[YAOI] นิเทศตัวร้าย กับ สถาปัตย์อาร์ตตัวพ่อ

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 969,879 Views

  • 10,188 Comments

  • 30,006 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    11,320

    Overall
    969,879

ตอนที่ 46 : แฝดฟราน 8 : ปัญหาที่ไม่ได้ก่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26385
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 364 ครั้ง
    3 มี.ค. 61



บทที่ 8 ปัญหาที่ไม่ได้ก่อ

 




                “ ฮ่า... สบายตัวชะมัดเลย ”


                ชูมือขึ้นบิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยขบตามเนื้อตัวสงสัยจะนอนแช่น้ำนานไปหน่อย แต่พอได้เจอน้ำเย็นๆแล้วมันสดชื่นไม่น้อยตอนนี้ก็พลอยจะทำให้ตาสว่างไปด้วย

                ตื่นเต็มตาแล้วก็ขอเดินดูความเป็นอยู่ของพวกเขาหน่อยแล้วกัน... หยิบเสื้อคลุมอาบน้ำมาสวมผูกคาดเอวไว้หลวมๆแล้วเดินออกจากห้องนอนไปยังห้องนั่งเล่น

                ดูจากของประดับบ้านพวกนี้แล้ว...

                “ เห... พวกนี้เป็นสถาปนิกเหรอ ”

                ผมพึมพำออกมาอย่างทึ่งจัดขณะดูโมเดลสวยๆตามมุมต่างๆของบ้านแล้วกลับไปดูคนที่สลบเหมือดด้วยฤทธิ์ยานอนหลับ... จะชื่นชมหรือเฉยๆดี มันดูไม่เหมาะกับหน้าพวกเขานะ

                “ ดูดีขนาดนั้นน่าจะเป็นนายแบบไม่ก็ดาราดีกว่า ”

                แต่นั้นก็ไม่ใช่เรื่องของผม

                มีชั้นสามด้วย... ข้างบนมีอะไรหว่า

                ไม่ปล่อยความอยากรู้ให้นานเกินไปจัดการสั่งขาให้เดินไปตามที่ใจคิดแล้วก็พบว่าเป็นชั้นทำงานทั้งชั้นเลย มีภาพวาดที่ถูกกางอยู่ ดูเหมือนจะยังวาดไม่เสร็จ

                “ ผมว่ามันโล่งไปนะ ” ยกยิ้มมุมปากแล้วหยิบดินสอขึ้นมาจรดลงบนกระดาษนั้น ขีดลาดไปตามภาพในหัว “ มันต้องเพิ่มต้นไม้ ”

                วาดต้นไม้ใส่เข้าไป

                “ ผมชอบต้นมะพร้าว ”

งั้นใส่ต้นมะพร้าวเข้าไป

                “ ปลูกมะม่วงด้วย จะได้ไม่ต้องซื้อ ” เวลาสุกงอมก็เก็บกินเลย

                “ แล้วก็ตรงนี้ ” เอาเป็นอะไรดี “ ปลูกสวนกุหลาบสีขาว ”

                “ ไม่ๆ เอาสวนกล้วยไม้ ”

                “ ไม่เอาอ่ะ สระว่ายน้ำดีกว่า ”

                “ แต่...ต้นลำไยก็อยากได้ ”

                “ หรือแอปเปิ้ลดี ”

                “ งั้นใส่ไปอย่างละต้น ”

                ผมวาดไปอีกสามสี่อย่างก็เต็มเฟรมภาพก่อนจะเหลือบเห็นมุมกระดาษ แบบร่างคอนบ้านตัวอย่างโครงการ...


                อุ้ย ดินสอร่วง


                “ อ่า... ” ผมกะพริบตาปริบๆ แล้วหัวเราะแห้งๆ “ วาดใหม่ก็แล้วกันนะครับ ”

                ยิ้มรู้สึกผิดแล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้แต่จังหวะที่เอื้อมไปหยิบแก้วบรั่นดีก็ดันหยิบพลาดทำให้แก้วเอนเอียงบรั่นดีเลยหกออกเล็กน้อย


                “ นี่มัน... ” เช็คเงินสดที่ยังไม่ได้เอาไปขึ้นเงินชุ่มไปด้วยเหล้าซะแล้ว


                แหม พวกเขานี่โชคไม่ดีเลยจริงๆนะ

                ผมว่าผมควรลงไปข้างล่างก่อนจะทำอะไรเสียหายเพิ่ม แต่ว่ายังไม่ได้เดินดูโมเดลเลย งั้น...เอาไว้ครั้งหน้าจะมาดูแล้วกัน

                เดินลงมาเดินสำรวจบ้านดูรูปถ่ายต่างๆที่วางตั้งโชว์อย่างเพลินตาขณะจิบเหล้าสบายอารมณ์ไปด้วย ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว

                “ ใครกัน ” เผลอสะดุดตากับรูปกรอบหนึ่งที่มีผู้หญิงหน้าตาสวยสง่าดูเด็ดเดี่ยวนั่งอยู่ตรงกลางมีฝาแฝดประกบข้าง “ แฟนเก่าเหรอ ”

                แต่มองหน้าแล้วดูจะเป็นญาติมากกว่ามั้ง หน้าคล้ายกันมากแถมเหมือนจะอายุมากกว่าด้วย เลื่อนไปดูรูปอีกก็เห็นรูปบานใหญ่เป็นรูปครอบครัวใหญ่ก็มีผู้หญิงคนนี้เช่นกัน

                “ เป็นญาติกับธารา คนที่วินชอบงั้นเหรอ ” เลิกคิ้วอย่างแปลกใจขณะจ้องมองดูใบหน้าสวยที่นิ่งกล้ามเนื้อไม่มีกระดิก ทุกวันนี้ยังสงสัยอยู่เลยว่าคนคนนี้มีอะไรให้วินชอบ “ แต่โลกกลมชะมัดเลย ”

                วางกรอบรูปในมือลงจากนั้นก็หันไปดูถ้วยรางวัลมากมาย นี่พวกมันเป็นอัจฉริยะรึไง ถ้วยอะไรจะเยอะขนาดนี้ โห แต่ถ้วยใบนี้ใหญ่จัง

                รางวัลอะไรวะ

                “ รางวัล รางวัล ” เขย่งเท้ายกตัวขึ้นเพื่อเอื้อมหยิบถ้วยรางวัล เฮ้อ ด่าตัวเองได้มั้ยที่ไม่ยอมกินนมกินแคลเซียมฟอสฟอรัสมาเยอะๆ “ ฮึบ!


