[YAOI] นิเทศตัวร้าย กับ สถาปัตย์อาร์ตตัวพ่อ

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 968,554 Views

  • 10,181 Comments

  • 29,959 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    9,995

    Overall
    968,554

ตอนที่ 39 : บทที่ 37 : หมดเวรหมดกรรมกันสักที

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25769
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 479 ครั้ง
    8 ม.ค. 61

           

บทที่ 37 : หมดเวรหมดกรรมกันสักที




            เช้าแล้วเหรอ...


            ผมยกมือขึ้นจับหัวเล็กน้อยแล้วลืมตาขึ้นใหม่อีกรอบเพราะเมื่อครู่ตายังไม่ชินกับแสงนัก

            “หาว กี่โมงแล้ววะ”

            ผมป้องปากหาวแล้วสะลึมสะลือลุกขึ้นแต่ก็ถูกกระชากลงไปนอนที่เตียงตามเดิมและ...

 

            ฟอดดดด

 

            “ตื่นแล้วเหรอครับ” เสียงทุ้มคุ้นเคยว่าพร้อมการฉกชิงขโมยหอมแก้มไปฟอดใหญ่ “ไม่เช้าแล้ว เที่ยงแล้วต่างหาก”

            “ไอ้วิน”

            ผมจ้องหน้าคนที่นอนเท้าคางอยู่บนเตียงผมด้วยสายตานิ่งๆ

            “ครับ?”

 

            ผัวะ!!!

 

            “ทำอะไรของเมียเนี่ย โอ๊ยยย” วินตกเตียงไปอย่างสวยงามพร้อมน้ำตาซึมเมื่อเจอผมชกเข้าเต็มเบ้าตาแสดงให้เห็นว่าหงุดหงิด!

            ผมยังไม่ลืมเรื่องเมื่อวานที่มันฝากไว้นะ

            “มาทำเหี้ยอะไร”

            “มาหาเมียไง แล้วมาชกกูทำไมวะ กูผิดอะไร” ทำหน้าจะร้องไห้ ตอแหลใครจะเชื่อ

            “เมียอะไร ไม่มี กลับบ้านมึงไปเลย กูเบื่อหน้ามึง” ผมกระแทกเสียงแล้วประชด “ไม่สิ ไปซ้อมละครคณะไป มึงไปเลย มีซ้อมไม่ใช่รึไง ไปดิ!!

            “ยังโกรธเรื่องที่กูให้กลับบ้านก่อนอยู่เหรอ”

            วินเลิกเล่นบทโศกแล้วปีนขึ้นเตียงมานนั่งขัดสมาธิบนเตียงผม

“ไม่ได้โกรธ!

“งอนสินะ”

“เออ!” ผมตวัดหางตามองมันแล้วเบ้ปาก “กูไล่มึง มึงงอนมั้ย”

ตอบชัดเจน “โคตรงอนเลยเมีย”

“แล้วกูไม่งอนมั้งที่เมื่อวานมึงทำ” สวนฟาดไม่ยั้งก่อนจะโดนมันกอดเข้าที่เอวซุกหน้าไว้ที่ท้องผมแล้วโยกตัวไปมาราวกับเด็ก

“ไม่เอาไม่งอนสิ มาง้อแล้วนี่ไง”

“กองไว้ตรงนั้นแหละ”

“อุ่นอ่า!

“กูจะงอนสักสามวัน ไม่ต้องมาแตะ!” ตีมือปลาหมึกมันไปสามสี่ทีแล้วสั่ง “ไปบอกแม่บ้านด้วยว่ากูตื่นแล้ว หิวข้าว”

วินลุกขึ้นแล้วส่ายหน้า “ตื่นขึ้นมาก็แดกเลย เมียกูจะเป็นหมูมั้ยวะ”

“กูได้ยิน!”ขว้างตุ๊กตาสักตัวใส่หัวมัน “ก่อนลงไป มึงเปิดช่องข่าวภาคเที่ยงให้กูทีดิ จำได้วันนี้มีรายงานความคืบหน้าคดีฆ่าหั่นศพสาวออฟฟิตโยนลงคลอง ไปเปิดเร็วๆ เดี๋ยวกูดูไม่ทัน!

“เพิ่งรู้ว่าสนใจดูข่าวบ้านเมืองด้วย” มีแขวะแต่ก็เปืดทีวีให้

ผมบ่นอย่างไม่ใส่ใจ “อยู่บ้านมีอะไรทำที่ไหนก็เปิดช่องไปเรื่อย แล้วไอ้ดินมันดันสนใจข่าวนี้ก็ยึดทีวี ทุกคนเลยต้องมาดูกับมัน”

ตอนที่ยังป่วยใหม่ๆพวกเรามักนั่งรวมตัวกันที่ห้องนั่งเล่นห้องดูหนัง เพื่อให้แม่บ้านทำงานได้ง่ายๆที่จะเอาข้าวเอาน้ำมาดูแลคนป่วย ไอ้ดินก็มีรสนิยมประหลาดเหลือเกินตาวาววับจองดูซากศพที่ถูกหั่นเป็นชิ้น

สักวันมันจะหั่นศพพวกกูเพื่อเอามรดกมั้ยก็หวั่นใจกันนะ แต่ดูตามข่าวไปสักพักก็คิดว่าน่าสนใจ ปมคดีที่ยังหาตัวคนร้ายไม่ได้ เจตนาฆ่าคืออะไรก็ยังสืบไม่ได้

 

ภาพผู้ประกาศข่าวปรากฏขึ้นพร้อมเสียงที่ซีเรียสเช่นทุกครั้ง

ก่อนจะเข้าสู่คดีฆ่าหั่นศพสาวออฟฟิต เราได้รับรายงานข่าวด่วนจากรีสอร์ทชื่อดังแห่งหนึ่งได้มีนักท่องเที่ยวฆ่าตัวตายในห้องพักเป็นหญิงสาวประเภทสองสภาพศพผู้ตายมีใบหน้าที่บอบช้ำเหมือนถูกทำร้ายมาอย่างหนักก่อนจะฆ่าตัวตายด้วยปืนพกของเธอเอง เรามาดูภาพที่ทางชาวบ้านส่งเข้ามากันนะคะ โอ้ว สภาพน่าสงสารเหลือเกิน ส่วนตัวดิฉันคิดว่าทางตำรวจน่าจะเพ่งเล็งไปที่แฟนของเธอก่อนเลย ไม่ทราบแน่ชัดว่าเป็นการฆ่าตัวตายเองหรือเป็นการจัดฉากยังต้องรอทางตำรวจสืบสวนกันต่อไปนะคะ

เสียงรีโมทตกลงพื้นไม่ได้เข้าหูผมสักนิด

เราไปกันที่คดีใหญ่ที่หลายคนติดตามกันมาตอนนี้ทางตำรวจได้หลักฐานใหม่ชี้ตัวไปยังบุคคลต้องสงสัย....


ข่าวที่ผมสนใจไม่เข้าหูสักนิดได้แต่ตาค้างมองหน้าไอ้วินที่ยืนอึ้งไม่ต่างกัน เเม้สภาพหน้าศพจะเละเเละมีเซ็นเซอร์อยู่เเต่ผมก็จำได้เเม่นว่าเป็นใคร!

มันค่อยๆหันมาสบตาผมแล้วพูดบาๆ


“วินดี้...ตายแล้ว”


ผมเองก็ช็อกไม่แพ้มัน ตอนนี้สับสนไปหมด มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ส่วนวินเองก็ทำหน้าไม่ถูกเช่นกัน

มันคงคิดแบบเดียวกับผมแม้จะมีเรื่องกันแต่คงไม่ได้ถึงขั้นอยากให้มันตายหรอก

 

แต่ในหัววินกลับ...

