เรียกข้าว่า | คาริเอล | [Yaoi]

ตอนที่ 34 : | 33 | ข้า...ข้า...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,020
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    17 ธ.ค. 60


33


ข้า...ข้า...



     ผ่านมาหลายวันแล้วนับตั้งแต่คาริเอลได้รู้ว่าองค์คาเอลจะให้ไปเรียนที่มหาลัยเรเชล เขาได้เตรียมตัวหลายอย่างด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นทรงผมที่เปลี่ยนสีเพื่อไม่ให้ดูเด่นสะดุดตาถึงแม้ว่าทุกคนจะไม่เคยเห็นอัครเทวทูตทั้ง8แต่ด้วยรูปลักษณ์ที่ยากจะเทียบเทียมแล้วนั้นก็รู้ได้ไม่ยาก

     แล้ววันเปิดเรียนก็มาถึง คาริเอลต้องเข้าเรียนด้วยสถานะเทพนักศึกษาชั้นปีที่1 ทั้งยังต้องอยู่หอประจำอีก แถมทางมหาลัยยังเป็นผู้จัดหารูมเมทให้

     "หวิน...ไม่สิ คาริเอล ข้ามารับแล้ว" เสียงของผู้มาใหม่ทำเอาคาริเอลสะดุ้ง

     "เจ้า? มาได้ยังไง" เขาน่าจะอยู่บนโลกนี่ ไม่มีทางที่จะยอมขึ้นมาง่ายๆหรอก

     "ข้าขอให้องค์คาเอลพาข้ากลับมาเอง"

     "เจ้าเปลี่ยนคำพูดแล้ว?"

     "อืม.. ข้าเปลี่ยนคำพูดแล้ว" ลูซิเฟอร์มาในรูปลักษณ์เดิมของตนแน่นอนมันต้องงดงาม 

     "แล้วที่บอกว่ามารับข้า มารับทำไมหรือ?"

     "ข้าก็มารับเจ้าไปส่งมหาวิทยาลัย"

     "เอเบอร์ ทุกคน ...ข้าไปก่อนนะ ไว้ว่างๆข้าจะกลับมาเยี่ยม ฝากดูแลบ้านด้วยล่ะ"

     "รับทราบครับ/ค่ะ ท่านคาริเอล"

     "งั้นข้าไปก่อนนะ ไปกันได้แล้วลูซิเฟอร์ เจ้ามารับข้ามิใช่หรือ"

     "อืม งั้นไปกันเถอะ" แล้วคาริเอลก็กางปีกบินตามออกไป แต่เนื่องจากว่าตอนนี้เขาจะต้องไปเรียนจึงจำเป็นต้องปกปิดฐานะแท้จริง ปีกที่เรียกออกมาเองก็เช่นกันต้องใช้เพียงแค่คู่เดียว

     "...." ระหว่างทางคาริเอลไม่แม้แต่จะพูดอะไรเขาบินไปเรื่อยๆผ่านเมืองต่างๆไปเรื่อยๆแต่ดวงตากลับแวววาวแม้จะขึ้นมาอยู่บนสวรรค์นานแต่ก็หาได้ออกมาเที่ยวเล่นบ่อยๆไม่ ส่วนใหญ่ไปเที่ยวเล่นที่อื่นเสียมากกว่า แถมยังไม่ลืมที่จะบันทึกสิ่งต่างๆเอาไว้ด้วย

     "ดูเจ้าเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ เหตุใดจึงขึ้นมาอยู่บนสวรรค์เสียเล่า"

     "โลกมนุษย์ไม่ใช่ที่ของข้าเจ้าก็รู้ อีกอย่างข้าอยากอยู่กับท่านพ่อมากกว่า" คาริเอลตอบกลับ

     "ท่านพ่อ? ท่านพ่อของเจ้าเสียแล้วมิใช่หรือ"

     "ข้าหมายถึงท่านพ่อคาเอล เจ้าอย่าได้ถามให้มากความเดินทางต่อเถิด"

      "อืม...คาริเอล" 

     "หืม? มีอะไรหรือ" คาริเอลหยุดเล็กน้อยและตอบกลับ

     "ปละ....เปล่า" ท่าทีห่างเหินทำเอาลูซิเฟอร์ลืมคำที่จะเอ่ยหมดสิ้น

     "งั้นก็ไปกันเถอะ เราเสียเวลานานพอแล้ว อ้อ...อายุเจ้าก็เยอะแล้วเหตุใดจึงมาเรียนอีกล่ะ?"

