[YAOI] นิเทศตัวร้าย กับ สถาปัตย์อาร์ตตัวพ่อ

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 967,213 Views

  • 10,164 Comments

  • 29,923 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    8,654

    Overall
    967,213

ตอนที่ 33 : บทที่ 32 : น่ารักกว่าน้ำอุ่นไม่มีอีกเเล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21013
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 392 ครั้ง
    10 มี.ค. 60

**** แจ้งปัญหาทางสุขภาพของคนเขียนที่ทำให้มาเเบบช้าบรรลัย เเขนขวาของพิมมีปัญหาเเละมันต้องใช้เวลารักษานาน ซึ่งมาพบว่า กระดูกสันหลังคด ทำให้เลยพิมพ์คอมนานๆไม่ได้ คือจะสามารถพิมพ์ได้เเค่ 2-3 ชั่วโมงต่อวันเท่านั้น เกินลิมิตชั่วโมงเเล้วร่างกายจะไม่ไหว ขอให้เข้าใจตรงนี้กันหน่อยนะคะ 

***  อ่านขำๆหัวเราะกันเเล้วอย่าลืมเม้นให้เค้าด้วยนะ T^T จะได้มีกำลังใจปั่นต่อทุกวัน มาทุกวัน (เม้นหน่อยนะ กราบค่ะกราบ สักนิดให้รู้ว่าชอบไม่ชอบกันจะได้ปรับปรุงนะคะ มุกไม่ฮาจะได้เเก้ไขค่ะ อยากให้ทุกคนยิ้มได้ T0T) เรื่องนี้มันยาวมากและมากกกก หลากอารมณ์มากกก มากกก ต้องตามให้ทันนนน

คำเตือน : อย่าบ้าตามทุกคนในเรื่องนะคะ 55555

ปล.เราเป็นนิยายตลกจริงจริ๊งงงง ตลกคลายเครียดค่ะไม่เครียดกันเนอะ ไม่เครียดจริ๊งจริงง (เครียดกะปมอ่ะค่ะ!)



---------------------

บทที่ 32 : น่ารักกว่าน้ำอุ่นไม่มีอีกเเล้ว           




น่ารักขนาดนี้ ขอขโมยไปไว้ที่บ้านได้มั้ย 

********




               “ อุ่น ทำไมทำหน้าแปลกๆ ”

                เสียงทุ้มเรียกสติผมให้คืนที่ตามเดิมหลังจากยัยบ้าประสาทเสียเดินโซเซจะเป็นลมให้ได้ แต่ไอ้วินมันก็ยังคงยืนมองหน้าผมลูบหัวไหล่ชนิดที่โคตะระจะอ่อนโยนจนผมสยอง

                “ เปล่า ” ผมส่ายหน้าแล้วถอนหายใจปัดมือไอ้วินออกจากไหล่ “ แค่หิว ”

                ไหนๆไอ้เดลมันสร้างเรื่องไว้ให้แล้วก็ใช้ต่อแม้ว่าในท้องผมจะเต็มแน่นอืดไปด้วยข้าวต้มแล้วก็ตาม แต่จะให้บอกว่าไงเล่า บอกว่าผมได้ยินเสียงโคตรจะแมนเกินร้อยจากผู้หญิงหน้าสวยโคตรเนี่ยนะ


                ใครมันจะเชื่อ!


                เลยไหลไปตามน้ำเลยแล้วกัน...

                “ งั้นกินอะไรดี ” วินมองไปรอบๆ “ สุกี้มั้ย พิซซ่า หรืออาหารญี่ปุ่น อาหารอิตาเลี่ยนดี ”

                ระหว่างที่ไอ้วินกำลังไล่รายชื่อร้านอาหารเสียงตื่นตระหนกของผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมรู้จักก็ดังขึ้น...

                “ วิน! ” มาพร้อมสภาพหัวฟูท่าจะวิ่งมาเลย “ มีเด็กมาบอกว่าวินดี้หัวแตกเหรอ!!

                วินเอียงคอหยุดพูดกับผมแล้วหันไปตบไหล่เพื่อน “ ใจเย็นก่อน แค่หัวแตก ” เงียบก่อนจะพึมพำ “ ว่าแต่วินดี้หัวแตกได้ไงวะ ”


                กูอยากจะขำเป็นภาษาอาหรับ  


                “ นี่นายดูแลน้องยังไง ปล่อยให้หัวแตก!

                วินเหวอ “ อะไร ให้รับดูแลกัน ไม่รับเว้ย ยัยเด็กนั้นตามฉันมาเอง ” เสยผมปรกหน้า จ้าพ่อ พ่อมึงหล่อมาก “ อย่ามาโทษกันดีกว่า แค่อุบัติเหตุเล็กๆ แล้วเด็กคนอื่น ”

                ผู้ชายมากเล่ห์ทำทีเปลี่ยนเรื่องถามนู่นนี่นั้นสารพัดเสื้อผ้าน้องคนนั้นได้ชุดยังแล้ววัดตัวมีปัญหามั้ย ปลาไหลเรียกพี่เลยงานนี้

                “ ก็เกือบจะเสร็จแล้ว เดี๋ยวฉันกลับขึ้นไปดูต่อ ” พี่จีนแกก็ไหลไปกับไอ้ปลาไหลสตอเบอแหลได้อีก “ ฉันแค่ลงมาดูวินดี้ แล้วก็พาเด็กมาส่งให้แก ”


                ควับ!


                สายตาทิ่มแทงประหนึ่งดาบฟาดเข้าหน้าไอ้วินอย่างจังจนมันสะดุ้งโหยงก่อนจะโบกไม้โบกมือ

                “ ไม่ใช่นะ อุ่น ไม่มีเด็กอะไรทั้งนั้น! ” ลิ้นจะพันกันตายแล้ว “ ไอ้จีน แกพูดอะไรระวังหน่อย เด็กที่ไหน!

                “ เด็กทีมนักแสดงเราไง ” จีนหรี่ตาแล้วส่ายหน้าหัวเราะหึเยาะๆ “ กลัวเมียขึ้นสมองอย่างที่เขาว่าจริงๆ ”

                “ ทีหลังก็พูดให้เคลียร์ ดูสิ น้องอุ่นของกูหึงหมด ” ส่งตาระยิบระยับให้ผม

                ผมเบือนหน้าหนี “ เดล เราไปหาข้าวกินเถอะ ปล่อยไอ้เวรนี่ไป ”

                “ จะไปกินข้าวกันเหรอครับ พวกผมไปด้วย! ” เสียงจากด้านหลังของพี่จีนดังขึ้นพร้อมรอยยิ้มมีเขี้ยวของเด็กผู้ชายหน้าเหมือนกันสองคนตะโกนพร้อมเพรียง “ สวัสดีครับพี่ธารา!

                “ หือ? ” เลิกคิ้วแปลกใจ หน้าตามันคุ้นๆ “ ใคร ”

                พี่สาวคนสวยก็จากไปทันทีที่มาส่งตัวปัญหาเสร็จ...

                เหวอสิ “ พี่! เราเพิ่งเจอกันเมื่อวานเองนะ ผมออกจะหล่อขนาดนี้ลืมได้ไง แถมผมเป็นเพื่อนซี้ไอ้ไฟด้วย ”

                “ เหรอ อืม ” เป็นการตอบรับมาก...

                วินก็รีบแก้สถานการณ์แย่ๆทันทีด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ขอโทษทีที่นิสัยผมมันทำให้บรรยากาศเป็นมลพิษ “ อุ่นก็ล้อเล่นไปเรื่อยแหละน้อง จริงๆก็จำได้เว้ย ”

                “ แต่หน้าพี่เขานิ่งมากนะเฮีย ” ฝาแฝดอีกคนป้องปากกระซิบซึ่งกูได้ยิน ไม่ต้องมากระซิบ

                วินยิ้ม “ หูยย น้องไม่เคยได้ยินโกหกหน้าตายเหรอ อุ่นเป็นแบบนั้น ”

                “ จริงเหรอพี่ ” เด็กๆเริ่มยิ้มออกบ้างอย่างมีความหวังหันมาผมหวังคำตอบ

                “ อื้อ ” เออ กูรู้แล้ว ไม่ต้องมาใช้สายตาสั่ง “ แล้วไปได้ยัง ”

                “ ไปสิ กินอะไรดี เฮียเลี้ยงเว้ย ” วินยักคิ้วให้ตบออกแล้วชูกระเป๋าตังค์คุ้นๆ

แฝดคนแรก(กูจำชื่อไม่ได้) “ สเต็ก!

