คัดลอกลิงก์เเล้ว

|SEVENTEEN| My reason is . . . #seokboo

โดย feel_to_fic

ก็นายมัวแต่สนใจแต่บอน่ลนี่ อะไรๆก็บอน่ลนี่ นายจะมาเรียกร้องเอาอะไรกับพี่อีกล่ะซึงกวาน ไปหาบอน่ลนี่ของนายเลยไป!

ยอดวิวรวม

372

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


372

ความคิดเห็น


8

คนติดตาม


16
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  2 ม.ค. 60 / 21:12 น.
นิยาย |SEVENTEEN| My reason is . . . #seokboo |SEVENTEEN| My reason is . . . #seokboo | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
My reason is . . .

seokmin x seungkwan

By: Feel_To_Fic {@ppforfahindy}




"เหตุผลของพี่น่ะคือนายไงซึงกวาน"




เหตุมันเกิดมาจากหมั่นไส้นุ้งบู อะไรๆก็บอน่ลนี่ และบวกกับสตอรี่สั้นๆที่ไรท์ทวิตไว้(ใน #จึงกวานไม่สนใจฮยงเยยนะ) จึงบังเกิดฟิคเรื่องนี้ขึ้นมา ติชมกันได้ตามสบายเลยนะคะ




{ winter dark theme }

เนื้อเรื่อง อัปเดต 2 ม.ค. 60 / 21:12




"ให้มันจบแค่นี้เถอะนะ ซึงกวาน"



   พวกคุณเคยมีแฟนก็เหมือนไม่มีบ้างไหมครับ ผมมีแฟนอยู่คนนึง คบกันมาได้หกเดือนกว่าๆแล้วครับ เขาเด็กกว่าผมหนึ่งปี เขาทั้งช่างจ้อและน่ารัก วันๆเขาก็เอาแต่พูดเรื่องต่างๆเยอะแยะไปหมด รวมถึงเรื่องของเพื่อนเขาด้วย ในทุกๆวันผมจะต้องได้ยินชื่อเพื่อนสนิทของเขาไม่ต่ำกว่าสิบคำ วันนี้ก็เหมือนกัน..


"นี่ๆพี่ซอกดูนี่สิ บอน่ลนี่ซื้อให้ล่ะ น่ารักมากเลย"

"อ่าา งั้นหรอ.."

"พี่ซอกๆ วันนี้น้องบูไปติวหนังสือกับบอน่ลนี่นะ"

"อ่า.." ไปอีกแล้ว วันก่อนก็ไป

"พี่ซอกวันนี้ไม่ต้องมารับน้องบูนะ เดี๋ยววันนี้น้องบูจะไปดูหนังกับบอน่ลนี่ด้วย"

"อื้ม.." นอกจากจะไปแล้วยังไม่ให้ไปรับอีกต่างหาก

"พี่ซอกพรุ่งนี้วันเกิดบอน่ลนี่ เดี๋ยวน้องบูขอแวะซื้อของขวัญให้บอน่ลนี่แปปนึง"

"ได้สิ.." วันนี้ได้เจอกันแค่ครึ่งชั่วโมงเดี๋ยวนายก็จะไปหาเพื่อนแล้ว นายก็ยังจะลากพี่ไปซื้อของให้เพื่อนอีกเนี่ยนะซึงกวาน

"พี่ซอกๆรู้มั้ยบอน่ลนี่ชอบตุ๊กตากลมๆแหละ วันก่อนเห็นบอกชอบตัวกลมๆ น้องบูซื้อนี่ให้ดีมั้ย" ซึงกวานชี้ไปที่ตุ๊กตาลูกพีชก้อนกลมน่ารัก ก่อนจะหยิบมันขึ้นมาโชว์ให้แฟนดู

"อ่า.. น่ารักดีเพื่อนนายน่าจะชอบ"

