[FIC GOT7]That's The LAWYER- MarkBam

ตอนที่ 4 : Chapter Case #03 : #เมียทนายมบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,683
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    16 มี.ค. 61


C h a p t e r C a s e # 0 3








          ฟึ่บ..

          แขนแกร่งวางร่างของคนตัวเล็กลงบนเตียงอย่างเบามือ ก็ที่จะใช้สายตาคมสำรวจรายละเอียดบนใบหน้าอย่างช้าๆ ไม่ว่าจะเป็นตากลมที่กำลังหลับพริ้มสนิท สันจมูกสวยได้รูป พวงแก้มสีอมชมพูระเรือแม้กระทั่งริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงช่ำที่น่าลิ้มลอง

          "อื้อ.." เสียงหวานๆของคนร่างบางครางเบาๆให้ลำคอเมื่อแขนแกร่งโอบรัดเอวบางไว้หลวมๆ

          "แม่..ฮึก" ร่างโปร่งถึงกับชะงักเมื่อคนร่างบางละเมอเรียกผู้เป็นแม่อีกครั้งเหมือนกับเมื่อวันก่อน ร่างโปร่งจับใบหน้าหวานซุกเข้ากับอกแกร่งทันที ก่อนที่สันจมูกโด่งจะกดลงไปที่กลุ่มผมหอมๆของคนร่างบาง



07:23AM



          "อะ..อื้อ.." เปลือกตากลมที่กำลังเปิดต้อนรับแสงแดดในเช้าวันใหม่แต่ก็ต้องตกใจเมื่อ..

          "มาร์ค.."

          "อื้อ.." เสียงทุ้มครางเบาๆก่อนที่จะเปิดเปลือกตามามองใบหน้าหวานที่นั่งอยู่ข้างๆ

          "ทำไมมึงไม่ปลุกกูตอนถึงคอนโดล่ะ?"

          "กูเห็นมึงดูท่าหลับสบายดีเลยไม่อยากปลุกให้ตื่น"

          "หนุนแขนล่ะ.."

          "มึงละเมอถึงแม่ กูก็เลยให้มึงมานอนหนุนเฉยๆ เดี๋ยวมาร้องไห้ฟูมฟายขี้เกียจปลอบ"

          "ปากหมา!" ร่างบางกระแทกเสียให้มาร์คที่นั่งทำหน้าทำตาสะใจเสียเหลือเกิน หลังจากที่ฟึดฟัดใส่มาร์คเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แบมแบมก็หยิบสมาร์ทโฟนที่วางไว้ข้างๆหัวเตียงขึ้นมาเล่นก่อนที่จะเอนตัวลงไปกับพนังพิงและเมื่อเขาไถ่ฟีดทวิตไปได้เพียงครู่เดียวก็ต้องอุทานออกมาว่า

          "เหี้ย!!"

          "อะไรมึงแบม ตกใจห่าเหวอะไรเนี่ยกูตกใจตามเลย"

          "ก็ข่าวกูกับมึง แล้วยุนอา.."

          "มึงจะไปสนใจยุนอาทำไมวะ? มึงมีกูอยู่ข้างๆมึงจะไปสนใจทำไมล่ะ แบมแบม.."

          "แต่เธอเป็น.."

          ตื๊ด.. ตื๊ด..

          เมื่อปากหยักกำลังจะประกบลงทีอวัยวะเดียวกันของอีกฝ่ายก็มีเสียงเรียกเข้าจากมือถือของคนร่างบางดังขึ้น..

          "อ๊ะ.. เดี๋ยวกูขอออกไปคุยโทรศัพท์แปปนึงนะ.. ครับว่าไงครับ พี่ดงฮัน.."

          'ดงฮัน?'

          มาร์คไม่ชอบ ไม่ชอบที่ได้ยินชื่อผู้ชายคนอื่นหลุดออกจากปากของแบมแบม คนที่เขาไม่รู้จัก เป็นใครกัน ดงฮันที่แบมแบมพูดถึงน่ะคนรู้จัก? เพื่อน? พี่น้อง? หรือคนรัก? ทำให้มาร์คกระวนกระวายใจเอาเสียมากๆ มาร์คตีกับความคิดในหัวของตนเองอยู่นานจนแบมแบมเปิดประตูเข้ามาในห้อง

          แกร๊ก

          "แบม ดงฮันคือใคร?"

          "แล้วทำไมมึงต้องรู้?"

          "แบม!" มาร์คกดเสียงให้ดูแข็งและน่ากลัวมากขึ้นทำเอาคนตรงหน้าถึงกับผวาได้ไม่น้อย

          "พี่กู พอใจยัง!"






College



          "อู้ย!! มาร์คเดินมากับแฟนใหม่เหรอ" ผู้หญิงสายเมาท์สายแชร์สายรีทั้งหลายพากับแห่แซวมาร์คและแบมแบมที่พึ่งเดินเข้ามาหาอะไรทานในโรงอาหารของมหาลัย โดยที่ไม่แคร์เลยว่าตรงนั้นน่ะมี..