     "ข้าแค่อยากอยู่ใกล้เจ้า" ใจคาริเอลกระตุกอีกครั้งเมื่อได้ยิน คราวนี้ลูซิเฟอร์จะมาไม้ไหนอีกล่ะนี่

     "..."

     เหล่านักศึกษาปีหนึ่งที่มีหลากหลายเผ่าพันธุ์เดินไปเดินมาเต็มไปหมดทั้งนี้พวกเขาทุกคนต้องไปปฐมนิเทศเพื่อทราบว่าหอพักและรูมเมทของตนคือห้องอะไรและใคร ทั้งยังต้องรับตารางเรียนที่ต้องเรียนอีก แม้แต่ห้องพิเศษก็ยังต้องเข้าเหมือนคนอื่นๆ

     "ดูทุกคนสิคงเป็นนักเรียนใหม่เหมือนกันแน่ๆ ว่าแต่เจ้าเถอะจะกลับตอนไหนล่ะ?" เมื่อถึงพื้นคาริเอลเอ่ยถามคนข้างๆ

     "ส่งเจ้าเสร็จก็กลับแล้ว"

     "อืม..."

     [นักศึกษาปีหนึ่งทุกท่าน ขอให้เข้าไปยังโถงใหญ่ชั้น300ดัวยค่ะ]

     มีตึกอยู่หลายตึกด้วยกัน แต่ละตึกเป็นตึกหลายชั้นที่ถูกองค์คาเอลย่อให้เหลือเพียงลานโล่งๆมีเพียงแค่ประตูมิติแค่ระบุชั้นก็จะไปโผล่ที่นั่นทันที

     ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมที่นี่ถึงมีชั้น300ด้วยพลังขององค์คาเอลแล้วมันเป็นเรื่องง่ายมากที่จะสร้างสถานที่ซ้อนทับมิติกันขึ้นมาเพื่อประหยัดพื้นที่แต่ละชั้นก็จะแตกต่างกันไปอาจมีฤดูกาลที่แตกต่างกันไป

     ทุกคนเข้าไปในตึกเพื่อเข้าประตูมิติขึ้นไปยังชั้น300ซึ่งเป็นฮอลใหญ่เต็มไปด้วยนักศึกษามากหน้าหลายตาแต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่เป็นที่สนใจเพราะการแต่งตัวที่เปลี่ยนไปจากเดิมโดยสิ้นเชิงแล้วเวลาปฐมนิเทศก็ผ่านไปจนกระทั่ง

     [นักศึกษาทุกคนด้านหน้าของพวกเธอคือกระเป๋าที่รวมทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเธอจะต้องใช้เอาไว้รวมไปถึงเลขห้องที่เธอจะต้องเข้าพักไปลุ้นเอาเองนะว่าพวกเธอจะได้รูมเมทเป็นใคร ขอให้โชคดี]

     เมื่อฟังอาจารย์กล่าวจบทุกคนก็พากันรับกระเป๋าแล้วเปิดดูก่อนจะแยกย้ายกันกลับห้องเพื่อจัดห้องของตัวเองปากก็บอกว่าเป็นห้องแบบรูมเมทแต่หอพักที่นี่แยกห้องให้นักศึกษาแล้วยังหรูตามห้องเรียนซึ่งเด็กเก่งก็จะได้รับสิทธิ์พิเศษมากมายซึ่งมันก็คล้ายคลึงกับโลกมนุษย์มาก

     คาริเอลได้ห้อง108ส่วนลูซิเฟอร์เองก็ต้องแยกตัวเพื่อกลับไปทำหน้าที่ อีกเรื่องคือรูมเมทนั้นคงต้องไปรอลุ้นที่ห้องเอง มาถึงห้องคาริเอลก็เข้าไปเลือกห้องของตนทันที โชคดีที่รูมเมทยังไม่มาสิทธิ์นี้เขาจึงได้ก่อนพอเลือกห้องได้แล้วคาริเอลจัดการตกแต่งห้องของตนทันที

