[YAOI] นิเทศตัวร้าย กับ สถาปัตย์อาร์ตตัวพ่อ

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 970,362 Views

  • 10,190 Comments

  • 30,022 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    11,803

    Overall
    970,362

ตอนที่ 47 : บทที่ 40 : วัดเกิด...เกิดได้ผัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28850
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 693 ครั้ง
    27 มี.ค. 61


บทที่ 40 : วัดเกิด...เกิดได้ผัว 





            “ อุ่น ช่วงนี้เป็นอะไรวะ ทำหน้าเหมือนผัวทิ้ง ”
          “ ไอ้คิม อยากตายไหม ”
          “ แหม หยอกนิดหยอกหน่อยทำเป็นโมโห ” ไอ้เพื่อนตัวดีหัวเราะอย่างสนุกพลางก้มดูงานในมือไปด้วย “ ทะเลาะกับพี่วินเหรอ ”
“ เปล่า ”
“ แล้วไม่ไปเฝ้าแฟนมึงรึไง ” ไผ่ถามบ้างแล้วมองผมที่นั่งเป็นหมาหน้าบึ้งนั่งกินน้ำแข็งเล่นอย่างเซ็ง “ นี่มันจบละครเวทีแล้ว ยังมีงานที่คณะอีกเหรอ ”
จริงๆก็ไม่ได้หงุดหงิด มันเป็นอาการเซ็งหรืออารมณ์นอยด์ๆ มากกว่า
          “ไม่รู้ บอกโปรเจคห่าไรเพิ่มไม่รู้ สำคัญมากมายด้วย ” ตอบไปอย่างประชดประชัน “เงียบ กูจะนอนพัก”
“อะไรวะ กูจะให้มาช่วยออกแบบงาน เสือกมาหลับ” คิมโวยวาย
“พอดีกูดรอป ไม่ช่วยเว้ย” 
“แต่พวกกูแดกเอฟ มึงจะไม่ช่วยพวกกูเหรอ”
“ไม่ ให้พวกมึงมาเรียนกับกูใหม่กับพวกปีหนึ่ง”
“ไอ้เพื่อนนิสัยเสีย”
เจ็บมากคำด่ามึง… ไอ้ส้นตีนไผ่
ผมปล่อยให้มันด่าไป อยากจะทำไรก็ทำ ตอนนี้ผมกำลังเบื่อ เซ็ง นอยด์ หลังจากที่ปรับความเข้าใจกับบ้านไอ้ซีได้แบบงงๆ ไอ้พี่โซ่หว่านล้อมมัดทุกอย่างรวมกันและจบลงที่ขอโทษ 
ซึ่งในความคิดพี่น้องผมคง...เหี้ย ง่ายไปไหมวะ แต่ก็ดีอย่างไม่ต้องมาระแวงระวังซีอีก เพราะไอ้พี่โซ่บอกว่าหมอที่รักษาน้องเขานั้นแหละ คนรักของไอ้ซี 
หมอจิตรักกับคนไข้โรคจิต ...เป็นไปได้ยังไง
อ้อ ลืมไป ไอ้ดินกับพี่ปายยังอยู่กันได้เลย คนหนึ่งก็หมอ หมอห่าอะไรก็ไม่รู้ อีกคนก็เพี้ยนหนักกว่าซีเยอะ 
แต่นั้นไม่ใช่ประเด็นที่ทำผมหงุดหงิด... 
หลังจากนั้นสามสี่วันผมก็ให้ไอ้วินพาไปถอดเฝือกตรวจเช็กร่างกายแล้วก็ดีขึ้นหมอสั่งไม่ให้ออกกำลังกายหนักๆ
อยู่ช่วยงานละครเวทีไอ้วินจนสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี ไอ้พี่ปายนี่น้ำตาไหลซึ้งร้องไห้บนเวทีเลยทีเดียวเพราะไอ้เหี้ยหมอเถื่อนมันเล่นใหญ่เอาดอกไม้ช่อเท่าบ้านมาให้เลย หึ มาซะยิ่งใหญ่ไล่แฟรคลับพี่ปายหนีหมด 
ตอนนี้มหา’ลัยผมก็เข้าโหมดเรียกว่าจะปิดเทอมก็ได้แล้ว เหลือบางคณะที่ยังมีคนอยู่
อยู่ส่งงาน อยู่ปั่นงาน อยู่ลงเรียนภาคพิเศษ และอยู่แก้เอฟ
และหน้าอย่างไอ้วินเนี่ยนะ ติดเอฟไปหนึ่งวิชา ตลกสิ้นดี
นี่ก็ผ่านมาจะสองอาทิตย์แล้ว... ทำไมกูยังไม่ได้เที่ยววะ... อ้อ ผัวติดเอฟ ไอ้โง่! ผมเนี่ย เพิ่งจะบอกไปข้างบน
เพราะงั้นตอนนี้ผมเลยมาเดินร่อนไปมาอยู่คณะตัวเองไม่ได้ทำตัวติดผัวอย่างที่เพื่อนสองตัวมันด่าเช้าด่าเย็นมาสามสี่วันได้แล้ว
กูไม่อยากจะพูด... มึงสองตัวตัวติดหนักกว่ากูอีกไอ้ควายเผือก
“สรุปมึงจะไม่บอกกูหน่อยเหรอว่าทะเลาะอะไรกับพี่วิน” ไอ้ไผ่ไม่ละความพยายามเสือก
ผมยังคงหลับตานอนอยู่บนโซฟา “บอกว่าไม่ได้ทะเลาะ”
“ไม่ได้ทะเลาะแต่มึงหลบหน้าพี่วินมาสามวันแล้ว!”
“กูเปล่าเลย”
“เปล่าเชี่ยไร กูใคร กูเพื่อนมึงตั้งแต่อนุบาล ไอ้ห่า จะหลอกกูได้เหรอ” ไผ่แลจะโมโหขึ้นเรื่อยๆ ส่วนผมก็ยังนอนอืดไม่กระดิก
ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วถาม “งั้นในฐานะที่มึงโคตรรักโคตรสนิทกับกู บอกมาสิวันนี้วันอะไร”
  “วันพุธไง ไอ้นี่บ้านมีปฏิทินไหม”มันตอบสวนทันที ส่วนผมก็ยิ้มให้แบบน้อยใจ ตาดูหมองลงกว่าเดิม
ผัวะ!
“ไอ้ควาย! เพื่อนภาษาห่าอะไร แค่นี้มึงก็จำไม่ได้” 
คิมโบกหัวเพื่อนตัวเล็กไปทีแล้วหันมายิ้มให้ผม 
“วันนี้วันส่งงานไงวันสุดท้ายของพวกกู วินาทีเปลี่ยนเอฟเป็นดี ไอ้ห่า จะสี่โมงแล้ว ยังจะลีลาอีกไอ้ไผ่”
“กูไม่น่าคบพวกมึงเป็นเพื่อนเลยจริงๆ” ผมระบายลมหายใจทิ้งประมาณว่าปลงตก ถ้ามีอะไรมาสะกิดอีกนิด จะไปบวชแล้วนะ
“อะไรวะ ก็วันนี้มันวันส่งงาน มึงจะทำหน้าเซ็งใส่พวกกูเพื่ออะไรครับ” คิมถามผมอย่างเสียไม่ได้
“เรื่องของกู... กูกลับบ้านดีกว่า”
ในเมื่อจำไม่ได้ว่าวันนี้วันอะไรก็ช่างแม่งไปสิ
ขนาดเพื่อนกันเป็นสิบปียังเสือกลืม แล้วไปที่รักผมมากว่าแปดปีจะจำได้เหรอ ฮึ่ย แล้วตอนนี้อยู่ส่วนไหนของมหา’ลัยไม่ทราบ โทรศัพท์ก็ไร้วี่แววข้อความ ไอ้สลัดผักเอ๊ย
“ ไม่ได้!! ”
พอลุกขึ้นเท่านั้นแหละไอ้เพื่อนสองตัวรีบกางปีกกางขาขวางทางผมทันที แล้วสีหน้าก็มีพิรุธไปอีก
“ทำไมกูจะกลับไม่ได้”
“ก็ ก็ มึงต้องช่วยตรวจงานให้กูก่อนไง!” ผมว่ามันมีอะไรแปลกๆนะ
ผมส่ายหน้าแล้วนั่งลงอีกครั้ง “ลืมไปว่าปาร์ตี้เริ่มหกโมง นี่เพิ่งบ่ายสอง”
“ปาร์ตี้ไรวะ”
“ช่างหัวกูเถอะ”
เพื่อนที่ลืมวันเกิดกูไม่มีสิทธิ์มาถามหาปาร์ตี้!!
ใช่!! ตอนนี้ผมกำลังเซ็ง นอยด์ น้อยใจทุกคนที่ลืมวันเกิดผม โดยเฉพาะไอ้วิน แม่งหน้ามาอย่างหมาเมากาว 
แถมวันนี้มันทำอะไรให้ของขวัญหรืออะไรผมแล้วรึยัง ก็ยัง!! …ยังไม่รู้ตัวเลยมามันอยู่ส่วนไหนของโลกไอ้เหี้ยยยยย
ห่าเอ๊ย เสือกหลอกถามแล้วนะวันนี้ส่งงานเสร็จตอนไหนแล้วจะไปไหนต่อ
ตอบมาได้ว่าถ้าหกโมงงานไม่เสร็จส่งไม่ทันเพิ่มเติมนอนคณะ... เป็นแบบนี้มาห้าวันแล้ว แล้วปล่อยกูนอนคนเดียวอยู่หอ ส้นตีนเหี้ย
ไม่ได้ติดผัว แค่ แค่ แม่งวันๆอยู่ด้วยกัน แล้วพอไม่อยู่แล้วรู้สึกโหวงๆก็แค่นั้น แถม แถม ไม่มีคนให้จิกใช้ด้วย มันหงุดหงิดตรงนี้
จริงๆนะ!
…ปีนี้แอบหวังจะได้ฉลองวันเกิดกับมัน สุดท้ายต้องไปฉลองกับไอ้พวก...
‘พี่อุ่นนนน ไฟซื้อของขวัญสุดพิเศษชิ้นเดียวในโลกมาให้ แน่นอนว่าพี่ต้องชอบ!’ ไอ้ไฟ
‘อุ่น น้องรัก โมเดลรถลิมิเต็ดชุดใหม่ พี่ได้มาแล้ว รีบกลับบ้านนะ’ ไอ้ดิน
‘แค่นั้นเบๆ ต้องกูสิ อุปกรณ์ทำโมเดลแบบไม่อั้น’ไอ้ห่าลม