                เคร้ง!


                อ้าว ฉิบหาย

                ถ้วยหล่นกระทบพื้น และหูถ้วยหลุด...

                มองซ้ายมองขวาอย่างตกใจกลัวว่าเสียงพวกนี้จะทำให้พวกนั้นตื่น เมื่อเห็นว่ายงหลับเป็นตายค่อยโล่งใจ รีบก้มเก็บซากถ้วยรางวัล

                “ มัน...ร่วงลงมาเอง ผมไม่เกี่ยว ” พึมพำว่าปฏิเสธแล้วเอามันวางไว้ตรงตู้วางของ

                ผมควรที่จะหยุดแตะข้าวของพวกเขานะ ดูเหมือนจะหยิบจะจับอะไรก็พังพินาศไปหมด

                นี่มันก็ดึกมากแล้วควรไปบำรุงหน้าแล้วนอนดีกว่า เดี๋ยวหน้าจะหมองหมด จะว่าไปก็เอาแก้วไปเก็บก่อนแล้วกัน กินแล้วก็ต้องเก็บคราวนี้ต้องระวังหน่อยสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรแตกอีก

                หลังจากล้างแก้วเสร็จก็มีสายเรียกเข้าพอดี... เดี๋ยวนี้มันดึกแล้วไม่รับไม่นอนไม่มีความเกรงใจกันเลยรึไง ไหนขอดูหน่อยสิใครโทรมา แม่จะด่าให้...


                “ อ้าว.... ว่าไงที่รัก ”


                เห็นชื่อแล้วความหงุดหงิดตกเหวทันที...

                ( มึงว่าอะไรนะ...ฟราน )

                “ ก็ทักทายที่รักไง ” เอ่ยเสียงอ่อนเสียงหวานแล้วเดินไปปิดไฟห้องครัว “ รู้ว่าผมกำลังคิดถึงอยู่ใช่มั้ยครับวิน ”

                ( ไอ้ฟราน มึงไปแดกเหล้ามาเหรอ )

                “ อย่าเพิ่งโมโหสิครับ ” ผมว่ายิ้มๆกลั้วหัวเราะเดินออกไปนอกระเบียงเพื่อรับลมสักหน่อย “ ดื่มที่บ้านน่ะ อย่าห่วงเลย ”

                ( ไม่ให้ห่วงได้ไง กินเหล้าทีไรทำตัวประหลาดทุกที ) ปลายสายบ่นกลับมา ( คราวก่อนนู้นจะปล้ำพี่ราม ล่าสุดจะปล้ำกู คราวนี้คงไม่ได้ไปคว้าใครมานะ )

                “ ก็มึงหล่อ สเปกกู ” พูดอย่างเต็มปากเต็มคำ “ เห็นแบบนี้ก็เลือกนะ ”

                ( อย่ามายุ่งกับกูเลยถ้ามึงยังอยากมีชีวิต... เมียกูโหดมาก )

                เห... ขมวดคิ้วนิดๆ “ ใคร... ตัดใจจากธาราแล้ว? ”

                ( ตัดใจพ่อมึงสิ ) อ้าว โดนด่าเฉยเลย ( เมียกูก็ธารานั้นแหละ ขออัพเดท )

                “ โห ข่าวใหม่เลยนะ ” เป็นข่าวที่ดีเลยนะ “ นึกว่าจะเอาแต่มองเขาไม่ทำอะไรซะอีก ”

                วินเป็นอีกคนที่รับรูเรื่องอีกตัวตนของผม ตอนแรกหมอนี่ดูทึ่งๆแต่ก็ไม่อะไร แถมยังดูแลผมตลอดไม่ให้ใครมายุ่งหรือวุ่นวาย ต้องขอบคุณมันแหละที่ทำให้ผมยังมีชีวิตรอดเงื้อมมือมารมาได้

                ( ช่างเรื่องกูเถอะ ) เสียงอารมณ์ดีเปลี่ยนเป็นความเครียด ( สองสามวันมานี้มึงหายหัวไปไหน แล้ววันนี้คุณป้าเจ้าของหอบอกว่ามีผู้ชายมายกเลิกสัญญาเช่าหอของมึง มันหมายความว่าไง )

                “ แล้วกูจะรู้เหรอ ” ผมเกาหัวแกรกๆอย่างมึนงง “ รอถามกูพรุ่งนี้แล้วกัน ”

                ( แล้วตอนนี้มึงนอนไหน )

                “ อืม... ” นั้นสิ เรียกว่าอะไรดี “ อ้อ บ้านผัวกูเอง ”

                ( อะไรนะ!!! )

                “ นี่ไม่เห็นต้องตะโกนเลย ” หูเกือบแตก

                ( มึงมีผัวตอนไหนไอ้ฟราน!!! )

                “ จะไปรู้เหรอ ” นั้นสิ จะไปรู้ได้ยังไง “ แต่กูมีรสนิยมที่ดีนะ หล่อทั้งคู่ ”

                ( คู่? ) มันทวนอย่างตกใจแล้วโพล่งขึ้น ( ผัวมึงชื่อฟ้าครามกับท้องฟ้ารึเปล่า!! )

                เหลือบมองโทรศัพท์ “ เก่งนี่ แสดงว่าคนรู้จัก ”

                ( มึงไปอยู่กับพวกนั้นได้ยังไง! )

                “ คงโดนหลอกมาล่ะมั้ง ” อันนี้ก็สงสัยเหมือนกัน

                ( ไอ้บ้า!! มึงอยู่ให้ห่างพวกนั้นเลยนะ!! )

                “ เรื่องเหรอ ” นานๆทีจะได้มีคนหล่อน่าเล่นด้วย ทิ้งไปตอนนี้เสียดายแย่

                ( วิน มึงจะคุยโทรศัพท์อีกนานมั้ย คุยได้แต่มือก็ตัดโมให้กูด้วย! )

                ( จ๋า... อย่าเพิ่งเกรี้ยวกราดสิ ) หือ ท่าทางเหมือนจะอยู่กับเมียเลยนะ หงอซะ ( อุ่น บ้านพี่แฝดนรกของมึงอยู่ไหน พี่มึงขโมยเพื่อนกูไปกกแล้ว นี่เรื่องใหญ่นะ! )

                ( ถ้าโมกูไม่เสร็จนะเรื่องใหญ่! )

                แล้วก็มีเสียงแว่วคนทะเลาะกันมาตามสาย... อ่า ผมไม่ทำข้าวของพัง ก็ทำครอบครัวเขาพังเหรอเนี่ย

