(fic all anime) ก็แค่อยากไปโลกอนิเมะเท่านั้น!!

ตอนที่ 64 : ตอนที่ 61) ชายไม่จริงหญิงแท้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 297
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    12 ต.ค. 62

โทกะเธอพยายามใช้มีดในมือของเธอฟันใส่ไทโตะแต่มีหรือที่ไทโตะจะโดนการโจมตีนั้นเขาเอี้ยวตัวหลบซ้ายขวาไปมาอย่างสบายๆ แขยข้าวขวาที่เคยเปลี่ยนมันเป็นลาวาก็ทำให้กลายมาเป็นแบบเดิม

"อย่าเอาแต่หลบอย่างเดียวสิ"โทกะพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มกว้างออกมาแต่ก็ยังฟันมีดอยู่

"ก็ได้"

ไทโตะกระโดดถอยออกห่างและมองมาที่โทกะ

"แต่มันจะจบเร็วเลยละนะ"

ไทโตะกระโดดเบาๆเป็นจังหวะ

"หมายความว่ายัง-"โทกะ

พัวะ!! อัก!!

"หมายความว่าอย่างงี้ไงล่ะ"

ไทโตะพุ่งตัวมาด้วยความเร็วและต่อยเข้าที่ท้องของโทกะจนเธองอตัวสำลักน้ำลายออกมาและค่อยๆจะล่วงลงพื้นหมดสติไป ไทโตะได้มาประคองตัวเธอเอาไว้

"ตามสัญญานะ"

แล้วไทโตะก็วาปมายังห้องของเขาทันทีจากนั้นก็พาร่างของโทกะที่หมดสติอยู่ไปนอนพักที่เตียงในอีกห้องหนึ่ง(ห้องที่ไทโตะเช่ามี3ห้องนอน2ห้องน้ำนะ)

ไทโตะเดินไปอาบน้ำไม่นานและออกมาแต่ก็ใส่เพียงแค่พ้าขนหนูอยู่เท่านั้น เมื่อไทโตะเดินมาก็เจอกับโทกะที่ได้สติตื่นแล้วและตอนนี้ก็กำลังมองร่างกายไทโตะอยู่และหน้าแดงเอามือทั้งสองข้างจับเข้าที่แก้มและบิดตัวไปมา

"ฮิๆ คุณไทโตะยั่วฉันหรอคะ"โทกะ

ไทโตะคิ้วตุกเดินไปหาโทกะและประเคนกำปั้นใส่หัวไป

"โอ็ยๆๆ ไทโตะรุนแรงจังเลย~~~~~"โทกะ

ไทโตะไม่สนใจเสียงของโทกะเขาเดินเข้าห้องนอนของเขาไปเปลี่ยนชุด เป็นชุดเสื้อยืดสีดำแขนสั้นตรงกลางเสื้อมีรูปเดดพูลถือดาบและปืนคนละข้างกำลังกระทืบทานอสอยู่พร้อมกับตัวอักษรที่แทนคำหัวเราะ ส่วนกางเกงเป็นขาสั้นเหนือเข่าสีขาว

"เอาล่ะเรามาเข้าเรื่องดีกว่า ตามข้อตกลงที่พูดกันไว้ชั้นชนะ เธอต้องมาเป็นลูกน้องของชั้น"

ไทโตะพูดขึ้นให้โทกะฟังแต่ดูเหมือนเธอจะฟังหูซ้ายทะลุหูขวาเพราะเธอเอาแต่นั่งมองไทโตะและยิ้มออกมาพร้อมกับโยกหัวไปด้วย

"อืมๆ แล้วไงต่อหรอ"โทกะ

ไทโตะมองโทกะก็ได้แต่ถอนหายใจเขาไม่รู้ว่านิสัยของโทกะเป็นอย่างนี้หรือเปล่า ตามที่เขาอ่านจากพวกเน็ตมาเห็นหลายคนบอกว่าเธอคล้ายๆพวกยันเดเระหรือก็จิตนิดๆ แต่ทำไหมที่ไทโตะเจอมามันดูต่างจากที่เคยอ่านเจอมาเลยหรือเป็นเพราะเขาไม่ได้ดูภาคที่เธอออกมาเลยไม่รู้ว่านิสัยจริงๆของเธอเป็นยังไงรู้แค่ตามที่พวกชาวเน็ตรู้กัน ไม่ก็อาจจะเป็นเพราะโลกคู่ขนานก็ได้ใครจะไปรู้ล่ะนะ

