Heavenly Fox

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 15,213 Views

  • 186 Comments

  • 758 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    339

    Overall
    15,213

ตอนที่ 34 : Chapter 33 Baria

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 512
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    7 ม.ค. 62

Chapter 33 Baria


(ขอโทษสำหรับคนที่รอฉากNC เนื่องจากตอนนี้ไม่ใช่ฉากNC เราไม่คิดว่ามันจะยาวขนาดนี้ ขอโทษจริงๆนะ:ไรท์)


มุมมองของ ไอกะ แอสโทรเฟล


  “โครตโหด!!”


หลังจากที่เราเห็นสเตตัสของเรย์ย่าก็ร้องออกมาอย่างตกใจ เพราะอะไรน่ะหรอ ก็เพราะว่าสเตตัสของเรย์ย่าสูงกว่าเราตอนปลดผนึกออกทั้งหมดซะอีก แต่ถ้าให้สู้กันตัวๆเราก็ไม่ว่าใครจะชนะ เพราะใช่วิธีต่อสู้คนละแบบกัน


เรย์ย่าจะสู้แบบลอบฆ่าจบการต่อสู้ในครั้งเดียวและเงียบเชียบ ส่วนของเราจะสู้แบบเก็บข้อมูลของศัตรู และว่างแผนไว้ก่อนร่วงหน้า ล่อลวงศัตรูให้วิ่งตามเกมส์ของเรา แต่ถ้าขี้เกียจวางแผนหรือขี้เกียจสู้ก็สู้แบบทำลายร้างล่ะนะ เพราะงั้นเราไม่รู้หรอกค่ะว่า ถ้าสู้กันจริงๆใครจะชนะ


(แต่ว่านะไอจัง ถ้าดูจากความสามารถที่ไอจังครอบครองอยู่ และถ้าไอจังเอาจริง แค่เรย์ย่าก้าวเท้าแค่ก้าวเดียวหรืออาจจะยังไม่ได้ขยับ เรย์ย่าก็แพ้แล้วนะ : ไรท์)


ไรท์ก็พูดเกินไป เราไม่ได้โหดขนาดนั้น ไรท์ก็รู้ว่าเราชอบการต่อสู้ เราไม่ทำอะไรที่น่าเบื่ออย่างการจบการต่อสู้ในพริบตาหรอกนะ มันน่าเบื่อจะตายไปแบบนั้นอะ


  “ท่านไอกะชมเกินไปแล้วค่ะ ฉันไม่ได้เก่งขนาดนั้นหรอกค่ะ


ในระหว่างที่เรากำลังเถียงกับไรท์อยู่ เรย์ย่าก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดูดีใจ


  “แต่ดูจากทักษะที่เธอมีอยู่ ก็อธิบายได้แล้วแหละว่าทำไมเธอถึงแพ้มังกรพวกนั้นทั้งๆที่มีสเตตัสสูงขนาดนี้


เพราะนี่มันสเตตัสของสายนักฆ่าชัดๆ


  “ก็ฉันโดนรุมนี่คะ แล้วอีกอย่างฉันถนัดหนึ่งหนึ่งมากกว่า


ก็ปกติแหละน้าที่นักฆ่าจะไม่ถนัดสู้กับคนจำนวนมากแบบตรงๆ แต่ว่าพรของเรย์ย่านี่โคตรโกงเลยแหละ

____________________________________________________________________


พร| -ซ่อนสเตตัส

        (ผู้ที่เป็นเจ้านายของผู้ที่ครอบครองพรนี้เท่านั้นที่สามารถเห็นสเตตัสได้)


       -เนตรแห่งธรรมชาติ

         (สามารถเห็นธรรมชาติ(ธาตุแท้)ของคนอื่นได้อย่างจัดเจนและถูกต้อง)


       -ฟื้นฟูพลังชีวิต

         (ฟื้นฟูพลังชีวิต30,000ต่อสองนาที)


       -ฟื้นฟูพลังเวทย์

         (ฟื้นฟูพลังเวทย์30,000ต่อสองนาที)

____________________________________________________________________


เห็นมั้ยโกงมาก แต่ช่างเถอะ มีคนเก่งกว่าเราก็ดีเหมือนกัน มันจะได้สนุกๆ


  “เธอมีร่างมนุษย์ด้วยสินะ เราเห็นว่าเธอมีทักษะจำแลงกายด้วยนิ


  “ใช่ค่ะ ฉันมีร่างมนุษย์อยู่ แต่ฉันไม่เคยแปลงเป็นร่างนั้นหรอกค่ะ


  “เอ๊ะ! ทำไมล่ะ


ดูจากทักษะที่เธอมีอยู่น่าจะเหมาะกับร่างมนุษย์มากกว่านะ ทำไมถึงไม่ใช้ร่างมนุษย์ล่ะ


  “มันเป็นกฎของเผ่าจิ้งจอกภูตน่ะค่ะ ว่าต้องได้รับคำอนุญาตจากนายท่านของตัวเองก่อนถึงจะแปลงเป็นร่างอื่นได้ ถึงจะไม่มีเจ้านายก็แปลงร่างไม่ได้เช่นกันค่ะ แต่ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงตั้งกฎแบบนี้ขึ้นมา แต่มันมีตั้งแต่โลกนี้ถือกำเนิดขึ้นมาแล้วค่ะ ฉันเลยตามน้ำไปค่ะ


