[YAOI] นิเทศตัวร้าย กับ สถาปัตย์อาร์ตตัวพ่อ

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 968,841 Views

  • 10,182 Comments

  • 29,977 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    10,282

    Overall
    968,841

ตอนที่ 42 : แฝดฟราน 5 ตอน บังคับเหยื่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15608
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 321 ครั้ง
    16 ม.ค. 61


แฝดฟราน 5 
ตอน บังคับเหยื่อ




               เอ่อ... คือว่าแบบนี้มัน

                “พี่ครับ ผมเก็บให้พี่ดีกว่านะ”

                “ไม่เป็นไรพี่เก็บไวกว่า”

                ผมมองพี่ฟ้าครามที่เทเสื้อผ้าผมลงกระเป๋าเดินทางใบใหญ่แล้วถอนหายใจหนักๆ หลังจากเก็บจานมาล้างอะไรให้เรียบร้อยแล้วผมก็โดนลากมาหอพักให้มาเก็บเสื้อผ้าแบบด่วนๆเลย ส่วนพี่ท้องฟ้าก็ไปเจรจายกเลิกสัญญาเช่าหอเอาเงินมัดจำคืน

                “พี่ฟ้าคราม หยุดเลยครับ เสื้อผ้าผมพังหมดแล้ว”ว่าเสียงเขียวเมื่อชุดนักศึกษาที่อุตส่าห์รีดพี่แกทำซะเละ และก็เละมากด้วย “พี่ไปเก็บหนังสือผมบนโต๊ะแล้วกัน”

                “ให้พี่ทำเถอะฟราน แปปเดียวก็เสร็จแล้ว” เสร็จแบบเสื้อกูต้องรีดใหม่ทุกตัวไงครับ!!

                “พี่ระวังหน่อยสิ” ผมห้ามไม่ฟังสุดท้ายก็ตามไหนตามนั้น “งั้นผมเก็บพวกชีทหนังสือเรียนแล้วกัน”

                เสื้อผ้าพังยังรีดใหม่ได้ แต่ชีทขาดนี่กูตายสนิท ผมเลยไปเก็บของบนโต๊ะเองไม่นานนักพี่ท้องฟ้าก็เดินกลับเข้ามาในห้องนึกว่าจะช่วยเก็บของแต่ดัน...

                จุ๊บ

                “ทำอะไรอยู่ฟราน” กอดเอวผมแล้วขโมยหอมแก้มไปที

                “อย่าเพิ่งเล่นสิครับ รีบเก็บของเถอะ” ผมดันผลักพี่เขาออกด้วยความรู้สึกตื้นเขินและแปลกๆ “นั่น พี่ฟ้าครามจะกินหัวพี่แล้ว”

                “ช่างมันสิ วันนี้พี่ต้องเก็บแรงไว้...”

                “เงียบ! ไอ้ฟ้า”

                ผมกำลังจัดหนังสือให้มากองรวมๆกันก็หันไปมองสองคนที่เสียงดังทำไม “หือ... คืนนี้อะไรเหรอครับ เก็บแรงทำงานเหรอ”

                ถามไปตามหน้าที่เมีย... เรียกแบบนี้ได้มั้ย ระหว่างผมกับพี่เขามันเป็นความผิดพลาด ต้องมารับผิดชอบกันก็คงเพราะจิตใจที่ดีของพี่เขา ผมก็ควรจะทำหน้าที่เมียให้ดี

                ผมคิดถูกใช่มั้ยครับ

                “อ้อ คือพอดีพี่มีคุยงานเสนอโปรเจคให้ลูกค้าเย็นนี้กันน่ะ” แฝดหนึ่งว่าขึ้นแล้วตบหลังอีกคนเหมือนให้ช่วยอะไรสักอย่าง

                พี่ท้องฟ้าทำงงเล็กน้อยก่อนจะเข้าใจ “ใช่ๆ เป็นงานสำคัญมากเลย อาจจะกลับดึกนะ”

                “งั้นเหรอครับ อืม... คุยงานกับลูกค้าคงเหนื่อยแย่ แบบนี้ตอนเย็นพวกพี่ก็ไปทานข้าวกับลูกค้าสินะครับ” ผมว่าอย่างซื่อๆแล้วเอาหนังสือเรียนเก็บยัดใส่กระเป๋า

                พี่ท้องฟ้าทำหน้านิ่งๆ “ก็ประมาณนั้น พี่...”