          "นี่!!! หุบปากไป!! เงียบเลยนะ!!! เรื่องไร้สาระพวกนี้อย่าเอามาพูด!!!"

          มียุนอาอยู่ตรงนั้นด้วยนะสิ

          แล้วคิดเหรอว่าคนอย่างมาร์คต้วนจะแคร์เธอ?

          "แบม..มึงนั่งอยู่ตรงนี้กับยองแจเหอะ อยากกินอะไรล่ะครับ? เดี๋ยวกูไปซื้อให้ มึงไม่สบายอยู่ เดี๋ยวยืนต่อๆแถวอยู่เป็นลมขึ้นมามันจะแย่นะครับ" มาร์คโอบเอวบางให้นั่งลงตรงที่ว่างตรงข้ามยองแจแบบไม่แคร์สายตาของยุนอาเลย.. แล้วมาร์คจะไปแคร์ทำไมล่ะ? ก็เธอไม่ได้เป็นอะไรกับมาร์คเลย

          "มาร์ค.. ยุนอาอยู่นะ..!"

          "แล้วไง? แล้วแบมแบมอยากกินอะไรล่ะครับ" มาร์คทำหน้ายียวนใส่เจ้าของประโยค ก่อนที่จะถามร่างบางออกไป

          "กูเอา.. ข้าวห่อไข่ละกัน.."

          "แล้วคืนนี้อยากอิ่มท้องหรืออิ่มใจครับ?"

          "เดี๋ยวๆ ไอ้มาร์คไอ้แบมมึงสองตัวหยุดหวานกันสักนิดส์ได้มั้ย  มึงคิดว่ามึงมีผ้าคลุมล่องหนของโดเรม่อนรึไง เห็นหัวกูสามตัวมั้ย จะไปซื้อข้าวให้เมียแดกก็ไป รำคาญ เมียไม่มี๊.." เจบีร่ายคำบ่นออกมาเสียยาวเหยียด จนถึงประโยคสุดท้ายไอ้ประโยคที่ว่า'เมียไม่มี๊'ทำให้คนหน้าหมวยที่นั่งข้างๆถึงกับรีบสวนขึ้นมาทันควัน

          "แล้วที่นั่งอยู่ตรงนี้เรียกอะไร"

          "เดี๋ยวนะยองแจกับเจบี?... คือซัมติง?"

          "เออ" เจบีตอบออกมาสั้นๆ ทำให้แบมแบมและยูคยอมถึงกับเหว๋อ เดี๋ยวนะเอาเวลาที่ไหนไปจีบกันฟร้ะ!! ไม่รู้เลย ผมเองนี่งงใจ

          ฟึ่บ!

          "แบม! แกมานี่!"

          ข้อมือเล็กถูกมือสวยของใครบางคนที่ทุกคนน่าจะรู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วกระชากออกมาจากโรงอาหาร พาตัวไปที่ลานจอดรถ

          "เธอพาฉันมาทำอะไรที่นี่ยุนอา.."

          "กล้าถาม!? แย่งแฟนชาวบ้าน! ไม่มีปัญญาหาเองรึไง!"

          "คิดว่าฉันอยากจะแย่งเธอนักเหรอยุนอา?"

          "นี่แกจะหาว่ามาร์คเป็นฝ่ายตามจีบแก เหอะ! หลงตัวเองเกินไปมั้ยคะ!?"

          ทันใดนั้น

          "ไม่เชื่อก็เรื่องของเธอ ยุนอา.."

          "มาร์ค.. ย..ยุนอา ไม่นะคะ ยุนอาเห็นแบมแบมเดินมาเข้าห้องน้ำ แล้วเจอแบมแบมพอดี.."

          "อย่ามาโกหก กระชากเจ้าตัวออกมาจากโรงอาหารต่อหน้าต่อตาชาวบ้านยังจะมาแก้ตัวอีก.. ไปครับแบมแบมไปกินข้าวกันนะครับ กินเยอะๆด้วยนะ กินเสร็จแล้วอย่าลืมกินยาที่แม่พี่ให้ด้วยนะ.."

          "มาร์ค!!"

          "ใครเห่าวะ!?"

          "กรี๊ด!!!"




19:39PM




          "อะแฮ่ก.. มาร์คอย่าสูบในห้อง" ร่างบางมองร่างโปร่งที่ยืนสูบบุหรี่ผ่านกระจก พลางลอบมองลอนกล้ามของมาร์คพร้อมรอยสักตรงไหล่ตาไม่กระพริบ

          "เป็นกูห่วงก็บอก.." มาร์คดับบุหรี่ลงอย่างช้าๆก่อนที่จะเดินขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักของร่างบาง

          "มาร์ค..มึงอ๊ะ.."


          ตื๊ด.. ตื๊ด..

          เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือมันช่วยชีวิต

          "มึง ออกไปก่อน.. ฮัลโหลครับพี่ดงฮัน ว่ายังไงครับ" คนร่างบางรีบหนีคนบนร่างออกมาคุยโทรศัพท์ที่ระเบียง พร้อมกับขานรับคนปลายสายเสียงหวาน

          ["เป็นไงบ้างเรา ใกล้จะจบแล้วนิ"]

          "จบอะไรล่ะพี่ อีกตั้งปีนึง"

          ["ใช้ให้มันคุ้ม ปีสี่มันมีครั้งเดียว"]

          "พี่ล่ะเป็นยังไงบ้าง ตั้งแต่ขึ้นปีสามมาอ่ะผมยังไม่คุยกับพี่เลย"

          ["พี่สบายดี พี่โทรมาหาเราแค่นี้แหละ"]

          ปลายสายวางไป พร้อมกับสัมผัสแปลกๆที่มันคลืบคลานเข้ามาช้าๆจากด้านหลังและที่มากไปกว่านั้นคือสัมผัสร้อนๆที่มันเข้ามาสูดกลิ่นกายของเขาจากด้านหลัง

          "มาร์ค.. คนเขาจะเห็น"

          "งั้นมึงไปต่อกับกูในห้อง"

          "ต่อเหี้ยอะไร มึงบ้าป่ะเนี่ย"




10:37AM




          "นี่น้องแบม คืนนี้ว่างมั้ย?" ฝ่ายที่เดินอยู่ข้างๆแบมแบมถามด้วยน้ำเสียงยียวน

          "ก็ว่างนะครับ พี่แจ็คสันมีอะไรรึเปล่า" แบมแบมครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะตอบเจ้าของคำถามที่เดินอยู่ข้างๆ

          "ไม่มีอะไรหรอก พี่แค่อยากชวนเราไปเที่ยวน่ะ"

          "อ่า ครับได้ครับ โอ๊ย!! มาร์ค..!"

          ข้อมือเล็กถูกกระชากด้วยแรงมหาศาลของผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่ามาร์ค ต้วนร่างบางถูกแรงกระชากของมาร์คลากออกมาให้ห่างจากแจ็คสัน ก่อนที่จะผลักร่างบางเข้าไปในรถและตนเองก็เดินไปที่ฝั่งคนขับ

          ตึ้ง!!

          "มึงคุยอะไรกับไอ้เหี้ยนั้น!"

          "มึงเป็นเหี้ยอะไรมาร์ค อยู่ดีๆก็มากระชากกู มึงเป็นอะไร!?"

          "กูก็ไม่ได้เป็นเหี้ยอะไรทั้งนั้นแหละแบม กูแค่ไม่อยากให้มึงไปยุ่งกับไอ้เหี้ยนั้นอ่ะ"

          "ทำไมอ่ะมาร์ค!"

          "กูไม่ชอบ!"






20:54PM







          เสียงเพลงที่ดังกระหึ่มในสถานที่ที่นักศึกษาส่วนใหญ่จะมาปลดปล่อยความสุขกันที่นี่ แสงไฟวิววับสลัวๆสาดส่องไปมา สาดผ่านร่างเล็กไปบ้างล่ะ

          "นี่ น้องแบมมากับพี่คนของน้องแบมจะไม่ว่าพี่เหรอครับ?" ร่างโปร่งพูดพร้อมกับกระดกเครื่องดื่มสีสวยลงคออย่างช้าๆ

          "ก็มาแปปเดี๋ยวเองนี่ครั.."

          ตื๊ด.. ตื๊ด..

          Mark Miss Call(14)

          "ไม่รับล่ะครับ" แจ็คสันเอ่ยถามคนร่างเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆ

          "งั้นผมไปก่อนนะครับ" เมื่อร่างบางเอ่ยลาแจ็คสันที่ให้เกียรติเป็นพี่อย่างมีมารยาท แต่ไม่ทันที่จะได้ออกจากสถานที่นั้นก็ดันเดินชนกับ...

          "อ๊ะ.."

          "ผมขอโทษนะครับคุณ..อ้าว"

          "อุ้ย.. อ้าว พี่แทยงมายังไงครับเนี่ย?" ร่างบางเอ่ยถามรุ่นพี่ที่รู้จักไปด้วยความสงสัย

          "พี่ควรจะถามเรามากกว่ามั้ยว่ามายังไง" แทยงย้อนคำถามของร่างบางกลับไป

          "มากับรุ่นพี่คณะอื่นน่ะครับ แต่เดี๋ยวผมก็จะกลับแล้วแหละ งั้นผมขอตัวนะครับ พี่แทยง" ร่างบางเอ่ยลาอย่างมีมารยาทพร้อมกะบยิ้มหวานให้รุ่นพี่คนสนิทก่อนจากลา





22:13PM


          แกร๊ก..

