[YAOI] นิเทศตัวร้าย กับ สถาปัตย์อาร์ตตัวพ่อ

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 968,379 Views

  • 10,176 Comments

  • 29,956 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    9,820

    Overall
    968,379

ตอนที่ 35 : บทที่ 33 : เผยทุกความในใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10362
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 338 ครั้ง
    23 ม.ค. 61

**** แจ้งปัญหาทางสุขภาพของคนเขียนที่ทำให้มาเเบบช้าบรรลัย เเขนขวาของพิมมีปัญหาเเละมันต้องใช้เวลารักษานาน ซึ่งมาพบว่า กระดูกสันหลังคด ทำให้เลยพิมพ์คอมนานๆไม่ได้ คือจะสามารถพิมพ์ได้เเค่ 2-3 ชั่วโมงต่อวันเท่านั้น เกินลิมิตชั่วโมงเเล้วร่างกายจะไม่ไหว ขอให้เข้าใจตรงนี้กันหน่อยนะคะ 

***  อ่านขำๆหัวเราะกันเเล้วอย่าลืมเม้นให้เค้าด้วยนะ T^T จะได้มีกำลังใจปั่นต่อทุกวัน มาทุกวัน (เม้นหน่อยนะ กราบค่ะกราบ สักนิดให้รู้ว่าชอบไม่ชอบกันจะได้ปรับปรุงนะคะ มุกไม่ฮาจะได้เเก้ไขค่ะ อยากให้ทุกคนยิ้มได้ T0T) เรื่องนี้มันยาวมากและมากกกก หลากอารมณ์มากกก มากกก ต้องตามให้ทันนนน

คำเตือน : อย่าบ้าตามทุกคนในเรื่องนะคะ 55555

ปล.เราเป็นนิยายตลกจริงจริ๊งงงง ตลกคลายเครียดค่ะไม่เครียดกันเนอะ ไม่เครียดจริ๊งจริงง (เครียดกะปมอ่ะค่ะ!)


-----------------

บทที่ 33

ตอน เผยทุกความในใจ




ถึงจะเถื่อน เเต่เขินเป็นนะ

*****




 


                เงียบและเงียบ


                นี่สวนเรือนกระจกไม่ใช่ป่าช้า


                มึงอย่าเงียบสิ 


               กูใจไม่ดี กูเป็นโรคหัวใจกะทันหัน


                “ มึง...ชอบกูมาห้าปี ”


                วินครางถามออกมาอย่างเหลือเชื่อ เออ มึงไม่เหลือเชื่อกูก็ไม่แปลกใจหรอก กูยังไม่เข้าใจตัวเองเลยที่เป็นบ้าเป็นหลังชอบมันมาตลอดแถมยังพยายามสอบให้ติดมหาลัยเดียวกับมันอีก!


                ย้ำให้อาย ไหนๆก็อายแล้ว เอาให้สุดเลยอุ่น


                “ ไม่จริง! ” มันวินมันเงียบไปแล้วส่ายหน้าไม่เชื่อมองตาผมที่ไม่มีแววล้อเล่น “ มึง...หลอกกู ”

                “ นิสัยกูไม่ได้กะล่อนชอบหลอกใครแบบมึง ” ย้อนกลับแล้วจิ้มผลไม้กินต่อ “ กูสารภาพรักกับมึง ช่วยอย่าทำให้กูอายไปมากกว่านี้ได้มั้ย ”


                คนสารภาพก่อนมันเสียเซลฟ์มั้ย ดูหน้าคนถูกสารภาพสิ เหมือนกินยาเบื่อหนูเข้าไปตาวิ่งวนเหมือนสมองตันคิดอะไรไม่ออก


                “ มึงชอบกู ทำไมกูไม่เห็นจะได้รับความรักเลยวะ!

                “ ไม่รักไม่ให้ช่วยตัดโมหรอกน่า ” จะให้อายไปดาวพลูโตเลยมั้ย

                “ ... ”

                “ คนอื่นจะยังไงไม่รู้นะ ” ผมสบตามันแล้วพูด “ โมเดลกู คนที่ช่วยตัดได้มีแค่แฟนกู ”

                “ โอ๊ยยยยย เขินอ่ะ เขิน! ” วินว่าตาโตแล้วส่ายหน้าปิดหน้าตัวเองเป็นสาวน้อยไปเลย “ ใจเต้นจนจะหลุดออกมาแล้วนะ กูไม่ได้ฝันใช่มั้ยวะ ไอ้วิน มึงงงง ” ตบหน้าหยิกแก้ม

                “ กูพูดแล้ว ไหนมึงลองบอกมาบ้างดิ จะเอายังไงต่อ ”


                ผมตอบรับความรู้สึกที่มันอัดอั้นมากว่าห้าปีตอนนี้โล่งแล้วมันจะว่ายังไงก็ว่ามา จะหลอกจะทิ้งจะมาสนุกหลอกเสร็จแล้วจากไปก็ว่ามา กูพร้อมแล้ว


                แต่อีกใจ... ขอให้วันนั้นที่ได้ยินเป็นเรื่องจริง


                “ มึงรอกูขอเป็นแฟนเหงือกแห้ง ” วินหัวเราะขบขันมีความเอ็นดู

                “ หุบปากน่า ” อย่าทำให้อับอายไปมากกว่านี้ได้มั้ย “ ย้ำหาพ่อเหรอ ”

                คนตรงข้ามเท้าคางมองหน้าผมตาหวานยิ้มเป็นประกายมีความสุข “ กูก็รอมึงบอกชอบกูไง นึกว่าต้องรอจนฟันร่วงหมดปากไปข้างถึงจะได้ยิน ”

                “ เหอะ ทำอย่างกับจะอยู่กับกูยันเป็นตาแก่ฟันไม่มีไปได้ ” ผมส่ายหน้าแต่จริงแล้วในประโยคนั้นมันแฝงความหมายอยู่


                ตีหน้าบึ้งได้ครู่เดียวพร้อมเงยหน้าสบตาคนพูดประโยคแล้วก็หลุดยิ้มออกมาเพราะอีกฝ่ายก็ยิ้มเช่นกัน...


                “ ก็น่าจะรู้ กูไม่ไปไหนหรอก ” วินมันยิ้มจนแก้มจะแก้ม ส่วนผมก็ไม่ชินกับบรรยากาศแบบนี้ก็รู้สึกมือไม้เกะกะไปหมด “ พอดีเมียยึดตังค์เกลี้ยงจนไปไหนไม่ได้จนต้องเกาะเมียกิน ”


                ...แขวะกูได้อีก กูเจ็บนี่มึงกัดจนพรุนเลยนะ


                “ มึงเป็นผู้กำกับไม่ใช่รึไง เดี๋ยวมึงก็ต้องไปถ่ายหนังต่างจังหวัดต่างประเทศ ”  กลอกตากอดอกแล้วเบ้ปาก “ อยู่เป็นที่เป็นทางที่ไหนกัน ”

                “ แล้วกูบอกยังว่าจะไม่หิ้วมึงไปด้วย  ”  จิ้มแอปเปิ้ลจุ่มช็อกโกแลตแล้วส่งเข้าปากผม “ กูจะลากมึงไปทุกกองถ่ายเลย ”

                “ กูก็มีงานเหมือนกันเปล่าวะ ” ผมแย้งทั้งที่หน้าเริ่มไหม้ สงสัยต้องบอกให้แม่ติดหลังคาเรือนกระจกแล้ว แดดแรงจนหน้าร้อนแทบไหม้ “ บริษัท แล้วไหนจะแกลอรี่อีก ”


                ใช่ ผมคิดทำแกลอรี่ส่วนตัว... แบบไอ้ฟ้าครามท้องฟ้ามันไปเปิดร้านกาแฟแต่จริงๆเป็นสำนักงานออกแบบบ้านคอนโด ที่เปิดร้านกาแฟเหตุผลสั้นๆคือมันสองคนชอบกลิ่นหอมกาแฟ บอกว่าจะให้สำนักงานเหมือนชาวบ้านก็ธรรมดาไป แต่พวกมันจัดร้านดีมากนะ แบ่งส่วนตกแต่งผสมผสานนำโมเดลมาวางตกแต่ง