"แน่นอนว่าต้องชอบสิ อ้อ ซื้อนี่ให้บอน่ลนี่ด้วยดีกว่า" เด็กน้อยยิ้มแป้นให้กับของในมือก่อนจะเดินปุ้กลุ้กไปรอบๆร้านกิ๊ฟช็อปเล็กๆ ซอกมินมองตามแฟนตัวเล็กอย่างเบื่อหน่าย เขาไม่รู้ว่าต้องพูดยังไงให้อีกฝ่ายเข้าใจว่าเขาเองก็อยากได้ความสนใจบ้าง

"พี่ซอกส่งน้องบูตรงนี้แหละ น้องบูนัดกะบอน่ลนี่ไว้ตรงนี้ เดี๋ยวบอน่ลนี่ก็มาแล้ว"

"ซึงกวานคือว่า.."

"นั่นไง บอน่ลนี่มาแล้ว น้องบูไปก่อนนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เจอกันนะพี่ซอก บ๊ายบาย" ฉีกกฏของการลาแฟนไปเลย มันมีที่ไหนล่ะแบบนี้ เด็กน้อยโบกมือลาแฟนของตัวเองก่อนจะเดินไปกับเพื่อนอย่างตื่นเต้นและพูดคุยถึงหนังที่กำลังจะไปดู ซึงกวานมันเกินไปแล้วนะ ผมได้แต่ยืนมองแฟนตัวเองเดินไปกับบอน่ลนี่..


   ผมไม่รู้ว่าเพื่อนคนนั้นมีอะไรดีหนักหนา ทำไมซึงกวานถึงเอาแต่พูดถึงอยู่บ่อยๆ กลับจากโรงเรียนหรือตอนนัดเจอกัน แฟนของผมก็จะพูดถึงแต่บอน่ลนี่ ผมชักจะเริ่มหงุดหงิดซะแล้วสิ ผมเป็นแฟนนะ แต่เหมือนผมจะสำคัญน้อยกว่าเพื่อนสนิทคนนั้นยังไงก็ไม่รู้

"ซึงกวานไปกินข้าวกัน" ผมเดินมารับน้องไปทานอาหารกลางวันเป็นปกติที่ห้องเรียน แต่สีหน้าน้องกลับดูยิ้มแย้มผิดปกติ

"เป็นอะไรไปน่ะ ทำไมยิ้มกว้างขนาดนี้ล่ะหื้มม.." ผมหยิกแก้มนุ่มแล้วแกล้งดึงไปมาอย่างที่ชอบทำเป็นประจำ

"โอ้ยพี่ซอก น้องบูเจ็บนะ มาหยิกแก้มกันทำไมเนี่ย" แต่วันนี้น้องกลับตะคอกใส่ผมซะงั้น มือที่กำลังหยิกอยู่ชักกลับอย่างเร็วจี๋ คนแก่กว่าดูหงอยไปถนัดตา

"ขอโทษนะ"

"ช่างมันเถอะ เฮ้อ คนกำลังอารมณ์ดีๆ" ซึงกวานบอกปัดอย่างเสียอารมณ์ ก่อนจะเดินเลี่ยงไปอีกทาง

"นายจะไปไหนน่ะ โรงอาหารไปทางนี้ไม่ใช่หรอ"

"น้องบูไม่อยากไปกับพี่ซอกแล้ว น้องบูจะไปหาบอน่ลนี่" อีกแล้ว บอน่ลนี่อีกแล้ว ผมถูกน้องทิ้งเพราะน้องไปหาบอน่ลนี่อีกแล้ว..



บางทีผมก็อยากจะถามน้องไปว่า ผมยังเป็นแฟนของน้องอยู่รึเปล่า..




"มึงกูจะโดนน้องเทแล้วแน่ๆเลยว่ะ" ซอกมินที่นั่งอยู่กับเพื่อนรักอย่างมินกยูกำลังนั่งปรับทุกข์กันอยู่ ต่างฝ่ายต่างแบกเรื่องหนักใจมาปรึกษากัน และในวันนี้
เหมือนว่าปัญหาหนักใจของซอกมินจะมีมากกว่า

"ทำไมวะ เกิดอะไรขึ้น"

"บอน่ลนี่"

"ใคร?"

