คัดลอกลิงก์เเล้ว

[sf SEVENTEEN ] Try Do It อยากรักก็ต้องลอง [ CoupsHan ]

โดย feel_to_fic

การรักใครสักคนนอกจากใช้ใจแล้ว ยังต้องใช้ความพยายามที่จะไขว่ข้ามันมา แต่ ่ เอสคุปส์ ่ คนนี้ จะไขว่ขว้าหัวใจเพื่อนรักของเขามาได้รึเปล่านะ?

ยอดวิวรวม

1,715

ยอดวิวเดือนนี้

4

ยอดวิวรวม


1,715

ความคิดเห็น


7

คนติดตาม


36
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  2 พ.ค. 59 / 17:25 น.
นิยาย [sf SEVENTEEN ] Try Do It ҡѡͧͧ [ CoupsHan ] [sf SEVENTEEN ] Try Do It อยากรักก็ต้องลอง [ CoupsHan ] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



ยินดีต้อนรับรีดเดอร์ที่เข้ามาอ่าน และหลงเข้ามา555555  เข้าสู่เรือเหาะหรรษาของคุปส์ฮันค่ะ 
โดยผู้นำพายเรือลำนี้คือไรท์เองแหละ ชิปมานานล้ะ เพิ่งได้แต่ง








แนะนำตัวละคร






ชเว ซึงชอล//เอสคุปส์

ประธานนักเรียนสุดหล่อ





ยุน จองฮัน

นางฟ้าของโรงเรียน








feat.SEVENTEEN


HASTAG #ฟิคเซบทีนฉลองแปดหมื่น



---------------------------------------------------------------------------------

ผักกาก!!!

*เรื่องนี้เป็นช็อทฟิค หรือฟิคสั้น ตอนเดียวจบ จะมีเป็นคู่ๆ เราจะแต่งคู่ที่เรือลำใหญ่ก่อน ส่วนเรือผีเราจะแต่งตอนที่เรือใหญ่ขับออกไปแล้วนะค่ะ รีเควสคู่ได้ในแทค #ฟิคเซบทีนฉลองแปดหมื่น
*เรื่องนี้เป็นแนวชายรักชาย ไม่ชอบใจกดออกค่ะ
*เรื่อนี้แต่งฉลองเนื่องจากเซเว่นทีนมียอดขายอัลบั้ม แปดหมื่นบั้ม ภายในสัปดาห์แรก 
*ไม่พอใจยังไง บอกได้นะค่ะ
*ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ คอมเม้นท์ติชมได้ตามสบาย
*อ่านแล้วอย่าลืมไปปั่นวิวให้เหล่าเซบงด้วยนะค่ะ 





เนื้อเรื่อง อัปเดต 2 พ.ค. 59 / 17:25





   ผมชเว ซึงชอลครับ ใครๆก็เรียก เอสคุปส์ เป็นประธานนักเรียนสุดโหด ที่ไม่มีใครกล้าหือ ยกเว้นเพื่อนของผม มินกยู ซึงกวาน จีฮุน หมิงฮ่าว สี่คนนี้ผมเรียกพวกมันว่าเพื่อนสนิท ส่วน ยุน จองฮัน คนๆนี้ ผมเรียกมันว่า เพื่อนรัก ครับ เพราะผมรักมัน ผมกับจองฮันรู้จักกันตั้งแต่ม.ต้น เราเข้าชมรมบาสเหมือนกัน ชอบเล่นบาสเหมือนกัน เลยทำให้เราสนิทกัน แต่ไม่ได้สนิทกับผมคนเดียวไง สนิทกับเพื่อนของผมด้วย แล้วพวกผมก็สนิทกับเพื่อนของจองฮันอีกเพื่อนของจองฮันก็มี วอนอู ซอกมิน ซูนยอง จุน พวกเราเข้าชมรมบาสมาพร้อมกัน เลยทำให้สนิทกัน การซ้อมจึงไม่เป็นปัญหาสักเท่าไหร่ แต่มันมักจะมีปัญหากับหัวใจผมอยู่เรื่อยเลยน่ะสิ เวลาเราซ้อมกัน เรามักจะแบงทีมเป็นกลุ่มใครกลุ่มมัน มีปัญหายังไงน่ะหรอ เวลาแย่งลูกกันน่ะสิ ยื้อกันไปมา ผมนี่แทบคุมสติไม่อยู่ ยิ่งกลิ่นตัวอ่อนๆของมันผสมกับกลิ่นเหงื่อยนะ ยิ่งทำผมเคลิ้มเข้าไปใหญ่...