ไอ้เหี้ยยยยย ใครฆ่ามันวะ ฆ่าชิงตัดหน้ากูแบบนี้กูจะเอาความแค้นไปลงที่ครายยยย




---ต่อ


 

“พวกมึงไปไหนกันมาวะ”


ลงมานั่งที่ห้องนั่งเล่นได้ไม่นานเห็นไอ้สองมือซ้ายมือขวาเดินตีคู่เข้าบ้านมาพอดี เดลหันมาตามเสียงเรียกของไอ้ดิน ส่วนพยักหน้าโค้งตัวเล็กน้อยแล้วเดินไปทางหลังบ้าน

“ไปไหนก็ได้โตแล้ว”

เข้ามาก็กวนตีนเลย เดลวางถุงขนมใบโตลง ไอ้ลมอยู่ใกล้สุดก็คว้ามาถุงเปิดดู

“โรตีสายไหม?” มองงงๆ แล้ว แกะถุงแผ่นแป้งถุงสายไหมมาม้วนๆยัดเข้าปาก “ไปอยุธยามาเหรอวะ”

“ไปแม่ฮ่องสอนมั้ง” เดลหัวเราะแล้วโยนให้คนละถุง “ไปเคลียร์พื้นที่เสียหายโรงงานผ้าที่อยุธยาเกิดไฟไหม้ กูเลยลากตีนผีไปช่วยจัดเก็บจัดการซากโรงงาน ดีที่ไม่เสียหายมากและไม่มีคนบาดเจ็บ”

“งั้นมึงก็ไปพักผ่อนไป ไม่ต้องเฝ้าพวกกูก็ได้” ผมว่าแล้วงับโรตีสายไหมที่ถูกห่อม้วนอย่างสวยงามจากมือไอ้วิน “อืม มึงใส่สายไหมเยอะไป หวานเกิน”

“หมั่นไส้คนมีคู่จริงๆ”

“อยากได้คู่มึงก็เลือกเพื่อนไอ้ไฟสักคนดิ สามคนเป็นคี่ อยากคู่ก็เลือกมาคน”

“ตลกมั้ยอุ่น”

“ขำดิ”

“ไปดีกว่า เบื่อจะต่อคำด้วย”

เดลว่าแล้วกวาดมองดูห้องนั่งเล่นที่มีพี่ปาย มีเวียร์ มีไต้ฝุ่นแล้วส่ายหน้า บ่นเหมือนว่าคู่รักเต็มบ้านเลยนะ พี่เลี้ยงอย่างกูเป็นหมาหัวเน่าเลย

เมื่อถึงเวลาที่ตัวประกอบต้องจากลาก็จำต้องหลบฉากไปอย่างเงียบๆ

“พวกมึงดูข่าวแล้วใช่มั้ย”

“ข่าวไรวะ” ไฟถามขึ้นขณะจิ้มแขนเวียร์ยิกๆ “มึงๆ เอาแป้งใบเตย ไส้เยอะๆ”

เวียร์ทำหน้านิ่งแล้วมองถอนหายใจเฮือกแล้วทำตามที่ไอ้ไฟบอก “เรื่องมาก”

“ข่าวไอ้ธาวินไง” ดินโพล่งขึ้นทั้งที่ปากทั้งเต็มไปด้วยขนม

ห้องพลันเงียบกริบขึ้นมาทันควัน ยกเว้นแต่พี่ปายที่กำลังนั่งคุยโทรศัพท์กับเพื่อนไม่สนใจใคร ดินมองจนคอหักส่งสายตาไปหลายรอบให้มาช่วยแกะขนมแต่พี่ปายก็ทำเมินอย่างปากว่าจริงๆ

“ก็...ตกใจนะครับ” เวียร์พูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

ไฟมองหน้าคนตัวเล็กแล้วประชด “นี่ถ้าบ้านมึงไฟไหม้ หน้าจะยังนิ่งอยู่อีกมั้ยวะ”

“เป็นบ้าเหรอ มาแช่งบ้าคนอื่นไฟไหม้”

“ก็ดูหน้ามึงดิ ช่วยตกใจแบบ...” แล้วไฟก็สาธิต “เฮ้ยยยย เหี้ยยย จริงเหรอวะ วินดี้ตายแล้ว เชี่ยกูตกใจ!!

ลมให้มะเหงกไปสองที “อันนี้ก็โอเว่อร์ไป”

 “จะว่ายังไงดี อืม... ก็แปลกใจ” ผมออกความเห็นบ้างแต่ก็ส่ายหน้า “แต่ยังไงก็จบแล้ว ถือว่าจบๆกันไปแล้วกัน”

ทุกคนทำหน้าเหมือนจะไม่ยอมรับ

“พวกมึงจะแค้นอะไรกับคนตายอีก จะไปปลุกจากโลงมาฆ่าซ้ำมั้ยล่ะ” ผมปลงตกไปแล้ว เจอประโยคนี้ไปทุกคนเลยยอมที่จะปล่อยวางตาม

แต่ปล่อยได้ไม่ถึงสามวิ...


“กูว่าอย่าเพิ่งวางเลย มีงานเข้าพวกมึงอีกแล้ว”


เปลวเทียนที่เพิ่งเสด็จลงจากห้องมาก็เดินเข้ามาหาพวกผมแล้วชี้นิ้วออกไปยังนอกหน้าต่าง

กองทัพนักข่าว บอดี้การ์ดที่ไม่ใช่ของบ้านผมและผู้หญิงวันกลางคนในชุดดำสนิทใบหน้ามีร่องรอยความโศกเศร้าแต่ความแค้นก็เต็มไปทั้งดวงตา การ์ดบ้านผมบางส่วนเริ่มซัดกับการ์ดที่ผู้หญิงคนนั้นพามา ...แม่ของไอ้ธาวิน

 

“คุณครับ คุณจะเข้ามาแบบนี้ไม่ได้นะครับ!

“ทำไมจะไม่ได้ ในเมื่อฆาตกรที่ฆ่าลูกสาวฉันมันอยู่ที่นี้!!

 

อ่า... เรื่องปวดหัวมาถึงที่เลย


มาทำไมวะ


ส่ายหน้าแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วกลิ้งลูกตาส่ายไปซ้ายทีขวาทีแล้วมองหน้าทุกคนในห้องที่เบื่อหน่ายจนไม่รู้จะเบื่อยังไงแล้ว

ลูกตายไปแล้วยังจะส่งแม่มาอีก

แล้วลูกคุณนายก็ช่วยพูดให้มันถูกด้วยจะตายไหม ลูกชายครับ ลูกชาย! ข่าวออกโครมๆรู้ทั้งเมืองเเล้ว

“ เรื่องบ้าอะไรวะ! ” ดินมองดูความวุ่นวายข้างนอก “ ใครปล่อยให้เข้ามา! ”

“ ถามกูเหรอ ” ไฟชี้หน้าตัวเองเเล้วตอบ “กูจะรู้เหรอ กูไม่ใช่ยามเปิดประตูบ้าน ”

“ ไอ้ฟาย!! ”

ดินทำหน้าอ่อนใจแล้วก็ทำหน้าหงุดหงิดให้กับความวัวไม่ทันหายความเหี้ยก็เข้าแทรกตลอด จะสงบได้ถึงสามนาทีบ้างไหม

“ คุณหนู คุณหนู แย่แล้วค่ะ! ”

“ รู้แล้วล่ะ เสียงดังขนาดนั้นไม่ได้ยินคงหูหนวก ” 

ผมตอบไปด้วยน้ำเสียงเหวี่ยงหน่อยๆทำให้คนรายงานสะดุ้งกลัววินเลยตีแขนผมเบาๆ

“ อย่าไปใส่อารมณ์กับคนอื่นสิ ”

ถลึงตาใส่ไอ้วินผู้หาญกล้า... เป็นแค่ผัวทาสมาสั่งกูได้เหรอ ไม่ขาหักลุกขึ้นเตะก้านคอจระเข้ฟาดหางใส่ไปแล้ว

“ แล้วทำไมถึงปล่อยเข้ามาได้ ” ไต้ฝุ่นขมวดคิ้วดูนอกหน้าต่างถามโดนไม่หันมามองหน้าสักนิด “ ละเลยหน้าที่ไม่ดีนะครับ ระวังจะตกงานกัน ” มานิ่มๆเเต่ตายทั้งหมด

“ ขะ ขอโทษด้วยค่ะ ”

สาวใช้วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อกิริยามารยาทที่เคยมีปลิวหายไปตั้งแต่เธอวิ่งหน้าตั้งมาแล้ว

ผมโบกมือเป็นทำนองไม่ถือสาหาความ “ ช่างเถอะ ”

“ แล้วเขาต้องการอะไร ” 

