นางร้ายคนใหม่! มาพร้อมกับความจิตๆ!?

ตอนที่ 22 : ชะนี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,344
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 125 ครั้ง
    20 มี.ค. 61

"คิริวกินนี่สิ อ้าม~" องค์หญิงลิเดีย

"อากิโตะ ดื่มน้ำระวังติดคอนะคะ" อลิซาเบธ

เห้อ นี่คือการถอนหายใจรอบที่100ของฉัน ทนไว้ๆอาโมนี่อย่าพึ่งฆ่าชะนี พวกนางยังมีประโยชน์อยู่ไม่มากก็ไม่มีเลย(เอ้า) 

"ท่านอาโมนี่ มานั่งตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่คะเนี่ย:)" องค์หญิงลิเดีย

"ดิฉันมาก่อนองค์หญิงค่ะ" นี่หล่อนจะกินหัวคิริวฉันก็ไม่ว่าหรอกนะ แล้วทำไมต้องมาสะเออะยุ่งกับฉันด้วยเนี่ย "ไม่ทราบตาขององค์หญิงเป็นอะไรรึเปล่าคะ? ที่โรงเรียนนี้มีห้องพยาบาลนะคะ บริการดี ผู้ชาย(เด็ด)"

"นี่หล่อน พูดจาอะไรหยาบคายแบบนั้นกับฉัน! คิดว่ามียศขึ้นมาหน่อยก็ทำเป็นไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง" (อี)องค์หญิงนี่พูดพร้อมทำหน้าเหมือนตัวเองชนะทำไมวะ

"องค์หญิงต่างหากที่ไม่รู้ที่ต่ำที่สูง ที่นี่ไม่ใช่บ้านเกิดท่านยังไม่มีมารยาทกับฉันที่เป็นถึงตระกูลบรูลาตน์ เป็นแค่องค์หญิง(ขยะ) กรุณาอย่าสำคัญตัวผิดไปหน่อยเลยค่ะ"

"อะ-อีนี่!" (ชะนี)องค์หญิง

"ใจเย็นๆก่อนนะคะ องค์หญิงลิเดีย คุณหนูอาโมนี่เพียงแค่พูดไปนั่น ยังไงองค์หญิงก็ต้องสำคัญกว่าขุนนางมาร์เควียเนสอยู่แล้วค่ะ" อลิซาเบธ

(อาโมนี่ได้เลื่อนยศเป็นมาร์เควียเนสหลังจากกลับมาจากไฟห์ดาสแล้วนะคะ)

"งั้นมาลองพิสูจน์ดูมั้ยล่ะคะ? :)"

"พิสูจน์อะไร?" ลิเดีย

"งั้น....คุณหนูลองมาแข่งอะไรสักอย่างกับฉันมั้ยล่ะคะ?"

"หึ แน่ใจนะที่จะให้ฉันเลือก"

"ค่ะ เลือกมาเลยค่ะ เดี๋ยวดิฉันจะจัดการแข่งให่"

"งั้นก็เอาเป็น....การแข่งเล่นดนตรี!" นางพูดออกมาด้วยสีหน้ามั่นใจขั้นสุด เล่นดนตรีงั้นหรอ? ก็น่าสนุกดีเหมือนกัน

"งั้นเดี๋ยวดิฉันจะแจ้งกำหนดการให้อีกทีนะคะ"

จากนั้นเราก็แยกกันไปต่างห้องเรียน สองคนนั้นอยู่ห้องB ที่ไม่แข่งเวทมนตร์คงจะรู้ตัวเองดีล่ะมั้ง อืม  แล้วเราจะเล่นเครื่องดนตรีอะไรดีล่ะเนี่ย

"อาโมนี่กับองค์หญิงนั่น แข่งกันก็น่าสนุกดีนะ แล้วอาโมนี่เล่นเครื่องอะไรได้บ้างล่ะ?" มาเรีย

"นั่นสิคะ ดิฉันยังไม่เคยได้ยินว่าคุณหนูอาโมนี่จะเคยเรียนดนตรีมาก่อนนี่คะ?" ยูมิ

"ใครบอกไม่เคยเรียนล่ะ ตอนที่ยังไม่ได้เข้าเรียนฉันก็ได้เรียนมาเหมือนกันนะ พวกไวโอลิน เปียโนอะไรเงี้ย"