                ผมส่ายหน้าแล้วยิ้มกว้าง “พวกพี่กำลังคิดว่าผมอยู่คนเดียวจะเหงาเหรอ ไม่ต้องห่วงครับ ผมอยู่คนเดียวจนชินแล้ว หรืออยากกินอาหารฝีมือผม ฮ่าๆ ไว้มื้อเช้าแล้วกันนะครับ”

                ทั้งคู่มองมาที่ผมด้วยแววตาประหลาดแวบหนึ่งก่อนจะเป็นปกติ

                “พูดแบบนี้ พี่ก็ไม่อยากไปคุยงานแล้วสิ” พี่ฟ้าครามร้องงอแง

                “ไม่ได้ครับ งานเลยนะ ข้าวฝีมือผมจะกลับมากินเมื่อไหร่ก็ได้” ผมพลั้งปากไปโดยไม่รู้เลยว่าวันหนึ่งจะไม่ได้ทำอาหารให้พวกเขาอีกต่อไป

                พี่ท้องฟ้ามีอาการแปลกๆเล็กน้อยก่อนจะช่วยเร่งเก็บของ “รีบเก็บของเถอะ เราต้องไปส่งฟรานแล้วต้องไปเปลี่ยนชุดอีก”

                “อ้าว แบบนี้พวกพี่ก็น่าจะมาเก็บของวันอื่นนะ” ผมรู้สึกผิดขึ้นมาเลย “เอางี้มั้ยครับ เดี๋ยวพวกพี่กลับไปก่อนพร้อมของของผม แล้วเดี๋ยวผมค่อยนั่งรถตามกลับทีหลัง”

                “ไม่ได้!” พี่ฟ้าคราม

                “ฟรานจะไปไหน!!”พี่ท้องฟ้า

                ผมทำหน้าเอ๋อใส่เล็กน้อย พี่แกจะโมโหอะไรกันวะ “ผมว่าจะเข้าไปคณะสักหน่อย”

                “มีเรื่องสำคัญเหรอ” พี่ท้องฟ้าปรับอารมณ์ให้เย็นลง

                ผมส่ายหน้า “ก็ไม่ได้มีอะไรสำคัญนะครับ เหมือนแค่โผล่หน้าไปดูรับน้องแค่นั้น”

                “งั้นไม่ต้องไปหรอก เสียเวลา”พี่ฟ้าครามตัดบท “นี่ก็เก็บของเสร็จพอดี ไปกันเถอะ”

                “อ่า...ครับ”

                ผมไม่รู้จะแย้งพี่แกยังไงก็ทำหน้าตาน่ากลัวซะไม่กล้าเถียง กลัวโดนต่อยเหมือนกันนะ เป็นเมียแต่เขาก็ซ้อมเมียได้นะ เห็นข่าวออกบ่อย

                ผมถือกระเป๋าเดินตามหลังพี่ๆต้อยๆเอี้ยวตัวหันกลับไปมองห้องพักที่เคยอยู่มาเป็นปีแล้วใจหายชะมัด

                “เหม่ออะไรอยู่ฟราน”

แม้จะมีพี่ฟ้าครามทำตัวโหดแต่พี่ท้องฟ้าก็มักจะอ่อนโยนกับผมเสมอ มันก็ไม่ได้แย่ แต่นิสัยพี่ฟ้าครามมันเป็นแบบดุๆขรึมๆน่ากลัวอยู่แล้ว เป็นข้อดีที่จะทำให้ผมแยกออกได้ว่าใครเป็นใครเพราะนิสัยต่างกันซะขนาดนี้