                ( ไม่รู้แหละ พรุ่งนี้มึงต้องพากูไปบ้านพี่มึง พี่มึงหลอกล่อเพื่อนกู! )

                ( เพื่อนมึงโง่มั้ยล่ะ กูก็เตือนแล้ว )

                ...เหมือนจะโดนด่า รู้สึกเจ็บจี๊ด

                ( แต่นั่นเพื่อนกูนะ ฤฏโยขำฤฏฆฑฎฟกำหกฟ ) วินลากยาวอะไรของมันไม่รู้ผมก็ยังคงถือสายฟัง

                เหมือนธาราจะรำคาญก็เลยตัดบทจำใจ ( เออ! เดี๋ยวพรุ่งนี้กูพาไปเผาบ้านพวกมัน! ห่าราก... รำคาญ )

                “ ไม่มีอะไรแล้วกูวางสายนะ ”

                ( สัด ยังคุยไม่จบ! )

                “ ...นี่ให้กูพักเถอะ กูยิ่งเมื่อยเนื้อเมื่อยตัวปวดสะโพกอยู่ ” พอดีเดินชนขอบโต๊ะส่วนที่โดนเป็นสะโพกพอดี

                ( นี่มันแดกมึงแล้วเหรอ กูจะไปเอาเลือดหัวมันออก!! )

                “ เออๆ แล้วแต่มึงเถอะ กูไปนอนแล้ว ”

                ( เดี๋ยว! )

                ไม่เดี๋ยวแล้ว กูง่วง

ถอนหายใจเล็กน้อยแล้วหมุนตัวกลับเข้าไปในบ้านขณะเดินผ่านโซฟาที่มีฝาแฝดนอนอยู่แล้วอมยิ้มเวลานอนก็ดูน่ารักดีนะแต่ท่าทางจะหนาวนะนอนข้างนอกแบบนี้...

                แถมผมก็ไม่ใช่คนใจร้าย

                เข้าไปในห้องนอนแล้วออกมาอีกครั้งพร้อมผ้าห่มสองผืน...


                “ ฝันดีนะครับ นอนพักผ่อนเยอะๆ ”

                “ .... ”

                “ เพราะเช้านี้พวกคุณต้องปวดหัวกันมากแน่ๆ ”

                “ ... ”

                “ แล้วเจอกันคราวหน้านะครับ อย่าลืมคิดถึงผมนะ:) 

 

                ผมว่าพวกเขาน่าจะจดจำผมไปจนตายแน่ๆ








----ต่อ------------------







ฟราน...

ฟราน

เสียงอะไรนะรบกวนการนอนชะมัด...พลิกตัวหนีเสียงเรียกน่าหนวกหูแต่ต่อมาไม่ใช่แค่เสียงแต่แรงสั่นสะเทือนระดับแปดริกเตอร์ทำให้ผมสะลึมสะลือขึ้นมา

งื้อ... ผมง่วง

ฟราน ตื่นเดี๋ยวนี้ เรามีเรื่องต้องคุยกัน

นอน จานอน ” บ่นอู้อี้แล้วมุดเข้าที่นอนด้วยความหนาวกายสงสัยจะเปิดแอร์เย็นไปหน่อย แต่ดูเหมือนพวกพี่แฝดจะไม่ลดละความพยายาม

ตื่น ฟรานมาคุยกันเดี๋ยวนี้

ถ้าไม่ตื่นพี่จะ...

ไม่ต้องจบประโยคริมฝีปากของใครสักคนกระแทกลงมาบนหลังคอผมแล้วกัดอย่างแรง

โอ๊ย! ” ตื่นแล้ว ตื่นเต็มตาเลยเนี่ย ตื่นแล้วครับ ตื่นแล้ว

บอกว่าตื่นแล้วแต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยคอผมสักที นี่พวกพี่เขาหิวขขนาดนี้เลยเหรอ แต่ว่าเนื้อผมมันไม่อร่อยหรอกนะครับ ผมกัดฟันแล้วหันไปทางพี่ฟ้าครามที่ยืนกอดอกมองอยู่อย่างขอความช่วยเหลือ

ไง ตื่นแล้วเหรอ ไอ้ตัวแสบ นี่คือคำทักทายเหรอ

พี่ฟ้าคราม ช่วยเอาพี่ท้องฟ้าออกไปที ผมเจ็บ โอดครวญจากความแสบที่หลังคอนี่เขากัดจนผมได้เลือดเลยเหรอ ไปโกรธแค้นอะไรผมมาเนี่ย ผมหายใจไม่ออก หนัก

อีกนิด ดูพี่เขาสิยังไม่ยอมลุกซ้ำยังแลบลิ้นมาเลียแผลตรงคอก่อนจนพอใจแล้วจึงลุกออกจากตัวผม

 ยกมือขึ้นกุมหลังคอแล้วค่อยๆลุกขึ้นนั่ง... มองดูหน้าพี่แฝดทั้งสอง... เอ๋ นอนไม่พอเหรอถึงได้ดูหงุดหงิด แต่ว่าผมก็ไม่ได้ไปปลุกเขานี่แล้วจะตื่นมาทำไมกัน

มองหานาฬิกาก็บอกว่าหกโมงเช้า... พวกพี่จะตื่นมาตักบาตรเหรอ ไม่บอกจะได้ไปหุงข้าวไว้ให้

พวกพี่... หาวว โวยวายอะไรกันแต่เช้าครับ ผมปิดปากหาววอดแล้วปรือตาง่วงๆให้ลืมขึ้น เช้าอยู่เลย ขอนอนก่อนได้มั้ยครับ

จะล้มตัวนอนไอ้พี่ฟ้าครามก็ดึงแขนรั้งผมไว้ก่อน ผมจะงอแงแล้วนะ

เมื่อคืนทำไว้แสบมากนะ ทำไมต้องขึ้นเสียงด้วยล่ะ

ผูกคิ้วเข้าหากันแล้วนึก...เมื่อคืน เมื่อคืน..ผมกลับมาได้ยังไงแล้วตอนไหน

แต่ว่าก่อนจะถามผม ผมขอถามก่อนนะ เสียงผมจริงจังขึ้นนิดนึง ผมกลับมาตอนไหนเหรอ

จำไม่ได้? ”

จำได้จะถามเหรอครับ

เมื่อคืนพวกพี่ก็พากลับมานี่แหละ พี่ท้องฟ้าตอบอย่างเหนื่อยๆแล้วนั่งลงปลายเตียง ฟรานเมา คงจำไม่ได้เท่าไหร่