      ห้องพิเศษของคาริเอลนั้นต้องเรียนหลายวิชาด้วยกัน ตัวอย่างเช่นวิชาการปกครองวิชาแพทย์วิชาข่าวสารวิชาอื่นๆที่จะต้องเรียนอีกหลายวิชาทั้งหมดก็เพื่อสร้างบุคคลที่มีคุณสมบัติเพรียบพร้อมให้กับทั้งสามโลก มนุษย์ที่จะได้เข้าเรียนที่นี่มีแต่ผู้ที่ได้ถูกรับเลือกเท่านั้นส่วนใหญ่จะเป็นลูกมนุษย์ครึ่งเทพหรือครึ่งปีศาจ

     วันนี้วันปฐมนิเทศไม่มีอะไรมากมายคาริเอลจัดการตกแต่งห้องของตัวเองจัดข้าวของทุกอย่างให้เข้าที่เครื่องแบบนักศึกศาของที่นี่จะแบ่งตามเผ่าพันธ์โดยจะมีแถบสีที่แขนเสื้อบ่งบอกชั้นปีอย่างเช่นคาริเอลที่เป็นเทพก็จะเป็นชุดสีขาวแถบจะใช้สีทองด้วยกันทุกเผ่าพันธ์ ชั้นปีที่1มีหนึ่งแถบปีที่2มีสองแถบเป็นต้น

     และแล้ววันปฐมนิเทศก็ผ้านไปคาริเอลไม่ได้ออกจากห้องเพื่อมาดูรูมเมทของตนเลย พอถึงรุ่งเช้าคาริเอลตื่นขึ้นมาจัดเตรียมของแต่งตัววิชาแรกคือวิชาสัตววิเศษศึกษา สิ่งที่ต้องเตรียมไปคือหนังสือคู่มือเกี่ยวกับสัตว์เทพและสัตว์ปีศาจ

     แต่งตัวเรียบร้อยแล้วมือข้างหนึ่งก็ถือหนังสือไว้ตอนนี้เสมือนคาริเอลเป็นเด็กเนิร์ดแต่ถึงอย่างไรก็ไม่สามารถปกปิดความสมบูรณ์แบบได้ เขาเปิดประตูเดินออกมาจากห้องแล้วเริ่มเดินไปเรียน

     "คาริเอล" เสียงคุ้นเคยดังขึ้นมาด้านหลังทันที่ที่กำลังจะก้าวออกจากห้อง

     "ลูซิเฟอร์? เจ้ามาได้ยังไง" คนงามถามอย่างแปลกใจเมื่อหันกลับมาพบลูซิเฟอร์อยู่ในห้อง

     "ข้าแค่มาส่งเจ้า"

     "อืม..." คาริเอลคิดในใจว่าท่านพ่อคงเป็นคนส่งมาอีกแล้วสินะ คราวนี้ท่านจะเล่นอะไรอีกล่ะเนี่ย "แล้วทิ้งคนรักมาเช่นนี้เขาจะไม่เสียใจแย่หรือ?"

     "คนรัก? เจ้าพูดอะไรกัน ข้าไม่เคยมีคนรัก" คำตอบที่ได้ทำเอาคาริเอลขมวดคิ้ว ใจหนึ่งก็ดีใจอย่างบอกไม่ถูกแต่อีกใจก็ยังคงหวาดระแวงและไม่เชื่ออยู่ดี

     "งั้นหรือ..." คาริเอลหันหลังกลับเพื่อนเดินต่อแต่ลูซิเฟอร์กลับคิดว่าเมื่อเปิดประเด็นนี้ขึ้นมาแล้วเขาก็ควรทำอะไรให้คาริเอลไม่ค้างคาใจอีกต่อไป

     "เดี๋ยวก่อน ข้ามีเรื่องจะพูดกับเจ้า"

     "มีเรื่องจะพูดกับข้า? เรื่องอะไร"

     "ความจริงแล้วที่ข้าทำเป็นเหมือนว่ารักใคร่กับกัวเทียนเจี๋ยเป็นเพราะข้าไม่อยากกลับสวรรค์ อีกอย่างคือข้าไม่รู้ว่าเป็นเจ้า 'อี้ฟาน' "

     "ข้าละทิ้งชื่อนั้นไปนานแล้ว"

     "ข้าทราบ แต่ถึงอย่างไรเข้าก็คือเจ้า"

     "แล้ว?..." คาริเอลมองเข้าไปในตาของอีกฝ่าย

     "ข้าไม่รู้ว่าเป็นเจ้า หากข้ารู้แต่แรกคงกลับมาโดยง่าย"

     "แล้วทำไมต้องเป็นข้า?"

