ข้ามมิติรักอลเวง (จบแล้วจ้า แค่ Re Up ให้อ่านฟรีอีกครั้ง)

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 13 สัญญาระหว่างเราสอง (Re Up)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,152
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    4 มิ.ย. 61

ตอนที่ 13 สัญญาระหว่างเราสอง



     "เพ้ย แบบนี้ก็ได้หรือเจ้าคะ" ฟางเซียนโอดครวญ จริงๆเล้ยตาแก่นี่ แล้วยังมีหน้ามาด่าว่าเธอเป็นตัวโง่งมอีก ฮึ่ย รอบทลงโทษออกมาก่อนเถอะ เธอจะเอาคืนให้สาสมเลยเชียวล่ะ

     "เอาล่ะถึงจวนแล้ว ข้าอุ้มเจ้าเข้าไปถึงเรือนหนิงลี่เลยดีกว่าเดี๋ยวข้าจะให้อาหมอมาตรวจเจ้าวันนี้เลย" เฟ่ยไป๋ปิงเอ่ยรวบรัดจนฟางเซียนได้แต่อ้าปากเหวอ เธอจึงต้องโต้ตอบกลับไปบ้างแล้ว มีที่ไหนสั่งนู่นนี่ไม่ถามความเห็นเธอเลยครานี้ปกติเขาก็ยังถามความเห็นเธอบ้าง

     "พี่ไป๋ปิงท่านอุ้มข้าไปส่งที่เรือนน่ะ ข้ายอมอยู่หรอกเจ้าค่ะ แต่ว่าไม่ต้องให้ท่านหมอมาตรวจก็ได้ข้ามิได้เป็นอันใดมากเสียหน่อยนะเจ้าคะ"

     "ไม่ได้ ถึงจะมีแผลเล็กๆน้อยๆข้าก็ไม่สบายใจ อย่างไรแล้วพรุ่งนี้อาหมอก็ต้องเข้ามาตรวจร่างกายเจ้าอยู่ดี ตรวจมันเสียวันนี้นี่แหละ หรือว่า เจ้ากลัวหมอกัน ฮึ"

     "ไม่ใช่สักหน่อยข้าน่ะไม่กลัวหมอหรอกเจ้าค่ะ แต่ข้าก็แค่คิดว่ามันเกินความจำเป็นก็เท่านั้นเอง" เธอจะกลัวหมอได้ไงล่ะ เธอเรียนด้านสาธารณสุขมานะ แม้จะเห็นเลือดที่ออกมาจากตัวของเธอเองแล้วจะใจสั่นบ้างก็เถอะ แต่เธอก็ไม่เคยเป็นลมเพราะเลือดเลยนะ เธอคิดว่ามันก็อาการทั่วไปของคนปกตินั่นแหละคือตกใจที่เห็นเลือดของตัวเอง

     "นิ่งๆเถิด หากเจ้าไม่ยอมให้อาหมอตรวจข้าจะเพิ่มบทลงโทษสำหรับเจ้านะ" เขาขู่นางความจริงแล้วบทลงโษนั้นไม่ได้หนักหนาสาหัสหรอก มันออกจะหวานแหววซาบซ่านเสียมากกว่า แต่ก่อนจะได้ลงโทษนางเขาต้องจัดการเรื่องที่นางเคยขอเอาไว้ก่อน

     ก่อนหน้านั้นนางเคยบอกว่า หากนางมดลูกเย็นเขาจะให้นางอยู่ที่นี่ในฐานะใด หากนางต้องไปนางก็จะขออะไรสักอย่างจากเขา เขาไม่ลืมหรอก ช่วงที่รอนางเข้าไปเลือกสาวใช้เขาก็ได้ใช้เวลาในส่วนนั้นคิดแผนการที่จะรั้งนางไว้ข้างกายตลอดไป

     "พ่อบ้านหยาง ท่านช่วยไปตามอาหมอมาหาข้าที่เรือนหนิงลี่ด้วย เซียนเอ๋อร์นั่งรอที่เตียงก่อนนะ" เขาหันไปสั่งพ่อบ้านขณะที่ก้าวเท้าเข้าไปในเรือนหนิงลี่ ช่วงที่เขาพาฟางเซียนออกไปข้างนอกเขาได้ให้คนเตรียมความพร้อมที่เรือนสำหรับนางไว้แล้ว ก่อนจะเดินเข้าไปในส่วนของห้องนอน วางนางลงบนเตียงแล้วบอกให้นางนั่งรอ จากนั้นเขาก็หันไปหากระดาษกับพู่กันสำหรับเขียนสัญญาระหว่างเขากับนาง

