[นิยายแปล BL] อยากเล่นเป็นตัวประกอบไม่ง่ายเลยจริงๆ It's actually not easy wanting to be a supporting male lead 想做男配其实也不容易

ตอนที่ 4 : Chapter 3.2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,990
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 732 ครั้ง
    29 พ.ค. 62


Chapter 3.2

 

ในขณะที่สุยหยวนและ 5237 จ้องมองไปข้างหน้าด้วยความไม่อยากจะเชื่อ คนคนนั้นก็เดินเข้ามาใกล้ ด้วยความที่เป็นลูกผสมทำให้ดวงตาของสุยหยวนค่อนข้างใกล้เคียงกับของดาร์คเอลฟ์ เขาจึงสามารถมองเห็นในความมืดได้เป็นอย่างดี ในที่สุดเขาก็สามารถเห็นรูปร่างหน้าตาของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน

ชายหนุ่มดูอ่อนเยาว์อายุประมาณยี่สิบกว่าปี แน่นอนว่าดูจากลักษณะภายนอกเท่านั้น องค์ประกอบบนใบหน้าของคนคนนี้ดูประณีตราวกับผลงานชิ้นเอกจากสรวงสวรรค์ ความงามนี้ไม่ได้ค่อนไปทางสตรีเพศ ดวงตาสีฟ้าอ่อนโยนฉ่ำน้ำ ริมฝีปากยกขึ้นน้อยๆ จนกลายเป็นรอยยิ้มที่ทำให้รู้สึกอยากยิ้มตามโดยไม่รู้ตัว เรือนผมสีแพลตตินั่มขยับไปตามการเคลื่อนไหว อีกฝ่ายดูคล้ายเทพเจ้าที่เยื้องย่างลงมาบนโลกมนุษย์จนเกรงว่าไม่ว่าใครก็ต้องยอมศิโรราบให้กับความงามของเขา แต่กลับไม่อาจหมายครองหัวใจดวงนั้นได้แม้เพียงนิด

เมื่อก้าวมาหยุดตรงหน้าสุยหยวน ชายหนุ่มก็คุกเข่าลงข้างหนึ่งโดยไม่สนว่าเสื้อคลุมสีขาวของตัวเองจะเปื้อนดินเปื้อนโคลน ก่อนจะยกแขนขึ้นและวางฝ่ามือลงบนหน้าผากของสุยหยวนแล้วยิ้ม “ดูเหมือนว่าไข้จะลดแล้วนะ เยี่ยมไปเลย”

สุยหยวน: “.....QAQ

ฟังบทพูดของตัวเอกหญิงประโยคนั้นจากปากชายหนุ่มแล้วยิ่งทำให้เขารู้สึกสับสนเป็นอย่างมาก

“เป็นอะไรหรือ?” ชายหนุ่มหัวเราะเสียงแผ่วเผยให้เห็นสีหน้าอบอุ่นขี้เล่น ดูคล้ายเทวรูปบนแท่นบูชาที่กลายมาเป็นมนุษย์เดินดินธรรมดา “สีหน้าเหมือนจะร้องไห้โดยไม่มีน้ำตา เจ้ายังเจ็บแผลอยู่หรือ?”

“...ก็ยังเจ็บอยู่” สุยหยวนพึมพำตอบ ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องอย่างฉับพลัน “แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ!

“งั้นอะไรที่สำคัญ?” ชายหนุ่มกระพริบตา

“...จ้าวซีเหอ?” สุยหยวนสำลักเล็กน้อยแล้วลองเรียก

ชายหนุ่มยกนิ้วชี้ขวาขึ้นมาจรดลงบนริมฝีปากเขา และลดเสียงลงอย่างมีเลศนัย “ชู่ว... เจ้าควรเรียกข้าว่าออสมันนะตอนนี้”

สุยหยวน: “.....”

น่ากลัวอ่ะ! เขาควรทำยังไงกับท่าทางน่ากลัวแบบนี้! ได้โปรดพูดตามปกติเถอะ!