ผมถามต่อส่วนในใจก็เริ่มคิดประมวลผลหาคำตอบ คนข้างๆก็หน้านิ่วคิ้วผูกโบว์ไม่ต่างกัน

“ พานักข่าวมาด้วยแบบนี้คงไม่พ้นเรื่องลูกฆ่าตัวตายแน่” วินลูบคางแล้วถามอย่างข้องใจ “ แต่ฆ่าตัวตายแล้วมาเกี่ยวอะไรกับบ้านเรา ”

“ เราไหน นี่บ้านกูเว้ย! ” ดินส่งเสียงเหี้ยมขู่ฟ่อแต่ถูกไอ้ลมตบหัวไปแล้วพูดอะไรที่น่าประหลาดออกมา

“ อีกหน่อยมันก็มาเป็นทองแผ่นเดียวกับบ้านเราแล้วมึงนี่จะกัดน้องมันอะไรนักหนา ” ลมถอนหายใจเฮือก ออกโรงปกป้องไอ้วินจน

น้องแท้ถึงกับเหวอแดก “ จริงไหมวิน ”

“ ครับ ” ยิ้มไม่น่าพิสมัยแบบนี้ กูว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ

“ ใครเอายาให้มันกินผิดขวดเปล่าวะ ” เสียงกระซิบถามเบาๆจากไอ้ไฟ ผมก็ได้แต่ส่ายหน้า ไม่รู้ ถ้ารู้คงไม่นั่งมองจ้องแววตาไอ้สองคนนี้หา

คำตอบหรอก

ไต้ฝุ่นเห็นเรานอกเรื่องไปไกลเลยเป็นฝ่ายถามสาวใช้เอง “ สรุปเขามาทำไมครับ ”

“ คุณผู้หญิงชุดดำคนนั้นบอกว่าจะให้ตำรวจมาจับพวกคุณหนู เขาบอกเรื่องการตายของลูกสาวเขาไม่ใช่ฆ่าตัวตายแน่ๆ และยังมีทนายอีกด้วย ” เธอว่าออกมาอย่างลำบากใจ “ มีคนให้ข่าวว่าก่อนเธอจะตายได้มีเรื่องต่อยตีกับบ้านเรา อาจจะมีความแค้นเลยไปลอบฆ่าทีหลังค่ะ ”

“ ก็มันจะปล้ำผัวกู! กูไม่เอากระสุนจ่อหัวตอนนั้นก็บุญแล้ว ”

ลมโพล่งมาอย่างหัวเสียกัดฟันกรอด “ ยังจะมาบอกลูกสาว ถุย ลูกชายก็บอกเขาไปสิ! ”

วินออกคำสั่ง “ ให้พวกเขาเข้ามา ส่วนนักข่าวก็ไล่ไปให้หมด ”

“ มึงเห็นหัวเจ้าของบ้านอย่างกูด้วย! ” ใครก็ได้เอาตีนอุดปากไอ้ดินสักสองสามตีนที

ลมก็ทำตัวประหลาดให้ผมสงสัยเล่นอีกแล้ว “ ไอ้เวรนี่ บ้านเราก็คือบ้านเขา วุ้ย เรียนหมอมาทำไมโง่ เราคุยรู้เรื่องแล้วไม่ใช่รึไง! ”

คุยไรกันวะ... ช่วงนี้ต่อมเสือกกูดูจะทำงานหนักเนอะ

“ ไปๆ ทำตามที่วินบอก ” ลมสนับสนุน ผมจ้องหน้าพี่น้องตัวเองแล้วนั่งเงียบๆ

“ แล้วจะให้ใช้วิธีไหนดีคะคุณหนู... ” สาวใช้ถามอย่างไม่แน่ใจ

“ รุนแรง ” ลมตอบไปอยา่งไม่ต้องคิด “ มาเหยียบถิ่นเราได้ก็ต้องเตรียมใจไว้บ้างนะ”

“ รับทราบค่ะ ”

แววตาของเธอเปลี่ยนเป็นดำทะมึนก่อนจะเดินออกไปอย่าง

ไร้สภาพเหนื่อยล้า ไฟมองดูผ่านทางหน้าต่างแล้วเล่าอย่างสนุก

“ ทั้งการ์ดทั้งสาวใช้บ้านเรานี่โหดหมดเลยเนอะ ฮ่าๆ ” กินขนมไปชมหนังบู๊ไป “เตี้ยๆดูๆ นักข่าวแม่งร้องไห้เลย กล้องพัง ฮ่าๆๆ ”

“ ปัญญาอ่อน” เวียร์ส่ายหน้าแล้วลุกจากโซฟา “ ผมไปหาเครื่องดื่มก่อนแล้วกัน ”

“ เตี้ย หยิบน้ำเขียวมาให้ด้วย! ”

“ เดินเอง ”

“ ขากูหักคงจะเดินได้มั้ง ไอ้เตี้ยยยยย ” 

ปั้ก! และก็โดนพี่ปายขว้างหมอนอิงใส่เป็นเชิงให้หุบปาก ตั้งแต่ทะเลาะกับไอ้ดินพี่ปายแกก็เป็นหมาบ้าไม่พูดไม่จาไม่พอใจก็เหวี่ยง

ไอ้ดินก็ท่ามาก ไม่ง้อเขา เออดี 

ระหว่างความตึงเครียด คนอื่นในห้องมองสถานการณ์นอกบ้าน 

ส่วนผม...

“ มึงว่าอันนี้ดีปะ ” ชี้รูปห้องพักสุดหรูให้วินดู

วินมองแล้วเปิดหนังสือไปอีกหน้า “ พักแบบกลางน้ำดีกว่าได้บรรยากาศด้วย”

“ แต่กูชอบอยู่เงียบๆ ” ผมมองห้องพักเป็นหลังๆแล้วรู้สึกไม่มีความเป็นส่วนตัว

คนฟังก็ประชดมา “ ไม่ต้องไปแหละทะเล ไปเดินป่ากับกูนี่ รับรอง เงียบเป็นป่าช้าตามที่มึงต้องการแน่ หรือจะเดินขึ้นดอยข้ามดอยข้ามเขาไปอยู่หมู่บ้านชาวดอยดีล่ะ ”

ผมนั่งฟังและพยักหน้า “ อืม ก็ดี กูอยากไปเก็บใบชา ”

“ อุ่น...กูประชด ”

ผมตีหน้างอ“ก็กูอยากเก็บใบชา! ”

“ เฮ้ย กูก็อยากเก็บๆๆ ” พี่ปายเข้าร่วมวงสนทนาอย่างสนอกสนใจ

สองเสียงประสาน “ จะไปกันสองคนครับ!! ”

“ ไปสองคนจะสนุกอะไร ไปเยอะๆสิสนุกจะตาย ” พี่ปายยังคงไม่รู้ความหมายของการไปกันแค่สองคน ให้ตายสิ

ผมพ่นระบายเอาอากาศออกจากปอดแทบหมด “ ไม่ต้องสนใจ

มัน ดูอันนี้ต่อ ”

“ ตั้งใจจะเที่ยวให้ครบทั่วไทยเลยรึไง ”

พยักหน้า “ ก็ในประเทศให้ครบ แล้วค่อยไปต่างประเทศ ทำไม? มึงไม่อยากไปสถานที่ใหม่ๆแล้วถ่ายรูปรึไง ”

“ โถๆ เมียจ๋าไปไหน ผัวจ๋าตามใจหมดแหละจ๊ะ ” วินออเซาะอ้อน

งุ้งงิ้งจนทุกคนส่ายหน้าจะอ้วก “ แต่รอขาหายดีก่อน ”

“ อีกเป็นเดือน กูเบื่อตาย! ” น้ำเสียงไม่พอใจสุดๆ “ ก็ไปสถานที่ที่มันพาคนขาหักไปได้ก่อนสิ เนี่ย! เยอะแยะ ” 

โยนหนังสือแนะนำเที่ยวเจ็ดสิบเจ็ดจังหวัดให้มันดู

“ นี่จะวางแผนไปซ้อมฮันนีมูนรึไง ” ไต้ฝุ่นไล่สายตามองกองหนังสือท่องเที่ยวที่ผมให้คนไปซื้อมาอย่างแซวๆ “ ไปหมดนั้น...ยี่สิบปีจะครบไหม ” 

“ กูกับอุ่นจะอยู่กันไปจนอายุเก้าสิบ เพราะงั้นมีเวลาเยอะเว้ย ” วินข่มทำเอาผมหน้าร้อนนิดๆ