          "กลับมาได้แล้วเหรอ?" เมื่อร่างบางเปิดประตูเข้ามาในห้องยังไม่ทันจะได้หย่อนก้นนั่งก็เจอประโยคที่แสนบ่งบอกถึงความไม่พอใจเอาเสียมากๆที่เขาไปผับกับแจ็คสัน

          "เออ ทำไมมึงมีอะไร?" ร่างบางเบื่อนหน้าหนีเจ้าของประโยคพร้อมกับเดินไปเทน้ำใส่แก้วเพื่อที่จะดื่มแก้กระหาย

          "ก็เปล่า กูแค่อยากรู้ว่าไปแรดที่ไหนมา.."

          "มาร์ค!"

          "ไปไม่ถึงครึ่งคืนก็ควบสองเลยนะมึงอ่ะ"

          "มาร์ค!"

          "ทำไมแบม หรือมึงรับไม่ได้ที่กูพูดเนี่.."

          เพี๊ยะ!

          มือเรียวตบลงใบหน้าคมคายอย่างจัง เจ้าของใบหน้าหันไปตามแรงที่ถูกกระทำ ในตาของผู้ถูกกระทำร้อนผ่าว จ้องผู้กระทำตาเขม็งราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

          "ม..มาร์คมึงกู..อ๊ะ"

          ฟึ่บ!

          มาร์คจับแบมแบมมานอนราบอยู่ที่โซฟาพร้อมกับขึ้นไปนั่งคร่อมแล้วรวบแขนเรียวไว้เหนือหัว

          "หรือกูจะต้องจับมึงทำเมียให้รู้ว่ามีผัวแล้ว จะได้ไม่ต้องไปแรดที่ไหนอีก"

          "ก็พี่แจ็คสันกับพี่แทยงเขาเป็นรุ่นพี่กู เขาไม่ทำอะไรกูหรอก"

          "กูว่ามึงมองพวกไอ้เหี้ยนั่นดีเกินไปแล้วนะ มึงคิดว่าอย่างไอ้แจ็คสันหรือไอ้แทยง ที่มันมาทำดีกับมึงเพราะห็นว่ามึงเป็นรุ่นน้อง?"

          "ถ้ากูบอกว่าใช่..!"

          "พวกแม่งก็หวังจะเคลมมึงอยู่แล้ว"

          "มาร์คมึงเป็นเหี้ยอะไร ทำแบบนี้นี่เป็นเพื่อนหรือเป็นผัว!"

          "แล้วมึงอยากให้กูเป็นอะไรล่ะ?"

          "..."

          "หื้ม?"

          "ไม่อยากให้เป็นเหี้ยอะไรทั้งนั้นแหละ กูพรุ่งนี้รอให้มึงหน้าเดือดแล้วค่อยมาคุยกันดีๆดีกว่าว่ะมาร์ค"


06:49AM



          "มาร์ค..มึงเรียนเช้าเหรอ?" ร่างบางที่งัวเงียตื่นขึ้นมาก็ต้องตกใจเมื่อมองเห็นร่างโปร่งของมาร์คยืนชงกาแฟอยู่ที่เคาท์เตอร์ในครัว

          "ไม่ ก็กูลุกมาเข้าห้องน้ำแล้วเห็นว่าวิวข้างนอกมันสวยดี ก็เลยยืนดูจนหายง่วง.." มาร์คจิบกาแฟเข้าไปก่อนที่จะเดินมานั่งข้างๆร่างบางที่นอนขดอยู่บนเตียง

          "ปกติเคยตื่นเช้ากับเขามั้ยล่ะ?" ร่างบางกัดฟันพูดเบาๆ

          "เมื่อกี้..พูดว่าอะไรนะ" มาร์คโน้มหน้าเข้าใบใกล้ๆใบหน้าหวานทร่โผล่มาจากผ้าห่มเพียงครึ่งหน้า

          มาร์คต้วนเมื่อคืนน่ะแทบนอนไม่หลับ เขาได้แต่นอนคิดฟุ้งซ่าน ความคิดในหัวมันตีกันไปหมด ไม่จะเป็นความรู้แปลกๆที่มีให้กับแบมแบมหรือว่าไม่ชอบให้ผู้ชายคนไหนเข้ามาถึงเนื้อถึงตัวแบมแบม มันทำให้มาร์คแน่ใจเลยว่าเขาน่ะ..

          หลงรักแบมแบมเสียแล้วน่ะสิ




          "มาร์ค.." เสียงที่หวานฟังแล้วรื่นหูเอ่ยเรียกมาร์คต้วนที่นั่งเหม่อออกจากภวังค์

          "หื้ม?" ร่างโปร่งขานรับในลำคอ

          "วันนี้มึงอยากกินอะไรเป็นพิเศษรึเปล่า?"

          "พิเศษเหรอ?"

