[Review] Märchen

ในที่สุด ก็ได้เริ่มลงมือรีวิวเสียที (*′∀‵*)

ก่อนอื่น ต้องขอแนะนำวง Sound horizon ก่อนนะคะ เผื่อว่าใครอาจจะยังไม่รู้จัก

Sound horizon (หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ซันโฮระ หรือ SH ก็ตามแต่) เป็นวงดนตรีแนว J-rock ของญี่ปุ่นค่ะ โดยเนื้อหาเพลงส่วนใหญ่จะเน้นไปทางแนวแฟนตาซี

ผู้ก่อตั้งวงคือ Revo (ไม่เปิดเผยชื่อจริงและอายุ แต่ได้ยินมาว่า ตอนนี้อายุสามสิบกว่า ๆ แล้วล่ะ อุอิ) ค่ะ ทั้งแต่งเพลงเอง เล่นดนตรี คิด theme และอัลบั้มหลัง ๆ มานี่ก็เริ่มร้องเองเลยด้วย ส่วนสมาชิกในวงคนอื่น ๆ ก็จะผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันไปค่ะ แล้วแต่ว่าเรโวซามะจะเชิญใครมาร่วมงาน



 

อา... ดูเหมือนว่าภาพนี้จะเป็นภาพมาตรฐานในการแนะนำวงนี้เลยทีเดียว (ฮา)

ภาพข้างบนมาจากอัลบั้ม Roman ซึ่งเป็นอัลบั้มที่ 5 ค่ะ *จขบ.เริ่มชอบเพลงตั้งแต่อัลบั้มนี้นี่ล่ะค่ะ ชั่วโมงบินการทำเพลงเริ่มสูง*

หนุ่มชุดขาวตรงกลางคือเรโวซามะค่ะ ส่วนอีกหนึ่งหนุ่มใหญ่คือ จิมัง สมาชิกที่อยู่ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งวง (รู้สึกจะก่อตั้งมาตั้งแต่ปี 2001 แล้วล่ะค่ะ)

แต่คนที่ร้องเพลงในอัลบั้ม Märchen จริง ๆ มีแค่เรโว จิมัง และเรมิ (ผู้หญิงชุดดำ คนที่ยืนอยู่ทางซ้ายสุด) เท่านั้น ส่วนยูกิ (กระโปรงฟ้าด้านขวา) กับคาโอริ (กระโปรงฟ้าด้านซ้าย) ... หายไปไหนอ่ะ คิดถึงสองคนนี้มาก ๆ เลยค่ะ

*รู้สึกว่ายูกิจะเคยเป็นสมาชิกวง SpringS มาก่อน ส่วนคาโอริคือหนึ่งในสมาชิกวง Fiction Junction ค่ะ ตอนแรกที่รู้นี่อึ้งเลยว่าตัวเองเคยนั่งฟังเพลงของคาโอริมาก่อนแบบไม่รู้ตัว*

ส่วนอัลบั้มอื่น ๆ ของวงนี้... จิ้ม เลยค่ะ

เอาล่ะ เกริ่นแบบหอมปากหอมคอแล้ว มาเริ่มกันเลยดีกว่า ≧△≦





หมายเหตุ ถ้าผิดพลาดตรงไหน อะไร ยังไง ก็ต้องขออภัยด้วยนะคะ

เพราะส่วนหนึ่งเกิดจากการตีความของตัวเอง และอีกส่วน...ไม่มีความรู้ทางด้านภาษาญี่ปุ่นเท่าไหร่ค่ะ





 

อัลบั้มเซ็ตนี้ประเดิมด้วย MAXI album ที่ชื่อว่า "Ido e Itaru Mori e Itaru Ido" หรือที่เรียกกันสั้น ๆ ว่า IDO นั่นเอง

ทางฝั่งซ้ายเป็นปกอัลบั้มแบบธรรมดา ฝั่งขวาเป็นแบบ limited edition ค่ะ



 

#1 Hikari to Yami no Douwa 【A Fairytale of Light and Darkness】

[แปลเพลง] Hikari to Yami no Douwa เกริ่นเรื่อง: นิทานแห่งความมืดและแสงสว่าง 【Sound horizon: IDO】

เรียกได้ว่าเพลงนี้เปรียบเสมือนกับโหมโรงของอัลบั้มทั้งหมดเลยล่ะค่ะ

เป็นการเล่าเรื่องในฝั่งของเมลเช่น วอน ลุดเดอวิก (เรียกสั้น ๆ ว่า เมล) เด็กน้อยผมสีขาวที่อาศัยอยู่ภายในป่ากับแม่ตามลำพัง

เรื่องมีอยู่ว่า เมล มีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง ซึ่งก็คือ เอลิซาเบ็ธ (เดี๋ยวจะพูดถึงในเพลงถัดไป) ทั้งคู่ออกไปเล่นด้วยกันบ่อยมาก จนกระทั่งความสนิทสนมได้พัฒนาเป็นความรักแบบไม่รู้ตัว

อยู่มาวันหนึ่งมีคนแปลกหน้ามาถามหา เทเรซ่า แม่ของเมล หนูเมลก็ดันใสซื่อ อาสาจะพาสองคนนั้นไปหาแม่ แต่ปรากฏว่า พอไปถึงบ้าน ผู้ชายทั้งสองคนนั้นก็ผลักเมลตกลงไปในบ่อน้ำจนจมน้ำตาย ส่วนเทเรซ่าที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นแม่มดก็โดนจับไป


# เนื้อหาในเพลงถูกตัดไปแค่นี้ค่ะ แต่เดี๋ยวจะมีรายละเอียดเพิ่มเติมจาก track อื่น ๆ ในอัลบั้มอีก

ไม่รู้เหมือนกันว่าผู้ชายสองคนนั้นเป็นใคร แต่ลักษณะการแต่งตัวเหมือนกับหมอที่รักษากาฬโรคในสมัยก่อนเลยค่ะ คือสวมผ้าคลุมสีดำ มีหน้ากากรูปอีกาสีขาวปิดหน้า มีถุงมือ รองเท้าบูธ ครบเซ็ต