ปวดใจจริงๆ แต่ก็ดีที่ทุกปีมีพวกมันคอยอยู่ฉลอง ทำให้รู้สึกว่าไม่เคยโดดเดี่ยว ก็วันเกิดผมทีไร พ่อกับแม่มักมีงานตลอดไม่ได้กลับมาฉลองเสือกเกิดท้ายปีตอนงานบริษัทกำลังล้นมือ เจริญจริงๆผมเนี่ย แต่จะมาฉลองอีกทีย้อนหลังให้
          ปีนี้ผมไม่อยากฉลองกับไอ้สามคนนั้น อยากจะฉลองกับวินเว้ยยยย
อึดอัดแต่ได้แต่เงียบ ปล่อยเวลาให้ผ่านไปกับการนั่งช่วยงานเพื่อน แต่ทำไมท่าทางพวกมันดูกระสับกระส่ายจ้องโทรศัพท์ที หันมาชวนผมคุยที
“นี่พวกมึงปิดบังกูอะไรอยู่รึเปล่า”
ผมถามโดยไม่มองหน้าสายตาจับจองที่รูปวาดและเส้นดินสอ
“ไม่มี๊!!”
วางดินสอ “งานที่เหลือ ทำกันเอง”
“เฮ้ยยยย ไม่เอาแบบนี้สิเพื่อน” ไผ่ส่ายหน้าทำตาอ้อนวอน...วอนหาตีน “เพื่อนจะทิ้งกันเบบนี้ไม่ได้”
“กูจะช่วยจนกว่าพวกมึงจะบอกว่ามึงปิดบังอะไรกูอยู่” กอดอกจ้องเหยื่อสองคนที่ทำตัวมีพิรุธมากไปแล้ว
“มึงแม่งคิดมาก” ไผ่ว่าผมแล้วหลบตา
“มึงมันเพี้ยน วู้ว สติๆ” คิมโบกมือทำเป็นไม่สนใจ “ช่วยพวกกูก่อนงานจะส่งแล้ว”
“ เฮ้อ เออๆ”
ผมปัดเรื่องไม่เป็นเรื่องออกไปแล้วลงมือชช่วยเพื่อสนิททำงานแบบไฮสปีดที่สุดเท่าที่จะทำได้ มีส่วนแก้หลายอย่างมาก ทำไงได้ขาดผมไปงานมันก็มีช่องว่างช่องโหวงให้อาจารย์ตีกลับมาเล่น แล้วแถมนี่มันงานกลุ่มตอนก่อนผมจะถูกดรอปเรียน ผมก็ต้องมานั่งรับผิดชอบให้พวกมันตอนนี้ไง... 
เมื่อเพ่งสมาธิอยู่ที่การทำงานแล้วก็ลืมทุกอย่างจมอยู่กับการขีดเส้นลากเส้นนั่งตัดโมแก้โมจนเวลามันมาถึง... สองทุ่ม
“ ส่งเลทไปหน่อย แต่ยังดีที่อาจารย์เห็นใจยังรับงาน ” ไอ้คิมถอนหายใจอย่างโล่งอกเดินตัวปลิวกันเลยนะพวกมึง 
“ ไม่เลทหน่อยแล้วมั้งห่า ” ผมส่ายหน้าแล้วเปิดเช็กโทรศัพท์ดูเวลา “ฉิบหาย...สองทุ่มแล้วเหรอวะ ”
“ เออ มึงคิดว่าเจ็ดโมงเช้ารึไง มืดซะขนาดนี้ ” ไอ้ไผ่ว่าแล้วมองรอบตัว ตอนนี้พวกผมกำลังเดินกลับห้องสตูไปเอากระเป๋าเพื่อกลับบ้าน “ ไอ้คิม ไปส่งกูด้วย ”
“ เออ หน้าที่กูทุกวันไหมมึง ”
“ มึงเสนอตัวเอง อย่าบ่น ”
กูล่ะเบื่อไอ้พวกนี้... อยากจะถามเหลือเกิน พวกมึงจะเป็นผัวเมียเป็นแฟนกันเมื่อไหร่ครับ กูนี่รอรากงอกถั่วงอกตายไปสิบล้านรอบแล้ว
“ แปลก ” ผมสะพายเป้ขึ้นแล้วมองโทรศัพท์ที่ไม่มีสายเข้าหรือแม้แต่ข้อความ 
ผิดนิสัยไอ้สามหมาไปรึเปล่า มันน่าจะตามจิกผมสินี่เลยเวลาปาร์ตี้แล้ว เกิดอะไรขึ้นเปล่าวะ ชักใจไม่ดี
“ มึงแยกย้าย กูกลับบ้านก่อนนะ ”
“ เออๆ ยังไงก็ระวังๆ ตัวนะเพื่อน ” ไอ้ไผ่โบกมือแล้วส่งยิ้มให้
“ ระวังไม่ทันแล้ว เสือหิวขนาดนั้น ” พูดจาแปลกๆ
ผมคิดว่าสองคนมันน่าจะเพี้ยนจัดเลิกสนใจ รีบกลับบ้านดีกว่า ผมเดินลงตึกไปเดินลัดเลาะไปตามทางมืดๆ เพื่อไปลานจอดรถ
กำลังคิดอะไรเพลินๆก็มีมือปริศนามาปิดปากผมแล้วล็อกตัวผมแน่น ไอ้เหี้ย โจรเหรอวะ!!
“ อื้อ!! ”
ผมดีดดิ้นพยายามเตะเหวี่ยงขาใส่แต่มันหลบได้ตลอดแถมยังจับล็อกแขนผมแน่นอีกแล้วนั่นเดี๋ยว มึงจะลากกูไปไหนนนน เมื่อเช้ากูดูฆาตกรโรคจิตฆ่าข่มขืนอยู่ หวังว่าจะไม่ใช่ไอ้ที่ผมกำลังเจอนะ 
“ อื้อ!!! อ่อยยยย!! ”
“ เงียบน่า ”