     ด้านฟางเซียนเมื่อเห็นว่าเขากำลังเขียนอะไรสักอย่างก็ไม่ได้สนใจต่อเธอคิดว่าเขาคงทำงานหรืออะไรสักอย่างนั่นแหละ ช่างเขาเถอะ ตอนนี้สายตาของเธอกำลังมองไปรอบๆห้องนอน โอ้โห สวยงามน่ารักมากๆ คนแต่งเรือนช่างเก่งจริงนัก หารู้ไม่ว่าคนที่สั่งนู่นนี่นั่นกำชับสีผ้าม่าน ผ้าปูเตียง โต๊ะเครื่องแป้ง หรืออะไรต่างๆที่สตรีควรจะมีและพึงพอใจน่ะคือบุรุษที่กำลังนั่งเขียนสัญญาอยู่ที่โต๊ะหน้าเตียงของนาง

     "คนตกแต่งที่นี่เก่งมากเลยเจ้าค่ะ เขาคือใครหรือเจ้าคะ ข้าอยากขอบคุณเขายิ่งนัก"

     "หึๆ เจ้าอยากขอบคุณเขางั้นรึ หลังจากเจ้าประทับสัญญานี้แล้วข้าจะบอกเจ้า" ขณะที่ฟางเซียนเอ่ยถามเขาตอนที่เขากำลังเดินมาหานางที่นั่งบนเตียงรอพร้อมกับกระดาษที่เขาเขียนเมื่อคู่ พ่อบ้านหยางและท่านหมอจูหานก็มาถึงพอดี

     "ท่านประมุข ท่านหมอมาแล้วขอรับ" พ่อบ้านหยางเอ่ยรายงานอยู่หน้าประตูห้องนอนของฟางเซียน

     "ทั้งสองท่านเข้ามาได้" ดี ดียิ่งนัก เขาจะได้มีพยานมารับทราบสัญญาในครั้งนี้

     "เอาล่ะ ท่านทั้งสองเชิญรอสักครู่ ข้าจะให้พวกท่านเป็นพยานสำหรับสัญญาระหว่างข้ากับฟางเซียน"

     "ท่าน สัญญาอะไรกันเจ้าคะ ถึงกับต้องมีพยานเลยหรือเจ้าคะ" ฟางเซียนนึกหวาดระแวง อะไรของอีตาจอมมารนี่อีกล่ะ ไม่ใช่ว่าสัญญาครั้งนี้เธอจะต้องเสียเปรียบเต็มๆหรอกนะ เธอจะเอาอะไรไปสู้เขาได้ คนที่เป็นพยานก็ฝั่งเขาทั้งนั้น ไม่ยุติธรรมเลย

     "เจ้าอ่านดู แล้วเจ้าก็ต้องประทับนิ้วมือและเขียนชื่อของเจ้าที่ข้างล่างกระดาษนี้ด้วย" 

     ฟางเซียนก้มลงอ่านตัวหนังสือที่ระบุในกระดาษ แม่เจ้า นี่มัน เกินไปแล้ว เธอเสียเปรียบสุดๆก็ในสัญญาน่ะบอกว่า
หากเธอมีบุตรได้ เธอจะต้องเชื่อฟังสามีที่มีนามว่าเฟ่ยไป๋ปิงเพียงคนเดียว แต่ถ้าหากเธอไม่สามารถมีบุตรได้ เธอก็ต้องแต่งเข้าจวนของเฟ่ยไป๋ปิงเนื่องจากต้องชดใช้ความผิดที่ทำให้เขาผิดหวังหมดโอกาสมีบุตรและต้องเชื่อฟังเขาที่เป็นสามีเพียงคนเดียว สุดท้ายไม่ว่าเธอจะไปไหนทำอะไรจะต้องบอกเขาก่อนและไม่มีสิทธิ์ออกไปข้างนอกเพียงลำพังหากผิดสัญญาจะเจอบทลงโทษตามแต่ที่เฟ่ยไป๋ปิงจะจัดการ 