ตามความเข้าใจของตัวเอง คงจะเป็นพวกล่าแม่มดล่ะมั้งคะ


## ส่วนตัวแล้ว ชอบเพลงนี้ตรงคนร้อง เอ่ย ไม่ใช่
ชอบดนตรีค่ะ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ￣ ˘ ￣
ทั้งที่ปกติไม่ค่อยชอบดนตรีหนัก ๆ แบบนี้เท่าไหร่
แต่สำหรับ SH คงจะเป็นข้อยกเว้นล่ะค่ะ ฮา



#2 Kono Semai Torikago no Naka de 【Within This Small Birdcage】 

[แปลเพลง] Kono Semai Torikago no Naka de RECOMMEND ❤❤❤ เกริ่นเรื่อง: ภายในกรงนกอันคับแคบ【Sound horizon: IDO】

เพลงถัดมา เป็นเพลงที่เล่าเรื่องราวในมุมมองของเอลิซาเบ็ธค่ะ

เอลิซาเบ็ธ วอน วิทเท่น เป็นลูกสาวขุนนาง (หรือพระราชา ?) ที่ต้องอาศัยอยู่คนเดียวอย่างโดดเดี่ยว ทำให้เธอเหงามาก จนกระทั่งวันหนึ่ง เมลได้มาหา และชวนออกไปเล่นด้วยกัน เอลิซาเบ็ธเลยดีใจมาก

ต่อมา เมลจำเป็นต้องย้ายบ้าน เอลิซาเบ็ธเลยขอร้องให้เมลสัญญาว่าจะกลับมาหา พร้อมกับมอบตุ๊กตาของเธอเป็นหลักประกันว่าเมลจะทำตามนั้น ซึ่งเมลก็รับปาก

แต่ไม่นาน เอลิซาเบ็ธก็ได้ยินข่าวการตายของเมลและเทเรซ่า ทำให้เธอเสียใจมาก และเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองรักเมลแค่ไหน


# ประวัติความเป็นมาของเธอคนนี้ค่อนข้างคลุมเครือ หรือเป็นเพราะจขบ.แปลความในเนื้อเพลงไม่ออกเองก็ไม่รู้

ไม่แน่ใจว่าเอลิซาเบ็ธเป็นใครกันแน่

ลองไปช่วยกันตีความจากเนื้อเพลงดูนะคะ งงมากมาย

แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญค่ะ เพราะสิ่งที่สำคัญกว่าคือ...เพลงนี้เพราะอ่ะ อุอิ


## สาวลูกครึ่งอเมริกัน - ญี่ปุ่นคนนี้เสียงใสมาก ปลื้มจัง ❤
ส่วนหนึ่งคงจะเป็นเพราะชอบเสียงดนตรีในเพลงนี้ด้วยล่ะมั้งคะ
เป็นหนึ่งในเพลงที่ชอบเป็นอันดับต้น ๆ ของ SH เลยล่ะค่ะ เพราะซึ้งดี

#3 Kanojo ga Majo ni Natta Riyuu 【The Reason She Became a Witch】

[แปลเพลง] Kanojo ga Majo ni Natta Riyuu RECOMMEND ❤ เกริ่นเรื่อง: เหตุที่นางกลายเป็นแม่มด 【Sound horizon: IDO】

เพลงสุดท้ายของ MAXI ว่าด้วยเรื่องราวของเทเรซ่าค่ะ

เป็นอีกคนที่มีประวัติคลุมเครืออีกแล้วล่ะ (*´・ェ・)っ

เนื้อหาทั้งหมดเริ่มต้นที่ "แอนนาลิเซ่" ตัวละครที่โผล่มาสิบวินาทีแล้วหายต๋อมไป เอ่อ.. เข้าเรื่อง

แอนนาลิเซ่เป็นสนมของพระราชาองค์หนึ่ง แต่พอเธอให้กำเนิดลูก เด็กคนนั้นกลับไม่ได้รับการยอมรับจากผู้เป็นพ่อ เจ้าหล่อนเลยถามว่าเป็นเพราะอะไร เพราะชาติกำเนิดของตัวเองต้อยต่ำ? เป็นเพราะเด็กคนนี้พิการ? บลา ๆ ๆ

ปิดท้ายด้วยการขอโทษลูกเพราะตัวเองคือคนบาป ทำให้ลูกเกิดมาด้อยวาสนา และ.. จบแค่นี้ค่ะ （￣ロ￣lll)

จบแค่นี้จริง ๆ

เนื้อหาทั้งหมดตัดกลับมาที่เทเรซ่า และเจ้าหล่อนก็ได้พร่ำพรรณนาถึงความรักที่มีต่อลูกชายคนเดียวของเธอ และดูเหมือนว่าแต่ก่อน เมลจะตาบอดค่ะ เทเรซ่าเลยพร่ำขอโทษลูก บอกว่าตัวเองเป็นคนบาปหนา ถึงได้ทำให้เมลเกิดมาเป็นแบบนี้

กระทั่งวันหนึ่ง จู่ ๆ ตาของเมลก็มองเห็นได้อย่างน่าอัศจรรย์ ตอนแรก เทเรซ่าดีใจมาก แต่ก่อนที่เธอจะถูกนำไปเผาทั้งเป็น เธอกลับไม่แน่ใจว่าการที่เมลมองเห็นได้นั้นมันดีแล้วหรือ

เมื่อรำลึกถึงอดีตเสร็จ ก็ตัดตอนมาที่ฉากเทเรซ่ากำลังจะโดนเผาทั้งเป็น ซึ่งเนื้อหาส่วนนี้จะต่อกับเพลงแรกค่ะ

เทเรซ่าถูกกล่าวหาว่าเป็นแม่มด ทั้งที่ความจริงแล้วไม่ใช่ ทำให้เธอเคียดแค้นมาก เลยอาฆาตและประกาศกร้าวว่าสักวัน เธอจะกลายเป็น "แม่มด" จริง ๆ เพื่อกลับมาสาปแช่งโลกใบนี้


# เพลงนี้ชวนให้งุนงงและก่งก๊งเล็กน้อยค่ะ

ตกลงว่าเทเรซ่าเป็นใครกันแน่ ??

