เรียกข้าว่า | คาริเอล | [Yaoi]

ตอนที่ 35 : |34| อินคิวบัส?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,003
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 100 ครั้ง
    6 เม.ย. 61


34


อินคิวบัส?


          เวลาผ่านไปได้เกือบครึ่งปีข้าใกล้สอบแล้วทั้งหมดล้วนแล้วแต่เป็นภาควิชาปฏิบัติทั้งนั้นและนั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับข้าเลย สาขาวิชาต่างๆของที่นี่ดูเหมือนจะน้อยกว่าที่ตัวข้าเคยฝึกมาด้วยซ้ำ แม้มันจะดูง่ายไปหมดแต่ก็สนุกดีที่ได้มาเรียนอีกครั้งทำให้หวนนึกถึงอดีตหลายปีที่ผ่านมาเมื่อครั้งยังเป็นมนุษย์

          ทุกอย่างมันก็ทำให้ข้าสนุกดีเว้นเสียแต่ว่า...

          “คาริเอล~”

          “มีอะไร?”

          “เราก็อยู่ด้วยกันมาหนึ่งเทอมแล้วนะเจ้ายังไม่เลิกทำห่างเหินใส่เราอีกหรือ?” เจ้าเด็กบ้านี่อย่ามาทำหน้าตาน่ารักนะ! เพราะแบบนี้แหล่ะข้าถึงไม่ได้ชอบให้เจ้าเด็กนี่มาเกาะแกะ หากเกาะแกะมากข้าจะต้องหลงเจ้าเด็กแมวมือปลิงนี่แน่

          อย่าเอาดวงตาแป๋วๆนั่นมาจ้องข้านะ...

          อย่าเอาแก้มนิ่มๆนั่นมาถูแขนข้านะ...

          เฮ้อ แม้ว่าข้าจะคิดในใจแต่ก็ไม่ได้ห้ามปรามอะไรเจ้าเด็กคนนี้เลย แถมสรรพนามที่เรียกข้าว่า’ท่านคาริเอล’ยังเลือนหายไปตามกาลเวลา จะว่าไปแล้วนับตั้งแต่ข้ามาอยู่หอก็ไม่เคยเจอรูมเมทของตัวเองเลยสักครั้งจริงที่มีห้องของตัวเองข้าเองไม่เคยไปทักทายเขาสักครั้งไม่ทราบด้วยซ้ำว่าคือผู้ใด เห็นทีข้าต้องคิดเรื่องนี้อย่างจริงจังเสียแล้วถึงอย่างไรเราก็เป็นเพื่อนร่วมห้องกันห้องก็ห้องเดียวกันแค่ห้องนอนอยู่ตรงข้ามกันแค่นั้นเอง

          “นี่ๆคาริเอล วันนี้ข้าไปนอนกับเจ้าได้หรือไม่?”

          “ไม่ได้” ข้าตอบทันทีแบบไม่ต้องคิด หากข้าพาเจ้าเด็กนี่ไป รับรองว่ามันจะต้องไม่ยอมกลับหอมันแน่ ดูซิยังจะทำเป็นหมาหงอยอีก

          “ทำไมล่ะ ให้ข้าไปเถอะนะ ข้าไม่รู้จะไปนอนที่ใดแล้วอีกอย่างห้องข้าก็เพิ่งจะปรับปรุงไปด้วย นะๆให้ข้าไปนอนด้วยเถอะนะ” สายตาแป๋วๆทำให้ข้าเกือบใจอ่อน

          “ไม่ได้! บอกว่าไม่ได้ไง” คิดว่าออดอ้อนข้าด้วยสายตาแบบนั้นแล้วข้าจะใจอ่อนให้เจ้าไปนอนด้วยรึไงเจ้าเด็กปลิง

          “อึก...ก็ได้...” แล้วทำไมต้องทำหน้าจะร้องไห้แบบนั้นด้วยเล่าเจ้าบ้า!

