[YAOI] นิเทศตัวร้าย กับ สถาปัตย์อาร์ตตัวพ่อ

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 969,990 Views

  • 10,188 Comments

  • 30,008 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    11,431

    Overall
    969,990

ตอนที่ 36 : บทที่ 34 : ไล่เก็บสตอเบอรี่กันเถอะ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34631
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 371 ครั้ง
    23 ม.ค. 61

**** แจ้งปัญหาทางสุขภาพของคนเขียนที่ทำให้มาเเบบช้าบรรลัย เเขนขวาของพิมมีปัญหาเเละมันต้องใช้เวลารักษานาน ซึ่งมาพบว่า กระดูกสันหลังคด ทำให้เลยพิมพ์คอมนานๆไม่ได้ คือจะสามารถพิมพ์ได้เเค่ 2-3 ชั่วโมงต่อวันเท่านั้น เกินลิมิตชั่วโมงเเล้วร่างกายจะไม่ไหว ขอให้เข้าใจตรงนี้กันหน่อยนะคะ 

***  อ่านขำๆหัวเราะกันเเล้วอย่าลืมเม้นให้เค้าด้วยนะ T^T จะได้มีกำลังใจปั่นต่อทุกวัน มาทุกวัน (เม้นหน่อยนะ กราบค่ะกราบ สักนิดให้รู้ว่าชอบไม่ชอบกันจะได้ปรับปรุงนะคะ มุกไม่ฮาจะได้เเก้ไขค่ะ อยากให้ทุกคนยิ้มได้ T0T) เรื่องนี้มันยาวมากและมากกกก หลากอารมณ์มากกก มากกก ต้องตามให้ทันนนน

คำเตือน : อย่าบ้าตามทุกคนในเรื่องนะคะ 55555

ปล.เราเป็นนิยายตลกจริงจริ๊งงงง ตลกคลายเครียดค่ะไม่เครียดกันเนอะ ไม่เครียดจริ๊งจริงง (เครียดกะปมอ่ะค่ะ!)


-----------------


บทที่ 34 : ไล่เก็บสตอเบอรี่กันเถอะ (1)






          “ เอาพี่ปายไปเก็บที ”

          ผมหันไปหาสาวใช้ที่ยืนทำหน้าไม่ถูก จะขยับไปทางไหนดี ส่งสายตาจิกให้เธอไปแล้วย้ำเสียงหนักขึ้นหน่อย

          “ เอาพี่ปายไปมัดรวมที่ห้องไอ้ดินไป เอาไปเก็บ ให้ไว ”

          คนโดนไล่และเพิ่งมาถึงทำหน้างง “ เฮ้ยๆๆ เดี๋ยวๆ จะพาไปไหนครับ ”

          “ ไปก่อนเถอะคุณปาย ”

          รั้งตัวไว้ “ ไม่เอา ขอคุยจัดปาร์ตี้ก่อนสิ!


          “ ตอนนี้คุณดินอยู่คนเดียวค่ะ คุณปายไม่ไป... ”


“ โอเค ไปดูดินดิน ทางไหน นำไปเลยครับ!

สาวใช้บ้านผมนอกจากคัดสรรกิริยามารยาทมาอย่างดีก็มีสมองที่ชาญฉลาดไม่แพ้กัน เธอรู้จักหยิบใช้ข้ออ้างได้ดีและนำพาคนบ้าที่มาไม่รู้จักเวล่ำเวลาออกไป

ปล่อยให้สถานการณ์เครียดเข้ามาปกคลุมต่อ...

ผมมองหน้าทุกคนแล้วโยนผลไม้เข้าปากเงียบๆ เดลเห็นท่าทางไม่เดือดเนื้อร้อนใจของผมแล้วยิ่งทำให้มันสติแตก

“ อุ่น มันใช่เวลากินมั้ย!

ผมกลืนผลไม้ลงคอ “ ถ้ากูกินอยู่ ก็คือใช่ ” อืมมม อยากกินสลัดครีมผลไม้ขึ้นมา

“ อย่างเเรก... ต้องไล่นักข่าวก่อน ” วินทำหน้าเครียดลูบคางนั่งไขว้ห้างประหนึ่งเจ้าของบ้านหรือไม่ก็เจ้าทุกข์... ประเด็นเจ้าทุกข์คือผมผู้ซึ่งเฉยกับทุกอย่าง

เดลหันไปถามอย่างเคารพ “ ให้จัดการยังไงครับคุณวิน ”

“ เปลี่ยนเจ้านายแล้วรึไง! ” ไฟแหวใส่แล้วสภาพนี้ยังกล้า

“ มึงคิดไม่ได้ก็เงียบๆไป ” ผมว่าแล้วหันไปพยักหน้าให้ไอ้วินโดยไม่สนใจเสียงโอดครวญของน้องตัวเอง “ พูดต่อ ”

วินหลับตาใช้ความคิด “ ไปถ่ายรูปหน้านักอ่านไว้ให้หมดไม่ต้องพูดอะไร... แล้วก็ขอยึดกล้อง ถ้าไม่ให้...เดี๋ยวไปเอากล้องที่บ้าน ”

เดลพยักหน้ารับเข้าใจความหมายดี ถึงจะดูเหมือนว่าจะไม่อะไรในกอไผ่แต่จริงๆก็เป็นวิธีเรียบง่ายขู่เบาๆ ถ่ายรูปหน้าสืบประวัติ... ไม่ใช่แค่นักข่าวที่ขุดคุ้ยประวัติเราได้

เดลโค้งให้ก่อนจะเดินออกไปโดยมีเสียงไอ้น้องตัวดีผมแขวะ

“ อวดเก่ง เอาหน้ากับพี่อุ่น!

“ มึงยังอยากคบกับไอ้เวียร์มั้ย ” วินถามเรียบๆ แค่นั้นแหละไอ้ไฟหุบปากทันที

มองบนแล้วด่า “ ใครมันอยากจะคบกับไอ้เตี้ยลูกหมากัน ”

“ เออ กูจะจำไว้ คบเมื่อไหร่เอาพานมาขอขมากูด้วย ” วินยักไหล่ไม่แคร์สีหน้าไอ้ไฟที่แดงก่ำไม่รู้ว่าอายเขินหรือโกรธกันแน่

ไฟเน้นทีละพยางค์ “ ไม่ มี ทาง!

“ เออ กูรอซ้ำเติม ” เพื่อนมันเองยังไม่เข้าข้าง คิดดู “ จัดการนักข่าวแล้วเรื่องที่ตำรวจ...  ”

ผมจิบน้ำ “ ก็เชิญมาบ้านสิ ”

“ พี่อุ่น พี่ช่วยกระตือรือร้นหน่อยได้มั้ย ตำรวจ นักข่าว!!

ผมส่ายหน้า “ วินก็จัดการนักข่าวไปแล้วไง ”

“ แล้วตำรวจเล่า เอาไง!!

“ ไอ้ไฟ เบาเสียงหน่อย กระจกจะแตกแล้ว ” เพื่อนมันกระชากหัวไปทีเพราะแสบแก้วหู ไม่เกรงใจผ้าพันแผลบนหัวเลย แต่ก็จริง แสบแก้วหูเป็นบ้า

“ ก็กูเครียด พี่กูจะโดนตำรวจจับ!!

วินว่าขึ้น “ ไม่ให้จับหรรอกน่า ใครจะกล้าจับ ไม่มีความผิดสักหน่อย ”

“ แต่มันแจ้งข้อหาพี่กูทำร้ายโดยเจตนา หลักฐานมีพร้อม แล้วจะไม่โดนจับได้ไง!!

ผมถอนหายใจ “ มึงเรียนนิติเพื่ออะไรวะเนี่ย เรียนให้มาสู้คดี ไม่ใช่มาบ้าเป็นคนไม่รู้จักกฎหมายแบบนี้ ”

“ พี่อุ่น ตอนนี้มันไม่ใช่เรื่องที่พี่จะเตือนผมนะ พี่!

“ เงียบ ” ผมสั่งเบาๆแล้วยกเป๊ปซี่ขึ้นดื่ม คิ้วเริ่มขมวดมองดูไอ้วินกดโทรศัพท์ยิกเลยไม่หยุด

ไฟยังคงไม่หยุด “ พี่อุ่น! คุกนะ คุกกก  ”

“ แล้วไง ” ผมชักจะหงุดหงิด

“ พี่ ผมยังไม่อยากเอาโอเลี้ยงไปให้พี่นะ ”

ผมเคี้ยวองุ่นหวานๆ “ เห็นมั้ย ทำอะไรอยู่ ”

“ เอ่อ ”

“ กูทำอะไรอยู่ ” ถามพลางใช้ส้อมจิ้มผลไม้ชุบช็อกโกแลต “ เวลาขนมยามบ่าย อย่ามากวน จะแดก...ไม่หุบปากมื้อเย็นจะแล่เนื้อมึงให้หมากิน ...เรื่องไม่เป็นเรื่องก็หุบปากไปจะดิ้นตามเกมส์ทำไม สงบ เยือกเย็น วงการนี้ถ้ามึงสติหลุดก็ตาย ”

“ พี่อุ๊นนนนน ” ผมรู้ว่ามันโหดร้าย เเต่ก็จริง

“ กูรู้ รู้ชื่ออุ่น ชื่อจริง ธารา ยังไม่ได้ความจำเสื่อม ”

ผมว่าไปแล้วกินและกินไม่เดือดร้อนใดๆ “ มึงเอาไอ้ไฟไปเก็บไป รำคาญ ” สั่งเพื่อนแฝดมันแล้วโบกมือไล่  

“ ม่ายยยย จะไม่ให้พี่อยู่กับไอ้เชี่ย...วิน สองต่อสอง!!

รีบเอามือเกาะขอบโต๊ะเลยทีเดียว

“ มึงไปพักไป พี่มึงจะบีบคอแล้ว ” เออ เพื่อนดีอ่านสีหน้าผมออก แต่ผมยังแยกหน้าไอ้สองคนนี้ไม่ได้ใครเป็นใคร

“ ไม่ไป ต้องเคลียร์ก่อน จะเอายังไง ” ไฟส่ายหน้าท่าเดียว

ผมปัดไป “ รอพ่อแม่กลับมา หยุดถามเป็นเด็กได้เเล้ว  ”

ไฟอ้าปากถลึงตา “ ...ผมไม่ใช่!

วินแย่งซีนตบโต๊ะโมโหหลังจากเงียบไปสักพักกัดฟันกรอดท่าทางจะไม่มีใครรับสายโทรศัพท์มันเลย

“ แม่งเอ๊ย... เวียร์มันไปไหน ทำไมไม่รับโทรศัพท์!