  “ช่างไร้เหตุผลจังเลยนะ


  “นั่นสิค่ะ


  “งั้นแปลงเป็นร่างมนุษย์ซะ เราอนุญาต


  “ตามที่ท่านบัญชาค่ะจำแลงกาย-มนุษย์


เมื่อเรย์ย่าว่าจบร่างกายของเธอก็เรืองแสงสีฟ้าใสออกมา และร่างกายของเธอก็ย่อขนาดลงอย่างรวดเร็ว ผ่านไปสักพักแสงก็เริ่มหายไป ก็ปรากฏหญิงสาวคนนึง ขนาดตัวดูแล้วเหมือนหญิงสาวอายุประมาณสิบหกถึงสิบแปดปี


เธอมีผมสีขาวแล้วค่อยๆไล่ไปเป็นสีฟ้าอ่อนที่ปลายผม ผมยาวถึงขาอ่อน มีดวงตาอ่อนหวานสีน้ำเงินเช่นเดียวกับเรา มีหูและหางจิ้งจอกสีขาว หางมีทั้งหมดสิบหางเหมือนกับตอนที่อยู่ในร่างจิ้งจอกภูต ใบหน้ารูปไข่ที่สวยได้รูป ผิวขาวเนียนอมชมพู ปากเล็กสีชมพูอ่อนชวนน่าสัมผัส ร่างกายดูทรงเสน่ห์ในแบบผู้ใหญ่ ขนาดหน้าอกไม่ค่อยแน่ใจเพราะเสื้อมันซ่อนไว้หมด ดูแล้วน่าจะCมั้ง เธอใส่ชุดเหมือนมิโกะ เสื้อแขนยาวสีน้ำเงินสลับขาว ใส่กางเกงจีบสีขาวยาวเลยเข่าไปนิดหน่อย ผูกริบบิ้นที่แขนสีน้ำเงินตัดกับเสื้อแขนยาวที่เป็นสีขาว ใส่เข็มขัดสีขาวและลัดด้วยเชือกสีน้ำเงินที่มีอัญมณีสีฟ้าประดับอยู่ และอย่างสุดท้ายเธอใส่ตุ้มหูอัญมณีสีน้ำเงินสลับกับสีฟ้า รอบตัวของเรย์ย่าก็มีลูกไฟสีฟ้าลอยอยู่สี่ลูก



  “เรียบร้อยแล้วค่ะ ท่านไอกะ


  “อืมๆ สวยใช้ได้เลยนะ เรย์ย่าเนี่ย


เราพูดอย่างพอใจ พร้อมกับมองไปที่เรย์ย่าตั้งแต่หัวจรดเท้า และพยักหน้าหน้าไปด้วย


  “..งั้นหรอคะ ดีใจจังที่ท่านชอบ คิคิ


เรย์ย่าแก้มแดง และหัวเราะออกมานิดหน่อย หน้าดูแดงๆนะไม่สบายรึเปล่านะ


  “นี่เรย์ ช่วยเข้ามาใกล้ๆเราหน่อยสิ


เราเรียกให้เรย์ย่าเข้ามาใกล้ แต่เธอกลับแสดงสีหน้าไม่เข้าใจออกมา


  “เรย์?”


  “อ่อ ขอโทษนะที่อยู่ๆก็เรียกไปแบบนั้น แต่เราว่าเรย์ย่ามันเรียกยากไปหน่อยน่ะ


  “เป็นเช่นนั้นเองหรอคะ ทราบแล้วค่ะ


เรย์พยักหน้าเข้าใจแล้วเดินเข้ามาหยุดตรงหน้าเรา สูงจังแฮะ เราเงยหน้ามองเรย์ที่ตัวสูงกว่าเราพอสมควร


  “ย่อตัวลงมานิดนึงสิ


  “รับทราบค่ะ


เรย์ตอบรับคำสั่งของเราทันที ถึงแม้เธอจะแสดงสีหน้าสงสัยออกมาก็ตาม เมื่อเราเห็นเธอย่อตัวเสร็จเราก็ค่อยๆเอาหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าเธออย่างช้าๆ


  “..ท่านไอกะจะทำอะไรคะ


เรย์ถามด้วยเสียงที่ลนลาน และหน้าแดง แล้วหางก็สะบัดไปมานิดหน่อย


  “เอาน่าอยู่เฉยๆซะ


  “..ค่ะ


เธอตอบพร้อมกับหลับตาปี๋ และสะบัดหางไปมาแรงขึ้นกว่าเดิม เราเห็นจึงเข้าไปใกล้อีก แล้วเอาหน้าผากของเราเข้าไปชนกับหน้าผากของเรย์อย่างแผ่วเบา หือ! ตัวก็ไม่ร้อนนี่นา แล้วทำไมถึงหน้าแดงล่ะ อือ~ ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว งั้นต่อเลยละกัน


  “นี่เรย์


ทันทีที่เราเรียก เธอก็ลืมตาทันที แล้วเธอก็มองมาที่ดวงตาของเราพร้อมกับตกใจนิดหน่อย(มั้ง) แต่ทำไมถึงหน้าแดงมากกว่าเดิมล่ะ


  “...คะ?”