          เวลาเลิกเรียนในตอนเย็นก็มาถึงข้ามีเรียนตอนเช้าจนถึงเย็นแน่นอนว่าข้าเองก็เดินกลับไปที่หอเหมือนเดิมทุกเวลาช่วงเวลาการเรียนก็แบ่งตามสาขาบางสาขาก็เรียนช่วงค่ำ ดูท่าแล้วจากที่ข้าไม่ค่อยได้เจอรูมเมทอาจเป็นเพราะเรียนคนละสาขากัน

          ข้าเดินเอื่อยๆถือหนังสือขึ้นมาบนห้องพอเข้ามาถึงก็พบเจออาหารวางไว้ที่นี่อยู่สุขสบายสมเป็นหอของเด็กห้องเรียนพิเศษจริงๆ รูมเมทข้ามีนิสัยแปลกๆ เขามักจะเก็บตัวเงียบแม้กระทั่งเสียงข้ายังไม่เคยได้ยินเพียงนิด ขนาดเข้าห้องข้าเองยังไม่ได้ยินเสียง

          เอ๊ะ! หรือว่าข้าไม่เคยสนใจกันนะ...

          เอาล่ะๆเอาเป็นว่าเมื่อข้ามองไปยังประตูนั่นข้าก็ต้องขมวดคิ้ว บางทีข้าก็คิดนะว่าข้าอาจไม่มีรูมเมทก็ได้ลางสังหรบอกข้าให้ข้าลองเปิดดูสักครั้งหรือไม่ก็ต้องลองพิสูจน์ให้รู้ว่าด้านในมีหรือไม่มีใครอยู่กันแน่

         หลังจากที่ข้าได้คิดอย่างถี่ถ้วนว่าจะไปเคาะห้องของรูมเมทข้าก็เข้าไปจัดการทำธุระในห้องแล้วมายืนอยู่ที่ประตูห้องนอนของรูมเมท

          ก๊อก ก๊อก

          “....” ไร้เสียงตอบรับจากด้านในเลย

          ก๊อก ก๊อก

          “ฮัลโหล มีใครอยู่ด้านในไหม”

          “...” ด้านในก็ยังเงียบไร้เสียงตอบรับจนคาริเอลคิดว่าในนี้คงไม่มีคนหรอกมั้ง

          “ถ้างั้นข้าเข้าไปนะ” คาริเอลบอกแล้วค่อยๆดึงประตูออก

          สิ่งที่เห็นภายในมีเพียงห้องว่างแม้จะมี ข้าวของเครื่องใช้อยู่บ้างแต่ก็ดูเหมือนจะไม่ถูกใช้งานเลยแม้แต่น้อย 

          “หืม? นั่นอะไรน่ะ” มีกล่องใบหนึ่งวางไว้ที่เตียง

          เปรี๊ยะ! 

          ทันทีที่จะเข้าไปแตะมันก็เหมือนจะมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านนิ้วเข้ามา

          ขวับ!

          “!!!” มีเงาสายหนึ่งปราดเข้ามาอย่างรวดเร็วโดยที่ข้าไม่ทันตั้งตัว ปลายมีดจ่อที่คอของข้า แต่มีหรือที่ข้าจะกลัว

          “เจ้าเป็นใคร?” เสียงทุ้มแหบเล็กน้อยที่แสนคุ้นเคยดังขึ้น ข้าทำเสียง หึ! ในลำคอแล้วเอ่ยเสียงแข็ง

          “คิดดีแล้วเหรอที่จ่อปลายมีดใส่ข้าเช่นนั้น?” ทันทีที่ได้ยินเสียงปลายมีดที่จ่อคออยู่ก็ลดลง

          “คาริเอลเป็นเจ้านี่เอง ...ทำข้าตกอกตกใจหมด” เอเนลพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เมื่อกี้ดีที่เขายังไม่ได้ลงมือทำร้ายคนตรงหน้าเสียก่อน

          “นี่ห้องเจ้าหรือ?”

          “อ่า ใช่แล้วห้องข้าเอง”

          “จะว่าไปแล้วเจ้าบอกข้าว่ากำลังปรับปรุงห้องมิใช่รึ?” เมื่อรู้ตัวว่าเผลอตัวจนความแตก เอเนลก็ได้แต่หัวเราะแหะๆให้ข้า ส่วนข้านั้นเดินผ่านหน้าเอเนลออกมาด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวสุดขีด

          “เดี๋ยวสิคาริเอล ข้าขอโทษ” เสียงอ้อนวอนดังขึ้นไล่หลังมาแต่ข้าตอนนี้ไม่อยากรับฟังอะไรทั้งนั้น เจ้าเด็กแมวมือปลิงนี่กล้าหลอกข้า ข้าจะเอาคืนเสียให้เข็ด ข้าคิดแล้วปิดประตูอย่างรวดเร็ว

          ปัง!