“ เวียร์น่าจะถึงบ้านแล้ว  ” ผมว่า “ โทรเข้าเบอร์บ้านดู ”

“ เออๆ ” แล้วมันก็โทรไปสักพักมีคนรับสาย มันเลยเปิดลำโพง ตอนแรกเป็นเสียงแม่บ้านสักพักก็เป็นเสียงน้องเวียร์แหบๆอู้อี้

( มี อะไรกันครับ ซี๊ด )

“ โดนตบมาขนาดไหนวะ ”

( ก็สิบกว่ามือได้ ปากแตกหมด รอยข่วนเต็มตัว )

“ โดนรุมขนาดนี้ แกจะผิดได้ไง ”

( ก็พวกผู้หญิงก็ตบกันเองด้วยเลือดกบปากทึ้งเสื้อผ้าตัวเอง พออาจารย์มาก็จัดฉากทำเป็นผมหาเรื่องเขา แล้วที่หน้าผม คือ พวกเธอพยายามปกป้องตัวเอง... ตลกดีเนอะพี่ )

“ เจ็บมากมั้ยเวียร์ ” ผมถามอย่างกังวล “ ไม่น่าเอาเราเข้ามาเกี่ยวด้วยเลย ”

( อย่าคิดมากน่าพี่อุ่น แผลพวกนี้จิ๊บๆ ห่วงแต่พี่แหละ ฝั่งนู้นดูจะกัดไม่ปล่อยเลยนะเฮีย เฮียเอาน้ำมันพรายสาดไอ้ซีกับวินดี้รึไง รังควานไม่หยุด ดีที่ตอนนี้เหลือแค่วินดี้ แต่ร้ายกว่าซีเป็นบ้า )

“ พูดจาดีๆ ” วินปรามเมื่อเจอสายตาเหี้ยมผมจิกแทบจมดิน “ คนมันหล่อต้องเข้าใจ ”


( เออ ตอนนี้พี่เซฟไปแก้หน้าที่มหาลัยให้อยู่ สักพักคงกลับ แล้วก็เรื่องพวกที่ทำร้ายพี่อุ่นคราวก่อน พี่เซฟบอกว่าซ้อมพวกมันปางตายขาแข้งหักไปแล้ว... )


“ เวียร์ แค่นี้นะ ”

วินรีบตัดสายท่ามกลางความงุนงงของพวกผม... ไอ้วินมันสั่งคนไปซ้อมใครนะ ได้ยินไม่ชัด เพราะเสียงเวียร์เบาและแผ่วมาก

ดูท่าจะเเอบทำอะไรลับหลังผมอีกเเล้วนะคุณสามี....

“ เมื่อกี้เตี้ยว่ายังไง ”

“ ปวดแผล ขอตัวไปพัก ” หน้าตายสนิท

เชื่อก็ควายเรียกพ่อแล้ว

“ พี่อุ่น สาวใช้วิ่งมาบอกว่าทางตำรวจโทรมาอีกแล้ว ให้ตอบว่ายังไงดีครับ ” จบเรื่องนั้นมาเรื่องนี้ต่อ

และตอนนี้ผมก็ปวดหัวสุดๆ “ บอกว่าให้รอพ่อแม่กลับมาก่อน ค่อยปรึกษา...โทรเรียกอาตำรวจชั้นผู้ใหญ่ที่สนิทมาด้วย ไปบอกเดล เดี๋ยวมันจัดการเอง ” แต่สุดท้ายก็ยังจัดการปัญหาแก้ผ้าเอาหน้ารอดไปก่อน

สาวใช้ยืนอยู่ห่างๆก้มหน้ารับคำสั่งแล้วเดินออกไปตามคนของผม

“ ไม่คิดเลยว่าหน้าสวยๆแบบพี่วินดี้จะใจร้ายขนาดนี้ ” มึงน้องกูเปล่า ไอ้เหี้ยไฟ

“ สวยเหรอ มีดหมอทั้งนั้น! ” เพื่อนแฝดมันตอกหน้ากลับไป “ ข่าววงในเขาคุยกันกระจายว่าไปทำไกลถึงเกาหลีไม่พอยังทำตั้งแต่เด็กอีก ผู้หญิงนี่รักสวยรักงามยอมผ่าหน้ากรีดเนื้อตั้งแต่เด็กเลยเนอะ ทนเจ็บได้ไงวะ ”

วินหันไป “ ใครทำอะไรนะ ”

“ ก็วินดี้ไง ” นิวเยียร์... กว่าจะนึกออก หาจุดแตกต่างได้แล้ว ทำหน้าเอือมๆ “ ศัลยกรรมมาทั้งหน้าเลยเฮีย พอดีไปเห็นตอนเติมแป้งที่โรงอาหารกับเพื่อน แล้วพี่เขาก็บ่นๆว่าเหมือนซิลิโคนจมูกเริ่มแปลกๆ รึเปล่า เมื่อวานชนนั่นนี่มา เบี้ยวมั้ย  ”

                ไฟเหวอ “ มิน่า หน้าถึงเป๊ะดาราเกาหลียังแพ้ หุ่นก็สะบึ้มมาก ”

                “ ไอ้ห่าไฟ มึงน้องกูเปล่า ขาไม่เจ็บกูยันแน่ ”


                “ บางทีอาจจะของปลอมทั้งตัวเลยก็ได้นะ ”


                เสียงทุ้มโหดแหวกมา พร้อมกับไอ้คนบ้าที่เข็นคนเจ็บเข้ามาในเรือนกระจก ในมือของดินมีกระดาษปึกใหญ่อยู่ สายตาดูเหี้ยมเกรียมมากกว่าปกติ

                “ มีอะไร ไม่สำคัญก็ไสหัวไป ”

                “ มีสาระมากกว่ามึงแล้วกันไอ้ไฟ ” ดินไม่มีอารมณ์จะเถียง “ มีเรื่องสำคัญมาก ”

                “ จะมีอะไรสำคัญกว่าเรื่องตอนนี้อีก ไอ้ลม กูจะโดนจับ น้องเวียร์จะโดนไล่ออก ” ผมร่ายยาวแล้วสบตามัน “ ถ้าเรื่องไม่สำคัญ มึงเอาออกไปเลย หมาตาย รถชน เพื่อนหาย ติดเอฟ ไม่ต้องนะ ”

                “ ก็สำคัญอยู่ รู้ไว้ก็ดี ” 

               ดินว่าแล้วส่งกระดาษให้เพื่อนไอ้ไฟก่อน มันเปิดอ่านได้นิดเดียวก็อ้าปากค้าง ตาแทบถลน

                ไฟเห็นแล้วก็สนใจหยิบแย่งไปอ่านต่อและก็มีสภาพไม่ต่างจากเพื่อนมัน


                “ อะไรวะ ไหนเอามาดูหน่อย ”


                ผมว่าหงุดหงิดแล้วกระชากดาษออกมาอ่านดู...ตาเรียวตอนแรกก็ไม่ได้โตมากพออ่านข้อมูลบนกระดาษแล้วแทบจะไม่เชื่อสายตาแล้วยังอ้าปากค้างไปแล้ว

                “ เฮียหายไปแฮกข้อมูลมา พอจะสำคัญมั้ย ” 

               ผมถือค้างแล้วพยักหน้าอย่างลอยๆ ดินมันเป็นมือฉมังด้านโกงข้อมูลและแฮกข้อมูลชาวบ้านมาก

                วินเอียงคออย่างสงสัย ค่อยๆดึงกระดาษไปอ่านช้า...


                “ นี่มันรูปวินดี้ไม่ใช่เหรอ ”


                ก็ใช่


                มึงลองอ่านต่อสิ


                “ ชื่อใหม่ ” วินนิ่งไปนิด “ นางสาววรินดา...   ”


                ลงไปอีกสิ


“ ชื่อเดิม นายธาวิน... ”


“ เพศโดยกำเนิด เพศชาย...”


กระดาษทั้งปึกหล่นจากมือคงเพราะมือไม้อ่อน ผมก็หน้าชาไปแถบได้กับความจริง...

 

วินดี้...เคยเป็นผู้ชายมาก่อน!!!

               



----


          ป่าช้าวัดร้างยังไม่เงียบเท่านี้

          เพราะบรรยากาศเงียบสงัดเกินไปคนที่ไม่รู้จักสถานการณ์ก็ยิ้มร่าตบมือชื่นชม
          " เฮ้ยยย เเบบนี้กูไปเปลี่ยนเป็นนางสาวบ้างดีปะ ดินดิน ตอนจดทะเบียนจะได้ไม่ต้องบินไปต่างประเทศ!! "
          พี่มึงช่วยเข้าใจสภาพอาฟเตอร์ช็อกหน่อยได้มั้ย ไม่ใช่ตื่นเต้นมาเขย่าเเขน สีหน้าคนโดนเขย่าละเหี่ยใจมาก เเล้ว สะบัดเเขนออก
          " ถ้ากูลุกได้ กูเตะปากมึงเเน่พี่ "
          " เตะปากเมียเหรอ กล้าเหรอ กล้าเหรอ!! "
          " แล้วทำไมจะไม่...โอ๊ยๆ! "
          พี่ปายมองหน้าทุกคนด้วยรอยยิ้มเเต่มือก็บิดหูคนปากดีไม่มีออมเเรง ส่วนผมที่ไม่สนใจเสียงนกเสียงกาครวญครางหันไปมองหน้าไอ้วินที่สับสนหนักหน้าซีดสลับเขียวสลับม่วง 
          " อืม "
          ผมพอจะตั้งสติได้เเล้วก็จิ้มผลไม้เข้าปากต่ออย่างไร้อารมณ์ ส่วนไอ้คนที่เดือดร้อนเหลือเกินก็...
          " พี่อุ่น พี่จะเฉยไปถึงไหน!! ไม่ตกใจเหรอ!! "
          ผมเหลือบตามองไอ้ไฟที่ไม่รู้จะตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น ผมก็พยักหน้า " ก็ตกใจ... "