  “ช่วยนึงถึงอาณาเขตทั้งหมดของเธอหน่อยสิ เราจะกางบาเรียไว้รอบๆน่ะ


  “..อย่างนั้นเองหรอคะ ..ทราบแล้วค่ะ


ว่าจบเธอก็หลับตาไปอีกครั้ง เราเห็นก็หลับตาตั้งสมาธิ


  “Memory  Reading(เมมโมรี่ รีดดิ้ง)


เราพูดชื่อเวทด้วยเสียงที่แผ่วเบา ผ่านไปสักพักก็มีภาพกับข้อมูลเข้ามาในหัวเรา แต่ข้อมูลที่เข้ามามันไม่ใช่ข้อมูลของอาณาเขต แต่กลับเป็นภาพและข้อมูลของเราที่ถูกส่งมา ทำให้เรายกเลิกเวททันที แล้วลืมตาขึ้น


  “เรย์ทำไมถึงส่งข้อมูลที่เกี่ยวกับเรามาล่ะ ตั้งใจหน่อยสิ


เราดุเรย์ทันที คนยิ่งมีเวลาน้อยๆอยู่ อย่าทำเป็นเล่นสิ


  “..ขออภัยด้วยค่ะ


เรย์ที่โดนเราดุหูและหางก็ตกทันที แล้วขอโทษเราทันทีด้วยเสียงกระวนกระวาย


  ‘ก็อยู่ในสถานการณ์แบบนี้ จะให้ฉันเอาสมาธิที่ไหนไปคิดเรื่องอื่นกันล่ะคะ


เรย์บ่นออกมาด้วยเสียงที่เบามากๆจนแทบไม่ได้ยิน แต่เนื่องจากหน้าของพวกเราอยู่ใกล้กันมาก ทำให้เราได้ยินอย่างชัดเจน สถานการณ์แบบนี้? หมายความว่าไง ก็แค่จะอ่านความทรงจำเองนะ


  “หมายความว่าไง


  “..เปล่าค่ะ ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ..มาเริ่มกันใหม่อีกรอบกันเถอะค่ะ ฉันจะตั้งใจแล้วค่ะ แฮะๆ


เราหรี่ตามองไปที่เรย์ด้วยความสงสัย เธอที่เห็นเราจ้องก็มีเหงื่อไหลออกมาที่ในหน้า แล้วเธอก็ยิ้มแบบแห้งๆให้เรา


  “เฮ้อ~ ก็ได้ แต่ถ้ายังพลาดอีก เราจะบังคับดึงความทรงจำแบบโดยตรงจากสมองแล้วนะ ถึงมันจะทำให้เธอปวดหัวแบบสุดๆก็เถอะ


เมื่อเราพูดจบ เรย์ก็สะดุ้งทันที แล้วเธอก็กลืนน้ำลายไปหนึ่งที


  “..ค่ะ จะพยายามให้มันสำเร็จค่ะ


ว่าจบเธอก็หลับตาไปอีกครั้ง เราเห็นก็หลับตาตั้งสมาธิ


  “Memory  Reading(เมมโมรี่ รีดดิ้ง)


เราพูดชื่อเวทด้วยเสียงที่แผ่วเบาอีกครั้ง ผ่านไปสักพักก็มีภาพกับข้อมูลเข้ามาในหัวเรา แต่ข้อมูลที่เข้ามาคาวนี้มันไม่ใช่ข้อมูลที่เกี่ยวกับเราแล้ว แต่เป็นข้อมูลของอาณาเขตของเรย์ทั้งหมด อาณาเขตของเรย์นั้นกว้างมาก ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพวกมังกรถึงอยากได้อาณาเขตนี้ อาณาเขตชองเรย์คือป่ามายาทั้งหมด ซึ่งป่ามายาแห่งนี้กินพื้นที่ไปหนึ่งในสามของเกาะแห่งนี้แล้ว มันกว้างมากๆเลยแหละ


พอเราได้ข้อมูลครบหมดแล้ว เราก็ยกเลิกเวทแล้วผละออกจากตัวของเรย์ ทันทีที่เราผละออกมาเรย์ก็รีบลืมตา แล้วแสดงสีหน้าเสียดายออกมาประมาณว่า เอ๋~ จบแล้วหรอ


  “อือ จบแล้วแหละ เราได้ข้อมูลครบแล้ว ขอบใจนะ


ว่าจบเราก็หลับตาเรียบเรียงข้อมูลทั้งหมดทันที


  “ค่ะ


  ‘ถึงจะตกใจก็เถอะ ไม่นึกเลยว่าท่านไอกะจะเป็นคนที่รุกหนักขนานนี้


  “มะกี้พูดว่าอะไรหรอ


เราถามเพราะ กำลังเรียบเรียงข้อมูลที่ได้มาอยู่น่ะ เลยไม่ค่อยได้ยินที่เรย์พูดเมื่อกี้ และอีกอย่างเราอ่านความคิดของเรย์กับคุโระไม่ได้ น่าจะเป็นเพราะพรที่ทั้งสองคนมีอยู่ซ่อนสเตตัส