          เป็นรูมเมทกันแท้ๆแต่กลับไม่เคยรู้เลยว่าอีกฝ่ายเป็นคนคุ้นเคยกัน ข้าล้มตัวลงบนเตียงคิดอะไรมากมายในหัวความสงสัยแรกคืออีกฝ่ายเป็นใครถายใต้ดวงตาใสซื่อ ใบหน้าหวานนั่นเขาหลอกข้าได้สนิทใจ ข้านึกว่าจะเป็นเพียงปีศาจธรรมดาเสียอีก แต่ในตอนแรกก็รู้สึกแปลกใจอยู่หรอก

          ข้าน่ะโกรธได้ไม่นานหรอก เพราะคิดว่าส่วนหนึ่งเป็นเพราะข้าไม่ได้ถามถึงที่มาของอีกฝ่ายเลย ก็ข้าไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นนี่นา พอถูกดวงตาใสแป๋วนั่นอ้อนเข้าหน่อยข้าก็หายโกรธเสียแล้ว

          จากนั้นข้าก็ถามไล่เรียงตั้งแต่ที่มาตระกูลรวมถึงอย่างอื่นๆ ทราบคร่าวๆว่าอีกฝ่ายเป็นปีศาจ คุณชายตระกูลปีศาจที่ร่ำรวยตระกูลหนึ่งในเขตปกครองของราชาปีศาจนามซาตาน พูดถึงราชาปีศาจแล้วข้าเองก็ลืมเรื่องที่รับปากท่านพ่อไว้เลยไว้สอบเสร็จค่อยคิดอีกทีแล้วกันว่าจะทำเช่นใดต่อ

          “นี่ๆ คาริเอล วันนี้ไปทานข้าวเที่ยงที่โรงอาหารกันนะ” เจ้าแมวนี่มาชวนข้าไปทานข้าวอีกแล้ว

          “นี่เจ้าจะอะไรนักหนากับโรงอาหารเนี่ยนี่มันครั้งที่สิบแล้วนะ ข้าบอกว่าข้าไม่ว่างอย่างไรเล่า” ข้าเอ่ยปนๆกับอารมณ์หงุดหงิดเล็กน้อย

          “ก็ข้าอยากพบ7เจ้าชายของห้องพิเศษนี่ข้าได้ยินเรื่องของพวกเขาแล้วน่าทึ่งมากเลย นะๆพาข้าไปหน่อยเถิดนะคาริเอล” สายตาออดอ้อนนี่ทำข้าใจอ่อนอีกแล้วท้ายที่สุดข้าก็ให้เจ้าเด็กแมวลากมาจนได้

          “เจ้าจะตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น ถึงอย่างไรเขาก็อยู่ห้องเดียวกันกับพวกเราอยู่แล้ว”

          “ก็ข้าอยากเห็นนี่นา”

         แซ่ด แซ่ด

         เสียงเอะอะดังมาตั้งแต่หน้าสวนทางเข้าโรงอาหารจะว่าโรงอาหารก็ไม่คล้ายเลย นี่มันร้านอาหารสไตล์ผู้ดีอังกฤษชัดๆ แบบว่าขุดมาแบบทั้งซอยรวบรวมร้านคาเฟ่ ร้านอาหารหลากสไตล์ไว้ในที่ๆเรียกว่าโรงอาหารน่าตื่นตาเสียจริงๆ

          ด้านหน้าจะมีโต๊ะและม้านั่งหินอ่อนแกะสลักสวยงามตั้งอยู่ดูคล้ายที่นั่งเล่นทั้งยังมีสวนขนาดกว้างใหญ่โตสุดลูกหูลูกตาข้าแทบก้มลงกราบผู้ที่ออกแบบโรงอาหารแห่งนี้ 

          “ข้าหิวแล้ว” ข้าเอ่ยบอกเจ้าเด็กแมวที่ลากข้ามาเมื่อมาถึงเจ้านี่ก็มองหาอะไรก็ไม่อาจทราบพอเห็นร้านอาหารมากมายเช่นนี้ความตะกละของข้าเริ่มทำงานอีกแล้วสิ

          “อ๊ะ! จริงสิข้าชวนเจ้ามาทานข้าวนี่นา” จากนั่นก็ถูกลากไปยังร้านที่ไม่ค่อยจะมีคนมุงเสียเท่าไหร่

          กรุ๊งกริ๊ง!