                ส่วนของผมคือจะทำแกลอรี่โดยตรงเลย ซื้อที่สร้างตึก ตั้งโชว์โมเดล ภาพวาด ภาพถ่าย รับงานออกแบบโดยตรง แต่คงจ้างลูกน้องดู เพราะผมคงไม่นั่งนิ่งๆอยู่ในสำนักงานทั้งวันแน่ๆ ไปตะลอนวาดภาพมากกว่า


                “ ...แกลอรี่? ” แววตาของวินดูจะตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย จริงๆก็เยอะอยู่ “ มึงจะเปิดจริงๆเหรอ ”

                “ เออดิ ”

                “ แกลลอรี่กูว่าไม่พอสำหรับสมัยนี้ เจ๊งพอดีทำอย่างเดียว ” ใช้หัวคิดสุดๆ

                กูยังไม่ทันเปิด มึงแช่งกูแล้ว

   “ แล้วจะให้ทำอะไรเพิ่มมิทราบ ” ผมไม่เข้าใจมันก็ผมถนัดงานวาดก็เปิดแกลอรี่แสดงงาน " ขายข้าวไข่เจียวมั้ย ส้นตีน "

                “ เปิดสตูดิโอผสมแกลอรี่ไง ” วินยิ้มเหมือนมองเห็นอนาคตฝันหวานฝันเฟื่องแต่ใครจะรู้มันอาจจะเป็นจริงในสักวัน “ นอกจากเป็นแกลอรี่ให้มึงได้โชว์ผลงานแล้ว นอกจากจะเป็นสถาปนิก กูแถมตำแหน่งเพิ่มให้เป็นนักออกแบบฉาก  เวลามีงานถ่ายทำละคร นางแบบ หรือใครมาเช่าสตูดิโอ ก็ต้องสั่งจ้างมึงคิดสร้างฉาก  ”


                ผมคาดไม่ถึง...กับความคิดมัน  “ ...กูจะทำได้ขนาดนั้นเลยเหรอวะ ” ผมไม่ได้เรียนสาขานักออกแบบฉากศฺลป์มาโดยตรงแต่ก็พอปรับมาใช้ได้นะ แม้จะเรียนสร้างตึกคำนวณมุมบ้านแบบบ้าน แต่จะทำได้เหรอวะอุ่น


                มืออบอุ่นกุมมือผมไว้แล้วค่อยๆอธิบาย “ ไม่ยากเลยอุ่น เวลาทำงานมึงก็ไม่ได้ทำคนเดียว มึงมีเพื่อน พาเพื่อนมาลงขันด้วยกันก็ได้ เดี๋ยวกูก็หิ้วไอ้ฟรานไอ้จีนมาช่วยงานอยู่แล้ว ส่วนมึงก็แค่ทำงานตามแบบที่ลูกค้าต้องการ มึงวาดได้ทุกอย่าง กูเชื่อ... ถึงมึงจะเรียนออกแบบบ้านมาโดยตรง แต่มันก็ต้องมีพื้นฐานวาดออกแบบตกแต่งภายใน แล้วมึงก็สายอาร์ต งานพวกนี้มันก็ใช้แค่จินตนาการก็พอแล้ว ”


                 ผมพยักหน้าตามมัน... รู้สึกตื่นเต้นกับงานที่มันมีมากกว่านั้น ผมแค่คิดจะวาดภาพไปเรื่อยๆ รับทำโมเดลออกแบบบ้านขายไป แล้วก็จะช่วยงานบริษัทที่บ้าน ผมคิดแค่นั้น


แต่... วินกลับหางานสนุกน่าท้าทายให้ผม มันเก่งจนผมยอมเลยจริงๆ...


สุดท้ายใช้มันสมองคิดดีๆอีกรอบแล้วก็กระจ่างชัด...


                “ งั้น...เวลามึงถ่ายงาน ก็ใช้สตูดิโอ... แล้วก็ให้กูทำฉากสร้างออกแบบ ” พูดไปแล้วมองหน้าไอ้ตัวต้นคิด “ ไอ้ห่า มึงงกขนาดนี้เลยเหรอวะ ”


                ทึ่งสิ... มันแทบจะไม่เสียอะไรเลย งานนี้คือถ้าทำ ไอ้วินเนี่ยได้เต็มเม็ดหมดเม็ดเลย จ่ายแค่ค่าน้ำค่าไฟ ลูกน้องก็เงินเดือนปกติ คือลดค่าเช่าสตูดิโอได้ แถมเปิดให้เขาเช่าอีก ไหนจะรับออกแบบฉากให้เขาถ่ายทำ ง่ายๆเงินเข้ากระเป๋าเราสองคนแทบไม่ไปไหน


                “ ไม่งก จะรวยมั้ย ” วินว่าแล้วยักคิ้ว “ ครอบครัวกูต้นตระกูลเป็นจีนเป็นธรรมดาที่ต้องงกเงิน ”

                เหลือบหางตา “ งกเงินเหรอ ถ้ากูไม่ยึดเงินมึง มึงก็รูดไม่เหลือ ” เหอะ ปากบอกตัวเองงก แต่ถ้าผมไม่คุมเงินมัน มันก็ไม่มีเก็บหรอก

                “ แล้วที่พูดมาเนี่ย... ” วินไม่ได้สนใจคำด่าผม “ สนใจมาเป็นหุ้นส่วนกันมั้ย ”

                “ ก็น่าสนใจ ”

                มันยิ้มเจ้าเล่ห์ “ คิดอะไรเยอะ ตกลงดิ ” สะกิดยิกๆ

                ผมก็ปัดรำคาญ “ เออๆ ตกลงก็ได้ ไม่ให้เวลาคิดเลยมึง ” ส่ายหน้าเอือมระอาใจ

                คนฟังฉีกยิ้มกรุ้มกริ่มเหมือนผมตกหลุมพรางอะไรสักอย่างให้มันได้มีโอกาส...


 “ ยอมเป็นหุ้นส่วนเรื่องงานแล้ว ”

“ ... ”

“ อย่าลืมเป็นหุ้นส่วนชีวิตด้วยนะครับ ”


หยอดอีกแล้ว... ถ้ากูเป็นกระปุกออมสินปานนี้เต็มไปนานแล้ว


ถามว่าเขินมั้ย


ไม่เขินก็บ้าแล้ว!!





***ต่อ



               ผมพยายามจะหุบปากไม่ให้ยิ้มแต่มันก็ยิ้มออกมาจนได้ ผมมองตาสบตามันแล้วรู้สึกเหมือนหัวใจกำลังพองโต วินมันคิดเผื่ออนาคตเสมอ... แต่มันจะโรแมนติกกว่านี้ถ้ามันไม่หยอดคำหวานเลี่ยน อยากให้ปากมันหุบยิ้ม อยากให้ใจมันหยุดรัวเป็นชุดสักที แล้วก็หยุดดีใจเนื้อเต้นได้แล้ว...เสียเชิงหมด

                เราไม่รู้ว่าในอนาคตจะเป็นยังไงต่อไป

มันเลยทำให้เราต้องสร้างอนาคตขึ้นมาให้ผมกับมันอยู่ด้วยกัน

                ใช้ทุกเวลาทุกนาทีไปด้วยกัน

                ถึงงานจะคนละอย่างต่างสายต่างอาชีพแต่เชี่ยวินก็สามารถจับให้มาอยู่ด้วยกันได้

                ซึ่ง...มันก็ดีนะ ถ้ามันแอบแดกนางแบบนายแบบหรือนางเอก

กูจะได้รู้ทัน!!

ถึงจะดูผูกมัดกันเกินไป ไม่มีเวลาส่วนตัว

แต่...สำหรับพวกผมแล้วมันคือการเติมเต็มเวลาที่หายไปเกือบสิบปี...