“ก็รู้สึกแปลกๆนะครับ อยู่หอมาตั้งนาน” ผมส่งยิ้มให้แล้วส่งกระเป๋าใส่ท้ายรถคันหรู

พี่ฟ้าครามบอกยิ้มๆ “ที่นี่เเคบจะตาย ไปอยู่บ้านเรากันดีกว่า สบายกว่าเยอะ”

บ้าน...ของเรา งั้นเหรอ

อ่า ใจเต้นแปลกๆ ช่างเถอะสงสัยเหนื่อย

“ถ้าฟรานอยากลองทำกาแฟก็ใช้อุปกรณ์ได้หมดเลยนะ หรือจะทำขนมก็มีอุปกรณ์ครบ” หลังจากขึ้นรถมาพี่ท้องฟ้าก็เริ่มชวนคุย “ยังไงก็ไม่ค่อยได้ใช้กันอยู่แล้ว”

“อ่า แล้วพวกพี่ไม่ได้ทำร้านกาแฟจริงๆเหรอ” ผมสงสัย

พี่ฟ้าครามรับหน้าที่ขับรถก็เอ่ยขึ้นบ้าง“มันเป็นแค่ความชอบเท่านั้นแหละเวลาส่วนใหญ่พวกพี่ก็หมดไปกับรับงานออกแบบ มุมกาแฟไว้รับลูกค้าที่มามากกว่า พอดีพวกพี่ไปลงเรียนทำกาแฟเพิ่มกันมาน่ะ”

“อย่างนี้เอง” ผมพยักหน้าเข้าใจแล้วยิ้มให้พวกพี่เขา จริงๆคนที่ชอบทำอาหารเครื่องดื่มมักเป็นคนที่จิตใจดีและใจเย็น แล้วทำไมพี่ฟ้าครามดูใจร้อนหว่า

สงสัยเป็นกรณียกเว้น

“จริงสิ เกือบลืมเลย”

ผมร้องทักขึ้นเสียงดังพวกพี่ที่นั่งกันอยู่เบาะหน้าก็ตกใจแล้วหันมามองถามอย่างเป็นห่วง พี่ฟ้าครามหันมาได้แปปเดียวก็ต้องหันกลับไปมองถนนต่อ

“ฟรานลืมอะไรเหรอ เสียงดังซะตกอกตกใจหมด”

“ขอโทษครับ” ผมยิ้มแห้งให้ “ผมจำได้ว่าบ้านพวกพี่มีห้องนอนแค่สองห้อง... แล้วผมจะนอนห้องไหนอ่าครับ โซฟาเหรอ”

“บ้า ใครจะให้เมียตัวเองไปนอนตากยุงเล่นข้างนอกเล่า นอนห้องพี่สิ”พี่ฟ้าครามว่าแล้วหันไปมองพี่ท้องฟ้า “มองหน้ากูทำไมครับ”

“ทำไมฟรานต้องนอนห้องมึง นอนห้องกูเว้ย”

“เป็นน้องก็ต้องเสียสละให้พี่ พี่ต้องมาก่อน”

เอ่อ...ตรรกะไหน

“มึงสิต้องเสียสละให้น้อง ฟรานนอนห้องพี่นะ” พี่ท้องฟ้าก็ไม่ได้ยอม ส่วนคนคนกลางก็ลังเลจะทำยังไงดี

เสนอยังไง พวกพี่เขาก็ไม่ยอม...

งั้นเอางี้

“นอนรวมกันสามคนดีมั้ยครับ” เสนอทางเลือกที่น่าจะเหมาะที่สุด

ฝาแฝดมองมาที่ผมเล็กน้อยแล้วมองหน้ากัน “ไม่ มี ทาง!