"อ่า ภาระกิจของเธอที่ชั้นจะวานเลยก็คือให้ไปแอบแฝงตัวกับพวกสมาพันธุ์วิลเลินและคอยหลายงานสถานการให้ชั้นฟัง ตอนนี้ชั้นไม่รู้ว่าพวกมันก่อตั้งหรือยังแต่หากก่อตั้งแล้วเธอก็ต้อไปเข้าให้ได้ ถ้าหากยังให้เธอรอไปก่อนชั้นชื่อว่ายังไงพวกมันก้ต้องมาชวนเธอเข้าแน่นอน"

"รับทราบ!!"โทกะตะเบ็ะท่าด้วยรอยยิ้ม

"ว่าก็ว่าเถอะ เธอนะมีที่ให้นอนหรือยังล่ะถ้าไม่ก็มานอนที่นี้ได้ มีห้องว่างอยู่อีก2ห้อง"

"ฮิๆ ไม่มีหรอกชั้นจะมานอนที่นี้กับนายไทโตะ"โทกะพูดพร้อมกับจะพุ่งมากอดไทโตะ แต่เขาก็ไหวตัวทันพลิกตัวหลบโทกะได้

"คงยากหน่อยนะที่จะรุกใส่ชั้นนะ"

ไทโตะบอกและเดินเข้าห้องครัวไปทำอาหาร

"เดียวชั้นทำอาหารเย็นก่อน เธอก็ไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดด้วยล่ะเหม็นคาวเลือดชมัด ชุดเปลี่ยนก็อยู่ในตะกร้าห้องน้ำหาดูเอา"

ไทโตะตระโกนบอกโทกะแล้วก็มาสนใจเมนูอาหารที่ตนจะทำ ไทโตะเดินไปหยิบเนื้อในตู้เย็นออกมาและใช้พลังเปลี่ยนอุณภูมิให้มันเป็นอุณภูมิห้อง จากนั้นก็เอาเกลือกับพริกไทยหมักกับเนื้อทั้ง2ด้าน

ไทโตะหมักเนื้อเสร็จก็เดินไปหยิบกระทะที่มันเอาไว้ใช้ย่างโดยเฉพาะเอามาตั้งไฟให้กระทะเริ่มร้อนก็ใส่เนยจืดลงไปหน่อยหนึ่งเขี้ยๆให้มันไปทั่วกระทะและเอาเนื้อที่หมักเสร็จแล้วลงย่างไป ปกติแค่ตั้งกระทะให้ร้อนก็ใส่เนื้อลงไปย่างได้เลยแต่ที่ไทโตะใส่เนยลงไปด้วยนั้นก็เพื่อจะทำให้เนื้อมีกลิ่นหอมของเนยมาด้วยนั้นเอง

เขาย่างเนื้อเรื่อยๆไม่พยายามกลับเนื้อไปมาเพื่อที่จะได้ให้รสชาติของเนื้อเสียไป พออีกฝั่งสุกเขาก็พลิกเอาฝั่งที่ยังไม่สุกใส่กระทะ เขาใช้นิ้วจิ้มที่เนื้อเช็คว่ามันสุกระดับไหนแล้ว ชิ้นของเขาเอาความสุกระดับแรร์ส่วนของโทกะเขาให้มีเดียมแรร์ จากนั้นก็เอาเนื้อที่ย่างมาพักใส่จานที่เตรียมไว้ เขาเปลี่ยนจากกระทะที่เอาไว้ย่างมาเป็นทอดใส่น้ำมันลงไปและจากนั้นก็หยิบเฟรนซ์ฟรายส์มาทอดจำนวนหนึ่งและแบ่งใส่จานทั้งสองคนและยกไปไว้ที่โตีะกินข้าวของห้อง