                “  กูบอกชอบมึง ไปแล้ว ทำไมมึงไม่บอกบ้างอ่ะ ” ผมร้องเรียกเหมือนเด็ก จ้องหน้ามัน มันคิดจะฟังของผมอย่างเดียวรึไง

                “ กูบอกมึงแทบทุกวันครับอุ่น ” คนฟังแทบจะเอาหัวโขกโต๊ะ “ แสดงออกจนไม่รู้จะแสดงยังไงแล้ว ”

                “ ก็อยากได้ยินชัดๆ ” ไม่รู้ไม่ชี้เว้ยจะงอแงบ้าง จะฟัง! “ ทุกทีมึงพูดไม่จริงจัง ดูกะล่อนเจ้าเล่ห์ ”

                คนตรงข้ามเบะปากเมื่อรู้ว่าผมกำลังเอาคืน มันโยนองุ่นเข้าปากไปก่อนจะเริ่มนิ่งมีท่าทางจริงจังขึ้น

“ งั้นฟังชัดๆเลยนะ ”

ผมพยักหน้าลงแล้วอมยิ้มกริ่มลุ้นด้วยหัวใจที่ยังคงเต้นไม่เป็นสับ... แค่อยากให้แน่ใจ

“ กูรักมึง ”

ตึกตัก ตึกตัก!

“ กูแอบรักมึงมาแปดปีแล้วน้ำอุ่น ”

จริงใช่มั้ย... จริงใช่มั้ยวะ กูไม่ได้ฝัน ไม่ได้มโนแบบพี่ปายใช่มั้ยวะ

“ ชอบตั้งแต่มึงเข้าเรียนมัธยม ” มันว่ายิ้มๆแล้วส่ายหน้าเศร้า อ้าวเฮ้ย เศร้าทำเหี้ยอะไร “ แต่มึงปฏิเสธหักอกกูจนแหลกไปสิบๆรอบ ”

“ ไม่จริง!! กูไม่ได้ทำ! ” ผมแย้งสวนไปเพราะรู้มาแล้วว่าไอ้สามเกรียนทำเรื่องไว้ แต่เรื่องไหนบ้างยังไม่รู้ มันเยอะ! “ มึงนั่นแหละ หักอกกูก่อน!

เรื่องอะไรที่ผมจะยอมผิด ก็ผมไม่ผิด!

“ กูจีบมึงแทบตาย แต่วันจบการศึกษามึงกลับเอาพวงหรีดมาให้กู ” ไอ้วินว่าอย่างน้อยใจสะบัดหางงอน “ แถมเขียนชื่อนามสกุลบอกหลับให้สบายอีก จี๊ดฝังใจมาก ”

“ มึงบ้าเปล่า กูฝากกรอบรูปวาดเหมือนให้มึงต่างหาก!

ผมแย้งเพราะมันพูดมาคือเรื่องเหลวไหลมาก!! แล้วมันเรื่องบ้าอะไรที่ผมจะให้พวงหรีดมัน เพี้ยนปะ ได้ยินไอ้ดินมากระซิบว่าคนให้พวงหรีดไอ้วินเป็นศัตรูของมัน ไอ้เราก็ไม่นึกเลยว่าจริงๆแล้วพี่กูมันตอแหลใส่ร้ายป้ายสีน้องตัวเองยับ

ถ้าไม่ติดขาหักจะเดินไปกระทืบซี่โครงมันให้หักสักสองท่อน

วินส่ายหน้า “ วันนั้นกูไม่ได้กรอบรูปอะไรเลย ได้พวงหรีดใหญ่จากเพื่อนมึง ”

“ แต่กูฝากรูปให้มึงจริงๆนะ ” ผมส่ายหน้าไม่ยอมรับ แล้วทำมือให้ดูด้วย “ กรอบใหญ่มากเลยนะ ” ความรู้สึกผมตอนนี้มันไม่โอเคแรงมากเพราะว่านั่นเป็นของขวัญที่อยากให้มันตอนเรียนจบ คิดว่าอาจจะไม่ได้เจออีกแล้วเลยตั้งใจวาดไม่หลับไม่นอนอยู่ห้าวันแล้ว...ตอนนี้กรอบรูปกูไปไหนแล้ว

“ ไม่มีไม่เห็นเลยจริงๆ กูไม่ได้จริงๆ ” วินทำหน้าไม่ถูกเมื่อเห็นว่าผมเริ่มหน้าเสียก็พยายามปลอบ “ แต่ช่างไปสิ มึงวาดใหม่ก็ได้ กูเป็นแบบให้ได้ยี่สิบชั่วโมง ” น้ำเสียงหยอกล้อที่มันไม่ขำเลย

“ ...แต่รูปนั่นมันสำคัญ ” พูดกระอักกระอ่วนคล้ายน้ำตามันมารวมอยู่ที่หัวตา

“ กูรู้ว่ามันสำคัญ ของของมึงสำคัญกับกูหมด และกูเชื่อว่ามึงต้องตั้งใจวาดให้กูมากๆ ” มันเลิกเล่นแล้วเดินมาคุกเข่ากุมมือผมที่จิกเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว “ แต่...มันอาจจะเกิดอะไรผิดพลาด เพื่อนมึงหาตัวกูไม่เจอ หรือบางที... ”

หยุดเงียบไม่พูด ผมเงยหน้าเอาแววตาจะฆ่าคนจ้องมัน...

“ มึงหมายถึง...ไอ้พวกบ้านั่นใช่มั้ย ” ผมกัดฟันแล้วมองหน้ามัน เมื่อมันไม่พูด ผมก็พูดเองสิ “ ไอ้เหี้ยพี่น้องกู มันต้องเป็นคนทำแน่ๆ!

ก่อนจะระแวงศัตรู เราต้องระแวงคนข้างตัวก่อน

เคยได้ยินมั้ย... ศัตรูที่ร้ายกาจยังไม่น่ากลัวเท่าคนข้างกายที่รู้เรื่องเราแทบทุกฝีก้าว

“ ไม่มีหลักฐาน กูก็ไม่อยากใส่ความพี่น้องมึง และไม่อยากมีเรื่องเพราะเห็นแก่มึง ” วินส่ายหน้า “ อดีตมันผ่านไปแล้ว ช่างเถอะ ”

“ ไอ้พ่อคนดี!! แล้วมึงไม่แค้นพวกมันรึไง!

“ แค้นสิว่ะ!! ” สวนกลับแทบจะตะคอกใส่หน้าน้ำลายกระเด็นเลย... “ อยากจะกระทืบเรียงคนเลย หลอกกูชิบหายวายป่วงมากไม่พอ กีดกันรักแรกของกูอีก ”

มันบอกว่ารักแรก... ไม่ๆ อุ่นมึงอย่าเพิ่งเขิน ไม่!

“ แค้นแล้วก็ต้องแก้แค้นสิ จะได้หายกัน ” ผมแสยะยิ้มแล้วคิดแผน

วินยิ้มคนดีแต่แววตาสนุก “ ทำแบบนี้จะดีเหรอ ไม่ดีมั้ง ”               

                 “ มองหน้ามึงตอนนี้ ก็รู้แล้วว่าแผนชั่วเป็นล้านวิ่งในหัว  ”

                “ แหม แฟนใครน่ารักจัง รู้ใจรู้ทัน” ยิ้มกว้างหยิกแก้มผมเล่น

                ผมเบ้ปาก “ แฟนเหี้ยไร ขอยัง ”

                “ ไม่ต้องขอแล้ว ” วินยิ้มกะล่อนน่าถีบ “ ใจตรงกันขนาดนี้แล้ว สถานะไม่ต้องแล้ว ”

                “ ไอ้ห่า ” อุบอิบนัยน์ตากลิ้งมองเฝือกขาที่อยากเตะก้านคอคนสักป้าบ

วินลุกแล้วเดินกลับไปนั่งเก้าอี้ตามเดิม  “ ยังไงก็...ขอจัดไอ้ดินหนักๆหน่อย เป็นค่าแผลที่หลังกู ” พอพูดถึงแผลบนหลังแล้วทำให้ผมนึกได้

                “ วิน... คนที่ไปช่วยกูจากบ้านร้าง ” วินมองหน้าผมแล้วไม่ได้พูดอะไร “ เป็นมึงใช่มั้ย ไม่ใช่พี่น้องกู ”

                “ อืม ” พระเอกปิดทองหลังพระจริงๆมึง

                “ แล้วทำไมไอ้ดินมันถึงทำร้ายมึง ” อันนี้ไม่เข้าใจ “ ทั้งที่มึงช่วยกู ”

                “ ... ”

                “ เล่ามา ”