“ ใครจะไปอยู่กับมึงกัน ” ผมว่าเสียงเบาแผ่ว “ พูดอะไรบ้าๆ อายไม่เป็นรึไงวะ ”

“ งั้นกูกับพี่ลมจะอยู่ถึงร้อยปีแล้วกัน ” 

ไต้ฝุ่นดูหน้าดูนิสัยพี่กูด้วย ขนาดยังไม่ถึงยี่สิบห้าก็เกือบนอนโลงแล้ว จะให้ถึงร้อยปี มึงอาจจะอยู่ถึงแต่ไอ้ลมนี่ตายตั้งแต่สามสิบก็เป็นได้ เพราะความหาเรื่องชาวบ้านนี่แหละ

“ หน้าอย่างไอ้ลมถ้าอยู่ถึงร้อยปีได้ กูคงสองร้อยปี ” เเต่ผมว่าดิน...จะน่าจะตายก่อนมันอีก ไม่เเน่ก็ตายใกล้ไล่ๆกันนี่เเหละ

ไฟบ่น “ สติไปหมดแล้วพี่กู คนนะไม่ใช่เต่าจะอยู่กันเป็นร้อยปี ”

พี่ปายหันไปหาไฟอย่างตกใจแล้วยกตัวเต่าน้อยชื่อว่าปูเป้ขึ้นมา “ โอ๊ะ งั้นปูเป้ก็มีอายุเป็นร้อยปีสิ ไม่ได้ๆ แม่ตายก่อนไม่ได้ ปูเป้จะอยู่ถึงกี่ร้อยปี เดี๋ยวแม่อยู่ด้วย ”

เฮ้อ... เสียงถอนใจยาวของน้องเวียร์ทำให้ผมขำ

“ อยากอยู่เป็นร้อยปีใช่ไหม กูมียาอายุวัฒนะ... มึงสนใจ...”

“ เอาเก็บไว้ให้อาชินกินเถอะไอ้เทียน! ” 

ผัวมึงน่าจะลาโลกก่อนใคร เอ๊ะ นั่นญาติกู กูไปแช่งเขาทำไม อา ผมขอโทษ พอดีเผลอปากไปนิด

“ ปากร้าย ” มีทำหน้าทำตาจะร้องไห้อีก เก็บไว้ใช้กับอาชินเถอะ

ตอนนี้ต่างคนต่างคุยเรื่องตัวเอง เว้นก็แต่ไอ้ดินที่นั่งเม้มปากมองพี่ปาย แต่อีกฝ่ายก็ไม่มองเล่นกับลูกรัก

ผมเลยกลับมาสนใจที่หนังสือนำเที่ยวต่อ

“ เกาะทางใต้ก็น่าไป ” ผมชี้นิ้วจิ้มไปที่เนื้อกระดาษชี้รูปชายหาด

สีขาวให้วินดู มันชะโงกมาดูเล็กน้อย

มุมปากหยักลึกยิ้มน้อยๆ “ ไฟนอลเสร็จแล้วค่อยไป ไกลเอา

เรื่องนะ ”

“ อื้อฮึ ” ผมพยักหน้าแล้วเปิดดูรูปภาพต่อ “ ไปกี่วันดี มีกิจกรรมเยอะด้วย ”

ผมกับไอ้วินวางแผนกันไปเที่ยวหลังมันสอบเสร็จว่าจะไปเที่ยวเกาะกันว่ายน้ำดูปะการัง ปีนเขา อาบแดด ไม่ได้สนใจเหตุการณ์นอกบ้านสักเท่าไหร่

จริงๆ... จุดประสงค์ที่เราจะไปมันมีมากกว่านั้น หึ 

“ แหม หยุดโลกนี้มีเพียงแค่เราสองคนก่อน แล้วสนใจเรื่องนี้ก่อน ครับทุกท่าน” บรรยากาศดีๆก็ถูกทำร้ายลงด้วยมีไอ้เทียน มันหัวเราะเบาๆ แล้วพยักหน้าไปนอกห้องนั่งเล่น 

“ แฟนไม่อยู่ก็อย่ามาระรานคนอื่นสิ ” ลมที่เหมือนจะถูกขัดจังหวะก็ด่าไปที

“ โห พี่ลมทำไมพูดงี้! เจ็บปวด! ”

“ เรื่องของมึง! ”

ก่อนจะเกิดสงครามกลางห้องระฆังเสียงเบรกเวลาก็มาเสียก่อน

“ ขออนุญาตเข้าไปนะคะคุณหนู ”

ตอนนี้สาวใช้สองคนได้พากลุ่มคนบุกรุกบ้านมาส่งให้พวกผม 

มีนักข่าวด้วยแต่ไร้กล้องไร้มือถือที่จะอัดคลิปเสียงได้

“ แก ไอ้พวกเด็กเดนนรก!! ”

นี่คือคำทักทายที่...ประทับใจจริงๆ

อึ้งกันไปเล็กน้อยกับการทักทายที่ดุเดือด ลมตั้งสติได้ก่อนจึงเป็นฝ่ายโต้กลับ

“ สวัสดีครับคุณผู้หญิง ไม่ทราบว่าคุณนายชุดดำคนนี้มีธุระอะไรกับบ้านเราเหรอครับ ทำไมต้องเอานักข่าวมาเยอะแยะด้วย หรือจะมาทำข่าวพวกผมที่ช่วงนี้หายหน้าไปจากวงการนายแบบครับ ” ไอ้รีบลมสวมบทพี่คนโตของบ้านแล้วยิ้มให้นิดๆเผื่อแผ่ไปยังนักข่าว

“ อย่ามานอกเรื่อง!! ” หล่อนตวาดแล้วคำรามด้วยความโกรธจนมือไม้สั่น “ ก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจว่าฉันมาที่นี้ทำไม! ”


กูไม่รู้...กูผิดไหม


ลมทำหน้าคิดได้ตอแหลแล้วร้องอ้อ “ รึว่า...จะมาคุยธุรกิจกับบ้านเรา ถ้างั้นก็เสียใจด้วยครับพอดีคุณพ่อคุณแม่ไม่อยู่นะครับ คงต้องมาวันหลัง ”

“ พวกแก...เลิกแถเลิกนอกเรื่องกันสักที! ไอ้เด็กหมานรก! ”

...รู้ได้ไง

พวกผมนี่ชิงนรกมาเกิดกันไม่พอยังชิงหมามาเกิดอีก ปรบมือสิ

“ นี่คุณ ด่าพวกผมแบบนี้ไม่เป็นผู้ดีเลยนะ ” ดินมองหญิงสาววัยกลางคนนั้นด้วยสายตาดูถูก ครั้นที่มาบุกบ้านคราวก่อนมาอย่างสูงส่งเเต่ก็ไม่มีมารยาทอยู่ดี “ รักษามารยาทด้วยครับ ”

วันนี้มาเเบบ...แม่ค้าปากตลาดชัดๆ

“ กับพวกเลวๆแบบนี้ ใครมันจะพูดดีด้วยได้ ใครมันจะพูดดีกับฆาตกรที่ฆ่าลูกตัวเองดีๆได้กัน!! ”

“ รบกวนให้เกียรติคุณหนูกันด้วยครับ หลักฐานไม่มีระวังจะเจอดีนะครับ ”

อาหลงเอ่ยขึ้นเมื่อเดินมาถึงหมอนี่เข้ามาทีหลังเพราะไปอยู่เรือนพักหลังบ้าน ส่วนไอ้คนอืดอาดก็นู้นเพิ่งก้าวขาเข้ามาในบริเวณบ้านใหญ่

“ ทำไมฉันต้องให้เกียรติเด็กที่มันฆ่าลูกฉันด้วย! ” ชี้หน้ากราดไม่มีการเก็บอาการใดๆ “ ลูกสาวฉันไปทำอะไรให้ ทำไมพวกแกถึงต้องฆ่าเธอด้วย! โหดร้ายที่สุด! ”

“ ขอโทษทีนะครับ เผอิญผมได้ดูข่าวของมัน เขาบอกว่าลูกคุณฆ่าตัวตายเอง จะมาโทษพวกผมได้ยังไง ” ผมอยู่ใกล้สุดยกยิ้มให้คุณนายเธอแล้วตอบอย่างตรงไปตรงมา “ เรื่องจริงว่าพวกผมกับไอ้...เอ่อ ยัยลูกสาวคุณนั้นมีเรื่องกันจริง แต่พวกผมมีจิตสำนึกมากพอที่จะไม่ฆ่าคนเหมือนผักเหมือนปลา ผิดกับลูกของคุณที่จะฆ่าพวกผม!!”