ถ้าจะให้ลองเดา คิดว่าน่าจะเป็นคนเดียวกับแอนนาลิเซ่ล่ะมั้งคะ เพราะทั้งคู่ต่างก็บอกว่าตัวเองเป็นคนบาป

และในเนื้อเพลง เทเรซ่ายังบอกอีกด้วยว่าเหตุผลที่เธอมาใช้ชีวิตอยู่ในป่า ช่วยรักษาผู้คนนั้น เป็นเพราะต้องการล้างบาป และต้องการทิ้งอดีตที่ไม่น่าจดจำของตัวเอง

อืม.. จะใช่รึเปล่าน้า


## เป็นเพลงปิดอัลบั้ม MAXI ที่ทรงพลังมากค่ะ
แต่ปวดแก้วหูตอนท้ายที่เทเรซ่าถูกเผาทั้งเป็นนี่ล่ะ (¯▽¯；)　

ในที่สุด ก็มาถึงตัวอัลบั้มหลัก "7th Story Märchen" เสียที

ธีมหลักของอัลบั้มนี้คือ บาปทั้งเจ็ดประการ ค่ะ ประกอบด้วยตะกละ, โลภ, ริษยา, เกียจคร้าน, อัตตา (ประมาณว่าเย่อหยิ่งน่ะค่ะ), ราคะ และความโกรธแค้น

เรื่องราวทั้งหมดมีประเทศเยอรมันเป็นพื้นหลังค่ะ เลยมีภาษาเยอรมันเยอะแยะไปหมด

*ฮ่วย.. หนูเรียนสายวิทย์มา ฟังไม่รู้เรื่อง*

เรามาเริ่มชำระแค้นกันเถอะ ♫


 

#1 Yoiyami no Uta 【Song of Twilight's Darkness】

[แปลเพลง] Yoiyami no Uta RECOMMEND ❤ เกริ่นเรื่อง: บทเพลงแห่งสนธยา【Sound horizon: 7th Story Märchen】

track แรกของอัลบั้ม

เป็นการเกริ่นนำเรื่องราวของเมลกับเอลิเซ่ ทำนองว่าทั้งคู่คือวิญญาณที่ยังมีความแค้นหลงเหลืออยู่ จึงอาศัย IDO ที่แปลว่าความปรารถนา ความต้องการ หรืออะไรทำนอง (ซึ่งไปพ้องเสียงกับคำว่า บ่อน้ำ ในภาษาญี่ปุ่น)

สรุปคือ เมลกับเทเรซ่ายังคงมีความปรารถนาที่จะแก้แค้นคนที่ฆ่าตัวเองอยู่ ทำให้เมลกับเทเรซ่าสามารถฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง โดย IDO ได้เข้าสิงร่างของเมล (ทำให้เมลโตเป็นเมลเวอร์ชั่นผู้ใหญ่?) ส่วนวิญญาณของเทเรซ่าได้ลอยไปสิงในตุ๊กตาที่เอลิซาเบ็ธได้ให้ไว้กับเมลก่อนจากกัน กลายเป็นตุ๊กตาหลอน (?) คอยร้องเพลงแห่งความตาย อะไรเทือก ๆ นั้น

หลังจากที่จัดการกับคนที่ฆ่าตัวเองแล้ว ทั้งคู่ได้เริ่มต้นช่วยคนอื่นชำระความแค้นต่อไป สำหรับเอลิเซ่นั้น ทำไปเพราะความเกลียดชังที่มีต่อมนุษย์ ส่วนเมลทำไปตามสัญชาตญาณ (คล้าย ๆ กับอารมณ์ที่ยังค้างคาก่อนตาย) เพราะเขาไม่สามารถจดจำอดีตของตัวเองได้เลย


# กรี๊ดกร๊าด ♫ เป็นการเปิดอัลบั้มที่ค่อนข้างประทับใจจขบ.ค่ะ ≧▽≦

เพราะเรโวซามะเป็นคนร้อง (เฮ่ย ออกนอกหน้าอีกแล้ว) ไม่ใช่ ๆ เป็นเพราะดนตรีค่ะ ส่วนหนึ่งที่ประทับใจอัลบั้มนี้เพราะเพลงนี้นี่ล่ะค่ะ

ทั้งเพลงร็อคและเพลงคลาสสิกมันเข้ากันได้อย่างไม่น่าเชื่อ

ไม่เคยคิดเลยค่ะว่าเพลงของบีโธเฟ่น หรือโชแปง (คือ..รู้จักแค่ 2 คนนี้ แฮ่ ๆ) จะสามารถนำมาประยุกต์กับดนตรีแนวนี้ได้ด้วย

ทำเอาหลงอัลบั้ม Märchen ไปเลยล่ะค่ะ ฮา
 

#2 Kakei no Majo 【A Witch Burned to Death】

[แปลเพลง] Kakei no Majo เกริ่นเรื่อง: แม่มดผู้ถูกเผาจนถึงแก่ความตาย 【Sound horizon: 7th Story Märchen】

นิทานเรื่องแรก เอาพื้นเดิมมาจากเรื่องเฮนเซลกับเกรเทลค่ะ ทุกคนคงรู้จักอยู่แล้ว ขอข้ามตัวนิทานต้นฉบับเลยนะคะ

สำหรับนิทานเวอร์ชั่น SH เรื่องมีอยู่ว่า มีเด็กหญิงคนหนึ่งอาศัยอยู่กับแม่ตามลำพัง เธอจึงรักแม่ของตัวเองมาก แต่อยู่มาวันหนึ่ง เธอกลับถูกแม่ทอดทิ้ง เด็กหญิงจึงถูกแม่ชีจากโบสถ์ที่ไหนสักแห่งเก็บไปดูแล จนกระทั่งเธอเติบโตขึ้น และบวชเป็นแม่ชี กระทั่งเวลาผ่านไป ได้เกิดสงครามกลางเมืองขึ้น โบสถ์ที่แม่ชีอาศัยอยู่นั้นก็พลอยโดนลูกหลง เธอจึงตัดสินใจกลับไปหาแม่ที่ยังคงอาศัยอยู่ในบ้านกลางป่าที่เดิม

พอไปถึงบ้าน แม่ชีดีใจที่ได้พบกับแม่ของตัวเอง แต่คนเป็นแม่ไม่สามารถจดจำลูกได้ แถมยังหิวโซ จึงทำให้ยายเฒ่าเอามีดจ้วง เอ่อ แทงลูกสาวตัวเองจนตายเพื่อนำไปบูชาซาตาน

หลอนดีแท้ค่ะ... ⊙﹏⊙

การแก้แค้นในเพลงนี้คือการส่งเด็กนรก (?) เฮนเซลกับเกรเทลมาแก้แค้นค่ะ คือ คุณยายแกต้อนรับเด็ก ๆ ที่หลงทางเข้ามาในป่า และขุนเฮนเซลจนอ้วนเพื่อกะจะเก็บไว้เชือดกิน แต่เกรเทลผู้เป็นน้องสาวเอะใจขึ้นก่อน ทั้งคู่เลยช่วยกันผลักคุณยายไปในเตาผิง แล้วหนีออกมาพร้อมกับทรัพย์สมบัติ

อืม...


