The last one กับดักรักร้าย คุณชายสองหน้า

ตอนที่ 4 : Ch.2 น้องเขย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,277
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    31 มี.ค. 57

  "ทำอะไรกันน่ะ!!" 

  ฉันสะดุ้งเฮือกมองเฮียธันอย่างตกใจ ในมือยังคงถือโทรศัพท์ค้างเอาไว้ ทำไมเฮียธันต้องมาตอนหน้าสิวหน้าขวานแบบนี้ด้วย! บ้าจริง.. นี่ฉันยังไม่ได้คำตอบจากคิมหันต์เลยว่าเขาตกลงจะมาเป็นแฟนหลอกๆของฉันรึเปล่า

  "ว่าไงยัยมีน เฮียถามไม่ได้ยินหรอ" เฮียธันเดินเข้ามาเบียดอยู่ข้างๆฉัน แล้วบีบข้อมือฉันไว้แน่น ฉันเหลือบมองคิมหันต์ที่นั่งอยู่ในรถ เหมือนเขาจะตัดสายไปแล้ว เขาไม่แสดงสีหน้าอะไร เพียงแค่มองมาทางฉันกับเฮียธันนิ่งๆ
  "ได้ยินค่ะ ก็ไม่ได้ทำไรนี่เฮีย"
  "แล้วยืนคุยโทรศัพท์กับใคร? ใครมาส่ง? ใครอยู่ในรถ?"
  "แฟนมีนเอง ก็เฮียบอกนี่ค่ะว่าให้มีนพาแฟนมาหา มีนก็พามาแล้วนั่นไง" ฉันชี้ไปทางคิมหันต์ที่นั่งอยู่ในรถ ไม่สนแล้วล่ะว่าหมอนั่นจะตอบตกลงหรือไม่ ตอนนี้ขอเอาตัวรอดก่อนแล้วกัน
  "ไหนเรียกมันลงมาคุยเด่ะ ให้เฮียดูหน้ามันชัดๆหน่อย"
เฮียธันปล่อยข้อมือฉัน แล้วทำท่าเอียงคอ หักนิ้วดังกรอบเหมือนในหนัง เอ่อ ถ้าเฮียฉันจะเถื่อนขนาดนี้นะ
งานนี้ไม่ฉันก็คิมหันต์มีเจ็บแน่นอน
  "เฮียสัญญามาก่อนสิ ว่าจะไม่ทำรุนแรงกับแฟนมีน"
  "ไปเรียกมันลงมา เร็วๆเลยยัยมีน"

  ฉันเดินเคาะกระจกรถไปฝั่งคนขับ ที่ตอนนี้คิมหันต์กำลังมองหน้าฉันอยู่ หมอนี่ก็จริงๆเลย จะมองอะไรตลอดเวลา
เขาเลื่อนกระจกลง แล้วเลิกคิ้วขึ้น เหมือนจะถามว่ามีอะไร
  "นี่นาย เรื่องที่ฉันขอไปเมื่อกี้นายตกลงได้มั้ย ฉันขอร้อง" ฉันกระซิบเบาๆกลัวว่าเฮียธันจะได้ยิน 
  "แล้วทำไมฉันต้องทำแบบนั้น"
  "เพราะว่าฉันกำลังเดือดร้อนไง นายช่วยฉันหน่อยนะ แกล้งเป็นแฟนฉันที"
  "แล้วฉันจะได้อะไร?" เขาถามด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ และดวงตาเป็นประกายอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน จะว่าไปทำหน้าแบบนี้ก็หล่อไปอีกแบบนะ >///< บ้า! ฉันคิดอะไรอยู่เนี่ย
  "นายอยากได้อะไรล่ะ ถ้ามันไม่แพงเกินไปอย่างบ้านหรือรถฉันจะหาซื้อมาใหันายได้แน่ๆ" 

คิมหันต์นิ่งไปสักพัก ก่อนจะเปิดประตูรถลงมา เขาโน้มหน้าลงมาใกล้ฉันในขณะที่ฉันไม่ทันตั้งตัว
  "ขอเป็นตัวเธอแล้วกัน " 
  ">////<" เขาว่าแล้วก็โอบเอวฉันเดินไปหาเฮียธัน ในขณะที่ฉันกำลังตกใจ อึ้งและเขินกับประโยคเมื่อกี้อยู่ กรี๊ดดดดดดด เขาว่าไงนะ! ตัวฉัน?! ฝันไปเถอะย่ะ!