ถึงชื่อจะบอกว่าซ่อนสเตตัสแต่รู้สึกว่าความสามารถของพรนี้จะมีมากกว่านั้น เพราะถ้าซ่อนได้แค่สเตตัสอย่างเดียว เราคงอ่านความคิดของเรย์ได้แล้วแหละ สงสัยต้องหาวิธีที่ทำให้ทักษะตรวจสอบของเราสามารถตรวจสอบพวกที่มีทักษะปกปิดให้ได้แล้วสินะ วิธีมันต้องมีแน่นอนเพราะขนาดเซเลียยังอ่านความคิดของเราได้เลยทั้งๆที่เรามีปกปิดแท้ๆ


  “เปล่าค่ะ แต่ป่ามายามันกว้างมากเลยนะคะ จะไม่เป็นอะไรหรอคะ


  “ไม่เป็นอะไรหรอก เราคำนวณเสร็จแล้วแหละ การจะกางบาเรียให้ครอบคลุมป่ามายาทั้งหมด ต้องใช้พลังเวทท์ของเรา95% แค่ไม่หมดก็ไม่มีปัญหาหรอกนะ แล้วก็มีเรย์คอยปกป้องเราอยู่แล้วไม่ใช่หรอ


เราหันไปยิ้มหวานให้เธอ เรย์ที่ได้ยินแบบนั้นก็ตาเป็นประกายทันที


  “ค่ะ เชื่อมือฉันได้เลยค่ะ


  “ดีมาก งั้นเริ่มแล้วนะFly


เราใช้เวทFlyเสร็จก็บินขึ้นมาบนท้องฟ้า และหยุดก่อนจะถึงเมฆ แล้วมองไปรอบๆ หลับตา ตั้งสมาธิ พร้อมกับกางแขนทั้งสองข้างออก แล้วเริ่มร่ายเวทย์


  “Re-Creation(รี-ครีเอเชิน)


[เวทRe-Creationเป็นการประกอบสิ่งต่างๆขึ้นมาใหม่ เพื่อให้สิ่งที่สร้างขึ้นมาใหม่นั้นมีความสามารถที่หลากหลายมากขึ้น]


ว่าจบก็เกิดวงเวทย์สีขาวที่ใต้เท้าของเรา


  “Safety Territory(เซฟตี้ เทอริทอรี่)


[เวทSafety Territoryเป็นเวทที่เหมือนกับระบบป้องกัน ถ้ามีสิ่งที่ผู้ร่ายเวทย์นี้ไม่อนุญาตให้ผ่านเวทย์นี้เข้ามา แต่มันเกิดสามารถผ่านเข้ามาได้ หรือพยายามจะผ่านเข้ามาให้ได้ เวทย์นี้จะแจ้งเตือนให้ผู้ร่ายเวทย์รับรู้ทันที และมีความสามารถอีกอย่างนึงคือ ป้องกันการโจมตีจากภายนอก]


จากนั้นก็เกิดวงเวทย์สีขาวอีกวงข้างหน้าเรา


  “Mana Absorb(มานา แอบซอร์บ)


[เวทMana Absorbเป็นการดูดมานา]


จากนั้นก็เกิดวงเวทย์สีขาวอีกวงข้างหลังเรา


  “Raise(เรซ)


[เวทRaiseเป็นมหาเวทย์ที่จะลบสิ่งผิดปกติที่ตั้งค่าเอาไว้ให้หายไป ยิ่งของหรือสิ่งมีชีวิตยิ่งมีขนาดใหญ่มากเท่าไหร่ ก็จะกินพลังเวทย์มากขึ้นตามไปด้วย]


จากนั้นก็เกิดวงเวทย์สีรุ้งที่ด้านขวาของเรา


  “สุดท้ายก็Restore(รีสทอร์)


[เวทRestoreเป็นมหาเวทย์อีกเวทย์นึงที่จะช่วยทำให้สิ่งที่ถูกทำลายไปแล้วกลับมาอยู่ในสภาพก่อนถูกทำลายอีกครั้ง ใช้ไม่ได้กับสิ่งมีชีวิต เป็นเวทที่ต้องใช้พลังเวทย์สูง]


ว่าจบก็เกิดวงเวทย์สีรุ้งที่ด้านซ้ายของเรา จากนั้นเราก็ชูมือทั้งสองข้างขึ้นไปข้างบน สักพักวงเวทย์ทั้งสี่วงรอบตัวเราก็ลอยขึ้นไปข้างบน เกิดเป็นวงเวทย์สี่ชั้นทับซ้อนกันอยู่ และวงเวทย์ทั้งสี่ก็ค่อยประกบกันจนเกิดแสงสีรุ้งส่องสว่างไปทั่วท้องฟ้า และเมื่อแสงหายไปวงเวทย์ทั้งสี่ก็รวมกันเป็นหนึ่งเดียวเป็นที่เรียบร้อย มันเป็นวงเวทย์สีขาวที่มีอักขระเวทย์ที่สับซ้อนอยู่ในนั้นมากมาย แล้วมีออล่าสีรุ้งลอยออกมา