     "นั่นเป็นเพราะ..." ด้วยความที่ว่าไม่เคยบอกความรู้สึกออกไปให้อีกฝ่ายฟังมาก่อนลูซิเฟอร์จึงรู้สึกกระดากเป็นครั้งแรกทั้งที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

     "เพราะอะไร?..."

     "เพราะข้า..."

     "...." คาริเอลเงียบมองใบหน้าที่แดงเรื่อด้วยหัวใจที่เต้นกระหน่ำไม่ต่างกัน

     "ขะ...ข้า"

     "ถ้าเจ้าไม่ตอบข้าไปก่อนนะ"

     "ข้ารักเจ้า! รัก 'ชุนอี้ฟาน' มาตั้งแต่แรกแล้ว" เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังจะเดินไปลูซิเฟอร์พุ่งตัวเข้าไปกอดคาริเอลไว้จากด้านหลัง ความในใจที่เก็บไว้นานถูกเปิดเผยออกมาให้รู้

     "...." คาริเอลเมื่อได้ยินถึงกับอึ้งไปนานหัวใจก็เต้นระรัวจนไม่อาจควบคุมได้หน้าขึ้นสีอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ทั้งตอนนี้ยังโดนกอด แล้วแบบนี้เขาจะหลีกหนียังไง?

     "ได้โปรดเชื่อข้า ข้าทำแบบนั้นไปเพราะข้าเพียงแค่ต้องการอยู่ใกล้ๆกับตัวแทนของเจ้าอย่างซืออี้ฟาน เพราะข้ารู้ดีว่ามิอาจตามเจ้ากลับไปยังโลกของเจ้าได้เพราะหากข้าไปองค์คาเอลจะทรงทราบที่อยู่ข้าแล้วพาข้าไปขังไว้เช่นเดิมแน่ ข้าจึงเลือกที่จะอยู่ที่โลกของข้า"

     "ข้าจะเชื่อเจ้าได้อย่างไร?" คาริเอลฟังเฉยๆโดยที่ไม่เกิดความสงสัยไม่ได้ในเมื่อที่ผ่านมาไม่เคยทราบเลยว่าอีกฝ่ายชอบพอในตัวเขา

     "เจ้าไม่ต้องเชื่อข้า ขอเพียงเจ้าอย่าได้โกรธเคืองข้าที่ข้าทำตัวแย่ๆเอาไว้ก็พอแล้ว" ลมหายใจอุ่นๆเป่ารดต้นคอทำขนอ่อนลุก

     "อืม... ข้าจะไม่โกรธเจ้าก็ได้" 

     "จริงๆนะ"

     "แต่ก่อนอื่นเจ้าต้องปล่อยข้าเสียก่อน" คาริเอลบอกลูซิเฟอร์ทั้งที่ในใจอยากให้อยู่แบบนี้อีกนาน เมื่อลูซิเฟอร์ปล่อยมือยังไม่วายแอบหอมแก้มนุ่มของอีกฝ่ายด้วยความหมั่นเขี้ยว คาริเอลสะดุ้งตัวหันกลับมาชี้หน้าด้วยใบหน้าสีระเรื่อ "เจ้า!"

     "หืม?"