          "อืม.." คนร่างบางพยักหน้ารับ

          "กูอยากกินมึงเนี่ยพิเศษสุดแล้ว" มาร์คหยอดร่างบางไปเล็กน้อย ก่อนที่จะเดินไปโอบเอวร่างบางจากด้านหลังพร้อมกับเกยคางลงบนไหล่มน

          แบมแบมก็สงสัยตัวเองเหมือนกันที่ยอมให้มาร์คมาทำกับเขาแบบนี้ ทั้งๆที่เขาควรจะหันหลังกลับไปประจัญหน้ากับเจ้าของอ้อมกอดแล้วผลักออกไปให้ห่าง แต่ที้ไม่ทำจะบอกว่าในมือถือมีดก็มันไม่ใช่ แต่แบมแบมรู้สึกอบอุ่นแปลกๆแบบบอกไม่ถูก เมื่อมาร์คอ่อนโยนกับเขาแบบนี้

          "อยากกินกูเหรอ?" แบมแบมหันหลังกลับไปประจัญหน้ากับคนที่สูงกว่าพลางใช้อ้อมแขนเรียวโอบบริเวณลำคอแกร่งของมาร์คไว้ด้วย

          อึก..

          เสียงกลืนน้ำลายฮึกใหญ่ลงคอมันดังก้องอยู่ในหัวของมาร์ค อะไรกัน นี่แบมแบมกำลังอ่อยเขาอยู่ให้มั้ยเนี่ยตอบเขาที 

          "ทำไม.."

          "..."

          "อ๊ะ.."

          ร่างบางไม่ตอบอะไรร่างโปร่งกลับไปเพียงประกบปากนุ่มหยุ่นลงปากอวัยวะเดียวกันของอีกฝ่าย ก่อนที่ร่างโปร่งจะจูบตอบร่างบางกลับไปพร้อมกับเปิดเกมรุก ร่างโปร่งยกร่างของแบมแบมให้ไปนั่งอยู่บนเคาท์เตอร์ก่อนที่มือซนของมาร์คจะคลืบคลานไปหยุดอยู่ที่บั้นท้ายมนของร่างบางพร้อมกับคลึงให้อีกฝ่ายมีความกระหายอย่างกับที่เขากระหายอยู่ ณ ตอนนี้มันเพิ่มขึ้น

          "อ๊ะ..อ๊า" ร่างบางครางหวานเมื่อไรเขี้ยวของมาร์คขบกัดกับซอกคอขาว ก่อนที่มือซนข้างหนึ่งของเจ้าตัวจะสอดเข้าไปใต้เสื้อของเจ้าของเสียงครางหวานพร้อมกับบีบคลึงตุ่มไต่สีชมพูของแบมแบม จนเจ้าตัวสั่นระลิก

          "งื้อ~!" เสียงของร่างบางครางหวานออกมาอีกครั้งเมื่อมาร์คสัมผัสกับตุ่มไต่ของเขาพร้อมกับจิกเล็บเข้ากับแผ่นหลังแกร่งด้วยความเสียวซ่าน

          "อาหารเช้ามื้อนี้แม่งโคตรพิเศษเลยว่ะ" เมื่อมาร์คพูดจบก็อุ้มร่างบางมายังเตียงที่ทั้งคู่พึ่งจะลุกออกจากมันไปเมื่อไม่นานมานี้และระหว่างทางเดินอันแสนสั้นที่ยกร่างบางมา ริมฝีปากของทั้งคู่ก็ไม่ได้ผละออกจากกันเลยแม้แต่น้อย

          ฟึ่บ..

          มือหนาของมาร์คค่อยๆปลดกระดุมเสื้อตัวบางของแบมแบมออกทีละเม็ดอย่างไม่รีบร้อนในขณะที่ริมฝีปากหยักของมาร์คยังคงดูดดุนอยู่กับปากของแบมแบม

          "อื้ม~"

          เรียวลิ้นร้อนของมาร์คค่อยๆสอดแทรกไปเกี้ยวพันกับลิ้นเรียวอย่างกระหายและตัวของมาร์คเองก็ยอมรับเลยว่าไม่สามารถที่จะปฏิเสธความหอมหวานจากริมฝีปากหยุ่นๆของร่างบางได้เลยแม้แต่น้อย มีแต่จะโหยหา

          "อ๊าา..มาร์ค ใส่ถุงก่อนแบมขอ"

          ทั้งคู่ไม่รู้หรอกว่าเกมมันดำเนินมาถึงจุดนี้เร็วแค่ไหน มารู้อีกทีก็ตอนที่แบมแบมขอร้องให้ปกกันไว้ก่อน

          "มาร์ค..มาร์คไม่มี"

          ทำไมต้องใส่ถุงวะ สดไม่ได้รึไง! มาร์คสถบกับตัวเองในหัว

          "งั้นไม่ต้อ.."