  “ถึงจะทำครั้งแรกก็เถอะ แต่เหมือนจะไปได้สวยแฮะ ต่อไปก็ตั้งค่าสินะ


•••


••



  “โยช!! ตั้งค่าเสร็จสิ้นงั้นก็ เริ่มทำงานได้


ว่าจบวงเวทย์ที่อยู่บนหัวเราก็เริ่มขยายตัวออกอย่างรวดเร็ว จนครอบคุมท้องฟ้าของป่ามายาทั้งหมด แล้วมันก็ลอยลงไปที่พื้นอย่างช้าๆ พอมันถึงพื้นก็มีเสาแสงสีรุ้งพุ่งออกมาจากสุดเขตของป่าแห่งนี้ในทุกทิศทาง เสาแสงสีรุ้งพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าแล้วก็หายไป แล้ววงเวทก็ค่อยๆจางหายไป


  “เฮ้อ~ กว่าจะเสร็จ เหนื่อยจัง


เราบ่นออกมาอย่างหมดแรง ใช้เวลาทั้งหมดสิบนาที เป็นครั้งแรกเลยใช้เวลามากไปหน่อย เราค่อยๆบินลงไปหาพวกฟุยุจัง


  “ยอดเยี่ยมมากเลยค่ะ ท่านไอกะ


ทันทีที่เราลงมาถึงพื้นเรย์ก็เอ่ยชมเราทันที


  “หรอ เราว่ามันก็แค่กางบาเรียเองนะ


  “ห่ะ? ‘แค่หรอคะX2”


ทันทีที่เราพูดจบ เรย์กับฟุยุจังก็ร้องออกมาด้วยความตกใจทันที หือ..มีอะไรผิดปกติหรอ


  “คือว่านะคะคุณไอกะ เวทย์บาเรียนั้นเป็นเวทย์ที่สร้างขึ้นมายากมาก ตามปกติแล้วต้องใช้นักเวทย์ระดับสูงเป็นร้อยๆคน แล้วต้องใช้เวลาในการร่ายเป็นปีถึงจะสามารถสร้างเวทย์บาเรียขึ้นมาได้ค่ะ


แล้วฟุยุจังก็อธิบายให้เราฟัง


  “อ่อ~ อย่างนี้นี่เอง รู้สึกจะเคยอ่านเรื่องเกี่ยวกับเวทย์บาเรียในหนังสืออยู่นะ สรุปนี่เราผิดปกติสินะ


  “จะว่าแบบนั้นก็ได้ค่ะ


ไม่ปฏิเสธหน่อยหรอฟุยุจัง แต่ก็ต้องยอมรับล่ะนะ แต่สำหรับเราไม่เห็นว่ามันจะยากตรงไหนเลย แค่อ่านขั้นตอนการทำงานของมันได้ ที่เหลือก็สบายแล้วแหละ หรือเป็นเพราะ คนปกติอ่านภาษาโบราณไม่ออกกันนะ เลยอ่านขั้นตอนการทำงานของเวทมนต์ไม่ได้สินะ อย่างนี้นี่เอง


  “ฉันขอทราบความสามารถของมันได้มั้ยคะ


  “ได้สิ เราจะอธิบายแบบสรุปๆนะ ตั้งใจฟังล่ะ


  “ค่ะX2”


  “บาเรียมีความสามารถอยู่สี่อย่างหลักๆ อย่างที่หนึ่งคือ ป้องกันการโจมตีจากภายนอกเขตป่ามายา


  “อย่างที่สองคือ แจ้งเตือนเมื่อถ้ามีสิ่งที่เราไม่อนุญาตให้ผ่านบาเรียนี้เข้ามา แต่มันเกิดสามารถผ่านเข้ามาได้ มันจะแจ้งเตือนให้เราและเรย์รู้ทันที


  “อย่างที่สามคือ ลบสิ่งที่เราห้ามไว้ให้หายไป สิ่งที่ห้ามไว้ก็มี เผ่ามังกร และ สิ่งที่มีความมืดอยู่ในตัวมากกว่าปกติ ถ้ามันมาชนเข้ากับบาเรียนี้ มันจะถูกทำให้สลายหายไปทันที


  “อย่างสุดท้ายคือฟื้นฟู ถ้าเกิดบาเรียถูกทำลาย เวทRestore(รีสทอร์)จะทำงานทันที มันจะทำการฟื้นฟูบาเรียให้กลับมาอยู่ในสภาพเดิมอีกครั้ง


  “อย่างนี้นี่เอง แต่ว่ามันจะไม่เป็นภาระให้กับคุณไอกะหรอคะ คุณต้องจ่ายพลังเวทย์ให้กับบาเรียเพื่อให้บาเรีบคงสภาพอยู่ตลอดเวลาเลยนะคะ


หุยุจังถามเราด้วยความเป็นห่วง


  “ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกนะฟุยุจัง


  “หมายความว่าไงหรอคะ


  “ในบาเรียเราได้ใส่เวทMana Absorb(มานา แอบซอร์บ)ลงไปด้วย เวทนี้จะทำหน้าที่ดูดพลังเวทย์จากป่ามายาเพื่อเอามาหล่อเลี้ยงบาเรียเอาไว้ให้บาเรียคงสภาพต่อไปได้ ถ้าพลังเวทย์ของที่นี่ไม่หายไป บาเรียก็ไม่มีวันหายไปเช่นกัน


เมื่อเราอธิบายจบ ทั้งสองคนก็แสดงสีหน้าตกตะลึงทันที


  “อย่างนั้นก็สุดยอดไปเลยนะคะ


สุดยอดขนาดนั้นเลยหรอ จริงๆก็อยากทำให้มันมีความสามารถที่เยอะกว่านี้ละนะตัวอย่างเช่น ความสามารถในการทำลายผู้บุกรุกอะไรแบบนี้ แต่เรามีพลังเวทไม่พอเลยทำไม่ได้ตอนนี้ แต่แค่นี้ก็พอแล้วมั้ง


  ‘อ่ะไอริสตื่นแล้ว !!!’