# ส่วนตัวแล้ว ไม่ได้รู้สึกประทับใจเพลงนี้หรืออะไรเป็นพิเศษ เพราะคิดว่ามันค่อนข้างธรรมดามาก และเสียงของนักร้องในอัลบั้มนี้ทุกคนมันก็ทรงพลังกันทั้งนั้น ทำให้เสียงของอายาโนะซังไม่โดดเด่นเอาเสียเลย

เอ่อ.. จขบ.หมายความว่าเธอเองก็เสียงดีนะคะ

ใครเป็น FC ของอายาโนะซังก็ต้องของโทษด้วยค่ะ (｡･ω･)ﾉﾞ



#3 Kuroki Okami no Yado 【The Dark Landlady's Inn】

[แปลเพลง] Kuroki Okami no Yado เกริ่นเรื่อง: เรือนเจ้าบ้านสีดำ 【Sound horizon: 7th Story Märchen】

คิดว่าใครหลาย ๆ คนน่าจะยังไม่เคยได้ยินนิทานฉบับเดิมเรื่องนี้ค่ะ

เรื่อง The Man from the Gallows (ไม่รู้จักชื่อภาษาไทยเหมือนกัน)

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว หญิงชราคนหนึ่งจำเป็นต้องต้อนรับแขกที่มาเยี่ยมเยียน แต่เธอไม่มีอาหาร และไม่รู้ว่าจะปรุงอะไรต้อนรับพวกเขาดี จึงเดินทางไปยังลานแขวนคอนักโทษและเอาตับของนักโทษคนนั้นออกมาเพื่อย่างให้แขกของเธอทาน (ซึ่งแขกพวกนั้นก็กินหมดซะด้วย... Σ（￣ロ￣lll) OMG!)

ในกลางดึกคืนหนึ่ง หญิงชราได้ยินเสียงคนเคาะประตู เธอจึงตื่นขึ้นมาและเปิดประตูออกไป เธอพบว่ามีร่างของชายปริศนาคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้า ศีรษะของเขาล้านเลี่ยน ดวงตาทั้งสองข้างกลวงโบ๋ และมีบาดแผลทั่วร่างกาย

 หญิงชรา: ผมของคุณหายไปไหนหมด?
 ชายปริศนา: ถูกลมเป่าหายไปหมดแล้ว
 หญิงชรา: แล้วดวงตาของคุณล่ะ?
 ชายปริศนา: ถูกอีกาจิกกินไปหมดแล้ว
 หญิงชรา: แล้วตับของคุณล่ะ?
 ชายปริศนา: ถูกคุณกินไปแล้วยังไงล่ะ

เอ่อ... เป็นอิฉันคงจะวิ่งหนีไปตั้งแต่เห็นว่ามันไม่มีลูกตาแล้วล่ะค่ะ (;ﾉﾟДﾟ)ﾉ

เอ้ย ไม่ใช่ เข้าเรื่อง ๆ สำหรับนิทานเวอร์ชั่น SH ก็คล้าย ๆ กับต้นตำรับนั่นล่ะค่ะ แค่เปลี่ยนตัวละครนิดหน่อยเท่านั้น นางเอกของเราหรือรู้จักกันในนาม Buran-ko เป็นเด็กสาวชาวไร่ที่สูญเสียครอบครัวและบ้านเพราะสงคราม เธอถูกขาย และต้องมาทำงานกับเจ้าของบ้านพัก (อารมณ์โรงเตี๊ยมล่ะมั้งคะ) ที่โรคจิตนิด ๆ (..อืม มันจิตจริง ๆ นะ ) ซึ่งโรงเตี๊ยมแห่งนี้มีอาหารขึ้นชื่ออย่างหนึ่ง ซึ่งนั่นก็คือตับย่าง ทำให้มีคนมากมายมากินตับ (!?) ที่โรงเตี๊ยมแห่งนี้จนตับสดจากร่างนักโทษประหารไม่พอ คุณเจ้าของโรงเตี๊ยมเลยจัดการแขวนคอหนู Buran-ko ประหนึ่งว่าเป็นนักโทษ และเอาตับของเธอมาย่างให้แขกกิน

และในคืนนั้นนั่นเอง Buran-ko และนักโทษที่ถูกขโมยตับไปก็กลับมาทวงตับจากเจ้าของโรงเตี๊ยมนั่นเอง

เอาตับหนูคืนมา!! (OωO;;)


# สำหรับความเห็นเกี่ยวกับเพลงนี้ ยังคงประทับใจเรมิเหมือนเดิมค่ะ ท่อนโซปราโน่ยังคงทรงพลังเหมือนเดิม สาวคนนี้เสียงดีจริง ๆ

แต่เป็นเพราะมีป๋าจิมังมาร่วมแจมในคราบกระเทยเฒ่า เลยกลายเป็นทำให้ฮาเงิบ ไม่มีอารมณ์สยองขวัญของนิทานต้นตำรับเหลืออยู่เลย （*´・д・｀）

#4 Garasu no Hitsugi de Nemuru Himegimi 【The Princess Who Sleeps in a Glass Coffin】

[แปลเพลง] Garasu no Hitsugi de Nemuru Himegimi เกริ่นเรื่อง: เจ้าหญิงผู้หลับใหลในโลงแก้ว 【Sound horizon: 7th Story Märchen】

เพลงนี้แปลงมาจากเรื่องสโนว์ไวท์ ซึ่งก็เหมือนเดิมทุกอย่างเลยค่ะ ตั้งแต่ลักษณะสีผม สีผิวของสโนว์ไวท์ ยันการแก้แค้นก็ยังยึดตามนิทานกริมม์ต้นตำรับมาด้วย นั่นคือการลงโทษราชินีใจร้ายด้วยการจับใส่รองเท้าเหล็กที่ถูกทำให้ร้อนจัด (เห็นว่าเหล็กกลายเป็นสีแดงเลยทีเดียว) และเต้นระบำไปจนตาย

ความจริง... สาเหตุที่ราชินีต้องเต้นน่าจะเป็นเพราะร้อนเท้ามากกว่า (¯▽¯；)

เพราะตัวเองก็เคยเดินเท้าเปล่าบนพื้นหินอ่อนที่ตากแดด ณ มน. (ม.นเรศวร) มาทั้งวัน แทบจะกระโดดกันเลยทีเดียว เคยลองคิดเล่น ๆ ล่ะค่ะว่า ถ้าตอกไข่ลงไป เราจะทำไข่ดาวได้มั้ยนะ...
 