"คุณหนูเค-" คุโระ

"คุโระ นายช่วยฉันมาจัดการแข่งกันเถอะ ไปกัน"

"เอ๊ะ คุณหนู" คุโระ

จากนั้นหลังเลิกเรียนฉันก็ไปขออนุญาตใช้สถานที่ที่โรงยิม เพราะมันมีที่นั่งขนาดใหญ่จุคนได้เกือบทั้งโรงเรียนเลยล่ะ สถานที่ผ่าน! ต่อไปก็กำหนดวันก็เป็นพรุ่งนี้เลย โคตรเร็ว เอาเถอะ เครื่องดนตรีก็เช่ามาจากร้านในเมืองเรียบร้อย ต่อไปก็ส่งจดหมายให้อีองค์หญิงนั่น


วันถัดมา การแข่งก็เริ่มขึ้น ผู้อำนวยการถึงกับสั่งหยุดเรียนวันนึงเพื่อการแข่งนี่เลยนะ จะต้องเล่นใหญ่เบอร์นี้มะ? จากนั้นนักเรียนทุกคนก็เข้ามาในโรงยิมกันจนเต็ม


ส่วนการซ้อมของฉัน สำหรับฉันแค่มีโน้ตเพลงก็พอแล้ว เตรียมตัว30นาที ฉันก็นั่งฟังทำนองพร้อมกับจำโน้ตจนหมด ส่วนเครื่องดนตรีฉันเลือกเป็นเปียโน เพลงMoonlight Sonata 3rd ถือว่าเป็นเพลงโปรดของฉันเลยล่ะนะ ฉันให้องค์หญิงขึ้นแสดงก่อน เพราะหัวเราะทีหลังดังกว่ายังไงล่ะ ให้นางชะล่าใจไปก่อนแล้วค่อยล่าเหยื่อที่มั่นหน้า หึๆ นี่ไม่ได้สะใจหรือมีความสุขเลยนะ จริงจริ๊งงงงง

การแสดงขององค์หญิงเป็นไวโอลิน เพลงCannon ซึ่งถือว่าดีเลยแต่หากฟังดีๆก็จะได้ยินการสีที่เพี้ยน ซึ่งกรรมการที่ฉันหามาก็ดูออกเช่นกัน อ้อใช่ กรรมการเพื่อให้ยุติธรรมจึงเอาที่ดังและมีชื่อเสียงที่สุดมาเป็นกรรมการให้ การแสดงจบลงเสียงปรบมือก็ตามมา ฉันเดินออกไปสวนกับนางที่ทำหน้าดหมือนตนเองชนะแล้ว อยากจะเห็นใบหน้าที่ตกตะลึงกับเพลงที่ฉันจะบรรเลงจริงๆเลยนะ

"ต่อไปเป็นการเล่นเปียโนของท่านอาโมนี่ ท่านราชินีของโรงเรียนเรานั่นเอง!!!" 

พิธีกรก็สรรหาคำมาพูดเนาะเอาซะองค์หญิงหน้าเสียเลยล่ะ เสียงปรบมือหลังพิธีกรพูดค่อยๆเบาลงและเริ่มการบรรเลงได้!"




การแสดงจบลงมีเพียงเสียบเงียบกริบภายในโรงยิม องค์หญิงยกยิ้มอย่างผู้ชนะก่อนแปรเปลี่ยนเป็นใบหน้าอิจฉาริษยา จากที่เงียบก็กลายเป็นเสียงปรบมือและเสียงเรียกชื่อของฉันอย่างพร้อมเพรียง

"ท่านอาโมนี่! ท่านอาโมนี่!"