          ตกใจจริงๆนะ

         " นี่พี่ตกใจเเล้วเหรอ!! "
        " ตกใจเเล้วโวยวายมันดูโง่ เข้าใจมั้ยไอ้บ้า! " ดินที่เพิ่งจะหลุดพ้นจากมือขาวนั่งวีลเเชร์กุมหูตัวเองไปแล้วสั่งสอนน้องชายที่ไม่รู้จักจำ " สอนกี่ครั้งเเล้ว สถานการณ์ไหนอารมณ์ไหนมึงก็ต้องนิ่ง! "
        " แต่... " ไฟทำหน้าเหมือนจะระเบิด " ก็มันน่าตกใจมั้ยวะ!! "
       " ตกใจก็ตกใจ เเล้วโวยวายให้ได้อะไร " ผมต่อว่าเเล้วสาดน้ำในเเก้วใส่หน้าไอ้ไฟไปเพื่อให้หัวร้อนๆมันเย็นลงบ้าง
          ซ่าาาา!!
          " พี่สาดน้ำใส่ผมทำไม! " ไฟร้องตกใจ
          " อุ่น สาดน้ำใส่เเบบนั้นเดี๋ยวเเผลไอ้ไฟก็ติดเชื้อหรอก " ดินเองก็ตกใจไม่เเพ้กัน ถึงมันจะปากหมาใส่น้อง เเต่มันก็รัก ดูจากสีหน้ากังวลเเล้ว เเต่ผมรู้ดี มันไม่ตายง่ายขนาดนั้นหรอก ติดเชื้อก็ไปรักษา เเต่กูสาดเข้าหน้าไม่ได้ราดหัวที่มีผ้าพันเเผลหัวเเตกๆของมัน ไอ้ดินก็ห่วงออกหน้าออกตา ไอ้ลมมาเห็นคงขำกลิ้ง
          " โวยวายเเล้วไอ้เหี้ยวินมันจะกลับไปเป็นผู้ชายมั้ย "
          คนนั่งตรงข้ามหันขวับเเล้วเเย้ง " มึงๆ กูเป็นผู้ชาย "
          " กูหมายถึงวินดี้ ไอ้ห่า!! " 
          วินตบโต๊ะไม่สบอารมณ์เเล้วตอกกลับ " มึงก็ช่วยเรียกให้ชื่อให้มันเต็มได้มั้ย! "
          " ชื่ออัปมงคล มึงไปเปลี่ยนไปๆ " ผมส่ายหน้าโบกมือไล่ " ซ้ำกับมันเเล้วชีวิตเหี้ย "
          วินมองเเรงใส่ " วิน เเปลว่า ชนะ ซึ่งกูเป็นผู้ชนะมาตลอด ทำไมกูต้องเปลี่ยนชื่อที่มีความหมายดีเลิศขนาดนี้ด้วย " มันขอเหตุผล ซึ่งผมก็โคลงหัวเล่นยิ้มมุมปาก
          " แน่ใจว่าชนะมาตลอด "
          เชิดหน้ายืดอก " เเน่ "
          " เหรอ " ลากเสียงยาวเเล้วหัวเราะเบาๆ " แต่มึงเเพ้กูว่ะ "
          " หึ "
          คนได้ฟังเลิกคิ้วเเล้วเท้าคางจ้องตาผมกลับ 
          " ถ้าเเพ้ ก็คงเเพ้ใจให้มึงคนเดียวครับ "
          " สัด "
          " เขินก็บอกเขินดิว่ะ "
          ผมสบถเบาๆเเล้วอมยิ้มในขณะที่ไอ้วินก็ไหวไหล่หน้าบานไป พวกเราทำเหมือนในเรือนกระจกมีกันเเค่สองคน จน...

          " แค่กๆๆ อ้วกกกก "

          ไอ้น้องเวรทำเสียงเอฟเฟคมาเต็ม " มาหวานอะไรตอนหน้าสิ่วหน้าขวาสนกันครับ ไม่ตกใจก็อย่ามาทำบรรยากาศหวานเลี่ยน "
          " อิจฉาก็บอก " วินยักคิ้วให้อย่างกวนประสาท
          ไฟเเลบลิ้น " ไม่อ่ะ เกือบได้เมียเป็นเทย สาวดุ้น ไม่อิจฉาว่ะ "
          เท่านั้นเเหละไอ้วินหน้าหดเหลือสองนิ้วเลย ผมก็หลุดหัวเราะเหมือนกัน เเต่คนที่หนักสุดก็ไอ้ดิน สะใจอะไรปานนั้น
          " เมียเหรอ เฮ้ย บางทีวินดี้อาจจะจ้องเสียบไอ้วินก็ได้นะ " ดินกระตุกยิ้มร้าย " มีถมเถไป มีผัวเป็นเทย "
          ยิ่งพูดไอ้วินยิ่งขนลุกขนพองส่ายหน้า " เว้ย!! พอๆๆ หยุด!! "
          " เลิกเล่นน่า เข้าเรื่อง "
          ผมเห็นว่าบรรยากาศมันดีขึ้นมาหน่อยเเล้วก็วางส้อมลงเเล้วกลอกตาใช้สมอง...

          " ในเมื่อวินดี้มันเป็นผู้ชาย "
          " ใช่ " เสียงสนับสนุนมา
          " เพราะงั้นถ้ากูหายเเล้วลุกไปเตะก้านคอหรือกระทืบมันก็คงไม่ผิด "

          " ใช่!! " ไฟกับดินรีบเสนอเเล้วเเย่งกัน
          ดิน " เนี่ยนะ ถ้าดินหาย จะรีบไปลากคอกระทืบให้จมดินเลยอุ่น "
          มองสภาพมัน " มึงดูสังขารด้วย อย่าซ่าส์ "
          " ก็ดินอยากช่วย...ฮือ"
          ตอนนี้มึงยังช่วยเหลือตัวเองไม่ได้เลยดิน 
          ไฟ " หึ งานนี้ผมจะไปซัดมันให้พี่เอง เอาเลือดมาล้างเท้าพี่ "
          " มึงหยุดดูหนังจีนสักพักนะ บ้าขึ้นสมองเเหละ ปัญญาอ่อน "
          " ฮือ ทำไมต้องด่า "
          ถอนหายใจกับไอ้สองคนนี้เเล้วมองหน้าพี่ปายที่ยืนฉีกใบไม้เล่นอยู่ พอโดนมองก็หันมาเอียงคอใส่
          " มีอะไรจะใช้ก็ว่ามาน้องซะมี "
          " รู้ใจจริงๆ " ผมยิ้มร้ายเเล้วหันไปมองไอ้วินที่นั่งหน้าตึงหน้าเครียดตาสั่นๆ " กองละครมึง... กูว่าจืดชืดไป เอาพี่ปายไปเล่นไป "
          " หา! " ไอ้วินผู้กำกับมือหนึ่งในสองตาเเทบหลุดออกมานอกเบ้าเเล้วกระซิบให้ได้ยินสองคน " มึงจะพังงานละครกูเหรอ คะเเนนกูไอ้สัด! "
          ชี้ปากเเล้วยื่นหน้าเข้าใกล้ " ใครเเคร์! "
          " กูไง! "
          ผมส่ายหน้าทำหูทวนลมเเล้วหันไปหาพี่ปายที่กำลังกระโดดดึ๋งๆดีใจ " เอาไง เล่นมั้ยพี่ "
          " เล่น! เล่น! " วิ่งมาตะครุบไหล่ไอ้วินเเล้วเขย่าเเรงๆ " วิเวียน เพื่อนกูไม่ได้เล่น เพราะงั้นเอาบทนางเอกมา!! "
          เออใช่ พี่วิเวียนก็เพื่อนมันนี่เนอะ อืม....เเต่เดี๋ยวบทนางเอกเนี่ยนะ!
          " มึงจะบ้าเหรอ บทนางเอกมันของผู้หญิง! " ดินว๊ากขึ้น " สติมึงช่วยมีด้วย "
          พี่ปายเบ้ปาก " ทำไมอ่ะ วินดี้เป็นเทยยังเล่นบทนางเอกได้เลย ทำไมเค้าจะเล่นไม่ได้ ใช่มั้ยวิน!  "
          วินอ้าปากเหวอเเล้วส่ายหน้านิดนึงเท่านั้นเเหละโดนบีบคอทันที " เเค่ก พี่เดี๋ยว เเค่ก! "
          " มึงจะให้กูเล่นมั้ย! "
          " บทมันเต็มเเล้ว เเค่ก! "
          " ก็เพิ่ม! "
          เขย่าคอประหนึ่งไอ้วินเป็นตุ๊กตา ผมก็มองเฉยๆเเล้วเคาะโต๊ะเล่นรอ... จริงๆตอนนี้กำลังคิดอยู่ว่าจะทำอะไรระหว่างรอตัวเองหายป่วย หนึ่งคือส่งตัวป่วนระดับมืออาชีพอย่างพี่ปายไปคงสนุกไม่น้อย... ส่วนเรื่องที่มันเเปลงเพศมาเเล้วมีประวัติเป็นผู้หญิงตั้งเเต่เเรกด้วย มันก็น่าเเปลก ทำทำไม

          แต่...ชื่อธาวิน...
          ทำไมมันคุ้นๆวะ
          เหมือนเคยได้ยินที่ไหนเมื่อนานมาเเล้ว 

          ปมคิ้วขมวดมุ่ยเพราะนึกยังไงก็นึกไม่ออก เเต่ชื่อเเม่งเหมือนได้ยินมาก่อน เเต่ที่ไหน เมื่อไรนี่สิ อ้อ...ตอนไอ้วินตั้งชื่ออินอิน ถุย ไม่ใช่เเล้ว มันนานกว่านั้น โอ๊ย.... ได้ยินที่ไหนวะ
          ระหว่างที่ปล่อยให้วินเคลียร์กับพี่ปาย ไอ้ดินกับไอ้ไฟทะเลาะกันผมก็นั่งจมอยู่กับความคิดตัวเองไปจนเสียงส้นสูงดังเรียกความสนใจ...

          " เด็กๆ! "