ไลน์ 


จองฮันคนแมน :

คุปส์ไปกินข้าวกัน~



       คุปส์สึตาตูว :

โอเค เจอกันที่โต๊ะ
  





   พวกคุณไม่รู้หรอกว่าผมต้องควบคุมหัวใจผมแค่ไหนถึงไม่ให้สั่น ได้แต่เก็บอาการมาตลอดห้าปี มันยากนะ ยิ่งเป็นเพื่อนสนิทยิ่งแล้วใหญ่ ทุกๆครั้งที่จองฮันชวนผมไปไหนมาไหน ผมตื่นเต้นทุกครั้งที่เขาชวน ผมจะเลือกเสื้อผ้าดีๆ เพื่อใส่ไปเจอจองฮัน ถึงแม้บางครั้งมันจะพาผมเดินคลองถมก็เหอะ ทุกๆครั้งที่จองฮันชวนผมไปกินข้าว ผมดีใจจนแทบบ้า ถึงจองฮันจะชวนแบบนี้กับทุกคนก็เหอะ ผมต้องเก็บอาการดีใจแบบนี้มาตลอดทั้งๆที่ผมอยากจะรีบวิ่งไปรอจองฮันที่โต๊ะด้วยซ้ำ แต่ก็ทำไม่ได้ไง กลัวมันจะผิดปกติเกินไป ผมไม่อยากเสียเพื่อนรัก เพราะ รักเพื่อนหรอกนะ...

   คำนิยามของจองฮัน ผมคิดออกแค่คำเดียว คือคำว่า นางฟ้าแสนสวย เพราะจองฮันไว้ผมยาวแล้วหน้ายังสวยเหมือนผู้หญิงขนาดนี้ ใครจะอดใจไหว ผมยังไม่ไหวเลย จองฮันคือนางฟ้าของโรงเรียนครับ เพราะมันใจดีมากก แต่มันก็โหดเหมือนกันนะ แต่มันจะโหดเฉพาะตอนที่มีคนชมมันว่าสวยนี่แหละ เพราะมันไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่กับคำชมนี้ ครั้งนึงผมเคยหลุดปากพูดออกไปว่า จองฮัน นายสวยมากเลยล่ะ เท่านั้นแหละ โลกดับวูบ ตื่นมาอีกทีเจอจีฮุนนั่งประคบน้ำแข็งให้ จากนั้นผมเลยไม่ค่อยได้ชมมันอีกเลย แบบต่อหน้านะ ถ้าลับหลังนี่ ผมชมอยู่ทุกวัน..

   ผมกับเพื่อนเดินมาที่โต๊ะประจำของเรา มาถึงก็เจอกับเพื่อนของจองฮันมารออยู่ก่อนแล้ว พวกนั้นสั่งข้าวมาเรียบร้อย เว้นแต่จองฮัน ที่ลืมกระเป๋าตังค์ไว้ในห้องเลยต้องวิ่งกลับไปเอา พวกผมเลยไปสั่งข้าวกันบ้าง โดยผมไม่ลืมที่จะสั่งเผื่อจองฮันด้วย ป่านนี้แล้ว ถ้าไม่สั่งให้คงไม่ได้กินกันพอดี

" เฮ้ย คุปส์ นายสั่งข้าวยังอะ " จองฮันวิ่งเข้ามาแทรกแถวที่พวกเรายืนรอคิวอยู่ ดูก็รู้ว่ามันเนียน ขี้เกียจต่อแถว ความเกรียนนี่ก็เป็นเสน่ห์ของมันไปอีกแบบนึง

" สั่งเผื่อนายแล้วจองฮัน เอาตังค์มาก็พอ " และผมก็รู้ว่ายังไงมันก็ต้องเนียนไปต่อแทรกแถวเพื่อซื้อ ผมเลยสั่งข้าวให้มัน แล้วให้มันเอาข้าวของผมมาให้ สลับกันไง ผมสั่ง มันจ่าย เป็นงี้เกือบทุกครั้ง ซึ่งความเนียนนี้เราก็ทำกันอยู่ทุกวัน 

   ผมเดินมารองนางฟ้าของผมที่โต๊ะ ระหว่างนั้นก็ซื้อน้ำมาเผื่อจองฮัน กลัวจะเผ็ดน่ะ เพราะกับข้าววันนี้มันค่อนข้างเผ็ด แต่จองฮันชอบกินเผ็ดอยู่แล้ว น้ำนั่นจากที่ซื้อมาให้จองฮันดื่ม กลับเป็นผมที่ดื่มเอาดื่มเอา สำลักความเผ็ดส้ะงั้น ไม่เท่เลยผม

" คุปส์ วันนี้เราโดดกันมั้ย " มินกยูหันมาถามผมหลังจากป้อนน้ำวอนอู ผมเห็นนะ แอบนัดจะไปไหนกับวอนอูอ่ะ อย่าคิดว่าไม่เห็นนะ เว็ปจองตั๋วหนังออนไลน์นั่นน่ะ คู่นี้นี่มีซัมธิงกันชัวร์