“ คุณอย่าเพิ่งพูดดีกว่านะครับ ทางเราอาจจะยื่นฟ้องคุณได้ในหลายกรณี ” ทนายแก่ว่าปรามอย่างผู้ดีมีปัญญามองเราด้วยสายตาละอาย ซึ่งมึงไม่เกี่ยว มึงเงียบปากไป

“ งั้นผมก็จะยื่นฟ้องเช่นกันที่ลูกความคุณบุกรุกบ้านผมและด่าผมเสียๆหายๆ ก็ลองดู ฟ้องศาลขึ้นมาตาแก่อย่างคุณจะมีปัญญาสู้ทนายของเราได้ไหม ” ไฟงัดทุกอย่างที่เรียนมาตอบโต้บ้าง “ กรณีเล็กน้อยแค่นี้ก็เอาผิดลูกความคุณได้แล้ว นี่คุณทนาย คุณเป็นทนายมากี่ปีแล้ว โง่รึเปล่าเดินตามลูกความเข้าบ้านคนอื่นโดนไม่ได้รับอนุญาตมันก็คือการบุกรุก ซึ่งการบุกรุกมีหลายเจตนา ทั้ง...”

“ ไฟ มึงเก็บความรู้มึงไว้ไปสอบเถอะ ตอนนี้เงียบได้แหละ ” น้องเวียร์ว่าแล้วเอาขนมยัดปากให้มันเงียบ

ส่วนผู้ใหญ่ที่โดนเด็กถอนหงอกก็หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธที่โดนดูถูก “ เจ้าเด็กเมื่อวานซืน”

“ นี่... สรุปที่มาหาพวกผมคือจะยัดข้อหาฆาตกรให้พวกเราใช่ไหมคงเพราะเจ็บใจที่ลูกสาวคุณจับบ่อเงินบ่อทองอย่างวินไม่ได้สินะ ”

“ แกหาว่าฉันให้ลูกสาวไล่จับผู้ชายรวยๆงั้นเหรอ!! ”

ส่ายหน้ายิ้มๆ “ ผมเปล่าพูดนะ ”

เสียงซุบซิบของนักข่าวดังขึ้นระลอกหนึ่งก่อนจะเงียบกริบเมื่อเจอสายตาเหี้ยมของอาหลงไป

“ แกอย่ามาใส่ร้ายวินดี้ เธอเป็นเด็กจิตใจดี! ไม่เหมือนพวกแกไม่มีทางทำอะไรชั่วๆ ” คนเป็นแม่ละล่ำละลักพูดเพราะความโมโหมันจุกอกจุกคอ

“ จิตใจดีแล้วพวกผมที่มีสภาพเดี้ยงปางตายกันขนาดนี้ ฝีมือใครกันเหรอครับ ” ผมย้อนถาม “ ถ้าไม่ใช้ฝีมือลูกสาวคุณมันก็แล้วไปและสภาพพวกผมเป็นแบบนี้คงลากขาเดินไปฆ่าลูกสาวขึ้นได้เนอะ ” 

เย้ยหยันเต็มที่

“ แต่แกก็ส่งไอ้พวกนี้ไปได้เหมือนกัน ” ชี้หน้าพวกการ์ดของบ้าน หาที่ลงไม่ได้ก็ลงมั่วหมด

อาหลงตอบเสียงเรียบ “ พวกเราไม่ได้ว่างงานขนาดนั้นกันนะครับ โรงงานเราไฟไหม้เมื่อวาน คนของเราก็ต้องไปเคลียร์พื้นที่จนออกข่าว

โครมๆ คุณไม่เห็นรึไง ”

ว่าจาเจ็บแสบเผ็ดร้อนทั้งเจ้านายและลูกน้อง...

“ แล้วการที่คุณบุกมาที่นี่พร้อมนักข่าว คุณคิดว่า...ทางตำรวจเขาจะตั้งข้อหาอะไรบ้าง” เดลถามพร้อมหลีกทางให้เจ้าหน้าที่ตำรวจสามสี่นายเดินเข้ามา “ คุณผู้หญิงครับ ...มีตำรวจอยากพบคุณ ”

นี่มันวันอะไรกัน… นักข่าว ทนาย ตำรวจ เต็มบ้าน

วันซวย ควรบอกแม่ให้ทำบุญบ้านได้แล้ว

“ อ้าว คุณตำรวจ! ” พี่ปายที่นั่งไม่สนใจโลกหันไปหาตำรวจนายหนึ่งแล้วโบกมือ “ มาหาผมเหรอ เอ๊ะ หรือวันนั้นผมยังจ่ายค่าปรับไม่ครบ จะตามผมไปนอนคุกต่อเหรอ ”

“ หือ? ” 

ทุกคนหันไปมองพี่ปายอย่างงงใจ คนบ้าอะไรมีสีหน้าระริกระรี้จะไปนอนคุกเล่น

“ อะแฮ่ม คุณฐาปายา อย่าหาเรื่องขึ้นโรงพักอีกเลยครับ ผมปวดหัวมาก ” ตำรวจนายนั้นว่าแล้วถอนหายใจคงเจอวีรกรรมพี่ปายมาเยอะ

สินะ “แล้ววันนี้ผมมีงาน และไม่เกี่ยวกับคุณฐาปายาครับ”

“ หว่า นึกว่าจะมาเล่นกัน ”

สมงสมองพี่ไปไหนหมดแล้ว!

ก่อนที่ทุกคนจะขาดใจตาย ตำรวจอีกนายที่ดูจากดาวจากยศแล้วน่าจะใหญ่สุดในทีมกล่าวขึ้น

“ ยังไงผมขอเข้าเรื่องก่อนเลยนะครับ ” แล้วหันมาขอโทษพวกผมก่อนเป็นอันดับเเรก “เรื่องเสียมารยาทเข้ามายังบ้านพวกคุณโดยไม่มีคำสั่ง ต้องขอโทษด้วยครับ” 

“ ผม...ผู้กองสิน วโรธร เป็นคนรับผิดชอบคดีของลูกสาวของคุณหญิง ” หันไปแนะนำตัวกับแม่ยัยวินดี้ต่อ

“ ไม่มีคำสั่งแล้วมาทำไมครับผู้กอง ” ไฟถามแล้วหยิบขนมเข้าปากช้าๆราวกับกำลังมอองดูหนังสักเรื่อง

บรรยากาศมาคุนะ แต่พวกผมยังคงนั่งชิวจิบชากินขนมอยู่อย่างสบายใจ

“ พอดีเราไปหาคุณผู้หญิงที่บ้านแล้วไม่เจอ เด็กที่บ้านบอกว่าคุณอยู่ที่นี่ พวกเราเลยต้องมาเพราะมีเรื่องสำคัญที่เราจะต้องสอบสวนกัน ” มองไปทางแม่ไอ้ธาวิน “ และจะแจ้งเรื่องความคืบหน้าคดี ทางตำรวจได้ทำรายงานสรุปคดีมาให้ผมเรียบร้อยแล้วหลังจากตรวจพบหลักฐานทั้งหมดจนครบแล้ว ”

คุณนายแกยิ้มสะใจแล้วชี้หน้าพวกผม “ มันเป็นการฆาตกรรมใช่ไหมคะ จับพวกมันเลยค่ะ จับไอ้พวกเด็กเวรเข้าคุกไปเลย! ”

ชายในเครื่องแบบส่ายหน้าแล้วหยิบซองใสใส่หลักฐานชิ้นหนึ่งขึ้นมาชูให้ดู “ ไม่ครับ เรื่องนี้เป็นการฆ่าตัวตายของผู้ตายเอง ทั้งรอยนิ้วมือบนปืน หรือร่องรอยการงัดห้องก็ไม่มีซ้ำยังล็อคห้องไว้แน่นหนาด้วย เราเจอคลิปเสียงคำสารภาพในมือถือของเธอ ผมว่าคุณควรจะไปฟังที่โรงพักนะครับ คุณหญิง ”