“ มันเป็นพี่มึง กูก็ไม่อยากให้พี่น้องมาตีกันเองนะ ” วินทำหน้าโคตรลำบากใจ

หัวเราะขึ้นจมูก “ พวกกูตีกันเองมาตั้งแต่ห้าขวบแล้ว จะตีกันตอนนี้ตอนไหนก็เหมือนๆกัน ”

พรืดลมหายใจคล้ายยอมแพ้นิ่งคิดแล้วยอมปริปากเล่าในที่สุด “ ก็หลังจากล้มไอ้สวะทั้งหมดได้ กูก็ไปแกะเชือกให้มึงที่สลบไปแล้ว พี่มึงก็เข้ามาพอดี เข้าใจผิดเอามีดแทงกูเลยไม่มีถามหรือฟังอะไรเลย ”

                “ ไอ้พี่เหี้ย! ” เรียนหมอแต่เกือบฆ่าคน

                จะบ้าตาย! ถ้ามันทำคนไข้ตายไปนอนคุกสักห้าปีสิบปีก็ไม่แปลกใจ

                “ ไม่ต้องไปว่ามันหรอก ตอนนั้นเป็นใครก็สติแตกแยกแยะไม่ออกหรอก ” ขนาดโดนขนาดนี้ไอ้นี่มันยังอยากได้รางวัลคนดีเด่นแห่งชาติอีกเหรอ ปกป้องเหลือเกิน นี่พี่กูหรือพี่มึงกันแน่ “ กูหอบสังขารไปโรงพยาบาลเองไม่ได้เพราะพี่มึงแทงยับไม่พอยังกระทืบซ้ำอีก ดีที่โทรตามไอ้ฝุ่นมาเก็บศพกูทัน ไม่งั้นกูได้นอนตายเป็นผีเฝ้าบ้านร้างไปแล้ว ”

                อารมณ์ขึ้นเหมือนกัน... คนของผม ผมกระทืบได้ คนอื่นห้าม

                ก่อนอื่นต้องลงมือกับคนที่จัดการง่ายที่สุดก่อน...

ดีดนิ้วดังเมื่อไอเดียงามหน้างามบรรลัยบรรเจิดออกมา “ ไอ้ดิน...กูรู้แล้วจะเล่นกลับยังไง ”

วินเลิกคิ้วจิ้มขนมกินต่อ “ พี่ปาย? ”

                “ เออไง ” ยิ้มชั่วเลวยกกำลังสิบแล้วหัวเราะจิตๆ “ งานนี้สนุกแน่ จากหมอเป็นหมาก็คราวนี้แหละ ”

                ยกน้ำขึ้นดื่มก่อน

                “ แล้วจะทำยังไง ” วินตั้งใจฟังมาก บอกว่าไม่อยากแก้แค้นแต่สีหน้าอยากเอาชนะเห็นมาแต่ไกล

                นึกถึงงานที่แม่สั่งให้ไปทำตอนปลายปี “ กูต้องไปดูงานแฟชั่นฝรั่งเศสแทนแม่ เห็นว่าต้องไปคนเดียวอีกด้วย เพราะงั้นเดี๋ยวหิ้วพี่ปายไปด้วยเลย อีกไม่นานจะเปิดตัวคอลเลคชั่นฤดูหนาว เรื่องนี้พี่ปายไม่พลาด ”

                “ แล้วทำไมต้องรอยันปลายปี ตอนนี้ก็มีแฟชั่นโชว์อยู่สามสี่แบรนด์ดังนะ ”

                ทำหน้าละเหี่ยใจกับคนที่บอกไม่อยากจะแก้แค้น “ ไปปลายปีสิดี เพราะมันตรงกับวันเกิดไอ้ดิน ลองคิดดูสิ คนรักไม่อยู่ในงานวันเกิดตัวเอง ชีช้ำกะหล่ำปลีแค่ไหน แล้วกูจะหิ้วไอ้พีชไปด้วยอีกคน ให้ไอ้ดินมันอกแตกตายไปข้าง!

                “ เออ ความคิดนี้ดี ” วินยกนิ้วให้ “ เมียใครชั่วได้ใจมาก ”

                “ ขอบคุณที่ชมนะสัด! ” ยกน้ำขึ้นกินแล้วเคาะโต๊ะ

                “ อย่าลืมจองตั๋วให้เค้าด้วยนะ ไปฝรั่งเศสอ่ะ ” ขยิบตาปิ๊งๆ

                ผมงง “ ไปทำส้นตีนอะไร ”

                “ ฝรั่งเศสเมืองของคู่รักเลยนะ จะไม่ให้ไปได้ไง ” วินส่งเสียงน้อยอกน้อยใจ “ เชอะ จะหนีไปเที่ยวเพื่อหาชู้หัวทองกลับมาใช่มั้ย!

                โป๊ก!

                ส้อมในมือยื่นๆไปเคาะกะโหลกมันสักที บ้าจริงๆเลย

                “ ถ้ากูจะมีกูมีไปนานแล้ว ไม่เลือกไอ้ตี๋เชื้อจีนแบบมึงหรอก ” ประชดกลับไปแล้วกัดแอปเปิ้ลไปแรงๆ “ จะไปก็ออกค่าตั๋วเอง รวยไง อยากไปก็ออกเอง ”

                “ พูดแล้วนะ ”

                บ๊ะ! มันเห็นผมชอบหลอกรึไง “ เออ เซ้าซี้มากก็อยู่ไทยไป ”

                “ ไม่เอา จะไปหอไอเฟล ”

                “ ไปหาเสาไฟฟ้าหลังบ้านก็ได้ปะ ”

                คนฟังถอนหายใจทิ้งมองหน้าผมเหยียดหยามมาก... ผมพูดอะไรผิด

                “ คนละระดับเลยมึง ” ส่ายหน้า “ ยังไงก็ต้องหอไอเฟล มีระดับ ดูดี เหมาะสม ”

                “ เหมาะสมอะไรวะ ”


                “ เหมาะที่จะขอมึงเป็นแฟนไง ”

                “ !!

                “ อยากได้แบบโรแมนติกก็บอกพี่สิครับ มาทำโหดๆกลบเกลื่อน ไม่น่ารักเลย J


                ไม่ได้อยากได้อะไรโรแมนติกสักหน่อย ไม่ได้ชอบเล๊ยยยย

                ไม่ได้ต้องการเล๊ยยยย! 

                เชื่อสิ!!

   




             

***************


               “ แล้วไอ้ลม กูควรทำไงดีวะ ”


                หลังวางแผนร้ายชั่วฉบับคนเชี่ยๆกับไอ้วินคู่หูร่วมเลวลงเรือลำเดียวกันแล้วด้วย พอบอกแนวคิดแผนคร่าวๆไป ไอ้วินก็ช่วยเสริมความชั่วมาอีกให้เอาผู้ชายที่ติดพันพี่ปายไปอีก


                ...ผู้ชายของมันในสต๊อกที่ติดพันมีทุกคณะนี่สิ กูรวยจริงแต่กูก็งกเงินนะ แก้แค้นแล้วต้องลงทุนเหมาเครื่องบินไปเพื่อแก้แค้นดูไม่คูลเท่าไหร่นะ


                เรียกว่าเด็กในสังกัด ง่ายๆพี่ปายมันก็เป็นที่รู้จักไปทั่วไปช่วยงานตรงนั้นตรงนู้น เด็กจีบเยอะจะตาย แต่จริงๆขนไปสี่ห้าคนที่เคยมีวีรกรรมกับไอ้ดินมาด้วยก็ดี เป็นความคิดที่ชาญฉลาดมาก


                วินเสนออีกว่าตลอดทริปให้ถ่ายรูปหวานเลี่ยนส่งให้ดินมันอกแตกตาย


                นี่คือคนที่บอกไม่อยากแก้แค้น...


