[END] - เหตุเกิดจากความรัก #MarkBam

ตอนที่ 1 : กลัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,446
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    12 ธ.ค. 59

มาร์ค ต้วน:มาเฟียรายใหญ่ โหดเหียม ทำงานผิดกฎหมายทุกประเภท ยกเว้นการค่าประเวณี ไม่ปรานีใคร ฆ่าทุกคนที่ทรยศและหักหลัง ยกเว้นคนที่ตัวเองรัก เป็นเจ้าของบ่อนพนันและคาสิโนที่เยอะที่สุด อายุ23ปี

แบมแบม กันต์พิมุก ภูวกุล:น่ารัก ใสๆ ขี้กลัว ไม่ค่อยกล้าแสดงออก อายุ19ปี 

ดราม่า

Ep.1 กลัว

"คุณค่ะ เลิกเล่นเถอะพนันคุณจะมีเมียน้อยกี่คนฉันไม่ว่าแต่คุณเลิกเล่นพนันเถอะ ฉันเหนื่อยนะที่ต้องทำงานเลี้ยงลูกคนเดียวน่ะ" แม่แบมพยายามขอร้องพ่อแบมให้เลิกเล่นพนัน "ลูกน่ะ!!! ถ้าเหนื่อยก็ไม่ต้องเลี้ยงมันสิ้!!! โตจนป่านแล้ว!!! มันก็ทำง่นเลี้ยงตัวเองได้นั้นแหละ!!" พ่อแบมตะโกนเสียงดังด้วยความเมานิดๆ
เอี๊ยด!!! เสียงเบรคของรถหรูคันนึงที่แล่นมาจอดหน้าบ้านของแบม
ก๊อกๆๆ เสียงเคาะประตูบ้านจากเจ้าหนี้ที่ตามทวงเงิน30ล้านตอนนี้ก็มายืนอยู่ที่หน้าบ้านของแบมแล้ว "นี้แกอยู่รึเปล่า" เสียงเจ้าหนี้ของพ่อแบมถามก่อนที่จะเดินเข้ามาในบ้าน
"คะ..คุณมาร์ค เข้ามาเลยครับ" พ่อแบมตกใจเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาในบ้าน "ฉันให้เวลาแกมา5เดือนแล้วนะ 30ล้านแกยังไม่มีให้ฉันสักบาทเลย" มาร์คพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง "ผะ...ผมขอโทษครับ" พ่อแบมพูดน้ำเสียงสั่นชา มาร์คกวาดสายตาไปรอบบ้าน มาร์คมองร่างบางด้วยความหลงไหล "เอาตัวมันไปเลยครับ เอาไปเลยจะทำอะไรมันก็ได้ครับมันทำได้ทุกอย่างเลย แต่ขอร้องไว้ชีวิตผมเถอะ" พ่อแบมยกแบมให้กับมาร์ค ทั้งๆที่แบมไม่เต็มใจเลยสักนิด "คุณลูกเรานะ" แม่แบมน้ำตาไหล
"ไปเอาตัวมันมา" มาร์คให้ลูกน้องพาตัวแบมไป และให้ลูกน้องวางยาสลบแบม "หนี้สินทั้งหมดถือว่าแกชดใช้แล้วด้วยเด็กนี้" มาร์คพูดด้วยความเย็นชาและกำลังจะเดินออกจากบ้านหลังนี้ "คุณมาร์คค่ะ" เสียงของแม่แบมทำให้มาร์คหยุดชะงั้ก "แม่ฝากดูแลแบมด้วยนะค่ะ แบมแกขี้กลัว ไม่ค่อยกล้าพูดกล้าจาสักเท่าไรฝากคุณมาร์คดูแลแบมแทนแม่ด้วยนะค่ะ" ผู้เป็นแม่พูดทั้งน้ำตาด้วยความเป็นห่วงลูกชาย "ครับ" มาร์ครับปากด้วยคำตอบสั้นๆ แต่ก็ทำให้แม่แบมอุ่นใจมากๆ
รถคันหรูไปที่คฤหาสน์ของมาร์ค มีความคุมกันอย่างหนาแน่น เมื่อถึงคฤหาสน์ "เอาตัวเด็กคนนี้ไปไว้ที่ห้อง ที่ฉันให้แม่บ้านเตรียมไว้ให้" มาร์คสั่งลูกน้องมือขวาของตนคิริว ผู้ซื่อสัตย์ไม่เคยคิดแม้ที่จะหักหลังหรือทรยศมาร์ค
"ครับ" คิริวพาตัวแบมไปไว้ที่ห้อง
สักพักหนึ่งมาร์คก็เดินตามไปที่ห้องของแบม และเดินเข้าไปมองร่างบางที่สลบอยู่บนเตียง มาร์คเดินเข้าไปใกล้ๆร่างบาง ก่อนที่ร่างบางจะขยับตัว "คะ...คุณมาร์ค อย่าทำอะไรแบมเลยนะ" แบมร้องขอชีวิตด้วยความตกใจแล้วความกลัว "ฉันไม่ทำอะไรแก แกยังมีประโยชน์อยู่ ตราบใดที่ยังไม่หมดประโยชน์แกก็ยังคงมีชีวิตอยู่ ก็เหมืนกับของเล่นนั้นแหละ" มาร์คทิ้งคำพูดไว้ก่อนที่จะเดินออกจากห้องของแบม คำพูดของมาร์คแทงใจดำของแบม แบมเลยเปรียบตัวเองว่าเป็นของเล่น และพยายามเข้าใจว่าตังเองเป็นแค่ของเล่นไม่มีค่าอะไรมากมายกับมาร์คหรอก หมดประโยชน์เค้าก็คงโยนเราทิ้งไปเหมือนขยะนั้นแหละ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #9 R_Jummar (@0810640880) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 17:26

    แบมแบมคิดบวกกก ดีจัง
    #9
    0