"เพื่อนสนิทน้องน่ะ เพิ่งเข้ามากลางเทอมนี้"

"แล้วน้องทำไม แย่งแฟนมึงไปแล้วหรอ"

"เหมือนจะอย่างนั้นว่ะ ทุกวันนี้อะไรๆก็พูดถึงแต่บอน่ลนี่ เมื่อกี้ก็โกธรกูแล้วก็ไปหาบอน่ลนี่ กูเหมือนไม่มีตัวตน"

"กูเตือนแล้วว่ามีแฟนเด็กมันไม่แน่นอน"

"กูจะทำยังไงดีวะมิง กูไม่อยากเสียน้องไปอะ" ซอกมินทำหน้าเครียดหนัก 

"ก็ถ้าใจน้องไม่อยู่กับมึงแล้ว รั้งยังไงน้องก็คงจะไปอยู่ดีนั่นแหละ ทำใจแต่เนิ่นไม่ดีกว่าหรอวะ" มือหนาของเพื่อนแตะลงบนไหล่เบาๆเพื่อปลอบ

"เฮ้ออออ.. ยังไงน้องก็คงจะบอน่ลนี่อยู่ดีสินะ" ซอกมินเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง เขาไม่อยากจะนึกถึงวันที่ต้องเลิกจากคนตัวเล็กที่เขารักเลย




ระหว่างทางกลับบ้าน

"พี่ซอกๆวันนี้น้องบูจะไป.."

"ซึงกวาน" ซึงกวานพูดไม่ทันจะจบก็โดนคนแก่กว่าพูดตัดประโยคด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

"ฮับ?"

"ทำไมนายเอาแต่พูดว่าบอน่ลนี่อยู่เรื่อยเลย อะไรๆก็บอน่ลนี่ พี่ชักจะไม่ไหวแล้วนะ บอกพี่มาซิ ว่าเราเป็นอะไรกันแน่ เรายังเป็นแฟนกันอยู่รึเปล่า" ซอกมินระบายความอัดอั้นในใจออกไป คนที่เดินผ่านกันไปมาต่างหันมาสนใจประโยคสนทนานของทั้งคู่เป็นตาเดียว

"ก็บอน่ลนี่เป็นเพื่อนรักน้องบูไง ทำไมพี่ซอกต้องโกธรน้องบูด้วยเล่า แล้วอีกอย่างเราก็ยังเป็นแฟนกันไง เราไม่เหมือนแฟนกันตรงไหน"

"ตรงที่นายเอาแต่สนใจบอน่ลนี่นั่นแหละ นายเคยสนใจพี่บ้างมั้ยซึงกวาน เคยแคร์บ้างมั้ยว่าพี่รู้สึกยังไงกับคำว่าบอน่ลนี่อย่างนู้น บอน่ลนี่อย่างนั้น บอน่ลนี่ให้อันนี้ บอน่ลนี่ทำอันนั้น นายเคยแคร์พี่บ้างมั้ย" ซอกมินขึ้นเสียงด้วยความอารมณ์เสีย ใจก็คอยปลอบตัวเองให้ใจเย็นลง แต่พอเห็นอีกตั้งท่าจะปกป้องบอน่ลนี่เขาก็อดที่จะพาลใส่ไม่ได้

"น้องบูสนใจพี่ซอกเสมอนั่นแหละ"

"ถ้าสนใจจริงนายเคยรู้บ้างไหมว่าตอนนี้พี่รู้สึกยังไง มันเจ็บนะเว้ย ที่แฟนตัวเองเอาแต่พูดถึงคนอื่นอะ นายก็รู้ไม่ใช่หรอว่าเวลาที่เรามีให้กันมันน้อยมาก แต่นายก็ยังจะพูดถึงคนอื่นเวลาที่เราอยู่กันสองคนอีก นายมันใจร้ายเกินไปแล้วซึงกวาน" ซอกมินกลืนก้อนสะอื้นที่มาจุกอยู่ตรงลำคอลงไปอย่างยากเย็น พยายามจะกระพริบตาเพื่อไล่น้ำที่เอ่อนองอยู่ที่ขอบตา

"ก็น้องบู..."