                แค้นมาจะสิบปี เอาคืนแค่นี้ผมว่าน้อยอยู่นะ


                “ ไอ้ฝุ่นมันก็หวงเมีย ” วินว่าเสียงยานคางแล้วเคาะโต๊ะเซ็ง “ ให้แยกคู่นี้ก็ยากอยู่ เห็นฝุ่นบอกว่าพี่มึงฝังชิปในซิม โทรศัพท์มันเลย ”


                ถลึงตาตกใจ “ ฝังชิป!?! ” หวงผัวเบอร์แรงนะ


                “ โทรเข้าโทรออกสายไหนคุยอะไรพี่มึงรู้หมด แถมอยู่ตรงไหนของโลกก็เช็คได้ ” ส่ายหน้าคล้ายปลงก้มหน้าเหมือนหมดใจแต่... “ ฮ่าๆๆๆๆๆ ”


                ถือส้อมค้างมองคนที่ผม เอ่อ..ชอบมาตลอดตอนนี้กำลังหัวเราะแบบบไม่ทราบสาเหตุแถมน้ำเสียงโคตรจะลางไม่ดีเลย


                “ แต่ถ้าเรายึดโทรศัพท์มัน... ” แววตาดูสนุกมาก “ โยนลงทะเลไป ให้พี่มึงว่ายไปหา บอกไอ้ฝุ่นโดนอริจับถ่วงน้ำไป เป็นไง... แผนกู ”


                กลืนน้ำลาย... ยิ้มแห้งให้ “ เจ๋งมากครับ ” ใจกูนี่กระตุกเลย ดีนะที่ผมไม่ได้สร้างความแค้นไรกับมัน ไม่งั้นตายหาศพไม่เจอแน่ๆ ผมว่าผมเหี้ยแล้วนะ เจอไอ้วินแม่งโคตรเหง้าความชั่วเลย


                เปลี่ยนรอยยิ้มโรคจิตมาโลกสวยต่อ “ แหม ว่าที่สามีของน้องอุ่นทั้งคน ต้องฉลาดเพอร์เฟคทุกด้านสิครับ  ”


                บางทีก็ไม่ต้องครบสูตรทุกด้านก็ได้นะ... สงสัยผมต้องลดความเอาแต่ใจการจิกหัวใช้งานมันลง ไม่ใช่อะไรนะ กลัวมันเอามีดแทงคอตอนหลับ


                “ เฮอะ หยอดอยู่ได้เหนื่อยบ้างมั้ย ” กูเหนื่อยแทน “ คิดมาแต่ละอย่างเหนื่อยสมองปะ ”


ส่ายหน้ายิ้มร่ายกน้ำหวานขึ้นดื่ม “ เหนื่อยตรงไหนถ้าพูดกับคนที่ชอบ สมองพี่เหนื่อยได้ แต่หัวใจพี่ไม่เคยเหนื่อยที่จะรักอุ่นน้า ”


นั่นไง... เอาเข้าไป ผมกลอกตาเซ็งแซ่กับคำพูดมันก็ใจเต้นอยู่รู้สึกดีหน้าร้อนหน่อยๆ เรียก เขินเบาๆคงได้

“ สงสัย ” เคี้ยวองุ่นชิ้นสุดท้ายแล้วสั่นกระดิ่งเรียกสาวใช้เพื่อให้ไปเอาผลไม้มาเพิ่ม แอบกระซิบเสียงเบาหวิวขอเป๊ปซี่ด้วย ถ้าไม่เอามาจะไล่ออก! แน่นอนว่าเธอรีบวิ่งแจ้นไปเอามาให้เลย


พอสาวใช้ออกไปคนตรงข้ามก็ขมวดคิ้วนิดๆ ยกมือขึ้นกอดอก


“ สงสัยอะไร ”


“ มึงชอบกูตอนไหนวะ ” ค้างคาใจมาก สมัยมัธยมก็ไม่ได้ดีเด่นนักหรอก


มองบนแล้วตอบ “ เห็นตอนไหนก็ชอบตอนนั้นแหละ ”


“ อย่ามากวนตีน เดี๋ยวมีเลือด ” ชูแก้วเปล่าในมือเตรียมปาใส่หัวคนกวนประสาท “ เอาดีๆ จริงจังหน่อย ”


มันทำตาซื่อใส่ “ ตอนนี้ไม่จริงจังเหรอ ”


ถอนหายใจแล้วอยากเอาแก้วมาทุบหัวตัวเองแทน “ คนละเรื่องมั้ยวะ!!


“ อยากฟัง? ”


“ เออสิ! ” ไม่มีห่าอะไรให้อายแล้ว “ เล่ามาให้หมด อยากรู้ชอบตอนไหน ทำไมกูไม่รู้ แล้วทำไมถึงชอบ ตอบมาให้หมด ”


มันหัวเราะคล้ายเอ็นดูเด็กสอดรู้หรือง่ายๆ เสือก หันไปรับจานผลไม้มาจากสาวใช้มาวางแทนจานเก่าก่อนจะยึดเป๊ปซี่ผมไป... ไอ้เวร


“ ถ้ารู้จะเรียกแอบชอบมั้ย ” มันถามกลับแล้วโบกขวดเป๊ปซี่เย็นๆไปมา “ ลองอ้อนดูหน่อย เผื่อจะอยากเล่าขึ้นมา บ้าง ”


ผมว๊ากลั่นเอาให้เรือนกระจกเตกเลย “ อ้อน!! มึงฝันกลางวันอยู่เหรอ!


ไม่มีทาง!!


“ ถ้าอ้อน... อาจจะได้เป๊ปซี่ด้วยนะ ” มันชูตัวประกัน


“ มึงเห็นกูเป็นเด็กที่เอาขนมมาล่อแล้วจะทำตามที่มึงสั่งเหรอ! ” เวงตาแทบจะหลุดออกจากเบ้ามองดูคนเรื่องเยอะทำตัวเป็นต่อ


“ จะอ้อนมั้ย ”


เหอะ...ของมันแน่


“ เออ! ” หลบตามันแล้วไปจ้องน้ำอัดลม “ ไม่ได้อยากรู้มากหรอก กูแค่เสี้ยนอยากแดกเป๊ปซี่ ”


ดูมันด่าแถมแอคติ้งน้ำตาไหลซึมมาอีก“ น้ำตาไหลขอแชร์ได้มั้ย เมียเลือกเป๊ปซี่มากกว่าจะรู้ความรักของผัว ”


“ คิดมากเป็นผู้หญิงไปได้ ” ผมส่ายหน้าเอือมแล้วสูดลมหายใจลึกๆ เตรียมสมองพร้อมคำพูด


“ ใช่ซี้ไอ้เรามันด้อยค่ากว่าเป๊ปซี่ ” วินเอาหน้าแนบกับขวดน้ำอัดลม “ มึงแค่สิบสองบาท แล้วค่ากูนี่อยู่ที่เท่าไหร่วะ อุ่นแม่ง... ”


“ เพ้อเจ้อว่ะ ”


ผมชอบคนแบบนี้เหรอ!!! เซ็งมากกับท่าทางตอแหลกะล่อนเลยกระชากขวดเป๊ปซี่มาไม่ให้มันได้ตั้งตัว มันอ้าปากเหวอเตรียมจะแย่งคืน


เอาหลบมือใหญ่ “ ฟัง... กูพูดครั้งเดียว ”


“ พูดมา! ” ทำเป็นเชิด เดี๋ยวได้รู้ว่าจะเชิดเก๊กได้อีกสักกี่น้ำ


ผมยกยิ้มหวานแบบที่ไม่เคยทำให้มันมาก่อนและไม่ได้ยิ้มแบบนี้มานานมากจนจำไม่ได้แล้ว ยิ้มจนตาปิดแล้วปรับน้ำเสียงให้ปกติไม่กระโชกโฮกฮากแบบปกติ


ง่ายๆเรียกว่า เสียงสอง


“ พี่วิน... เล่าให้ฟังหน่อยนะ ” ยื่นหน้าไปอีกนิดแล้วเปิดเปลือกตา “ นะครับพี่วิน ”


“ อึก ” อ้าปากค้างตาโตเป็นไข่นกกระจอกเทศ


ผมยังเล่นต่อ มึงเล่นใหญ่ได้คนเดียวหรือไง “ อุ่นอยากฟัง พี่วินเล่าให้อุ่นฟังหน่อยนะ ”


ตุ้บ! โครม


 “ เฮ้ยยยยยยย!!!

“ วินๆๆ เชี่ยวิน!!

“ ไอ้วิ๊นนนนนนนนน  ”


ชิบหายแล้ว!!