     "พอเลยเจ้าไม่ต้องมาตีหน้าซื่อ ข้าจะไปเรียนแล้ว" คนงามเดินหน้าตึงออกมาจากห้องคนหน้ามึนแอบยิ้มละลายอย่างที่ไม่เคยยิ้มด้วยความดีใจ คาริเอลไม่โกรธแล้วแถมยังไม่ปฏิเสธที่ตนสารภาพรักไป

     "ไว้ข้าจะมาหาเจ้าใหม่นะ"

     "...." แม้จะมีเพียงความเงียบตอบกลับมาก็ไม่ทำให้ลูซิเฟอร์สลดใจแต่อย่างใด เพราะยามนี้เขามีความสุขที่สุดในรอบหลายปี

     คาริเอลรู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมานิดหน่อย อาจเป็นเพราะว่ารู้ความจริงจากปากลูซิเฟอร์ ลูซิเฟอร์ไม่ชอบโกหกเพราะงั้นคำพูดของเขาถึงเชื่อถือได้ คาริเอลมีเรียนวิชาแรกคือวิชาการแพทย์ ห้องพิเศษนั้นจะคัดสรรค์นักศึกษาเพื่อไปทำงานให้ในแต่ละโลก

     ห้องเรียนพิเศษจะมีทางเข้าพิเศษซึ่งมีเพียงผู้ที่อยู่ในห้องเรียนพิเศษเท่านั้นถึงจะเข้าได้ไว้ให้เพื่อความเป็นส่วนตัว มีชั้นหนังสือและห้องพักผ่อนส่วนตัวเรียกได้ว่าสวัสดิการดีกว่าห้องธรรมดาห้องธรรมดาจะถูกจัดแบ่งย่อยๆเป็น6ห้องรวมห้องพิเศษ1ห้องเป็น7ห้อง แต่ละห้องมีนักศึกษาประมาณ150แต่ห้องพิเศษในแต่ละชั้นปีจะมีน้อยมากต่ำกว่าครึ่งของห้องธรรมดาเสียอีก

     ห้องเรียนจะแบ่งเป็น7ห้องตามความสามารถ ซึ่งก็คือ

     1 ห้องเรียนสายการแพทย์

     2 ห้องเรียนสายข่าวสาร

     3 ห้องเรียนสายยมทูต

     4 ห้องเรียนสายนักรบ

     5 ห้องเรียนสายปัญญา

     6 ห้องเรียนสายกฏหมาย

     7 ห้องเรียนพิเศษ

     โดยส่วนมากแล้วนักเรียนที่เข้ามาจะถูกวัดความสามารถก่อนส่งไปยังแต่ละห้องโชคยังดีที่คาริเอลมีองค์คาเอลช่วยจัดการให้จึงไม่ต้องมีการทดสองใดๆ

     ตึกๆ

     ตุบ! แกร็ก!

     “อ๊ะ!..” คาริเอลที่กำลังเดินอยู่จู่ๆก็มีร่างหนึ่งวิ่งมาอย่างรวดเร็วเสียงนั้นร้องขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกระเด็นออกไป โชคดีที่คาริเอลโอบเอวไว้ก่อนส่วนแว่นที่เคยสวมอยู่ตอนนี้ถูกแรงกระแทกกระเด็นหลุดออกไป เผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลางดงาม เส้นผมสีดำนั่นยิ่งทำให้อีกฝ่ายดูดีขึ้นไปอีก

     “เป็นอะไรรึเปล่า?” เสียงนุ่มๆชวนเคลิบเคลิ้มเอ่ยขึ้นดวงเนตรมองไปยังผู้ที่อยู่ด้านหน้า ร่างนั้นส่ายหัวดุ๊กดิ๊กอย่างน่าเอ็นดู

     “....ฉ่า////...” ดวงหน้าของคนตรงหน้าที่เงยขึ้นปะทะสายตาของคาริเอลเกิดนิ่งค้างและขึ้นสีระเรื่อ เขาดูเตี้ยกว่าคาริเอลไม่มากเท่าไหร่นัก  เปล่งเสียงแหบนิดๆออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ “อะ.. อะ เอ่อ..”