แฝดอีกคน “ พาสต้า!

“ จิ๊บๆ เปิดไวน์กินเลยมั้ย ฮ่าๆๆ ” รวยจังเนอะ... ผมมองกระเป๋ามันแล้วเอื้อมมือไปคว้ามาถือเอง ไอ้วินหัวเราะค้างตาเหลือกหันมาดูอย่างตกใจ “ ทำอะไรของมึงครับอุ่น ”

เปิดกระเป๋าแหวกดูเห็นแบงค์พันเรียงอยู่เป็นแถวเป็นแนวกะจากสายตาเป็นหมื่น ผมเงยหน้ามองเจ้าของเงินนิ่งๆ “ ใครใช้ให้พกเยอะขนาดนี้ จำได้ว่ากูให้พกแค่วันละร้อย มันมาจากไหนเป็นหมื่น ”

“ แต่มันเงินพี่... ” เหงื่อตก

“ กูก็ไม่ได้เถียง ” ผมไม่สนมือหยิบแบงค์ทั้งปึกออกมา แล้วส่งให้เดล “ เอาไปให้แม่ไอ้วินให้เก็บยัดเข้าธนาคารอย่าให้มันใช้ บัตรก็ยึดไปบอกให้อาทิตย์ละร้อยพอ บอกว่าน้องอุ่นขอร้อง เพราะห่วงพี่วินว่าอนาคตจะไม่มีเงินตั้งตัวทำละคร ” ริบบัตรริบการ์ดทุกใบโยนให้บอร์ดดี้การ์ดที่กลายเป็นพี่เลี้ยงไปแล้ว

พี่เลี้ยงจำเป็นส่ายหน้า “ ตอแหลจริงๆไอ้คุณหนูอุ่น ” ไหวไหล่ไม่สะทกสะท้านผิวหน้า

“ อุ่น ทำแบบนี้ไม่ได้นะ ” หน้าตาเหมือนตกนรก

“ ก็ทำอยู่นี่ไง ” ผมว่าเสร็จก็โยนกระเป๋าแบนๆให้มีเงินเหลือให้ตั้งหนึ่งใบ

โยนให้มันก็รีบตะครุบเปิดดูแล้วว๊ากทันที “ ร้อยหนึ่ง!! มึงจะให้กูเลี้ยงน้ำเปล่าน้องรึไง! ” ชี้ไปที่เด็กสองคนที่ยืนมองอึ้งๆ

“ แล้วใครเสนอหน้าให้มึงเลี้ยง ” ผมถามเสียงเข้ม “ รวยนักเหรอมึง ”

“ ก็กูรว... ”

“ เงินพ่อแม่มึง อย่ามาเถียงกู ” ผมว่านิ่มๆแต่คิดว่ามันทำให้ไอ้วินได้สติเหมือนกัน “ ยังหาเงินเองไม่ได้ อย่าสะเออะเลี้ยง อเมริกันแชร์มึงรู้จักมั้ย ”

“ รู้ แต่พี่ก็ต้องเลี้ยงน้อง... ” มันยังจะแย้ง ถ้าขากูดี กูเตะก้านคอแน่ ไม่ปล่อยให้ต่อปากต่อคำอยู่แบบนี้หรอก

สวนสิ “ ไอ้สองตัวนี้ น้องคลานตามมึงมาเหรอ จะเลี้ยงน้อง มึงเลี้ยงน้องเวียร์ยัง ”

“ เหอะ ใครมันจะไปเลี้ยงไอ้เด็ก... ”

“ มึงอย่ามาว่าน้องเวียร์ของกู ” ชี้หน้าเอาเรื่อง มันถึงกับเบะปาก

เดลที่เห็นว่าผมจะเหวี่ยงไม่เลิกก็เข้ามาเคลียร์ให้ “ ผมว่าคุณวินทำตามที่น้องอุ่นบอกจะดีกว่านะครับ ”

“ เฮีย ถ้าเฮียโดนยึดเงินต่อหน้าต่อตาแบบนี้ เฮียยอมเหรอ ” วินมันฟ้อง

“ คุณหนูตัดเงินเดือนผมเหลือสองบาทก็เคยมาแล้วครับ เพราะงั้น...ผมเลยไม่รู้สึกอะไร ” เดลว่าประสบการณ์แสนจะดีงาม “ คุณวินได้ตั้งหนึ่งร้อยคุณวินก็ควรดีใจนะครับ ”

“ แล้วทีอุ่นยังใช้บัตรรูดเลย! ” ชี้ไปที่ถุงไอโฟนสามเครื่อง

เดลเป็นคนตอบ “ เป็นเงินส่วนของคุณหนูที่ได้จากการทำงานครับ ” แล้วชูถุง “ ทั้งสี่คนเห็นบ้าบอแบบนั้น แต่จะอยู่ทำงานเบื้องหลังบริษัท... ”

ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้หยุด “ อย่าพูดมาก รำคาญ ” ผมไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับการทำงานของพวกผม จริงๆพวกผมสี่คนก็ช่วยระดมหัวคิดโปรเจคการตลาดให้บริษัทตลอดเพราะพวกคณะกรรมการแก่ๆมันชอบจิกกัดพวกเราเหลือเกิน ลูกประธาน เด็กเส้น พวกผมเลยแยกย้ายกันไปเรียนสาขาที่ไม่ตรงกับบริษัท แต่ก็แอบเรียนรู้งานช่วยอยู่เบื้องหลัง เพราะสุดท้าย ไอ้ลมมันต้องขึ้นแทนพ่อ แล้วจะให้พวกผมสามคนทิ้งมันไว้กลางเหวคนเดียวก็ไม่ได้

วงการธุรกิจน่ากลัวจะตาย

“ แม่ของลูกชัดๆ ”

ขอโทษด้วย กูไม่มีมดลูก

 วินทำหน้าปลื้มกุมมือไว้กลางอกประหนึ่งความรักมันจุกอก ส้นตีนมาก หน้าหล่อทำตาละห้อยวิงวอนขอความรัก แน่นอนว่า...

“ เลิกทำหน้าหมาถูกรถทับได้แหละ จะอ้วก ” ถ้าเป็นผู้หญิงคงใจเต้น แน่นอนไม่ใช่ธาราเส้นนิ่งจนนึกว่าตายไปแล้ว

“ อุ่นอ่า! ” สะดีดสะดิ้งกลางห้าง... มันเริ่มติดเชื้อไอ้สามหมามาแล้วเหรอ...

สองเด็กแฝดที่เป็นผู้ถูกทิ้ง “ เฮีย ผมหิว ” กระตุกเสื้อไอ้วินยิกๆ

“ มึงเห็นเงินกูมั้ย ไอ้นิวไอ้เรน ” ชูแบงค์ร้อยแสนล้ำค่าที่ผมเหลือไว้ให้ น่าเหลือดายไม่มีแบงค์ยี่สิบไม่งั้นให้ยี่สิบแล้ว “ เมียกูยึดเงิน มึงเห็นมั้ย!

“ แต่พวกผมหิว เฮียให้ซ้อมละครไม่พักแล้วลากมาวัดตัว ข้าวปลาก็ไม่ให้กิน ”

“ นี่คณะมึงจนขนาดไม่มีอะไรเลี้ยงน้องเลยรึไง ” หรี่ตาประชดประชัน “ ไปกินข้าวบ้านกูแล้วกัน เมื่อกี้บอกว่าเป็นเพื่อนไอ้ไฟ จะไปเยี่ยมมันมั้ย ”

“ ไปครับ! ” ระริกระรี้เลย แต่อีคนข้างๆอีกหนึ่งนี่สิ...

“ ไม่ให้ไปครับ คุณผู้ชายห้ามคนนอกเข้าบ้าน ” เดลว่าหน้าบึ้งแทบจะไม่มองหน้าไอ้สองเด็กแฝดเลย

“ พี่ธาราคร้าบ... ” ตาละห้อยเป็นหมาหางตกหูลู่ เอ๊ะ หรือหางลู่หูตก

ผมมองหน้าเดลแล้วยิ้ม “ พอดี กูใหญ่สุดในบ้าน คิดว่ากูเคยฟังพ่อเหรอ ” เด็กดีต้องไม่เชื่อฟังรู้มั้ย

“ งั้นไปกันเลยครับ พวกผมโคตรหิวเลย! ” หนึ่งในสองว่าแล้วพุ่งไปคว้าแขนควงแขนไอ้เดลที่ไม่ทันตั้งตัว พอจะตั้งตัวก็โดนแฝดอีกคนควงแขนอีกข้างกลายเป็นมันไม่สามารถผลักหรือถีบออกได้


“ ไอ้เด็กเว้ย จับทำบ้าอะไร จะเดินเบียดหาแป๊ะเหรอ!

