ปวดหัววว

อ่านนิยายตัวเองแล้วปวดหัวจริง!!

คือเข้าใจแล้วว่ามันดำเนินเรื่อง 'ข้างนอก' น้อยไปมากๆ เพราะดันไปโฟกัสเรื่อง 'ข้างใน' ซะเต็มเหนี่ยว บทสนทนาก็น้อย(เพราะมันเอาแต่นั่งเงียบกันตลอด)...แถมตัดสลับตัวละครบางช่วงอีกต่างหาก คนเขียนเองบางทียังตามไม่ทัน "orz

ซึ่งถ้าดำเนินเรื่อง 'ข้างใน' น้อยกว่านี้ จะไม่อาจหยั่งรู้ได้จริงๆว่า ทำไมมันถึงตัดสินใจทำแบบนี้ แล้วมันยังเก็บซ่อนอะไรเอาไว้อยู่บ้าง...หรือถ้าทำได้ มันก็จะยืดยาวมากทีเดียว

แต่...คิดอีกที มันนิยายเราเอง ไม่ได้เอาไปส่งที่ไหน ไม่ได้ถูกจำกัดโควต้าจำนวนหน้านี่หว่า...
ดังนั้น ถ้าตอนนึงจะยืดยาวและหาประเด็นหลักได้น้อย ย่อมไม่ผิด ตราบที่มันยังอ่านสนุกอยู่น่ะ= =

(อ่านเองแล้วปวดหัวนี่...ชะรอยว่างๆคงต้องรื้อช่วงแรกใหม่ซะละมั้ง 555)

...ก็พยายามทำให้ตอนต่อๆไปมันอยู่ 'ข้างนอก' มากขึ้นแล้วกัน ไม่ต้องไปสิงร่างตัวละครมาก ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่ต้องใส่ความคิดการตัดสินใจตัวละครมาเลยดีกว่า- -"
ไม่งั้นเดี๋ยวมันจะกลายเป็นนิยายปรัชญา...ชนิดอ่านแล้วมีแต่ปรัชญา...เอาสักวัน โอยย

ป.ล. ถ้าอยู่ข้างนอก...ก็ไม่จำเป็นต้องคิดหาความชอบธรรมให้ตัวละครที่เราไม่เห็นด้วยกับความคิดมันสินะ สินะ TT_TT (<<ดองนานเพราะงี้เป็นส่วนสำคัญ...)