แบบนี้ก็คงรู้ผลแล้วสินะ ดูเหมือนว่าที่ทุกคนเงียบตอนแรกเพราะกำลังอึ้งกับการบรรเลงเพลงของฉันอยู่

"ท่านอาโมนี่สุดยอดไปเลย การเล่นเปียโนเมื่อกี้มันสุดยอดมากอ่ะ ขนาดมืออาชีพยังตกตะลึงเลย ดูสิ"

เสียงชื่นชมอาโมนี่ดังกระหึ่มโรงยิม พอถึงการประกาศผลจะแบ่งเป็นคนดูและกรรมการโดยการให้ดอกไม้ พอฉันและองค์หญิงเดินมาที่ข้างหน้า พอเสียงพิธีกรกล่าวให้คะแนน ทุกคนต่างวิ่งพูมาทางฉันทั้งโยนและยื่นดอกไม้ให้ฉัน ส่วนองค์หญิงไม่ได้แม้แต่ดอกเดียว ฉันซื้อดอกกุหลาบให้ตัวเอง~ มันคงเหมาะกับองค์หญิงนะตอนนี้

เหลือเพียงคนสุดท้ายที่กำลังเดินมา...คิริวที่เดินถือดอกไม้1ดอก องค์หญิงมองด้วยสายตาคาดหวังจนแทบจะกลื่นกิน พอเขาเดินมาถึงข้างหน้าของฉันและลิเดีย เขาก็...ยืนดอกไม้ให้....องค์หญิงลิเดีย พร้อมยิ้มให้นาง นางก็รับด้วยความดีใจแล้วมาเย้ยหยันทางสายตาให้ฉัน



การแข่งจบลงโดยที่ฉันชนะไปอย่างขาดลอย จากนั้นก็มีข่าวมาอีกคุณหนูอาโมนี่ที่ไม่ใช่เพียงสวร รวย ฉลาดแล้วยังดก่งครบทุกด้านอีกด้วย ทำเอามีค่ายเพลงมาติดต่อทำสัญญากับฉัน แต่ก็ต้องปฏิเสธไปเพราะยังอยากตั้งใจเรียนอยู่ค่ะ โคตรแหลเลยอาโมนี่เอ้ยยย 

"คุณหนูครับ สุดยอดมากครับ" คุโระพูดพร้อมเอาช่อดอกกุหลาบสีดำยื่นมาให้ฉัน

"ดอกกุหลาบนี่...นายแอบไปตัดมาจากสวนหลังบ้านฉันงั้นหรอ? - -*"

"มะ-ไม่ใช่นะ ซื้อมาต่างหากเล่า ใครจะไปกล้าตัดดอกกุหลาบที่คุณหนูห่วงขนาดนั้นกันล่ะ"

"จ้าๆ ฉันแค่พูดเล่นเท่านั้นเอง"

"อาโมนี่ เพลงที่เธอเล่นเมื่อกี้เพราะมากเลยล่ะ ฉันอัดเอาไว้แล้ว ฉันจะนอนฟัง10รอบก่อนนอนแทนสวดมนต์เลยล่ะนะ" มาเรีย

"ฉันก็เหมือนกันค่ะ" ยูมิ

ทั้งสองคนพูดพร้อมโชว์โทรศัพท์ที่อัดเพลงที่ฉันเล่นไว้เรียบร้อย แถมยังมีเป็นแผ่นซีดีและMp3ด้วย อะไรจะขนาดนั้นวะคะ?

จากนั้นหลังการแข่งจบ ฉันก็กลับมาที่พัก เพราะไม่มีเรียน หน้าหอของฉันมีช่อดอกไม้มากมายกองอยู่เป็นดอกกุหลาบสีดำสลับขาวปนกันไป

"เป็นไง คุณหนูของฉันชอบไหม?"

คิริวพูดทางด้านหลังของฉัน ฉันหะนไปสบตากับเขาด้วยแววตาที่แปลกใจ

"ทำเพื่อ?"

"ก็ให้เธอที่ชนะการแข่ง แล้วก็กลัวเธอหึงฉันด้วย:)"

"หึงอะไร ใคร?"