     “เจอแล้วมันอยู่นั่น!” เสียงตะโกนดังไล่หลังมา ทำให้คาริเอลหันมองไปทางต้นเสียงตอนที่จะหันมามองดูดวงหน้าที่อยู่ตรงหน้า ขณะนั้นใบหน้าเล็กซีดเซียวไปหมด หากจะให้เค้าเดาก็คงเป็นเพราะว่ากำลังหนีหรือไม่ก็ทำอะไรผิดมาเป็นแน่พวกนั้นถึงได้ตาม

     “มีอะไรรึเปล่า?” เสียงนุ่มเอ่ยอีกครั้งทำผู้ที่อยู่ตรงหน้าสะดุ้ง 

     “ท่าน! ช่วยข้าหน่อยครับ ข้ายังไม่อยากโดนจับไป” ใบหน้าซีดเซียวเอยขอความช่วยเหลือจากคาริเอลซึ่งคาริเอลตอนนี้ขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่ก็ยอมช่วยเหลือแต่โดยดี ทางด้านผู้ที่ตามหาร่างตรงหน้ากำลังเดินเข้ามาใกล้ทั้งสองมากยิ่งขึ้น

     “ เฮ้ เจ้าหน่ะ ส่งตัวเจ้าเอเนลมาเดี๋ยวนี้ ไม่เช่นนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เตือน” หนึ่งในปีศาจที่มาตามร่างน้อยเอ่ยขึ้น แต่คาริเอลไม่มีทีท่าว่าจะส่งตัวคืนให้แถมยังโอบเอวเอาไว้ไม่ยอมปล่อย

     “พวกเจ้าเป็นใครเหรอ มายุ่งอะไรกับคนของข้า?” เสียงของคาริเอลเปลี่ยนไปเป็นเสียงเย็นขึ้นจนดูน่ากลัว ออร่าสีดำแผ่กระจายออกมาเล็กน้อย แต่นั่นก็ทำให้พวกนั้นกลัวได้

     “อะ ... เอ่อ เปล่าครับ” เจ้าปีศาจที่เอ่ยก่อนหน้านี้ทำตัวสงบเสงี่ยมหลังจากที่รู้สึกถึงอันตรายที่คืบคลานเข้ามาใกล้ คนๆนี้ ปีศาจ! 

     “ถ้าไม่มีอะไรก็ไปได้แล้วอย่าให้ข้าเห็นหน้าอีก” คาริเอลเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้ใช้น้ำเสียงน่ากลัวกว่าเดิมจนพวกมันพากันเคลื่อนกายออกไปแบบไม่คิดชีวิต เจ้าตัวไม่รู้เลยว่าคนในก้อมแขนตอนนี้กำลังยิ้มอย่างมีเลศนัย

     “ข้าต้องขอบคุณจริงๆครับที่ช่วย” ท่าทางใสซื่อทำให้คาริเอลนึกเอ็นดู มือเรียวเผลอยกขึ้นลูบผมอีกฝ่าย เจ้าเด็กนี่ดูน่ารักเกินจะห้ามใจ

     “คราวหลังก็อย่าไปก่อเรื่องอะไรอีกล่ะ ไปนะ” คาริเอลเอ่ยแล้วเดินผ่านหน้าไป ชายหนุ่มนิ่งอึ้งเพราะสงสัยว่าทำไมอีกฝ่ายถึงได้พูดเหมือนรู้ว่าเขาทำผิดมา

     “เดี๋ยวครับ!” เสียงแหบนิดๆเอ่ยหยุดไว้

     “หืม?”

     “ท่านจะบอกนามข้าได้หรือครับ” เด็กคนนั้นเอ่ย

     “เอาไว้ถ้าเจอกันอีกจะบอกแล้วกันนะ” คาริเอลหันมาตอบกลับแล้วเดินออกไปโดยไม่ลืมเก็บแว่นขึ้นมาสวม

     “อะ... อะไรกัน ทำไมถึงได้สง่างามแบบนี้” หลังจากที่คาริเอลเดินจากไปชายหนุ่มพึมพำกับตนเองเบาๆ...