          แม่เองเหรอ... ผมเงยหน้าขึ้นไปมองเห็นสีหน้ากลัดกลุ้มของเเม่เเล้วไม่รู้จะพูดยังไๆง ส่วนพี่น้องอีกสองตัวก็รีบคุยกันดีๆรักใคร่กลมเกลียวทันตา
          " แม่มีอะไรเหรอครับ นี่ไฟกำลังคุยกับพี่ดินเลยว่าเป็นห่วงพี่ลม " ตอเเหลชิบหาย
          ดินเสริม " เเล้วพี่ลมอาการเป็นยังไงบ้างครับ "
          เเม่เดินเข้ามานั่งเก้าอี้ข้างๆผมเเล้วถอนหายใจ ปลดเสื้อสูทตัวสวยส่งให้สาวใช้ที่ตามมาเเล้วรับน้ำส้มจากสาวใช้อีกคนมาจิบด้วยความกระหาย " ลมไม่เป็นอะไรมาก เเต่การ์ดเข้าไอซียูทั้งหมด "
          " ขนาดนั้นเลยเหรอครับ "
          แม่พยักหน้า " แม่อยากจะรู้มากว่าตอนนี้ลมมีเรื่องมีราวกับใคร ทำไมถึงสะบักสะบอม ชีวิตโดนรุมกระทืบขนาดนี้ "
          " ...บางทีมันอาจจะเพราะ เอ่อ " ดินลังเลเเล้วหลบตา " ไม่มีอะไรครับ "
          " น้องดิน รู้อะไรมา บอกเเม่ " เสียงเเข็งบ่งบอกว่าว่าจริงจังไม่ควรจะล้อเล่น ไอ้วินที่นั่งฟังอยู่ก็ปิดปากเงียบมันคงรู้อยู่ในใจนิดๆว่าสาเหตุของการโดนทำร้ายไม่เว้นเเต่ละวันของไอ้ลมมันก็มาจากตัวมัน...ที่ไปหาเรื่องเรียกตีน
แล้วก็...ไต้ฝุ่น
          ผมก็คิดอยู่นะ...การที่พี่ผมไปเกี่ยวข้องกับทางนั้นมันจะดีเหรอ มันอันตราย แต่เพราะเชื่อว่าห่าลมมันไม่ได้อ่อนเเอขนาดนั้น เเล้วสถานะมันกับไต้ฝุ่นก็ปิดเงียบจะตาย
          ทุกคนเงียบใส่มองหน้ามองเท้าตัวเองไป
          " ไม่บอกก็ไม่เป็นไร " เเม่ว่าสบายๆจิบน้ำส้ม " อีกแปบอาหลงก็มารายงานเเล้วว่าใครทำ "
          หันขวับเลยมองหญิงสาวสูงวัยเเต่ยังหน้าเป๊ะเหมือนคนวัยยี่สิบปลายๆด้วยสายตาตกตะลึง ผมหัวเราะนิดๆกับสีหน้าไอ้สองหมาน้อยที่ทำอย่างกับไม่รู้จักเเม่ตัวเอง คุณตาเป็นมาเฟียรุ่นใหญ่คุมอยู่เเถบมาเก๊ามาตั้งแต่เขาเกิดได้ แล้วคนที่รับหน้าที่สืบทอดดูเเลรับช่วงต่อก็คุณป้าพี่สาวเเม่ เพราะได้คนสืบทอดเเล้ว เเม่กับอาก็ถูกพามาไทยอยู่กับคุณยายมาตลอดเพื่อปกป้องทายาทที่เหลือไม่ให้โดนลูกหลง นามสกุลก็เปลี่ยนใหม่หมด 
          จริงๆก็ควรเป็นผู้ชายที่รับช่วงต่อ เเต่ดันเป็นคุณป้าที่ดันเกิดมามีพรสวรรค์ศิลปะการต่อสู้หัวไว 
          เเม่เคยเล่าว่าตอนเด็กมากๆทั้งสามคนถูกจับให้สู้กันเอง ขนาดสองรุมหนึ่ง คุณป้ายังชนะได้เลย เพราะงั้นเเม่ผมกับอาชินก็โดนเนรเทศมาอยู่ไทย พอป้าเขามีลูกคือพี่ซันซันกับแฝดเหี้ย ก็ถูกส่งมาอยู่ไทยในความดูเเลของเเม่ พอโตพี่ซันซันก็ไปตะลอนทัวร์ทั่วโลก ส่วนไอ้เเฝดก็นั่งทำงานต่อไปในเมืองไทย
          มันเป็นความลับของตระกูล...ถึงเราจะเกิดมีเชื้อสายลูกหลานมาเฟีย เเต่เราก็ทำธุรกิจเเบรนด์เสื้อผ้าใหญ่ พวกผมสี่คนก็สนใจดูเเลงานบริษัทถ่ายเเบบเสื้อผ้า ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับเบื้องหลังใดๆก็รับรู้ไว้ว่าต้นตระกูลเป็นยังไงเเค่นั้น เเต่คงมีบ้างเวลาที่เจอสถานการณ์คนจะโกงเรา เอาเปรียบเรา หรือทำร้าย อาหลงจะเป็นคนจัดการกวาดเก็บทั้งหมดอย่างเงียบๆ เเล้วหายไปอย่างไร้ล่องลอย
          " พูดถึงผี ผีก็มา " ดินบ่นเบาๆเมื่อเห็นอาหลงกับเดลเดินเข้ามาพร้อมกัน " ตายเเน่ๆ "
          " เราสืบได้เรียบร้อยเเล้วครับ " สายตาเย็นชาของอาหลงส่งตรงไปยังเด็กเเฝดนิวเยียร์ที่ยืนอึนๆอยู่
          เดลเห็นก็ส่งเสียงดุ " นิวเยียร์ ออกไปข้างนอกก่อน ไปอยู่กับเเฝดแกไป เรื่องนี้คนนอกไม่เกี่ยว "
          เพื่อนเเฝดของไอ้ไฟยิ้มเเห้งๆเเล้วไหว้เเม่ผมก่อนออกไป " ยังไงผมกับพี่ขอตัวกลับบ้านเลยเเล้วกันครับ "
          " เดี๋ยวจะให้คนขับรถไปส่งนะครับ " อาหลงยิ้มมุมปากให้เเล้วให้สาวใช้ที่นำขนมนำน้ำมาต้อนรับเเม่เป็นคนพาออกไปก่อนจะปิดประตูเรือนกระจก
          ภายในจึงเหลือเเค่เเม่ผู้ป็นองค์ประธานลูกสามคนเเล้วก็ไอ้วิน พี่ปายที่เเม่นับญาติเสร็จสรรพเลย อ้อ ลูกน้องอีกสองคนยืนหน้าตึงอยู่
          " รายงานมมา "
          อาหลงพยักหน้า " คนของเราที่ส่งไปประกบดูเเลคุณลมเป็นคนฝีมือระดับเอสทั้งหมด เเต่กลับเข้าไอซียูทั้งหมด แปลว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนธรรมดา "
          " จะบอกว่าเป็นมาเฟีย? " พี่ปายถามอย่างจริงจังสีหน้านิ่งๆนานๆทีจะได้เห็น
          " ครับ " เดลเป็นคนตอบเเล้วเอ่ยต่อ " เป็นมาเฟียคู่อริฝั่งทางฮ่องกง... คิดว่ารูปของคุณหนูทั้งสี่น่าจะหลุดตอนไปเยี่ยมคุณซันซันกันปีที่เเล้ว "
          " เเจ้งเรื่องนี้ให้คุณพ่อทราบด้วย " เเม่มีสีหน้าไม่ดีเท่าไหร่ " เเล้วตอนนี้พวกนั้นอยู่ที่ไหน "
          " ผมใช้การ์ดชุดที่สองคอยสนับสนุน ผมทำขึ้นสองชุดเกินคำสั่ง เเต่เพื่อความปลอดภัยของคุณลมครับ ซึ่งตอนนี้ก็ได้จัดการเก็บกวาดเรียบร้อยเเล้วครับ " อาหลงว่าเสียงเรียบเเต่สีหน้าไอ้ไฟกลับซีดเซียว
          " นายทำงานรอบคอบจริงๆ สมเเล้วที่คุณพ่อส่งมาดูเเลพวกเรา ถ้าคุณพ่อรู้คงไม่ปล่อยไว้เเน่ หลานรักทั้งนั้น " เเม่ยิ้มละไมเเล้วทาบอกปล่อยลมหายใจสบายๆอย่างโล่งอก " โล่งใจไปหน่อย...นี่ถ้าเเม่รู้ว่าเป็นฝีมือศัตรูคู่เเค้นของคุณเมฆา เเม่คงให้ลมเลิกยุ่งกับไต้ฝุ่น "
          นั่นเเหละที่ผมกลัวเเทนไอ้ลม
          " ผมได้หาข้อมูลประวัติพวกมันมาเเล้ว เป็นเพียงเเก๊งเล็กๆ อันธพาลข้างถนน อาจจะมีการขัดเเย้งผลประโยชน์หรืออยากลองเล่นกับเสือดูเพราะเห็นว่าคุณเนตรเป็นคนดูเเลเเก๊งตอนนี้ "
          " พี่เนตรของฉันไม่ได้อ่อนปวกเปียกขนาดนั้น " แม่ส่ายหน้าไว้อาลัยกับเรื่องที่จะเกิด " สองวันน่าจะเรียบร้อย อ้อ ที่สำคัญค่าพยาบาลคนของเรา ค่าทำขวัญน้องลมด้วยก็ดี เเล้วก็...ที่ดินในฮ่องกงสักที่ก็ดีเหมือนกัน "
          " รับทราบครับ "
          อาหลงพยักหน้าเเล้วเดินออกไป เหลือเเต่เดลที่ยังยืนนิ่งอยู่ " เเล้วเรื่องนักข่าว คุณผู้หญิงจะให้ทำยังไงครับ ตอนนี้ไล่กลับไปหมดเเล้ว "
          " ใช้ให้คนไปปิดข่าวเเล้ว ก็คงไม่มีข่าวหลุด " เเม่ว่าเเล้วหันมามองผมอย่างตำหนิ " น้องอุ่นถ้าเป็นข่าวออกไปเสียหายหนักมากนะคะ เป็นลูกผู้ชายรังเเกผู้หญิงได้ยังไง "
          กลอกตามองบนเเรงมาก...
          " ครับ " 
          อยากจะบอกว่ามันเป็นผู้ชาย เเต่เเม่ดูเหนื่อยเกินไป อย่ารับรู้มากเลย เเค่ตามเก็บกวาดเรื่องผมก็น้ำตาจะไหลเเล้ว
          เดลเอ่ยต่อ " เเล้วเรื่องของตำรวจ ฝั่งทางนู้นขอเเจ้งความเเละจะเข้ามาเจรจาค่าเสียหายที่บ้านเรา เพื่อไม่ให้เป็นข่าวมากไป "
          " เรียกนักข่าวมาถึงบ้านฉัน ไม่อยากประโคมข่าวเลยค่ะ " ประชดได้โดนใจมาก " เรียกทนายกับตำรวจฝ่ายเรามาสักคน เผื่อฝั่งนู้นตุกติก "
          " ครับ " เดลรับทราบคำสั่ง " เเล้วทางนั้นได้โทรตรงมาบอกว่าขอค่าเสียหายห้าสิบล้านครับ "
          " ว่าไงนะ!!! "
          วันนี้เองที่เรือนกระจกเเทบจะถล่มเพราะจำนวนค่าเสียหายที่ได้ข่าวว่าเเค่หัวเเต่ ทำเเผลอย่างดีก็หลักหมื่นปะวะ แม่ผมตอนเเรกก็ยังไม่เกรี้ยวกราด พอมาเรื่องเงินเท่านั้นเเหละ
          เดลกลั้นใจถามต่อ " เเล้วจะเอายังไงต่อดีครับ "
          " มันจะมากไปแล้ว!! " มือสวยบีบเเก้วในมือเเน่น " ติดต่อกลับไปสิ ถ้าเรียกเงินขนาดนี้ เจอกันในศาลมั้ย!! "
          คุณเเม่หัวร้อนเเล้วสิ...
          " ... "
          " แล้วเรื่องที่ขับรถชนลูกฉัน ฉันยังไม่ได้เอาเรื่องเอาความเพราะทางมหา'ลัยก็ขอไว้ เเล้วเด็กนั้นเเค่หัวเเตก เรียกห้าสิบล้าน "
          นั้นสิ กูเกือบตายยังไม่ได้สักเเดงสักเขียว
          " ถ้ามันจะเอาห้าสิบล้าน แม่จะเรียกสักพันล้านดีมั้ย ค่าชดใช้ที่มันขับรถชนน้องอุ่น "
          ผมส่ายหน้า " ช่างมันเถอะครับ พันล้านก็เยอะไปเเม่ "
          " ไม่เยอะ! เพราะไม่ว่ากี่ร้อยกี่พันกี่หมื่นล้านมันก็เทียบชีวิตลูกไม่ได้ " มองหน้าทั้งสามคน " เเม่ไม่ได้พูดถึงอุ่นคนเดียว เเต่หมายถึงลูกทุกคน "
          " เข้าใจครับ " สามหน่อรวมผมไปด้วยพยักหน้าที่ทำให้เเม่ต้องห่วง
          รรยากาศเครียดกว่าเดิม เเละคนที่เกลียดความตึงเครียดก็เข้ามาทำให้สถานการณ์ดีขึ้นเป็นครั้งเเรก 