     เฮ้ย อ่านยังไงๆเธอก็แต่งให้เขาอยู่ดีแม้ว่าจะมีหรือไม่มีก็ตาม เธอไม่ยอมหรอกนะสัญญาแบบนี้น่ะ เชื่อฟังแค่เขาคนเดียวงั้นรึ เขาเป็นบิดาของเธอรึไงกัน ไหนจะห้ามเธอออกไปข้างนอกคนเดียวนั่นอีก แบบนี้แผนการของเธอก็ริบหรี่เลยน่ะสิ  ฮึ่ย เธอไม่ยอมหรอกนะ 

     "อะไรกัน แบบนี้ข้าเสียเปรียบนะเจ้าคะ ถ้าข้าไม่ประทับสัญญานี่ล่ะเจ้าคะ"

     "ข้าก็จะทำให้เจ้าเป็นภรรยาของข้าเสียตอนนี้เวลานี้ แล้วก็ขังเจ้าให้อยู่แต่ในพรรค อ้อ แล้วข้าก็จะเคี่ยวกรำเจ้าจนเจ้าต้องอ้อนวอนให้ข้าหยุดเชียวล่ะ" เฟ่ยไป๋ปิงกระซิบขู่ให้ได้ยินกันแค่สองคน เขารู้ว่านางไม่ยอมให้เขาทำเช่นนี้หรอก นางเป็นคนฉลาดอย่างไรแล้วนางก็ต้องไม่ยอมให้เขาใช้วิธีเช่นนี้ แต่หากนางไม่ประทับสัญญาจริงๆเขาก็จะทำให้นางมาเป็นภรรยาของเขาอยู่ดี

     "ชิ ก็ได้เจ้าค่ะ แต่ท่านต้องประทับสัญญาของข้าด้วยถึงจะยุติธรรม" ฟางเซียนจำเป็นต้องยอม แต่ก็หาทางเอาตัวรอดด้วยการทำสัญญาของเธอให้เขาประทับด้วย

     "อืม ได้สิ พ่อบ้านหยางไปหยิบกระดาษกับพู่กันมาให้ข้าที" เขาก็อยากจะรู้นักว่านางมารน้อยของเขาจะงัดอะไรออกมาสู้กับเขาอีก เมื่อได้ของที่ต้องการแล้วก็ยื่นให้ฟางเซียนทันที

     "อย่าแอบมองนะเจ้าคะ รอข้าเขียนเสร็จก่อน"

     ใช้เวลาสักครู่ฟางเซียนก็เขียนสัญญาเสร็จพอดี สีหน้าท่าทางของนางดูเจ้าเล่ห์ชบกลจนเฟ่ยไป๋ปิงแอบหวั่นใจว่าเขาอาจจะคิดผิดไปแล้วที่ชี้โพรงให้กระรอก นางยื่นกระดาษสัญญาให้เขาอ่าน ข้อความในสัญญานั้นระบุว่า เขาจะต้องมีนางเป็นภรรยาเพียงคนเดียว ห้ามมีเล็กมีน้อยที่ไหนหากนางจับได้เขาจะถูกตัดเจ้ามังกรของเขาเสีย เขาจะไปไหนทำอะไรต้องบอกนางทุกครั้ง หากผิดสัญญานางจะหย่าขาดจากเขาและบุตรที่เกิดมาทุกคนเขาไม่มีสิทธ์เข้าไปก้าวก่ายหลังจากหย่ากัน

     "อืม ได้ ข้ายอมรับ" เขามั่นใจว่าเขาสามารถรักษาสัญญานี้ได้ 

     ทั้งสองประทับสัญญาเรียบร้อยแล้วยื่นให้พ่อบ้านหยางไปจัดการเก็บมิดชิดอย่างดี ที่ห้องทำงานของเฟ่ยไป๋ปิง ตอนนี้จึงเหลือแต่ท่านหมอจูหานที่มีใบหน้าเปื้อนยิ้ม เขานึกชอบหลานสะใภ้คนนี้นักรู้จักทวงความยุติธรรม ไม่อ่อนแอเชื่อฟังแต่สามีแต่ก็ไม่ก้าวร้าวข่มสามีเช่นกัน นางรู้จักวางตัวยิ่งนัก หลานชายของเขาก็แปลกไปกว่าแต่ก่อนยิ่งนัก สีหน้าท่าทางดูมีความสุข อ่อนโยน ไม่เหมือนบุรุษสองหน้าที่มีแต่เย็นชาและโกรธขึง

