คัดลอกลิงก์เเล้ว

[SEVENTEEN seokboo] your my luv รักนะครับ อ้วนของผม

โดย feel_to_fic

พี่จีซูฮะ คืนนี้นอนนอกห้องนะครับ ป่ะ พี่ซอกเข้าห้อง..

ยอดวิวรวม

565

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


565

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


16
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  10 พ.ค. 59 / 21:57 น.
นิยาย [SEVENTEEN seokboo] your my luv ѡФѺ ǹͧ [SEVENTEEN seokboo] your my luv รักนะครับ อ้วนของผม | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ยินดีต้อนรับเข้าสู่ชาวเรือเหาะใกล้ร้างซอกบูค่ะ

เรื่องนี้เป็นภาคต่อจาก อันนี้ 

ใครยังไม่เคยอ่านเข้าไปอ่านกันได้นะค่ะ อันที่จริงก็ไม่ได้เกี่ยวเนื่อกันเท่าไหร่ ขออภัยในความไม่มีสติค่ะ









แนะนำตัวละคร







อี ซอกมิน







บู ซึงกวาน


-----------------------------------------------------------------------------------


ฝากเรือลำนี้ด้วยนะค่ะ





----------------------------------------------------------------------------


ช่วงควอนสปอยล์





ซึงกวาน : พี่ซอกเราเลิกกันเถอะ 



ซึงกวาน : ทำไมต้องเขินแจฮยอนฮยองขนาดนั้นด้วยเล่า !!!



-----------------------------------------------------------------------


ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะค่ะ ชาวเรือทั้งหลาย มาช่วยกันพายเรือด้วยกันนะค่ะ



เนื้อเรื่อง อัปเดต 10 พ.ค. 59 / 21:57







    พวกคุณโดนบอกเลิกครั้งสุดท้ายตอนไหนกันครับ? สำหรับผม อี ซอกมิน คนนี้เพิ่งจะโดน ไม่สิ กำลังโดนอยู่เลยล่ะ

 

“พี่ซอก เลิกกันเถอะ” หมูอ้วนที่อยู่ตรงหน้าของผมจู่ๆก็บอกเลิกผมซะงั้น

“เลิกทำไมอ่ะ พี่ทำไรผิดหรออ้วน”

“พี่ซอกไม่เหมือนเดิม”

“พี่ไม่เหมือนเดิมตรงไหน”

“พี่ไม่รักบูแล้ว”

“รักสิ”

“แล้วทำไม...?”

“ทำไมไรอ้วน”

“ทำไมต้องเขินแจฮยอนฮยองขนาดนั้นด้วยเล่า !

“อ้วน พี่แค่..”

“พอ ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น บูไม่ไหวแล้ว บูอึดอัด “

“...”

“บูไม่อยากจะฟังแฟนตัวเองเพ้อถึงคนอื่นหรอกนะ”

“อ้วน..”

“เลิกกันเถอะนะ ซอกมินฮยอง”


ฉึก!


    เหมือนฟ้าผ่าตรงกลางใจ ผมไม่เคยรู้เลยว่าตัวเล็กของผมอึดอัดแค่ไหนกับการกระทำของผม ผมไม่รู้ตัวเลยว่าทำอะไรลงไป รู้อีกทีก็บอกโดนบอกเลิกเนี่ยนะ อะไรก็ไม่เจ็บเท่าการที่คนตัวเล็กข้างหน้าผมร้องไห้แล้วเรียกผมว่า “ฮยอง” คำ ๆ นี้มันเอาไว้เรียกตอนที่ซึงกวานไม่อยากจะสนิทด้วย แล้วเขาก็เรียกผมแบบนั้น (เป็นตรรกะของซึงกวานคนเดียว คนอื่นไม่เกี่ยวนะค่ะ)


“ไม่เลิกได้มั้ย”

“ฮึก...”

“พี่ขอโทษอ้วน พี่ไม่ได้คิดอะไรกับแจฮยอนนะ”

“แล้วที่ฮยองเขินแจฮยอนฮยองที่รายการล่ะ หมายความว่าไง”

“อ้วน พี่ไม่ได้เขินเขาแบบที่เขินอ้วนนะ”

“เขินบู? เหอะ คำว่ารักสักคำยังไม่เคยได้ยิน”

“อ้วนไม่ได้ยินหรอก เพราะพี่บอกอ้วนตอนอ้วนหลับไปแล้ว”

“เลิกแถเถอะฮยอง ผมไม่ไหวแล้ว”

“...”