จริงด้วย เมื่อคืนผมเผลอดื่มเหล้าไป เกาแก้มอย่างอายๆ เวลาเมา ผมก็แปลกๆไป ถ้าทำอะไรแปลกๆใส่ก็ขอโทษนะครับ

ทั้งคู่มองหน้ากันแล้วมองหน้าผม ตัดสินใจถาม แล้ว...เป็นแบบนั้นทุกครั้งที่กินเหล้าเหรอ? ”

ก็คงแบบนั้นมั้งครับ ทำหน้ามุ่ยไม่ชอบใจแต่ก็ต้องขอบคุณพี่เขาเหมือนกัน ใครเป็นคนเปลี่ยนชุดให้ผมเหรอ เนี่ย ผมนอนสบายมากเลย เช็ดตัวให้ด้วยเหรอแต่เหมือนอาบน้ำใหม่เลยถึงว่ามันสบายมากๆ ขอบคุณนะครับ

พี่ทำให้เอง! ” แล้วทำไมต้องแย่งกันด้วย

หรือสงสัยผมเมาหนักจนต้องช่วยกันสองคน โห เวลาเมาผมแรงเยอะเหรอ

ทั้งคู่ใจดีจังเลย ผมฉีกยิ้มซื่อแล้วเริ่มหายง่วงขึ้นมาบ้าง ว่าแต่งานเมื่อคืนเป็นยังไงบ้างครับ

เงียบ “ ... ”

ทำไมพอถามถึงงานเมื่อคืนพี่ต้องเงียบกันล่ะ

นี่งานไม่ผ่านเหรอครับ ผมสลดลงเล็กน้อยเป็นเพราะผมเข้าไปขัดงานรึเปล่านะ อ่า เดี๋ยวมื้อเช้าผมไปทำของโปรดให้แล้วกันนะครับ ถือว่าเป็นการปลอบใจชดเชยให้แล้วกัน

“ ฟราน พี่ว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันก่อนนะ ”

ผมที่กำลังจะลุกไปล้างหน้าล้างตาเพื่อเข้าครัวถูกพี่แฝดแกดึงให้นั่งลงบนเตียงต่อ

“ พี่ว่าเรายังมีเรื่องที่ต้องคุยนะ ”

“ คุยอะไรเหรอครับ ” ผมทำหน้าฉงนใจ

“ เวลาเมารู้ตัวรึเปล่าว่าทำอะไรพวกพี่ไว้ ”

พี่ฟ้าครามยื่นมือมาเกลี่ยแก้มเนียน “แสบใช้ได้เลย ”

“ เอ่อ ผม ผมไม่รู้ตัวครับ ” แง ผมเมา ผมไม่รู้

“ วางยานอนหลับพวกพี่ คิดว่าจะรอดเหรอครับ ”

...เอ่อ นี่ผมทำอะไรร้ายแรงขนาดนั้นเหรอเหรอ

“ ยั่วกันไม่น้อยเลยนะ ”

อ้าปากค้าง “ หา! หมอนั่นทำขนาดนั้นเลยเหรอ! ” ไอ้บ้า ไอ้เวร ไอ้ชั่ว มึงหาเรื่องอะไรให้กูเนี่ย รีบจับหน้าอกตัวเองแล้วสำรวจตัวเอง แม่งที่เปลี่ยนเสื้อผ้าให้ผมไม่ใช่ว่าพวกพี่เขาทำ...ว๊ากกก อีกแล้วเหรอ!

พี่ท้องฟ้าถามแทรกแล้วดึงมือผมที่สาละวนตามตัวอยู่ให้หยุด “ หมอนั่น...หมายความว่ายังไง ”

“ เปล่าครับ ไม่มีอะไร ” ลู่ไหล่ลงนิดๆ “ ผมไป ไปทำอาหารแล้ว!

“ เดี๋ยว ฟราน!

ผมไม่อยากให้ใครมามองผมประหลาดและไม่พร้อมบอกพวกเขาด้วย ...เพราะผมไม่มั่นใจว่าถ้าบอกไปแล้วพวกเขาจะไม่มอมเหล้าผมใช่มั้ย เพราะเคยมีรุ่นพี่รู้ความลับผมแล้วมอมเหล้ากะจะมีเซ็กส์กับผมในบุคลิกที่ร้อนแรงแถมยังเข้าถึงตัวง่ายด้วยเวลาผมเมา

แต่ตอนนี้รุ่นพี่คนนั้นก็ไม่อยู่แล้ว โดนไอ้วินเตะโด่งไปนานแล้วล่ะ

“ ฟราน มาคุยกันก่อน ” จะตามมาทำไม! “ เฮ้ย ไอ้คราม ถ้วยรางวัลมึงนี่!

ผมชะงักเท้าแล้วหันไปหาเสียงตกใจนั้นก็พบว่าพี่แฝดแกกำลังยืนค้างอยู่ตรงหน้าถ้วยรางวัลแตกๆ เอ่อ... อันนั้นผมก็ไม่รู้เรื่อง

เดี๋ยวๆ แล้วทำไมต้องหันมาจ้องผมด้วยสายตาน่ากลัวขนาดนั้น

“ เมื่อวานตอนกลับมามันยังไม่แตก ”

“ มันคงแตกหลังจากที่พวกเราโดนวางยานอนหลับ... ”

ผมรีบโบกมือปฏิเสธ “ ผมไม่รู้เรื่องนะ! ” ว่าจบแล้วหนีไปยังห้องครัวทันที

“ ไอ้ฟ้า กูขึ้นไปเช็กข้างบนก่อน ไอ้ตัวแสบมันสร้างวีรกรรมอะไรไว้ข้างบนรึเปล่าวะ ” พี่ฟ้าครามว่าเสียงเข้มแล้วรีบขึ้นได้ดูงานชั้นบน “ มึงไปจับตาดูน้องก่อนไป ”

ฮือ ผมไม่รู้เรื่องเลยนะ ...อยากจะด่ามัน แต่มันที่ว่าก็คือผมเอง จะให้ทำยังไง ถึงจะว่าว่าผมไม่ได้ทำแต่คนทำมันก็ผมแต่เป็นผมที่ไม่มีสติเนี่ยนะ

โอ๊ยยย ทำไมผมต้องตื่นมารับผิดชอบอะไรพวกนี้ด้วย

“ ตัวแสบ ” ปลายจมูกโด่งแตะลงที่ใบหูทำให้ผมสะดุ้งโหยงรีบปล่อยมือที่กำลังหั่นซอยผัก