"มาแล้วหรอโทกะเป็นไงชุดใส่ได้พอดีไหม"

ไทโตะจัดจานอาหารเสร็จแล้วก็หันไปมองที่ประตูห้องน้ำก็เห็นโทกะออกมาแล้ว

"ใส่พอดีเลยละ "โทกะคอบมาด้วยรอยยิ้ม

ไทโตะนั่งลงที่เก้าอี้

"มากินมือเย็นกัน นี้ชั้นทำเองกับมือเลยนะเป็นเนื้อสเต็กกับเฟรนซ์ฟรายส์อีกนิดหน่อย ชั้นไม่รู้เธอชอบความสุกระดับไหนเลยทำให้มีเดียมแรร์นะ"

"ฮิๆ ไทโตะนี้เหมือนรู้เลยนะว่าชั้นชอบกินแบบมีเดียมแรร์นะ"โทกะบอกและนั่งลงที่เห้าอี้

"งั้นหรอไม่รู้สินะคงเป็นเซนส์ล่ะมั้ง"

ไทโตะพูดมาด้วยรอยยิ้มและลงมือทานสเต็กไป




เวลาก็ได้ผ่านมาถึงช่วงเดือนเมษาของปีเป็นวันที่โรงเรียนยูเอย์เปิดภาคเรียนไทโตะที่กำลังใส่รองเท้านักเรียนเสร็จหันหลังมามองโทกะในชุดลำรองรอส่งเขาไปเรียน

"ไปดีมาดีนะ ไทโตะ"โทกะโบกมือให้ไทโตะด้วยรอยยิ้ม

"อ่า เธอก็ด้วยล่ะอย่าลืมไปหาข่าวเรื่องพวกวิลเลินด้วยและก็อย่าลืมพกเครื่องวาปด้วยล่ะ"

ไทโตะบอกและเดินออกจากห้องไป ส่วนเครื่องวาปนั้นไทโตะให้กับโทกะไว้เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการส่งตัวไปที่ไหนก็ได้แต่ที่ไทโตะให้ไว้มันถูกตั้งค่าให้วาปมาที่ห้องนี้เท่านั้น ซึ่งถามว่าห้องนี้ปลอดภัยไหมคำตอบเลยคือโคตรปลอดภัยระบบรักษาความปลอดที่ยูเอย์ยังต้องยอมไหนจะระบบต่อต้านการแทรกแซง ระบบต่อต้านพวกอัตลักษณ์วาปมาในห้องนี้ได้ ถ้าถามว่าไทโตะดัดแปรงห้องนี้ได้ไม่เป้นไรเหรอคำตอบคือไม่!! ไทโตะได้ซื้อโรงแรมนี้ทั้งโรงแรมไว้แล้วไงล่ะ!!

ไทโตะเดินมาถึงโรงเรียนยูเอย์แน่นอนอยู่แล้วว่าเขาต้องได้อยู่ห้อง1-Aแน่นอน ไทโตะเดินมาถึงห้องเรียนก็เจอกับพระเอกของโลกนี้มิโดริยะกับผู้หญิงที่มิโดริยะเคยช่วยไว้จากการสอบกำลังพูดกันอยู่ ไทโตะเลนเดินไปหาทั้งคู่ทันที

"นี้ "

เสียงเรียกด้านหลังทำให้มิโดริยะกับอุรารากะที่พูดกันอยู่หันหลังมามอง

"ช่วยถอยออกไปหน่อยได้ไหมมันขวางทางชั้นอยู่นะ"

ไทโตะพูดออกไปด้วยรอยยิ้มแต่คนที่มองนั้นกับเหมือนเห็นรอยยิ้มของมัจจุราซอยู่ตรงหน้า ทำให้ทั้งคู่หลบทางให้กับไทโตะทันที

"ขอบคุณนะ"

แล้วไทโตะก็เดินเข้าห้องไป

"น-หน้ากลัว"มิโดริยะกับอุรารากะพูดออกมาพร้อมกันหลังจากที่ไทโตะเดินเข้าห้องไปแล้ว

ไทโตะเดินมานั่งยังที่วางอยู่ซึ่งไม่รู้ว่าบังเอิญหรือปล่าวที่นั่งดันใกล้กับโทโดโรกิ โซโตะทั้งๆที่ปกติจะเป็นโมโมะแต่เธอนั่งอีกทีแทน แต่ที่หน้าแปลกเลยก็คือ

'ทำไหมมันเป็นผู้หญิงฟร่ะ!!'