  ทันทีที่เราเดินเข้าไปใกล้ๆเฮียธันก็เดินปรี่เข้ามาหาคิมหันต์ จนฉันเองยังตกใจที่พี่ชายฉันมันบ้าเลือดขนาดนี้!
  "นี่คิมหันต์ แฟนมีนเองค่ะ" 
  "รู้แล้วว่าแฟน ไม่ต้องโอบกันมาขนาดนั้นก็ได้ เข้าบ้านมาคุยกันให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้"
คิมหันต์ขมวดคิ้วนิดหน่อยก่อนจะยอมปล่อยมือที่โอบเอวฉันไว้เป็นจับมือฉันเดินตามเฮียธันเข้าบ้านแทน บอกฉันทีว่าหมอนี่แค่เล่นตามบทแฟนหลอกๆน่ะ >,<

  "เป็นแฟนกันจริงรึป่าว เจอกันที่ไหน ตั้งแต่เมื่อไหร่?" ยังไม่ทันจะได้นั่งลงเฮียธันก็ปล่อยคำถามใส่คิมหันต์ ฉันโดนเฮียลากมานั่งข้างๆ ในขณะที่คิมหันต์นั่งโซฟาตรงข้ามเราสองคน
  "เจอกะ.." 
  "เฮียถามนายนี่ ไม่ใช่มีน เราน่ะนั่งเฉยๆเลย" ฉันปิดปากฉับทันที แล้วถ้าให้คิมหันต์ตอบจะรอดมั้ย TT
  "ว่าไง เจอกันที่ไหน?"
  "ที่มหาลัย เราเรียนมหาลัยเดียวกัน"
  "รู้จักกันมานานแค่ไหน?" คิมหันต์เริ่มหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด ฉันนั่งกำมือนิ่ง ขอให้รอดๆ 
  "2 ปี" 
  "แล้วเจอกันได้ยังไง?" 
  "นายมีสิทธิ์อะไรมายุ่งเรื่องของเราสองคน" คิมหันต์ตอบกลับอย่างอดไม่ไหว ขอล่ะอย่าเพิ่งมีเรื่องกันเลย 
  "ก็สิทธิ์ที่เป็นพี่ชายไง ทีนี้ฉันถามได้รึยัง" เฮียธันยิ้มมุมปากอย่างกวนๆ ส่วนคิมหันต์.. หมอนั่นเงียบไป
  "พี่ชาย..?" 
คิมหันมามองฉันด้วยสายตาที่ต้องการคำตอบ ฉันเลยได้แต่ยิ้มเจื่อนๆให้เขาเป็นเชิงบอกว่าเฮียธันเป็นพี่ชายของฉันเอง 
  ฉันขอโทษนะคิม TT
  "นี่อย่าบอกนะว่าเพิ่งรู้?" เฮียธันหรี่ตามองคิม ซึ่งเขาก็มองตอบกลับอย่างมีอะไรบางอย่าง แถมยังตบท้ายด้วยการ ยกยิ้มมุมปากอย่างกวนๆอีก
  "ใช่ พอดีมีเรื่องเข้าใจผิดนิดหน่อย เลยเพิ่งรู้"
 ทั้งสองคนนั่งมองกันโดยใช้สายตาที่ฉันเดาไม่ถูกว่าเขากำลังคิดอะไรกันอยู่ 
  "แล้วฉันจะมั่นใจได้ยังไงว่านายรักน้องสาวฉันจริง ไหนลองบอกมาเกี่ยวกับยัยมีนสิ ว่านายรู้อะไรเกี่ยวกับน้องฉันบ้าง" ฉันรู้สึกเหมือนจะเป็นลมลงตรงนี้ ขนาดเฮียธันเป็นพี่ชายฉันเขายังเพิ่งรู้เลย แล้วข้อมูลอย่างอื่นหมอนี่จะไปรู้ได้ไงในเมื่อเราเจอกันยังไม่ถึงเดือนเลย 2 ปีอะไรนั่นมันคือเรื่องโกหกทั้งนั้น งานประกวดดาวเดือนอะไรฉันไม่เห็นจำหมอนี่ได้ 
  "เกิดวันจันทร์ ที่18 เดือนธันวา ชอบสีชมพู แต่เสื้อผ้าชอบใส่สีดำ ขาว และก็เทา ข้าวเช้าไม่ชอบกิน ชอบกินพวกขนมปังแทน ติดโค้ก บ้าเกาหลีมาก ชอบทะเลด้วย ชอบขี่เจ็ท แล้วก็เคยไปร้องเพลง ให้ร้านเพื่อนสนิทที่ชื่อโฮย่า แถวๆถนนจันทร์ ตอนนั้นผมยังไปนั่งฟังอยู่เลย วันหยุดชอบไปหาที่นั่งตามสวนสาธารณะ ไปนั่งวาดรูปบ้าง ถ่ายรูปบ้าง ไม่ก็นั่งเอาหัวจุ่มแลปทอป ตั้งแต่เช้าจนเย็น นี่ยังไม่พอนะ ยังชอบ.." 
  "พอแล้ว" ยังไม่ทันที่คิมหันต์จะพูดจบ เฮียธันก็พูดตัดบทเขาเอาดื้อๆ ส่วนฉันได้แต่นั่งอึ้ง นี่เขารู้ได้ยังไง? รู้จากที่ไหน? เรื่องบางเรื่องฉันยังไม่ทันจะรู้ตัวเองเลยด้วยซ้ำนะ! หมอนี่น่ากลัวเกินไปแล้ว!!!!