กลับเข้าเรื่อง การแก้แค้นของสโนว์ไวท์ในเพลงที่ 4 เกิดขึ้นได้เพราะรสนิยม (?) ของเจ้าชายเตร็ดเตร่ค่ะ ประมาณว่า ถ้าเจ้าชายไม่ปิ๊งศพของสโนว์ไวท์ เธอก็จะตื่นขึ้นมาแก้แค้นไม่ได้ หรืออะไรทำนองนั้น
 

## โทโมโยะจัง! เธอคนนี้เคยร่วมแสดงไลฟ์คอนเสิร์ตในอัลบั้มมิร่า (Moira) ซึ่งเป็นอัลบั้มที่ 6 ก่อนหน้าอัลบั้ม Märchen ล่ะค่ะ

ยอมรับเลยว่าเสียงใสใช้ได้ *แต่อยากจะบอกว่าหน้าตาของเธอตอนขอชีวิตกับนายพรานในไลฟ์คอนเสิร์ตนี่...กวนบาทามาก หรือเรารู้สึกไปเองนะ...*

ส่วนเจ้าชายเตร็ดเตร่... ตอนแรกคิดว่าใช้ผู้ชายมาแสดงซะอีก แต่พอดูไปดูมา เอ๊ะ ผู้หญิงนี่นา คงจะอารมณ์เดียวกับทาคาระซึกะ (ละครเวทีของญี่ปุ่นที่ใช้ผู้หญิงแสดงทั้งหมดค่ะ) ล่ะมั้ง



#5 Sei to Shi wo Wakatsu Kyoukai no Furuido 【An Old Well that Divides Life and Death】

[แปลเพลง] Sei to Shi wo Wakatsu Kyoukai no Furuido เกริ่นเรื่อง: บ่อน้ำเก่าแก่ที่กั้นกลางระหว่างความเป็นและความตาย 【Sound horizon: 7th Story Märchen】

นิทานต้นฉบับคือเรื่องคุณแม่ฮุลด้าค่ะ

เป็นเรื่องของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ต้องอาศัยอยู่กับแม่เลี้ยงและน้องสาวคนละแม่ (ส่วนคุณพ่อไปสู่สุขคติเป็นที่เรียบร้อยแล้ว) เธอถูกแม่เลี้ยงกลั่นแกล้งให้ทำงานบ้านทุกอย่าง ตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ ส่วนคุณน้องสาวจอมขี้เกียจไม่เคยทำงานอะไรเลย แถมบางครั้งยังจิกหัวใช้เธออีกต่างหาก

อยู่มาวันหนึ่ง ในขณะที่เด็กหญิงกำลังปั่นด้าย เธอถูกเข็มตำจนเลือดออกและเปื้อนแกนม้วนด้าย เธอจึงพยายามล้างมัน แต่ว่ากลับทำมันตกลงไปในบ่อน้ำ เด็กหญิงจึงวิ่งร้องห่มร้องไห้ไปหาแม่เลี้ยงเพื่อ...โดนแม่เลี้ยงด่า และไล่ให้ไปเก็บแกนม้วนด้าย เด็กหญิงเลยต้องไปเก็บแกนม้วนด้าย แต่เธอกลับพลาดตกลงไปในบ่อน้ำเสียอย่างนั้น

พอรู้สึกตัวอีกทีเธอก็พบว่าตัวเองอยู่ในสถานที่แปลกตา (มีทั้งขนมปัง, แอปเปิ้ล และดอกไม้พูดได้) เด็กหญิงได้เดินไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งพบบ้านหลังหนึ่ง และเมื่อประตูเปิดออก เธอก็พบกับหญิงชราคนหนึ่ง ซึ่งก็คือคุณแม่ฮุลด้านั่นเอง คุณแม่ฮุลด้าขอให้เด็กหญิงช่วยทำงานสะบัดผ้าห่มเพื่อให้ขนนกร่วงลงมา ซึ่งขนนกเหล่านั้นได้กลายเป็นหิมะร่วงลงสู่พื้นดิน คุณแม่ฮุลด้าพอใจกับความขยันของเธอมาก จึงเสกให้ฝนทองร่วงใส่เด็กหญิงก่อนอนุญาตให้เธอกลับบ้าน ทำให้นอกจากจะได้ทองกลับไปแล้ว เนื้อตัวของเธอก็อาบไปด้วยทองคำด้วย

พอแม่เลี้ยงใจร้ายเห็นเข้า ก็เลยอยากได้ทองบ้าง เลยบีบบังคับให้เด็กหญิงบอกวิธีการเอาทองมาและสั่งให้ลูกสาวตัวเองไปหาแม่ฮุลด้าบ้าง

แต่แม่หนูกลับขี้เกียจ คุณแม่ฮุลด้าสั่งให้ทำงานอะไรก็ไม่ทำ คุณแม่ฮุลด้าเลยไม่พอใจ เสกให้ฝนโคลนตกลงมาใส่ร่างของเด็กหญิงจอมขี้เกียจ อิหนูเลยวิ่งร้องห่มร้องไห้กลับมาหาแม่ เพราะโคลนนั้นเกาะติดแน่น ล้างไม่ออกเลยแม้แต่นิดเดียว เอวัง จบลงด้วยประการฉะนี้...