จากการที่เราและไอริสเชื่อมต่อกันทำให้เรารับรู้ได้ว่าเธอฟื้นจากอาการ ‘Mana Zero’ แล้ว แต่ทันทีที่เรารับรู้ว่าไอริสตื่นแล้วการเชื่อมต่อของพวกเราทั้งสองก็โดนยกเลิกทันที โดยไอริส


  ‘ทำไมเธอถึงยกเลิกการเชื่อมต่อกันนะ หรือว่ามีปัญหาอะไรเกิดขึ้นอีก แต่ดูจากความทรงจำที่ส่งมาล่าสุด ไอริสก็ดูปกตินี่นา เฮ้อ~ ปวดหัวจัง เธอจะยกเลิกการเชื่อมต่อทำไมเนี่ยไอริส


เราบ่นในใจพร้อมกับถอนหายใจออกมา


  “เรย์ เราต้องกลับแล้วนะ เธอจะมากับเรารึเปล่า


  “แน่นอนค่ะ ไม่ว่าท่านไอกะไปไหนฉันขอตามไปด้วยค่ะ


เรย์ตอบกลับทันที เหมือนรู้ว่าเราจะถามแบบนี้กับเธอ แล้วเราก็หันไปหาฟุยุจัง


  “ขอบคุณนะฟุยุจัง ที่ช่วยนำทางให้ เพื่อเป็นสิ่งตอบแทน ฟุยุจังอยากได้อะไรก็บอกมาได้เลยนะ ไม่ต้องรีบคิดก็ได้


เราหันไปขอบคุณเธอ เมื่อเธอได้ยินแบบนั้นฟุยุจังก็ค่อยๆลอยลงไปที่พื้นและนั่งกอดเข่าตัวเองพร้อมกับใช้สมองคิด เหมือนกับตอนที่เจอกับเราแรกๆ ผ่านไปสักพักเธอก็ลอยขึ้นมาอยู่หน้าเรา ด้วยสีหน้าที่แน่วแน่


  “เอ่อ~คือว่าสิ่งตอบแทนขอตอนนี้เลยได้มั้ยคะ


  “อื้อ ได้สิ ว่ามาเลย


  “นุหนูขอเป็นคู่พันธะสัญญาของคุณด้วยได้มั้ยคะ


  “ได้สิ


  “นั่นสินะคะ อ่อนๆอย่างหนูคงไม่คู่ควรกับคนเอ๊ะ!! มะกี้ว่าไงนะคะ หนูได้ไม่ได้หูฝาดไปเองใช่ไหมคะ เมื่อกี้คุณพูดว่าได้สิใช่ไหมคะ


ฟุยุจังหันมาถามเราด้วยสีหน้าดีใจ คิคิ น่ารักจังเลยนะ แกล้งสักหน่อยดีกว่า


  “ใช่แล้ว ฟุยุจังหูฝาดไปเองน่ะ


ทันทีที่เราว่าจบ ใบหน้าของฟุยุจังก็นิ่งค้างในขณะที่กำลังยิ้มอยู่ในทันที และก็มีน้ำตาไหลออกมา สติหลุดไปแล้ว


  ‘เอ๋~ ร้องเลยหรอ


  “ล้อเล่น เราล้อเล่น อย่าร้องน้า~”


ฟุยุจังได้ยินแบบนั้นก็ได้สติทันที เธอรีบเช็ดน้ำตา แล้วพูดด้วยเสียงสะอึกสะอื้น


  “อึกจริงหรอคะอึกที่จะรับหนูเป็นคู่พันธะสัญญา


  “จริงสิ เราไอกะ แอสโทรเฟล ขอรับเผ่าแฟรี่ที่มีนามว่า ฟุยุ เป็นคู่พันธะสัญญาของเรา


เราพูดด้วยสีหน้าจริงจังพร้อมกับเอามีดสั้นออกมาจากเวทเก็บของ และกรีดข้อมือตัวเอง สักพักก็เกิดวงเวทสีขาวที่ใต้เท้าของพวกเราทั้งสอง ฟุยุจังค่อยๆลอยเข้ามาดื่มเลือดที่ไหลออกมาจากข้อมือเรา แล้ววงเวทก็เปลี่ยนเป็นสีฟ้าและมีไอน้ำแข็งลอยออกมา


  “หนูฟุยุหนึ่งในราชินีแห่งเผ่าแฟรี่ ขอยอมรับคุณไอกะ แอสโทรเฟล เป็นคู่พันธะสัญญา และจะอยู่เคียงข้างคุณตลอดไปค่ะ


เมื่อฟุยุจังว่าจบวงเวทก็หายไป และก็มีตราสัญลักษณ์รูปปีกผีเสื้อปรากฎขึ้นที่หลังมือของเรา และมันก็เรืองแสงสีฟ้าออกมาแล้วก็หายไป เนื่องจากเธอมีชื่ออยู่แล้วเราเลยไม่ต้องตั้งชื่อใหม่ให้เธอ ใช้ชื่อเดิมนั่นแหละดีแล้ว