          " ผมว่าคุณเเม่ไม่ต้องห่วงหรอกครับ ผมมีวิธีดี๊ดีจัดการให้เขาถอนเเจ้งความโดยที่เราไม่ต้องเสียเงินสักบาทเลยครับ "
          แม่ผมหันไปสนใจ " วิธีอะไรเหรอคะ น้องปาย "

          " หึหึ รับรองได้ผลชัวร์ครับ เชื่อมือน้องปายได้เลย!!! "


          เรานั่นได้เเต่มองเเละมองหน้ากัน...เเละ...เรื่องจะเล็กลงหรือใหญ่กว่าเดิมวะเนี่ย

          เชื่อมือปาย ปายทำพังทุกงานครับ 


-----



          ตอนนี้ย้ายตัวเองมานั่งอยู่ห้องโถงในบ้าน พอเข้ามาพี่ปายก็เริ่มปฏิบัติการทันที มันเดินไปนั่งบนขอบโซฟาที่ติดกับโต๊ะวางโทรศัพท์บ้าน
          มือขาวหยิบขึ้นโทรศัพท์ขึ้นมาเรียกความหวาดหวั่นทางสายตาเเก่พวกผมสุดๆ ส่วนเเม่ก็ปลื้มปริ่มที่ลูกรักคนใหม่จะช่วยจัดการ เลยหนีไปทำดินเนอร์มื้อเย็นเเถมบอกให้ไอ้ไฟชวนเวียร์มาด้วย ซึ่งไอ้ไฟก็โวยวายใหญ่ไปรอบเเล้ว เเล้วสักพักมันก็ขอเบอร์จากไอ้วิน
          น่าหมั่นไส้
          " นี่... จะจัดการให้ เเต่ขอเล่นละคร " พี่ปายเอียงคอจ้องหน้าไอ้วินเขม็ง " ไม่งั้นกูไม่ช่วย "
          " ไม่ต้องไปให้มันช่วยหรอกอุ่น เดี๋ยวก็เรื่องเยอะกว่าเดิม " ดินเเย้งขึ้นมาเเล้วมองจิกคาดโทษพี่ปายไว้ เเต่พี่ไหวไหล่เเล้วรอฟังความเห็นจากผม
          " มึงเพิ่มบท " หันไปตบไหล่ไอ้วินซึ่งทำหน้าซังกะตายจะไม่เอาท่าเดียว " สร้างสีสันให้ละครเวทีมึงหน่อย พี่ปายนี่คนดังนะเว้ย " 
          วินส่ายหน้าลูกเดียว " ดังหรือพังงานกูไม่ทราบครับ "
          " มึงว่ามันไม่น่าสนใจเหรอถ้าเพิ่มบทให้พลิกล็อก " ผมเอนพิงโซฟาเเล้วยิ้ม " ตั๋วละครอาจจะเต็มจนมึงต้องเพิ่มรอบเเสดงเลยก็ได้ "
          " แล้วพี่อุ่น จะให้พี่ปายเล่นบทอะไร " ไฟเกาหัวอย่างสงสัย
          " ตัวเอกสิ ประกบคู่กับไต้ฝุ่น " ผมยิ้มหวาน " ไหนๆก็ไหนๆเเล้วมึงเปลี่ยนตัวนางเอกเป็นพี่ปายเลย ความรักระหว่างชายชาย ตั๋วบัตรละครมึงขายดียิ่งกว่าอัลบั้มเกาหลีเเน่นอน "
          " โอ๊ะ... หมายถึงให้กูเล่นกับไต้ฝุ่นเหรอ เเล้วไอ้วินดี้นี่ก็จะเป็น... " พี่ปายทำตาวาวกำลังสนุก
          ผมพยักหน้าตอบ " นางเอกเเต่สุดท้ายก็ไม่ถูกรัก ...รักที่ไม่มีการเเบ่งกั้นเพศ การยอมรับหัวใจตัวเอง "
          วินนั่งฟังนิ่งๆเเล้วคิดตามสุดท้ายก็ถอนหายใจ... " เออ กูจะไปนอนคิดบทเพิ่มเขียนบทใหม่ ไหนจะเคลียร์กับไอ้จีนอีกให้ตายๆ "
          " ออกจะน่าสนุก ตอนที่ไอ้บ้านั่นโดนลดบท " ดินหัวเราะ " สีหน้าคงตลกน่าดู ซ้อมวันไหนเรียกกูไปดูๆ กูอยากเห็น ฮ่าๆๆๆ "
          " สรุป...กูได้เล่นใช่มั้ย " พี่ปายถือโทรศัพท์ค้างไว้เเล้วยิ้มกว้าง  " งั้นกูโทรเลยเเล้วกัน "
          กดจิ้มและจิ้มๆไปแล้วรอสาย...

          " สวัสดีครับ... จะถอนเเจ้งความดีๆหรืออยากเป็นข่าวดังครับคุณหญิง "

          เข้าตรงประเด็นมาก จนตกใจ เฮ้ย บทพี่มันจะทำได้ก็ทำ
          พี่ปายลูบหัวตัวเองไปเเล้วคุยสบายๆ" ข่าวคาวของคุณหญิงมันก็มีนะครับ พอดี...ก็เคยไปทำบุญบริจาคบ่อยๆ เลยรู้อะไรมานิดๆเเค่นั้นเอง " เเล้วก็หัวเราะชอบใจ
          ส่วนคนอื่นที่รอฟังก็มองหน้ากันมีเครื่องหมายคำถามเเปะกลางหน้าผาก... ไอ้พี่ปายมันรู้อะไรมาวะ 

          " เอาไงครับ จะเเจ้งความจะเอาเงินห้าสิบล้าน "
          " ถ้ายังยืนยันตามนี้ "
          " พรุ่งนี้น่าจะมีข่าวหน้าหนึ่งลงว่าไฮโซชื่อดังนักสังคมสงเคราะห์ เรี่ยไร่เงินยักยอกเข้ากระเป๋าตัวเอง "
          " ตัดสินใจได้ยังไงก็...บอกด้วยนะครับ สวัสดี "
       
             ไม่รอให้ฝ่ายนู้นได้โวยวายก็วางสายโทรศัพท์ไปกวนประสาทสิ้นดี จากนั้นก็มายิ้มให้ผม 
          " เรียบร้อย เท่านี้ก็จบปัญหาเรื่องห้าสิบล้าน "
          " มึงกุเรื่อง หรือเรื่องจริงวะ " ดินยังมึนๆอยู่ถามขึ้น 
          พี่ปายทำหน้าเซ็งเเล้วมุ่ยปากหน้างอ

          " ทำไมทุกคนมองปายเเบบนี้ เห็นปายเป็นคนเเต่งเรื่องเก่งเหรอ ทำอย่างกับปายจะทำเรื่องทุกเรื่องพังพินาศ "
          " ก็เออน่ะสิ!!! "

       
          " พูดงี้เสียใจนะ!! "
          " แล้วนี่มึงนัดซ้อมอีกปะวะ " ผมไม่สนใจหรอก เเต่เเค่อยากเห็นหน้าคนสวยทำหน้าเสียใจจะเป็นจะตาย
          วินพูดเสียงเอื่อยหมดเเรง " พรุ่งนี้สี่โมงถึงเที่ยงคืน " เเล้วก็หันมามองหน้าผม " งานฉากต้องพึ่งคณะมึงวะ เเต่ใกล้ไฟนอลงานก็บานตะไท กูก็ยังไม่รู้เลยว่าจะฉากเเบบไหน "
          " กูว่าง ตอนนี้มือกูก็วาดรูปได้เเล้ว ที่เหลือก็ยืมเเรงงานคณะมึง " 
          " แหม เป็นเมียที่น่ารักจริงๆเหรอช่วยงานผัว มาจูบทีม่ะ " วินยิ้มกริ่มเตรียมจะเข้ามาจูบผมเเล้วเเต่...
          ผัวะ!!
          " ไอ้ห่า จะลวนลามน้องกูเหรอ!! "
          เสียงตวาดลั่นพร้อมฝ่ามือโบกหัวไอ้วินจากทางด้านหลังโซฟาเอาซะเกือบหน้าทิ่ม 
          " พี่ลม อย่าเพิ่งออกเเรงมากสิครับ เดี๋ยวกระสะเทือนเเผลหรอก "
          " เพื่อนเลว ไม่ห่วงหัวกูเลยนะ "
          " เเล้วนี่ไม่นอนพักโรงพยาบาลเหรอ " ผมเเทรกเอี้ยวคอมองดูหน้าไอ้ลมที่เละเเละเละเเต่ไม่ถึงขั้นน่าเกลียดน่ากลัว 
          ไต้ฝุ่นชี้ตัวคนเจ็บ " ดื้อ ไม่ยอมนอนพัก "
          " ใช้คำว่าดื้อมันเเบ๊วไปมั้ยสัด! "
          " หน้าอย่างมึง มันเรียกอะไรดีนะ หน้าด้านหัวเเข็ง " ดินเสริม
          " ไม่ใช่ หน้าเหี้ย แถมหัวสมองก็ด้านเเห้งจนเเข็งต่างหาก " ไฟใส่ไฟ
          ลมเหลืออดเดินตบหัวเรียงตัว " กูพี่มึงนะ ไอ้น้องเวร ไอ้เด็กเปรต "
          " เมื่อกี้ได้ยินเเว่วๆ ว่าจะมีเปลี่ยนบทละครเหรอวะ " ไต้ฝุ่นถามอย่างสงสัยเเล้วเดินไปนั่งโซฟาว่างๆ 
          " อืม เดี๋ยวบอกพรุ่งนี้ทีเดียวเเล้วกัน มีหลายเรื่อง " วินว่าเเล้วมองหากระดาษปึกเดิมที่พาชาวบ้านช็อกกันมาเเล้วส่งให้เพื่อนดู ไต้ฝุ่นรับไปอ่านก็ตัวเเข็งทื่อไปเลย
          ลมเห็นคนรักนิ่งสนิทก็เริ่มเสือก " มันมีอะ ไร น่า...ตกใจ วะ  "
          เเล้วเสียงมันก็หายไปพรน้อมกับวิญญาณหลุดไปแล้ว
          พอจะอ้าปากตะโกนตกใจเสียงโทรศัพท์บ้านก็ดังขึ้นขัดซะก่อน ไต้ฝุ่นเอื้อมมือไปรับให้เเล้วขมวดคิ้ว...