เนื้อหาในเพลงก็ตามเนื้อเรื่องด้านบนเลยล่ะค่ะ อาจจะเปลี่ยนเนื้อหาเล็กน้อยตรงที่... Ido-ko ตัวเอกของเพลงจมน้ำตายค่ะ


# ถ้าดูจากไลฟ์คอนเสิร์ตแล้ว จะเห็นได้ว่าเธอช่างตายอนาถ เพราะตอนที่เก็บแกนม้วนด้ายนั้น เธอ...ปีนขึ้นไปบนขอบบ่อน้ำแล้วกระโดดลงไปเองชัด ๆ (￣▽￣*)>
 

อืมมม... ทุกคนต่างก็มีความเห็นกับภาพนี้ว่า เรโวซามะคงจะเครียดเกินไป （*・_ゝ・）ノ
(แต่จขบ.ว่ามันโมเอ้ดีนะ แอร๊ย ❤❤ เอาใจไปเลยค่ะ ฮา)

## เพลงนี้ให้อารมณ์สดใสอย่างกับเพลง OP อนิเมะเลยค่ะ ขัดอารมณ์ที่ค้างมาจากเพลงก่อน ๆ มาก ไม่หดหู่เลยสักนิด
Ceui เสียงใสดีค่ะ เคยดูคลิปตอนที่เธอให้สัมภาษณ์รายการอะไรสักอย่าง เสียงน่ารักมาก เหมือนเด็กน้อยเลย ≧ω≦
เห็นว่าเรโวซามะต้องปั้นอยู่นานเหมือนกัน ถึงจะหาโทนเสียงที่เหมาะกับเพลงนี้ได้



#6 Bara no Tou de Nemuru Himegimi 【The Princess Who Sleeps in a Tower of Roses】

[แปลเพลง] Bara no Tou de Nemuru Himegimi เกริ่นเรื่อง: เจ้าหญิงผู้หลับใหลในหอคอยกุหลาบ 【Sound horizon: 7th Story Märchen】

เพลงเจ้าหญิงออโรร่า... เอ่อ ผิดสำนัก (?) แล้ว เจ้าหญิงนิทราก็ยังคงเค้าเดิมของเรื่องต้นตำรับของสองพี่น้องตระกูลกริมม์เช่นเดียวกับสโนว์ไวท์และคุณแม่ฮุลด้าค่ะ

คือ พระราชินีที่กำลังสรงน้ำอยู่ในสระได้รับคำทำนายจากกบ *อิกบนี่มันโรคจิตรึไงนะ ดูผู้หญิงอาบน้ำ (*´・ェ・)っ* ว่าภายในปีนี้ พระราชินีจะให้กำเนิดเจ้าหญิงพระองค์หนึ่ง ทำให้พระราชาดีใจมาก เพราะทั้งคู่อยากมีลูกมานานแล้ว พอเจ้าหญิงเกิดเลยจัดงานเสียใหญ่โต เชิญนางฟ้ามาร่วมงานมากมาย แต่พอดีว่าชามทองคำไม่ครบชุด ขาดไปหนึ่งที่ เลยไม่เชิญนางฟ้าเอลเต้โรเซ่มาร่วมงาน

ค่อนข้างงงกับเหตุผลนี้เล็กน้อย ถ้าไม่พอก็ซื้อมาเพิ่มเซ่! เอ่อ เอาเถอะค่ะ อะไรก็เกิดขึ้นได้ถ้าเป็นนิทาน

เท่านั้นเอง เอลเต้โรเซ่ก็กริ้วขนานหนัก เพราะเธอหาว่าพระราชาไม่สนใจไยดีเธอ ทั้งที่เธอเองก็เป็นนางฟ้าผู้มีอาคมแก่กล้าเหมือนกัน เลยพาลสาปเจ้าหญิงให้มีชีวิตอยู่ได้ 15 ปี และตายเมื่อโดนเข็มปั่นด้ายตำ *สงสัยมาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้วล่ะค่ะว่า ทำไมถึงไม่โดนอย่างอื่นตำ มีด? ดาบ? ค้อน? ขวาน? เอ่อ แลดูจิตแต่เด็กเลยเรา* นางฟ้าเอปริโคเซ่ที่ยังไม่ทันได้ให้พรเลยรีบแก้คำสาปด้วยการขอให้เจ้าหญิงนอนหลับไปเป็นเวลา 100 ปีแทนที่จะตายตามคำสาปของเอลเต้โรเซ่

จากนั้น... ก็เป็นไปตามเนื้อเรื่องค่ะ เจ้าหญิงถูกเข็มปั่นด้ายตำในวันเกิดที่มีอายุครบ 15 ปีพอดี จากนั้นก็หลับไป

เวลาผ่านไป เจ้าชายเตร็ดเตร่ก็ผ่านมาแถวนี้พอดีค่ะ มาด้วยคอนเซ็ปต์เดิม คือตามหาเจ้าสาว จนกระทั่งมาเจอกับเจ้าหญิงนิทรา และได้มอบจุมพิตเพื่อปลุกให้เจ้าหญิงตื่นขึ้นมา
 
พอเจ้าหญิงนิทราตื่นขึ้นมาแล้ว เธอก็จัดการเนรเทศเอลเต้โรเซ่ออกไปจากอาณาจักร แต่เอลเต้โรเซ่ผู้หยิ่งทระนงในศักดิ์ศรีตัวเองก็ยังไม่วายสาปแช่งให้เจ้าหญิง...

ท้อง (￣ロ￣) ... *เงิบกินเลยทีเดียว*

และสุดท้าย พอเด็กคลอดออกมาก็ถูกนำไปทิ้งไว้ในป่า

# เอ่อ งงกับบทสรุปของเรื่องเล็กน้อย เพื่ออะไร... ช่างมันเถอะ

## ด้วยความที่นักร้องในอัลบั้มนี้เสียงดีทุกคน เลยไม่มีความเห็นใด ๆ เกี่ยวกับมิคุนิ นักร้องเพลงนี้อีกแล้วค่ะ (¯▽¯；)
เอาเป็นว่า จขบ.ชอบลีลาการแสดงของเธอแทนก็แล้วกัน สีหน้าแต่ละท่อนได้อารมณ์มากค่ะ *เสียดายที่หาคอนเสิร์ตมาแปะให้ไม่ได้*
แล้วก็...ชอบเอฟเฟ็กต์ในไลฟ์คอนเสิร์ตอีกแล้ว!!
เอลเต้โรเซ่กับเอปริโคเซ่ดวลกันด้วยล่ะค่ะ มีลำแสง (?) วูบวาบพุ่งออกมาปะทะกันด้วยอ่ะ สุโค่ย ❤

 

#7 Aoki Hakushaku no Shiro 【The Blue Count's Castle】

[แปลเพลง] Aoki Hakushaku no Shiro RECOMMEND ❤ เกริ่นเรื่อง: ปราสาทขุนนางเคราน้ำเงิน 【Sound horizon: 7th Story Märchen】