     "อาหมอวันนี้เซียนเอ๋อร์สะดุดล้มท่านช่วยตรวจนางด้วย อ้อ ตรวจร่างกายนางเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการตั้งครรภ์ด้วย" 

     "ได้สิ ว่าแต่เจ้าจะนั่งอยู่อย่างนี้รึ" เขานึกขันนัก น้ำเสียงโทนเดิมกลับมาแล้ว คงมีแต่แม่นางน้อยคนนี้เท่านั้นสินะที่เฟ่ยไป๋ปิงจะปฏิบัติต่างออกไป ไหนจะอาการเป็นห่วงเกินเหตุ ตัวติดกันตลอดเวลานั่นอีก น่าหมั่นไส้หลานชายของเขานัก อยากจะแหย่ให้สิงโตน้ำแข็งนี้ร้อนรนสักครา หึ

     "ใช่ ข้าจะนั่งตรงนี้ มีอันใดรึท่านอา"

     "อา การตรวจร่างกายสำหรับการตั้งครรภ์นั้นจำเป็นต้องตรวจภายในของแม่นางฟางเซียนด้วย เจ้าเป็นบุรุษมิควรอยู่ด้วย" หึ หน้าดำคร่ำเครียดขึ้นมาทันทีนะหลานชาย แม่นางน้อยก็น่าแดงยิ่ง หึๆ ช่างเป็นคู่ที่น่ารักเหมาะสมกันยิ่ง

     "เพ้ย เหตุใดจึงต้องตรวจภายในด้วยเล่า ข้า ข้าว่า มัน มันออกจะ... อย่างไรเสียข้าก็ไม่ยอมหรอกถึงท่านจะเป็นอาหมอของข้าก็เถอะ ไม่ตรวจก็ได้เซียนเอ๋อร์เอาไว้เราค่อยรอลุ้นในตอนหลังที่เราเข้าหอแล้วก็ได้" เฟ่ยไป๋ปิงโวยวายเสียงดัง ทำท่าทำทางกระวีกระวาด น่าขำยิ่งนักในสายตาท่านหมอจูหาน ด้านฟางเซียนนั้นเธอเข้าใจที่ต้องตรวจภายใน ความจริงแล้วมันก็เป็นขั้นตอนที่ถูกต้องจริงๆสำหรับการตรวจร่างกายเพื่อตั้งครรภ์ แต่เธอก้อดที่จะอายไม่ได้ เธอยังไม่เคยตรวจภายในเลยนะ แล้วนี่ต่างบ้านต่างเมืองอีกคนแปลกหน้าั้งนั้น ยกเว้นว่าที่สามีอะแหละที่ตัวแทบติดกันตลอดเวลา

     "เอาล่ะๆ ในเมื่อเจ้าไม่ยอม งั้นข้าใช้วิธีอื่นก็ได้ที่ไม่ต้องตรวจภายในแต่มันอาจจะไม่ค่อยแม่นยำเท่าวิธีแรกหรอกหนา"

     "ได้ ข้ายอม มันก็ยังดีกว่าวิธีนั้นน่ะ" เฮ้อ เขาโล่งอกนัก ฟางเซียนก็เช่นกัน

     "แม่นางน้อยข้าจะทำแผลให้เจ้าก่อน นอกจากที่มือแล้วเจ้าเจ็บที่ใดบ้าง ตอนล้มเจ้าล้มลงแบบไหนข้าจะได้รักษาถูก"

     "ท่านเรียกข้าว่าเซียนเอ๋อร์ก็ได้เจ้าค่ะท่านหมอ ข้าเจ็บสะโพกเล็กน้อยเจ้าค่ะ ตอนล้มข้าเอาสะโพกลงเต็มแรงเลย แหะๆ" เฟ่ยไป๋ปิงได้ยินดังนั้นก็สีหน้าคร่ำเครียด ก้นงามงอนขาวๆของนางจะต้องช้ำเป็นแน่ ฮึ่ย นึกโมโหอย่างไม่มีเหตุผลยิ่งนัก 

     "เช่นนั้นเปิดให้ข้าดูหน่อยรึไม่" ท่านหมอยังคงแหย่คู่หนุ่มสาวไม่เลิก ไหนๆก็ไหนๆแล้วอยากเห็นให้คุ้มสักหน่อย หึ