  ฉันหันไปมองเขาอย่างต้องการคำตอบปนสงสัย แต่เขาแค่ยักไหล่ให้เท่านั้น ในขณะที่เฮียธันกำลังยิ้มออกมา ซึ่งมันเป็นยิ้มที่ดูน่ากลัวยังไงชอบกล


  "ยินดีต้อนรับไอ้น้องเขย!" 
  เฮียธันพุ่งเข้าไปตบบ่าคิมอย่างแรง คิมเองก็หน้าเหวอไปเล็กน้อยแต่ไม่นานก็ยิ้มตอบพี่ชายตัวดีของฉัน ส่วนฉันอึ้งปนตกใจ ฉันแค่หวังว่าเฮียธันจะไม่ทำร้ายคิม แต่ไม่คิดเลยว่าผลจะออกมาเป็นแบบนี้
  คือเฮียธันดีใจเวอร์?! ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อ 

  "เดี๋ยวๆค่ะเฮีย เฮียไม่ว่าเราสองคนหรอ?"
  "แล้วอยากให้ว่ารึไง เรานี่แปลกคน" ฉันยิ้มให้เฮียอย่างฝืดๆ นี่ถ้ารู้ว่าฉันโกหกจะโดนอะไรบ้างเนี่ย TT





  อาหารเย็นบนโต๊ะถูกจัดการเรียบโดยฝีมือคิมและเฮียธัน ตอนนี้ทั้งสองก็กำลังช่วยกันล้างจานอยู่ในครัว พอจะชะเง้อไปมองก็โดนเฮียธันดุ บอกว่าผู้ชายจะคุยกัน ก่อนจะหันไปยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับคิมต่อ
   ไปสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่?
  ก่อนหน้านี้วางท่าซะหน้ากลัว แต่ตอนนี้พี่ชายตัวดีฉันกลับทำตัวสนิทกับคิมราวกับรู้จักกันมาเป็นสิบปี -,-*

 
  "น้องเขย เดี๋ยวคืนนี้นอนนี่นะ ฝนตกหนักขนาดนี้ขับรถกลับจะอันตราย" 