ผมถอนหายใจเหนื่อยแล้วนะ “ผมมีให้พี่เลือกกันสองทาง ทางแรก ผมจะนอนโซฟา ทางสอง นอนรวมสามคน”

ได้ยินเสียงโอดครวญของคนด้านหน้า “ไอ้ครามนอนดิ้น ไม่อยากนอนกับมัน”

“มึงละเมอถีบกูตกเตียงมาแล้ว” แฉความลับกันและกันเลยทีเดียว ก่อนจะเรียกผม “ไม่เอาแบบนี้ได้มั้ยฟราน”

“งั้นผมนอนโซฟา” ถึงเวลาที่ผมจะดื้อและเอาแต่ใจบ้างแล้ว “เตียงพวกพี่ก็ออกจะใหญ่นอนกันได้เป็นสิบคน นี่แค่สามคนทำไมนอนไม่ได้ครับ”

“ก็ไม่อยากนอนกับมัน” ต่างคนต่างพูดไม่พอยังชี้หน้ากันเองอีก

อ่า... นี่พี่เขาอายุมากกว่าผมจริงๆเหรอ

“แล้วแต่พวกพี่แล้วกัน ไม่อยากนอนด้วยกัน ผมก็นอนโซฟา พวกพี่ก็นอนในห้องจบ ง่ายดีสิ้นเรื่อง” ผมเหนื่อยใจแล้วนะความอดทนคนเราก็มีขีดจำกัดนะ

“ไอ้คราม มึงมานอนห้องกู” สุดท้ายพี่ท้องฟ้าก็ยอมลงให้ “หยุดๆ ไม่ต้องบอกว่าจะเอาห้องมึง ห้องมึงรกสิ้นดี เพราะงั้นมานอนห้องกู ไม่พอใจก็ไม่ต้องมานอน กูอนุญาตให้มึงนอนห้องกูแล้ว”

ผมพยักหน้า “ตามนี้ งั้นของของผมไว้ห้องพี่ท้องฟ้าเลยได้รึเปล่าครับ”

“ได้สิครับ” แล้วก็หันไปยักคิ้วให้คนพี่เล่น คนได้รับก็หน้ากระตุกทันที เอ่อ พี่เขาเป็นโรคชักกระตกเหรอ

“ครั้งนี้มึงชนะ คราวหน้ากูไม่ยอมแน่” คนพี่ว่าแล้วเลี้ยวรถเข้าโรงจอดรถ “วันพระไม่ได้มีหนเดียว”

“พรุ่งนี้วันพระครับ” ผมเอ่ยขึ้นท่ามกลางสายตามึนอึน

อ้าว ผมพูดอะไรผิดเหรอก็พี่เขาพูดถึงวันพระ ก็พรุ่งนี้วันพระเกิดพี่เขาเป็นคนตื่นเช้าตักบาตรก็จะได้เตือนไง

หรือผมคิดอะไรผิดไป

“อ่า ช่างเถอะ เข้าบ้านดีกว่า” พี่ท้องฟ้าปรับสีหน้าแล้วชวนเข้าบ้าน

ผมผงกหัวเล็กน้อยแล้วหิ้วข้าวของตามพวกเขาเข้าไปในบ้านใหม่ ผมรู้สึกไม่ค่อยชินเท่าไหร่นะ เออ จะว่าไปยังไม่ได้บอกไอ้วินเลยนี่หว่าว่าย้ายมาอยู่กับพี่เขาแล้ว จะโดนมันบ่นหูชามั้ยวะ

“แถวนี้มีร้านอะไรบ้างครับ มีซุปเปอร์อยู่ใกล้ๆมั้ย” ผมถ้าพี่ท้องฟ้าขณะที่มือก็จัดเสื้อแบ่งตู้เสื้อผ้ากับพี่ท้องฟ้าคนละครึ่ง แล้วเสื้อผ้าผมอีกครึ่งก็ต้องไปไว้ห้องพี่ฟ้าคราม

“เดินไปซ้ายห้าร้อยเมตรก็ถึงแล้ว”

“สะดวกดีแฮะ” ผมว่าอย่างสบายใจ “พี่คราม เดี๋ยวเสื้อผ้าพวกนี้ผมรีดใหม่ก่อนแล้วจะเอาไปไว้ห้องพี่นะ”

“ดีมาก เด็กดี”

เขาบอกต้องแบ่งให้เท่ากันสิ ผมล่ะเหนื่อยใจ ไม่น่าเลย...

