Heavenly Fox

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 15,181 Views

  • 186 Comments

  • 758 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    307

    Overall
    15,181

ตอนที่ 4 : Chapter 4 Edel Esteria

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2177
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 190 ครั้ง
    5 เม.ย. 62

Chapter 4 Edel Esteria


มุมมองของ เอเดล เอสเธอร์เรีย แอสโทรเฟล


พวกท่านคงสงสัยว่าข้าเป็นใคร ข้าจะบอกให้ฟังละกัน ตัวข้านั้นมีนามว่า เอเดล เอสเธอร์เรีย แอสโทรเฟล อายุ 26 เป็นตะกูลดยุค ผู้ที่มีฉายาว่า จอมดาบเทพ เผ่าพันธุ์ของข้าคือ เผ่านางฟ้าโบราณ เป็นเผ่าที่มีพลังเวทสูง แต่มีจำนวนน้อยมากเอาง่ายๆใกล้สูญพันธุ์แล้วนั้นแหละ ข้าเป็นสามีของ ทามาซากิ เอสเธอร์เรีย แอสโทรเฟล ข้าหลงรักนางตั้งแต่แรกพบ ถึงนางจะเอาแต่ใจ ขี้โมโห แต่ก็น่ารักมากๆ นางนั้นเกลียดมนุษย์มาก ส่วนสาเหตุข้าไม่บอกหรอก ตัวตนจริงๆของข้าและภรรยา มีแค่พระราชาและตะกูลดยุคบางตะกูลที่เป็นเพื่อนข้าเท่านั้นที่รู้


ตอนนี้ภรรยาของข้านางท้องแล้ว และใกล้จะคลอดเต็มทีแล้วด้วย หลังจากที่ข้าโดนเมดไล่ออกมารอข้างนอกห้อง ข้าก็เป็นกังวลอย่างมาก เสียงที่ดังออกมาของภรรยาสุดที่รักของข้านั้น เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความทรมาน ข้าแทบจะพังประตูเข้าไปหานางทันทีแต่ก็ยั้งมือไว้ทัน ผ่านไปนานพอสมควรเสียงของนางได้เงียบลง และแทนด้วยเสียงร้องของเด็กทารก ข้ายิ้มออกมาอย่างมีความสุขมาก แต่ก็ต้องหุบยิ้มนั้นลงเพราะพลังเวทของภรรยาข้านั้นได้หายไป แล้วสักพักก็มีเมดคนนึงออกมาบอกด้วยเสียงสั่น พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา


  “นายท่านคะเด็กออกมาอย่างปรอดภัยแล้วค่ะ แล้วก็นายหญิงสสิ้นใจแล้วค่ะ


  ‘ไม่……ไม่จริง มันต้องเป็นเรื่องโกหก


ข้าโกหกตัวเองข้ารีบวิ่งเข้าไปในห้องทันที แล้วตรงไปหาภรรยาของข้าทันที ภาพที่ข้าเห็นนั้นคือหญิงสาวผมสีชมพูออกม่วง มีตาเหมือนจิ้งจอกสีม่วง หน้าตาคมได้รูป ผิวสีขาวดุจหิมะ นั้นคือภรรยาของข้า ซึ่งตอนนี้ผิวนั้นได้ซีดเผือก ข้าร่ายเวทรักษาหลายต่อหลายครั้ง แต่มันก็ไร้ค่า นางได้ตายไปแล้ว ข้าที่สิ้นหวังได้แต่ร้องให้ออกมาอย่างหนักอยู่ข้างร่างที่ไร้ชีวิตของหญิงที่ข้ารักมากที่สุด


และข้าก็ได้ยินเสียงเด็กร้อง ข้าเดินไปหาลูกของข้าทั้งน้ำตาแล้วอุ้มมองเด็กคนนั้นด้วยความสงสาร ที่ต้องเสียแม่ไปตั้งแต่เกิดแบบนี้ แต่ตอนนี้ข้าไม่สนใจลูกของข้า ข้าฝากให้พวกเมดดูแลแทนเพื่อที่ข้าจะได้มีเวลาอำลาหญิงสาวผู้เป็นที่รักของข้า


ข้านั้งกุมมือของนางอยู่นานพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา ทันใดนั้นเองข้าก็รับรู้ถึงการเคลื่อนไหวของร่างที่ไร้ชีวิตตรงหน้า ข้ารีบเงยหน้าไปมองดูหน้าของภรรยาของข้า จากน้ำตาแห่งความเศร้าก็เปลี่ยนเป็นน้ำตาแห่งความสุขทันที