  "แต่ฝนไม่ตกนะเฮีย" ฉันหันไปท้วงเฮียธันทันทีหลังจากได้ยิน ฝนอะไรจะมาตกหน้าหนาว อากาศข้างนอกก็ดีไร้เมฆปกคลุม เห็นดาวกับพระจันทร์ชัดเเจ๋วเลยด้วย
  "ก็เห็นๆอยู่ว่าฝนมันตก" 
  "เฮียคะ มันจะตกได้ไงไม่มีฝนสักหยด ไม่เชื่อดูบ้านตรงข้ามสิ เขากำลังยืนรดน้ำต้นไม้อยู่หน้าบ้านน่ะ" ฉันชี้ไปยังลุงบ้านตรงข้ามให้เฮียดูอย่างอารมณ์เสีย พลางหันมองคิมให้ช่วยยืนยันว่าฝนไม่ตก แต่คำตอบของเขาทำให้ฉันปวดหัวเข้าไปใหญ่
  "ก็เห็นๆอยู่ว่าฝนมันตกแรง เธอจะใจร้ายกับแฟนตัวเองให้เสี่ยงขับรถกลับบ้านหรอ" 
  "ห๊ะ?" 
  "ฝนมันตกแรง เธอจะงงอะไรนักหนา" คราวนี้คิมไม่ว่าเปล่ายังขยิบตาให้ฉันราวกับส่งซิกอะไรบางอย่าง จนฉันเผลอทำหน้างงเข้าไปอีก
  "แต่ฝน..มะ มันตกจริงๆด้วย" สายตากดดันจากทั้งสองทำให้ฉันเสียวสันหลังวาบจนเปลี่ยนคำพูดแทบไม่ทัน
   เออ ตกก็ตกวะ!
  "มีนดูแลเรื่องห้องนะ เฮียจะไปหาเสื้อผ้าให้คิม"
  "งั้นมีนให้คิมนอนห้องรับแขกที่อยู่ติดห้องเฮียแล้วกันนะ"
  "เฮียว่าให้นอนห้องป๊าดีกว่า คิมไม่ใช่แขกแต่เป็นคนในครอบครัว"
  "แต่ห้องป๊ามันติดห้องมีนนี่ ให้นอนข้างๆห้องเฮียไม่ดีกว่าหรอ"
  "เฮียบอกให้นายห้องป๊า"
  "แต่นอนห้องรับแขกดีกว่า"
  "ก็บอกอยู่ว่าคิมไม่ใช่แขก แต่เป็นแฟนมีน นั่นก็ถือว่าเป็นคนในครอบครัวเรา" ฉันเบะปากอย่างช่วยไม่ได้ เพิ่งเจอกันถูกใจนิดหน่อยก็บอกเป็นคนในครอบครัวเดียวกันเลย 
  "แต่มีนจะให้นอนห้องรับแขก"
  "มีน ใครเกิดก่อน!" 
  "แค่นาทีเดียวเอง!!" 
  "เอ่อ.." เราสองคนหันไปมองคิมที่เหมือนจะพูดอะไรบางอย่างพร้อมๆกัน จะว่าไปให้หมอนี่เลือกเองดีกว่า ยังไงๆเขาก็ต้องเลือกนอนห้องรับแขก
  "นายเป็นคนนอน ฉันให้นายเลือกเองดีกว่าคิม"
  "งั้นนอนห้องป๊าเธอ"
  "ห๊ะ?" 
  "ตกลงตามนี่แล้วกันไอ้น้องเขย มีนพาคิมไปที่ห้อง เฮียจะไปเตรียมเสื้อผ้า" ว่าแล้วเฮียธันก็เดินขึ้นบนบ้านไป ทิ้งฉันให้ยืนงงอยู่กับนายคิมหน้ามึน 
  "นี่นาย! ทำไมไม่นอนห้องรับแขกล่ะ?"
  "อยากนอนห้องติดกับเธอ จะทำไม" 
  "ไอ้บ้านี่ นายอยากตายหรอ!" ฉันง้างมือจะฟาดเขางามๆสักทีแต่คิมเร็วกว่าจับมือฉันไว้ทัน
  "ถ้าเธอตีหรือทำให้ฉันเจ็บแม้แต่ปลายเล็บล่ะก็เธอโดนดีแน่"
  "คิดว่าฉันไม่กล้าหรอ"
  "กล้า แต่ไม่ใช่กับพี่ชายเธอหรอกใช่มั้ย" พูดแล้วก็ยิ้มอย่างถือไพ่เหนือกว่า
  "นายอย่ามายิ้มแบบนี้นะ แล้วก็ปล่อยมือฉันด้วย อย่าเนียน"
  "อยากจับตาย" การกระทำขัดกับคำพูดมาก ฉันมองมือคิมที่ยังคงจับมือฉันไว้นิ่งๆ แต่ไม่ทันไรเฮียธันก็ลงมา
  "อ่ะนี่เสื้อผ้าคิม แล้วก็อย่ามัวสวีทกันได้มั้ย เห็นใจดีแต่ก็ยังหวงน้องอยู่นะ"
  "ตามฉันมา" ฉันเดินนำคิมขึ้นมาบนบ้านอย่างไว นึกแล้วก็หมันไส้เฮียธัน นี่ขนาดหวงนะ ถ้าไม่หวงคงจะให้คิมมานอนห้องเดียวกับฉันเลยมั้ง