“ พี่ท้องฟ้า ขยับออกไปครับ ”

“ ไม่ได้ พี่ต้อองมาคุมเรา เกิดทำอะไรเสียหายจะได้คิดบัญชีถูก ” น้ำเสียงทุ้มดังกังวานไปทั่วสมอง “ แน่นอนว่าจะคิดทบต้นทบเพิ่มดอกไปอีกแน่ ”

“ พี่จะถือสาอะไรคนเมาครับ ” เคยได้ยินสุภาษิตที่ว่าอย่าถือคนบ้าอย่าเอาผิดคนมาปะพี่

“ ฟรานไอ้ตัวแสบ!! ” ระหว่างที่กำลังต่อสู้กับพี่ท้องฟ้าอยู่ อีกคนก็รีบมาเสริมทัพด้วยใบหน้าหงุดหงิดในมือมีกระดาษแผ่นใหญ่ถืออยู่ “ ทีหลังอย่าให้น้องมันกินเหล้าเลย ถ้ากินแล้วจะทำขอองพังขนาดนี้ ”

“ น้องทำอะไรพังอีก ” เลื้อยมือมาล็อกคอผม “ ต้องทำโทษแล้วล่ะมั้ง ”

“ ฮือ ไม่เอานะครับ ” ส่ายหน้าชุดใหญ่เริ่มจะกลัวแล้วนะ

“ งานพังบ้านจัดสรรโครงการใหม่ อย่างเละ ” มือใหญ่วางภาพที่ถูกขีดเขียนอย่างเลอะเทอะลงบนโต๊ะที่มีไว้วางอุปกรณ์ทำอาหาร จากนั้นก็วางเช็คเงินลง “ แถมยังทำเหล้าหกใส่เช็คเงินอีก ”

“ ว่าไงนะ! ” พี่ท้องฟ้ารีบพุ่งไปหาเช็คเงินก่อนเป็นอันดับแรกและเข่าอ่อน “ ฮึก เจ็ดหมื่น เจ็ดหมื่นของกู!

ขอสลายหายตัวไปเลยได้มั้ย ไม่กล้าสู้หน้าแล้วเว้ย!

“ ฟราน... ” อย่าเรียกกันเสียงต่ำแบบนั้นได้มั้ย “ มาให้ทำโทษเลยนะ! พวกพี่โกรธจริงๆแล้วนะ ”

เดี๋ยวกูโอนให้ก็ได้เว้ย! ว้ากกก!

“ เฮ้ย ไม่เอา! ” ผมดิ้นทันทีตามสัญชาตญาณเอาตัวรอด พี่ฟ้าครามเข้ามารัดกอดตัวผมแล้วลากออกจากห้องครัว “ เดี๋ยวพี่ เดี๋ยว! ผมต้องทำข้าวเช้านะ พี่ พี่ไม่หิวกันเหรอ!

“ หิว ”

“ หิวก็ปะ... ”

“ แต่พวกพี่จะกินฟรานแทนมื้อเช้า เสร็จแน่ไอ้ตัวแสบ ”

“ เฮ้ยๆ แต่ผมมีเรียนนะวันนี้ ”

หูพวกพี่เขาดับสนิท “ ไม่สนครับ ทำของพวกพี่พังต้องรับผิดชอบ ” ร่างของผมถูกวางลงบนโต๊ะกินข้าว พยายามขืนตัวแต่ก็สู้แรงของพวกพี่เขาสองคนไม่ได้เลยถูกกดลงให้นอนราบไปกับโต๊ะ เดี๋ยวนะ คือเอาจริงดิ!

“ พี่... ” ยกมือขึ้นปัดฝ่ามือร้อนของพี่ฟ้าครามที่กำลังพยายามจะแกะกระดุมเสื้อของผม “ อย่า ”

“ เด็กซนต้องโดนลงโทษ พวกพี่ใจดีมาเยอะแล้วนะฟราน ” แววตาพี่ฟ้าครามเข้มขึ้น “ เมื่อคืนมาลูบคมพวกพี่ทำไม หือ? ”

กูไม่ได้ทำเว้ย กูไม่มีสติ๊!!

แค่คิดว่าโดนพวกพี่เขาโกรธผมก็รู้สึกจุกในอกแล้ว จะอ้าปากขอโทษแต่พี่ท้องฟ้าก็ประกบจูบลงมาอย่างเอาแต่ใจคล้ายมีความหงุดหงิดผสมอยู่ กลีบปากบางถูกจูบจนช้ำเรียวลิ้นแลบเลียคล้ายแมวก่อนจะกดลงมาเบาๆบดไปมาอย่างอ่อนโยนเหมือนจะให้ผมยอมเปิดปากเอง แต่ผมกลับเม้มแน่นขึ้น

มัวแต่กังวลปากอยู่ก็ลืมพี่ฟ้าครามไปสนิท เสื้อผมถูกกระชากออกไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ความรู้สึกร้อนวาบตรงหัวนมเกิดขึ้นทันทีโพรงบ้านร้อนระอุกำลังดูดดึงเล่นความรู้สึกวาบหวิวถูกส่งมาให้อย่างต่อเนื่อง เฮ้ย รุมกันแบบนี้ใครจะไปทนไหว

“ อื้อ ”

ขาจะดีดหรือถีบพี่แกก็ไม่ได้ในเมื่อตัวพี่ฟ้าครามเข้ามาแทรกกลางตัวเลยขยับไม่ได้... ในขณะที่กำลังจะจำนน ฟ้าก็ส่งคนมาช่วยผมแล้ว


โครม!

 

“ ทักทาย ”

                ร่างของพี่ฟ้าครามปลิวไปกระแทกผนังอย่างแรงด้วยฝีมือของผู้ชายร่างสูงโปร่งในชุดนอนเต็มยศ ดวงตาเรียวสวยเป็นเอกลักษณ์ปรือมองทุกอย่างรอบตัวอย่างเฉยชา เขาปิดปากหาวแล้วเดินเอื่อยๆมาดึงพี่ท้องฟ้าออกจากผมแล้วเหวี่ยงไปชนกับแฝดคนพี่

                “ อะ อุ่น มาได้ยังไง ” ผมถามเสียงสั่นรู้สึกน้ำตาจะไหล โอ๊ยยย พ่อเทพบุตรนางฟ้าเทวดาของผม มาทันเวลาพอดีเลย ไอ้วิน เมียมึงแสนดีมาก

                “ กูไม่เดินมาหรอกน่า ” หันไปทางบันได “ ไอ้วิน กูบอกให้มึงชงกาแฟแค่นี้ ทำไมนาน!