“จริงๆนะ”

“ไม่อ้วน คุยกันก่อนดิ อย่างี่เง่า”

“งี่เง่า? ฮยองว่าผมงี่เง่าหรอครับ ทีเมื่อก่อนผมจะงอแง โวยวาย งี่เง่าแค่ไหน ฮยองก็ไม่เคยรำคาญ แต่ตอนนี้ฮยอง...”

“พี่ขอโทษซึงกวาน พี่ไม่ได้รำคาญ พี่อยากให้ฟังพี่ก่อนว่าที่พี่เขินน่ะ พี่เขินเพราะอะไร”

“ผมไม่พร้อมฟังอะไรทั้งนั้น ผมไม่อยากฟัง”



ปัง !!!



ฮึก ฮืออ..


“เฮ้ย ซึงกวานนายเป็นอะไร” โจชัวร์ที่เพิ่งจะกลับมาจากทานอาหารเย็นกับเมมเบอร์ชะงักอยู่กลางห้องนั่งเล่น พร้อมกับเมมเบอร์อีกสิบเอ็ดคนที่กำลังเดินเข้ามา

“พี่จีซู ฮึกๆ ฮือออ”

“ไม่ร้องสิซึงกวาน ใครทำอะไรไหนบอกพี่ซิ” เอสคุปส์ลีดเดอร์เซเว่นทีนเห็นท่าไม่ดีที่น้องตัวเล็กคนนี้ของเขาร้องไห้จนตัวโยน ปกติก็ขี้แยอยู่แล้ว ยิ่งแล้วใหญ่

“ซอกมินหรอ” จองฮันที่คาดเดาเหตุการณ์ไว้อยู่แล้วว่าเรื่องแบบนี้ยังไงมันต้องเกิดขึ้นสักวัน เขาได้แต่ภาวนากับหมิงฮ่าว ว่าขออย่าให้มันเกิดขึ้น แต่มันก็เกิดขึ้น...

“ฮือออออ”


   เมมเบอร์ที่เหลือก็พอล่วงรู้ถึงสาเหตุที่ซึงกวานร้องไห้ ต่างไม่มีใครพูดอะไร ทำได้เพียงกอดกันกลมเป็นก้อนไหมพรมกระจุกกันอยู่ที่ห้องนั่งเล่น แต่มีอยู่คนนึงเลือกที่จะเดินเลี่ยงออกมา “ควอน ซุนยอง” ไม่ใช่ว่าเขาไม่ห่วงซึงกวานหรอกนะ แต่ซอกมินก็น่าสงสารเหมือนกัน เขาเลยเลือกที่จะเดินมาหาตัวการที่ทำให้ซึงกวานร้องไห้ ในหัวของโฮชิคิดแค่ว่า ซอกมินก็คงเสียใจไม่น้อยกับการกระทำของตัวเองเหมือนกัน..


“ซอกมินอาาา เป็นไงมั่ง”

“ฮยอง..” ตามที่คิด ถึงซอกมินจะไม่ได้ร้องไห้จนน่าสงสารแบบซึงกวาน แต่ยังไงสำหรับซูนยองแล้ว ไม่ว่าใครจะร้องไห้ยังไง มันก็น่างสารอยู่ดี

“ไม่ร้องๆดิ ร้องทำไม” เขาเดินตรงเข้าไปกอดปลอบน้องชายหน้าม้าที่นั่งร้องไห้เงียบๆอยู่คนเดียว ซอกมินเอ้ยย แค่หน้าสดก็ดูแย่อยู่แล้ว ยังจะมาร้องไห้อีก

“ซึงกวานเขาบอกเลิกผมอ่ะ ฮยอง ผมทำไงดี”

“แล้วนายไปทำอะไรให้ซึงกวานบอกเลิกล่ะ”

“ผมไม่รู้”

“รอให้ซึงกวานใจเย็นกว่านี้ก่อน เดี๋ยวค่อยเข้าไปคุย”

“ฮึกก”

“เอาน่า เดี๋ยวฮยองช่วย”

“ขะ ขอบคุณครับฮยอง”

“ไม่ร้องๆ มาๆกอดกันๆ”


   เมมเบอร์ทุกคนต่างก็ผลัดเปลี่ยนกันเดินไปมา เพื่อปลอบสมาชิกทั้งสองที่ยังร้องไห้ไม่หยุด ดูท่าจะไม่ดีแล้วสิ ลีดเดอร์ของวงคิดในใจ เอสคุปส์เรียกรวมเมมเบอร์ที่เหลือนอกจากซอกมินและซึงกวาน ให้ไปรวมกกันที่ระเบียง


“ฮยองว่า เราต้องทำอะไรสักอย่าง”

“ทำไรอ่ะ ฮยอง” ดีโน่ที่เป็นห่วงฮยองทั้งสองไม่แพ้กันจนร้องไห้ตามไปด้วยถามขึ้น

“จับสองคนนั้นมานั่งร้องไห้ข้างกันดีมั้ย” จีฮุน โปรดิวท์เซอร์ของวงเอ่นขึ้นท่ามกลางเสียงร้องไห้ของซึงกวาน ที่ดังมาถึงระเบียง

“อาาาา ฉันว่าไม่ต้องแล้วล่ะ ดูนั่นสิ” โจชัวร์ชี้ไปที่โซฟากลางห้องนั่งเล่นที่ซึงกวานนั่งร้องไห้ แต่ตอนนี้ดันเพิ่มมาอีกคน ซอกมินนั่นเอง...