“ แอร์มันเย็น ”

“ ผมหนาว ”

“ แล้วจำเป็นต้องเกาะขนาดนี้มัน ร้อนจะตายห่า!


ผมว่าไอ้สองตัวนี้มันแปลกๆนะ... มองดูแล้วคิดแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรปล่อยให้ไอ้เดลมันพาเด็กสองคนนั้นไปที่รถ ส่วนผมไปกับไอ้วิน โชคดีที่มันเอารถยนต์มาใช้ แล้วก็เริ่มมาใช้ตั้งแต่ผมขาหักนี่แหละ


ไม่ค่อยจะรู้สึกพิเศษเลย ให้ตายสิ...


พออยู่กันสองคน “ อุ่น กูขอเงินคืนเถอะ ”  ลงไปกราบกลางห้างได้ มันคงทำ

“ ร้อยหนึ่งกูให้มึงใช้ทั้งอาทิตย์ จบมั้ย ”

“ มึงจะบ้าเหรอ! คนบ้าอะไรใช้ร้อยเดียวในหนึ่งอาทิตย์ ” มันโวยวายไปเข็นรถไปอย่างนิ่มนวลสวนกับอารมณ์ ถึงจะหงุดหงิดแต่ก็ไม่รังแกคนเจ็บ

คนดีสมตำแหน่งผัวทาสของผมมาก

“ จะบ้าก็ให้มีลิมิตด้วย น้ำอุ่น ” ฟังจากเสียงดูก็รู้ว่าคราวนี้มันโกรธจริงๆ แต่คิดว่าคนอย่างธาราจะสนเหรอ

“ บ้าอะไร วันนี้วันพุธ ตอนนี้มึงก็ไม่มีเรียนแล้ว ” พูดไปเรื่อยเปื่อยอธิบายไปตามหลักความจริงที่รู้เพราะเป็นคนที่สังเกตและเสือกเงียบๆเก็บทุกรายละเอียดโดยไม่รู้ว่าคนฟังเงียบไปนานแล้วแถมยังมีหน้ามายิ้มร่าเริงบานเป็นจานดาวเทียมสองอันมาต่อกัน “ พรุ่งนี้มึงก็ไม่มีเรียน เรียนอีกก็วันศุกร์ มึงไม่ได้ลงวิชาพิเศษเรียนภาคพิเศษ เสาร์อาทิตย์มึงก็ว่าง มึงลงเรียนแค่สามวันคือจันทร์อังคารศุกร์ วันพุธพฤหัสเป็นตารางงานซ้อมละครเวที แล้วรถที่ใช้อยู่ก็น้ำมันเต็มถังวันนั้นกูเห็น แถมแม่มึงบอกกูแล้วว่าเป็นคนจ่ายค่าน้ำมันให้รายเดือนเพราะรับส่งกู เพราะงั้นค่าน้ำมันก็ไม่ต้องจ่าย ค่าข้าวก็จ่ายอีกแค่มื้อเดียว หรือมึงหิวจัดก็ข้าวที่กองละครคณะมึงไง ตอนเช้ากับเย็น มึงก็มาแดกที่บ้านกู ยังไงบ้านกูก็ทางผ่านมหาลัย แม่กูก็เชิญมึงมาทุกวันอยู่แล้ว ไหนมึงต้องพากูไปมหาลัยด้วยอีก เห็นมั้ย... ไม่ต้องใช้เงินเลยสักนิด”


“ ทำไมรู้เรื่องพี่ละเอียดจังครับ ”


กึก!


 เสียงแผ่วกระซิบข้างหูทำให้ผมรู้สึกตัวว่าพูดมากไปแล้วใบหน้าไร้สีเสือกดันมาขึ้นสีระเรื่อกะทันหัน เพราะอากาศมันร้อน! แน่ๆ!

“ ไหนตอบสิ... รู้ได้ไงครับ ” แววตานักล่ามากไม่พอหน้ามึงจะยื่นมาใกล้ไปมั้ยแถมนี่มันลานจอดรถชั้นวีไอพีที่เงียบยิ่งกว่าป่าช้าร้าง “ เด็กดี สนใจเรื่องพี่เหมือนกันเหรอ ”

“ ก็ ก็ ”

“ โกหก ลงโทษนะ ” มันโน้มลงมาแถมกักร่างผมไว้ด้วยท่าทางล่อแหลมมาก มึงจะปล้ำกูกลางลานจอดรถรึไง ไอ้เปรตตตต

“ ไอ้ ไอ้วาบอก!

            “ วาไม่รู้ตารางเรียนพี่ครับ ” ปากมันจะแตะแก้มผมแล้ววว

“ เออ!! กูบอกแล้ว!

ทำเสียงเสียดายมากแล้วผละออก “ จิ๊ อีกนิดเดียวเอง ”


นิดเดียวกูก็ไม่ให้! กูไม่ง่าย!


“ งั้นตอบมาสิครับ ”

มองปูนบนหัวมองกลิ้งลูกตาไปต้นเสาสองสามรอบแล้วพูดอ้อมแอ้มกระแอมไอนิดๆถือฟอร์มที่น่าจะไม่เหลือ...” ก็ถามจากน้องเวียร์บ้างไอ้พี่ฟรานบ้าง...ก็แค่นั้น ”

ถามด้วยรอยยิ้มน่าตบ “ สนใจเรื่องพี่ขนาดนั้นเลย ”

ผมทำหน้าบูดเป็นตูดลิงแล้วจ้องตามัน...


“ ถ้าไม่ให้สนใจใส่ใจเรื่องมึง ”

“ ... ”

“ แล้วจะให้กูไปสนใจเรื่องใครวะ...”

 

ตึกตัก ตึกตัก




----------------------



กรกวินต์ได้รับพื้นที่

 

                ให้ทายว่าผมใจเต้นแรงขนาดไหน...

                มันเหมือนวันแรกที่ตกหลุมรักมันไม่มีผิด

                ให้ตายสิ... จะมีสักกี่คนบนโลกที่ยึดติดอยู่กับคนคนเดียวมาเกือบสิบปี เพราะงั้นตัดเรื่องอาถรรพ์เจ็ดปีทิ้งไป เพราะผมแอบรักไอ้เด็กบ้านี่เข้าปีที่แปดแล้ว ย้อนกลับไปวันแรกที่เจอกับใบหน้าเรียวดวงซื่อๆกลมๆแต่เต็มไปด้วยความเอาแต่ใจสุดๆ เห็นแล้วหมั้นไส้มั้ย โคตรๆเลย แล้วยิ่งทำตัวกร่าง ทำตัวเกเรหาเรื่องรุ่นพี่อีก แถมยังมีพี่มันให้ท้ายตั้งสองคน แต่ใครจะไปรู้กันว่าที่ไอ้น้ำอุ่นอาละวาดต่อยตีรุ่นพี่ไปทั่วเกือบทั้งโรงเรียนเป็นเพราะพวกมันวางแผนกินมัน...