เอ๊ะ... ทำไมเสียงคุ้นๆ

ไอ้คนปริศนาแม่งอาศัยจังหวะที่ผมนิ่งไปก็ลากๆถูๆผมมาจนมาถึงห้องอะไรก็ไม่รู้ จะรู้ได้ไงมืดสนิท ไอ้บ้าที่จับตัวผมมามันผลักผมแล้วรีบทำตัวหายไปกับความมืด ผมหันหลังกลับเตรียมกระชากประตูหนีแต่...กึก ล็อกครับพี่น้อง
บัดซบ นี่มันแกล้งกันชัดๆ กูว่ากูไม่ได้ไปเหยียบหางหรือเล็บขบใครแล้วนะ ยังจะมีคนมาแกล้งด้วยวิธีเด็กอนุบาลอีกเหรอ ดีนะ ไม่ไปขังในห้องน้ำ
ช่างเถอะ หาทางออกดีกว่า 
“ แล้วนี่มันห้องอะไรวะ ” พยายามใช้สายตาในความมืดแต่ก็มองไม่เห็นอะไรมาก “ สวิตซ์ไฟมันอยู่ตรงไหนวะ ” ถ้าเปิดไฟได้คงเห็นอะไรชัดขึ้น หาทางออกง่ายขึ้น
เดินเอามือคลำๆแปะกำแพงอยู่สักพัก...

พึ่บ!!
จู่ๆไฟทั้งห้องก็สว่างขึ้นทันทีแต่ไม่ใช่หลอดไฟทั่วไป แต่มันเป็นพวกหลอดไฟกลมสำหรับประดับตกแต่งงานเลี้ยงสังสรรค์มากกว่า
ผมมองดูห้องกว้างที่มีฉากไม้เต็มไปหมดไฟประดับสีทองถูกตกแต่งให้เข้ากับสีของฉากไม้ ด้วยความสงสัยเท้ามันก็ไวกว่าความคิดเดินเข้าไปดูให้รู้ว่าไอ้เวรนั่นพาผมมาห้องบ้าอะไร

“ นี่มัน... ”

ใบหน้าบึ้งตึงเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความตกใจ ตกตะลึงและ...ใจเต้นเเรงมาก
ไม่ให้ใจเต้นได้ยังไง... ผมกำลังอยู่ท่ามกลางแกลอรี่ขนาดย่อมที่มีแต่รูปของผม ยกมือขึ้นปิดปากอดกลั้นความรู้สึกที่กำลังจะทะลักออกมาแทบไม่ทัน ผมเดินดูทุกภาพอย่างช้าๆ มีภาพตั้งแต่สมัยมัธยมจนมาถึงมหาลัย ถูกจัดเรียงอย่างสวยงามตามลำดับผมเดินดูจนครบก็เหลือเพียงอีกแค่หนึ่งสิ่งที่ผมยังไม่เห็น...
มันเป็นแผ่นฉากที่ใหญ่มากๆและถูกคลุมด้วยผ้าสีขาว
...แน่นอนว่าผมโคตรเสือกคงไม่เปิดดูไม่ได้ มือผมค่อยๆดึงชายผ้าออกอย่างช้าๆ ด้วยความรู้สึกตื่นเต้น จนกระทั่งผ้าคลุมตกลงพื้นและปรากฏสิ่งที่ชวนให้หยุดหายใจ

“ ชอบรึเปล่า ”

ไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่มองดูแล้วหยุดหายใจขาดอากาศไปแทบเป็นไปกระทั่งเสียงหนึ่งได้เรียกสติไว้... ผมหันไปหาคนต้นเรื่องที่กำลังยืนอมยิ้มส่งสายตาเต็มเปี่ยมไปด้วยรักมาให้
“ ชอบจนพูดไม่ออกเลยสิ ” วินหยอกล้อด้วยสีหน้าสนุกแล้วหมุนรอบตัวผายมือไปยังผลงานชิ้นเอกทั้งหลายทั้งแล “ กว่าจะตกแต่งเสร็จ ใช้เวลาตั้งหลายวันเลยนะ”
ที่ไม่กลับห้องก็เพราะ...แอบมาเตรียมที่นี่ไว้...งั้นเหรอ
“ แล้วยิ่งรูปนี้สิ ขนมาแทบตายจากบ้าน เป็นรูปที่สวยที่สุด ” 
ลากสายตามามองรวมกันที่ภาพใบหน้าของผมที่ถูกใช้รูปมากมายมาปะติดปะต่อกว่าหลายพันหลายหมื่นใบจนเกิดรูปนี้ขึ้นมา... ความรู้สึกมันจุกอกจนทำอะไรไม่ถูก ผมมองแล้วลูบภาพพวกนี้อย่างเบามือ 

“ สุขสันต์วันเกิดนะอุ่น... ชอบรึเปล่า ”