          " วินดี้...โทรมา "
    
          ขวับ!!!

          " เอาโทรศัพท์มา! " หลายชีวิตต่างเเย่งโทรศัพท์เพื่อด่าเอ๊ยคุยซึ่งรวมถึงผมด้วย
          ไต้ฝุ่นเอาโทรศัพท์หนีมือไอ้ลมเเล้วหันมามองผม " เขาอยากคุยกับน้ำอุ่น "
          " ก็ดี " ผมให้ไอ้วินไปหยิบโทรศัพท์มาให้ดีนะที่ใช้เเบบไร้สาย พอได้รับเเล้วก็กรอกเสียงสบายๆลงไปทั้งที่ในใจกำลังปะลุ " มีอะไร "
          ( หมายความว่ายังไงคะธาราที่ให้พี่ปายมาข่มขู่คุณเเม่ของดี้เเบบนี้ )
          " ขู่เหรอ... บ้านกูเรียกมันว่าต่อรองต่างหาก "
          ( สรุปจะไม่จ่ายค่าเสียหายเหรอคะ คลิปอาจจะว่อนทั่วเน็ตก็ได้ ลูกชายของนักธุรกิจดังทำร้ายผู้หญิง )

          มึงยังกล้าบอกว่าตัวเองเป็นผู้หญิง...ฟังเเล้วอยากจับกดน้ำ

          ผมถอนหายใจเเล้วระบายยิ้ม 
          " ก็เเล้วเเต่เชิญเลย เพราะกูไม่จ่าย ชัดๆ นะ ไม่จ่าย!! "
          ( งั้นก็ไปกินข้าวเเดงในคุกดีมั้ยคะ )
          ผมหัวเราะ " คงได้ไปกินพร้อมกัน เเต่นายอาจจะนานกว่านะ คดีที่ขับรถชนยังไม่ได้ชำระ "
          ( เดี๋ยว เมื่อกี้นายเรียกฉันว่าอะไรนะธารา )
          ปลายเสียงดูตกใจไม่น้อย ส่วนผมเหรอก็ตอบไป...

          " ไม่มีอะไร แค่จะบอกว่า... "
          (...)
          " พรุ่งนี้เจอกันที่เวทีเเสดงละครนะ ธาวิน "
          ( !!! )

          
          ธาวิน... นึกออกสักที
          หึ กว่าจะหาตัวเจอ
          หนี้เเค้นที่มึงฝากไว้ในอดีต
          กูจะคืนให้ครบต้นครบดอก ไม่เเน่ก็อาจจะ...เกินด้วย  : )
 


************


          หลังจากทานข้าวเย็นเสร็จ ผมก็ไล่ทุกคนกลับบ้านกลับช่องให้หมด มีเเต่พี่ปายที่ยืนยันนอนยันจะนอนที่บ้านผม ผมก็เออ เเล้วเเต่เพราะมันไม่ได้มานอนรบกวนสร้างความรำคาญให้ผมไง มันไปสร้างความรำคาญให้ดินนู้น
          " หนูปายจะนอนที่นี่ แม่ไม่ว่า เดี๋ยวเเม่โทรไปบอกที่บ้านหนูให้นะ "
          คุณหญิงก็สนับสนุนเหลือเกิน
          " เเม่ จะไปให้ท้ายมันทำไม!! " ดินโวยวายเเค่ไหนเเม่ก็หูทวนลมเดินออกไป
          " เพราะเเม่รักเค้ามากกว่าดินดินไง " พี่ปายเเกว่าอย่างอารมณ์ดีเอนหลังพิงโซฟานั่งขัดสมาธิมือถือถ้วยไอติมโฮมเมคที่เเม่บ้านของผมทำ
          ดินทำหน้าฉุน " ไม่ต้องมาเรียกเเม่กูว่าเเม่! "
          นบ้ายักไหล่ " ลูกสะใภ้จะเรียกเเม่มันผิดตรงไหน กูเมียมึงนะ "
          " กูไม่มีเมีย!! "
          " มึงจะฟันกูเเล้วทิ้งเหรอ! "
          ผม ไอ้ลม ไอ้ไฟชะงักการกินไอติมของตัวเองเเล้วหันไปมองไอ้ดินที่นั่งวีลเเชร์ตัวเเข็งทื่อ 

          " ว่าไงนะ!! "

          " มึงโดน...มันเเล้วเหรอวะ " ลมหันไปมองแล้วกลืนน้ำลายกะพริบตาปริบๆมองพี่ปายอึ้งๆ " ไอ้ดิน มึงล่อลวงเขาใช่มั้ย!! "
          " ไอ้พี่สันดานหมา มึงล่อลวงหลอกเเดกเขาใช่มั้ย! " ไฟถลึงตาใส่
          ผมขว้างช้อนเล็กในมือใส่หัวมันให้เจ็บสักหน่อย " กูรู้สันดานมึงดี เเต่กูไม่คิดว่ามึงจะหลอกเเดกสายรหัสกู! ตั้งเเต่เมื่อไหร่!! "
          " เฮ้ย นี่เห็นกูโคตรเหี้ยขนาดนั้นเลยเหรอวะ "
          สามคน " ก็เออน่ะสิ!! "
          ลมมองหน้าเเล้วส่ายหัวกินไอติมต่อ " นิสัยถอดจากเฮียเเฝด ก็มีเเค่มึงคนเดียว สันดานเหี้ยล่อลวง หลอกฟัน "
          " ที่มึงด่าอยู่นั่นญาติมั้ย " ไฟทำตาเซ็งๆเเล้วมองหน้าพี่ปายอย่างสงสารซึ่งเจ้าตัวยังมึนอึนงงกับพวกผมอยู่ " พี่เเม่งโคตรน่าสงสาร ไม่น่ามาเจอะเจอคนเชี่ยๆเเบบมัน "
          " กูพี่มึงนะ ไอ้ไฟ! "
          " กูมีพี่อุ่นคนเดียวเว้ย! "
          " เออ กูก็มีน้องอุ่นคนเดียว " ลมยักคิ้วเเล้วมองหน้าผมที่นิ่งเฉย เเต่จริงๆข้างในเริ่มเดือดได้ที่ " มึงรีบอธิบายกับอุ่นจะดีกว่านะ "
          ดินกลืนน้ำลายเเล้วอ้ำอึ้ง " เอ่อ... มันก็นิสัยผู้ชาย นอนๆด้วยกันมันก็ต้องเกิดอารมณ์ " 
          " ตั้งเเต่เมื่อไหร่ ตอบให้ตรงคำถาม "
          " เอ่อ... " มองซ้ายขวาเเล้วตอบเสียงเเผ่ว " หลังทริปเพชรบูรณ์นิด...นึง "
          " ไอ้พี่เหี้ย!!! "
          ผมตวาดลั่นเกือบเผลอลุกขึ้นไปต่อยเเล้วติดที่นึกได้ว่าขาหักอยู่แล้วเเสดงสีหน้าจะเเดกหัวมันเข้าไป 
          " อุ่น ก็มัน... "
          " มึงไม่ต้องมาอ้างเลยว่านอนเเล้วเกิดอารมณ์ กูนอนกับไอ้ฝุ่นเป็นเดือนๆ มันยังให้เกียรติกูไม่ทำอะไรกูก่อน " น้ำเสียงชื่นชมเเละอวดผัวมากเเค่ไหนถามใจดู " เเล้วดูมึงดิ รู้จักกี่วัน เเดกเขา สายรหัสอุ่นมึงก็น่าจะรู้ว่าน้องไม่ชอบให้ยุ่ง ถ้ามึงไม่จริงจัง ฟันเเล้วทิ้งมึงก็เตรียมตัวตาย "
          " นึกถึงสมัยมัธยมเลย ไปแดกเพื่อนในห้องพี่อุ่น เเล้วโดนพี่อุ่นจับได้ ไปนอนเล่นโรงพยาบาลตั้งสามวัน " ไฟหัวเราะคิกคักเมื่อพูดถึงเรื่องอดีตสมัยวัยรุ่นเลือดร้อนฮอร์โมนพุ่งพล่านกว่านี้
          " เพื่อนอุ่นมันอ่อย... " ดินจะเเย้ง 
          " เด็กผู้หญิงมอสาม สำนึกมีมั้ย! " คิดเเล้วอารมณ์ขึ้นดีที่เเม่งรู้จักป้องกัน ซวยท้องมาตายอนาถเเน่ " เเล้วสรุป... มึงพูดมาให้ชัดว่าพี่ปายเนี่ย เป็นเมียมึงใช่มั้ย "
          ดินเงียบกริบ ส่วนพี่ปายก็ทำหน้านิ่งชั่วเสี้ยววินาทีก่อนจะหัวเราะ " ก็บอกไปสิ เป็นเมียสุดที่รักเเละบูชา ยุงยังไม่ให้กัด เเมลงหวี่แมลงวันก็ยังไม่ให้เข้าใกล้ "
          " ขนาดนั้นเลย " ผมทวนถามเเต่สายตาจับปฏิกิริยาหมอเหี้ยๆหรือพี่ตัวเอง
          " ช่าย เเมลงหวี่เเมลงวันพวกเด็กปีหนึ่งสองในมอเราอ่ะ ดินดินเรียกแบบนั้น ฉายาน่ารักจัง " พี่ปายคนซื่อปล่อยของเด็ดมาเลยครับ คนฟังอีกสองคนก็ถลึงตามองหน้ากัน
          จ้องหน้าไอ้ดินเเล้วยกยิ้ม เห็นใบหูมันเเดงๆก็พอเดาได้ " อืม... ช่างเถอะเรื่องนี้ขี้เกียจยุ่ง... รอซ้ำเติมคนปากหนักกันดีกว่าพวกมึง " พยักหน้าให้พี่น้องอีกสองหน่อ 
          พอจะเดาได้ว่าไอ้ดินมันก็เริ่มชอบพี่ปายเเต่มันเเค่ยึดติดกับความบ้าที่เกินเยียวยาของพี่ปาย หรือง่ายๆมันยังอายที่จะบอกใครๆว่าพี่ปายเเฟนมัน หมอโคตรหล่อดูดี คบกับไอ้บ้าติสเเตกของสถาปัตย์ 