ไทโตะมองโซโตะไม่สิบางทีอาจจะชื่อโซกะก็ได้ ซึ่งดูเหมือนเจ้าตัวจะรู้ว่าถูกมองก็ได้หันมาหาไทโตะ

"มองหน้าฉันทำไหม หน้าฉันมีอะไรติดอยู่หรือไง"โซโตะพูด

ไทโตะหัวเราะแห้งๆออกมา

"แฮะๆ ไม่มีอะไรหรอก"

แล้วไทโตะก็เลิกสนใจเธอไป เพราะนี้อาจจะเป็นผลจากโลกคู่ขนานก็ได้ใครจะไปรู้

ไทโตะมองคนรอบๆห้องที่กำลังแนะนำตัวกันอยู่และพูดคุยกันอย่างสบายๆ ก็ได้มีเสียงดังขึ้นมาจากถุงนอน

"ถ้าอยากเล่นเป็นเพื่อนกันก็ไปที่อื่นซ่ะ ที่นี้สาขาฮีโร่"เขาค่อยๆลุกขึ้นและออกจากถุงนอน

"กว่าจะเงียบกันได้ใช้เวลาไป8วิแล้ว เวลามีจำกัดพวกเธอยังไม่เข้าใจอะไร"พูดพร้อมกับมองไปทั่วห้อง

"ชั้นคือครูประจำชั้นของพวกเธอ ไอซาวา โซตะ"ไอซาวาบอกและคว้าอะไรสักอย่างในถุงนอนของตน

"อาจจะกระทันหันไปหน่อยแต่ใส่นี้แล้วไปสนามสอบซ่ะ"ไอซาวา

จากนั้นพวกเราทุกคนก็ไปเปลี่ยนชุดและไปสนามสอบโดยอาจารย์ได้บอกว่านี้คือทดสอบอัตลักษณ์ แต่อุรารากะได้แย้งขึ้นว่าไม่การประถมนิเทศน์หรืออะไรก่อนหรอ

"ถ้าอยากเป็นฮีโร่ก็ไม่มีเวลาไปสนเรื่องพวกนั้นหรอก จุดขายของม.ปรายยูเอย์คือการให้อิสระ และนั้นก็คืออาจารย์ตะควบคุมชั้นเรียนได้ไงล่ะ"ไอซาวา

"ตอนม.ต้นพวกเธอคงจะเคยทำมาแล้วใช่ไหม แต่นั้นไม่อณุญาติให้ใช้อัตลักษณ์"ไอซาวาพูดพร้อมกับมองมาที่ไทโตะ

"ไทโตะตอนม.ต้นขวางบอลได้เท่าไร"ไอซาวาถาม

ไทโตะเกาหัวตัวเองเบาๆและหัวเราะออกมา

"ฮ่ะๆ ไม่รู้สิจำไม่ได้"

"งั้นหรองั้นลองขวางใหม่ที่นี้อณุญาติให้ใช้อัตลักษณ์ได้ลองดู"ไอซาวาพูดและโยนบอลมาให้ไทโตะ ไทโตะเดินไปที่วงกลมทดสอบ

"ตราบใดที่อยู่ในวงจะสามารถทำอะไรก็ได้ เอาล่ะทุ่มให้สุดแรงเลย"ไอซาวา

"ไม่รู้สิอัตลักษณ์ของผมมันไม่ค่อยเหมาะกับอะไรอย่างนี้เท่าไรแต่ก็จะพยายามล่ะกัน"

ไทโตะโยนลูกบอลขึ้นลง2-3รอบและโยนขึ้นไปให้สูงๆ จากนั้นก็ถอยหลังเปลี่ยนมือขวาให้เป็นลาวาและซัดหมัดใส่บอลที่ลงมาพอดีอย่างแรง

"การรู้ขีดจำกัดของตนเองก็ถือว่าเป็นความรู้พื้นฐานของฮีโร่"ไอซาวาชูเครื่องนับให้ทุกคนได้ดู

"956.82เมตร!!"