“ ชอบ ” ผมว่าเสียงสั่น “ ไม่สิ... รัก กูรักเลย ”
“ อะไรกัน เซอร์ไพร์สแค่นี้ร้องไห้เลยเหรอ ”
หา... ใครร้องไห้ ยังไม่ทันได้ตั้งสติก็ถูกดึงไปกอดแน่นแล้วลูบหัวอย่างทะนุถนอม ผมกอดมันตอบแน่น ผมมันเป็นพวกอ่อนไหวง่าย ไม่ได้ใจแข็งอะไรอย่างที่แสดงออก ก็ทำเป็นโหดไปงั้นแหละ
“ มึงทำเพื่อกู...ขนาดนี้เลยเหรอ ” 
ผมฝังหน้าลงกับไหล่มันแล้วพูดพึมพำเบาๆ
“ ไม่ทำให้มึงแล้วจะทำให้แมวหมาที่ไหนล่ะครับ ”
“ อาจจะหมาเเถวบ้านกูก็ได้ ” เเยกเขี้ยวใส่ ดูมันยังมีอารมณ์มากวนประสาทกันอีกนะ “ ก็มึงต้องรู้อยู่แล้วนี่ว่ากูต้องทำเซอร์ไพร์สวันเกิดมึงแน่ๆ ทำไมยังมาร้องไห้อีก ”
“ กูนึกว่ามึงลืมไปแล้วด้วยซ้ำ! ”
“ ใครจะกล้าบังอาจลืมวันเกิดเมียตัวเองกันเล่า ” มันบีบจมูกผมอย่างหมั่นเขี้ยว “ นับว่าครั้งนี้กูหลอกมึงสำเร็จเป็นครั้งแรกสินะ ”
“ ชิ แล้วทำไมต้องทำเว่อร์แบบนี้วะ ” ผมซบหน้าแทบจะหายไปกับอกมันแล้ว คนมันเขิน!! “ ธรรมดาๆไม่ได้รึไง ”
“ พอดีกูเป็นประเภทชอบความเว่อร์วังอลังการงานสร้าง ว่าแต่กูตอนมึงเซอร์ไพร์สวันเกิดกูไม่ค่อยจะอลังเลยเนอะ คนโคตรเยอะเลย ” มันตอบอย่างไม่จริงจังนักแล้วแขวะเรื่องผมบ้างก่อนจะกอดผมแน่นขึ้นอีก “ ทั้งหมดที่มึงเห็น... มันมาจากใจกูล้วนๆ ทุกอย่างของกูตลอดแปดปีที่มีแต่มึง ”
“ อืม รู้แล้ว ”
“ กูอยากให้มึงรู้ว่ามึงคือทุกอย่างในชีวิตกู มึงเป็นคนเดียวที่กูจะรัก ”
“ รู้แล้วๆ ” ผมผลักอกมันออกแล้วเบือนหน้าไปทางอื่น“ เลี่ยนชะมัด ”
วินทำหน้างอ “ นี่คนเขากำลังสารภาพรักอยู่! เเล้วช่วยอย่ามาพังความโรเเมนติกได้ไหมเมีย ”
“ มึงก็บอกรักกูทุกวันไหม ความดรเเมนติก...โทษทีกูไม่ค่อยมี ” 
โอ๊ยยย เเค่นี้กูก็ใจเต้นจนจะหลุดออกมาแล้วเว้ย! ไม่ต้องมาโรเเมนติกเพิ่ม เดี๋ยวกูตาย
“ แล้ว...รักมากแค่ไหนวะ ”
  จะ จะโน้มหน้าเข้ามาทำไม! “ เท่ากับชีวิตกู ”
“ แล้วชีวิตมึงเป็นของใคร ”
“ เป็นของน้ำอุ่น ”
“ ...ชีวิตนี้จะอยู่ข้างกูใช่ไหม ” ผมถามเบาๆอย่างเขินๆไม่กล้าสบตาแถมยังมาประโยคแบบหวานจ๋าอีก “ ตอบมาดิ! ”
“ ถ้าอยากให้อยู่ข้างๆตลอดไป ” มากอดแล้วเอาจมูกมาชนทำไม “ ก็จะอยู่ ถึงมึงไล่ให้ตายไปข้างก็ไม่ไป ”
“ หน้าด้าน!! ”
“ หน้าด้านแล้วรักเค้าเปล่า ”
ผมถลึงตา “ มึงก็น่าจะรู้! ”
“ ก็อยากฟังสักครั้ง มึงแต่กูพูดคนเดียว ไม่แฟร์เลย ” วินทำหน้างอง้ำ “ พูดหน่อย เร็ว ”
“ ไม่... ”
“ ถ้าไม่ยอมพูดดีๆ คงต้องนวดปากให้นุ่มลงสักหน่อย ” ทำหน้าเจ้าเล่ห์แบบนี้ มีแววว่ากูต้องโดนเอาเปรียบไม่เลิก 
“ จะ จะทำอะไร! ” มันใกล้ไปแล้ว จะกอดแน่นไปไหนเนี่ย ไม่มีทางให้กูหนีเลย “ ไอ้เชี่ยวิ...อื้อ! ”
อ้าปากจะด่ามันแต่ทว่าริมฝีปากร้อนๆกลับใช้จังหวะนี้ทาบทับลงมาแล้วค่อยๆบดจูบอย่างอ่อนโยนรสจูบที่หอมหวานรสช็อกโกแลต...หวานๆขมๆมันคลุ้งไปทั่วปาก มันแอบไปกินช็อกโกแลตมารึไง 
ไอ้บ้าเอ๊ย... ผมเสือกเผลอจูบตอบไปบ้างพยายามผละหนีแต่ต้นคอถูกล็อกไว้แน่นแล้วยังสอดลิ้นเข้ามาอีกมึงจะต้อนกูให้จนมุมเลยรึไง จบความอ่อนโยนความร้อนถูกปลุกปรุงแต่งขึ้นอย่างช้าๆ ความร้อนอุณหภูมิในตัวก็เริ่มพุ่ง