     "เอ่อ/เพ้ย ต้องขนาดนั้นเลยรึ/หรือเจ้าคะ" สองเสียงประสานกัน

     "อาหมอ ท่านเป็นคนลามกใช่รึไม่ แท้จริงแล้วท่านกำลังคิดอกุศลรึ ท่านนี่มัน อุบ!" เฟ๋ยไป๋ปิงโมโหโวยวาย มีที่ไหนอาหมอเอาแต่อ้างเรื่องการตรวจใต้ร่มผ้าเซียนเอ๋อร์ของเขา ยังด่าไม่หมดก็ถูกมือเล็กตะครุบปิดไว้

     "เอ่อ ท่านคงล้อข้าเล่นแล้วใช่รึไม่เจ้าคะ ความจริงข้าคิดว่ามันคงช้ำหน่อยๆท่านให้ยาแก้ฟกช้ำก็พอนะเจ้าค่ะ" ฟางเซียนไม่อยากให้ร่างสูงกร่นด่าอาของตัวเอง และนางก็ไม่อยากเปิดก้นให้ดูจริงๆหรอกนอกจากว่าที่สามีของนางที่เคยเห็นไปแล้วน่ะ

     "ข้ามิได้ล้อเล่นหรอกหนา อ๊ะๆๆ เย็นก่อน ที่ข้าขอดูก็เผื่อว่ากระดูกที่สะโพกของเจ้าอาจจะผิดรูปจนส่งผลกระทบต่อการตั้งครรภ์ในภายหลังได้ การที่เจ้าล้มลงแบบนี้มันกระเทือนบริเวณอุ้งเชิงกรานของเจ้ายิ่งนัก อย่างไรแล้วข้าจะจัดยาบำรุงให้เจ้ากินก่อน ระหว่างที่เจ้าเตรียมตัวรอเข้าพิธีกราบไหว้ฟ้าดินภายในหนึ่งเยว่(1 เยว่ = 1 เดือน)นี้" เขาเอ่ยไม่ทันจบ หลานชายของเขาก็ตั้งท่าจะโวยวายขึ้นมาอีกรอบ เฮ้อ นี่หลานของเขากลายเป็นคนใจร้อนขนาดนี้เชียวรึ หึ

     สำหรับเรื่องที่เขาอ้างว่ามันกระทงกระเทือนมดลูกส่งผลกระทบต่อการตั้งครรภ์นั้นเขาโกหก แท้จริงแล้วเขาต้องการจัดยาบำรุงชั้นเลิศเพื่อบำรุงร่างเล็กตรงหน้าของเขาให้สมบูรณ์พร้อม เพื่อที่หลานๆของเขาจะได้แข็งแรงๆเนื่องจากมารดาของพวกเขาแข็งแรง

     "ขอบคุณเจ้าค่ะอาหมอ" 

     "ขอบคุณอาหมอ พ่อบ้านหยางกลับมาพอดี พ่อบ้านหยางไปส่งอาหมอด้วย ขออภัยที่ข้าไม่ได้ไปส่งท่านด้วยตัวเอง เชิญ" เฟ่ยไป๋ปิงจำใจพูดขอบคุณอย่างไรเสียเขาก็อุตส่าห์มาตรวจฟางเซียนให้ แต่เขาก็หงุดหงิดอาของเขาเกินกว่าจะไปส่งเขาด้วยตัวเองได้

     "เดี๋ยวสิ รีบจริงนะหลานชาย ข้ายังไม่ทันได้ให้ยาสมานบาดแผลที่มือของนางเลย อะ รับไป ขี้หวงจริงเชียวเจ้าน่ะ ฮ่าๆๆ อ้อ ส่วนยาบำรุงข้าจะส่งให้ภายหลังนะเซียนเอ๋อร์ ข้าไปล่ะ"

     "เซียนเอ๋อร์ขอบคุณอาหมอเจ้าค่ะ"

     "เฮ้อ ไปได้เสียที" เฟ่ยไป๋ปิงถอนหายใจ ถ้าไม่ใช่เพราะว่าอาหมอของเขาเก่งกาจที่สุดในทางแพทย์แล้วล่ะก็ เขาคงตามหมอหญิงมาแทนแล้ว สงสัยเขาต้องให้คนไปตามหาหมอตำแยที่เก่งสุดไว้แต่เนิ่นๆเอาที่พวกนางสามารถตรวจภายในได้ แม้ว่าเขาจะหวงนางมากทั้งบุรุษและสตรีก็ไม่มีสิทธิ์มองเซียนเอ๋อร์ของเขานานเกินความจำเป็น หากสตรีพวกนั้นนิยมตัดแขนเสื้อ(ไม้ป่าเดียวกัน)เช่นบุรุษเล่า แต่ให้หมอตำแยที่เป็นสตรีตรวจภายในย่อมดีกว่าให้หมอที่เป็นบุรุษตรวจ