  “เรียบร้อย~ พอใจรึยังเอ่ย


เราเข้าไปใกล้ฟุยุจังพร้อมกับเอานิ้วไปจิ้มเล่นที่แก้มของเธอ


  “ขอบคุณค่ะ แฮะๆ


เธอตอบเราพร้อมกับหัวเราะออกมานิดหน่อย ดีใจมากเลยสินะ


  “แล้วเอาไงต่อ ฟุยุจังจะไปอยู่ที่คฤหาสน์ของรึเปล่า


  “แน่นอนค่ะ


เธอตอบทันทีด้วยเสียงหนักแน่น


  “แล้วเผ่าเธอจะไม่เป็นอะไรหรอที่ราชินีไม่อยู่อะ


  “ไม่ต้องห่วงค่ะ ราชินีไม่ได้มีคนเดียวหรอกค่ะ เพราะอย่างงั้นหนูเลยหนีออกมาเที่ยวเล่นบ่อยๆค่ะ


  “งั้นหรอ งั้นไปกันเถอะ เรารีบๆอยู่


เราบอกเสร็จเราก็เตรียมตัวจะกลับไปที่ประตูขนาดใหญ่ที่เราใช้มาที่นี่


  “อือ~ เหมือนลืมอะไรไปเลยแฮะ


  “โฮ่ง!”


ทันทีที่เราพูดจบคุโระก็เห่าทันที เราก็หันไปหามัน


  “อ่อ คุโระนี่เอง แหม~ลืมเรื่องสำคัญไปเลย นี่คุโระเราจะไม่ไปฟ้องท่านแม่ว่า แกทำอะไรกับเราไว้บ้าง แต่มีข้อแลกเปลี่ยน คือแกห้ามเอาเรื่องของเราไปบอกท่านแม่เด็ดขาด ตกลงมั้ย


คุโระได้ยินแบบนั้นก็พยักหน้ารัวๆทันที


  “อือ~ อยู่ที่นี่คนเดียวคงเหงาสินะ


ทันทีที่มันได้ยินเราพูดแบบนี้ หูและหางทั้งเจ็ดของมันก็ตกทันที เพราะเราเอาพี่สาวที่เป็นเพียงคนเดียวที่คุยกับมันได้ที่นี่ออกไป แถมพวกสัตว์อื่นๆก็กลัวมันอีก อยู่ที่นี่คนเดียวคงเหงาตายเลยแหละ


  “งั้นไปอยู่กับเรามั้ย


  “โฮ่ง!”


มันเห่าด้วยความดีใจ และสะบัดหางไปมาพร้อมกับวิ่งเข้ามาหาเรา หมายจะมาเลียแก้มเรา


  “หยุด อย่ามาเนียน


เรายกมือห้ามมันทันที คุโระก็รีบหยุดเพราะกลัวเราโกรธ


  “ทุกคนเข้ามาใกล้ๆเราหน่อยสิ


  “ค่ะX2/โฮ่ง!”


พวกฟุยุจังขานรับอย่างพร้อมเพียง แล้วเดินมาอยู่ข้างๆเรา เราเห็นว่าพร้อมแล้วก็ใช้เวททันที


  “Teleportation(เทเลพอร์ตเทเชิน)


ว่าจบพวกเราก็วาปมาอยู่ที่ประตูขนาดใหญ่ที่มีสีขาวสะอาดมีลวดลายสีทองที่ดูสวยงามมากๆ


  “นี่คือ?”


เรย์เอียงคอถามพร้อมกับมองไปที่ประตูนั้นอย่างหลงไหล อ่าวฟุยุจังก็ด้วยหรอ


  “อ่าว มันไปได้อยู่ตรงนี้ตั้งแต่แรกแล้วหรอ


  “ป่าวค่ะ ตอนที่หนูกำลังบินเล่นอยู่แถวนี้อยู่ดีๆมันก็โผล่มาค่ะ หนูก็เลยไปแอบหลังต้นไม้เพื่อความปลอดภัย แล้วสักพักคุณไอกะก็ออกมาจากประตูนั้นค่ะ


ฟุยุจังอธิบายให้เราฟัง อือ~งั้นก็หมายความว่าเรามาที่นี่เป็นคนแรกสินะ แต่เราควรทำลายมันทิ้งนะ เพราะมันเชื่อมต่อกับห้องสมุดแห่งพระเจ้าอยู่น่ะสิ ยังไงเราก็ไม่จำเป็นต้องใช้ประตูนี้เพื่อมาที่นี่อยู่แล้ว เพราะเราสามารถใช้Gate(เกท)มาที่นี่ได้


  “ช่างมันก่อนละกัน เข้าไปกันเถอะ


ว่าจบพวกเราเดินเข้าประตูนั้นมา แล้วมาโผล่ที่ห้องสมุดแห่งพระเจ้า ถ้าถามว่าทำไมเราไม่วาปไปที่My Worldเลยทีเดียว นั่นก็เพราะพลังเวทย์เราเหลือน้อยมากแล้ว เลยใช้ทางนี้ดีกว่า