          “ยินดีต้อนรับค่ะ ไม่ทราบว่ามากันกี่ท่านคะ?” บริกรสาวสุดสวยกล่าวต้อนรับด้วยน้ำเสียง

          “2ครับ”

          “จะรับเป็นห้องรับประทานอาหารแบบห้องส่วนตัวหรือห้องรวมดีคะ?” บริกรสาวถามอีกครา

          “ขอแบบส่วนตัวนะครับ พอดีคนรักของข้าเขาชอบอะไรๆที่มันส่วนตัว” เอเนลตอบแบบทีจริงทีเล่นด้วยประโยคสุดท้ายที่เบาจนแทบไม่ได้ยินแต่หูดีๆอย่างข้าน่ะหรือจะฟังไม่ออก

          “ใครเป็นคนรักเจ้าหรือ เอเนล?” เสียงเย็นยะเยือกทำเอาแผ่นหลังเอเนลขนลุกวาบ

          “ปละ เปล่าครับ เราไปกันเถอะข้าหิวแล้ว แหะๆ” เอเนลหัวเราะแก้เก้อ “เอ่อขอห้องส่วนตัวที่มองเห็นด้านนอกด้วยจะดีมากครับ”

          “รับทราบค่ะเชิญท่านทั้งสองด้านนี้เลยค่ะ” บริกรสาวเดินนำข้ากับเอเนลไปที่โต๊ะ วิวและบรรยากาศที่นี่ดีจริงๆมองเห็นได้ทั่วทิศภายในโรงอาหารและสวนสวยๆที่เทพและเผ่าพันธุ์ต่างเดินเต็มไปหมด

          ระหว่างเอเนลกำลังสั่งอาหารข้าก็นั่งเท้าคางมองออกไปด้านนอกชีวิตเรื่อยๆเอื่อยๆแบบนี้มันไม่ค่อยจะท้าทายข้าเลยแต่ข้าเองก็ชอบชีวิตเรื่อยๆแบบนี้อยู่พอสมควร เห็นทีปิดเทอมนี้ข้าต้องไปหาท่านพ่อเสียหน่อยข้าชักคิดถึงท่านพ่อแล้วสิ บางทีข้าอาจขอให้ท่านพ่อหางานให้ทำเสียบ้าง

          “คาริเอล! นั่นไงๆ ดูนั่น!” น้ำเสียงตื่นเต้นของเอเนลดังขึ้

          “หืม?” หันไปมองตรงที่เอเนลมองก็ต้องชะงักแข็งค้างเบิกตากว้าง พวกนั้นมาทำอะไรกันที่นี่!

          “นั่นไม่ใช่แค่เจ้าชายนี่ มีคิงทั้ง7มาด้วย โอ๊ะ นี่มันวันอะไรกันเนี่ย” ดวงตาวาววับพร้อมปากเล็กขยับเอ่ยโดยลืมมองไปว่าผู้ที่ตนพามานั่นตะลึงค้างไปแล้ว

          “นี่เอเนล เพราะเหตุใดถึงเรียกพวกนั่นว่าราชากับเจ้าชายหรือ?” ข้าเอ่ยถามเจ้าเด็กแมว

          “อ้าว! นี่เจ้าไม่ทราบหรือเมื่อไม่กี่วันนี้พวกปริ๊นซ์และคิงพร้อมใจย้ายเข้ามาเรียนที่มหาลัยนี้โดยใช้ความสามารถของพวกเขาแถมมีความสามารถที่ไม่มีใครเทียบถึงได้มาอยู่ห้องพิเศษกับเราโดยมิได้สอบเข้า ทั้งรูปร่างหน้าตาทุกอย่างล้วนสมบูรณ์แบบ แต่ที่เรียกว่าปริ๊นซ์กับคิงนั่นก็เพราะว่าบุคลิกและความสนิทสนมของแต่ละคนล่ะมั้งอย่างเช่นปริ๊นซ์ทั้ง7มีบุคลิกน่าเข้าหากลิ่นอายอบอุ่นทำให้ทุกคนอยากเข้าใกล้ ส่วนคิงนั้นดูสูงศักดิ์ห่างไกลเกินเอื้อมถึง ดังนั้นจึงเป็นที่มาของฉายานี้ ทุกคนต่างก็ทราบเรื่องนี้คงมีเพียงเจ้าที่ไม่ทราบ”

          “อ่า เช่นนั้นเองหรือ...” ข้าตอบ แล้วจะเข้ามาเรียนทำไมตอนใกล้สอบเล่า! 