                แหม ตอนนั้นก็ไม่อยากจะบรรยายความน่ารักที่มันประทับอกประใจหรอก เด็กตัวไม่สูงมากผอมๆผิวขาวหน้าสวยเกินชายนิดนึงก็ตกเป็นเหยื่อได้แล้ว (พวกผมอยู่โรงเรียนชายล้วนก็ต้องมองหนุ่มงามเป็นเรื่องธรรมดา) แก้มแดงๆผมก็ยาวรากไทรคล้ายเด็กผู้หญิงไว้ผมประบ่า พอดีเป็นโรงเรียนชายล้วนนานาชาติราคาค่าเทอมเฉียดแสนเพราะงั้นไม่มีการติเรื่องสภาพทรงผมหรือจะใส่ไปรเวท

                ดูเหมือนโรงเรียนจะสบาย แต่สบายในเรื่องฟรีกับตัวเอง แต่เกรดไม่ฟรี โหดเชี่ยๆ น้ำตาแทบกระเด็น ใครยัดใต้โต๊ะก็ปลิวออกจากโรงเรียนเลยไม่สนว่าจะใหญ่มาจากไหน

                พักเรื่องโรงเรียนเก่าเถอะ ย้อนอดีตเหมือนคนแก่ แต่ที่อยากบอกคือสมัยนั้นไอ้เชี่ยน้ำอุ่นมันน่ารักมาก ตัวเล็กน่าแทะ ซึ่งปัจจุบันมันกลายเป็นไอ้โย่งสูงเพรียวไปแล้ว อีกไม่ถึงห้าเซนติเมตรมันคงสูงเท่าผม ไม่คิดว่าไม่เจอหน้าหนึ่งปี ตอนผมเข้าปีหนึ่งแล้วมันอยู่มอหก มันจะเปลี่ยนจากน่ารักๆเมาเป็นหล่อสวยเฉี่ยวได้

                แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน ผมก็ชอบมันอยู่ดี

                ชอบจนรู้สึกอยากอยู่ใกล้ๆตลอดเวลา ยิ่งตอนนี้มีโอกาสที่แม่งมาได้ด้วยความหน้าด้านของผมนั้นเอง ซึ่งก็มึนๆเหมือนกันที่มันรับผมเข้าไปในวงจรชีวิตมัน ให้เริ่มต้นใหม่ เพราะแรกดูมันจำผมไม่ได้ ยกเว้นไอ้สามเกรียนที่จำผมได้แม่นสุดๆ ไม่แม่นได้ไง ไอ้พวกนี้มันหาเรื่องผมตลอด กีดกั้นความรักของผมและน้องมัน ยิ่งมาจับได้คร่าวๆแล้วว่าคนที่น่าจะเป่าหูอุ่นเรื่องผมคงเป็นพวกมัน เพราะอุ่นก็ดูจะชอบผมเหมือนกัน (ขอมโนไว้ก่อน) มาพูดตัดพ้อผมเหมือนผมไปหักอกมัน ทั้งที่มันหักอกผมนับครั้งไม่ถ้วน

                กลับมาที่ปัจจุบันเถอะ...

                “ อุ่น ”

                “ ... ” เงียบใส่ครั้งที่เก้า

                ผมยิ้มเหนื่อยแกมขำเพราะตั้งแต่ประโยคน่ารักหลุดออกจากปากหนักปากแข็งที่ไม่รู้ว่ามันเอาอะไรถ่วงไว้ กว่าจะพูดแต่ละทีได้รอจนรากแก้วงอกต้นแผ่กิ่งก้านออกลูกออกผลแล้ว

                คนเงียบใส่หันหน้าไปมองนอกหน้าต่างเป็นการบอกว่า อย่ามายุ่งกับกูดูจากใบหูแดงก่ำแล้วคงเขินมาก ก็เล่นตะโกนใส่หน้าผมแบบนั้นไม่เขินก็หน้าหนาไป

                ถึงอุ่นจะทำอะไรไม่แคร์ใครไม่อาย แต่กับเรื่องของรู้สึกตัวเองมันไม่ยอมปริปากแน่ๆ ผมรู้อีกอย่างคือมันเป็นคนที่ชอบสังเกตคนรอบตัวแบบเงียบๆ เหมือนเดินตามหลังมา ถ้าล้มก็จะรองรับไว้เอง แล้วผลักให้ยืนขึ้นเดินต่อไป

                มันเป็นแบบนั้นกับทุกคน

                แต่สำหรับผม... ผมไม่ต้องการให้มันเดินอยู่ข้างหลัง

                ผมต้องการให้มันเดินไปข้างๆผม...

                “ อุ่น ” ลองเรียกอีกรอบ

                “ มึงจะเรียกหาพ่อกูเหรอ! ” มันว้ากขึ้นฉุนขาดคงเพราะทันรำคาญไม่ไหว อุ่นเป็นคนที่จับจุดได้ง่ายว่าต้องทำยังไงให้พูดทำยังไงให้อารมณ์ขึ้น ซึ่งทุนเดิมมันโมโหง่าย ยิ่งตอนโมโหนี่หลุดทุกอย่าง

                “ จะถามพ่อมึงว่าค่าสินสอดมึงเท่าไหร่ ” ยักคิ้วกวนประสาทไปที ตอนนี้รถติดและติดมากไม่ขยับเลย มันเซ็งจนต้องหาคนแกล้งเล่น

                มันมองผมด้วยสายตาทิ่มแทง “ กูไม่ใช่ผู้หญิง จะเอาสินสอดมาทำห่าอะไร ”

                “ อ้าว มึงจะให้กูพามึงไปอยู่ด้วยแต่ตัวแล้วไม่มีค่าสินสอดทองหมั้นสักบาทให้พ่อแม่มึงสักนิดเหรอ ” เรื่องนี้ก็วางแผนไว้แล้วว่าจะแต่งงานแบบไทยๆแล้วไปจดทะเบียนที่ต่างประเทศ

                “ กูไม่เอา ” อุ่นยังคงไม่เปลี่ยนแปลง “ กูยกสินสอดให้มึงดีกว่า ”

                ผมชะงักหันไปมองหน้ามันที่นิ่งเฉยเดาอารมณ์ไม่ถูก “ ธรรมเนียมไทยเขาให้สินสอดฝ่ายหญิง งั้นมึงรับไป เพราะกูจะเป็นฝ่ายชาย!

                “ กูต่างหาก!

ผมไม่ยอมเสียหน้าเหมือนกัน ขืนเชี่ยอุ่นเกิดเฮี้ยนจับผมใส่สไบเกาะอกกระโปรงขึ้นมา

                ซวยสิ มันยิ่งมีความคิดไม่ปกติอยู่ด้วย

“ กูไม่ยอมเว้ย!”    

                “ ไม่รู้แหละ กูจะให้สินสอดบ้านมึง! ” เดี๋ยวหาว่าพาลูกเขาไปกัดแทะก้อนเกลือกิน ต้องให้สินสอดเป็นหลักประกัน ยิ่งหวั่นใจอยู่ว่าพ่อไอ้อุ่นมันจะเรียกเท่าไหร่ หวงลูกขั้นแอดวานซ์ขนาดนั้น ” สินสอดร้อยล้าน พอมั้ย แถมรถอีกห้ารถ ทองอีกร้อยบาท เพชรอีก... ”

                “ กูไม่เอา กูจะให้ฝั่งบ้านมึง!!

                “ บ้านกูไม่รับ! บ้านมึงสิ รับ!!

                มีแต่เขาอยากได้เงินค่าสินสอดกัน แต่ผมกับมันเถียงจะไม่รับ ผลคือ...

                “ หารครึ่ง จบมั้ย!!

                อุ่นครุ่นคิดแล้วพยักหน้า “ ครึ่งทาง ...ก็ดี ” มันไหลลตามผมจนสะดุ้งแล้วส่งเสียงดังลั่น “ แล้วทำไมกูต้องมาพูดเรื่องสินสอดกับมึงด้วยวะ ใครจะแต่งกับมึงงง!!

                ซึน มึนกว่าอุ่นมีอีกมั้ย... โดนผมปล้ำจะรู้ตัวมั้ยวะ

                “ เราเป็นสามีภรรยาหรือผัวเมียกันแล้วก็ต้องแต่งงานตามประเพณีสิ จะหนีตามแบบสมัยเก่ามันไม่ได้  โบราณไป วินรับมิได้ ” เสียงกระแดะมากครับสะดิ้งรับร้อย

                “ ใครเมียมึง! มึงเป็นทาสกู! คนใช้! เบ๊! ” ...ไม่เอาคนขับรถคนสวนมาด้วยเลยล่ะครับน้อง “แถม แถม ยังๆ ยังไม่ได้เป็นแฟน อย่ามั่วซั่ว! ผัวเมียใครกำหนด ขึ้นเตียงยัง? ยังไม่ลองไม่รู้ เพราะงั้นเลิกคิดว่าตัวเองจะเป็นผัวได้แล้ว ”

                มึงต่างหากเลิกคิดจะเอากูเป็นเมียสักทีเถอะ  

                “ เฮ้อ ” ประเมินสภาพมันที่แสนจะเดี้ยงปานนี้ยังทำเก่ง “ สภาพนี้ยอมให้กูกดเถอะ ”

                “ สภาพไหนก็ไม่ยอมเว้ย ” มันโวยวายชี้หน้าดูถูก “ รอกูหายแล้วมาวัดกันเลย ใครตำแหน่งไหน!!