“ หยุด ไอ้วิน หยุด อื้อ! ”
ไอ้สลัด มึงอดอยากจะกินปากกูอยู่แล้ว ฟังกูก่อนนนนนน
ก่อนจะบดจูบอีกครั้งมันเร่าร้อนมากขึ้นปลายลิ้นไล่เกี่ยวเก็บความหวาน ที่ปลายลิ้นเสียงจูบดังคลุ้งไปทั่วห้องบ่งบอกอารมณ์ที่รุนแรงมากขึ้นและฉุดลงมาให้นุ่มนวลดึงอารมณ์ให้วาบหวิวเบาบางอบอุ่นไปทั้งอก 
“ อื้อ ” มึงหายใจทางผิวหนังเหรอสลัดดด
นานจนกูหายใจไม่ออกและต้องลงมือทุบมัน
วินยอมผละออกให้ผมได้พักหายใจแล้วก็ยิ้มให้กับผมที่อ่อนระทวยแทบยืนไม่อยู่เข่าอ่อนเลยครับหลังจากถูกจูบอย่างต่อเนื่องแบบเอาเป็นเอาตาย
อดอยากมาจากไหนวะ 
อ้อ ลืมไป กูไม่ค่อยให้มันจูบ พอดีหวงตัว
“ หน้าแดงไปหมดแล้ว ”
“ หุบ...ปาก ”
ผมหอบหายใจหนักแล้วมองหน้ามันอย่างคาดโทษ 
ยักคิ้วให้อีก “ ไหน... จะบอกรักกันบ้างได้ยัง ”
“ ไอ้... ”
“ ต่อจากนี้ไม่แค่จูบแน่นอน ”
“ ไอ้ทะลึ่ง!! ”
ตาแทบถลนออกมานอกเบ้าพอได้ยินแบบนั้น ผมส่ายหน้าแล้วครางงื้อในคอแบบเด็กโดนขัดใจ มันเป็นนิสัยเวลาที่ผมจนมุมสุดๆ นิสัยเด็กๆก็จะโผล่
“ ไม่พูดได้ไหม อุ่น อุ่นเขิน ” มองมันด้วยสายตาเว้าวอนสุดชีวิต
มันนิ่งไปนิดแล้วพูดเสียงเรียบ “ มองกูด้วยสายตาแบบนี้ อ้อนแบบนี้ เดี๋ยวก็ได้เสียตัวตรงนี้แหละ ”
เชี่ย...การอ้อนกูกลายเป็นการสะกิดต่อมหื่นมันซะได้
ให้กูเสียตัวในวันเกิดตัวเอง ไอ้จังไร ไอ้เชี่ย ไอ้เหี้ย!
“ กู... ” มองเพดาน
“ กู........ ”
มองปลายตีน “ ก็... ”
“ ก็..... ” จะลากเสียงยาวตามเพื่อส้นตีนอะไรครับ
“ รัก....มึง ”
กูขอเอาหน้ามุดพื้นดิน
“ ว่าไงนะไม่ได้ยิน ” ดูมันทำหน้าทำตา ผมแยกเขี้ยวใส่มันก็เอาเรื่องมาขู่ “ อืม บรรยากาศตรงนี้ก็ดี ครั้งแรกท่ามกลางรูปมึงก็คง... ”
“ กูก็รักมึง!!! ชัดยัง!!”
เงียบ...และวินก็ยิ้มจากนั้นก็หัวเราะ เออ ขำให้ตายไปเลย “ กว่าจะพูดได้นึกว่าจะข่มขืนสักรอบสองรอบซะแล้ว ”
“ หัวมึงมันมีแต่เรื่องบวกรึไงวะ ” ผมไม่กล้ามองตามันแล้ว หน้าก็แดงจนไม่รู้จะแดงไปไหน
“ บวกกับมึงคนเดียว ไม่ดีใจเหรอ ”
ผมมองเเรง “ ไปบวกกับคนอื่น พ่อจะเอามีดไปกระซวกไส้เลย ”
“ โหดขนาดนี้ ใครจะไปหาคนอื่นได้กันเล่า ” มันชมแล้วกอดผมอีกครั้ง กูคน ไม่ใช่ตุ๊กตาเอะอะกอด “ อีกอย่าง พื้นที่หัวใจกูมันเต็มแล้ว ไม่มีที่ให้คนอื่นยืนแล้วนอกจากมึง ”
“ เหรอ ”
“ แล้วกูล่ะอยู่ตรงไหนในใจมึง ”
“ ซอกหลืบ ” ผมอมยิ้มขำก่อนจะโดนหยิกแก้ม
“ ตอบดีๆสิ ”
“ เออ นอนขวางหัวใจกูจนกูไม่มีที่ให้รักตัวเองแล้ว ” เพราะไม่ได้มองหน้าเลยกล้าพูดออกไป คนฟังหัวเราะแล้วจูบแก้มผม
“ ไม่ต้องรักตัวเองหรอก ”
“ ... ”
“ เพราะมีกูรักมึงอยู่แล้วไง... ให้กูได้อยู่ทุกตารางนิ้วในหัวใจมึงเถอะ คนอื่นเอาไปเก็บเเถวสมอง ปอด ไต ตับเเทน ” เริ่มเป็นหนักนะ
“ ตัวกูเองก็ยังจะหึงเนอะ ” 
ผมส่ายหน้า แม่งจะให้ในใจมีแต่มันเลย
“ กูหึงได้หมด โมเดลมึงกูก็หึง คัตเตอร์ก็หึงได้! ” อาการค่อนข้างจะหนักเกินเยียวยา ไปหาหมอไหม “ ไม่รู้ไม่สน ”
“ ... ”
“ รู้แค่ว่าเรารักกันก็พอ ”