" จะโดดไปไหนล่ะ " ผมถามกลับไป 

" บ้านนนนนน นาย " เดี๋ยวนะ ไอ้คำว่าบ้านนี่ยื่นหน้าไปหาวอนอู ทำหน้าตามีเลสนัย แต่คำว่านาย นี่ทำหน้าตายมาทางผม เดี๋ยวก็ต่อยคว่ำเลยไอ้มิง

" ไปไมวะ " เป็นซึงกวานกับหมูสามชั้นในปากที่หันมาถามอย่างสงสัย กลืนก่อนค่อยพูดก็ได้มั้งเดี๋ยวก็สำลักหรอก 

" ประชุมเพลิง " วอท วอท วอท วอท ยู กอนนา เซย์? อะไรนะ ประชุมเพลิง ไม่ต้องงงครับ ประชุมเพลิงในความหมายของกลุ่มผมคือ ประชุมเรื่องเกี่ยวกับเพื่อนในกลุ่ม เหมือนแบบเปิดใจคุยกัน ประมาณนี้ ต้องประชุมทุกคน ขาดไม่ได้

" คาบบ่าย? " หมิงฮ่าวหันมาถาม คงไม่อยากไปเพราะช่วงนี้ ผมเหนว่าหมิงฮ่าวเนี่ยตัวติดกับจุนมาก ทั้งๆที่เมื่อก่อนตอนม.ต้น แทบไม่มองหน้ากันเลย คู่นี้ก็ต้องมีซัมธิงแน่ๆ แค่ผมยังไม่มีหลักฐาน

" ใช่ บ่ายโมงตรงเจอกันบ้านคุปส์ ตามนี้ แยกย้าย " มินกยูพูดจบก็เดินพาวอนอูไปเก็บจาน แล้วหัวเราะระริกระรี้อยู่สองคน ไอ้พวกนี้นี่มันมีอะไรกันแน่ 

" นี่ ซอกมิน เดี๋ยวเลิกเรียนเราโทร.หานะ " ซึงกวานเอื้อมมือไปดึงมือซอกมินก่อนที่ซอกมินจะลุกออกจากโต๊ะไป

" อื้ม " ซอกมินก็ยังคงเป็นซอกมิน ตอบสั้นๆ แต่ยิ้มหวานให้สาวๆใจละลายเล่น แต่ไม่ใช่แค่สาวๆแล้วสินะ เพิ่มบูยอนเซ่ของกลุ่มผมไปอีกหนึ่งคน บูเป็นคนที่แสดงออกชัดเจนครับ ว่ากำลังชอบซอกมินอยู่ ส่วนซอกมินนั้น ตอนแรกก็หลบหน้าบูอยู่พักนึง จนบูทนไม่ไหว สารภาพออกไป ซอกมินเลยบอก พยายามจีบให้ติดแล้วกัน คู่นี้เลยไม่ต้องเดาอะไรมาก แค่คอยเชียร์อยู่ข้างๆ แล้วพากันพายเรือตามไป แค่นั้น ฮ่าๆ

" แล้วคู่ซูนฮุน นี่ไม่คิดจะทำอะไรให้เราสงสัยในความสัมพันธ์มั่งหรอ " 

" แหมคุปส์ ถ้านายอยากรู้ขนาดนั้น ถามแฟนเราสิ เราไปก่อนนะ แฟนเราไปก่อนะ " ซูนยองทิ้งระเบิดไว้ให้จีฮุนลูกใหญ๋มาก ตกลงไปคบกันตอนไหนเนี่ย สงสัยคงช่วงปิดเทอมมั้ง เห็นจีฮุนบอกจะไปเรียนเต้นกับซูนยอง ก็คิดอยู่แล้วแหละ ว่าต้องคบกัน ก็การกระทำของซูนยองน่ะสิ ชัดเจนมาตั้งแต่ขึ้นม.สี่แล้ว แค่จีฮุนยังทำเนียนไม่รู้แค่นั้นเอง จี้เอ๊ยย น่าสงสาร นั่งหน้าแดงเชียว กะจะแซวซะหน่อย

" จีฮุน นายไม่ต้องหน้าแดงขนาดนั้นหรอก เราไม่แซว " ถึงผมจะบอกไปอย่างนั้นก็เหอะ รอมินกยูมาก่อน ผมจะแซวให้หน้าแดงเป็นพริกเลย ฮ่าๆ

" คุปส์ อย่าลืมจ่ายค่าข้าวของนายกับกลุ่มนายด้วยนะ ไปล่ะ " นี่ล่ะ จองฮัน จะหวานๆ มีลับลมคมในหน่อยก็ไม่ได้ พูดตรงตามที่คิดตลอด โถ่ว คุปส์เซ็งคุปส์อยากมีโมเม้นท์แบบเพื่อนๆ ทำไมคุปส์ไม่มี