                ผมยิ้มร้ายเมื่อเหยื่อน่ารักติดกับเองเต็มๆ กระโดดลงหลุมเองนะคร้าบ พี่เปล่าหลอกล่อรึล่อลวง

                “ พี่พร้อมเสมอ ทุกเวลาครับ ตอนไหนขอให้บอก ” ใช้สายตาโลมเลียทั้งตัวจนหูขาวๆขึ้นสีแดงจัด

                “ แต่มีข้อแม้!

                แวบหนึ่งหน้าผมแอบเบะปาก... ลืมสนิทไอ้อุ่นมันฉลาด...

                ยิ้มเย็นมาแบบชนะมาก “ รอขากูหายสักห้าเดือน ” ได้ข่าว ขาหักอย่างมากสามเดือนครึ่ง “ และรอจนกว่า...กว่า เอ่อ... ” ท้ายประโยคมันอ้ำอึ้งไม่สบตา

                แต่...กูรอมาแปดปียังไม่พออีกเหรอ คิดอย่างน้อยใจแล้วขับรถต่อเมื่อหลุดจากถนนสายหลักที่โคตรติดสักที จะได้ใจเขาต้องอดทน สู้เว้ยไอ้วิน!

                “ ... ”เม้มปากไม่พูด

                นี่รอฟังอยู่

                “ ... ” มองซ้ายขวายากจะพูด

                ว่าที่เมียกูเป็นใบ้ขึ้นมากะทันหัน

                “ ... ” ยังเงียบและคิดหนักมาก

                “ อ้าว จนกว่าอะไรก็พูดสิครับ ” เร่งกระตุ้นสักหน่อย มันเลยหันมาตวาดใส่เต็มหน้า...เปียกน้ำลายด้วย สกปรกจริงๆไอ้เชี่ยอุ่น!

                “ ควาย! ” ด่าผมซะงั้น “ แค่นี้คิดไม่ได้? ”

                “ ผัวมันโง่ครับ!! ” ยกธงขาว ไม่ขอสู้

                “ เออ ใช่ มึงโง่มาก มาก และมาก!!

                อุ่นมันแทบจะแดกหัวผมทั้งสภาพเดี้ยงๆดีที่ผมใส่เข็มขัดคาดนิรภัยไว้ มือมันเลยคว้าหัวผมไม่ได้ “ เรื่องแค่นี้มึงคิดไม่ได้ มึงแม่ง!! เหี้ย ควาย แดกหญ้าเหรอ! ” กระแทกหลังใส่เบาะเหมือนเด็กน้อยถูกแย่งของเล่นหรือไม่ทำตามใจเขา

                ....มันมองผมเป็นอะไรเนี่ย ควาย เหี้ย และสารพัดสัตว์

                ผัวมึงเป็นคน น้อยใจเป็นนะ!!

                “ กูอ่านใจมึงไม่ได้นะอุ่น ”

                ตาขวางทันที “ มึงจะบอกว่ากูเข้าใจยาก? ” ยกมือเตรียมไหว้ผมใช่มั้ย

                เออ ใครเป็นใครให้มันรู้บ้าง

                “ ใช่! ” เพิ่งรู้เหรอ แต่อย่าเพิ่งเว้ย ขอเวลานอกอธิบายก่อน! “ มึงไม่ได้เข้าใจยาก แค่มึงไม่พูด คนอื่นเขาก็เอาใจมึงไม่ถูกไงอุ่น ถ้ากูรู้ กูอ่านใจมึงออก กูคงไม่ปล่อยให้มึงด่าหรือมึงอารมณ์เสียแบบนี้หรอก ”

                พระเอกมั้ย...หล่อสัด

                จริงๆคือ ผมกลัวอุ่นมันตบ ต้องรีบสอนเสียงนุ่มก่อน เปล่ากลัวมันนะ!

                ท่าทีเกรี้ยวกราดลดลงครึ่งหนึ่งลดมือที่เตรียมทุบผมลงตาม “ เรื่องยากๆ เรื่องเจ็บตัว กวนตีนพี่กูมึงฉลาดชิบหาย ทีเรื่องกูทำไมมึงโง่วะ ”

                ผมยิ้มเหมือนคนบ้าขณะเลี้ยวรถเข้าบ้านหลังใหญ่ของอุ่น

“ ไม่รู้เหมือนกัน ”

“ ... ”

“ กูรู้แค่ว่าเวลาเป็นเรื่องเกี่ยวกับมึงทีไร สมองกูโง่ขึ้นมาทันที รู้มั้ยเพราะอะไร  ” ผมถามมันกลับเป็นเชิงให้มันนึกย้อนดูตัวเอง อุ่นเงียบคิดแล้วพูดออกมาอย่างยอมรับ

“จะรู้ได้ไง กูอ่านใจมึงได้ที่ไหน ไม่ใช่พระเจ้า ” เสียงแหบว่าแผ่วเบา

รอยยิ้มหล่อประดับบนใบหน้าเมื่อสอนเด็กได้ เหมือนถูกหวยรางวัลที่หนึ่งเลย จริงๆอุ่นแค่โดนตามใจมากเกินไปคิดว่าตัวเองไม่เคยผิด พี่น้องรวมถึงพ่อมันสปอยมาขนาดนี้ ผมก็ต้องค่อยๆสอนค่อยๆปรับให้มันมองดูรอบๆบ้างและแสดงออกในทางบวกเป็นมิตรมากขึ้น

ผมเคยบอกแล้ว...ผมจะไม่ให้ใครมามองหรือพูดว่าอุ่นของผมได้

มันจะเอาแต่ใจงี่เง่ามากมายแค่ไหนก็ลงที่ผม แต่กับคนอื่น...ผมไม่อยากให้มันไปใส่อารมณ์วางท่าหรือเหวี่ยง มันจะเป็นผลเสียกับอนาคตในวงการธุรกิจ คนใจร้อนปากกรรไกรแบบนี้คงโดยพวกตาแก่ยักยอกเงินลอบฆ่าแน่

                “ เห็นมั้ย... คนเราอ่านใจใครไม่ได้หรอก ไม่พูดก็ไม่รู้ ” เสียงอ่อนโยนชวนเพ้อพลางลูบหัวเบาๆอย่างระวังไม่ให้โดนบริเวณผ้าพันแผลบนหัว

                “ รู้แล้ว เลิกสอนสักที ไม่ใช่เด็ก ”

                เด็กกว่าผมปีหนึ่งแล้วกัน

                “ งั้นวนกลับมาที่เรื่องก่อนหน้านี้ ”

                “ ไม่อยากฟังแล้ว ”

                แน่นอนว่าหน้าด้านพูดต่อไปครับ

“ เพราะอะไร...ทำไมถึงโง่เฉพาะเรื่องของมึง ”

“ ไม่อยากรู้เว้ย ” ปากว่างั้นแต่เหมือนหูจะฟังนะ

“ เพราะกูไม่ได้ใช้สมองคิดไง ”

คนข้างๆตัวแข็งทื่อหน้าแดงมากกว่าเดิมเหมือนจะรู้ว่าต่อจากนี้ผมจะพูดจาแบบไหนออกไปเลยต้องบ่นเสียงดังกลบเกลื่อน “ ใช้ส้นตีนคิดสินะ ”

แหม เขินแล้วเป็นแบบนี้ตลอด น่ารักจริงๆ

                “ ใช้หัวใจคิด ”

                “ ...น้ำเน่าชิบหาย ” ก้มหน้ามุ่ยแทบมุดรถลงดินดำดิน

“ น้ำเน่าแต่ทำให้คนแถวนี้ก็หน้าแดงได้แล้วกัน ” ยักคิ้วส่งให้ ก่อนคนน่ารักจะตอบกลับมาตามฉบับสไตล์ตัวมันเอง...


“ ...ไม่หน้าแดงก็บ้าแล้ว ”

“ ... ”

“ คนน่ะเว้ยไม่ใช่หุ่นยนต์ เขินเป็น สัด!!

 


ผิดคาดชะมัด... นึกว่าจะด่าเละ

ให้ตายสิจะทำให้ผมหลงไปถึงไหนกัน

เอาบ้านสักสิบหลังเงินพันล้าน

ก็ไม่ยกคนนี้ให้หรอก

ถ้าจะน่ารักจะซึนขนาดนี้ขอขโมยไปไว้บ้านเลยได้มั้ย 





 

ธาราได้พื้นที่คืน

 

                อยากจะสลายตัวหายไปกลางอากาศตอนนี้เลย


                น่าอับอายที่สุด ทำไมผมต้องมาพูดอะไรบ้าๆแบบนี้วะ!