  ‘ใช่ใช่แล้วแหละ นางฟื้นขึ้นมาแล้ว จะด้วยสาเหตุอะไรก็ตามข้าไม่สนหรอก


  “ซากิ


  “ข้านึกว่าจะต้องเสียเจ้าไปแล้วซะอีก ยอดรักของข้า


ข้าพูดออกไปด้วยความโล่งใจ ข้าโดดเข้าไปกอดนางทันที เมดทั้งหลายพากันตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น นางซึ่งน่าจะตายไปแล้วกลับฟื้นขึ้นมา แต่ข้าไม่สนใจหรอกแค่นางอยู่กับข้าตลอดไปก็พอ สักพักนางก็กอดข้ากลับแล้วลูบผมของข้าอย่างอ่อนโยน


  “ลูกของเราล่ะ


นางเอ่ยถามหาลูกของพวกเรา อ่ะ!จริงสิ ลืมไปเลย ฮา ฮา ก็มันช่วยไม่ได้นี่ คนกำลังช็อคที่เสียภรรยาสุดที่รักไป ข้ารีบลุกจากเตียงแล้วไปอุ้มลูกของข้ามาให้นาง


  “ลูกเรานี่น่ารักจริงๆเลย เราได้ลูกสาวข้าจะตั้งชื่อนางว่า ไอริส เอสเธอร์เรีย


ข้าชมลูกของข้าและพูดชื่อของนางด้วยรอยยิ้มที่มีแต่ความสุข ตอนนี้ข้าอยากจะอยู่ในช่วงเวลานี้ตลอดไป แต่ข้าก็โดนขัดความสุขโดยเมดคนเดิมที่ไล่ข้าออกมาในตอนแรก


  “ขอโทษที่ต้องขัดนะคะนายท่าน ตอนนี้นายหญิงและคุณหนูจะต้องพักผ่อนค่ะ ท่านมาเยี่ยมในวันพรุ่งนี้แทนเถอะค่ะ


ข้าพยักหน้า เพราะข้าอยากให้พวกนางพักผ่อน ซึ่งนางตอนนี้ดูอ่อนแรงมาก ข้าจึงยอมออกจากห้องมา


  “ข้าข้าได้เป็นพ่อคนแล้วววว!! ลูกสาวข้าน่ารักที่สุดเลย!!”


ทันทีที่ข้าออกจากห้องมา ข้าก็ลืมตัว วิ่งตะโกนไปทั้งคฤหาสน์ ด้วยความดีใจ แล้วข้าก็กลับมานั้งที่ห้องของข้าพรางคิดเรื่องของลูกสาวข้า


  ‘โตไปจะสวยกว่าแม่มั้ยน่า~


  ‘แต่เดี๋ยวก่อนนะ!! แล้วลูกข้าเป็นเผ่าอะไรกันล่ะ?’


ข้าถามตัวเองในใจการมีลูกข้ามเผ่าพันธุ์นั้น ไม่ค่อยมีคนทำกัน เพราะมีความเสี่ยงสูงที่ฝ่ายแม่และลูกจะตาย


แถมข้ายังเป็นถึงเผ่านางฟ้าโบราณ และภรรยาของข้าก็เป็นเผ่าจิ้งจอกเก้าหาง ซึ่งไม่เคยมีการมีลูกมาก่อน ระหว่างสองเผ่านี้ ผมของลูกสาวก็ยังไม่มี ตาก็ยังเปิดไม่ได้เพราะพึ่งเกิดได้ไม่นาน ข้าคิดหนักซักพัก


  “ชั่งมันละกัน เราคงได้รู้ในสักวัน


ต้องถามจากลูกของเราแล้วละนะ มีแต่เจ้าตัวเท่านั้นที่เห็นเผ่าของตัวเอง


ก่อนวันที่ ไอริส เอสเธอร์เรีย แอสโทรเฟล จะอายุครบ 2 ปี


ตั้งแต่ที่ลูกของข้าเกิดมานี่ก็จะครบ 2 ปีแล้ว นางทำให้คฤหาสน์นี้มีสีสันมากกว่าเดิมหลายเท่า ถึงนางจะมีนิสัย เอาแต่ใจ โมโหง่าย เป็นเด็กที่ซนมากชอบทำให้พวกเมดต้องกุมขมับบ่อยๆก็เถอะ แต่นางก็เป็นที่รักและเอ็นดูของทุกคน


พรุ่งนี้เป็นวันเกิดของลูกข้า ข้าพึ่งกลับมาจากการทำงาน ข้าต้องอยู่เล่นกับลูกของข้า เพราะพวกเมดได้ขออนุญาตออกไปซื้อของขวัญกันในเมือง ตอนนี้ในคฤหาสน์มีแค่ ข้า ภรรยา ลูกของข้า และเมดอีกไม่กี่คน พวกข้านั้งเล่นกันที่สวนหลังคฤหาสน์