เหมือนคดีจะพลิก

“ เดี๋ยวๆ นั่น นั่นคุณจะทำอะไร!! ” คุณผู้หญิงกรีดร้องเมื่อตำรวจสองนายเข้ามาใส่กุญแจมือเธอ นักข่าวก็ตกใจกันไปตามระเบียบ “เเค่เชิญฉันไปโรงพัก ทำไมต้องใส่กุญเเจมือ!! ”

ทนายความทำตัวไม่ถูก “เดี๋ยวคุณจะจับลูกความผมแบบนี้ไม่ได้ครับ ผมขอดูหมายจับครับ! ”

“ ทำไมจะไม่ได้ ในเมื่อลูกความคุณทำผิดกฎหมาย ผมว่าคุณทนายเตรียมหาหลักฐานมาช่วยลูกความคุณในชั้นศาลดีกว่านะ ” เรื่องมันยังไงวะเนี่ย “ ถ้าเป็นหมายจับ เเน่นอนว่าทางเรามีครับ ”

ยื่นส่งให้ทนาย... ก่อนที่เจ้าตัวจะรีบอ่านเเล้วเบิกตากว้างตกใจ

“ ไม่ ไม่ ผิดกฎหมายบ้าอะไร ฉันไปทำอะไร!! ”

“ ยังไงก็เชิญคุณไปคุยที่โรงพักกับเราดีกว่านะครับ เพราะในคลิปของลูกคุณนอกจากจะสารภาพความผิดของตัวเธอเองที่มีเจตนาฆ่าคนแล้วยังมีความผิดของคุณที่ยักยอกเงินแต่โกงเงินบริษัทอีกหลายแห่ง ไปกับเราเถอะครับ ผู้เสียหายพร้อมทนายรอคุณอยู่หลายราย ”

“ นี่มันเรื่องอะไรกัน! ฉันไม่เคยทำอะไรบ้าๆแบบนั้น ฉันบริจาคเงินให้บ้านเด็กตั้งมากมาย ปล่อย ปล่อยฉัน!! ”

“ จ่า เอาตัวเธอไป ” ผู้กองคงเหนื่อยใจโบกมือไล่ 

“ ครับ ผู้กอง ” 

ทำความเคารพเสร็จก็หิ้วลากผู้หญิงร้ายกาจ ดีเอ็นเอแม่ลูกคู่นี้แรงจริงๆ ส่วนพวกนักข่าวก็ถูกตำรวจอัญเชิญไปยังโรงพักข้อหาบุกรุกบ้านผม

“ ขออภัยที่มารบกวนนะครับ ตอนนี้ก็ตามสบายครับ ”

ผู้กองหนุ่มยิ้มให้เล็กน้อยแล้วหมุนตัวเตรียมออกไปแต่ว่าลม

เรียกไว้ก่อน

“ ผู้กอง!! เดี๋ยวครับ! ”

“ ครับ? ”

ลมทำหน้าลังเลว่าจะถามดีรึเปล่า “ คลิปเสียงที่ว่า มันสารภาพอะไรบ้างครับ ”

“ มีหลายเรื่องครับ แต่เราไม่สามารถให้ฟังได้ ” เขาว่าอย่างสุภาพ “ แต่ที่บอกได้คือเธอเป็นคนที่โหดเหี้ยมจริงๆ คิดฆ่าคนถึงห้าคนในเวลาใกล้เคียงกันและยังหลอกใช้คนที่มีอาการทางจิตทำเรื่องร้ายแรงอีก เป็นคนที่...จริงๆ ”

ผู้กองเว้นคำไว้ให้เติมใส่กันเอาเองเเล้วส่ายหน้า จากนั้นก็ขอตัวกลับ โดยมีไอ้เดลเดินตามไปส่ง

“ วันนี้ต้องให้แม่บ้านเอาน้ำมนต์มาล้างความซวยออกจากบ้าน

สักหน่อยแล้ว ” เดลออกความเห็น ในขณะที่พวกผมก็ขบคิดปริศนาที่ได้รับมา “ พวกมึงว่าไง “

“ เอาเลย ”

“ ตามสบายมึงเลย ”

“ จะเอาน้ำมนต์ใช่ไหมครับ ผมมีนะ เดี๋ยวผมทำให้ รับรองกันภัยล้างซวยได้หมด ” หมอผีขายตรงมาแล้วไง

“ พวกมึงไปทำน้ำมนต์กันที่อื่นไปๆ ” ผมไล่แล้วกับมาสนใจหัวข้อเมื่อครู่ “ เขาบอกว่าเด็กที่มีอาการทางจิต หมายถึง ซีเปล่าวะ ”

“ น่าจะเป็นไปได้นะ ” วินตอบรับความคิดผมพลางลูบหัวผมไปด้วย “ จริงๆก็ไม่เห็นต้องคิดมากแล้ว ตอนนี้เรื่องมันจบแล้ว ซีก็หายไปแล้ว วินดี้ก็ตายแล้ว แถมแม่วินดี้ก็คงไม่รอดตะราง ”

“ แบบนี้ก็ไม่มีอะไรต้องห่วงแล้ว เรามาปาร์ตี้ฉลองกันเถอะ!! ” 

พี่ปายกระโดดโลดเต้นอย่างร่าเริง “ ปาร์ตี้ๆ ฉลองให้กับ... กับอะไรวะ ”

อยากจะหัวโขกพื้นสักรอบ

“ ไม่ฉลองอะไรทั้งนั้นแหละ คนตายจะมาฉลองบ้าอะไร ก็ใช้ชีวิตตามปกติ ” ผมว่าอย่างให้เกียรติคนตายเเม้จะเกลียดเเค้นกันก็ตามที “ใครมีอะไรอยากทำก็ทำไป อ้อ เเล้วก็เลิกหาเรื่องชาวบ้านได้แล้ว โดนเฉพาะมึงสองตัว ไอ้ดินไอ้ไฟ ”

สองชื่อที่ถูกเรียกสะดุ้งโหยง... ยังจะมาทำหน้ามึนๆใส่

เดี๋ยวกูโบก

“ อย่าให้เห็นหรือได้ยินว่าไปแข่งรถอีก ” ผมสั่งเสียงเฉียบขาด 

“ ถ้ามีอีก กูจะสั่งปิดแม่งทุกสนาม สนามไหนใครใหญ่กูไม่สน กูจะซื้อที่

แล้วทุบทำสนามหญ้าให้อินอินเดินเล่น! ”

“ อุ่น!! ไม่เอาแบบนั้น ให้หมาเดินเล่นเนี่ยนะ! ” ดินโวยวาย

“ เออ ” เปิดหน้าหนังสือแนะนำการท่องเที่ยวต่อ “ มีปัญหารึไง ”

“ มี ผมจะดักฆ่าหมาพี่เลย! ” ไฟ...มึงชักจะมากไปแล้วนะ “ พี่จะมาทุบสนามแข่งรถไม่ได้นะ นั่นมันคือชีวิตผมเลยนะ ทำแบบนี้เหมือนฆ่ากันชัดๆ! ”

“ ชีวิตมึง? ” ตอนแรกว่าจะไม่โมโห

วินสะดุ้งรีบปรามผม “ อุ่นสัญญาว่าจะพูดดีๆกับน้อง ห้ามใส่อารมณ์ ”

ไฟยังคงปากร้าย “ มึงเสือกไรไอ้วิน เงียบไป ”

มีคนช่วยชีวิตมึงเเล้วนะไอ้ไฟ ...แต่ดูเหมือนไอ้ไฟไม่อยากจะมีชีวิตอยู่อีกแล้ว

“ รักแข่งรถมากเหรอ ”

“ แน่นอนสิ! ”

“ ไอ้ไฟ มึงเลิกเถียงอุ่นได้แล้ว ” ลมห้ามทัพ แต่ไอ้ไฟไม่ฟัง

ไฟระบายออกมา “ อะไรๆก็เข้าข้างพี่อุ่น พี่อุ่นก็เลยเอาแต่ใจแบบนี้ไง ชีวิตใครชีวิตมันดิ ผมยังไม่เคยยุ่งเรื่องวาดรูปสะสมสีบ้าๆบอๆของ

พี่เลย แล้วทำไมพี่ต้องมายุ่งกับเรื่องรถผมด้วย! ”

“ ไอ้ไฟ!! ”

พี่ใหญ่สองคนดูจะรู้ว่ามันน่าจะไม่ใช่สถานการณ์ปกติเท่าไหร่ก็

รีบรั้งน้องก่อน

ผมหัวเราะแต่แววตาไม่ได้ขำเลยสักนิด “ โตแล้วนี่ ปีกกล้าขาแข็งกล้าเถียง ไม่เห็นกูเป็นพี่ที่น่ารักอีกต่อไปแล้วสินะ ”