                เขินแล้วหงุดหงิดเว้ย!


                ผมลงรถมาได้ก็ปิดปากเงียบไม่พูดไม่จาไม่ปริปากอะไรอีกก็คนมันอาย แถมไอ้คนที่กำลังเข็นรถอยู่ก็หน้าบานยิ้มเหมือนคนเมากัญชาไม่มีผิดเพี้ยน เห็นแล้วหมั่นไส้

                ล้อรถเข็นยังไม่ทันได้แตะเข้าบ้านความบรรลัยก็เกิด


                เฟี้ยวววว!! เพล้งงง ปังงง!


                “ ไอ้ไฟ มึงหลบทำไม!

                “ ไม่หลบก็โดนสิ โง่เหรอ!

                “ มาให้กูฆ่าซะดีๆ มึงจงใจล้มทับกู ดู! กระดูกแขนกูหักอีกท่อนแล้ว!!

                “ มันเป็นอุบัติเหตุมั้ย ” เสียงทุ้มโต้กลับ

                คนพี่ก็มีสติเหลือเกิน “ กูไม่สน!


                เพล้ง! ปัง! เคร้ง!


                ส่ายหน้าเซ็งๆแล้วแม่หายไปไหนเนี่ย ปกติต้องอยู่ห้าม เห็นแต่พวกคนใช้ยืนมองดูห่างๆไม่เข้าไปในสมรภูมิรบของไอ้เวรสองตัวนั่น

                “ น้องอุ่นกลับมาแล้วเหรอ แม่ทำฟองดูว์ของโปรดหนูเสร็จพอดี ” พูดถึงแม่ แม่ก็มาแถมยิ้มร่าไม่ได้รู้เลยว่าลูกจะตีกันตาย วันนี้แม่อยู่ในชุดเรียบๆสวมผ้ากันเปื้อนก่อนจะหันไปยิ้มให้วิน “ เดี๋ยวอยู่ทานขนมด้วยกันก่อนนะวิน ”

                “ ครับ ” ระริกระรี้สุด “ ฝากท้องมื้อเย็นด้วยอีกคนจะได้มั้ยครับคุณแม่ ”

                แหวะ! หมั่นไส้

                “ ได้สิจ๊ะ! ” หญิงแม่ปลื้มมาก หน้าบานยิ้มไม่เลิก “ คนเยอะๆสนุกดี ”


                สนุกตรงไหนมิทราบ...


                ก่อนจะหยุดคุยแล้วหันซ้ายหันขวา “ น้องดิน น้องไฟ อยู่ไหนกันลูก! ทำอะไรกัน เสียงดังเลย!

                เสียงรบราของแตกในห้องนั่งเล่นใหญ่เงียบไปสักพักแล้วตามมาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลตอแหลสตอเบอรี่เรียกพี่เลย


                “ พี่ดิน การ์ตูนเรื่องนี้ไม่สนุก เปลี่ยนๆ ”

                “ ได้ครับ เอาเรื่องไหนดี เปลี่ยนเป็นดูหนังเถอะ ”

                พวกมันทำเป็นไม่ได้ยินเสียงแม่เรียกแล้วเปิดหนังเปิดเสียงทีวีดังไปแปดบ้าน

                “ ดีๆ อยากดูหนังแอคชั่น ”

                “ จัดไป น้องรัก ”

                “ พี่ใจดีจัง ไฟรักที่สุดดด ”


                ได้ยินแบบนี้แล้วกูอยากหักคอมันสองตัวหันไปมองหน้าแม่ก็ยิ้มมือทาบอกปลื้มปริ่มน้ำตาคลอ

                “ สงสัยจะเปิดหนังดังไปหน่อย นึกว่าตีกันซะอีก ” ก็มันตีกันไง แล้วหันมาคุยกับผม “ เป็นพี่น้องกันต้องรักกัน ห้ามทะเลาะกันนะ ”

                เหมือนส้นตีนติดคอ วินก็ยิ้มแหยให้แม่ผม จากนั้นผมก็ขอแม่ไปหลังเล่นที่สวนเรือนกระจกหลังบ้านแทน เพราะว่าขืนเข้าไปห้องนั่งเล่นที่เละเป็นโจ๊ก ความก็แตกสิ

                พวกผมก็งี้แหละ ตีกันลับหลังแม่ ต่อหน้าก็ดีกอดคอรักกลมเกลียว ถ้าบาดเจ็บจนแข้งขาหักก็บอกแม่ว่าตกบันได วิ่งหกล้ม ทั้งที่ความจริงซัดกันน่วม

                ถามแม่เชื่อมั้ย เชื่อสิ... ดีเอ็นเอความตอแหลเจ้าเล่ห์หลอกคนของพ่อมันส่งให้พวกผมมาหมดแล้ว

                “ แล้วนี่เพื่อนไอ้ไฟไปอยู่ซอกไหนของบ้าน ” หันซ้ายหันขวาเงยหน้าถามไอ้วิน

                “ กูจะรู้มั้ย กูก็ลงมาพร้อมมึง ”

               " ไม่รู้ก็บอกไม่รู้ กวนติงเพื่อ "

               " สนุกดี "

               " ฮึ่ม! "

               " โอ๋เอ๋ รักหรอกจึงหยอกเล่นครับ "

                เสียงทุ้มว่าพลางเลื่อนรถไปตามทางที่ผมชี้เพื่อไปเรือนกระจก ส่วนแม่ขอตัวไปทำงานเอกสารบนห้องทำงาน ไอ้ดินไอ้ไฟเห็นว่าให้คนใช้เอายานอนหลับละลายน้ำไปให้กิน มันจะได้นอนพักผ่อนกันสักที ตั้งแต่กลับจากโรงพยาบาลมันก็นั่งเฝ้ารอผมจนตีกันเอง

                “ ทีหลังไม่รู้อะไรก็ตอบแค่ไม่รู้ได้มั้ย  ” บ่นอุบอิบ “ กวนประสาทชะมัดแล้วปวดหัว ”

                “ ถึงกวนประสาทจนน่าปวดหัวก็กวนอยู่คนเดียวนะ รู้เปล่า ” กะล่อนได้อีก 

                “ เชื่อตายห่า ”

                “ กูไม่น่าเชื่อตรงไหนวะ ” มันทำหน้าทำเสียงน้อยใจ “ ใช่ซี้ วินมันไม่ดี วินมันตอแหล วินมันนักแสดง วินมันไม่จริงใจ!

                “ อืม ” พยักหน้ารับ

                แหวใส่ทันที “ ไม่คิดจะเถียงหน่อยเหรอ!!

                “ เรื่องจริง เถียงเพื่อ? ” ผมกระตุกยิ้มมุมปากแล้วมองฟองดูว์น่าทานที่สาวใช้ยกมาวางบนโต๊ะ จานผลไม้สดถูกแกะสลักหั่นจัดวางอย่างสวยงามยิ่งอยู่ในภาชนะสวยๆยิ่งดูน่าทาน

                “ จะรับเป็นน้ำอะไรดีคะ คุณหนู ” เธอหันมาถาม

                “ เป๊ปซี่... ” เสี้ยนมาก อยากมาก

                วินรีบแทรก “ น้ำเปล่าเย็นๆสองแก้ว น้ำหวานเย็นๆสักเหยือก ”

                สาวใช้หันไปพยักหน้ารับคำสั่ง เฮ้ย นี่เจ้านายเว้ย

               “ ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ ” เดี๋ยวววว

                พ้นร่างระหงของสาวใช้ไปวินเห็นผมจะตะโกนเรียกก็รั้งไว้ “ พอเลย กระดูกหัก อย่าเพิ่งกินน้ำอัดลม ”

                “ เสือกอะไรวะ ” ผมสะบัดมือมันทิ้งแล้วมุ่ยหน้าหงุดหงิด

                “ ห่วงไง ”

                “ ... ” ไอ้บ้า

                “ เสือกได้ยัง ”

                ผมมองหน้ามันด้วยความหมั้นไส้แล้วถาม “ คิดว่ากูจะรู้สึกดีมั้ย ”

                “ เขินตัวบิด กูจะดีใจโคตรๆ ” มีแซะแล้วเริ่มลงมือใช้ส้อมเล็กจิ้มผลไม้ชิ้นน้อยพอดีคำจุ่มลงช็อกโกแลตร้อนแต่พอดึงขึ้นมาก็จะแข็งตัวทันที เจ๋งมั้ยละ