          หวงหน้าตาตัวเองก็มีไอ้ดินกับไอ้ไฟนี่เเหละ

          รอหมาคาบไปแดกก่อนจะได้รู้สึกรู้สากัน

          " ใครปากหนักเหรอ เเล้วปากหนักได้ด้วยเหรอ " ผมล่ะอยากถีบพี่ปายออกจากบ้านจริงๆ 
          " ไม่มีอะไร " ผมปัดออกไปเเล้วมองหน้าดิน " ทำอะไรก็คิดดีๆ ดูไอ้แฝดเป็นตัวอย่าง... ฟรานอยู่ส่วนไหนของโลกก็ไม่รู้ "
          ผมกับไอ้วินค่อนข้างซีเรียสเพราะติดต่อฟรานไม่ได้มาเป็นอาทิตย์ๆเเถมเมื่ออาทิตย์ก่อนไอ้เดลก็มารายงานว่าสองเเฝดนรกมันบินไปต่างประเทศกะทันหันด้วย เเถมไปแบบไม่มีกำหนดกลับ 
          " ก็ไอ้สองเฮียมันไม่รู้จักพอไง มีเมียเเล้วก็ไปเอากับคนอื่น " ดินมึงยังมีหน้าด่าเขาเหรอ
          พี่ปายเเทรก " เเล้วดินดินได้ไปเอากับคนอื่นลับหลังเขารึเปล่า "
          " ไม่มีเว้ย!! " ดินรีบปฏิเสธ " วันๆมึงเเทบจะล่ามโซ่กูเเล้ว กูจะเอาเวลาไหนไปหาคนอื่น "
          " ว้าย เขิน พูดอะไรหวานๆ อายน้องหน่อย " เเล้วมันก็เขินบิดไป ...ผมถอนหายใจเฮือก คำเถื่อนๆไอ้ดินคือคำหวานของพี่ปาย สมงสมองพี่กูไปหมดเเล้ว
          " เเล้วรู้หรือยังว่าพี่ฟรานหนีไปเพราะอะไร " ไฟปิดปากหาวเเล้วถามขึ้น 
          ลม " เรื่องผัวเมียเขา ไม่ต้องสาระเเน "
          " เออครับพี่ " ไฟทำหน้าเมื่อยใส่เเล้วหันมามองผมประมาณว่ารู้เรื่องรึเปล่า ผมส่ายหน้าเเล้วเปลี่ยนเรื่องใหม่
          หยิบน้ำเย็นมากินก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง " เออ พรุ่งนี้ไปกับกูมั้ย "
          " ไปดิ อยากเห็นคนหน้าเเหก "
          " เเล้วมึงไม่มีเรียนรึไง " ไฟเลิกคิ้วถามเมื่อเห็นว่าไอ้ลมมันยังต้องเรียนอยู่
          มันส่ายหน้า " ธีสิสส่งเเล้ว ฝึกงานก็จบเเล้ว สอบตัวสุดท้ายเเล้ว เหลือสมัครงาน ตำแหน่งงานในบริษัทเราไง "
          " ก็นี่มันช่วงไฟนอลเเล้วนี่เนอะ ทุกคณะก็เริ่มสอบเริ่มส่งงาน " ผมว่าเเล้วเหลือบมองพี่ปาย " เเล้วงานมึงล่ะพี่ "
          " อ้อ สั่งมาเเล้วสามชิ้น " มันไหวไหล่  " กูจะเอาไปนั่งตัดที่หน้าเวทีละครเเล้วกัน ซ้อมไป พักก็มานั่งตัดโม "
ดูมันจะชิวเหลือเกิน
          " สรุปพรุ่งนี้จะให้กูไปส่งตอนไหนดี " 
          เดลที่นั่งอยู่บนโซฟาดื่มเบียร์...ประหนึ่งเจ้าบ้านอีกคนถามขึ้น ไม่มีความเป็นเจ้านายลูกน้องเลยมึง
          " สี่โมง " ผมว่าเมื่อนึกคำที่ไอ้วินพูดเเล้วคิดว่าไอ้สามหน่อน่าจะไปพร้อมผม ส่วนพี่ปายเเกต้องไปเข้าเรียนก่อนเดี๋ยวตามไปเจอที่หน้าเวที
          " โอ๊ะ วิเวียนโทรมา ไปเม้าท์ดีกว่า กูได้เป็นนางเอกของเรื่องงงง " พี่ปายสะดุ้งโหยงหยิบไอโฟนขึ้นมาสไลด์เเล้วลุกขึ้นเดินไปทางสวนหน้าปาก " ฮัลโหลลล มึงงงง วิเวียน กูมีอะไรจะเล่าให้ฟัง!! "
          ผมมองตามหลังพี่ปายไปแล้วหันกลับบมามองที่ไอ้ดินต่อ 

          " กูรู้ดีสันดานมึงมันเหี้ย "
          " ... "
          " แต่คนนี้กูขอ... อย่าทำให้พี่ปายเสียใจ "
          " เออ... ไม่ทำหรอกน่า " ดินอุบอิบบ่น " มีเเต่มันหาเรื่องปวดหัวให้กูโมโห "

          ไฟยิ้มล้อ " โมโหหรือว่าหึงครับ "
          " เอาเรื่องตัวเองให้รอดเถอะ! "
          ระหว่างที่สองมารจะกัดกันเอง ลมก็เบรกห้ามไว้ก่อนเพื่อจะได้เข้าเรื่องสำคัญสักที
          " พวกมึงจำกันได้ใช่มั้ย... ธาวิน "
          " จำได้ไม่มีลืม สัด! " ดินสบถต่อ
          " ชาตินี้ตายกันไปข้างเถอะ! " ไฟทำหน้าเเค้น
          ส่วนผมยังคงนิ่งรับเเก้วไวน์เเดงจากสาวใช้มาจิบกล่อมอารมณ์ " ไม่คิดเลยเหมือนกันว่าจะไปทำหน้ามาใหม่ จำได้ว่าตอนนั้นกูด่ามันไปเยอะเหมือนกัน "
          " สงสัยจะเเค้นใจที่น้องอุ่นด่ามันว่าหน้าปลวก เลยต้องไปทำหน้าใหม่ซะสวยปิ๊ง "
          " ไม่ให้ด่าได้ยังไง ส้นตีนกวนประสาทเอาชนะหาเรื่องทุกวัน!! " ยังไม่รวมเรื่องที่มันป่วนไอ้วิน ...คิดดเล้วมันเเค้น เเค้นเว้ย!
          ลมยีหัวผมเบาๆ " ใจเย็น นี่ไงมันกลับมายืนให้เราเเก้เเค้นเเล้วไง "
          " เดล! " ผมปล่อยให้ลมยีหัวผมไปแล้วตัวเองหันไปสั่งงานเดล " เรื่องที่กูให้สืบถึงไหนเเล้ว "
          " เรื่องนี้คุณไต้ฝุ่นกับคุณวินขอจัดการ " เดลตอบเสียงเรียบ " ไม่ให้เราเข้าไปยุ่ง "
          " เชื่อกู คนตัดสายเบรกรถมึงต้องเป็นมัน! " ไฟว่าขึ้น " ตอนนั้นมันยังเอาตะปูเรือใบมาโยนใส่เลย! "
          เดลปราม " ไม่มีหลักฐานก็อย่าเพิ่งสรุป เดี๋ยวก็โดนฟ้องหมิ่นประมาท มึงเรียนทนายจริงปะไอ้ไฟ  "
          
          ข้อนี้ทุกคนก็อยากรู้เหมือนกันไม่ใช่เเค่มึงหรอกเดล
          
         " มึงสืบรู้อะไรบ้างเนี่ย ถ้าพวกกูตายจะจับคนทำได้มั้ย " ดินมองอย่างดูถูกการทำงานเเละฝีมือของเดลที่เป็นถึงมือขวาของพ่อไหนจะเป็นคนที่ถูกฝึกมาอย่างหนักจากหลายประเทศ
          เดลส่ายหน้าจิบเบียร์ " กูก็ไม่กระจอกขนาดนั้น "
          " งั้นมึงรู้อะไรเเล้วบ้าง " ลมถาม 

          " ก็รู้มานิดหน่อย... "
          " รู้สึกคุณวินคุณไต้ฝุ่นจะจับพวกรุมกระทืบทั้งลมทั้งอุ่นเเละพวกตัดสายเบรกได้นานเเล้ว "
          " แต่ว่าพวกที่ถูกจ้างมาก็ไม่รู้ว่าใครเป็นคนว่าจ้างเลย บอกว่าติดต่อเเค่ทางโทรศัพท์เสียงผู้ชาย เรื่องเงิน จะเอาไปวางตามสถานที่ เบอร์โทรก็เช็กดู เป็นซิมเติมเงิน เเถมเบอร์ก็ระงับใช้งานไปแล้ว "
          " ส่วนผู้หญิงที่ปลอมเข้าไปเป็นพยาบาลยังจับตัวไม่ได้ "
          ผมยกมือเบรก " เเล้วไอ้พวกที่ถูกจับตอนนี้มันอยู่ไหน "
          " ก็ ก็ ไม่รู้ " สายตาตุกติกมาก
          " กูเจ้านายมึง " ย้ำสถานะ " ตอบมา "
          มันถอนหายใจเฮือกใหญ่ " เเน่ใจจะฟัง "
          " เออ "

          " พวกรุมกระทืบมึงครั้งเเรกที่หน้ามหา'ลัย "
          " ... "
          " เป็นพวกเศษสวะรกสังคมอยู่เเล้วด้วยคุณวินเลยสั่งเก็บหมด "
          
          !!!