  เสียงหมาหอนจากทีวีรายการคนอวดผีดังแว่วๆเข้ามาในโสตประสาท กลิ่นหอมอ่อนๆจากแชมพูยี่ห้อดังลอยมาแตะจมูก เสียงเพลงสากลที่ถูกร้องจากผู้ชายหน้ามึนหรือแฟนปลอมๆของฉันดังมาจากห้องน้ำ โดยมีฉันนั่งอยู่บนโซฟาในห้อง
  ถ้าถามว่าฉันเสร่อมาทำอะไรที่ห้องคิม คำตอบเดียวเลยคือโดนบังคับ!
  เมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว เขาโทรเรียกให้ฉันมานั่งเฝ้าเขาอาบน้ำเพราะเขากลัวผี ข้ออ้างสารพัดสารเพทั้งแปลกที่ ทั้งดูรายการคนอวดผีอยู่ก็เลยกลัว.. แต่นั่นไม่ทำให้ฉันยอมเท่ากับคำว่าจะบอกเฮียธันเรื่องของเรา! ด้วยความใจดีเลยรีบเข้ามาหาเขาทันที ไม่ได้กลัวเขาไปฟ้องเฮียธันเลยนะ ไม่ได้กลัวเลยจริงๆ 
  ซะที่ไหนล่ะ...

  แต่! เรื่องนี้มันแปลกๆ มันมีกลิ่นไม่ชอบมาพากล เฮียธันที่ฉันรู้จักมาทั้งชีวิต อยู่ๆมายอมรับน้องเขยง่ายๆแถมให้นอนบ้านแบบนี้มันผิดปกติ ตลอดชีวิตฉันไม่เคยมีแฟนสักคน เพราะมีพี่ชายที่หวงน้องสุดๆ ไม่ว่าจะไปไหนกับใครเฮียก็จะตามหวงตลอด ขนาดคีย์ เพื่อนสนิทเฮียธันเองยังไม่เว้นเลย ถ้านับจริงๆมีอยู่ 4 บุคคลในโลกนี้ที่เฮียฉันมันไม่หวงอ่ะนะ
คือตัวเฮียเอง พ่อ โฮย่าเพื่อนสนิทฉันตั้งแต่เด็กๆ และพระ


  "มีนา ขอผ้าขนหนูหน่อย" 