"น้องบูทำไม น้องบูกับบอน่ลนี่เป็นเพื่อนกันนี่นา ทำไมจะพูดถึงไม่ได้อีกแล้วใช่มั้ย นายจะพูดประโยคนี้อีกแล้วใช่มั้ย ทุกทีเลย ทะเลาะกันทีไรนายก็พูดแบบนี้ทุกทีเลย พี่ไม่อยากทนกับคนที่เอาแต่พูดถึงคนอื่นอยู่ตลอดเวลาแบบนี้หรอก"

"พี่ซอกจะทำอะไร ปล่อยน้องบูนะ" ซอกมินกำข้อมือเล็กเอาไว้แล้วออกแรงลากไปที่ป้ายรถเมล์

"เลือกเอาจะกลับบ้านพร้อมพี่หรือจะไปหาบอน่ลนี่ของนาย" ร่างเล็กถูกเหวี่ยงลงบนเก้าอี้นั่งรอรถโดยสาร ทางตรงหน้ามีสองแยกคือแยกที่ไปทางบ้านของเขาและซอกมิน กับอีกแยกที่ไปทางบ้านบอน่ลนี่ ซึงกวาร้องไห้ออกมาด้วยความกลัว เขาไม่เคยเจอพี่ซอกโหมดนี้มาก่อน ก็แค่อยากยั่วให้หึงนิดหน่อย แต่ดันทำให้เรื่องมันบานปลายซะได้ งื้ออออ ออต๊คเค..

"ตอบพี่มา บู ซึง กวาน นายจะเลือกอะไร"

"น้องบูจะกลับบ้าน"

"ไม่ไปบอน่ลนี่แล้วใช่มั้ย"

"อื้ม ไม่ไปแล้วฮับ"

"ดี งั้นกลับบ้านกัน" ซอกมินพรูดลมหายใจออกมาอย่างหัวเสียพร้อมกระชากแขนเล็กให้ลุกเดินตามเขามา

"งื้อออ อย่าดึงน้องบูแรงสิ น้องบูเจ็บ" แรงบีบที่ข้อแขนทำให้เกิดรอยแดงเป็นปื้น คนเด็กกว่าร้องงุ้งงิ้งไปมาหวังว่าคนรักจะปล่อยแต่ก็ไม่

"ถึงแล้ว เข้าบ้านไปนอนได้แล้วไป แล้วก็ขอโทษที่ใส่อารมณ์นะ" เมื่อเดินมาถึงบ้านหลังเล็ก ซอกมินก็จัดการเปิดรั้วแล้วดันอีกคนเข้าไปแล้วเขาก็เดินออกมา
เพื่อตรงไปยังบ้านเขาที่อยู่อีกซอยนึง แต่ยังไม่ทันจะก้าวขา เขาก็ได้ยินตำที่ได้ยินมาเป็นล้านคำนั่นอีกแล้ว

"ฮัลโหลๆ บอน่ลนี่วันนี้บูไปติวด้วยไม่ได้แล้วนะ เหมือนพี่ซอกจะโกธรบูหนักเลย ขอโทษด้วยนะ"
เสียงพูดคุยโทรศัพท์ดังแว่วๆ ขาสองข้างหมุนตัวเดินกลับไปยังทางที่จากมา มือใหญ่ก็ปัดโทรศัพท์ที่คนน้องคุยอยู่ออก อารมณ์ที่เหมือนจะดีๆก็พลันหายไป

"บู ซึง กวาน"

"อะไร.."

