ไม่เข้าใจ...

ข้าน้อยคิดว่าไม่ว่า "ความคิด" ที่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม มันก็คือ"ไอเดีย"นั่นแหละค่ะ และไอเดียนี้เองก็น่าจะเป็นสิ่งที่คนเขียนต้องการสื่อ ฉะนั้นบางครั้งก็อย่าไปคิดมากเลยค่ะว่ามันมีคุณค่าอะไรหรือจะสร้างอะไร เพราะเรื่องแบบนี้ก็ใช่ว่าจะจำกัดความได้เสมอไป

พระเจ้าที่ดีไม่ควรสร้างโลกครึ่งๆกลางๆแล้วกล่าวอ้างว่า มันก็คือชีวิต เราไม่มีทางรู้อนาคต แต่ควรพิถีพิถันในทุกรายละเอียด สร้างปัจจัยทุกอย่างให้พร้อม บรรจงประดิษฐ์เงื่อนไขมากมายวางไว้ให้เสร็จสรรพ ก่อนที่จะปล่อยให้ชีวิตดำเนินไปในทางของมันเอง << กรี๊ดดด ประทับใจมากค่ะที่มีคนคิดแบบนี้ TTwTTb

ข้าน้อยคิดว่าถ้ามองอีกแง่... ถ้า"พระเจ้า"คือ"พ่อ" และ"โลก"ก็คือ"ลูก" คนเราอาจจะคิดว่าพ่อต้องรู้จักลูกเสมอไป ต้องรู้ว่าลูกทำอะไรอยู่ แต่ในชีวิตความเป็นจริงแล้วมันก็อาจจะไม่เป็นอย่างนั้นหรอกมั้งคะ :) บางครั้งลูกก็ทำในสิ่งที่พ่อไม่คาดคิดได้เหมือนกัน

ฉะนั้นขอให้เริ่มเขียนและทำความรู้จักกับชีวิต คิดว่าบ่อเกิดของสิ่งที่ต้องการจะสื่อนั้น อยู่ในตัวจขบ.เองนั่นแหละค่า

เราเขียนนิยาย (รวมทั้งงานเขียนประเภทอื่น) เพราะว่า เราบอกสิ่งที่ต้องการจะสื่อออกมาตรง ๆ ไม่ได้ วิธีการเขียนออกมา เป็นการแสดงออกที่ดีที่สุดสำหรับเรา แม้ว่าบางครั้ง เราเองก็ยังไม่เข้าใจความรู้สึก ความคิด หรือตัวเราเองดีนักก็ตาม

ก็อยู่ที่ผู้อ่านแหละว่า... เขาอยากรับอะไร

บางครั้งก็มีคนคิดเป็นตุเป็นตะว่าอย่างนั้นอย่างนี้ ทั้งที่ความจริงมันไม่มีอะไรเลย...

ถ้าเข้าใจตัวเองได้ลึกซึ้งจริง ๆ ...ก็น่าจะถึงขั้นหลุดพ้นล่ะ

ลองมองในมุมกลับกัน โลกปัจจุบันที่พระเจ้าสร้างขึ้นมาก็ใช่ว่าจะสมบูรณ์แบบ มีคนโกรธแค้น ไม่พอใจพระเจ้าอยู่มากมายนี่นา

ดังนั้น เราก็ไม่จำเป็นพระเจ้าที่ดีในนิยายเราก็ได้ 55+

ถ้าเข้าใจตัวเองได้ลึกซึ้งจริง ๆ ...ก็น่าจะถึงขั้นหลุดพ้นล่ะ

^หนทางสู่การตรัสรู้รึ? (ฮา)

บอกแล้วพี่เอื้อน่ะปัจเจก 555+