     เรือนผมสีดำสนิทเดินเข้ามาในห้องที่มีนักศึกษาไม่กี่คนนั่งอยู่ ดวงตาสีสวยมองหาที่นั่งของตนจนพบเจอกับที่ว่างๆด้านหลัง ทุกอย่างแม้แต่เก้าอี้ถูกทำขึ้นเพื่อให้นั่งสบายตัวที่สุด

     ทุกคนในห้องต่างก็ไม่สนใจใครเลยอยู่อย่างเงียบๆต่างคนต่างอยู่จนมีบุรุญผู้หนึ่งก้าวเข้ามาด้านในห้อง เขาผู้นั้นสามารถเรียกความสนใจของทุกคนได้เป็นอย่างดี

     "นั่นเขา!" เหล่าสตรีและบุรุษห้องพิเศษเพียงแค่ได้เห็นก็พากันแตกตื่นยกใหญ่ เสียงโต๊ะครืดคราดดังขึ้นทุกคนต่างลุกยืนเพื่อทำความเคารพผู้ที่เข้ามาในห้อง

     "หือ?" คาริเอลได้แต่สงสัย ใครกันที่ทุกคนให้ความเคารพในสถานที่แบบนี้แต่ก็ลุกขึ้นยืนทำความเคารพตามด้วย หน้าตาก็ดูไม่คุ้น หรือเขาไม่ได้ติดตามนานเสียจนไม่รู้ว่าเทพบุตรสุดหล่อกระชากใจผู้นี้คือผู้ใดกันแน่?

     "เอาล่ะครับ ทุกคนนั่งลงได้" เทพหนุ่มสุดหล่อที่เดินเข้ามาพูดขึ้น ทุกคนก็ทำตามอย่างเร็วไว "ทุกคนคงจะทราบคร่าวๆกันแล้วว่าผมคือใคร ผมจะมาเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาให้ห้องเรียนนี้ในปีนี้" 

     "จริงเหรอคะ อ.พูดจริงเหรอคะ?!" นักศึกษาสาวปีศาจผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางตื่นเต้น

     "จริงแน่นอนครับ ถ้ามีอะไรมาปรึกษาผมได้นะ นักศึกษาของผม" พูดจบยังขยิบตาให้เหล่าสาวๆจนทำให้พวกหล่อนกรี๊ดกราดแม้แต่เหล่าหนุ่มๆบางคนยังแอบใจสั่น เว้นแค่เพียงคนเดียวที่ชินกับความหล่อเหลาพวกนี้เสียแล้ว

     "นี่ ท่าน!" แรงสะกิดข้างๆตัวพร้อมกับเสียงแหบนิดๆดังขึ้นข้างๆคาริเอล เจ้าตัวหันหน้ามอง เอ๊ะเด็กคนที่เคยเจอเมื่อตอนนั้นหนิ?

     "หืม?" คาริเอลตอบชายเผ่าอสูรผู้ที่เคยพบกันเขาเพิ่งจะมาสังเกตุชัดๆดูเหมือนชายผู้นี้จะเป็นเผ่าปีศาจนะเนื่องจากไอพลังที่คล้ายกันกับความมืดแต่ยังมีกลิ่นแปลกๆที่ไม่เคยรู้จักอยู่ด้วย เจ้าเด็กนี่คือคนที่เขาช่วยเอาไว้นี่ทำไมถึงได้มาอยู่นี่ได้

     "นี่ๆคุณเจอกันอีกแล้วนะ ขอบคุณอีกครั้งที่ช่วยข้า ว่าแต่ท่าน...มีนามว่าอะไรเหรอ?" เสียงเล็กเอ่ยถามเจื้อยแจ้ว

     “คาริเอล....” ตอบให้แล้วยิ้มมุมปาก

     “ข้าชื่อเอเนลนะ แปลกจังชื่อของท่าน คล้ายกับว่าข้าเคยได้ยินเลย” นิ้วเล็กๆของอีกฝ่ายถูกยกขึ้นมาเคาะที่ขมับมองดูแล้วช่างน่ารักไร้เดียงสาเหลือเกิน

     “ข้าว่าเจ้าคงจะจำผิดล่ะมั้ง ข้าชื่อซ้ำกับคนอื่นตั้งมากมาย”

     “นั่นสินะ ถึงยังไงก็ยินดีที่รู้จักนะ ท่านคาริเอล”

     “อืม...”

     หลังจากวันนั้นเอเนลก็คอยตามติดเขาเป็นตังเมแม้จะไล่อีกฝ่ายก็ไม่ยอมถอยห่างจึงได้แต่ปล่อยให้เลยตามเลย...