  อ้อ! คนที่ 5 อยู่ในห้องน้ำนั่นไง ฉันเก็บความสงสัยไว้และเดินไปหยิบผ้าในตู้ไปให้คิม
  "เปิดประตูแง้มๆนะ"
  "ทำไมต้องแง้ม"
  คิมโผล่แต่หน้าออกมาจากประตู คำถามเมื่อกี้เขาตั้งใจกวนกันชัดๆเลย ดูหน้าเขาตอนนี้สิ! มันเจ้าเล่ห์มาก!
  "อ่ะนี่ รีบๆเอาผ้าไป"
  "หึ" เขายิ้มมุมปากอย่างที่ชอบทำและดึงฉันเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว 
  "ทำบ้าอะไรวะ!" 
  "พูดไม่เพราะเลย" ไม่พูดเปล่ายังใช้นิ้วโป้งทาบปากฉันไว้เบาๆ
  "ปล่อย" ฉันบอกทั้งๆที่นิ้วโป้งของเขายังทาบอยู่
  "ถ้าเปลี่ยนจากนิ้วปากเป็นปากฉันแทน จะเป็นไงนะ" พูดพร้อมไล้ลิ้นเลียรอบริมฝีปากตัวเอง หมอนี่นี่มัน!!
  ">////<" 
  "เป็นไรรึป่าวหน้าเธอแดงเชียว" 
  "อะ ไอ้บ้า ปล่อยนะ!" อาการหน้าร้อนผ่าวไม่ต้องบอกก็รู้ว่าฉันคงหน้าแดงมาก 
  คิมขยับเข้ามาใกล้มากยิ่งขึ้น เขาลดมือลงโอบรอบเอวฉัน ลมหายใจอุ่นเป่ารดใบหน้าจนเผลอรู้สึกดี 
   
  รู้สึกดีงั้นหรอ? บ้าน่า.. 
  "คิม ฉันไม่เล่นนะ ปล่อยฉันได้แล้ว" 
ฉันผลักเขาแต่คิมไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย
  "ไม่ได้เล่นสักหน่อย" 
  "คิม" ฉันกดเสียงลงต่ำหวังให้เขาปล่อย แต่ไม่เลย หนำซ้ำยังลากนิ้วจากหน้าผากฉันจรดลงริมฝีปากเล่น วนไปวนมา 
  "คิม ปล่อยซะไม่งั้นฉันจะร้องให้เฮียธันได้ยิน"
  "ถ้าเธอกล้า" 
  "ฉันกล้า" 
  "ร้องสิ" 
  "อย่าท้านะ ฉันร้องแน่" 
  ยังไม่ทันจะร้อง มือหนาแกร่งของเขาก็ปิดปากฉันไว้ซะก่อน จะกัดก็ไม่กล้า คิมเลยยิ่งได้ใจยิ้มเยาะใหญ่เลย ฮึ่ย..ไอ้บ้านี่!
  "ยืนนิ่งๆ แล้วทาครีมให้หน่อย" เขาใช้มือข้างที่ว่างหยิบไนท์ครีมมาวางแหมะไว้บนมือฉัน
  ฉันเหลือบมองมือเขาที่ปิดปากฉันไว้แน่นเป็นเชิงให้ปล่อย ซึ่งเขาก็บีบแก้มฉันเบาๆก่อนจะปล่อย
  "นี่มันครีมของฉัน ไม่ใหัใช้หรอก แบร่" 
  "มีนา!" คิมร้องเสียงหลงเมื่อโดนฝ่าเท้าอรหันต์กระทืบเข้าอย่างแรง ฉันไม่ลืมหยิบกระปุกครีมออกมาด้วย ก็มันแพงจะตายใครจะให้ใช้ล่ะ 
  "ฮ่าาาๆๆๆๆๆๆๆ" เสียงหัวเราะเสียงดังเอิ้กอ้ากดังมาจากห้องน้ำ ฉันชะงักเล็กน้อยอย่างแปลกใจ หมอนั่นเขาหัวเราะอะไร? หรือฉันกระทืบเท้าเขาแรงเกินไปจนเพี้ยน? 
  "เข้ามาทำอะไรในนี้ยัยมีน" ฉันเปิดประตูออกมาเจอเฮียธันยืนอยู่หน้าห้องคิมพอดี
  "ไปเช็คความเรียบร้อยนิดหน่อย เฮียล่ะมายืนทำอะไรหน้าห้องคิม?"
  "เปล่า"
  "ตอนนี้หมอนั่นอาบน้ำอยู่ ถ้าเฮียจะเข้าไปคุยอะไรก็รอสักพักล่ะกันนะ"
  "อืม" 
  ฉันมองพี่ชายตัวดีที่ตอนนี้กำลังมีอะไรผิดปกติ ถามคำตอบคำแถมยังขมวดคิ้วเป็นปม เหมือนกับมีเรื่องอะไรให้ต้องคิด 
  "ถ้ามีเรื่องจะคุยกับมีนก็ตามมาในห้องมีน" ฉันเดินนำเข้าห้องนอนโดยมีเฮียธันตามหลังมา