"ก็ที่ฉันให้ดอกไม้กับอีองค์หญิงนั่นน่ะ ฉันแค่อยากแสดงว่าฉันน่ะรักเธอเพียงคนเดียวเท่านั้นนะ อาโมนี่"

"หึ ไม่ต้องบอกก็รู้..น่า" อาโมนี่พูดเบาๆ แต่คิริวที่หูดีก็ได้ยินทุกคำของเธอ สงสัยว่าคงจะไม่ใช่เพียงละลายน้ำแข็งในหัวใจเธอ แต่ต้องแก้นิสัยซึนเดเระของเธอด้วยนะเนี่ย แต่ยังไงแบบนี้ก็น่ารักดีเหมือนกัน "แล้วคราวนี้ฉันจะเข้าบ้านไง"

"อ๊ะ! ลืมไปเลย" คิริวพูดพร้อมวิ่งหนีฉัน ฉันก็ไล่สิคะ จากนั้นก็จัดการให้คิริวขนมันออกไปไว้ในมิติส่วนตัวของฉัน ตอนนี้บ้านที่โดดเดี่ยวก็มีดอกกุหลาบบานเต็มไปหมด ภายในใจที่โดดเดี่ยวก็มีคนๆนึงที่กำลังก้าวเข้ามาในใจของเธอ


พอจบวันนี้ วันต่อมาตอนเที่ยง องค์หญิงและคุณหนูก็ยังมาเหมือนเดิม พวกเราก็มานั่งที่โต๊ะประจำที่ทุกคนในโรงเรียนต่างเว้นไว้ให้พวกฉันทั้งๆที่ฉันก็ไม่ได้เขียนชื่อไว้สักหน่อย แต่ก็เอาเถอะมันก็สงบดี ฉันยกอาหารมาไว้ที่โต๊ะแต่องค์หญิงก็มายกไปแทนโดยให้เหตุผลว่าเพราะเธอแพ้เธอเลยจะทำตัวดีๆกับฉัน ก็แล้วแต่เลยฉันก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ เพราะรู้สึกได้ว่านางจะต้องเตรียมอะไรให้ฉันแน่ๆ(แกล้ง) ฉันเลยออกมาพร้อมมาเรียและยูมิเพื่อจะได้สะดวกกับการแกล้งของนาง 


พอฉันสามคนกลับมาที่โต๊ะพวกผู้ชายก็พึ่งมาที่โต๊ะเช่นกัน พอพวกเรานั่งกันเรียบร้อยและกินอาหารของตัวเอง ฉันตักซุปเห็ดของฉันขึ้นมาแล้วมองตาขององค์หญิงและคุณหนู ดูก็รู้ว่าต้องมีอะไร ฉันเลยจัดการสร้างเกราะแสงเครือบไว้ทุกส่วนแม้กระทั่งข้างในร่างกายทำให้สามารถต้านทานพวกยาพิษอะไรพวกนั้นได้ พอฉันกินไปแล้วไม่เกิดปฏิกิริยาที่พวกนางต้องการก็....

"ทำไมแกถึงไม่เป็นอะไรเลยล่ะ!" ลิเดีย

"คะ? องค์หญิงอยากให้ฉันเป็นอะไรงั้นหรอคะ?"

"เอ่อ..องค์หญิงเพียงคิดว่าท่านอาโมนี่จะลวกลิ้นเลยตกใจที่ท่านกินโดยไม่แสดงอาการที่ร้อนจสกซุปเลยน่ะค่ะ" อลิซาเบธแก้ตัวแทนองค์หญิง แต่ทุกคนในโต๊ะนี้ไม่โง่นะคะ ทุกคนต่างรู้ดีเลยล่ะว่าพวกนางประสงค์อะไร "แต่ถ้าท่านอาโมนี่ไม่ร้อนก็ดีไปค่ะ องค์หญิงเพียงเป็นห่วง"

"งั้นหรอคะ ด้านจัง" ฉันพูดคำสุดท้ายเบาๆแต่ให้ทุกคนได้ยิน 

"นี่ท่านอาโมนี่ด่าฉันแบบนี้เลยเหรอคะ?" อลิซาเบธ ฉันว่านางเป็นตัวร้ายที่ใจเย็นกว่าลิเดียเยอะเลยสงสัยไปอัพสกิลด้านมา 