"ฮ่าๆๆ ก็คงทำได้เท่านี้ล่ะมั้งอัตลักษณ์ของชั้นไม่เหมาะกับอย่างนี้เท่าไรด้วยสิ"

"อะไรนะ น่าสนุกจังเลย"

"ใช้อัตลักษณ์ได้ตามใจสมแล้วที่เป็นสาขาฮีโร่!!"

"น่าสนุกงั้นหรอ การเป็นฮีโร่นะต้องใช้เวลา3ปี พวกเธอจะมีความมุ่งมั่นขนาดนั้นได้ตลอดงั้นหรอ"ไอซาวา

"หึ ดีล่ะงั้นเอางี้ใครได้คะแนนต่ำสุดในการสอบ8อย่าง จะูกมองว่าไม่ประสิทธิภาพและถูกไล่ออก"ไอซาวา

หลังจากพูดไปก็มีนักเรียนไม่พอใจแย้งขึ้นแต่ไอซาวาก็พูดจนนักเรียนพวกนั้นฟังและพูดไป

การทดสอบทั้ง8นั้นไทโตะทำได้ในระดับที่สูงกว่ามาตราฐานอยู่เหตุเพราะอัตลักษณ์ไม่เหมาะเท่าไรแต่จขริงๆแล้วเขาขี้เกียจทดสอบมากกว่าเท่านั้นเอง!!












(มีอะไรติดหน้าฉันหรอ??)

@ เปลี่ยนเจ้าครึ่งร้อนครึ่งเย็นเป็นผู้หญิงแม่งเห็นแฟนอาตแล้วสวยดีแค่นั้นแหละไม่มีเหตุผลแฝงเลย ฮ่าๆๆ และก็เรื่องนิสัยของโทกะผมไม่รู้ว่าเขียนถูกใจคนอ่านหรือเปล่าเพราะผมไม่ดูภาคที่เธอออกมาเลยผมดูแค่ภาค1 ถ้าใครรู้นิสัยเธอก็ช่วยบอกให้ผมหน่อยนะ

@ อ่านจบแล้วก็อย่าลืมคอมเม้นกับกดติดตามให้ด้วยนะครับ ถือส่ะว่ามันคือกำลังใจให้ไรท์เขียนตอนต่อๆไป และก็ถ้าไม่ล่ะก็


สามารถบริจาคค่าขนมและของกินต่างๆให้ไรท์

เวลาตอนแต่งนิยายได้ที่ 

true wallet  

098-864-8782

และก็ถ้าเจอคำผิดเม้นบอกด้วยนะ

จะได้แก้ให้

บัย~~~ XD











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

179 ความคิดเห็น

  1. #156 Horusuki (@assaw11211) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 17:54
    เอาตามตรงผมดูแค่รูปผ่านๆไม่ดูอนิเมะจำพวกฮีโร่โลกสวยซักเท่าไหล่นะครับส่วนมากจะดูแล้วดาร์ค แฟนตาซี ซะมากกว่าไม่โลกสวยไม่ปล่อยคนที่จะฆ่าตัวเอกให้รอดแบบนี้ผมชอบกว่าอะนะ
    #156
    1
    • #156-1 S WEEDJA (@Fakza) (จากตอนที่ 64)
      12 ตุลาคม 2562 / 18:51
      อืมๆ
      #156-1
  2. วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 17:11
    ไม่แจ้งเตือนแอพแย่วะ
    #155
    1
    • #155-1 S WEEDJA (@Fakza) (จากตอนที่ 64)
      12 ตุลาคม 2562 / 17:18
      หรอ มันไม่เตือนสินะ แย่ว่ะ
      #155-1