 ————-



— แง๊ ไรท์ขอโทดน้าที่มาช้า มากก แต่ไรท์ก็แต่งมาลงแล้วนะคะรับรองไม่ทิ้งเรื่องนี้แน่นอน ขอบคุณที่ยังติดตามนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

1,408 ความคิดเห็น

  1. #1280 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 15:25
    ไรท์หายไปนานมากกกกกกกก
    #1280
    0
  2. #1206 222444666888 (@222444666888) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 20:04
    กลับมาาาาาาาาาาาาา please!!!!!!!!!!!!
    #1206
    0
  3. #1205 แกรบค่ะเตง (@prussiazand) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 01:44
    ไรท์ไรท์ไรท์ไรท์ไรท์รายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย---!!!!กลับมาเถิดพรีสสสสสส
    #1205
    0
  4. #1201 PPR-11 (@shadow0831686918) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 16:47
    รอเค้ารอไรท์อยู่ แต่ม่ายยู้ว่าไรท์ปายหน่ายยย มาต่อจิๆๆๆ
    #1201
    0
  5. #1196 FarFlower (@FarFlower) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 13:12
    หายไปเลยนะไรท์
    #1196
    0
  6. #1194 splashfree (@splashfree) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:57
    แงงงงง ไรท์หายไปไหนอ่ะ
    #1194
    0
  7. #1188 ebony967 (@ebony967) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:29
    ไรท์ม่องแล้วเนื่องจากมีคนรอไม่ไหวเลบบุกฆ่าข่มขืน//โดนเตะ
    #1188
    0
  8. #1187 splashfree (@splashfree) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:15
    มาต่อเถอะเรารออยู่ToT
    #1187
    0
  9. #1185 Wichnaree Nuch Aim (@-wichnaree17-) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:19
    มาต่อได้แบ้วววววว ใจจิขาดดดดดดด
    #1185
    0
  10. #1182 splashfree (@splashfree) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:29
    มาเถอะ เรารออยู่ToT
    #1182
    0
  11. #1180 tennojimari (@tennojimari) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 22:45
    รอนานแล้วนะคะT_T
    #1180
    0
  12. #1179 piymnmankhng (@piymnmankhng) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 23:00
    จะไม่ทิ้งใช่มั้ยคะ TT
    #1179
    0
  13. #1178 mata4111 (@mata4111) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 07:20
    มาต่อเถอะนะ ไรท์ไปนานเกินไปแล้ว
    #1178
    0
  14. #1177 ainee9397 (@ainee9397) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 04:02
    ต่ออออออ
    #1177
    0
  15. #1173 Pynca (@otaku-naja) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 11:53
    รอนะคะะ
    #1173
    0
  16. #1172 Pynca (@otaku-naja) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 11:53
    รอนะคะะ
    #1172
    0
  17. #1168 phatcharaa (@phatcharaa) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 09:30
    หายอีกแล้ววววววว
    #1168
    0
  18. #1166 zokonis (@zokonis) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 21:49
    มาต่อเถอะค่ะ แง้งงงงง คิดถึงนะไม่รู้หรออออ มาเร็วๆซี้~
    #1166
    0
  19. #1163 tennojimari (@tennojimari) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 19:47
    ต่ออีกนะคะT_Tรอนานมาก
    #1163
    0
  20. #1162 Selra (@Selra) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 22:35
    สนุกกมากงับ มาต่อน้าาาา
    #1162
    0
  21. #1161 แกรบค่ะเตง (@prussiazand) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 10:08
    จะปีใหม่แล้วนะไรท์~~~~
    #1161
    0
  22. #1159 TheQueen773 (@TheQueen773) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 08:05
    จะฝังรากรอเลยจร้าาาาาาาาาา
    #1159
    0
  23. #1158 สวัสดีปีใหม่ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 21:30
    เย้~~ไรท์มาแล้ว^^

    ร้ากกกไรท์จัง💗💗
    #1158
    0
  24. #1155 แกรบค่ะเตง (@prussiazand) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 19:04
    รออยู่เสมอนะคะ
    #1155
    0
  25. #1154 sunanthayanghun (@sunanthayanghun) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 16:16
    สนุกมากกกก มาต่ออีกน้าาา ขอบคุณค่ะ ที่แต่งให้อ่าน
    #1154
    0