ดินพยายามดึงความสนใจ “ ไอ้ไฟไม่สนใจ แต่ยังไงอุ่นก็มีพี่ดินที่รักอุ่นม๊ากมากอยู่นะ ”

ลมก็ช่วย “ พี่ลมคนนี้สิรักอุ่นเท่าจักรวาลเลย ไม่ต้องสนใจไอ้เด็กเปรตปากหมานี่ก็ได้ ”

“ พี่จะโอ๋พี่อุ่นอะไรขนาดนี้ ยิ่งยอมพี่อุ่นก็ยิ่งเอาแต่ใจปะ ” ไฟดูเปลี่ยนไปมากนะ ตามที่สายรายงานจริงๆ “ พวกพี่น่ารำคาญจริงๆ อย่ายุ่งเรื่องแข่งรถของผมได้มั้ย น่าเบื่อเมื่อกี้ก็รำคาญยัยป้านั่นจะตายแล้ว ยังจะโดนพี่หาเรื่องอีก ผมโตแล้วนะ ”

ดินสังเกตอยู่นานก็โพล่งขึ้นเมื่อจับความผิดปกติได้เเล้ว

“ ไอ้ไฟ... รู้ตัวไหมมึงกำลังเปลี่ยนไป มึงไปสนามแข่งไหนมา มึงไปสนิทกับไอ้เหี้ยตัวไหน ไอ้เหี้ยตัวไหนเป่าหูมา ”

เรื่องสนามแข่งรถดินมันเป็นขาใหญ่มาก่อนถ้าจะไปแข่งมันก็ไปพร้อมไอ้ไฟตลอด แต่พักหลังๆไอ้ดินไม่ได้ไป แล้วไอ้ไฟก็แอบไปคนเดียวแถมไม่ใช้สนามที่ไอ้ดินคุมด้วย

ซึ่งมันอันตราย...กะจะเตือนดีๆ แต่มันมาทำท่ารำคาญใส่พวกผม 

“ กูจะไปสนิทกับใครก็เรื่องของกู ” ไฟเมินแต่นั่นยิ่งทำให้ดินควันออกหูหน้าแดง “ ผมก็อยากมีชื่อ ไม่ใช่น้องชายไอ้ดิน ”

“ ไอ้ไฟ สนามแข่งรถเถื่อนไม่ใช่ที่ขายของเล่นสำหรับเด็ก 

มึงตามพวกเหี้ยๆไม่ทันหรอกนะ ” ดินตะโกนใส่หน้าเตรียมกระโจนไปใส่น้องแต่พี่ปายรั้งไว้ก่อน “ พวกเล่นยาก็มี พวกหาผลประโยชน์ก็เยอะ 

มันไว้ใจใครได้ที่ไหนกัน!! ”

“ ดินดินใจเย็น ”

“ ทำไมทุกคนต้องมองผมเป็นเด็ก! ” ไฟตวาดไม่พอใจ

เวียร์ตอบให้ “ ก็เพราะมึงเด็ก พี่เขาจะห่วงกันก็ไม่แปลก ”

“ ผมโตแล้ว!! ”

“ โตแล้วถึงได้ไม่รักชีวิต ถึงไม่เห็นหัวพี่กันแล้วสินะ!! ”

ผมยกประโยคนี้ขึ้นมาทำเอาไฟถึงกับเบิกตากว้าง...

“ ใจเย็นหน่อย ค่อยๆพูดกับน้อง ” วินพยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ

“ กูยอมเอาหูไปนาตาไปไร่ไม่ยุ่ง แล้วดูวันนี้มันพูด!! ” น้ำเสียงผมสั่นเล็กน้อยบีบมือไอ้วินแน่น วันที่สายข่าวมาบอกเรื่องไอ้ไฟไอ้วินก็อยู่ด้วยปลอบผมอยู่เป็นชาติกว่าจะมีสติ

วันนั้นผมร้องไห้หนักมาก

บรรยากาศคึกคักในห้องกลายเป็นห้องแช่เย็นดับจิตทันที  ยิ่งผมเงียบยิ่งไม่ใช่สัญญาณที่ดี เหงื่อก็แตกพลั่กไปทีละคน

ผมเอื้อมมือไปหยิบมีดปอกผลไม้ที่อยู่บนโต๊ะกระจก พอดี

น้องเวียร์เอามาใช้ปอกแอปเปิ้ลให้ทุกคนแล้วยังไม่ได้เก็บ

“ กูให้โอกาสมึงพูดอีกครั้ง ” ควงมีดเล่นพร้อมสายตาเย็นชา “ พูดออกมา ” 

วินพยายามจะแย่งมือออกจากมือผม “ อุ่นถือของมีดคมมัน

ไม่ดีนะ ”

หันด้านแหลมคมไปทางไอ้วิน “ อย่ายุ่ง! วันนี้ถ้าไม่ได้สั่งสอน

น้องปากหมาปากแมวตัวนี้อย่ามาเรียกกูว่าธารา! ”

พี่ปายยกมือแย้ง “ ปกติเราก็เรียกมึงว่าอุ่นนะ ”

ดินกระชากชายเสื้อพี่ปายเป็นเชิงให้เงียบ ” ยังอยากมีลมหายใจก็เงียบพี่! ”

จิกตาใส่ไอ้สองผัวเมียประสาทแล้วจ้องหน้าน้องชายที่เม้มปากแน่นเหงื่อไหลหมดสภาพ “ ผมขอโทษ ผมแค่เผลอปากเอง ใครจะกล้าฆ่าอินอินได้ลงคอ ”

“ มึงก็น่าจะรู้กูไม่ได้หมายถึงเรื่องอินอินแล้ว อย่า นอก เรื่อง! ” เงียบกริบสิไอ้น้องเวร “ เรื่องที่มึงพนันรถสิบล้าน แข่งรถเถื่อนนอกกฎหมายจนรถคว่ำและมันระเบิด... มึงคิดว่าจะปิดเรื่องนี้กับกูได้เหรอ ”

“ ว่าไงนะ! ” ลมกับดินหันขวับไปมองน้องเล็กที่ซีดสนิท

“ พะ พี่รู้ได้ไง ”

“ มึงมีสิทธิ์ย้อนถามกูเหรอ ” แววตาผมวาววับขึ้นแล้วขว้างมีดออกไป “ สิ่งที่มึงควรสำนึกคือ ถ้ามึงออกมาไม่ทันแล้วตายอยู่ในกองเพลิง จะมีกี่คนที่จะเสียใจ!! ” 

พึ่บ!

“ พี่อุ่น เล่นของมีคมไม่ดีนะครับ ”

คนที่เข้ามารับมีดได้อย่างสวยงามคือเวียร์น้องชายหน้าตาย แม้จะใส่สองนิ้วรับแต่การเสียดสีและแรงขว้างมันก็ทำให้เลือดออกได้

“ ส่วนมึง ไอ้ไฟ ” เวียร์หันไปหาคนที่ถูกรุม “ พี่อุ่นพูดมาเขาห่วงมึงทั้งนั้น มึงไปรวมกลุ่มกับคนไม่ดีไม่แปลกที่พี่เขาจะโกรธ ปกติมึงฟังพี่เขาตลอด แต่หลังๆมามึงแปลกไป พี่อุ่นเขาไม่ต้องการให้มึงเป็นเด็กเป็นหมาเชื่องๆ แต่เขาต้องการน้องชายคนเดิมกลับมาต่างหาก”

“เวียร์... พี่อุ่น...” 