ไอ้สัดเวรตะไลวินเป็นลม!!


เล่นใหญ่เกิน มันตกใจฟินสติหลุดล้มหล่นจากเก้าอี้ไปนอนยิ้มเพ้อเหมือนคนเมากาวบนพื้นเย็นๆแข็งขระขระของหินแต่งสวน


เพี๊ยะ!


“ กูจะบ้า... ” ตบหน้าผากดังเปรี้ยง “ กูควรสมเพชตัวเองหรือมันดี ”


พ่นลมหายใจทิ้งแล้วเอนพิงกายเปิดน้ำอัดลมกิน ไว้ค่อยรีดไถข้อมูลทีหลังก็ได้ ขอเป๊ปซี่ก่อนแล้วกัน ขาหักอยู่ปล่อยให้มันนอนกลางหินจัดสวนไปก่อนจนกว่าจะมีคนมา ไม่ก็รอมันฟื้นเอง... ด้วยรักและห่วงใย


นั่งกระดกเป๊ปซี่ไปสามอึกใหญ่แล้วโทรศัพท์ที่เพิ่งซื้อมาใหม่เลย ลงโปรแกรมแอพอะไรเรียบร้อยก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้น ผมล็อกอินเฟซบุ๊คไว้เผื่อไอ้เพื่อนสองตัวที่ไม่ได้มาเยี่ยมเยียนเพราะปั่นงานแหลกโดยไม่มีผม คิดแล้วก็เจ็บใจ ให้นั่งงอมืองอเท้าปีหนึ่งเต็มๆ ปีหน้าต้องไปเรียนกับพวกเด็กปีหนึ่งหรือก็คือ ไอ้พีชนั่นเอง


เลื่อนดูรูปที่ไผ่ลงทิ้งไว้หลายวันดูท่าจะสติแตกสุดๆเพราะโดนไล่กลับมาแก้ ไม่ผ่านสองรอบแล้ว มันอ้อนวอนให้ผมไปช่วยแต่ก็บอกไม่ต้องมา เพราะผมป่วย เออ มันพูดเองตอบเองหมด ส่ายหน้าขำๆดูแชทต่างๆจากพวกเพื่อนในคณะ ก็ไล่ตอบจนครบ แล้วไปตั้งโพสว่า...


 

Thara Sirikunchai : ขอบคุณทุกคนมากๆนะครับที่เป็นห่วง ตอนนี้ออกจากโรงพยาบาลมาพักฟื้นที่บ้านแล้ว ไม่ต้องห่วง มีคนคอยดูแลแล้ว หมายถึงดูแลหัวใจด้วยนะครับ – Kornkavin vinvin


 

ผมยิ้มแล้วหัวเราะคิกคักถ้าไอ้วินตื่นมามันคงฟินสลบไปหลายวัน รีแอคชั่นเยอะจำเป็นต้องเล่นใหญ่มั้ย หรือเรียนนิเทศการแสดงออกมันเลยจัดเต็มจนล้น


ยอดไลค์เม้นมาให้เพียบ... ผมดูผ่านตาแล้วเห็นชื่อไม่รู้จักแท็กผม... แหม ตาขวากระตุกยิกๆๆเลย

ไหนดูซิ... 

 

ตุ๊ดซี่อยากเป็นคนสวยแบบพี่ช่า : นางเอกละครเวทีปีนี้ ถ้าไม่สวย ก็คงต้องโทษ Thara Sirikunchai อยู่ๆก็เกิดบ้าเอาไอแพดฟาดหน้าเพื่อนเรา เจ็บตั้งหลายเข็ม ไม่มีคำขอโทษด้วย จิตใจทำด้วยอะไรรังแกผู้หญิง –แนบภาพวินดี้นั่งรถเข็นมีผมก๊อซแปะแถวๆหน้าผาก ทำหน้าตาน่าสงสารมากกก

 

2,214 like and 986 comment


Bowwww : พี่ธาราเขาไม่มีแรงไปตบไปตีหรอกค่ะ ร่างพี่เขาแทบจะพังอยู่แล้ว

           สาววายว๊าย วายคือสายเลือด : รอดูคนหน้าแหก #ทีมธารา

สาววายในตำนาน : อย่าอินเกิน

คิตตี้ ฟรุ้งฟริ้ง คือแมวน่ารัก : ทำเกินไปนะคะ นี่ผู้หญิง

กูวิดวะโคตรโสด : ไอ้เหี้ย ไอ้หน้าตัวเมีย มาต่อยกับกูมั้ย!

Rika RIN : ไร้มารยาท ไม่รู้จักให้กำลังใจกัน แย่ขนาดนี้ยังจะอวดกันอีก

PissyCo : ไปอ่อยพี่วินมาเหรอ เลยโดนเมียเขาอาละวาด /ใต้เตียงวินอุ่นค่ะ

                Jody Deer : ยังไงก็เจอที่ศาลดีมั้ยคะ

วีวิว อลิสรา : สำออยแค่หัวแตก เพื่อนพวกกูโดนเพื่อนมึงขับรถชน ยังไม่โวยวายเลย

หนุ่มแว่นแต่ไม่เนิร์ด : อย่าให้เจอหน้าจะต่อยให้ตาย ทำกับผู้หญิงแบบนี้ได้ไง ตุ๊ด!!

สาวิตีตะตี๊ตี่ตี๋  : อย่าอินเกิน

QueenKim : มีสติด้วยค่ะ

 

                เบื่อหน่ายชะมัด เอะอะก็ลงเฟสเรียกคะแนนน่าสงสาร มา เดี๋ยวกูเซลฟี่สภาพพี่น้องบ้านกูให้ดูว่าเกิดเหวอะไรขึ้น พังยับกันทุกคน บทหนุ่มอ่อนแอกูเล่นได้นะ แต่อย่าให้เล่นเลย น่าอ้วกจะตาย

                เซ็งเรื่องนี้ไม่พอ...

                “ คุณหนูอุ่น!!

                “ อะไร ” ผมกำลังเซ็งในเฟซบุ๊คอยู่มีอะไรหน้าตาตื่นมาเลย

                “ คุณลมโดนซ้อมมาอีกแล้วค่ะ!!

                สะดุ้งโหยง “ ว่าไงนะ ไหนว่าพ่อจ้างการ์ดประกบแล้วไง!!


                “ เรานำการ์ดไปห้าคนเพื่อไม่ให้คุณลมอึดอัด แต่พวกนั้น คุณไต้ฝุ่นบอกมาจากไหนไม่รู้เป็นยี่สิบสามสิบกว่าคน ” สาวใช้เล่าไปด้วยแววตาสั่นคลอนอย่างหวาดๆ “ ตอนนี้คุณไต้ฝุ่นพาไปโรงพยาบาลแล้ว แล้วคุณผุ้หญิงก็ออกไปแล้วเช่นกันค่ะ ”


                ผมปลอบทั้งเธอและตัวเอง “ เชื่อเถอะ มันหนังเหนียวไม่เป็นอะไรหรอก ”


                แล้วใครมันทำวะ!!!


                ยังไม่ได้ใช้สมองคิด เสียงเรียกก็มาอีก


                “ ไอ้อุ่นนนนน ” เชี่ยเดล... มึงให้ความเคารพเจ้านายด้วย วิ่งเหงื่อแตกหน้าตื่นเข้ามา


                ถอนหายใจ “ คราวนี้อะไรอีกไม่ทราบ ”


                “ นักข่าวเต็มหน้าบ้านเลย!!


                “ นักข่าว? ” ผมทำหน้างงฉงนใจเอ๋อแดก มาทำไมกัน ปกติแล้วบ้านนี้ไม่เคยมีใครย่างกายกรีดตัวเองเข้ามาได้นะ “ มาทำซากอะไรกัน ”


                “ ก็มีคนขายข่าวเรื่องมึงเอาไอแพดไปฟาดหน้าลูกสาวคุณนายไฮโซคนดีสังคม แล้วมันลามมาเสียถึงบริษัทเรากำลังเกาเหลากับบริษัทอีกฝ่าย เรายังเสียอีกเพราะมึงเป็นผู้ชายไงอุ่น” เดลเล่าไปด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ ปานนี้คุณผู้ชายคงตามเก็บข่าวแล้ว ”


                “ อะไรกันวะเนี่ย!