นิทานดั้งเดิมคือเรื่องเคราน้ำเงินค่ะ

มีชายผู้ร่ำรวยถูกเรียกว่า "เคราน้ำเงิน" เนื่องจากรูปร่างหน้าตาของเขา เคราน้ำเงินได้ขอแต่งงานกับหญิงสาวแสนสวยคนหนึ่ง และเมื่อไปถึงปราสาท เคราน้ำเงินก็มอบพวงกุญแจให้ภรรยาของตนพร้อมกับบอกว่า เธอสามารถเข้าไปในห้องไหนก็ได้ ยกเว้นห้องที่ถูกล็อคด้วยกุญแจดอกเล็กที่สุดในพวงกุญแจนี้

แต่เมื่อเคราน้ำเงินไม่อยู่ ภรรยาของเขาก็เข้าไปยังห้องนั้นด้วยความอยากรู้อยากเห็นและพบศพของภรรยาคนก่อน ๆ อยู่ในนั้น แต่เคราะห์ซ้ำกรรมซัด เคราน้ำเงินกลับมาพบเธอเข้าพอดี และพยายามจะฆ่าภรรยาของตน หากเธอก็ได้พี่ชายมาช่วยได้ทันท่วงที สุดท้าย เคราน้ำเงินก็ถูกพี่ภรรยาฆ่าตายนั่นเอง

ส่วนเนื้อเรื่องในเพลง ก็ตามต้นตำรับอีกแล้วล่ะค่ะ อาจจะต่างกันนิดหน่อยตรงที่สาว Aoki-ko ตัวเอกของเรื่องดันหลงรักเคราน้ำเงิน สามีของตัวเองเสียนี่

จากเนื้อเพลงที่ลองแปล ๆ ดู เจ้าเคราน้ำเงินนี่แอบโรคจิตเล็ก ๆ ทำไมตัวละครในเซ็ตนี้ถึงได้จิตไม่ปกติกันเลยนะ ●△●...

เพลงนี้ให้อารมณ์ประมาณว่าทั้งรักทั้งแค้นยังไงก็ไม่รู้ คือ Aoki-ko ได้ใช้ภรรยาคนใหม่ (หมายเลข 6!!) เป็นเครื่องมือช่วยแก้แค้นแทนตัวเองกับภรรยาคนก่อน ๆ หน้านี้ โดยยุแหย่ให้ภรรยาคนที่ 6 เปิดห้องลับ ซึ่งพอเคราน้ำเงินมาพบเข้า ก็ทำท่าจะฆ่าปิดปากเจ้าหล่อนไปอีกราย เธอเลยขอไปที่โบสถ์ก่อนตาย ซึ่งไม่รู้ว่าเคราน้ำเงินนี่คิดยังไง ดันอนุญาตเสียนี่ ฝ่ายสาวเจ้าเลยวิ่งกระหืดกระหอบไปขอความช่วยเหลือจากบรรดาพี่ชาย พี่ชายทั้งสามของเธอเลยมาช่วยด้วยการฆ่าเคราน้ำเงินตาย

และในไลฟ์คอนเสิร์ตก็ปิดท้ายด้วยการที่... Aoki-ko เดินมากอดศพของสามีพร้อมกับแย้มยิ้มและหลับตาพริ้ม!

# คุริบายาชิ มินามิ! จขบ.จำชื่อนี้ได้ตั้งแต่ฟังอัลบั้มมิร่าแล้วล่ะค่ะ
เสียงเธอตรึงตราตรึงใจมาตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว *แต่ยังไงก็ขอยืนยันว่าชอบโจเอลที่สุดอยู่ดีนะคะ อุอิ  ≧▽≦*
ไม่ผิดหวังเลยค่ะ คงคุณภาพไว้ได้ดีเยี่ยม ♫
รู้สึกว่าเธอจะร้องเพลงประกอบอนิเมะอยู่เหมือนกัน ถ้าจำไม่ผิด มี Macross frontier ด้วยล่ะ



#8 Takkei no Seijo 【A Crucified Maiden Who Became a Saint】

[แปลเพลง] Takkei no Seijo RECOMMEND ❤❤❤ เกริ่นเรื่อง: พรหมจารีย์บนไม้กางเขนผู้กลายเป็นนักบุญ【Sound horizon: 7th Story Märchen】

นิทานฉบับเดิมหรือเรื่อง นักบุญผู้กังวล มีอยู่ว่า...

หญิงสาวผู้เปี่ยมศรัทธาอยู่นางหนึ่งได้สาบานต่อพระเจ้าว่าจะไม่แต่งงาน แต่สุดท้ายแล้ว เธอถูกพ่อบังคับให้แต่งงาน หญิงสาวจึงขอพรพระเจ้าให้เธอมีหนวดงอกออกมา คำขอนั้นกลายเป็นจริง หากพระราชาก็สั่งประหารหญิงสาวด้วยการตรึงกางเขน แต่เธอก็กลายมาเป็นนักบุญในภายหลัง

วันหนึ่งมีนักดีดพิณยากจนมาคุกเข่าหน้ารูปปั้นของเธอ นักบุญดีใจมากจึงเสกรองเท้าทองคำให้เขาข้างหนึ่ง แต่ในไม่ช้าทุกคนก็มาตามหารองเท้าทองคำที่หายไปและพบว่าอยู่กับนักดีดพิณ เมื่อเขาถูกจับในฐานะขโมยก็ร้องขอว่าอยากจะไปที่โบสถ์อีกครั้ง พอไปถึงโบสถ์ นักดีดพิณก็เข้าไปคุกเข่าหน้ารูปปั้น แล้วนักบุญจึงเสกรองเท้าให้อีกข้าง นักดีดพิณจึงสามารถพิสูจน์ได้ว่าตัวเองเป็นผู้บริสุทธิ์

ส่วนเนื้อเรื่องตำรับ SH นั้น เป็นภาคต่อของ Kono Semai Torikago no Naka de ในอัลบั้ม MAXI ค่ะ