...ก็รู้มาตั้งนานแล้ว
รู้สึกตัวช้าไปไหม ไอ้บ้า...

“ ไอ้วิน มึง มึงไอ้ผิดสัญญา!! ”

“ ผิดสัญญาอะไร ”
“ ไหนว่าจะไม่ทำอะไรกูไง!! ”
“ กูบอกว่าจะไม่ข่มขืนมึง ” มันพยักหน้าแล้วยิ้ม “ แต่จะทำให้มึงสมยอมเองต่างหาก ”
“ ไอ้เหี้ยยยย ”
หลังจากฉากหวานซึ้งที่แกลอรี่ขนาดย่อมมันก็พาผมกลับหอ บอกเตรียมมื้อสุดพิเศษไว้แล้วพอถามหาของกินมันก็... 

‘ กินกูไง ’ 
พ่อมึงเซ่!!
“ วันนี้กูไม่พร้อม ”
“ มึงก็ไม่พร้อมตลอดแหละ”  มันสวนกลับแล้วคร่อมทับตัวผมไม่ให้หนี “ วันเกิดกูไม่ตามใจกู เพราะงั้นแล้ววันนี้มึงไม่รอดแน่ๆครับเมีย ”
แววตาหื่นกามมากจนกูกลัว... นี่สินะที่เขาบอกอย่าปล่อยให้เสือมันหิวโซ พูดถึงเสือ ไอ้เพื่อนผมมันก็รู้แผนไอ้วินด้วย ไอ้เลววววว
ยังด่าพวกมันในใจไม่เสร็จดีไอ้วินมันก็ดึงความสนใจด้วยจูบแสนเร่าร้อนอีกครั้ง... คราวนี้หนักหน่วงกว่าที่แกลอรี่เหมือนมันกำลังป้อนเพลิงราคะที่สุมอกมานานให้ผมได้รับรู้ ผมจูบตอบกลับไปอย่างไม่ยอมแพ้ แอบกระตุกยิ้มนิดๆ ดูท่าผมจะยืดเวลานานไปจนเสือมันหิวแทบจะแทะกระดูกผมแล้ว

วันเกิดผม... มันต้องตามใจผมสิ

ผมต้องเหนือมัน!