          "มีครับมีๆ" มาร์ครีบตอบออกไปอย่างรวดเร็ว

          "เรื่องแบบนี้ละเร็วเชียวนะ" ร่างบางใช้แขนเรียวโอบต้นคอแกร่งก่อนที่จะดึงใบหน้าคมคายเข้าประกบจูบ

          "พร้อมแล้วนะครับ.."

          ร่างบางพยักหน้าและหลับตาปี๋พร้อมที่จะรับสัมผัสใหม่ที่มันกำลังจะประสานให้ร่างของเขาและมาร์คเป็นหนึ่งเดียวกัน

          เมื่อร่างบางพยักหน้ารับมาร์คก็ค่อยๆสอดเอ็นดูทื่อเข้าไปในช่องทางบริสุทธิ์ของร่างบางโดยที่ไม่ได้เปิดช่องทางให้มากว้างเสียก่อน

          "อ๊า..!"


12:37PM



          "แบมครับ แบมแบม.." มาร์คสะกิดพวงแด้มสีแดงๆของคนในอ้อมแขนที่นอนหลับพริ้มด้วยความเหนื่อยที่พึ่งผ่านพ้นมาจากกิจกรรมที่มันร้อนระอุบนเตียง

          "หื้ม..เย็นแล้วเหรอ" 

          "เปล่าหรอกครับ พี่แค่จะบอกว่าพี่จะไปเรียนแล้วนะครับ.." มาร์คตอบคนในอ้อมกอดไปยิ้มๆก่อนที้ลุกไปอาบน้ำแต่งตัว

          เมื่อจัดการตัวเองเสร็จเรียบร้อยก็ไม่ลืมเดินมาขอกำลังใจจากร่างบางที่นอนมองเขาตาปริบๆ

          "พี่ไปนะครับ ถ้าหิวก็เวฟอะไรกินเอานะครับ เวลาเดินก็ระวังล้มหน่อยนะ พี่ไปแล้วนะครับ..อ๊ะ แต่ก่อนไปขอกำลังใจหน่อยได้มั้ยครับเนี่ย?"

"กำลังใจอะไรเล่า! จะไปเรียนก็ไปสิวันนี้กูไม่มีเรียน!" ร่างบางตีไหล่แกร่งแรงๆก่อนที่ตัวมุดเข้าไปในผ้าห่มด้วยความเขิน

          "เร็วสิครับน้องแบม ไม่ให้พี่ไม่ไปเรียนนะ"

          "ไอ้มาร์ค.."

          "ช้า.."

          จุ๊บ!

          ร่างบางพุ่งมาจุ๊บร่างสูงที่ยืนรอกำลังใจจากเขาตอนที่จะพูดใส่ร่างสูงไปว่า

          "พอใจมึงรึยัง จะไปเรียนก็ไปเลยไป! จะไปไหนก็ไป!"

          "งั้นกูไปหาสาวนะ"

          "มาร์ค!" ร่างบางทำเสียงแข็ง

          "ล้อเล่นครับล้อเล่น กูไปนะ"


13:24PM

College



          "แหมไอ้สัส ยิ้มแป้นเลยนะมึง" เจบีทักทายเพื่อนรักหน้าหล่ออย่างมาร์คที่เดินเข้ามาในคลาสอย่างอารมณ์

          "อารมณ์ตรงไหนวะ กูว่ากูปกติ"

          ยังมาร์ค ยังไม่รู้ตัวอีก ไอ้ห่านี่

          "เออไม่มีไร วันนี้มึงไปผับป่ะ?"

          "ไม่วะมึง" มาร์คปฏิเสธ

          "เออน่า ไปเหอะแปปเดี๋ยว วันนี้มีกินเลี้ยงสายรหัสเรานี่"

          อ่า ทุกคนอาจจะสงสัยนะครับว่าผมกับได้มาร์คสนิทกันได้ยังไง ที่สนิทกันน่ะก็เพราะว่าผมกับได้มาร์คมันเป็นสายรหัสกัน รหัสผม4001 รหัสมันก็0401 ก็เลยมาสนิทกันนะครับ



20:24PM


ครืด.. ครืด..

LINECHAT:MT93

20:25PM

          MT93:แบม วันนี้กูกลับดึกนะRead

Readทำไมอ่ะมึง:BamBoo

          MT93:กูมีกินเลี้ยงสายรหัสอ่ะRead

LINECHAT:MT93

20:29PM

          MT93:มึงงอนกูเหรอ?Read

Readงอนอะไรกูไม่ได้งอน:BamBoo

          MT93:มึงเดินไหวมั้ยเนี่ย?Read

Read...:BamBoo

          MT93:กลับไปเดี๋ยวอาบน้ำให้Read




22:56PM



          ครืด.. ครืด..

          BamBoo:มาร์คมึงจะกลับรึยัง

          มาร์คหยิบมือถือขึ้นมาดูข้อความของแบมแบมที่ส่งมาหาเขาเมื่อ30นาทีที่แล้ง แต่มาร์คก็ไม่ได้ติดใจอะไรเพียงอ่านมันแค่นั้นแต่ไม่ได้ส่งข้อความใดๆกลับไปเลย



23:04PM



          ครืด.. ครืด..