มีผัวสองคน ลำบากใจเว้ย!!

“ฟราน เดี๋ยวพวกพี่อาบน้ำก่อนนะ” พี่ท้องฟ้าบอกแล้วพยักหน้าให้พี่ชายตัวเองกลับห้องปาบน้ำได้แล้ว

“ครับ”

ผมตอบรับไปทั้งที่ตายังคงจดจ่ออยู่กับการจดข้าวของ ในห้องเหลือผมกับพี่ท้องฟ้าสองคน พี่เขาเตรียมตัวจะอาบน้ำผมก็หันไปถาม

“วันนี้พี่จะกลับกันกี่โมงเหรอ”

“น่าจะดึก” พี่ท้องฟ้าเหมือนไม่ค่อยอยากพูดเท่าไหร่ “ฟรานนอนก่อนได้ พรุ่งนี้เรียนเช้าไม่ใช่เหรอ”

“จริงด้วย ผมลืมไปเลย” ผมยิ้มให้กับความใส่ใจของพี่แก เขาเดินมาลูบหัวผมก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป

ทีนี้ผมก็ใช้เวลากับตัวเองในการจัดของตรงนั้นตรงนี้ก่อนจะเดินออกมาดูห้องครัวที่มีอุปกรณ์ครบครันแต่ของในตู้เย็นแทบไม่มี มีแต่อะไรเนี้ย

“เอ็มร้อยห้าสิบ กี่ขวดวะ โห... สามโหล” เบิกตากว้างหลังจากนับเสร็จ “นี่กินหรืออาบกัน”

เช็กดูแล้วก็มีแต่พวกเครื่องดื่มคาเฟอีนสูง ชูกำลังไม่หลับไม่นอน และแอลกอฮอล์

“ไม่มีโกโก้ หรือน้ำหวานบ้างรึไงนะ” ผมบ่นเบาๆขณะจดรายการของที่ต้องซื้อ “อาหารก็กูอะไร มาม่า อาหารแช่แข็ง โจ๊กสำเร็จรูป แย่ๆ”

อาหารไร้คุณภาพเป็นบ้า ผมก็รู้อยู่ว่าพวกเด็กสถาปัตย์มันก็กินอะไรแบบนี้ เพราะวินเคยเล่าตอนเข้าไปห้องน้ำอุ่น มีแต่ของแบบนี้ทั้งนั้น ถามว่าทำไมมีแต่แบบนี้ มันบอกว่า ง่ายดีไม่ยุ่งยากไม่รบกวนเวลางาน

“ฟราน อยู่ไหน” เสียงพี่ฟ้าครามดังอยู่ข้างนอก ผมเลยตะโกนไปบอกอยู่ในครัว

แล้วพวกพี่เขาก็เดินเข้ามาในสภาพ...

“นี่พวกพี่จะไปคุยกับลูกค้า...ชุดนี้” ผมกวาดมองดูแล้วมันไม่ใช่ชุดทางการหรือกึ่งทางการเลย นี่มันชุดที่ยว หล่อสะบัดเลยต่างหาก

พี่ท้องฟ้าไหวไหล่ “ปกติพวกพี่ก็ไปสภาพนี้แหละ พอดีลูกค้าเป็นพวกชิวๆสบายๆ ไม่ต้องมากพิธี”

“เขาเป็นเพื่อนสนิทพี่เองแหละ แต่งชุดนอนไปยังได้” พี่ฟ้าครามว่าขำๆ ซึ่งผมก็หัวเราะตาม ก็นะ ผมจะไปคิดอะไรมากทำไม ในเมื่อคนพวกนี้เอาแน่เอานอนไม่ได้ ติสแตกเมื่อไหร่ก็ได้

“งั้นขอให้งานผ่านไปด้วยดีนะครับ”

