกล้ง555
    #1256
    0
  2. #966 RhongTood (@marklmsg7) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 14:07
    อย่าแพ้เขาสิ 55555
    #966
    0
  3. #960 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 22:16
    5555น่ารักอะ ขี้แกล้งด้วย55
    #960
    0
  4. วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 18:02
    ขำำำำำำ555555554
    #955
    0
  5. #951 bb.smile (@bhoombimm) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 14:14
    ทำตัวน่ารักอ่ะ ฮื่ออ กอดด้วยคน~
    #951
    0
  6. #946 Notty Kero (@sung-yong-nelu) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 13:00
    รอเสมอน้าาาา
    #946
    0
  7. #944 Coffee2 (@Coffee2) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 15:09
    ไรท์เรารอไรท์มาอัพเสมอค่ะ...รีบมาอัพนะคะไรท์เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #944
    0
  8. #943 phatcharaa (@phatcharaa) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 20:14
    รอๆๆๆๆๆ
    #943
    0
  9. #942 ghostnovel (@ghostnovel) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 22:52
    ชอบมาม่อนอาาา เจ้าตัวเหลืองงงงงง
    #942
    0
  10. #940 sthrnglaceiyk (@sthrnglaceiyk) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 00:25
    รอค่า~ ไรท์รีบมาต่อน้า~
    #940
    0
  11. #939 sthrnglaceiyk (@sthrnglaceiyk) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 00:25
    รอค่า~ ไรท์รีบมาต่อน้า~
    #939
    0
  12. #938 zeerin (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 21:27
    น่ารักอ่าาาา

    แอสโม่หน้าแตกดังเพล้งเลย555!!

    รอต่อนะคะไรท์สู้ๆน้าาาาา><
    #938
    0
  13. #937 นารุจัง (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 19:54
    รอออออออออออออออออ
    #937
    0
  14. #936 phatcharaa (@phatcharaa) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 17:22
    ขอบคุณค่ะ
    #936
    0
  15. #935 IXing (@IXing) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 13:15
    ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ อยากสิงคาริเอลเลยค่ะ มาต่อไวๆนะ รออยู่เสมอ
    #935
    0
  16. #934 ROSALENE (@faketheway) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 11:59
    คาริเอลน่ารัก แกล้งพวกพี่ๆสนุกมาก555
    #934
    0
  17. #933 พลอยรี่ ชื่อนี้ครูตั้งให้ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 11:45
    LOVE ~
    #933
    0
  18. #932 M-Cosmo (@M-Cosmo) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 11:25
    รออย่างเนิ่นนานนน เเละปูเสื่อนอนรอต่อปายยยยยยยย 55555555
    #932
    0