          WangJ:น้องแบม พี่เห็นมาร์คมันไปนัวผู้หญิงอยู่ที่ผับอ่ะ

          ฮึก..

          อยู่ดีๆน้ำตามันก็ไหลออกมาแบบห้ามไม่ได้ ร้องไห้ทำไมล่ะแบม เรามีสิทธิ์ที่จะไปเรียกร้องอะไรจากมาร์คเหรอ?

          ร่างบางพูดกับตัวเองช้ำไปช้ำมาหลายร้อยครั้ง ไม่รู้ว่านั่งร้องไห้กับตัวเองนานเท่าไหร่ รู้แค่ว่าร้องไห้จนไม่มีแรงที่จะโอดครวญอะไรอีกแล้วจน..

          .

          .

          .

          .

          .

          แกร๊ก..

          "แบม" ร่างโปร่งของมาร์คกลับมาแล้ว ขายาวก้าวเข้ามาในคอนโดที่มีไฟสลัวๆส่องออกมาจากห้องนอน ที่น่าตกใจไปกว่านั้น คือการที่มาร์คเห็นคนร่างบางกำลังนั่งกอดเข่าร่ำไห้

          "ก..กลับมาแล้วเหรอ?" แบมแบมพยายามทำให้น้ำเสียงที่มันสั่นเทาให้ดูปกติที่สุด แต่ถึงยังไงมาร์คก็รู้ว่าเขาพึ่งผ่านการร้องไห้มา

          "ร้องไห้ทำไม" มาร์คเดินไปนั่งบนเตียงข้างๆร่างบางก่อนที่มือหนาจะวางลงบนกลุ่มผมหอมๆของร่างบางด้วย

          "ไหน ใครร้อง" ร่างบางแสดงรอยยิ้มออกมาให้คนที่นั่งอยู่ข้างๆเลิกเป็นห่วงเป็นใยเสียที

          "โกหก นี่เป็นอะไรก็บอกมาร์คดีๆสิ" มาร์คเขกหัวถุยเบาๆก่อนที่จะกุมมือบางนั้นไว้

          "ก็ตอนที่แบมรอมาร์คกลับมาห้องอ่ะ แบมนอนดูซีรี่ย์ที่ฮวังจงอึมเล่นคู่กับจีซองไงเลยร้องไห้ คนอินซี่รี่ย์อะไรรู้มั้ย" แบมแบมก็พูดแก้ตัวไปตามน้ำเท่าแหละ

          "แล้วนี่อาบน้ำรึยัง?"

          "ยังเลย ไหนมาร์คบอกว่ามาร์คจะกลับมาอาบให้แบมไง เหว๋อ.." เมื่อร่างบางพูดยังไม่ทันจะจบประโยคก็ถูกแขนแกร่งของมาร์คอุ้มไปยังห้องน้ำเสียก่อน

          ก่อนที่มาร์คจะวางร่างบางลงในอ่างอย่างเบามือและค่อยๆเปิดน้ำอุ่นให้ไหลลงสู่อ่างอาบน้ำจนเกือบเต็ม แบมแบมไม่รอช้ารีบบีบสบู่ลงในอ่างและตีจนเกิดฟองหนาเต็มไปหมด

          มาร์คได้แต่ยืนดูความสดใสของอีกร่างที่นอนแช่น้ำอุ่นๆพร้อมกับเล่นฟองในอ่างอย่างเพลินตา

          "มาร์ค..ลงมาอาบด้วยกันสิ" ใบหน้าที่มีฟองสบู่ติดอยู่ตรงจมูกหันไปถามร่างโปร่งที่นั่งมองเขาอย่างไม่ละสายตาไปไหน

          มาร์คพยักหน้ารับคำชวนของแบมแบมก่อนที่จะถอดเสื้อเชิ้ตสีขาวออกและลงไปแช่ในอ่างกับร่างเล็ก

          "เราจะได้มีความสุขแบบนี้ด้วยกันอีกมั้ย?" มาร์คถามร่างเล็กที่นอนพิงอกแกร่งของเขาอยู่

          "ไม่รู้สิ.."