ผมส่งยิ้มให้กำลังใจแล้วก้มหน้าจดรายการของที่ต้องซื้อเข้าบ้าน

ทำไมสายตาอิพวกพี่มันพาให้รู้สึกแปลกๆวะ จ้องทำไม ไปทำงานสิ

“แล้วนี่ฟรานทำอะไรครับ” พี่ฟ้าครามเดินเข้ามามอง “จะซื้อของเหรอ”

“ใช่ครับ มีแต่ของไม่ดีต่อสุขภาพทั้งนั้น” บุ้ยปากไปที่ตู้เย็น “พวกพี่รีบไปเถอะ เดี๋ยวสาย”

“นี่กุญแจบ้านนะ ถ้าออกไปซื้อของ ล็อคประตูให้ดีด้วยนะ”พี่ท้องฟ้าส่งกุญแจบ้านให้ผมชุดหนึ่ง “และนี่ก็บัตรพี่ ซื้อของมาตุนได้เลย เต็มที่”

“ครับ” ผมยิ้มแล้วรับบัตรการ์ดใบสวยดูแล้ววงเงินไม่น่าจะธรรมดา “ให้ผมแบบนี้จะดีเหรอ”

“ให้เงินเมียใช้ไม่ใช่เรื่องแปลกสักหน่อย”พี่ฟ้าครามว่าเสียงแง้วๆแล้วหอมแก้มผมหนัก “ไปแล้วนะครับ”

“เป็นเด็กดีนะฟราน อย่าทำบ้านเละ ฮ่าๆๆ”ตามด้วยพี่ท้องฟ้าที่เดินมาหอมแก้มอีกข้าง ผมทุบไหล่พี่เขาเบาๆที่มาหาว่าผมเป็นเด็กทำบ้านเละเวลาผู้ปกครองไม่อยู่

หลังจากล่ำลาเสร็จพวกพี่เขาก็เดินลงบันไดไปจนได้ยินเสียงรถเคลื่อนออกจากบ้าน ตอนนี้ก็เหลือแค่ผมคนเดียวกับบ้านใหญ่ ดูแล้วมันกว้างไปนะ หลังจากเช็กของกินเสร็จก็เช็กของใช้ส่วนตัว

นี่กูทำหน้าที่แม่บ้านโดยสมบูรณ์แล้วใช่มั้ยเนี่ย

“โอ๊ะ จะมืดแล้วนี่ รีบไปซื้อของดีกว่า” มัวแต่เดินไปทางนั้นทีทางนู้นทีจนลืมดูเวลา เห็นว่ามันจะมืดแล้วก็รีบหยิบกระเป๋าตังค์บัตรพี่ฟ้าแล้วก็กุญแจบ้าน

ระหว่างเดินไปซุปเปอร์มาร์เก็ตใกล้ๆก็คิดไปพลางๆ

 

ปานนี้พวกพี่เขาจะทำอะไรอยู่นะ...

ก็คงคุยงานกับลูกค้าแหละ

คิดไรมากมาย ซื้อของดีกว่า

 



---------------------------

     ฟรานฟรานน้อยเอ๊ย!