                “ พี่อุ่นๆๆๆๆๆๆ ”


                “ คราวนี้เรื่องอะไรอีก!!! ” ผมหันไปทางเข้าเรือนกระจกก็เห็นไอ้แฝดเพื่อนน้องชายทำหน้ากังวล


                “ คือ คือ มีโทรศัพท์เข้ามาจากตำรวจ เรื่องที่พี่ทำร้ายบุคคลอื่นโดนเจตนา ”


                ...นี่มันวันอะไรของกู...


                “ หือ... เสียงดังกันจริง เกิดอะไรขึ้น ”


                เสียงเบลอๆของไอ้วินทักทายหลังจากเป็นลมฟินจนไปแล้ว มันก็ลุกขึ้นเซมานั่งเก้าอี้แล้วมองหน้าทุกคนที่สีหน้าแทบจะตายกันไปข้าง


                “ เฮียวิน เกิดเรื่องใหญ่แล้ว ”


                ส่ายหัวสะบัดไร้มึน “ ใหญ่แค่ไหน ”


                “ เมียพี่จะโดนจับ แถมยังมีนักข่าวมารอเอาข่าวไปเขียนเสียๆหายๆอีกด้วย แล้วก็พี่ลมโดนดักซ้อมอีกรอบครับ ” เออดี มึงทำงานดีมาก กูไม่ต้องอธิบายเลย


                คนทำยังไม่ได้รู้สึกเดือดร้อนเลย... นั่งกระดกเป๊ปซี่ต่อ... ไอ้คนบ้าแทนก็...


                “ อะไรวะ กูเผลอหลับงีบแปบเดียวทำไมเกิดมันวิ่งมาหาขนาดนี้ แล้วเกิดบ้าอะไรขึ้น!! ” วินโวยวายทุบโต๊ะเอาโทรศัพท์ที่ผมซื้อให้ซิมใหม่เตรียมโทรหาใครสักคน


                และงานก็มาอีกให้ได้พักหายใจก่อนได้มั้ย  “ ไอ้เชี่ยพี่วิน!!


                “ อะไรอีกไอ้ไฟ ” ผมหันไปดูน้องตัวเองที่ใช้มือหมุนล้อรถเข็นออกมาเองด้วยสีหน้าอธิบายยาก


อึกอักหลบตา “ เวียร์... กำลังจะโดนไล่ออกจากมหาลัย  ทำไงดีพี่ ”


“ เป็นไปได้ยังไง!! เวียร์มันตัวเท่าลูกหมาจะไปหาเรื่องใคร!!


“ มันบอกว่าไม่ได้หาเรื่อง แต่พวกรุ่นพี่ปีสองผู้หญิงมาดักรุมถามเรื่องมึงกับพี่อุ่น ไม่พอใจก็ทำร้าย เวียร์ไม่ได้โต้ตอบแต่พวกนั้นแผนสูงตบหน้าตัวเองรัวตอนมีคนจะผ่านมา เวียร์มันก็ซวยไป ”


...อึดอัด บรรยากาศค่อนข้างตึงเครียดสุด


มองหน้ากันแล้วเกิดคำถามในหัว ....จัดการเรื่องไหนก่อนดีวะ


เเละเเล้ว...

 

“ ฮัลโหลลลลลลลลลลล อยู่กันเยอะแยะเลย ท่าทางกำลังคุยสนุกเลย วันนี้มาจัดปาร์ตี้กันเถอะ วันนี้วันดีของปายเพราะปายส่งงานผ่านแล้ว!!!!

 

รู้แล้ว...จัดการเรื่องไหนก่อน

จัดการพี่ปายก่อนเลย!!

มาถูกเวลาบ้างจะตายมั้ย!





----------------------

วินอุ่น่ารักจบไปแล้ว เตรียมไปฟาดฟันกับวินดี้ต่อ คือนางไม่ยอม จมก็ต้องจมไปด้วยกันนะคะทุกคน เล่นงานไม่เลือกหน้าแบบนี้ วินจะยอมเหรอ ใครกันเเน่จะไปนั่งเล่นในคุก วินอุ่นเเต่งหวานนานเเล้วไม่ใช่ นางต้องตีกันตาย #สาบานว่ามันสองคนรักกัน วินอุ่นจะยังเเฮปปี้ไม่ได้ถ้ายังไม่จัดการวินดี้ เคลียร์เรื่องสารพัดให้จบก่อน นี่เป็นสาเหตุหนึ่งที่พี่วินยังไม่อยากขออุ่นเป็นเเฟนในเวลาที่มีเเต่เรื่องๆๆ ถ้าโมโหมาก็เลิกกัน ทะเลาะกัน วินเลยเลือกจะอยู่เเบบนี้ก่อน ต้องเข้าใจมุมมองของวินนิสนึง ถ้าเกิดขึ้นสถานะเเฟน เเล้วเรื่องประดังเข้ามาไม่หยุดยังไม่เเฮปปี้สักที ยังไงใครสักคนก็ต้องเหนื่อยเเละถอยออกมา

ไม่ฆ่านังเวน เอ๊ย วินดี้ก็ขอฆ่านังตุ๊ดก่อนได้ปะ โพสน่าตบเกิ๊นนน

ส่วนพี่ปาย...เฮ้อ หนีจากดงตีนให้ทันนะลูก

เราเป็นนิยายที่บ้าบอ 555555555555555555


จริงๆจะอัพเมื่อวานเเต่เกิดประเด็น ไฟล์หายหมด จนต้องเรียกช่างมาซ่อม



แล้วก็เรื่องนิยายนะคะ เปิดพรีออเดอร์เเล้ว สอบถามพิมมี่ได้ตลอดค่า จิกได้ทุกช่องทางการติดต่อ

** เล่ม 1 พิมน่าจะจัดเล่มหน้าเสร็จส่งตัวอย่างเข้าโรงพิมพ์ปลายๆเดือน หรือต้นเดือนหน้านะคะ เเวะไปติดตามมกันได้ที่เพจ

นอกจากผ่อนได้นาน 9 เดือน 0%พิมยังเปิดช่องทางการโอนเงินให้ง่ายขึ้นอีก 1 วิธี สำหรับใครที่ไม่อยากเสียค่าธรรมเนียมด้วย

มาเเนะนำการจ่ายการโอนเงินอีกวิธีที่เเสนจะง่ายกันดีกว่า

นั่นคือ True wallet

พิมใช้อยู่ เเละทุกคนสามารถโอนได้ เพราะฟรีค่าธรรมเนียม เเละที่สำคัญ สามารถโอนจ่ายได้ที่ 7-ELEVEN ทุกสาขาทั่วประเทศ

เพียงเเค่...

1.แจ้งแคชเชียร์ว่าต้องการ
"เติมเงินออนไลน์ True e-wallet "


2.แจ้งราคาที่ต้องการเติม
150, 300, 500, 1000 หรือ 2000 บาท


3.กดเบอร์มือถือของพิม 086-3934459


4.ชำระเงิน และรับใบยืนยันการทำรายการ


วิธีง่ายๆ ฟรีค่าธรรมเนียม จ่ายได้ที่ 7-ELEVEN ทุกสาขา เหมาะสำหรับคนที่โอนเงินเเบบผ่อนจ่าย จะได้ไม่เสียค่าธรรมเนียม

ปล.ห้ามกดเบอร์ผิดนะคะ 
#นี่นักเขียนหรือร้านค้าคะ
#เดือนพรายคนติสผู้ครบวงจรทุกด้านของการเงิน


อีกเรื่องที่สำคัญนะคะ พิมทราบมาว่ามีนักอ่านจากเพื่อนบ้านซุ่มเเอบอ่านอยู่ อยากได้หนังสือวินอุ่น เราจัดส่งต่างประเทศได้ค่ะ ต่อให้อยู่อเมริกา ก็จะส่งไปให้ค่ะ 555555