"ถ้านายยังเอาแต่บอน่ลนี่แบบนี้ พี่จะทนไม่ไหวแล้วนะ"

"อย่ามาขึ้นเสียงใส่น้องบูแบบนี้นะพี่ซอก"

"ถ้าไม่อยากให้พี่ขึ้นเสียงใส่ก็เลิกกันไปเลยไป! พี่จะได้ไม่ต้องมาฟังแต่คำว่าบอน่ลนี่ๆสักที พี่เบื่ออะเข้าใจมั้ย"

"เลิกก็เลิกสิ น้องบูก็เบื่อที่พี่ซอกเอาแต่โกธรน้องบูแบบนี้เหมือนกัน พี่ซอกเอาแต่โกธรแล้วมาลงที่น้องบู ไม่มีเหตุผลเอาซะเลย"

"ทำไมจะไม่มี เหตุผลของพี่น่ะคือนายไง เพราะนายเอาแต่บอน่ลนี่นั่นแหละ"

"อย่าเอาบอน่ลนี่ของน้องบูมาเกี่ยวนะ!"

"เมื่อกี้พูดว่าไงนะ บอน่ลนี่ของน้องบูงั้นหรอ" เสียงที่ตะคอกใ่น้องในตอนแรกลดแรงลงกลายเป็นเสียงพูดราวกระซิบ จู่ๆเหมือนร่างกายจะหมดแรงไปเสียดื้อๆ 
เขาใช้แรงเฮือกสุดท้ายคั้นเสียงออกมาก่อนที่ทุกอย่างจะจุกอยู่ที่อก แล้วหมุนตัวเดินกลับหลังไปพร้อมหยาดน้ำตา..

"พี่คงไม่มีความหมายกับนายแล้วสินะ ตัวเล็ก"



หลายวันผ่านไปไร้วี่แววติดต่อจากคนตัวเล็ก ซอกมินถอนหายใจเป็นรอบที่ร้อย ถึงจะเลิกกันไปแล้ว แต่ใจผมก็ยังคงวุ่นวายอยู่ดี ก็น้องน่ะสิ ดูไม่เดือดเนื้อร้อนใจหรืออะไรเลยที่เลิกกับผมไป น้องก็ยังคงเรียกหาแต่บอน่ลนี่อยู่เหมือนเดิม ถ้าไม่รักกันแล้วนายจะมายอมคบกับคนอย่างพี่ทำไมวะซึงกวาน


แต่แล้ววันนึงจู่ๆผมก็โดนมือเล็กลากเข้าไปในห้องของชมรมกีฬาใกล้..

"พี่ซอกน้องบูมีเรื่องจะคุยด้วย"

"อะไร? จะมาบอน่ลนี่อะไรอีกล่ะ"

"น้องบูขอโทษ น้องบูไม่ได้ตั้งใจ น้องบูแค่อยากให้พี่ซอกหึงน้องบูเฉยๆ น้องบูไม่ได้ตั้งใจนะ ไม่เลิกกันนะ งื้อออ" ปากเล็กเริ่มเบะออกทำให้น้องมีใบหน้าน่าสงสาร

"ทำอะไรเคยคิดถึงกันบ้างมั้ยซึงกวาน นายเคยคิดบ้างมั้ยว่าทำแบบนี้ความรู้สึกพี่มันจะหมดลงน่ะ"

"ไม่จริง.. ไหนพี่ซอกบอกชอบน้องบูไง"

"เมื่อก่อนน่ะใช่ แต่ตอนนี้คงไม่แล้วล่ะ เล่นกับความรู้สึกคนอื่นมันไม่สนุกนะซึงกวาน" ผมพูดออกไปตามความจริง ที่จริงก็ไม่อยากจะทำแบบนี้หรอก แต่ความรู้สึกของผมมันเหมือนจะหมดลงไปแล้วจริงๆ

"ฮึก.. พี่ซอกใจร้าย"

"นายใจร้ายกับพี่ก่อนไม่ใช่รึไง"

"ไม่เอาอะ น้องบูไม่อยากเลิก ไม่เลิกนะ"

"เลิกกันน่ะดีแล้ว"

"ไม่เอา ไม่เลิก"

"ก็นายมัวแต่สนใจแต่บอน่ลนี่ อะไรๆก็บอน่ลนี่ นายจะมาเรียกร้องเอาอะไรกับพี่อีกล่ะซึงกวาน ไปหาบอน่ลนี่ของนายเลยไป!"