          "มาร์คอยากมีความสุขกับแบมนะ"

          "มาร์คไม่ต้องห่วงเรื่องอนาคตของเรา วันข้างหน้าหรือวันไหนๆ ขอให้มาร์ครู้ว่าวันนี้ วันนี้มีมาร์คกับแบมอยู่ด้วยกันสองคนแบบนี้ มัน้ป็นวันที่มีความสุขที่สุขเลยนะรู้มั้ย"







  Check the Case 100%









Talk SpoilCase #03 : อันยองจ้า มาสปอยเบาๆ อย่าพึ่งหมั่นไส้ยุนอานะเด็กๆของไรท์ มันมีให้หมั่นไส้กว่านี้ค่ะ555 รอไรท์วันไปค่า พรุ่งนี้น้าพรุ่งนี้เจอกัน 25% แรกมารอกันเลยจย้า เอ้อ แล้วที่ไรท์หายไปนานไม่ใช่อะไรนะ ไรท์กำลังติดสเตคิดอยู่จย้า น้องนางจะได้เดบิวต์แล้วน้า จุ๊ปส์

Talk Case #03 25% : อันยองค่าช่วงแรกมาแล้ว มันก็จะแซะๆยุนอาหน่อยนะค่ะ รอกันอีกนิดดราม่าจะโหมกระหน่ำเข้ามาค่ะ รอ ร๊อ รอวนไปค่า ขอบคุณที่ตามอ่านค่าจุ๊ปส์ 

Talk Case #03 50% อันยองค่าช่วงที่สองมาแล้วจ้า ช่วงหน้าไรท์แนะนำให้เตรียมทิชชู่ไว้ก็ดีนะค่ะ ช่วงหน้าไรท์แต่งไม่ค่อยจะอ่อนโยนแต่มีฟามละมุน งื้ออออ

Talk Case #03 75% อันยองค่าช่วงที่สามมาแล้วจ้า ช่วงนี้ไรท์จะเงียบๆไปหน่อยนะคะ ตอนนี้กำลังสาละวนอยู่กับเด็กหลงค่า เครียดๆเรื่องเงินนิดส์ด้อมคัมแบมกันเยอะเกินค่า ถ้าไรท์มาช้าอย่าว่ากันเด้อ รักก อุ้ย ลืมพูดถึงฟิค รีทได้กลิ่นมาม่ากันมั้ยค่ะ คริ

Talk Case #03 100% อันยองค่าช่วงที่สี่มาแล้วจ้า เชื่อเถอะเดี๋ยวก็หายไปสักพักเหมือนเดิม5555 ต่อไปมันจะเริ่มดราม่าแล้วรีทที่รัก รอต่อไปค่าา



#เมียทนายมบ



Twitter 
Private Account:@FARINN29
Fiction Account:@SmokeyXCII




อย่าลืมกดFav. โหวตและคอมเมนท์


                                                                                                                                


      คอมเมนท์เป็นกำลังใจให้เค้าด้วยน้า>///<
 




B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

168 ความคิดเห็น

  1. #157 SPAY- (@SPAY-) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 22:24
    ไม่มีแจ็คแจในเรื่องนี้ ไม่นะอ้ากกกกกก
    #157
    0
  2. #114 Facebook12345 (@Facebook12345) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 21:41

    แบมลูก

    #114
    0
  3. #77 Facebook12345 (@Facebook12345) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 12:57

    เรื่มสงสารแบมแล้วอะ

    #77
    0
  4. #55 มิรา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 15:46
    โดนงอนแน่มาร์ครีบกลับมาหาแบมเลย
    #55
    0
  5. #54 g-kritsana (@g-kritsana) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 04:53
    ระวังงอนนะนั้น
    #54
    0
  6. #53 laynimpink (@cjpoo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 09:22
    หึงโหดแต่-ระวังนกนะมาร์คนะ
    #53
    0
  7. #52 Aujacharee (@Aujacharee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 23:15
    พี่เขารุกแรง
    #52
    0
  8. #51 MBBMMB (@MBBMMB) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 22:38
    oh! no! 5555
    #51
    0
  9. #50 laynimpink (@cjpoo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 10:44
    เจ็บไหมยุน สงสารจังเลยผู้ชายไม่เอา
    #50
    0
  10. #49 XCIIIXCVII (@onlybboy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 08:24
    รอค่า~ ชอบพล็อต
    #49
    0
  11. #48 foyfoy1y (@foyfoy1y) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 01:27
    กรี๊ด!! อีบ้าา555
    #48
    0
  12. #47 DoDiDDaD (@PanitaThiangtham) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 23:25
    ชอบมากค่าาาเเต่อยากให้เเก้ตรงค่ะกับคะหน่อยน๊าาา
    #47
    1
    • #47-1 FINDY (@Farinn) (จากตอนที่ 4)
      8 มีนาคม 2561 / 23:31
      ขอบคุณค่า พิมพ์ถูกพิมพ์ผิดไม่ใช่อะไร ไรท์นั่งแต่งตอนตีสี่&#128514;
      #47-1
  13. #46 Wachiraya_noey (@Wachiraya_noey) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 23:06
    รอค่าาา~~~
    #46
    0
  14. #45 Aujacharee (@Aujacharee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 23:05
    รอเลยค๊าาา
    #45
    0
  15. #44 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 22:26
    อ๋อก็แต่งสเตคิสแล้วนินา
    #44
    0
  16. #43 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 22:25
    แล้วทำไมไม่แต่งสเตคิสล่ะคะ
    #43
    0