ขอบคุณที่รักเเละสนับสนุนวินอุ่น



***** เข้ามาเเล้วมาอินไปด้วยกันเเละบ้าไปกับคนเขียนกันเถ๊อะะะะะ  อย่าลืมคอมเม้นนะตัวเองงงงงง

ปล.ส่งท้าย.เรื่องนี้ไม่มีอะไรเเน่นอนหรือคงเส้นคงวา ถ้าจะให้คงที่คงเป็นความกวนบาทาของคนเขียนที่มีเพิ่มขึ้นทุกวัน (อย่าปามีดค่ะ! เเพง! เดี๋ยวไม่มีใช้! ) เราเป็นนิยายหักมุมตลบพลิกหลอกตาได้ตลอด อย่าไปเชื่ออะไรทั้งนั้น คนเขียนมันร้ายมากค่ะ! เเต่ท่องไว้ค่ะ


*** ถ้ารักถ้าชอบกันอย่าลืมกดเฟบคอมเม้นให้กำลังใจกันไว้นะคะ


ขอบคุณทุกคอมเม้นอีกเช่นเคย อ่านของทุกคนเน้อออ รักทุกคนนนน

อย่าลืมคอมเม้นเป็นกำลังใจสักนิดน่าจะได้มีเเรงปั่นต่อ ขอบคุณมากๆค่ะที่ยังรอกัน 

ติดตามพูดคุยกันได้ที่เพจ เดือนพราย

ติดเเท็กนิยายพูดคุยในทวิตเตอร์ #พี่เทศน้องปัตย์ หรือ #นิเทศตัวร้ายกับสถาปัตย์อาร์ตัวพ่อ ได้สองเเท็กเลยยยย


ติดต่อจิกหัวคนเขียนโดยตรง : TW : @Phraipimmy_  ต้องมี _ ต่อท้าย y นะคะ

มาพูดคุยกันได้เน้อออ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 338 ครั้ง

322 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 20 เมษายน 2562 / 22:03
    หวานไม่ถึงนาที เรื่องมาตลอดดดด

    พี่ปาย555555
    #10173
    0
  2. #10042 anukool__ple (@anukool__ple) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:08
    บางทีก็รำครญนะ
    มันย้อนแย้ง
    ไหนว่าพวกเมิงใหญ่โต เป็นมาเฟียด้วย
    แต่ทำห่าไรไม่ได้เลย
    มีแต่แต่งเรื่องดราม่าๆ
    แต่ไม่คิดแต่ง เคลียร์ให้เข้าใจ
    ปัญญาอ่อน
    #10042
    0
  3. #10026 686814123new (@686814123new) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 11:03
    โอเคในเมื่อไม่ยอมจบเราก็ควรเอาM16กับน้อยหน่าออกมาสักทีสิน่ะอิวินดี้อิผีตายยากตายเย็นจริงๆ. เดี๋ยวตามเผาบ้านแม่งง. ส่วนอิซีให้หายเข้ากลีบเมฆซ่ะอิดี้ตัวดีอ่ะคนร้ายเรื่องนี่คือดี้ไม่ใช่ซีเราเกทล่ะ. ไรท์พิกัดบ้านมาค่ะ.เดี๋ยวตามเก็บให้โมโห
    #10026
    0
  4. #10009 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 21:29
    เริ่มเครียดกับบรรดามาท่าแร้ะ
    #10009
    0
  5. #9929 Danwtlese (@sutida72) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 14:33
    โอเค ไม่ควรวางใจกับฉากหวานๆ โอ้ยยยย รุ่งริ้งรุงรังไปหมดดดด
    #9929
    0
  6. #9878 ployly16 (@ployly16) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 17:02
    อุ่นออดอ้อน น่ารักอะ
    #9878
    0
  7. #9837 0818770547 (@0818770547) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 14:04
    จะบ้าตาย ทำมัยอีนุงตุงนังจัง ตัวร้ายเอาลูกระเบิดโยนใสาดรมัย555
    #9837
    0
  8. #9712 veesudakao (@veesudakao) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 11:08
    ตอนนี้คือหลงรักอุ่นเลย เขินได้น่ารักมาก เกียจอีวินดี้ว่ะจองล้างจองผาญไม่เลิก ขอยืมสปาต้าจากดินไปจ้วงมันก่อน
    #9712
    0
  9. #9670 19september (@19september) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 17:34
    เขินอุ่นกว่าวินก็ฉันนี่แหละค่ะะะ อุ่นน่ารักมากกก
    #9670
    0
  10. #9664 Jaeyongie (@Jaeyongie) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 10:42
    สนุกมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คือ เด่วขำเด่วเครียด 55555ชอบๆๆวินอุ่นน่ารักมากจิงๆชอบทุกคุ่
    #9664
    0
  11. #9617 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 23:07
    ไม่จบซะทีอะๆๆๆๆ
    #9617
    0
  12. #9569 Srnoey (@Srnoey) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 06:38
    อ่านเรื่องนี้จบว่าจะไปหาหมอ5555555555555
    #9569
    0
  13. #9506 koy_incle (@orasa1732) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 13:13
    กำลังฟินกับคู่วินอุ่น อีนังดี้แม่งสร้างเรื่องอีกและ
    #9506
    0
  14. #9473 UDiE47 (@UDiE47) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 21:47
    อยากมุดเข้าจอโทรศัพท์แล้วไปกระทืบอิวินดี้มาก555
    #9473
    0
  15. #9415 milkysmile (@milkysmile) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 12:58
    จะไม่จบง่ายๆใช่ป่ะ!!!!
    #9415
    0
  16. #9395 milking7727 (@milking7727) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 15:46
    พวกอีดี้เป็นไรมากป้ะเป็นบ้าหรอไปยุ้งกับเข้้าไม่เลิก?ประสาศว้ะ
    #9395
    0
  17. #9353 Ainaemoroe (@bodylovenamkaeng) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 21:26
    เราว่า บ้าบอนะ บ้านพวกพระเอกนายเอกมีอิทธิพลเยอะแยะ ถ้าจะไม่ทำอะไรขนาดนี้
    #9353
    0
  18. #9335 joonniiezzz (@joonniiezzz) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 14:11
    ปันหาเยอะจัง เรื่องเก่าไม่เคลียร์ เรื่องใหม่มาอีกแระ 

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 1 เมษายน 2561 / 14:12
    #9335
    0
  19. #9302 Pon_chanapon (@Pon_chanapon) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 13:10
    มาม่าตลอดเลยยยยย
    #9302
    0
  20. #9102 N เอ็น (@nlm1122) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 21:38
    ถ้าจับอุ่นข้อหาทำร้ายร่างกายโดยเจตนาได้ แล้วจับนังวินดี้ข้อหาเจตนาฆ่าได้มะ ถนนในมหาลัยด้วยนี่ แถวนั้นมีกล้องมั้ย อีกอย่างขับในม.ยังไงก็ขับเร็วมากไม่ได้ ถ้าอุ่นเละขนาดนี้แสดงว่าตั้งใจชนแล้ว
    #9102
    0
  21. #8033 mymiw15 (@mind483) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 17:46
    อีนังกระเทยถึกดี๊มันร้ายยยยยย
    #8033
    1
    • #8033-1 MapleMable (@MapleMable) (จากตอนที่ 35)
      17 มีนาคม 2561 / 21:51
      ถ้ามุดจอไปได้จะไปตบอิวินดี้คนแรกเลยค้าา รู้สึกเครียดแทนวินมากๆ
      #8033-1
  22. #7767 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 11:32
    เอาเข้าคุกมันให้หมดทั้งแก๊งค์เลยค่ะหัวหน้าาาา
    #7767
    0
  23. วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 23:50
    อืมมม....รอติดตามตอนต่อไป อุส่าดีแล้วง่าาาาาา วินอุ่นคือฟินน วินดี้นี่ไปที่ชอบสักทีได้ไหมมมมม
    #7759
    0
  24. #7342 ningthanaporn (@ningthanaporn) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 19:21
    กำลังฟินหลุดโลก แต่มาตายเพราะอะไรค่ะเำราะอิดี้ค่ะ
    #7342
    0
  25. #7105 Fany_taetae (@Fany_taetae) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 22:50
    เมื่อไหร่อินางกระเทยวินดี้มันจะตายๆๆไปสักที รำคาญ โถ่ววน้องอุ่นของพี่วินน่าสงสารอินเลิฟได้แปปเดียว ปวดหัวอีกแล้ว
    #7105
    0