ณ บ้านเอสคุปส์ ชเว ซึงชอล

" มาครบแล้วช้ะ เปิดเรื่องเลยนะ " เออ รีบๆเปิดเลย นัดมานี่ไม่สปอยเลยว่าประชุมเรื่องอะไร นัดเสร็จก็เดินไปกับผู้ชาย ทิ้งเพื่อนให้อิจฉาโมเม้นท์คู่อื่นเล่น ไอ้มิงกู เชอะ คุปส์เซ็ง

" เอสคุปส์ หลังจากผมถามคำถามนี้แล้ว ขอให้คุณตอบด้วยความสัจจริงด้วยครับ " เดี๋ยวไอ้มิง จะจริงจังไปไหนว่ะ ทำหน้าส้ะเครียดเชียว

" นายชอบนางฟ้ายุน ใช่หรือไม่ " 


=[]=      >>>> จีฮุน เอือม


O[]O      >>>> ซึงกวาน ช็อค

-[]-     >>>> หมิงฮ่าว โคตรเอือม


และ...

-//-      >>>> ผม เขินหน้าตายครับบอกเลย


" ถามทำไม "

" แค่อยากให้ทำให้มันจบๆไป แอบชอบแบบนี้ เจ้าตัวไม่รู้หรอกนะ "

" แต่มินกยู บูว่าคนอื่นเขาก็รู้กันนะว่าคุปส์ชอบฮันอะ ฮันจะไม่รู้ตัวเลยหรอ "

" นั่นสิ หมิงว่าฮันคงรู้ตัวนะ แต่แกล้งทำเป็นไม่รู้แบบจีฮุนก็ได้ "

" เป็นไปได้นะ " 

" ตอบมาว่าชอบรึเปล่า จะได้ช่วย " โหดไปไหนว่ะไอ้มิง

" ก็ชอบ " เสียงไปไหนหมดทำไมมันเบางี้ว่ะ 

" ก็แค่นั้น มัวแต่ยึกยักระวังอดนะเพื่อน ไปล้ะมีนัดว่ะ " อ้าว เฮ้ย เดี๋ยวดิ 

" ไหนบอกจะช่วยกันไงว่ะ "

" เป็นถึงประธานนักเรียนสุดโหด แค่นี้ก็คิดเองดิ ง่ายๆ "

" อ้าว ไมเทกันงี้ว่ะ พวกมึงสามคนหยุดเลย มาช่วยกูคิดก่อน " ไม่ใช่หลุดคำหยาบคายอะไรหรอกนะ แต่ผมแค่เป็นคนงี้อยู่แล้ว แต่เวลาอยู่กับจองฮันผมต้องพูดเพราะๆ มันเลยชินไปอัตโนมัติ

" ง่ายๆนะคุปส์ สารภาพไปตรงๆแบบบูเลย ง่ายดี จะได้รู้ด้วยว่าเขาคิดยังไง " มึงก็พูดได้สิ หน้าหนาเต็มไปด้วยไขมันขนาดนี้

" ใช่ๆ เพราะถ้านายไปพูดออกไป นายก็จะเสียโอกาสไปนะ เวลาไม่เคยรอใครนะ เวลาอาจพาใครสักคนมาให้จองฮันก็ได้ ซูนเคยบอกว่า ถ้าเราไม่รีบสารภาพความรู้สึกออกไป เราอาจจะพลาดสิ่งดีๆไปเพียงเสี้ยววินาทีเดียวก็ได้ " นี่ก็ เหมือนจะคมอะ 

" ใช่ ถ้าไม่พูดก็ไม่มีใครรู้หรอก ปล่อยให้เดาความรู้สึกไปวันๆมันไม่ดีหรอกนะเว้ย " นี่ก็ใส่อารมณ์เกินไป โกธรใครมาว่ะฮ่าว

" พวกมึงไปเหอะ กูไม่ยื้อให้พวกมึงมาอยู่กับกูล้ะ " ปวดหัวจริงๆ แต่ละคำแนะนำ แต่คำแนะนำของพวกนี้ก็ทำให้ผมคิดได้นะ ผมว่าการแอบชอบมานานมันอึดอัดเกินไปอะ ต้องคอยเก็บอาการ ไหนจะต้องคอยระวังปากตัวเองไม่ให้เผลอชมจองฮันอีก ไหนจะต้องคอยกันผู้ชายออกจากจองฮันอีก ถ้าผมสารภาพมันออกไป สถานะจะสูงขึ้นหรือลดลง มันไม่เท่ากับว่าผมสารภาพมันไปแล้วหรอก


ไม่ลอง ไม่รู้




คุปส์สึตาตูว :

วันเสาร์ว่างมั้ย ไปเที่ยวกัน


จองฮันคนแมน :

ว่างๆ ไปไหนอ่ะ

คุปส์สึตาตูว :