“เราจะเข้าหรือเราจะปล่อยให้เขาเคลียร์กันสองคน” เวอร์น่อนเอ่ยขึ้นกลางวง

“ยังไงดีล่ะ ถ้าเกิดปล่อยไว้สองคน..” ด้วยความเป็นห่วงหมิงฮ่าวจึงไม่อยากปล่อยไว้ให้อยู่สองคน

“เราไปข้างในกันเถอะ” แล้วด้วยความอยากรู้และเป็นห่วงของลีดเดอร์เลยพูดขึ้นอย่างหนักแน่น แล้วนำกองทัพไปยืนรายล้อมทั้งคู่

“คุปส์ฮยอง ทำแบบนี้เขาจะเคลียร์กันได้ยังไงล่ะครับ” จุนที่เห็นหน้าตาอึดอัดของซึงกวานพูดขึ้น

“ก็เคลียร์ไปสิ เราเคยสัญญากันว่าไง”

“มีปัญหาอะไรเมมเบอร์ต้องรับรู้” วอนอูหน้ามึนเอ่ยขึ้นด้วยหน้ามึนๆของเขา

“เพราะฉะนั้นพวกเราจะอยู่ด้วย ถึงจะรู้ว่าเป็นเรื่องของคนสองคนก็เถอะ”

“ซอกมิน ทำตามที่ฮยองบอกนะ” ซูนยองพูดขึ้นท่ามกลางความสงสัย ก็สงสัยน่ะสิ ว่าไปคุยอะไรกัน ซอกมินก็พยักหน้ารับ สีหน้าดูดีขึ้นนิดนึง เห็นแบบนี้ซูนยองก็หายห่วง ทำตามที่บอกน่ะหรอ ก็ไม่มีอะไร แค่ให้พูดมันออกไปให้หมด ความรู้สึกของตัวเอง แค่นั้น...


 

“อ้วน เค้าขอโทษ”

“ฮึก ฮืออ”

“ไม่ร้องสิอ้วน เค้าขอโทษนะ เราไม่เลิกกันนะ นะอ้วนนะ” ซอกมินเขยิบเข้ามาใกล้ซึงกวนหมายจะคว้าตัวมากอดนั่นแหละ แต่เจ้าตัวดันขยับหนี

“ฮึก ไม่”

“ไม่เลิก?”

“เลิกสิ บูไม่ทนแล้ว”

“เค้าขอโทษ ไม่โกธรเค้านะ”

“ฮือออ”

“บู ซึงกวาน” ผมเรียกชื่อเต็มของเขา ผมมักจะเรียกแบบนี้เวลาที่ผมจริงจังและตอนนี้ผมก็โคตรจริงจัง

“ไร”

“ขอโทษครับ จะไม่ทำอีกแล้ว” ผมก้มหัวขอโทษซึงกวาน ใครจะมองว่ามากไป แต่ผมรู้สึกผิดจริงๆนะ พอมาคิดๆดู คงไม่มีใครชอบให้แฟนเขินคนอื่นออกสื่อขนาดนั้นหรอก ถึงแม้ว่าเรื่องที่เราคบกันจะรู้แค่เหล่าเมมเบอร์ก็เหอะ

“ไม่ต้องมาก้มหัวขอโทษเลยนะ ยังไงบูก็ไม่อยากคบกับฮยองแล้ว”

“ทำไมล่ะครับ” ผมเงยหน้าถามด้วยความสงสัย

“บูไม่ชอบ”

“อ้วนไม่ชอบเค้าแล้วหรอ”

“เปล่า”

“งั้นบูไม่ชอบอะไร บอกเค้าสิ เค้าจะไม่ทำอีก”

“บูไม่ชอบที่ซอกมินฮยองไม่แสดงออกกับบู แต่ดันไปเขินแจฮยอนฮยองออกสื่อ”

“หึงพี่ซอก?”

“หึงอะไร เลิกกันแล้ว”

“ใครบอก พี่ไม่เลิก เราต้องไม่เลิกกัน”

“ไม่ เราเลิกกัน”

“พี่บอกว่าไม่เลิกก็ไม่เลิกดิ”

“ฮึก ไม่เอาอ่ะ จะเลิ..”