                วินดูทึ่งๆแล้วเริ่มลองชิมดู

                “ อร่อยโคตร ” ตาโตสุดๆ “ แม่บ้านทำเหรอวะ ”

                “ แม่กูต่างหาก ” ยกยิ้มภูมิใจอวยแม่ครับ แล้วเริ่มกินบ้าง อืม ความหวานของผลไม้กับความหวานน้อยปนขมของช็อกโกแลตเข้ากันพอดี ไม่หวานเลี่ยนเกินไป

                “ คุณแม่นี่เก่งเนอะ ” วินอมยิ้มชื่นชม “ ดีจริงๆที่เป็นเขยบ้านนี้ ”

                “ เขยห่าไร กูไม่รับเว้ย ”

                “ เอ๊ะ นี่อยู่ตัวติดกันเป็นปาท่องโก๋ยังไม่ได้เป็นอะไรกันอีกเหรอวะ ” มันท้วงเสียงขุ่นเเทบเอาส้อมปาหัวผม กูหัวเเตกอยู่นะ “ อยู่เป็นเดือน นอนเตียงเดียวกัน กินข้าว เจอหน้าแทบยี่สิบชั่วโมง มันเรียกว่าอะไรวะ ”

                ผมขมวดคิ้วแล้วยักไหล่ “ พี่น้องมั้ง ”

                “ มึงคิดแค่นั้นจริงๆใช่มั้ย ” น้ำเสียงจริงจังถูกเข้าแทรกใบหน้าขี้เล่นบึ้งตึงเห็นได้ชัด

                ผมเงียบยังไม่ตอบเพราะสาวใช้คนเดิมกำลังเข้ามาผิดจังหวะ และดูเหมือนเธอจะสัมผัสได้ถึงบรรยากาศมาคุระหว่างผมกับมันก็รีบวางน้ำวางเหยือกลงแล้วโค้งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว

อ้าปากจะตอบ... ก็เเทรกอีก

“ มึงใจร้ายมากนะ ปั่นหัวกูเล่นเนี่ย ” ไปกันใหญ่แล้วให้ตายสิ

“ ฟังกูก่อน ” ปกติผมใจร้อนนะ แต่วันนี้กลับใจเย็นอย่างน่าประหลาด

“ ฟังมึงด่ากูรึไง มึงด่ากูทั้งวันแล้ว ” หน้างอเป็นตูดลิงเลย หล่อตาย น่ารักมากเลย

ผมถอนหายใจแล้วจิบน้ำนิดๆดับคอแห้งเพราะเรื่องนี้ผมอาจจะพูดยาวและยาว

“ มึงเอาแต่พูดเอง เออเองตลอดเรื่องผัวเมีย แล้วมึงถามความรู้สึกกูบ้างยัง ” แววตาของไอ้วินดูสั่นระริก “ มึงไม่เคยถามเลยว่ากูโอเคมั้ย ”

“ ... ”

“ กูบอกมึงตั้งแต่แรกๆแล้ว เออ กูยอมให้มึงจีบ ” นึกย้อนไปวันเเรก “ ตลอดเวลามึงดูแลกูดี เเละดีมาก ถึงกูจะเอาแต่ใจเหี้ยๆ จิกหัวใช้งานมึง แต่ทุกอย่างมันก็เป็นนิสัยกู เวลากูชอบหรือสนใจใครกูก็แกล้ง เหมือนเด็กผู้ชายที่แกล้งเด็กผู้หญิงที่ตัวเองชอบนั่นแหละ ”

มันขัด “ กูไม่ใช่เด็กผู้หญิงๆๆ ”

“ กูก็รู้ไง เพราะมึงกับกูเป็นผู้ชายทั้งคู่ จะให้กูมานั่งออเซาะเขินตัวบิดทุกครั้งที่มึงหยอดมุกหรือเทกแคร์ มันดูตุ๊ดดูสาวและมันไม่ใช่นิสัยกูไง เวลากูเขินกูก็ด่า กูก็ถีบมึง กูแปลก กูไม่ได้นุ่มนิ่ม เเต่กูก็พยายามนะ ก็พยายามอ่อนให้มึง ”

เยอะมากด้วย เทียบกับไอ้สามหมา

คนฟังเริ่มยิ้มออกมาบ้างเมื่อทบทวนสิ่งที่ผมพูด

“ กูก็ผู้ชายคนหนึ่ง... ที่ชอบผู้ชายอย่างมึง ” ทำไมหน้าต้องร้อนขึ้นมา " กูก็ไม่รู้ต้องทำตัวยังไงให้มึงชอบ "

“ อุ่น... ”

ยกมือลูบหน้า “ กูชอบมึงมาห้าปีแล้ว กูแอบชอบมึงตั้งแต่มัธยม แต่มึงคงจำกูไม่ได้ ”

!

             “ กูเล่นตัวกับมึงมาตลอดหลายเดือน แค่อยากรู้ว่ามึงจะไม่หลอกกูไม่ทิ้งกู ไม่อยากให้เรียกผัวเมียเพราะเรายังไม่ได้เป็นอะไรกัน เเถมถ้ามีกูหลงไปกับคำว่าผัวเมียอยู่คนเดียว เเล้วมึงทิ้งกูไป กูไม่บ้าตายห่าไปข้างเหรอวะ ”

                “ ... ”

                “ แล้วที่กูปฏิเสธมึงตลอด... กูก็แค่อยากให้มึงทำเหมือนๆคนอื่นก่อน ” น้ำตาผมรื้นด้วยความอายสุดชีวิต ไม่คิดว่าจะมาทำบ้าเป็นเด็กน้อยแบบนี้ ทั้งที่ตัดนิสัยงี่เง่าออกไปแล้วแท้ๆ

                “ ยังไง ” วินยังคงอึ้งและทำหน้าไม่เข้าใจ

               กูพูดขนาดนี้ยังควายไม่เลิก!

               " โง่ ทำไมโง่ขนาดนี้วะ!! " ตะเบ็งเสียงใส่เเล้วเบือนหน้าหนีก่อนจะพูดเสียงเเผ่ว

               " ... "

                “ ขอกูคบเป็นแฟนเนี่ย ”

                “ ... ”

                “ มันพูดออกมายากนักหรอกวะ ”

                “ !!

                “ กูรอตกลงจนเหงือกแห้งหมดแล้วเว้ย!! ”

 

                ฮึ่ย ไม่ใช่ตัวกูสักนิด อับอายชิบหาย

                เอาหน้ามุดดินในสวนของแม่ทันมั้ย

 

 

 


-------------------------

ใครน่ารักกว่าอุ่นมีตบ 55555 เดลกับเเฝดเด็ก ไปไหนหว่าาาาา

จริงๆจะอัพเมื่อวานเเต่พอดีเกิดความดันต่ำจากการนอนดึกๆ หรือไม่นอนติดต่อกันหลายวัน เลยร่างกายทรุด เพิ่งดีขึ้นช่วงบ่ายเอง

แล้วที่หายไปหลายวันนิสนึงมัววุ่นอยู่กับการเปิดพรีนิยายวินอุ่น เเล้วก็ปั่นตอนพิเศษ จะอัพช้าลงสักนิดนะคะ 

เขินน้องอุ่นอ่ะ น่ารัก ผู้ชายเถื่อนๆมานั่งพูดหวานๆ เเบบเเมนๆ อร๊ายยย  มีความซึนอย่างน่ารัก พี่วินก็หล่อแคร์เเต่น้องอุ่นอ่ะ เเต่ก็อย่างที่วินบอก ถ้าอุ่นยังนิสัยเเบบนี้ต่อไปยังไงก็โดนเล็งหัว นิสัยขัดเเข้งขัดขาชาวบ้าน ไม่ฟังใคร ยึดตัวเองเป็นหลัก อุ่นดูเด็กน้อยทันทีเมื่ออยู่กับพี่วิน เเต่นางยังคงสตรองกับความเถื่อนไม่ทิ้งห่าง อยากจะให้น่ารักกว่านี้ เเต่...เเค่นี้ก็เยอะสำหรับนางเเล้ว 55555555 นางแมนๆจะกดพี่เขาให้ได้ ยังไม่ล้มเลิกความคิด 55555555555


แล้วก็เรื่องนิยายนะคะ พรีออเดอร์เเล้ว สอบถามพิมมี่ได้ตลอดค่า จิกได้ทุกช่องทางการติดต่อ

นอกจากผ่อนได้นาน 9 เดือน พิมยังเปิดช่องทางการโอนเงินให้ง่ายขึ้นอีก 1 วิธี สำหรับใครที่ไม่อยากเสียค่าธรรมเนียมด้วย

มาเเนะนำการจ่ายการโอนเงินอีกวิธีที่เเสนจะง่ายกันดีกว่า

นั่นคือ True wallet

พิมใช้อยู่ เเละทุกคนสามารถโอนได้ เพราะฟรีค่าธรรมเนียม เเละที่สำคัญ สามารถโอนจ่ายได้ที่ 7-ELEVEN ทุกสาขาทั่วประเทศ

เพียงเเค่...