ไม่บอก :p

จองฮันคนแมน :



คุปส์สึตาตูว :

เจอกันที่ป้ายรถเมล์หน้ารร.เก้าโมงนะ 



 read : 15.49




เช้าแล้ววันนี้ยังไม่สาย ตื่นมาก็ร้องเพลงถึงเธอ ~

   วันนี้วันเสาร์ครับ เป็นวันที่ผมนัดจองฮันออกไปเที่ยว ที่ไหนน่ะหรอ ทะเล~ ผมคิดว่าถ้าสารภาพออกไป แล้วจองฮันไม่ชอบ ผมจะได้เอาความทุกข์ไปลอยทะเล แต่ถ้าจองฮันชอบผม ผมจะได้ให้ทะเลเป็นพยานให้ผม เป็นไง โรแมนติกมั้ยล่ะ

   วันนี้ผมใส่เสื้อผ้าสบายๆนิดหน่อย เป็นเสื้อแขนกุดสีขาว กับกางเกงยีนส์ขาสั้น ใส่แบบสไตล์ของผม ไม่ใช่ความเฟคเหมือนเมื่อก่อนที่ต้องไปหาชุดที่ดีๆเท่ๆมาใส่ แต่ไม่ใช่สไตล์ ทำไมผมถึงทำแบบนั้นน่ะหรอ เพราะจองฮันเคยบอกผมว่า ผู้ชายใส่แบบนี้น่ะ ดูเท่มากเลยล่ะ พวกแบบเสื้อมีฮู้ด กางเกงยีนส์ ไม่ก็เสื้อหนังเท่ๆ แต่อากาศแบบนี้ ผมทนใส่มันมาได้ตั้งห้าปี แต่วันนี้ผมจะไม่ทน ผมจะปลดปล่อยสิ่งที่อยู่ในตัวผมออกมา จะเปิดเผยทุกอย่าง จะใจกล้าหน้าด้านแบบบูเพื่อนรัก วันนี้แหละ เป็นวันที่กำหนดว่าพรุ่งนี้ผมจะเศร้า หรือจะสุข

" ไงคุปส์ รอนานมั้ย " โอ้โห นะ นางฟ้า.. นางฟ้าชัดๆ ขนาดใส่แค่ชุดไปเที่ยวธรรมดา เสื้อเชิ้ต กางเกงยีนส์ ยังดูดีขนาดนี้ ถ้าใส่ชุดเจ้าสาวจะขนาดไหนนะ 

" ไม่หรอก เราเพิ่งมา " เพิ่งมาได้สองชั่วโมงเอง ตื่นเต้นไปหน่อย เลยรีบมาก่อนเวลาเฉยๆ 

" หรอ แต่งตัวชิลจัง วันนี้จะพาเราไปไหนหรอ? " ถามหน้าใสซื่อมาก บอกแล้วไงว่าทนมาห้าปีแล้ว ปีนี้จะไม่ทน อย่าทำหน้าแบบนี้ เดี๋ยวโดนจับฟัดหรอกฮัน คุปส์เตือน(ในใจ)แล้วนะ

" คือ เราจะพาฮันไปทะเลน่ะ " โอ้ย ตื่นเต้น ไม่ใช่ครั้งแรกที่ชวนฮันออกมาเที่ยว แต่ตื่นเต้นยิ่งกว่าครั้งแรกหลายเท่า 

" ทะเลเลยหรอ คิดไงไปทะเล "

" แค่อยากไปน่ะ รถเมล์มาแล้ว ไปกันเถอะ " ผมยืนขึ้นกุมมือพาจองฮันขึ้นรถเมล์ไป ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ขอเนียนหน่อยเถอะ จองฮันก็ไม่ได้ว่าอะไร แค่ทำหน้าประมาณว่า  ่ จับมือทำไม?  ่ แค่นั้น 


    พวกเรามาถึงทะเลได้สักพัก ผมก็พาจองฮันไปหาอะไรกิน จากนั้นเราก็เล่นน้ำทะเลกันครับ เล่นแบบไม่กลัวดำ แต่กลัวว่าจะไม่ได้มาอีกนี่สิ เพราะโรงเรียนพวกเราค่อนข้างอยู่ไกลจากทะเล นานๆมาที แถมยังใช้เวลาตั้ง สอง ชั่วโมงในการเดิน ซึ่งผมอ่ะ โคตรขี้เกียจ ผมไม่ค่อยชอบนั่งรถเท่าไหร่ แต่กับจองฮัน เขาอะไรก็ได้ครับ ขึ้นรถปุ๊ปหลับปั๊ป ผมเลยเนียนดันหัวเขาให้มาพิงกับไหล่ผมแทนกระจกรถที่หัวจองฮันโขกไปสิบกว่ารอบ 