“พี่รักเรานะ ซึงกวานนี่”

“พี่ซอกว่าไงนะ”

“พี่รักซึงกวานนะ”

“พี่ซอก..”

“พี่พูดจริงๆนะ ที่ผ่านมาพี่อาจจะไม่แสดงออกว่ารักเราแค่ไหน..”

“...”

“แต่พี่รักเรามากกว่าที่เราคิดนะ”

“บูจะเชื่อพี่ได้ยังไง พี่ไม่เคยแสดงมันออกมาเลยว่ารัก ไม่เคยพูดสักครั้งด้วยซ้ำ นอกจาก..”

“หืมมม นอกจาก?”

“เรื่องอย่างว่า -//-”

“ก็ถือว่าบอกรักมั้ยล่ะครับ อ้วน”

“ไม่นับ บูอยากได้แบบไม่ต้องมีเรื่องนั้นเข้ามา อยากให้พี่ซอกพูดมันออกมาเอง”

“แล้วเมื่อกี๊ ก็ไม่มีเรื่องอย่างว่า พี่ก็พูดมันนะ ว่ารักน่ะ..”

“บู..”

“บูอะไรครับ”

“บูอยากฟังอีก บูอยากฟังทุกวัน”

“รักนะครับ”

“-//-“

“พี่รักเรานะ ตัวเล็ก”

>//<

“รักอ้วนนะครับ”

“พี่ซอกบ้า”

“เอ้า ก็อยากได้ยินไม่ใช่หรอ รู้มั้ยพี่อยากจะพูดมันทุกวันเลย..”

“...”

“เพราะเวลาที่พี่พูดแล้วเราเขินน่ะ น่ารักที่สุดเลยรู้มั้ย”

“งื้อออ >3<

“ซึงกวานครับ”

“ครับ พี่ซอก”

“เราไม่เลิกกันแล้วเนอะ คืนดีกันนะ”

“ขอคิดก่อน อืมมม..”

“ผมรักคุณครับ ซึงกวาน ตัวเล็กของผม”

“หึยยย พี่ซอกพูดไรเนี่ย ><

“ไม่ชอบหรอ?”

“พี่จีซูฮะ นอนนอกห้องนะครับ”

“คืนนี้พี่ว่าจะนอนนอกห้องพอดีเลย

“พี่ซอก”

“ครับ”

“เราไปคืนดีกันในห้องดีกว่า พวกฮยองเยอะ บูอาย ป่ะ” จากนั้นผมอี ซอกมินก็ถูกหมูน้อยตัวเล็กลากเข้าห้องไปท่ามกลางเสียงโห่แซวของเมมเบอร์และ..


น้ำตาของจีซูฮยอง น่าสงสารเขานะครับ นอนนอกห้องอีกแล้ว... ฮ่าๆ


 

“คุณควอนครับ ผมขอเข้าไปนอนห้องใหญ่ด้วยคนสิ”

“ยินดีครับ ฮ่าๆ”





เดี๋ยวก่อนแม่สาวน้อย !!!


 




   ใครบอกว่าบูใสๆ ผมบอกอีกรอบว่ามันไม่จริง มันไม่ใช่ ที่ซอกเจอมาซอกอยากจะบอกว่า บูมันร้ายกว่าที่คิดครับ เอะอะลากเข้าห้องอย่างเดียว เห็นอย่างนี้แล้ว ยังบอกว่าบูใสๆอีกมั้ยครับ







ผลงานทั้งหมด ของ feel_to_fic

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 23 มกราคม 2560 / 20:37
    สงสารพี่จอชเค้านะคะ 5555555555
    #3
    0
  2. #2 Prow 'BnlluCr' (@ProwbanaSone) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 11:13
    โอ้ยสงสารจีซู 5555555555
    #2
    0
  3. #1 บูวพูว์พาร์ลไง
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 01:00
    โอ้ยยยยยย พี่จีซู 5555555

    แข่งกันร้องไห้ทำไมมม แล้วอะไรคือเมมเบอร์ไปมุงดูแฟนเขาคืนดีกัลลล มันไม่ถูกต้องง555555

    แต่โอเค๊ มันเป็นกฏ55555555

    #1
    1
    • 11 พฤษภาคม 2559 / 14:38
      ช่ายยยๆ มันเป็นกฏ เมมเบอร์ต้องทำตาม555 จีซูนี่เหมือนจะได้นอนนอกห้องบ่อย ต้องรีบหาคู่ให้พี่เขาแล้วล่ะ//ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์ติชิมนะค่ะ
      #1-1