     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 321 ครั้ง

50 ความคิดเห็น

  1. #10060 sharkwowll (@phuensongkram) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 18:21
    เกลียดน้องแฝดนี้ได้ป่ะ
    #10060
    0
  2. #9908 mew_2 (@mew_2) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 20:26
    หึ!..น้องหนีขึ้นมาแล้วสึกนะแฝดนะ
    #9908
    0
  3. #9576 Srnoey (@Srnoey) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 05:59
    ออกไปล่าเหยื่อกันสิท่า
    #9576
    0
  4. #9319 Choco'l Pis (@nekoy) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 19:52
    แฝดเอ้ย เดี๋ยวเสียลูกกวางไปเถอะ จะหนาว หึ
    #9319
    0
  5. #9016 ilee2 (@ilee) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 20:51
    พาน้องมาอยู่วันแรกก็หนีเที่ยวซะแล้ว แฝดผี
    #9016
    0
  6. #8788 ramanya78979 (@ramanya78979) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 09:30
    แฝดต้องให้อิสระน้องบ้างนะเดี๋ยวกวางตื่นหนีเข้าป่าไปก่อน
    #8788
    0
  7. #8711 kunkd (@kunkd) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 20:07
    แฟดหนีเที่ยวแล้วฟรานนนนนนนนน
    #8711
    0
  8. #8709 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 18:16
    หนีออกไปเที่ยวใช่มั้ยแฝดงู ฟรานจับได้ตายแน่ๆ
    #8709
    0
  9. #8703 gaia05 (@giai05) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 15:59
    ทำไมเราคิดอิสองแฝดทันทอแหลล. มันไม่ทีงานจริงๆใช่ม่ะ เดี๋ยวเจอฤทธิ์น้องฟรานแน่แก
    #8703
    0
  10. #8697 XX_TNT_XX (@Tennis007) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 12:21
    ทำใจนะหนูมีผัวสองคนมีนจะเหนื่อยหน่อยๆ
    #8697
    0
  11. #8696 SleepyheadMania (@aumily) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 11:00
    เดึ๋ยวเจอฤทธิิ์น้องฟราน เดี๋ยวเจ๊อออออออ
    #8696
    0
  12. #8693 oilairr (@oilzsay) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 08:51
    อิพี่ๆนี่น่าตีจริงๆ
    #8693
    0
  13. #8691 9798shada (@9798shada) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 23:14
    หนีไปให้สองแฝดตามให้ตายไปเลย
    #8691
    0
  14. #8689 TukTIkinlove (@TukTIkinlove) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 20:52
    หนีให้ไกลๆเลยนะฟราน
    #8689
    0
  15. #8688 Mmer87 (@pigy_tuan93ssp) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 20:42
    เราจะฟ้องน้ำอุ่น!!!!!!!
    #8688
    0
  16. #8687 yayee25 (@yayee25) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 18:37
    หึ ที่น้องหนีไปสินะ สมน้ำหน้าาา!!!!!
    #8687
    0
  17. #8686 หางสีเงิน (@lookplapla) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 16:43
    ขอให้น้องโกรธแบบสุดๆ
    #8686
    0
  18. #8685 nuttanicha3 (@nuttanicha3) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 14:38
    2แฝดต้องโดนซักวัน ทำน้องได้ลง
    #8685
    0
  19. #8684 Tanyaporn2537 (@Tanyaporn2537) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 14:29
    งื้อสงสารน้องนะ เด่วบอกอุ่นเรย
    #8684
    0
  20. #8682 bestapinya (@bestapinya) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 12:11
    ฟรานนนนนนฉันอ่อนใจจริงๆลูก
    #8682
    0
  21. #8681 Just Right (@kae-7-) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 11:42
    คำที่ต้องแก้ไขนะคะ
    พี่ท้องห้า= ท้องฟ้า(อันนี้อ่านแล้วขำน้ำตาไหล555 ยังไม่ได้ฟรานน้อยเลยพี่แกก็ท้องห้าละ555)
    #8681
    0
  22. #8679 Austin's Lady (@jackys-lady) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 08:03
    จะบอกวินเลย ให้วินจับตีก้นซะให้เข็ด ซื่อดีนัก
    #8679
    0
  23. วันที่ 15 มกราคม 2561 / 07:31
    วงวารฟราน แฝดฟ้าระวังแม่ยกฟรานเอามีดไปแทงคอ 55555
    #8678
    0
  24. #8677 Por'z Chanprateep (@chuagporz) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 06:25
    สงสารน้องฟรานที่ต้องมาเจอคู่แฝดนรกแตกนี่จริงๆ ทั้งเจ้าชู้ ไบโพล่า โกหกหน้าตาย เอาแต่ใจ บลาๆๆๆๆ น้องควบสองได้นี่ถือเป็นยอดมนุษย์สุดๆ เลย!!!!!!!!!
    #8677
    0
  25. #8676 blackskyisfar (@blackskyisfar) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 02:08
    น่าจับมาตีนัก
    #8676
    0