   ตอนนี้เราเดินเรียบชายฝั่งมาสักพักนึงแล้ว ท้องฟ้าค่อนข้างจะเริ่มมืดแล้วสิ ใกล้จะได้ฤกษ์แล้วล่ะ ผมกับจองฮันเดินไปเรื่อยๆ มองดูพระอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้าไปช้าๆ มองดูลมที่คอยซัดคลื่นเข้าหาฝั่งไม่ขาดสาย มองดูนกที่บินกลับรังไปหาครอบครัวของมัน ร้านค้ารอบๆตัวพากันค่อยๆปิดร้าน กลับบ้านไปพักผ่อน บรรยากาศตอนนี้กำลังดีเลย ท้องฟ้าเป็นสีส้มกับทะเลสีดำ ผมจะสารภาพมันออกไป ถึงความรู้สึกที่เก็บมานานให้คนข้างกายของผมได้รู้ ว่าผมชอบเขา...

" นี่จองฮัน นายว่าวันนี้ ฉันน่ารักรึเปล่า " ผมเอามือจิ้มแก้มสองข้าง แอคโยใส่คนข้างๆ

" ห้ะ? นายอาหารเป็นพิษรึเปล่าคุปส์ " เพล้ง ได้ยินเสียงอะไรแตกมั้ยครับ หน้าผมเองแหละ 

" เปล่า วันนี้เค้าน่ารักรึเปล่า " แอคโยให้สุด ดัดเสียงให้สูง ก็ผมไม่รู้จะเริ่มพูดยังไงนี่นา

" ก็น่ารัก -//- " ฮั่นแหน่ นางฟ้าของผมหน้าแดงซะด้วย น่ารักเกินไปแล้ว คุปส์จะไม่ทนแล้วนะ

" แล้วรักเราป่ะ "

" ห้ะ ? "

" รักเค้ามั้ยย " แบบนี้ต้องออดอ้อน เก็บความสุขไว้ก่อน ก่อนที่มันจะเศร้า.. 

" รักสิ เพื่อนกันนิ " จองฮันโอบไหล่ผมแล้วหันหน้ามา อื้อหือ ใกล้ไป ใจสั่น..

" แล้วถ้าเราบอกนายว่า เราชอบนายอ่ะ "

" ล้อเล่นป่ะเนี่ย " จากที่โอบไหล่ผมอยู่ แขนจองฮันก็ตกลงไป ผมรวบมือคู่นั้นขึ้นมา กุมเอาไว้ พยาพยามจะทำให้ดีที่สุด ผมบอกเขาทางสายตาว่าผมไม่ได้พูดเล่่น แต่หน้าเขาเหมือนจะไม่เข้าใจในสิ่งที่ผมบอก

" พูดจริง ชอบมานานแล้วด้วย "

"..."

" มองตาเราสิ จองฮัน " ผมไม่รู้ว่าจองฮันก้มหน้าแบบนี้ กำลังเขินผมอยู่รึเปล่า เพื่อให้แน่ใจ ผมเชยคางจองฮันขึ้นมา เพื่อให้เราได้สบตากันตรงๆ เพราะบุคลิกของผมมันออกโหดๆไปหน่อย แต่ผมขี้อายนะ ข้อนี้จองฮันรู้ดี ที่ผมสบตากับเขา เพราะผมเป็นคนแสดงออกทางสายตา อย่างที่บอก ผมพูดไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่กับเรื่องหัวใจ การสบตากันแบบนี้ ทำให้ผมเห็นแววตาคู่สวยของจองฮันชัดๆครั้งแรก ในแววตานั้นมีความเขินอายอยู่ ผมควรจะดีใจใช่รึเปล่า อย่างน้อยสายตาของจองฮัน ไม่ได้มีความรังเกียจอะไรในตัวผม

" แล้วนายล่ะ " 

" คือ เรา คือ.. "

" ยังไม่ต้องตอบเราก็ได้ "

" ... "

" แต่เราขอดูแลนายได้มั้ย "

" ... "

" เราจะดูแลนายให้ดีที่สุด จนกว่านายจะเจอคนที่นายต้องดูแล หรือคนที่จะมาดูแลนายได้ดีกว่าเรา "

" ... "

" ได้มั้ยครับ จองฮัน "

" คุปส์ ไม่ต้องดูแลเราหรอก " เดี๋ยวนะ จองฮัน นายกำลังจะพูดอะไร

" ? "

" เรามาดูแลกันและกันน่าจะดีกว่านะ " ห้ะ บอกผมทีว่าหูผมไม่ได้ฝาด 

" งี้ก็แปลว่า จองฮัน นาย.. "

" คบกันมั้ย คุปส์ " มันคือเรื่องจริง มันคือเรื่องจริง ผมไม่ได้ฝัน ผมไม่ได้มโนอยู่ 