  “สวยจังเลยนะคะ


ฟุยุจังพูดออกมาอย่างหลงไหล โดยปกติแล้วจะไม่มีใครสามารถเข้ามาที่นี่ได้ถ้าเราไม่เป็นคนพามา แต่ประตูนั้นมันเชื่อมต่อกับห้องสมุดแห่งพระเจ้า ทำให้ไม่ว่าใครถ้าผ่านประตูนั้นมาก็จะสามารถเข้ามาที่นี่ได้โดนไม่ต้องขออนุญาตเราก่อน นั่นเป็นสาเหตุที่เราคิดจะทำลายประตูนั้นทิ้งยังไงล่ะ


  “ที่นี่ที่ไหนหรอคะ หนังสือเยอะจังเลย


เรย์ถามพร้อมกับมองไปรอบๆ


  “ที่นี่เป็นห้องสมุดของเราเองแหละ แต่เราไม่ให้พวกเธอมาที่นี่อีกหรอกนะ


  “เอ๊ะ! ทำไมล่ะคะ?”


  “ที่นี่มีข้อมูลที่สำคัญต่อโลกนี้อยู่มากมาย ถ้าพวกเธอรู้มันอาจจะเป็นปัญหาในอนาคตได้ เพราะพวกเธอมีสิทธิที่จะถูกอ่านความทรงจำได้ คงเข้าใจนะ


เอาง่ายๆคือ เราไม่ไว้ใจพวกเธอนั่นแหละ เราไม่เชื่อใจพวกเธอว่าจะเก็บเรื่องข้อมูลในนี้เป็นความลับได้รึเปล่า


  “ถ้าต้องการข้อมูลอะไรให้มาบอกเรา เดี๋ยวเราเอามาให้เอง


  “เข้าใจแล้วค่ะ


เรย์ตอบพร้อมกับก้มหัวให้เรา


  “งั้นไปกันเถอะ


เมื่อเราว่าจบ เราก็พาทั้งสามไปที่กลางห้องสมุดที่มีจุดวาปอยู่ เมื่อพวกเราเดินเข้าไปในวงเวทย์ก็เกิดแสงสว่างรอบตัวเราจนพวกเราต้องยกแขนขึ้นมาบังตาไว้ พอเราเอามือออกพวกเราก็มาอยู่หน้าคฤหาสน์ในMy Worldแล้ว


  “ยินดีต้อนรับกลับนะไอกะ


ทันทีที่เรามาถึงก็มีเสียงของเด็กผู้หญิงดังขึ้นทำให้เรารีบหันไปหาเจ้าของเสียงทันที มันเป็นเสียงที่ไพเราะ ฟังแล้วเหมือนโดนสะกดจิต เจ้าของเสียงนั้นก็คือไอริส ที่กำลังยืนยิ้มให้เราอยู่ที่หน้าประตูคฤหาสน์ มันไม่ใช่รอยยิ้มที่อ่อนโยนเหมือนทุกที แต่เป็นรอยยิ้มที่ดูหน้ากลัวและมีเลศนัย


  “..กลับมาแล้วค่ะ


เราตอบกลับด้วยเสียงกล้าๆกลัวๆ ก็เพราะเราไม่รู้ว่าไอริสคิดอะไรอยู่ถึงจะเป็นคนเดียวกันก็เถอะ เพราะเธอตัดการเชื่อมต่อของพวกเราไปแล้ว อือ~รู้สึกว่าไอริสพูดอะไรไว้บางอย่างนะ อ่ะ!!! นึกออกแล้ว ทันทีที่เรานึกออกใบหน้าของเราก็มีเหงื่อไหลออกมาไม่หยุด คำพูดนั้นก็คือ


  ‘ถ้ากลับมาเมื่อไหร่ต้องลงโทษสักหน่อยแล้วสิ

____________________________________________________________________


ตัดจบแบบละครไทย ไว้เจอกันใหม่นะ

______________________________________________________________________


แนะนำตัวละคร




ชื่อ| เรย์ย่า(เรย์)


เพศ| หญิง


เผ่า| จิ้งจอกภูต


นิสัย| นิ่งเงียบ ใจเย็น ขี้เหงา ขี้อ้อน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #169 vantempik (@vantempik) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 04:58
    งือสนุกมากเลยแต่ค่าตัวเบลเเพงจังไม่ออกมาหลายตอนแล้ว
    #169
    1
    • #169-1 EinHarT (@EinHarT) (จากตอนที่ 34)
      31 มกราคม 2562 / 02:20
      คือถ้านับตามเวลาในเรื่องแล้ว เบลล์พึ่งแยกกับไอริสได้แค่2วันเองนะ เบลล์เลยไม่มีบท
      #169-1
  2. #168 DEMONS41 (@LUCIFER41) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 00:36

    สนุกมากครับ //ตอนหน้าขอNCนะครับ
    #168
    0
  3. วันที่ 7 มกราคม 2562 / 19:30

    รอจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

    #167
    0
  4. #166 WTchang (@Dhong1) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 18:27
    คุณผู้กล้าจะมีบทไหมเนี่ยอุสาโดนแปลงเพศตามมาเลยนะ
    #166
    2
  5. #165 Xzes (@Xzes) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 16:12

    หืม~~~ ลงโทษอาไรหรา
    #165
    0