          “ทำไมเจ้าสนใจหรือ ก็ไม่แปลกแม้แต่ข้ายังหลงไหลพวกเขาเลย หวาๆ.. ดูนั่นสิพวกเขาหยอกกันด้วยแหล่ะ” เจ้าเอาตาไหนมองว่าหยอกกันไม่ทราบพวกนั้นกำลังทะเลาะกันอยู่ชัดๆ!

          “เลิกมองแล้วทานอาหารเถอะ” จากนั้นข้าก็จัดการกับอาหารตรงหน้าเสียหมด องค์คาเอลคิดอะไรอยู่กันแน่ถึงได้ให้ท่านพี่ทั้งหลายกับราชาปีศาจมาเรียนมหาวิทยาลัยกัน เห็นทีคงต้องถามพระองค์ให้ทราบเรื่องแล้ว หรือเรื่องนี้ท่านพ่ออาจจงใจสั่งพวกเขามาเองก็เป็นได้

          “อิ่มแล้วหรือ?” เอเนลถามข้า

          “อื้อ” จากนั่นเจ้าแมวก็พาข้าไปคิดเงินแล้วเดินออกจากร้านพอดี

          “เหวอ!” คาดไม่ถึงว่าตอนที่พวกข้าทั้งสองลงมาจะเป็นจังหวะเดียวกันกับพวกท่านพี่และราชาเดินผ่านมาพอดี เอเนลที่เดินนำหน้าแทบจะชนเข้ากับพวกเขาตอนเดินออกมา โชคยังดีที่ข้าดึงเจ้าแมวเข้ามาทัน ตอนนี้ข้าเลยอยู่ในท่าโอบเอวเอเนลเอาไว้โดยเจ้าแมวตอนนี้ใบหน้าแทบจมอกข้าไปแล้ว

          “พวกเจ้าเป็นอะไรหรือไม่?” เสียงคุ้นหูดังขึ้นทำข้าเงยหน้า ทันทีที่เห็นหน้าข้าพวกเขาชะงักไปทันใดราวกับจำได้ มีเพียงลูซิเฟอร์ที่ทราบอยู่แล้วเท่านั้นที่ยิ้มให้พร้อมกับสายตารักใคร่

          “เอ่อ..ไม่ พวกข้าไม่เป็นอะไร” เป็นเอเนลที่เอ่ยตอบแทนข้าที่อ้ำอึ้งอยู่

          หมับ!

          “คาริเอล เจ้ามาอยู่นี่เอง ข้าคิดถึงเจ้าเหลือเกิน” คนแรกที่เข้ามาคว้าข้าเอาไปในอ้อมอกจนทำให้เอเนลถูกดันออกไปจากตัวข้าคือกาบรีเอล ข้ารับกอดของเขาเพราะตัวข้าเองก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าคิดถึงเช่นกัน

          “ข้าก็คิดถึงท่าน” รอยยิ้มปรากฏบนหน้ากาบรีเอล คิดไม่ถึงว่าจะพบกับเซอร์ไพรส์เช่นนี้จากองค์คาเอลด้วยซ้ำ ตั้งแต่พระองค์เอ่ยปากตรัสว่าให้พวกเขามาเรียนที่นี่กับเหล่าราชานึกว่าเป็นความโชคร้ายเสียอีกแต่ไม่นึกว่าพอมาแล้วจะพบเจอกับคาริเอลด้วย

          นี่เป็นเรื่องดีที่เพิ่งเกิดขึ้นหลังจากที่ต้องมาเรียนและอยู่กับเจ้าพวกราชาปีศาจพวกนั้น!

          “ว่าแต่เจ้ารู้จักพวกเขาด้วยหรือคาริเอล?” 

          “เจ้า ...อินคิวบัส?” มิคาเอลเอ่ยทันทีที่เห็นเอเนลจนเจ้าตัวสะดุ้ง เขาว่าเขาปกปิดตนเองดีแล้วนี่? เหตุใดจึงรู้ได้

          “คาริเอลเจ้าไปคบปีศาจแบบนี้เป็นเพื่อนได้อย่างไร?” ซารีเอลเข้ามายืนคั่นกลางระหว่างเอเนลกับคาริเอลไว้ ‘อินคิวบัส’ คือปีศาจที่คอยหลับนอนกับสตรีเพื่อเพิ่มพลังพวกมันคล้ายกับซัคคิวบัสมากเพียงแต่เป็นบรุษเท่านั้นเอง

          “อินคิวบัส?” ข้าทวนคำ เอเนลคือปีศาจอะไรหรืออินคิวบัสคืออะไร?