  "เฮียมีเรื่องอะไรไม่สบายใจ?"
  "จริงๆก็ไม่มีอะไรหรอก"
  "อย่าโกหก เราเป็นแฝดกัน เฮียมีเรื่องอะไร รู้สึกยังไงทำไมมีนจะไม่รู้" 
  "แค่มีเรื่องอยากถาม"
  "เรื่อง?"
  "สมมตินะมีน ถ้าวันนึงเฮียทำเรื่องไม่ดี ทำให้มีนต้องโกรธมากๆ มีนจะให้อภัยเฮียมั้ย"
  "ถามยังกับมีนไม่เคยโกรธเฮียงั้นแหละ เราทะเลาะกันตั้งแต่เด็กจนโต ไม่มีเรื่องไหนที่มีนจะโกรธเฮียนานๆได้ ยกเว้นอยู่อย่างนึง.."
  "........."
  "มีนว่าเฮียรู้ดีอยู่แล้ว คือการโกหก มีนเกลียดคนโกหกที่สุด" เฮียธันหลุบตาลงเล็กน้อย ต่างฝ่ายต่างไม่พูดอะไรออกมา ฉันยืนรอให้เฮียพูดต่อ
เพราะลองมาถามแบบนี้คงไปทำอะไรผิดมาแน่ๆ อยู่ที่ว่าจะยอมพูดตอนนี้หรือไม่
  "มีนมองอย่างกับเฮียไปทำไรผิดมา"
  "ถ้าไม่ได้ทำก็อย่าร้อนตัวสิ"
  "ไม่คุยด้วยแล้ว ดุยิ่งกว่าแม่อีก ไปหาน้องเขยดีกว่า"

  “จะไปไหนก็ไปเถอะ มีนจะได้นอน”
  “เออๆ มีแฟนแล้วพี่ก็กลายเป็นหมาหัวเน่าเลย” เฮียธันเดินส่ายหัวออกไป ฉันนั่งลงกุมขมับตัวเองอย่างเพลียๆ นี่ไม่รู้คิดถูกหรือคิดผิดกันแน่ที่หาเรื่องใส่หัวให้ตัวเองวุ่นวายขนาดนี้ -_-!









มุมทอล์ค:
ขอโทษที่มาช้านะค่ะ ซอรี่จริงๆนะรีดเดอร์ที่รัก 
ลิตาจะอัพนิยายส่วนใหญ่วันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์นะค่ะ :)

ใครว่าเฮียธันแปลกบ้าง ตอนแรกคิดว่าจะโดนเฮียธันดุ
แต่ไหงเฮียธันของมีนากลับชอบน้องเขยคนนี้ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

122 ความคิดเห็น

  1. #120 ppppp (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 08:07
    ฮา ตอนเถียงกันเรื่องฝนตก เออ ตกก็ตกวะ555555 สนุกอะ
    #120
    0
  2. #75 °My_Dear° (@7love) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กันยายน 2557 / 05:39
    เงาดราม่าเริ่มคืบคลานนนน 
    มันง่ายอะไรเช่นนี้
    #75
    0
  3. #32 BMbaimon (@bm-bemind) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 20:42
    จู่ๆพี่ธันก็ยอมรับง่ายๆได้ไงเนี่ย ต้องมีอะไรแน่ๆ

    แล้วคิมต้องแอบชอบมีนามาก่อนหรือไงแน่ๆ ถึงได้รู้ข้อมูลมีนขนาดนั้นน่ะ
    #32
    0
  4. #15 -LoveEXO'- (@maplejab) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2557 / 13:06
    เฮียธันมีความลับช้ะ ?
    #15
    0
  5. #11 Dada Wrt (@dadawarittha) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2557 / 06:07
    อัพวันเว้นวันไม่ได้หร้ออออ
    #11
    0