" ทำไมนายขอฉันคบอะ ต้องเราดิ ขอนายคบอ่ะ "

" มันก็เหมือนกันนั่นแหละ ยังไงก็คบ ไม่ใช่หรอ..? "

" ไม่เอาๆ เอาใหม่ๆ "

" ... "

" จองฮัน คบกับคุปส์นะ "

" อื้ม "


   พอสิ้นคำพูดของนางฟ้าคนสวย ผมก็ค่อยๆโน้มหน้าเข้าไปใกล้ๆเพื่อมองหน้านางฟ้าของผมชัดๆ อาาา สวยมาก เยปือดา จองฮันคงไม่รู้ตัวเลยสินะ ว่าเขาสวยมากขนาดไหน ยิ่งตอนนี้แสงจากพระอาทิตย์ที่กำลังลาลับขอบฟ้าไป มันยิ่งทำให้แสงสลัวๆมีอารมณ์ชวนมองหน้าไม่อยากให้คลาดสายตาไปไหนเลยล่ะ ใบหน้าสวยค่อยๆใกล้เข้ามาเรื่อยๆ หรือว่าหน้าผมกันนะ ที่เคลื่อนเข้าไปใกล้ๆ แต่ยังไงก็แล้วแต่ ในที่สุดแล้วนั้น ริมปีปากของเราก็แตะกันอย่างเชื่องช้า มันเป็นจูบแรกของผม และคงเป็นจูบแรกของจองฮันด้วยเช่นกัน มันเป็นจูบที่แสนหวาน แล้วค่อยๆเพิ่มความดุดันมากขึ้นตามแรงอารมณ์ที่เราปราถนา แต่ก่อนที่มันจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ ผมต้องหยุดการกระทำนี้แล้วมองหาที่พักก่อน ฮ่าๆ ผมไม่ใช่คนอย่างนั้นนะ ผมแค่จองที่พักเอาไว้ แล้วผมยังหาไม่เจอแค่นั้นเอง

" จองฮันอาา เดี๋ยวเราไปตามหาที่พักกันก่อนเถอะ แล้วค่อยมาต่อกัน "

ตุ๊บ

" ไอ้บ้าซึงชอล " จองฮันฟาดมือมาที่อกของผม อูยย เจ็บไม่ใช่เล่น เวลาจองฮันทำอะไรไม่ถูก ก็ชอบเรียกผมแบบนี้แหละ ซึงชอล แล้วก็มีแค่จองฮันคนเดียวด้วย ที่เรียกผมแบบนี้ได้ เพราะคนอื่นนอกจากที่บ้านแล้ว ก็ไม่มีใครเรียกผมแบบนี้ ชื่อผมเพราะที่สุดเวลาเขาเรียกเลยล่ะ เอ๊ะ ผมเจอรีสอร์ทที่ผมจองไว้แล้วล่ะ อันที่จริง มันคือรีสอร์ทของที่บ้านผมนะ ผมเคยมาตอนเด็กๆนู่น พอโตมาก็เลยไม่ได้มาอีกเลย ทำให้ลืมว่ารีสอร์ทมันตั้งอยู่ตรงไหน 

   ผมพาจองฮันเดินเข้ามาภายในรีสอร์ทของที่บ้าน ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพอเข้ามาพนักงานถึงไม่รู้จักผม ก็ไม่เคยมาตอนโตไง พอเดินเข้ามาก็คนธรรมดานี่แหละ แต่พอเช็คอินเท่านั้นแหละ เห็นชื่อเห็นนามผมไป ก็รีบมาต้อนรับกันใหญ่ พนักงานคงตกใจมากน่ะนะ แต่คงไม่เท่าคนข้างๆผมหรอก อ้าปากซะแมลงวันจะบินเข้าไปทำรังได้อยู่แล้ว

" แมลงวันบินเข้าปากแล้วครับ "

" อ้ะ แมลงวันที่ไหนล่ะ ไม่มีเว้ย "

" ก็ดูอ้าปากเข้าสิ "

" ก็ไม่คิดว่าคุปส์จะมีรีสอร์ทนี่ "

" ไม่ใช่ของเราหรอก ของที่บ้าน "

" อ๋ออ "

" แต่ถ้าอยากให้เป็นของ เรา เรามาช่วยกันสร้างก็ได้นะ แต่ไม่เอาทำเลใกล้ๆรีสอร์ทของที่บ้านเรานะ เดี๋ยวเจ๊ง ฮ่าๆ " ผมยื่นหน้าไปเกยคางไว้กับบ่าของนางฟ้า อยากสร้างอนาคตด้วยกันไปนานๆจัง

" ไอ้บ้าซึงชอล ไปไกลๆเลย ใกล้ไปแล้ว " แหม ก็แค่เคลิ้มไปหน่อยเดียว อีกนิดเดียวก็แก้มแล้วอะ ไม่น่าขัดเลย