          ป๊อก!

          “ปีศาจราคะ อย่างไรเล่าเด็กโง่” แอสโมดิวส์ตอบข้าตามด้วยดีดหน้าผากข้าไปหนึ่งที

          “อะไรนะครับ? ปีศาจราคะหรือ?” ข้าหันไปมองเอเนลอย่างขอคำตอบ เอเนลทำหน้าปั้นยากคงจริงสินะ เห็นทีข้าต้องจดลงในบันทึกเผ่าพันธุ์นี้ลงไปอีกแล้ว

          “เจ้าคิดจะทำอะไรถึงได้มาตีสนิทกับคาริเอล” แมมแม่นเป็นผู้เอ่ยถาม

          “ข้าก็แค่อยากเป็นเพื่อนกับเขา เท่านั้นเอง” ไม่รู้เพราะเหตุใดเอเนลถึงได้ไม่ตอบออกไปตามตรงว่าเขาสนใจคาริเอลยิ่งเห็นเหล่าเจ้าชายและราชาที่ตนสนใจดูจะถะนุถนอมเป็นห่วงก็ยิ่งสนใจกว่าเดิมอีก เขาพยายามสืบเสาะหาพื้นเพของคาริเอลแล้วแต่กลับไม่พบอะไรสักอย่างราวกับไม่เคยมีตัวตน ลึกลับจนเขาสนใจอย่างยิ่ง

         สนใจถึงขนาดที่ว่าคนอย่างเขาต้องออกโรงมาสืบเสาะด้วยตนเอง...

          “ช่างเถิดพวกท่าน เขาไม่ได้ทำอะไรข้าเสียหน่อย” ข้าเอ่ยบอกขณะที่ยังถูกกอดอยู่ท่ามกลางสายตาสอดรู้สอดเห็นของเหล่านักศึกษา ถึงจะไม่อยากเป็นจุดเด่นสุดท้ายก็เป็นอยู่ดีสินะ เฮ้อ~

         “เอ่อ คาริเอล พวกเราต้องเข้าเรียนแล้วนะ” เอเนลเอ่ยเรียกขณะมองนาฬิกาเขาคงอยากออกจากสายตาของเหล่านักศึกษาที่มุงกันอยู่นี่แน่ๆ

          “อ่า..งั้นพวกเราไปกันเถอะ ข้าต้องไปเรียนก่อนพวกท่านก็ไปทำธุระเถอะครับ” ข้าบอกอย่างสุภาพพวกเขาพยักหน้าข้ายิ้มให้พวกเขาแล้วเดินแทรกผู้คนที่เปิดทางให้เดินกลับไปที่ห้องได้ยินเสียงซุบซิบมาตลอดทาง

          แม้ว่าจะทราบแล้วว่าเอเนลเป็นอินคิวบัสข้าก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมแต่อย่างใดในเมื่อเขาไม่ทำร้ายข้าข้าก็จะยังเหมือนเดิมแน่นอน

______________

#ขอประทานโทษทุกคนจริงๆ เนื่องจากคอมไรท์พังแถมไรท์ยังลืมรหัสเด็กดี ซึ่งไรท์เพิ่งจะล๊อคอินเข้ามาได้วันนี้เอง T^T หวังว่าทุกคนจะเข้าใจไรท์ด้วยน้าาา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 100 ครั้ง