          " แล้ว ละ แล้วคนที่ทำร้ายกู " ลมฟังเเล้วยังอึ้งเเทนผมที่ช็อกสนิท " อย่าบอกนะว่า... "
          " ยังไม่ได้สั่งเก็บ แต่คุณไต้ฝุ่นเก็บให้พวกลูกน้องทรมานเล่นไปก่อน "
          " ทรมาน... "
          " ทรมานในเเบบของมาเฟีย ก็จะโหดเเค่ไหนก็คิดเอาเองนะครับ... ว่าที่ภรรยามาเฟีย "


           ไย ผัวกูกับไอ้ลมมันโหดสลัดขนาดนี้
           นับจากนี้ สาบานว่าจะไม่ทำให้ไอ้วินมันโกรธเเล้วกัน
           เดี๋ยวมันสั่งเก็บเมียขึ้นมา ทำไง!!! 
           คดีกูจิกใช้งานไอ้วินยาวเป้นกิโล





จบ ตอน 1 




*********

" ไม่ค่ะ วินดี้ไม่เป็นค่ะพี่ๆ แผลหายทันงานละครเเน่นอนค่ะ "

" คนทำแกหัวเเตกก็ยังมีหน้ามาเชิดหน้าดูอยู่เขาซ้อมละครอยู่ได้ หน้าด้าน "

" ใช่... ขับรถชนเขาเกือบตาย ยังยิ้มหน้าบานได้ หน้าด้านเนอะ "

" ใคร ใครดูละคร กูมาเฝ้าผัวกู "

TBC. ตอน 2


////////////////////


มันเข้มข้นนนนนนนนนนนนนมาก  

เเจ้งข่าวล่วงหน้า เดือนพรายจะออกบูธ งาน Y book fair (ยังไม่เเน่ใจว่าบูธยังว่างมั้ย เห้นว่าว่างก็ลองติดต่อไปแล้ว)  ก็จะนำนิยายไปทั้งหมด 3 เล่มก่อน

1.No one knows

2.วินอุ่นเล่ม 1-2 (จริงๆจะ 3 เเต่เล่มจบ ปกยังไม่เรียบร้อยค่ะ)

3.Pock ket book ประวัติตัวละครซีรี่ส์ประสาทเสีย


***จะเเจ้งหน้าเพจอีกทีน่า ว่าได้บูธรึเปล่า 


 เรื่องหนังสือมีวางขายหลังรอบเเละพิมก็มีรอบสต๊อกอีกด้วยค่ะ

เพราะว่าเนื้อหาเล่มนิยายเกิน จาก 2 เล่ม จบ เป็น 3 เล่มจบ ซึ่งก็เรื่องเดียวปาไป 6 เล่ม

ตอนนี้หนังสือ 6 เล่ม + Box 
          * วินอุ่น เล่ม 1 
          * วินอุ่น เล่ม 2
          * วินอุ่นเล่มจบ
          * วินอุ่นเล่มพิเศษ
          * เเฝดฟราน
          * มินิโนเวล


เยอะอลังมาก... เเล้วก็มีการปรับเพิ่มของเเถม ระหว่างที่หายไปก็ไปบุกโรงพิมพ์เลือกเนื้อกระดาษด้วยตัวเองค่ะ ถ้าตามในเพจจะเห็นความเคลื่อนไหวตลอด เเละก็มีช่วงที่พิมล้มป่วยหนักไปหลายวันหายตัวเข้ากลีบเมฆเลย

เเล้วโปสเตอร์ทางโรงพิมพ์เสนอขนาด A3 มา ใหญ่อลังมาก  

ใครที่สนใจหนังสือ กลับไปอ่านเรื่องพรีออเดอร์ใหม่น่าจ้า

มีของเเถมเพิ่มไป ถุงผ้า / ปกเเจ็กเเกต / สมุดโน๊ต 


***** เข้ามาเเล้วมาอินไปด้วยกันเเละบ้าไปกับคนเขียนกันเถ๊อะะะะะ  อย่าลืมคอมเม้นนะตัวเองงงงงง

ปล.ส่งท้าย.เรื่องนี้ไม่มีอะไรเเน่นอนหรือคงเส้นคงวา ถ้าจะให้คงที่คงเป็นความกวนบาทาของคนเขียนที่มีเพิ่มขึ้นทุกวัน (อย่าปามีดค่ะ! เเพง! เดี๋ยวไม่มีใช้! ) เราเป็นนิยายหักมุมตลบพลิกหลอกตาได้ตลอด อย่าไปเชื่ออะไรทั้งนั้น คนเขียนมันร้ายมากค่ะ! เเต่ท่องไว้ค่ะ


*** ถ้ารักถ้าชอบกันอย่าลืมกดเฟบคอมเม้นให้กำลังใจกันไว้นะคะ


ขอบคุณทุกคอมเม้นอีกเช่นเคย อ่านของทุกคนเน้อออ รักทุกคนนนน

อย่าลืมคอมเม้นเป็นกำลังใจสักนิดน่าจะได้มีเเรงปั่นต่อ ขอบคุณมากๆค่ะที่ยังรอกัน 

ติดตามพูดคุยกันได้ที่เพจ เดือนพราย

ติดเเท็กนิยายพูดคุยในทวิตเตอร์ #พี่เทศน้องปัตย์ หรือ #นิเทศตัวร้ายกับสถาปัตย์อาร์ตัวพ่อ ได้สองเเท็กเลยยยย


ติดต่อจิกหัวคนเขียนโดยตรง : TW : @Phraipimmy_  ต้องมี _ ต่อท้าย y นะคะ

มาพูดคุยกันได้เน้อออ




********************

เเจ้งข่าวดีดี๊ค่าาาาา
ใครไปงานหนังสือสามารถไปซื้อหนังสือ 
เป็น
เล่มเปิดตัวซีรี่ย์ ' ประสาทเสีย '

No One Knows... ไม่มีใครรู้กันได้
เรื่องราวของ 8 คน คนละ 2 เรื่องราว
การเจอกันที่ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็นใคร
อดีตที่เลือนหาย

ทีมวินอุ่น ทีมดินปาย ทีมฝุ่นลม ทีมไฟเวียร์

ห้ามพลาด!! เพราะมันน่ารักมาก!! 

เล่มนี้จะทำให้ทุกคนรู้จักพวกพี่น้องประสาทมากขึ้น



หนังสือเล่มนี้มีขายตลอดค่ะ


ไม่ต้องพรี พร้อมส่งจ้าาา

ใครมไปงานอย่าลืมมาเจอเดือนพรายกันน่า เดือนพรายอยู่งานหนังสือ 8 วันเลย 
ไม่อยู่บูธก็อยู่ฟู๊ดคอร์ด มาคุย มาถ่ายรูปกัน และมาซื้อหนังสือกันนะคะ







ตัวอย่างในเล่ม การจัดเล่ม














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 371 ครั้ง

296 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 20 เมษายน 2562 / 22:21
    ธาวินคือใครรรร
    #10175
    0
  2. วันที่ 20 เมษายน 2562 / 22:20
    ชอบเวลาพี่ปายจริงจัง
    #10174
    0
  3. #10077 CarrotSirirvarin (@CarrotSirirvarin) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 18:58
    พี่ปายแกสุดจริง ถึงจะบ้าๆบอๆ แต่มีมุมมืดยุ
    #10077
    0
  4. #9802 AdiOzTHELF (@AdiOzTHELF) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 22:05
    พี่ปายก็ไม่ธรรมดานาจาาาาา โหดกันทุกคนเลยวู้ยยยย
    #9802
    0
  5. #9671 19september (@19september) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 18:00
    ชอบพี่ปายสุดไรสุดดดด เอฟซีพี่ปายยย555
    #9671
    0
  6. #9618 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 23:38
    อหพี่ปายแบบของจริง
    #9618
    0
  7. #9570 Srnoey (@Srnoey) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 07:19
    เก่งกันทุกคนโหดด้วยยย
    #9570
    0
  8. #9565 RakRakTJ (@RakRakTJ) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 20:15
    ไม่โอกับตอนนี้เรื่องของวินดี้ค่ะ
    รู้สึกถึงความเหยีดเพศ เพราะเราก็เป็นสาวสอง เราถึงได้รู้สึกว่ามันเหยีด ไหนจะสาวเสียบ ไหนจะเรื่องที่ยังไงวินดี้ก็เป็นผช.เตะก้านคอคงไม่เป็นไร ถึงเพศกำเนิดจะเป็นช.เเต่ร่างกายเป็นญ.ไม่ได้เเต่กต่างจากผญ.ทั่วไป ไรท์ควรไปทำการบ้านเรื่องพวกนี้หน่อยนะคะ ไม่ใช่เเค่กะเอาสนุก #ฝากไว้ให้คิด
    #9565
    0
  9. #9508 koy_incle (@orasa1732) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 21:25
    วินฝุ่นโหดสลัด
    #9508
    0
  10. #9303 MapleMable (@MapleMable) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 22:30
    รักพี่ปายยยย
    #9303
    0
  11. #9287 ซอจุน. (@12520) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 00:29
    โอ้ยยยยย ชอบชื่อตอนมากค่ะ โดนจั๋ยยย
    #9287
    0
  12. #7769 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 13:21
    อืมจ้ะ ลูกมาเฟียกับเพื่อนลูกมาเฟียเนาะ มีวิธีจัดการที่โหดสุดใจมาก แต่ชอบบบบ 55555
    #7769
    0
  13. #7624 TubpongBiBan (@TubpongBiBan) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 10:52
    พี่ปายยยย
    #7624
    0
  14. #7481 Tsubagi >^< (@tsubagi) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 16:03
    คือชอบนิสัยพี่ปายมากๆอ่ะ น่ารักสุด-/////-
    #7481
    0
  15. #7442 Bb_JiN (@bb527) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 08:36
    #ขอให้จบ............แบบสะใจหน่อยยยยยยยยยยยยย #เขยบ้านนี้โหดเว้ย
    #7442
    0
  16. #7357 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 00:16
    แหม วินดี้ยังมีหน้าโทรมาทวงอีกนะ หล่อนคิดว่าถือไพ่เหนือกว่ามากนักสิ? หึหึ
    #7357
    0
  17. #7345 N'sis (@SoSpay) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 20:38
    จบตอนนี้แล้ววว อร๊ายยยย><
    #7345
    0
  18. #7338 lover pc (@pear-pcy_love) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 17:24
    มีผัวงี้ต้องเข้าใจนะคะ5555555555
    ไรท์หายวายๆน้า ไม่ต้องรีบไรมาก สุขภาพดีๆๆๆๆ
    #7338
    0
  19. #7296 PrapapimSirito (@PrapapimSirito) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 22:32
    ชอบบบบบบบบมากกกกก
    #7296
    0
  20. #7295 kunkd (@kunkd) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 22:15
    อ่านตอนนี้แล้วสะใจ ฮ่าๆๆๆๆ

    รอออออ ลุ้นทุกคนเลย
    #7295
    0
  21. #7294 Nisachon13 (@Nisachon13) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 21:55
    รอแบบใจจดใจจอมากกกพี่วินอย่าโหดมากนะ55555
    #7294
    0
  22. #7293 brownieplanet (@brownieplanet) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 21:48
    ชอบบ ^^ มาต่อไวๆนะ
    #7293
    0
  23. #7291 _Gracesita (@_Gracesita) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 21:24
    วินมีความโหดมาก55555
    #7291
    0
  24. #7290 ploybaka1 (@ploybaka1) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 21:03
    หนุกมากค่าส
    #7290
    0
  25. #7289 n_aiko (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 19:53
    โอ้ยยยน อ่านกี่ครั้งก็รักพี่ปาย จริงๆก็รักทุกคน ฮ่าๆ รักคนเขียนด้วยค่ะ เอิ้กๆ ชอบมากกกก

    นี่อ่านซ้ำตอนวนไปค่ะ รอมาอัพ

    อัพบ่อยๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่าาา
    #7289
    0