                “ เว้ย! มึงสั่งเมนูสตาร์บัคมาขึ้นว่าทำง่ายมั้ยเล่า ” เสียงเพื่อนสนิทของผมดังมาจากด้านล่าง ส่วนของด้านล่างมีเคาน์เตอร์กาแฟพร้อมอุปกรณ์ครบ ปานนี้คงกำลังควานหากาแฟอยู่แน่

                “ อุ่นมาทำไม ” พี่ฟ้าครามดูจะหงุดหงิดที่โดนขัดจังหวะก็ยังคงมีเสียงแข็งๆ “ ไม่เห็นรึไงว่าทำอะไรอยู่ ”

พ่อพระมาโปรดถอนหายใจแล้วหันไปตอบ “ เห็น แต่มึงจะให้น้องมึงมายืนดูหนังสดจนจบแล้วค่อยพูดว่า เฮ้ย เสร็จกิจแล้วใช่ปะ เออ มาคุยธุระกัน ”

ประชดซะ... แต่ผมก็หน้าแดงวาบเผลอคิดตาม แบบนี้อุ่นก็เห็นผมในตอนน่าอายหมดแล้วสิ ฮือ กูจะเอาหน้าไปเก็บไว้ที่ไหน

“ แล้วมีธุระอะไร ” เสียงนุ่มของพี่ท้องฟ้าว่าแล้วเดินกลับมาหาผมหยิบเสื้อที่ตกเสื้อขึ้นมาสวมให้ผมราวกับว่าไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น พี่แกหน้าด้านหรือผมหน้าบาง

“ มาหาข้าวฟรีกิน ”

แฝดพี่เลิกคิ้ว “ แล้วจำเป็นต้องมาถึงนี่เหรอ ”

“ บ้านพี่กับหอเรามันไม่ได้ใกล้กันเลยนะ ” แฝดน้องว่าเสริม

“ แล้วไง ” การเถียงกับน้ำอุ่นมันไม่ได้มีอะไรดีเลย “ ฟรานไปทำข้าวเช้า เผื่อพวกกูสองคนด้วย ”

“ เอ่อ ” จะหันไปถามหาความเห็นเจ้าของบ้านก็พบว่าสายตาเหี้ยมของคนเผด็จการจ้องอยู่ก็เลยต้อง “ ได้ๆ จะเอาอะไรเป็นพิเศษมั้ย ” เปล่ากลัวน้องมันนะ

แค่รักชีวิต

“ ขอข้าวผัดกุ้ง ส่วนไอ้วินเอาอะไรก็ได้ ถ้าไม่เปลืองน้ำปลาข้าวเปล่า ” ว่าจบก็เดินไปโซฟาทิ้งนอน ส่วนผมก็หันไปมองหน้าพี่แฝดเล็กน้อยแต่พอเจอสายตาร้อนๆของเขาแล้วก็ร้อนวาบไปทั่วหน้า

“ ห้อยพระวัดไหน รอดตลอด ” เดินมาดีดหน้าผากผมอย่างหมั่นไส้

“ แอบสักยันต์มารึเปล่า ดวงดีไปนะ ” นี่ก็บิดแก้มผมอย่างแรง “ แต่ก็...ดวงดีได้ไม่นานหรอก เพราะขีดความอดทนพวกพี่ก็ไม่ได้สูงมากนะน้องฟราน...เมียตัวแสบ ”

ผมจะรอดไปได้สักกี่น้ำวะ...

“ ไปทำข้าวเช้าเถอะ ” พี่ฟ้าครามว่าเสียงเรียบแล้วมองข้ามหัวผมไป “ ตอนแรกว่าจะไปช่วยทำอาหารสักหน่อยแต่ดูเหมือนว่ามีคนจะคุยธุระด้วยซะแล้ว ”

หันคอไปมองด้านหลังก็เห็นว่าเป็นวินเพื่อนสนิทผมเอง...สีหน้าเรียบนิ่งไร้รอยยิ้มประดับหน้าแววตามืดดำสนิทจ้องมองไปยังฝาแฝดด้วยความรู้สึกที่เดาไม่ได้ วินเบือนหน้าไปทางอุ่นแล้วฉีกยิ้มร่าเริง

“ อุ่นจ๋า กาแฟที่สั่งได้แล้ว ชงด้วยหัวใจเยยยย ”

วินเป็นคนที่น่ากลัวนะ... ใบหน้ายิ้มแย้มของมันก็ไม่รู้ว่าจริงๆคิดอะไรอยู่ แต่สิ่งเดียวที่มั่นใจคือเวลาอยู่กับน้ำอุ่น ผมแล้วก็ไต้ฝุ่นมันไม่เคยหลอกอะไร แต่กับคนอื่นอันนี้ไม่รู้ ส่วนเหตุผลที่มันบอกว่าไม่ควรจะหลอกผมคือ ผมโง่จนน่าสมเพช สงสาร... ชีช้ำปลาเก๋าฉู่ฉี่มาก

“ เออ มีอะไรจะคุยกับพี่กูก็เชิญ กูจะนอน ”

วินพูดอะไรงุ้งงิ้งอีกหลายประโยคก่อนจะโดนหมอนอิงฟาดไล่ออกมา เจ้าตัวหัวเราะแล้วค่อยเดินกลับมาหาพวกผม สีหน้าขี้เล่นกลับไปนิ่งตามเดิม ส่วนผมไม่ค่อยชอบเวลาที่วินเป็นแบบนี้อยู่แล้วเลยเข้าครัวไปเงียบๆ


“ ผมว่าพวกเราไปคุยกันข้างล่างแล้วกัน ”

            

                   จะคุยกันดีๆได้ใช่มั้ยนะ

                ผมไปทำอาหารก่อนดีกว่า ขืนช้า น้ำอุ่นได้แดกหัวผมแน่ๆ

 

 





                “ ทำไมถึงมาที่นี่ ”

                ผมพิงกำแพงถามอีกฝ่ายอย่างตรงไปตรงมา รู้สึกว่านี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้คุยกับวินตรงๆ ส่วนท้องฟ้าก็ทำเพียงมองนิ่งๆปล่อยให้ผมพูด วินนั่งอยู่ตรงโซฟาด้วยสีหน้าตึงเรียบเดาความคิดไม่ออก