1,407 ความคิดเห็น

  1. #1281 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 15:44
    รอนะครับ....แต่เร็วหน่อยก็ดีนะครับ มันค้าง!!!!
    #1281
    0
  2. #1278 earn Y (@eaen) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 21:59
    รอคะไรท์TT
    #1278
    0
  3. #1277 34257766 (@34257766) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 18:20
    รอนานมาก5555
    #1277
    0
  4. #1276 เพลิงไพลิน (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 22:26
    ดีใจที่ไรท์กลับมากค่ะ แล้วก็ดีใจที่จำรหัสได้น่ะค่ะ
    #1276
    0
  5. #1275 splashfree (@splashfree) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 13:18
    รออยู่นะคะ ToT
    #1275
    0
  6. #1273 Mihoro Ki U (@Mihoro_Ki-U) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 11:31
    รอฉันรอเธออยู่~ นะจ๊ะ คิดถึงคาริเอลมากๆเลย~
    #1273
    0
  7. #1271 Notty Kero (@sung-yong-nelu) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 19:34
    มาครบเซตเลยทีนี้
    #1271
    0
  8. #1270 0892812425 (@0892812425) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 18:21
    สนุกมากกกกกก ทุกตอนจริงๆต่ะบอกเลยยยรีบอัพนะคะรอติดตามอยู่ โอ้ยใจมันกระชุ่มกระชวยอร้ายยยยย
    #1270
    0
  9. #1269 ฟอร์รี่ (@zeerin) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 17:24
    โปรดอัพต่อเถิดค่ะไรท์  pleseee....
    #1269
    0
  10. #1268 com23476 (@com23476) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 15:56
    เอาตรงๆ   อยากเห็นคาริเอลเป็นพวกเสะบ้าง เห็นแต่ฮาเร็มเมะอยากเห็นฮาเร็มเคะมากกก  เพราะหน้าตานางได้ทั้งรุกและรับ.  
    ไรท์จะแต่ง nc ในเว็บธัญมั้ยตอนพิเศษก้อยังดีอยากเห็นนางรุกบ้างอิๆๆๆ. หนุ่มๆในฮาเร็มอกแตกตายแน่เมือเห็นนางเป็นฝ่ายรุกอิิๆ
    #1268
    1
    • #1268-1 com23476 (@com23476) (จากตอนที่ 35)
      8 เมษายน 2561 / 15:57
      เรื่องคงวุ่นกว่าเดิม555+
      #1268-1
  11. #1267 splashfree (@splashfree) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 14:14
    รอค่าาาไรท์ อยากอ่านต่อ
    #1267
    0
  12. #1266 kemis_ssss (@kemis_ssss) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 12:47
    รอออออออออออออ
    #1266
    0
  13. #1265 nitiskhuntong (@nitiskhuntong) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 07:04
    โปรดรับราชโองการจากองค์คาเอล เจ้าต้องต่อนิยายบัดเดี๋ยวนี้ 555
    #1265
    0
  14. #1263 noogikgik (@noogikgik) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 22:11
    รอนะคะ สู้ๆนะคะไรท์
    #1263
    0
  15. #1262 Aum0802 (@0924280802) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 21:29
    <p>ไรท์กลับมาแล้ว รออ่านค่ะ</p>
    #1262
    0
  16. #1260 NangDmx (@NangDmx) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 17:17
    เย้~~~ไรท์กลับมาแว้ววว
    #1260
    0
  17. #1259 KATE ^^ (@Kettipa) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 15:43
    มีความหวง555555
    #1259
    0
  18. #1247 _ DionMaty_ (@mata4111) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 23:16
    รีบมาต่อนะจ๊ะไรต์จ๋า รอออเจ้ามานานแสนนาน
    #1247
    0
  19. #1244 ploy_thida26720 (@ploy_thida26720) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 22:26
    อา~คิดถึงงงง
    #1244
    0
  20. #1241 Mr. Queen (@anaunpr) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 19:37
    ไรท์กลับมาแล้วววว หายไปนานเลย เราขอกลับไปอ่านใหม่ก่อนนะ ลืมหมดแล้ว 555555
    #1241
    0
  21. #1240 satanabeel (@panastha-liza) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 19:06
    ขอบคุณครับ&#8203;
    #1240
    0
  22. #1239 ฟอร์รี่ (@zeerin) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 18:24
    มาต่อเร็วๆอีกเถอะน้าาาา
    #1239
    0
  23. #1234 redlotus (@redlotus) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 15:31
    เย้! ไรท์กลับมาแย้ววว อย่าหายไปอีกนะ คิดถึงไรท์มากเลย
    ปล.นุ้งคาริเอลยังแซ่บเหมือนเดิมเลยนะ หุหุ
    #1234
    0
  24. #1233 0995543591 (@0995543591) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 15:04
    ดีใจที่กลับมา..เรารออยุ่น๊า..อย่าหายไปอีกนะใจบ่ดีเรย
    #1233
    0
  25. #1232 potter3106 (@potter3106) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 14:37
    นึกว่าไรท์หายไปเเล้วเเบบไปลับซะอีก 555+
    #1232
    0