เป็นเรื่องราวของเอลิซาเบ็ธที่โตเป็นสาว และกำลังจะถูกบังคับให้แต่งงานกับขุนนางคนหนึ่ง แต่เธอยังคงรักเมลอยู่ เลยปฏิเสธไป พร้อมกับบอกว่ายินยอมที่จะตายเสียดีกว่า ทำให้ราชาซึ่งเป็นพ่อ (หรือพี่? ตรงจุดนี้ก็ยังงงอยู่ค่ะ ใครรู้บอกหนูหน่อยน้า) โกรธมาก เลยสั่งประหารด้วยการตรึงกางเขน *nonsense มากค่ะ (o`з´o) *
 
เอลิซาเบ็ธที่ถูกตรึงกางเขนได้กลายเป็นนักบุญในภายหลัง และพอมีนักไวโอลินเร่ร่อนเดินทางมา เธอก็มอบรองเท้าทองคำเหมือนกับในนิทานต้นฉบับ เท่านั้นไม่พอ พอทหารมาจับนักไวโอลิน เธอก็ช่วยให้รองเท้าอีกข้างเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ให้อีกด้วยแน่ะ

เอาล่ะ กลับเข้าเรื่องค่ะ เมลเช่นปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับเสนอตัวช่วยแก้แค้น มีการยั่วยุด้วยอีกนะว่า "คิดว่า 'เขา' อยากให้เรื่องมันจบลงเช่นนี้หรือ" หรืออะไรเทือก ๆ นั้นอีกด้วยแน่ะ โดยที่ไม่รู้เลยว่า 'เขา' คนนั้นน่ะคือตัวเอง...

เอลิซาเบ็ธปฏิเสธการแก้แค้นค่ะ พร้อมกับบอกว่า แค่เมลมาหาตามสัญญาที่เคยให้ไว้ตั้งแต่เด็ก เธอก็มีความสุขมากแล้ว ตอนนี้เอง ที่ความทรงจำทั้งหมดของเมลกลับคืนมา แต่ก็สายไปซะแล้ว เพราะเช้าวันใหม่กำลังจะมาถึง ซึ่งเมื่อแสงอาทิตย์เริ่มส่องเมื่อไหร่ วิญญาณของเอลิซาเบ็ธที่ยังคงรอคอยเมลก็จะหายไปตลอดกาล
 

# แง้ ดราม่า ดราม่า หนูชอบ หนูชอบ ✿

ความรักของคู่นี้มันกระชากใจ (-_-?) อย่างแรง ประทับใจมากค่ะ

ชอบเพลงนี้ (เกือบ) ที่สุดก็เพราะฉากตอนเกือบจบเพลงนี้แหละ

ส่วนท่อนสุดท้ายก่อนจบเพลงน่ะเหรอคะ... คือเสียงงุ้งงิ้งง้องแง้งของเอลิเซ่น่ะสิ ฟังแล้วปวดตรับแทน รัวอย่างกับปืนกลเลยทีเดียว

สุดท้าย... เมลก็ล้มเลิกความตั้งใจที่จะแก้แค้น และคืบคลาน (?) กลับลงไปในบ่อน้ำ ความคิดของเมลทำให้วิญญาณแค้นของเทเรซ่าหลุดออกจากตุ๊กตาเอลิเซ่ เพราะอะไรน่ะเหรอ...

ไม่รู้เหมือนกันค่ะ อย่าถามหนูเลย (¯▽¯；)
 

## ก..ก..กรี๊ดดดด! โจเอลซัง!! (กรุณาออกห่างมันเดี๋ยวนี้เลย ฮา)
เป็นอีก track ที่รอคอยเลยล่ะค่ะ ของดีมักจะอยู่สุดท้ายสินะ...สินะ...สินะ!
จขบ.อวยเพลงนี้อีกเพลงอย่างแน่นอนค่ะ ฮา
ถึงดนตรีจะคนละแนวกับเพลง Kono Semai Torikago no Naka de แต่ก็เพราะอยู่ดีค่ะ
ส่วนตัวแล้ว ชอบท่อนก่อนที่วิญญาณของเอลิซาเบ็ธจะหายไปมากเลย ซึ้งค่ะ ❤



#9 Gyoukou no Uta 【Song of Dawn's Light】

[แปลเพลง] Gyoukou no Uta RECOMMEND ❤ เกริ่นเรื่อง: บทเพลงแห่งรุ่งอรุณ【Sound horizon: 7th Story Märchen】

เพลงนี้เปรียบเสมือนกับบทสรุปของทุกสิ่งทุกอย่างค่ะ

หลังจากที่ความทรงจำในอดีตกลับมา และเอลิซาเบ็ธได้หายไป เมลก็เพิ่งรู้สึกตัวว่าเวลาของเขาบนโลกนี้ได้สิ้นสุดลงไปนานแล้ว และเขายังตระหนักอีกว่าสิ่งที่ตัวเองต้องการมาโดยตลอดไม่ใช่การแก้แค้น แต่เป็นความรักต่างหาก เมลจึงก้มหน้าก้มตายอมรับความจริง สำนึกผิดในสิ่งที่ได้ทำลงไป และวาดหวังว่าสักวันหนึ่ง เขาจะได้พบกับเอลิซาเบ็ธ เทเรซ่า และทุก ๆ คนที่เขารักอีกครั้ง

# ฮื่อ.. พอลองอ่านทวนแล้วรู้สึกว่าใช้สำนวนได้น้ำเน่ามาก ฮา
แต่ก็ไม่รู้จะเขียนอะไรเกี่ยวกับเพลงนี้แล้วค่ะ
เพลงนี้ช่างเป็นเพลงที่ฟังแล้วบีบคั้นอารมณ์ได้พอควร เรโวซามะใส่อารมณ์ลงไปแบบเต็มที่มากเลย ￣▽￣❤

หวังว่ารีวิวฉ.นี้คงจะมีประโยชน์ไม่มากก็น้อยนะคะ ˚‿˚

เพราะสำหรับตัวเอง ยังไม่เคยอ่านรีวิวของใครแล้วถูกใจซะที (ยัยนี่มันเรื่องมากเอง) เพราะมีความรู้สึกว่ามันสั้นมาก แหะ ๆ

แต่... จขบ.ก็เขียนไม่ยาวเท่าไหร่แฮะ ตอนแรกที่เริ่มรีวิวตั้งใจจะเขียนให้ยาวกว่านี้อีกล่ะ

ไว้เจอกันในรีวิวอัลบั้มอื่น ๆ นะคะ <( っ '๐')づ

ซาโยนาระค่ะ