"น้องบูขอโทษ ขอโทษนะ นะ นะ นะ.. ยกโทษให้น้องบูนะพี่ซอกมิน"

"ให้มันจบแค่นี้เถอะนะ ซึงกวาน"

"......"

"ไปหาบอน่ลนี่ของนายซะ จบกันแค่นี้เถอะ"


ราวกับเดจาวู ขาเรียวสองข้างหมุนตัวหันหลังกลับเหมือนครั้งก่อนพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมาไม่ขาดสายอีกครั้ง..




THE END.



ติชมกันได้ตามสบายนะฮะ ไรท์ไม่รู้ว่าจะเขียนแค่ภาคเดียวรึเปล่า อาจจะมีภาคสองก็ได้ ถ้านุ้งบูยังเอาแต่บอน่ลนี่แบบนี้น่ะนะ555555
ขอบคุณที่ติดตามและเข้ามาอ่านนะฮับ

ผลงานทั้งหมด ของ feel_to_fic

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

8 ความคิดเห็น

  1. #8 SindyP (@SindyP) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 22:52
    เง้อ BAD ENDINGเฉยเลอ น้องบูไม่น่าเลย
    #8
    0
  2. #7 BamBoo_MN (@manowsnwig7) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 00:28
    ฮื้อออเศร้าาา ยัยก้อนบูน่าตีนัก สงสารพี่ซอก พี่ซอกก็ใจเย็นน้าา น้องเขาเห่อเพื่อนรักอยู่ม้างงงง 5555
    #7
    0
  3. #6 Jisoo
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 20:12
    ฮือ เศร้าค่ะ ไรท์มาต่อเถ้อะะ ใจบางมากเลยจุดนี้ สงสารซอก ;-;
    #6
    0
  4. วันที่ 13 มกราคม 2560 / 22:33
    โอ้ยยร้องไห้..เศร้าอ่ะไรท์เค้าอยากให้จบแบบแฮปปี้หง้ะ55555
    #5
    0
  5. #4 bbell2iiam (@bbell2iiam) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 09:06
    ม่าเฉยเลยอ่ะ ฮืออออ จะร้องไห้ หน่วงอ่ะะะะะ
    #4
    0
  6. #3 ❥เสือฮาชิ (@WICHIKULAB) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 21:36
    ไม่ได้นะ จะจบแบบนี้ไม่ได้นะ! ไรท์มาต่อพาร์ทสองเร็วๆเลย

    ไม่เอาดิ ฮืออออ น้องบูก็หน่วงพี่ซอกก็หน่วง สงสารน้อง
    #3
    1
    • #3-1 feel_to_fic (@Fah_Indy) (จากตอนที่ 1)
      2 มกราคม 2560 / 21:44
      หามม.มาสาดไรท์ทีจิ ไรท์ก็อยากให้จบดีๆเหมือนกัน แง้งงงงง
      #3-1
  7. #2 pokpakcarat (@pokpakcarat) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 21:32
    ไรต์คะไม่เอาไม่จบแบบนี้สิTT
    #2
    1
    • #2-1 feel_to_fic (@Fah_Indy) (จากตอนที่ 1)
      2 มกราคม 2560 / 21:34
      ไรท์ขอโทษษษษ.. T^T ถ้ามีโมเมนต์ซอกบูมา เดี๋ยวไรท์จะเขียนภาคต่อให้จบสวยๆให้น้าาาา
      #2-1
  8. วันที่ 2 มกราคม 2560 / 19:52
    รอติดตามนะคะ :)
    #1
    1
    • 2 มกราคม 2560 / 21:44
      ขอบคุณที่รอติดตามนะคะ><
      #1-1