                แต่ก็คงมาเพราะเมียตัวแสบข้างบนแน่ๆ แม่งเอ๊ย โดนเมียวางยานอนหลับถ้ารู้ไปถึงหูคนอื่นพวกผมคงอายจนแทรกแผ่นดินหนีแน่ๆ เมื่อคืนอุตส่าห์คิดแล้วว่าจะได้กินลูกกวางแต่ก็ชวด

                พอตอนเช้ากะจะลงโทษก็...ชวด

                พวกผมไม่ใช่พญานกนะเฮ้ย

                ความหงุดหงิดและความอดทนพวกผมก็เริ่มจะน้อยลงเรื่อยๆแล้วนะ ฟรานแม่งแสบกว่าที่คิดเยอะงานพวกผมโปรเจคใหญ่ก็พังพินาศ เช็คเงินก็ศูนย์ บ้าเอ๊ย น้องจงใจเอาคืนเปล่าวะ

                เมาแล้วบ้าจริงๆเมียกู

                แล้วนี่ไอ้คนตรงหน้าผมจะมองอีกนานมั้ยวะ หมั่นไส้หน้าจะแย่แล้ว

                “ แค่จะมาเอาตัวเพื่อนผมคืน ”

                ขยับคิ้วขึ้นมาเล็กน้อยแล้วยกแขนกอดอก “ ทำไมต้องคืน ”

                “ มันไม่ใช่คนที่พวกพี่จะมาล้อเล่นด้วย ” คำพูดเชือดเฉือนไม่น้อย “ ถ้าอยากได้ของเล่นก็ไปหาที่อื่น ”

                ท้องฟ้าหัวเราะในลำคอเบาๆ “ แล้วทำไมพวกฉันต้องฟัง ”

              

            “ ถ้าแค่ต้องการเอาเพื่อนผมมาต่อรอง... ” แววตาคมดูวาวโรจน์ขึ้นอีกขั้น “ ก็เลิกซะ ”


                “ ฉันไม่จำเป็นต้องฟัง ”ผมแสยะยิ้มอย่างน่ารังเกียจ “ พวกฉันชอบฟราน ผิดเหรอที่จะพาน้องมาอยู่ด้วย ”

                แอบเห็นคิ้วเข้มของคนฟังกระตุก “ พวกพี่ยังเล่นสกปรกไม่เลิกใช่มั้ย ” วินคำรามเสียงต่ำจนพวกผมลอบยิ้ม

                น้องผมเห็นแบบนั้นแล้วยิ่งอารมณ์ดีเริ่มจะเข้าแทรกร่วมบทสนทนา

“ น่า... จะดูแลให้อย่างดี ” มองเพดานเล็กน้อย “ อย่ามองพวกฉันแง่ร้ายนักสิ ”

“ สิ่งที่ทำอยู่คงมองว่าดีได้งั้นเหรอ ” วินเองก็ควบคุมอารมณ์ได้ดีไม่น้อย “ คืนฟรานมาซะ ”

ผมหยุดยิ้มแล้วก้มหน้ามองเด็กตรงหน้าที่นั่งอยู่ด้วยเสียงเย็นชา...


“ คืน...น้ำอุ่นของพวกฉันมาก่อน ”

 

แววคู่นั้นสั่นระริกพร้อมกับเม้มปากแน่นเสียงกัดฟันนี่ดังมาถึงหูเลย น่าจะโกรธควันออกหูซะแล้ว

“ ไม่แน่ว่าถ้าคืนน้ำอุ่นมา ฉันอาจจะยอมปล่อยฟรานแล้วก็.... ” ใครกันนะ อืม อ้อ ใช่ “ เวียร์... น้องสุดที่รักของแกก็ได้ ”

ใช่... บางทีพวกผมอาจจะคืนให้ แต่ก็แค่อาจจะเท่านั้น


ปึก!


แผ่นของผมกระแทกกับกำแพงอย่างแรง ใบหน้าหล่อเริ่มแดงก่ำไปด้วยไฟแห่งความโกรธ... ผมว่าวินเป็นคนที่ดีคนหนึ่งนะแต่ว่ามันก็เป็นคนอันตรายมากเหมือนกัน ถึงมันจะไม่ใช่คนที่ทำร้ายอุ่นโดยตรงแต่มันจะต้องเป็นคนที่พาเรื่องวุ่นวายมาให้น้องผมแน่ๆ

“ พวกพี่คิดจะบีบผมไปถึงไหน ”

“ จนกว่าแกจะออกห่าง ออกไปจากชีวิตน้องฉันสักที ” ผลักอกมันออกไป “ ถ้าแกไป พวกฉันจะไม่ยุ่งกับแกอีก ”

“ คิดว่าแค่นี้จะทำให้ผมเลิกยุ่งกับอุ่นรึไง ”

ก็คิดว่ามากพอนะ แต่ว่าวินมันก็ไม่ยอมเหมือนกัน  

“ นั่นมันก็แล้วแต่แกเลย จะทำอะไรก็ทำ ” ท้องฟ้าว่าอย่างสบายใจ “ พวกฉันก็ไม่รับประกันว่าจะไม่ทำอะไรเพื่อนกับน้องของแกเหมือนกัน ”

วินถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วมองไปนอกหน้าต่างคล้ายจะสงบใจ

“ ...งั้นผมจะไม่รับประกันเหมือนกัน ”

รับประกันอะไรวะ

“ ไอ้ไฟน่ะ...มันโง่กว่าเวียร์เยอะ ” รอยยิ้มมันโคตรน่าถีบเลยจริงๆ “ ผมไม่ห่วงหรอก ”

พวกผมชะงักแล้วนิ่ง...ก็จริง น้องไอ้วินมันก็นิสัยไม่ผิดจากพี่มันเลย เคี้ยวไม่ได้ง่ายๆ

แต่พวกผมก็ยังมีฟราน เพื่อนสนิทของมันอยู่


“ ส่วนฟราน... ”

“ ... ”

“ มันไม่ต้องทำอะไรมากก็คงทำให้พวกพี่หลงรักมันได้แล้ว ”


รอยยิ้มมั่นใจของไอ้วินไม่ได้ทำให้พวกผมรู้สึกร้อนรนใดๆกลับคิดว่ามันคือสิ่งที่โง่เง่าที่สุดเท่าที่ได้ยินมา

“ คิดว่าเด็กคนนั้นมีอะไรดีพอที่จะทำให้พวกฉันรักได้รึไง ”

ก็แค่ถูกใจ...

“ ...”