1.แจ้งแคชเชียร์ว่าต้องการ
"เติมเงินออนไลน์ True e-wallet "


2.แจ้งราคาที่ต้องการเติม
150, 300, 500, 1000 หรือ 2000 บาท


3.กดเบอร์มือถือของพิม 086-3934459


4.ชำระเงิน และรับใบยืนยันการทำรายการ


วิธีง่ายๆ ฟรีค่าธรรมเนียม จ่ายได้ที่ 7-ELEVEN ทุกสาขา เหมาะสำหรับคนที่โอนเงินเเบบผ่อนจ่าย จะได้ไม่เสียค่าธรรมเนียม

ปล.ห้ามกดเบอร์ผิดนะคะ 
#นี่นักเขียนหรือร้านค้าคะ
#เดือนพรายคนติสผู้ครบวงจรทุกด้านของการเงิน


อีกเรื่องที่สำคัญนะคะ พิมทราบมาว่ามีนักอ่านจากเพื่อนบ้านซุ่มเเอบอ่านอยู่ อยากได้หนังสือวินอุ่น เราจัดส่งต่างประเทศได้ค่ะ ต่อให้อยู่อเมริกา ก็จะส่งไปให้ค่ะ 555555


ขอบคุณที่รักเเละสนับสนุนวินอุ่น



***** เข้ามาเเล้วมาอินไปด้วยกันเเละบ้าไปกับคนเขียนกันเถ๊อะะะะะ  อย่าลืมคอมเม้นนะตัวเองงงงงง

ปล.ส่งท้าย.เรื่องนี้ไม่มีอะไรเเน่นอนหรือคงเส้นคงวา ถ้าจะให้คงที่คงเป็นความกวนบาทาของคนเขียนที่มีเพิ่มขึ้นทุกวัน (อย่าปามีดค่ะ! เเพง! เดี๋ยวไม่มีใช้! ) เราเป็นนิยายหักมุมตลบพลิกหลอกตาได้ตลอด อย่าไปเชื่ออะไรทั้งนั้น คนเขียนมันร้ายมากค่ะ! เเต่ท่องไว้ค่ะ


*** ถ้ารักถ้าชอบกันอย่าลืมกดเฟบคอมเม้นให้กำลังใจกันไว้นะคะ


ขอบคุณทุกคอมเม้นอีกเช่นเคย อ่านของทุกคนเน้อออ รักทุกคนนนน

อย่าลืมคอมเม้นเป็นกำลังใจสักนิดน่าจะได้มีเเรงปั่นต่อ ขอบคุณมากๆค่ะที่ยังรอกัน 

ติดตามพูดคุยกันได้ที่เพจ เดือนพราย

ติดเเท็กนิยายพูดคุยในทวิตเตอร์ #พี่เทศน้องปัตย์ หรือ #นิเทศตัวร้ายกับสถาปัตย์อาร์ตัวพ่อ ได้สองเเท็กเลยยยย


ติดต่อจิกหัวคนเขียนโดยตรง : TW : @Phraipimmy_  ต้องมี _ ต่อท้าย y นะคะ

มาพูดคุยกันได้เน้อออ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 392 ครั้ง

128 ความคิดเห็น

  1. #9836 0818770547 (@0818770547) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 13:06

    น้ำอุ่น เปนสาวแมน อร๊าย จะน่ารัก กว่านี้มีอีกมั้ย
    #9836
    0
  2. #9821 JenjiraThongnor (@JenjiraThongnor) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 20:44
    ง่าาาาาน้ำอุ่นแม่งงง
    #9821
    0
  3. #9663 Jaeyongie (@Jaeyongie) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 10:25
    น้องอุ่น~~~น่ารักจุงงงงง
    #9663
    0
  4. #9629 Kamobee (@BeeSangprow) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 22:17
    อุ่นน่าร๊ากกกกกกก
    #9629
    0
  5. #9613 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 15:36
    น้องอุ่นนนนนน่ารักกกก
    #9613
    0
  6. #9568 Srnoey (@Srnoey) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 06:04
    น่าร๊ากกกกกก
    #9568
    0
  7. #9567 Srnoey (@Srnoey) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 06:04
    น่าร๊ากกกกกก
    #9567
    0
  8. #9537 JuneK__ (@JuneK__) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 11:09

    อ้ากกกกกเขิลลลลมากกกกก งื้ิอออ


    #9537
    0
  9. #9505 koy_incle (@orasa1732) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 10:16
    วินแม่งโง่จริงๆกับเรื่องตัวเอง อุ่นรอคำขอเป็นแฟนจนเหงือกแห้งแล้ว
    #9505
    0
  10. #9393 milking7727 (@milking7727) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 15:07
    อุ่นน่ารักกกอ้ะ 😍😍😍
    #9393
    0
  11. #9370 postvulves (@tinakrit) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 00:26
    บทซึนจะแตกก็พ่นออกมาเป็นก๊อกแต่ โถน้องงงง
    #9370
    0
  12. วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 22:46
    น้ำอุ่นน่ารักกก >///< พี่วินชักช้าเดี๋ยวเราจะไปขอแทนละนะ55
    #8371
    0
  13. #7766 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 10:25
    ฮืออออออ น้ำอุ่นนนนนนนนนน มาเป็นเมียเจ้มั้ย ทำไมน่ารักขนาดนี้ อยากฟัดให้จมเขี้ยววววว
    #7766
    0
  14. #7645 parobpop (@parobpop) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 09:14
    เขินถึงขนาดวางโทรศัพท์แล้วลุกไปกรี๊ดกันเลยยยยยย ????????????
    #7645
    0
  15. #7595 silver26 (@silver26) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 14:56
    อุ่นน่าร๊ากกกก><ส่วนพี่วินก็อย่าพึ่งข้ามขั้นนะคะต้องขอน้องคบก่อนนนนน
    #7595
    0
  16. #6956 Lirilarisa (@Lirilarisa) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 20:10
    โอ้ยยย น่ารัก
    #6956
    0
  17. #6901 Gammmmmmmmmm (@Gammmmmmmmmm) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 15:54
    เขินแทนวินแล้วตอนนี้ ><
    #6901
    0
  18. #6710 The-ChaBae (@The-ChaBae) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 11:26
    น้ำอุ่นน่าร้ากกกกกก
    #6710
    0
  19. #6643 yongjaeye (@yongjaeye) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 00:19
    น้องอุ่นน่ารักกกกก ขอคบก่อนเลยลูกอีะี่วินมันช้า 555
    #6643
    0
  20. #6617 Fern258 (@panithan258) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 20:29
    เรื่องจริงน่ารักกว่าน้ำอุ่นไม่มีอีกแล้ว ไม่ใช่วินเรายังรู้สึกว่าอุ่นน่ารักเลยยยย อ๊ายยยหลงอุ่นจนรู้สึกโงหัวไม่ขึ้นแล้ว 55555555
    #6617
    0
  21. #6565 Por'z Chanprateep (@chuagporz) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 04:56
    เอ้าๆๆๆๆๆ อุ่นพูดมาขนาดนี้แล้วยังจะรออะไรอยู่ รีบขอสิวิน!!!!!!!!!!!!
    #6565
    0
  22. #6557 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 08:07
    น้ำอุ่นนนนนนนน น่ารักที่สุดเลยฮะ แอร๊ยยยยยยยย พี่วินฟินตายน้ำลายฟูมปากไปแล้วววววว
    #6557
    0
  23. #6549 kangjun (@kangjun) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 00:06
    นิยายเรื่องของลมกับไฟไม่มีหรอค่ะ
    #6549
    0
  24. #6547 Saseum (@luhan_kim) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 22:16
    เหงือกแห้ง 5555555 เอ้าขอสิคะรอไร
    #6547
    0
  25. #6512 1OmiJung8 (@1OmiJung8) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 02:31
    งื้อออ เขินแทนนุ้งอุ่นได้มั้ยเนี่ย...>///<
    #6512
    0