ชื่อกูที่สอง หมายความว่าไงไอ้ไฟ กูต้องที่หนึ่งสิ

“ มึงนอกจากเด็ก ก็ยังเป็นหมาหน้าโง่อีกนะ ” เวียร์ส่ายหน้าแล้วหันมามองผม “พี่อุ่นก็อย่าใช้อารมณ์มาก คุยกันดีๆก็ได้ครับ แล้วก็เฮีย... รู้สึกห้ามเมียตัวเองด้วย พี่ดินพี่ลมก็หัดใจเย็นด้วย โตแล้วนะครับ”

หน้าเหวอกันสิ โดนกันไปเป็นแถบ... น้องเวียร์ส่ายหน้าแล้วขอตัวเอามีดไปเก็บและทำแผลบรรยากาศมาคุเย็นยะเยือกถูกทำลายสิ้น

ไต้ฝุ่นหัวเราะนิดๆ “ โดนเด็กถอนหงอกหมดหัวกันเลยสิ ฮ่าๆ อุ๊ก! ” โดนศอกใส่ท้องทันที

“ หุบปากไปเลยไอ้ฝุ่น ” ลมลูบหน้าอย่างอับอายแล้วหันไปมองไฟ “ ไฟ ถือว่ากูขอ... เลิกแข่งรถเถอะ มึงด้วยไอ้ดิน ”

“ กูเลิกนานแล้วเว้ย ” ดินสะบัดหน้าไปมองพี่ปาย “ มีปลิงตัวใหญ่ตามทุกที่คงมีเวลาไปแข่งรถ ”

“ ก็มันอันตราย เค้าห่วงนี่น่า ” 

มึงคืนดีกันตอนไหนวะ พี่ปายยิ้มเล็กยิ้มน้อยแล้วหยิกแก้มดินเล่น

“ บรรยากาศดีๆเสียหมด โคตรเซ็ง ” ผมบ่นทั้งที่ตัวเองนั้นแหละเป็นคนทำเอง ก็จะยังบ่นอีก “ ไหนๆวันนี้กูก็ระเบิดอารมณ์แล้ว ...ไหน ใครมีคดีอะไรปิดบังกูอีก ก็พูดมา ”

นั่งถอนหายใจเฮือกใหญ่มองหน้าเรียงคนแบบมองผ่านๆแต่ก็มีคนสะดุ้งโหยงมาสามคนตามที่คิด

“ อย่าให้กูต้องเกริ่นนำแบบไอ้ไฟนะ ”


รอยยิ้มเหี้ยมฉายชัดบนใบหน้าของผมและวิน

จบคดีนอกบ้านแล้ว


ได้เวลาเคลียร์คดีที่เเสนยาวนานแล้ว... สามหมาที่น่ารัก

วินยิ้มกว้างแล้วโน้มลงมากอดคอผมมองหน้าสามหมาที่ทำหน้าอย่างกับถูกบังคับให้กินแมลงสาบ


“ เราสองคนสัญญาว่าจะนั่งฟังเงียบๆ ไม่เอาคืนหรอก ”

“ อืม ”


เอาคืนวันนี้มันน้อยไป 

กูวางแผนชุดใหญ่รอพวกมึงไว้แล้ว!!

ไม่ต้องกลัว! หึหึหึ














------------------------------

ฟิ้นจากหลุมสักที... หลุมศพอ่ะ ฮือ

ป่วยข้ามปีข้ามชาติกันเลย 

โฮ ฮืออออออออออ

ลืมเนื้อหาก็...ย้อนอ่านนะ

เค้าขอโทดดดดด ไม่อยากลงอ่ะ ใกล้จบก็ยิ่งน้ำตาพราก... ไม่อยากให้จบ 

เเต่ทุกอย่างมีเริ่มก็ต้องมีจบ... จะยืดเนื้อหาก็ไม่ได้ เเต่เราจะยืดตอนพิเศษไปแล้วกัน เเต่งเป็นภาคเป็นเเล้วกัน

รู้สึกรัก... ไม่อยากให้จบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 479 ครั้ง

250 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 21 เมษายน 2562 / 14:52
    อห เวียร์พูดทีสะเทือนไปหมดดดด
    #10178
    0
  2. #10164 K_preem (@Malonna) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 19:28
    เอาตรงๆนะไรท์อยากให้เรื่องนี้ทำเป็นซีรี่ย์มากเลยคงสนุกมากๆแน่
    #10164
    0
  3. #9809 UDiE47 (@UDiE47) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 16:59
    คิดถึงอินอินจังเลยยยย
    #9809
    0
  4. #9803 AdiOzTHELF (@AdiOzTHELF) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 23:05
    อห นุ้งเวียยยยยย เห็นเงียบๆ หนูรับมีดที่ปามาด้วยสองนิ้วได้เลยหรอลูกกก
    นี่ว่าการตายของซินดี่แอบมีเงื่อนงำ หรือจะฝีมือพี่โซ่?
    #9803
    0
  5. #9780 motanoy-naruk (@motanoy-naruk) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 15:24
    บ้านนี้น่ารักกกกก
    #9780
    0
  6. #9742 Post-It-Conan (@Post-It-Conan) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 11:33
    บ้านนี้เขาน่ารักดีค่ะ
    #9742
    0
  7. #9630 Kamobee (@BeeSangprow) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 14:25
    โหดๆทั้งนั้น 5555
    #9630
    0
  8. #9624 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 10:01
    อหหหหห
    #9624
    0
  9. #9573 Srnoey (@Srnoey) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 09:11
    มีสายยยยยย
    #9573
    0
  10. วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:37
    ฆ่าตัวตายจริงดิ ดูตงิดๆ โหดมากเลยค่ะ โหดสุดก็น้อง555 เริ่ดค่ะลูก ส่วนพี่ปายพี่ดินค่ะแบบนี้ก็ได้หรอ55 ตอนหน้าต้องสงสาร3คนพี่น้องถูกม่ะ555
    #9212
    0
  11. #8694 yamroll choco (@yamrollchoco) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 09:01
    เดี๋ยว! จะจบแล้วจริงเหรอ ทำไมนี่รู้สึกแปลกๆเรื่องที่วินดี้ฆ่าตัวตายอะ แล้วที่ตำรวจบอกว่าวินดี้สารภาพว่าหลอกให้ซีทำเรื่องร้ายๆอีก แปลกๆ พี่โซ่เป็นคนทำป่ะเนี่ย ระแวงไปหมดแล้ว
    #8694
    0
  12. #8661 -{JJ.YOY}- (@1OmiJung8) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 23:00
    ไม่อยากให้จบเลยยยย ฮืออออ รักเรื่องนี้ อยากอ่านของทุกๆคู่ ตามทุกคู่ เป็นกำลังใจให้น้าาาา แต่งทุกคู่เลย! ไฟท์!!
    #8661
    0
  13. #8642 ningthanaporn (@ningthanaporn) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 16:03
    อ่าาาถ้าจะซวยอย่างหนักนะสามหมา
    #8642
    0
  14. #8536 AnPanatda (@AnPanatda) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 17:02
    หลอกใช้คนมีอาการทางจิตนี่ต้องเลวขนาดไหน วินดี้
    #8536
    0
  15. #8519 YoSChi (@koyoty_13) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 20:27
    เรารอเรื่องนี้มานานมากกกกกกกแแ
    #8519
    0
  16. #8506 -BVR- (@o_n-l-y_) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 10:36
    คิดถึง ฮื่อออ
    #8506
    0
  17. #8490 kj.pop (@poppaep) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 00:42
    จบเถอะไรท์แล้วเปิดดรื่องย่อยเอาา สงสารรีดตาดำๆนะ
    #8490
    0
  18. #8488 JuBen (@Yrdjtsdh) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 22:26
    คิดถึงมากมายยยย
    #8488
    0
  19. #8487 pigy_tuan93ssp (@pigy_tuan93ssp) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 22:23
    คิดถึงไรท์มากกกกกฮื่อออออออ
    #8487
    0
  20. #8486 Siripone (@Siripone) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 21:17
    คิดถึงเธอหนักมากกกกกไรทนึกว่าเธอจะเทเรื่องนี้แล้วซะอีกนะ
    #8486
    0
  21. #8485 Rainbow_Jang (@bovy30) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 19:57
    คิดถึงหนักมากกกกก
    #8485
    0
  22. #8484 Devilblackfox (@yumehitotsu) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 19:55
    คิดถึงไรท์มากเลย~ รอแบบรูปเล่มอยู่น่ะ
    #8484
    0
  23. #8483 0964579954 (@0964579954) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 19:38
    คิดถึง....มากกกกกกกกกกกกกกกก
    #8483
    0
  24. #8482 Thansuk (@Thansuk) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 17:14
    คิดถึงวินอุ่นมากกกกก
    #8482
    0
  25. #8481 harmin (@harmin) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 15:35
    คิดถึงพี่อุ่นมากก //วิ่งไปกอดเเล้วก็โดนพี่วินถีบบ
    #8481
    0