“ ไม่มีวันนั้นหรอก ”

วินขยับปากคลี่ยิ้มกวนประสาท “ จะบอกอะไรให้นะ ”


“ คนที่พูดแบบนี้ ”

“ ... ”

“ มักกลืนน้ำลายตัวเองในตอนสุดท้ายเสมอ ”

 

 

  




--------------

การเริ่มต้นของพวกเขาไม่ใช่สิ่งที่หอมหวานนัก
ตามชื่อตอน... ปัญหาจริงๆที่ฟรานไม่ได้ก่อ
#ฟรานคนซื่อ
ช่วงนี้จัดส่งหนังสือเเละปั่นเล่มฟรานกับพี่ปายหนักหน่วง
ไฟล์วินอุ่นอยู่ในคอมใหญ่ตอนนี้ส่งซ่อมอยู่ ใช้เเต่โน้ตบุ๊ค รอก่อนเน้อ
พูดคุยกันเเท็กนี้น่าาา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 364 ครั้ง

64 ความคิดเห็น

  1. #9969 Xakas (@nattarikaair9) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 16:03
    วินเป็นคนที่เรารักมาก แบบ ชอบคาแร็คของตัวละครแบบนี้สุดๆ
    #9969
    0
  2. #9874 THIRDJK (@thirdthirddddddd) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 11:02
    ชอบเรื่องนี้โอ๊ยย ไรท์น่าจะแยก55
    #9874
    0
  3. #9845 0818770547 (@0818770547) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 15:45

    ทำมัยๆๆๆ มีแต่คนรุมวินอุ่นกัน อย่าทำเด็ดขาด
    #9845
    0
  4. #9579 Srnoey (@Srnoey) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 07:30
    เจ็บสุดดดด
    #9579
    0
  5. #9380 เตี้ยย' แล้วไง (@baifern039) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 20:43
    ชอบเรื่องฟรานหนักหน่วงมากอ่ะ แยกเถอะ วอนขอ
    #9380
    0
  6. #9322 Choco'l Pis (@nekoy) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 20:48
    เรื่องฟรานเนี่ยแยกเป็นอีกเรื่องได้เลยนะไรท์ เราจะติดตามแน่นอนนนน
    #9322
    0
  7. #9195 335360 (@335360) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:57
    ชับช้อนง่าาาามันต้องมรอะไรในกอไผ่โผล่มาแน่ๆ!!!55555+
    #9195
    0
  8. #9193 Lailee_ (@Lailee_) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:36
    อิแฝดมาทำฟรานชั้นแบบนี้ได้ไง
    #9193
    0
  9. #9187 TukTIkinlove (@TukTIkinlove) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:46
    ทำไมเจ็บแทนฟราน ถึงเวลาเอาคืนให้หนักนะฟราน
    #9187
    0
  10. #9186 Ingzyy (@kattzx) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:17
    งือออออ น้องฟราน ทำให้พิแฝดเป็นพญาครุฑไปเลยลูกกกก ส่วนวินก็วินจริงๆจ้าาา แต่นี่ใจเตลิดไปที่ไฟกะน้องเวียร์ อิบร้าเอ๊ยยยย กรีดร้องงงงงง55555
    #9186
    0
  11. #9181 benyapatonsopa (@benyapatonsopa) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:09
    เดี่ยวก้อรู้จะรักไม่รักน่าสงสารพี่แฝดเค้านะคะนกจนจะเป็นพยาครุฑแล้วว555
    #9181
    0
  12. #9180 CypherKPark (@CypherKPark) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:29
    งานนี้วินคงจะวินสมชื่อแหละ 555
    #9180
    0
  13. #9179 Por'z Chanprateep (@chuagporz) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 04:34
    โอ้โหว~ งานนี้มงต้องลงที่วินแล้วแหละ!!!!!!! มีความคูล มีความพระเอก มีความผัวมากกว่าตอนหลักของตัวเองอี๊ก 5555555555 ประโยคสุดท้ายนี่ชอบสุดเลยอะ โดนใจที่สุดในสามโลก!!!!!!!!!
    #9179
    0
  14. #9178 Nubcha (@Nubcha) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:55
    เอ่าแล่วววว งงในงงงง
    #9178
    0
  15. #9177 DarkST (@Cindysirarit) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:13
    น้องฟรานทำให้แฝดหลงเลยหนู
    #9177
    0
  16. #9174 Skyfahlo (@Skyfahlo) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:35
    หวงน้ำอุ่นกันเบอร์แรงทุกคนนนน โอ๊ยยอิแฝด อยากเห็นแกร้อนรนที่เมียหนีมากกก
    #9174
    0
  17. #9173 pinkpeat (@pink-peat) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:31
    ฟรานน้อยรอดตัวไปอีกครั้ง ส่วนอีแฝดแกต้องเจอฟรานตอนเมาอีกแน่นอน ทีนี้ล่ะเอาให้เข็ดไปเลยนะ จะได้ไม่ทำเรื่องชั่ว ๆ อีก 555555
    #9173
    0
  18. #9172 ถ้วยฟูสีหวาน (@25102544) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:11
    เราว่าตอนฟรานรู้ความจิงนี้มีสนุกเเน่5555
    #9172
    0
  19. #9170 panprapa9 (@panprapa9) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:50
    ทำไมครอบครัวฝั่งอุ่นถึงชั่วขนาดนี้ อุ้ยไม่ใช่หวงน้องขนาดนี้ อิอิ
    #9170
    0
  20. #9169 MIN (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:32
    จุกแทนฟรานเลยนะ ถ้าบังเอิญมาได้ยินความจริง พวกแฝดเลวมากอ่ะ
    #9169
    0
  21. #9168 มาดามอินดี้ (@aewsuwannet) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:20
    สงสารฟรานอ่า น้องไม่รู้เรื่องอะไรเลย นึกว่าอิแฝดมันจะรักฟรานจริง ที่แท้ก็วางแผนชั่ว หลอกใช้ฟรานเป็นเครื่องมือต่อรองกับวิน
    #9168
    0
  22. #9167 lovedaystime (@lovedaystime) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:10
    เรื่องเริ่มซับซ้อน...หลายเรื่องจัง
    #9167
    0
  23. #9166 Tanyaporn2537 (@Tanyaporn2537) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:08
    งื้อรออยุนะค้า
    #9166
    0
  24. #9165 ao_Sumaree (@ao_Sumaree) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:55
    เราชอบฟรานเวอร์ชั่นเมา555
    #9165
    0
  25. #9164 mothergod (@mothergod) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:52
    โอย ปวดหัวเลยค่ะ เรื่องเยอะเจงเจง
    #9164
    0