ตอนนี้ลูกสาวข้านั่งกินคุกกี้อย่างเอร็ดอร่อย ดูจากหูและหางที่กระดิกและส่ายไปมาและตาที่เป็นประกาย ใช่เธอมีหูและมีหางเป็นสัญลักษณ์ของเผ่าจิ้งจอก แต่ที่น่าแปลกคือ ตาของเธอไม่เหมือนตาของจิ้งจอก ซึ่งไม่เหมือนกับแม่ของเธอ แต่กับเหมือนกับของข้าที่เหมือนมนุษย์ แต่ข้านั้นไม่ใช่มนุษย์ ไม่มีทางที่ลูกของเราจะเป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งจิ้งจอกไปได้ แต่ก็ชั่งมันเถอะ ถึงลูกของข้าเป็นเผ่าอะไรก็ชั่ง ลูกของข้าก็น่ารักอยู่ดี ตอนแรกที่ข้าถูกเรียกว่า


  “ท่านพ่อ


ข้าดีใจมากแล้วเข้าไปกอดทันที


  “ใครได้ยินบ้าง ลูกข้าเรียกข้าว่า ท่านพ่อ ด้วยแหละ!!!”


ข้าลืมตัวอีกครั้งแล้วตะโกนดังลั่นทั่วคฤหาสน์ด้วยความดีใจ พอตกดึกพวกเราสามคนนอนให้ห้องเดียวกัน ข้าตื่นมาตอนเที่ยงคืนดูจากพระจันทร์ล่ะนะ ข้าตื่นมาไม่เห็นลูกของข้า ข้าจึงแอบออกไปหาโดยไม่ให้ภรรยาตื่น ข้าเดินไปที่ห้องน้ำแต่ข้าไม่เจอนางจึงเดินไปหาที่สวนหลังบ้านซึ่งจะมีม้านั่งอยู่ ซึ่งลูกของข้าชอบไปนั่งเล่นตรงนั้น


  “……เผ่าจิ้งจอกสวรรค์ งั้นหรอ


ข้าตกใจกับสิ่งที่ได้ยินเผ่าจิ้งจอกสวรรค์เป็นเผ่าที่ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน เมื่อข้ามองหาที่มาของเสียง ข้าก็เห็นลูกของข้านั้งอยู่ที่ม้านั่ง 


  “ฮืม~ เข้าใจแล้ว ขอบคุณที่เตือนนะ


นางตอบด้วยเสียงเรียบนิ่ง ต่างจากท่าทางปกติมาก


  ‘นางคุยกับใครอยู่น่ะ?’


ข้าคิดในใจ แล้วมองหาสิ่งที่นางกำลังคุยด้วย ซึ่งมันไม่มีใครอยู่เลย


  “ขอบคุณที่มาคุยด้วยนะเซเลียหาวว~


นางพูดจบก็เอามือมาปิดปากหาว และเดินเข้าครฤหาสห์ไป ข้ารีบวิ่งเข้าไปนอนที่เดินเพื่อไม่ให้นางผิดสังเกต


  ‘ใครคือ เซเลีย กันนะ


ข้าคิดในใจก่อนจะหลับไป และไม่นานลูกข้าก็เข้ามานอนที่เดิมและหลับไป


_____________________________________________________________


แนะนำตัวละคร




ชื่อ| เอเดล เอสเธอร์เรีย แอสโทรเฟล (เอเดล)


เพศ| ชาย


เผ่า| นางฟ้าโบราณ


นิสัย| นิสัยดี ร่าเริง จริงจังกับหน้าที่ สุภาพบุรุษ กลัวซากิเป็นที่สุด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 190 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #98 DEMONS41 (@LUCIFER41) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 01:19
    คำผิดครับ“พวกนาง”นะครับไม่ใช่“พวกนาย” สู้ๆครับ
    #98
    1
    • #98-1 EinHarT (@EinHarT) (จากตอนที่ 4)
      21 ตุลาคม 2561 / 01:40
      ขอบคุณนะ เราแก้ให้แล้วนะ
      #98-1
  2. วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 14:13

    ควรเปลี่ยนเป็รเผ่าเทพโบราญจะดีมากดูเผ่าแล้วมันไม่เข้าเพราะพ่อเป็นชายแต่เผ่านางฟ้าโบราญ

    #65
    1
    • #65-1 EinHarT (@EinHarT) (จากตอนที่ 4)
      16 ตุลาคม 2561 / 14:51
      ตรงนี้ไม่สามารถเปลี่ยนได้ เพราะถ้าเป็นเทพมันจะไปตรงเผ่าของเซเลีย(พระเจ้า) ส่วนเผ่านางฟ้าโบราญเป็นชื่อเผ่าที่ผู้คนตั้งขึ้นมาเท่านั้นแหละ อย่างเช่น จอมมารหลายคนก็คิดว่าจอมมารต้องเป็นผู้ชายอย่างแน่นอน แต่จอมมารก็มีผู้หญิงเช่นกัน เพราะมันเป็นชื่อที่ถูกตั้งขึ้นมาแค่นั้น
      #65-1
  3. #15 thenovar13srafzx (@thenovar13srafzx) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 12:07

    มีทั้งพ่อทั้งแม่จริงๆมุมมอง
    #15
    0