"หือ? ด่าอะไรกันคะ? ดิฉันแค่เพียงกินซุปแล้วมันรสชาติด้านๆลิ้นน่ะค่ะ คุณหนูอลิซาเบธคิดว่าดิฉันด่าคุณงั้นหรอ? ฉันว่าดิฉันไม่ได้เอ่ยเฉพาะเจาะจงนะคะเพียงแค่พูดให้คนบางคนที่หน้าด้านน่ะค่ะ ถ้าหากคุณหนูไม่ใช่ก็อย่ากินปูนร้อนท้องสิคะ:)"

"หึ้ย ชิ!" นางทำท่าอารมณ์เสียอย่างหนักแล้วนั่งลงเหมือนเดิม จากนั้นฉันก็ไม่กินต่อเพราะพลังที่ฉันใช้มันเปลืองมาก แถมยังมีผลข้างเคียงอีก ฉันเลยต้องไปอ้วกในห้องน้ำหลังจากที่กินข้าวกันเสร็จ พอฉันเดินออกมาจากห้องน้ำ ทุกคน(คุโระ คิริว มาเรีย ยูมิ องค์ชาย)ยืนรออยู่หน้าห้องน้ำ

"เธอนี่ลงทุนจังนะ เป็นไรมากมั้ยนั่น?" คิริวพูดพร้อมเสียงล้อเลียน

"หึ แค่นี้ยังน้อยด้วยซ้ำ"

"ฉันล่ะชอบจริงๆ หน้าของยัยนั่นที่โดนเธอด่าแบบสุภาพน่ะ" มาเรีย

"ขอบคุณจริงๆ คุณหนูอลิซาเบธจะได้รู้ซะบ้างว่าถ้าเล่นกับคุณหนูอา- ไม่ใช่สิพวกเราแล้วจะเป็นยังไง" ยูมิ

จากนั้นพวกเราก็เดินกลับห้องพร้อมด้วยออร่าที่เหมือนกลุ่มมาเฟียไม่ก็พวกคนชั่วร้ายอ่ะ จากยูมิที่ใสๆตอนนี้กลายเป็นพวกเดียวกันโดยสมบูรณ์ทั้งนิสัย การคิด การจา ทุกอย่างเริ่มถอดร่างนางเอกกลายเป็นนางร้ายที่น่ากลัวแล้วสิ แบบนี้ดีรึเปล่าเนี่ย?







..................................................................................................................................................

ตอนนี้ไรท์เขียนในโทรศัพท์ หากมีอะไรผิดพลาดประการใดก็แจ้งได้
ไรท์จะพยายามแก้ให้หากไม่ใช่แก้เนื้อเรื่องเพราะเดียวมันจะ
ทำให้เนื้อเรื่องแปลกๆ แต่แค่คำผิดก็บอกกันได้จะแก้ให้ทันทีเลยค่ะ



ขอขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 125 ครั้ง

151 ความคิดเห็น

  1. #103 นาร์ฟ นนท์รพี❤ (@Chreprang) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 10:23
    ชื่อตอน... 555555
    #103
    0
  2. #52 soranZ (@soranZ) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 04:06
    จากที่อ่านตอกแรกๆถึงตอนนี้ รู้สึกได้ว่านิยายไรท์มีความพัฒนาเลยล่ะจ้า
    พัฒนาอย่างงี้ต่อไปเรื่อยๆน้า~ ^ ^
    #52
    1
  3. #51 minrescal (@minrescal) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 22:13
    รอน๊ค๊
    #51
    0
  4. #50 Som_smile36 (@Som_smile36) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 19:55
    รอออองับบบ
    อยากตอกหน้านาง!!!
    คิริวเห็นแบบนี้หึงนะเฮ้ย! 555
    #50
    0
  5. #49 0830755441 (@0830755441) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 16:37
    รอออออออ
    #49
    1
  6. #48 xligsrq (@xligsrq) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 15:01
    อ้าวองค์ชายมาดูภรรยาท่านด่วนค้าาาาาโดนล้างสม------ //ขออภัยไม่มีสัญญานตอนรักจากรีดเดอร์ผู้เขียนคอมเม้นนี้
    #48
    1
  7. #47 ์light (@Nightandnice) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 14:42
    รอออออออออ
    #47
    1