-CUT-

     
---------- จริงๆมันก็สั้นๆ ไม่ได้อยากจะตัดเลย 55555
วินอุ่นใสๆ ไม่อยากเขียนจัดๆ  หลังจากเอาคอมไปซ่อมปรากฏว่าข้อมูลหายเกลี้ยง รวมไฟล์วินอุ่น เลยต้องนั่งพิมพ์ใหม่ เเล้วก็ช่วงนี้เเพ็คของเพิ่งเสร็จด้วย เริ่มเพิ่งได้มาเริ่มอัพต่อ

...เ่อ่อ คือว่า ถ้าไม่ชอบก็...กดออกนะคะ มันตัดทอนกำลังใจ 
เเต่ก็จะพยายามปรับปรุงค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 693 ครั้ง

73 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 21 เมษายน 2562 / 15:24
    สั้นๆแต่ดี
    #10180
    0
  2. #10107 sharkwowll (@phuensongkram) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 18:42
    ฆ่าชั้นให้ตายเลยไรท์ เอามีดมาฆ่ากันเร้ยยย
    #10107
    0
  3. วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 11:27
    สุดจะเผ็ด หงหบบไบไ
    #10066
    0
  4. #9970 Xakas (@nattarikaair9) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 16:19

    อุ่นอ่าาาาาาาาาาาา
    #9970
    0
  5. #9846 0818770547 (@0818770547) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 16:19

    หวานๆๆๆ
    #9846
    0
  6. #9833 CLSMCSMII (@praew13333) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 13:26
    อุ่นนนนนนนนนน อือหือออ
    #9833
    0
  7. #9729 joker555666 (@joker555666) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 15:41
    อุ่นลูกกกก วินมันต้องข่มขืนหนูสิ ทำไมหนูไปข่มขืนมันนนนน
    #9729
    0
  8. #9580 Srnoey (@Srnoey) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 08:13
    หวานกันเหลือเกินนน
    #9580
    0
  9. #9531 tinyizezy (@tinyizezy) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 01:24
    ปาหัวใจใส่รัวๆๆๆๆ มันดจี! งานดีขนาดนี้ไม่มีกดออกค่ะมีแต่กดเงินมาซื้อเล่นเท่านั้น555555
    #9531
    0
  10. #9330 .ใบเขียว. (@bbaiteiy) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 21:10
    วินอุ่นยังใสๆ //มองไปที่ nc แรกของพี่ปาย อืมมมมมมมม ฝั่งนั้นต้องเรียกว่าเชี่ยวใช่ไหม
    #9330
    0
  11. #9288 Gammmmmmmmmm (@Gammmmmmmmmm) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 12:40
    ได้แล้ววสสสสสส
    #9288
    0
  12. #9284 ViewWhale (@ViewWhale) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 07:42
    กรี๊ดดดด เค้าได้เสียกันแล้วค่ะ แต่กว่าจะได้ นี่ก็รอเป็นเสือหิวเหมือนวินเลยค่ะ 55555
    #9284
    0
  13. วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 12:30
    อ้าว วินไม่ใช่คนหรออุ่น55
    #9276
    0
  14. #9273 pinkpeat (@pink-peat) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 18:59
    OMG เรื่องนี้ใส ใส กว่าจะมีฉากแบบนี้ รอจนเสือหิวเหมือนพี่วินเลย 55555
    #9273
    0
  15. #9271 ไข่อบ (@bamm6452) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 14:56
    วันเกิดวิน!!!!!อยากอ่านๆๆๆๆๆๆๆ
    #9271
    0
  16. #9256 gisel (@gisel) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 13:06
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดด
    #9256
    0
  17. #9254 aeyarreeya (@aeyarreeya) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 02:31
    ฉากคัทอยู่ที่ใดดดดดด
    #9254
    1
    • #9254-1 Just Right (@kae-7-) (จากตอนที่ 47)
      6 มีนาคม 2561 / 15:10
      หาในgoogle ก็เจอค่ะ
      "คลังใสใสของเดือนพราย"
      #9254-1
  18. #9251 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 17:43
    น่ารัก
    #9251
    0
  19. #9250 birumu (@beam_bts) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 17:30
    ฉากคัทตอนนี้อยู่ไหนอ่าคะ ไปหาในบล็อกไม่เหนเจอเลย
    #9250
    0
  20. #9247 9798shada (@9798shada) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 10:37
    คิดถึงมากๆๆ#วินอุ่น ชื้นใจมีแรงทำงานละ
    #9247
    0
  21. วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 08:21
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด หวานซะ><
    #9245
    0
  22. #9244 CypherKPark (@CypherKPark) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 07:50
    กลับมาซักที คืดถึงมากนะคะ ฮื่ออออ น้องอุ่นของพี่!!!!
    #9244
    0
  23. #9241 jasukoy (@jasukoy) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 06:17
    คิดถึง #วินอุ่น ไรท์มาอัพให้หัวใจกระชุ่มกระชวยแล้ว ชอบวินความพ่อบ้านใจกล้า อยากอ่านฉาก nc ของวินอุ่นที่เพจเดือนพรายแล้ว
    #9241
    0
  24. #9239 Por'z Chanprateep (@chuagporz) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 04:25
    เออ มันต้องอย่างงี้สิอุ่น วันเกิดฉันฉันจะต้องออนท็อปจ้า!!!!!!! ดีใจกับวินด้วยนะ ในที่สุดก็ถึงฝั่งฝันสักที
    #9239
    0
  25. #9236 yayeff (@yayeff) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 00:40
    คิดเถิงน้ำอุ่นนน ของพี่น้องจอมเพี้ยน 555555
    #9236
    0