" ป่ะ เข้าหอกัน "

" เฮ้ย เดี๋ยวๆ "

" เอ้า พูดผิดๆ เข้าห้องกัน ป่ะ " ผมจูงมือจองฮันเข้ามาในห้องสวีท ฮ่าๆ ล้อเล่น ห้องธรรมดาน่ะ แต่มีคลาสขึ้นมาหน่อย 

" คุปส์ นายบอกว่าชอบฉันมาตั้งนาน นายชอบฉันตอนไหนหรอ? "

" ตั้งแต่เราเข้าชมรมบาสตอนม.ต้นน่ะ ตอนนั้นม.หนึ่ง "

" นานเนอะ แต่ฉันน่ะ ชอบนายมานานกว่าที่นายชอบฉันอีกนะ " ห้ะ ถ้าจำไม่ผิด ผมกับจองฮันเจอกันครั้งแรกที่ชมรมบสไม่ใช่หรอ แล้ว..

" ห้ะ นายชอบฉันตอนไหน "

" ป.หก ตอนนั้นฉันเป็นสมาชิกสระว่ายน้ำในหมู่บ้านเก่า ก่อนที่จะย้ายมาอยู่บ้านปัจจุบัน " สระว่ายน้ำ..  งั้นก็บ้านที่ผมอยู่ตอนนี้น่ะสิ

" ... "

" ตอนนั้นฉันกำลังว่ายน้ำอยู่ แล้วครูที่สระก็มาแนะนำนายว่าเป็นเด็กใหม่ " ตอนป.หก..

" .... " 

" ฉันคิดว่านายน่ะ เท่มากๆเลยนะ ตอนอยู่ในชุดว่ายน้ำ เอ้ย ตอนนายว่ายน้ำน่ะ " ชุดว่ายน้ำ กางเกงลิง -//-

" เดี๋ยวๆ ชุดว่ายน้ำ -//- "

" ฮ่าๆ นั่นแหละ จากนั้นฉันก็คิดว่าฉันจะต้องเท่แบบนายให้ได้ เพิ่งมารู้ตัวว่าชอบก็ตอนย้ายบ้านไป ไม่ได้มาเจอนายที่สระว่ายน้ำอีก " 

" แล้วทำไมนายลงชมรมบาสล่ะ "

" บาสน่ะเป็นสิ่งที่ฉันรักมาก ฉันชอบเล่นมัน "

" อ้าว แล้วว่ายน้ำ? "

" ว่ายน้ำนั่น อันที่จริงก็ไม่ชอบหรอก แต่เพราะมีนายอยู่ในสระ ฉันเลยชอบ " โอ้ว คุปส์เขิน

" จองฮัน นายมันบ้า "

" บ้ายังไงอ่ะ "

" นายพูดตรงเกินไปอ่ะ "

" ก็ซูนบอก รักใครให้บอกออกไปตรงๆ "

" -//- จองฮัน นายมันบ้า "

" แต่ฉันรักนายนะ แล้วคุปส์ก็รักคนบ้าๆแบบฮันไม่ใช่หรอ? "

" รักมากด้วย "

" พูดจริงๆนะ เรารักนาย " พูดจบผมก็ค่อยๆโน้มริมฝีปากเข้าไปใกล้ๆ แล้วก็...



จุ๊ป



   ผมบอกแล้วไง ว่าผมน่ะจะปลดปล่อยสิ่งที่อยู่ในตัวผมออกมา ㅋㅋㅋㅋ



THE END

----------------------------------------------------------------------------------









ผลงานทั้งหมด ของ feel_to_fic

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

7 ความคิดเห็น

  1. #7 Thasita
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 23:46
    โอ้ยยยยยยยยยย งานนี้ช่อนเขินหนักมากก
    #7
    0
  2. #6 Prow 'BnlluCr' (@ProwbanaSone) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 17:06
    น่าจะสารภาพตั้งนานแล้วนะคุปส์ 55555555
    #6
    0
  3. #5 fAh_svt17 (@fAh_svt17) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 15:07
    โฮกกกเขิน>//< เขินแทนพี่ช่อนเลย5555
    #5
    0
  4. #4 Thepiin61 (@pinpinkuroro) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 14:03
    เขินอ่ะ พี่คุปส์นี่นะ ./////.
    #4
    0
  5. #3 Napassorn
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 23:16
    ฟินแตกเลยคร่าาาาาาาาาา
    #3
    0
  6. วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 22:26
    พี่ฮันดูแมนมากกว่าพี่ช่อนอีก 5555
    #2
    0
  7. วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 21:22
    แอบชอบกันไปแอบชอบกันมาทั้งคู่ คนเชียร์ก็ลุ้นสายตัวแทบขาด กว่าจะง้างปากบอกกันได้ /ปาดเหงื่อ
    #1
    0