     "่นั่นท่านอาของท่านนะเจ้าคะ" ฟางเซียนกล่าวเตือนด้วยสีหน้าอมยิ้ม 

     "ก็เขา... ฮึ่ย ช่างเถอะ มานี่มาเซียนเอ๋อร์" เฟ่ยไป๋ปิงอุ้มร่างบางขึ้นนั่งบนตักของตนโดยจัดวางนางอยู่ในท่าเอียงข้างให้เขา

     "ทำอะไรเจ้าคะ" ฟางเซียนยกมือโอบรอบคอร่างสูง เธอเปล่าพิศวาสตาแก่นะ ก็แค่แผนปฏิบัติการให้รักให้หลงก็เท่านั้น แม้ว่าความจริงเธอจะชอบทำแบบนี้กับเขาจริงๆก็เถอะ แต่เธอไม่ยอมรับง่ายๆหรอก ก็เธอไม่อยากดูเป็นคนหื่นตลอดเวลาอ้ะ เพราะเขาแท้ๆเลยทำให้เธอต้องเป็นคนชอบกินเต้าหู้ของกันและกัน

     "ข้าก็จะช่วยรักษาอาการบาดเจ็บให้เจ้า ด้วยวิธีของข้าอย่างไรเล่า" เฟ่ยไป๋ปิงพูดน้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อย นางมารน้อยเจ้าไม่ขัดขืนข้าซักหน่อยหรือ หึ ข้าอนุญาตให้เจ้าทำกับข้าได้เพียงคนเดียวเท่านั้นนะ ร่างสูงคิดในใจ

     "อย่างไรเจ้าคะ อุ้ย ทะ ท่าน อ๊ะ " ฟางเซียนเอ่ยถามเสร็จ ไม่ทันกระพริบตา มือหนาก็ตะครุบตรงที่บั้นท้ายของเธอพลางนวดคลึงเบาๆราวกับกลัวเธอเจ็บ เธอไม่เจ็บหรอกย่ะ แต่มัน...จั๊กจี้แปลกๆอะทำให้เธอต้องครางเสียงหลงออกมา หน้าเธอก็ร้อนวูบวาบไปหมด อีตาแก่ตัณหากลับนี่ไม่ส่งสัญญาณบอกกันซักนิดเธอจะได้รักษาภาพลักษณ์ไว้บ้าง

     "เป็นอย่างไรบ้าง ข้านวดเก่งรึไม่ หืม" เฟ่ยไป๋ปิงถามด้วยน้ำเสียงที่เจออารมณ์ปรารถนาขึ้นเรื่อยๆ ก้นงามงอนเด้งรับฝ่ามือเขานัก แต่ครานี้เขาต้องเบามือเพราะนางยังเจ็บอยู่ เขาเพียงหวังดีช่วยรักษาให้นางดีขึ้นเร็วๆก็เท่านั้น เพียงแต่วิธีนี้เขาก็ได้ผลตอบแทนที่เป็นกำไรอย่างงาม 

     "..." เธอไม่ตอบ ก็ถ้าตอบตอนนี้เสียงเธอมันต้องแหบพร่ายั่วยวนอย่างน่าอายแน่ๆ เธอจึงตัดปัญหาด้วยการหลบหน้าร่างสูงโดยการก้มหน้าซุกอกเขาทั้งอย่างนั้นแถมต้องเม้มปากสนิทกลัวเสียงครางหลุดรอดออกไป

     "อา ไม่ดีหรือ เช่นนั้นมันต้องลงน้ำมันนวดแล้วนวดแบบเนื้อแนบเนื้อดีรึไม่ หืม" หึ เขาสังเกตุเห็นนางเขินอาย น่ารักน่ากินยิ่ง เขาจึงอยากแกล้งนางมากขึ้นเรื่อยๆ อยากฟังเสียงครางหวานๆอีกนิด

     "ดะ ดีแล้วเจ้าค่ะ อ๊ะ ท่านนวดเก่งที่สุดเจ้าค่ะ อืม"ฟางเซียนรีบเงยหน้าเอ่ยตอบร่างสูง หมดกัน เธอแพ้เขาเสียแล้วรอบนี้ ยังพูดไม่ทันจบว่าไม่เอานวดแบบเนื้อแนบเนื้อ ปากของเธอก็โดนประกบจูบโดยร่างสูงเสียแล้ว 

     "งั้นหรือ ข้านวดเก่งที่สุดงั้นหรือ งั้นทุกๆวันข้าจะมานวดให้เจ้าแบบนี้ดีรึไม่" เฟ่ยไป๋ปิงถอนจูบออกมาแล้วยังคงพูดแกล้งนางต่อเห็นนางหอบหายใจเพื่อเอาอากาศอย่างแรงทำให้ซาลาเปาคู่สวยกระเพื่อมขึ้นลงๆมันน่าหมั่นเขี้ยวยิ่งนัก เขากำลังหิวนางมากขึ้นเรื่อยๆเขาคงต้องกินข้าวให้มากๆก่อนที่จะเปลี่ยนนางเหมือนกับเปลี่ยนข้าวสารให้เป็นข้าวสุกก่อนเวลา 

     "มิเป็นไรเจ้าค่ะ เซียนเอ๋อร์เกรงใจท่านเจ้าค่ะ นอกเสียจากว่าให้ข้านวดท่านตอบแทนบ้าง ดีรึไม่เจ้าคะ" ดี ถ้าเขาคิดจะแกล้งเธอแบบนี้ เธอก็ทำได้เหมือนกันนั่นแหละ เอาสิ มาสู้กัน เดี๋ยวก็รู้ว่าใครจะชนะ หึๆๆ







Talk : กด Favorite  share และ comment กันเยอะๆนะค้า

      มาแล้วจ้า 3 ตอนตามที่สัญญาเอาไว้เน้อ คือต้องบอกว่าการ Re Up ทางเด็กดี ถ้าเกิดว่าเนื้อหาไม่ได้แค่มากเท่าที่เค้ากำหนด มันก็จะไม่แจ้งเตือนจ้า รีดท่านไหนที่แวะมาอ่าน ไรท์เลยต้องรบกวนว่าส่วนมากไรท์จะอัพช่วงเย็นให้รีดขยันเปิดดูค่ะ แหะๆ เพราะมันไม่แจ้งเตือนอะเนอะ มันเลยไม่รู้เลยว่าอัพ แต่ถ้ารีดกดติดตามใน ReadAwrit ก็ไม่น่ามีปัญหาอะไร เพราะเป็นครั้งแรกที่ไรท์ลงที่นั่น มันก็จะแจ้งเตือนตามปกติค่ะ สุดท้ายขอบคุณทุกๆท่านที่ติดตามและคอมเมนต์ให้กำลังใจกันนะคะ ขอบคุณค่ะ :)

ด้วยรักและใส่ใจ

เฟิงมี่ปิ่ง     








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

836 ความคิดเห็น

  1. #752 123456chayada (@123456chayada) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 06:11
    ชอบๆๆคร้า
    #752
    0
  2. #575 sutad3352 (@sutad3352) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 10:33
    Excellent 
    #575
    0
  3. #550 Love va (@gurin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 08:33
    ชอบๆ สนุกมากค่า
    #550
    0
  4. #395 เรฟามีร์ (@bestwills) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 00:25
    มีนงมีนวด ละมุนเชียว สนุกมากคะ.
    #395
    0
  5. #156 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 19:14
    พี่ไป๋น่ารัก
    #156
    0
  6. #96 risuki666 (@risuki666) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 22:01
    รุกรับผลัดกันดีจิง คู่นี้ อิอิ
    #96
    0
  7. #95 วิวี ภาวิวี (@Theromeo1711) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 19:53
    เฮียแกมาสายเปย์ สายอ่อยเมีย หลงเมียซินะ55555
    #95
    0
  8. #94 Sureepond9585 (@Sureepond9585) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 19:47
    เฮียน่ารักกก ฮ่าๆๆๆๆ
    #94
    0
  9. #93 Tababuya (@Tababuya) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 18:31
    เฮีย หวงมากกกกก 
    #93
    0
  10. #92 TNSN (@tanasinee26) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 14:59
    หวงมากอ่ะเฮีย ชอบบบบ
    #92
    0
  11. #91 Protonnaja (@Best2559) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 13:56
    รอค่าาาา
    #91
    0