แต่เห็นได้ชัดว่าออสมันดูจะไม่ได้สนใจสีหน้าสับสนของสุยหยวนแม้แต่น้อย ก่อนจะดึงขวดยาออกมาจากแหวนมิติแล้วยื่นมาตรงหน้าสุยหยวน “ดื่มมันสิ แล้วเจ้าจะรู้สึกดีขึ้น”

สุยหยวนจ้องขวดยาด้วยความลังเล เขารู้สึกว่าบางทีเขาควรจะปีนออกไปในสภาพที่ยังบาดเจ็บเพื่อออกไปตามหาตัวเอกหญิงที่ถูกกำหนดไว้ให้ช่วยชีวิตเขา

“ถ้าเจ้าไม่ดื่ม เช่นนั้นข้าจะเป็นคนป้อนเจ้าเอง!” อาจเพราะเดาสิ่งที่สุยหยวนคิดในใจได้ ออสมันจึงเลิกคิ้วขึ้นและขมขู่ด้วยรอยยิ้มนุ่มนวล

สุยหยวนลองประเมินความแข็งแกร่งของตัวเองกับออสมันในตอนนี้แล้วก็ต้องสลด เมื่อพบว่าตัวเขาไม่มีโอกาสที่จะเอาชนะได้เลย เพราะอย่างนั้นเขาจึงทำได้เพียงหยิบขวดยามาด้วยความเศร้า ภายใต้สายตาที่จดจ้องของออสมันแล้วดื่มมันลงไป

เขาต้องบอกว่าประสิทธิภาพของยาตัวนี้ดีจริงๆ กลิ่นหอมอบอวลโชยออกมาจากปากขวด ความอบอุ่นแล่นไปทั่วทั้งร่าง กระทั่งบาดแผลที่เจ็บปวดมาตลอดยังค่อยๆ ลดลง ทำให้สุยหยวนอดไม่ได้ที่จะผ่อนลมหายใจลง

หลังจากที่ดื่มยา สุยหยวนก็ใจเย็นลงและรู้ว่าเขาควรพูดกับออสมัน– หรือควรจะเรียกว่าจ้าวซีเหอสักหน่อย

...ตามที่ตกลงกันเห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายพูดว่าจะช่วยเขาดำเนินเนื้อเรื่อง แต่ทันทีที่เนื้อเรื่องเริ่มเดินอีกฝ่ายก็ขโมยบทของตัวเอกหญิงมาแล้ว นี่คุณกำลังเล่นบ้าอะไรเนี่ย!

เมื่อเห็นสายตากล่าวโทษของสุยหยวน จ้าวซีเหอที่เตรียมตัวรับมือมาแล้วก็ยิ้มจางๆ ทีหนึ่ง แล้วยกมือขึ้นหยุดคำถามที่เขากำลังจะกล่าวออกมา ก่อนจะมองไปข้างๆ คล้ายกำลังสื่อสารกับระบบของตัวเอง

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เขาก็หันกลับมาหาสุยหยวน “ฉันรู้ว่านายอยากจะถาม แต่เมื่อเขาเข้ามาในโลกนี้ พวกเราไม่สามารถพูดด้วยตัวตนจริงๆ ของเราได้ ไม่เช่นนั้นพวกเราจะถูกกฎลงโทษ”

“ถ้าอย่างนั้นพวกเราควรทำยังไง?” สุยหยวนอึกอัก เขาไม่เคยคิดว่าจะเข้มงวดขนาดนี้

“ฉันเพิ่งแลกเปลี่ยนคะแนนกับ 0007 เพื่อแยกเราออกจากโลกที่เราอยู่ตอนนี้ชั่วคราว ตอนนี้ไม่มีคนอยู่รอบๆ แล้ว ดังนั้นไม่มีปัญหาอะไรแน่นอน” จ้าวซีเหอตอบ “ฉันแค่เตือนเพื่อไม่ให้นายทำผิดพลาดเรื่องแบบนี้อีกเท่านั้น”

สุยหยวนคลายใจเมื่อได้รับคำชี้แนะ ก่อนจะพยักหน้า แล้วมองไปที่ 5237 ที่เกือบจะกลิ้งไปถึงปากถ้ำแล้วตอนนี้

อาจเพราะรู้ว่ามันไม่ปกติ โรคหายใจไม่ออก 0007’ จึงกำเริบขึ้นมาอีกครั้ง ตั้งแต่เห็นจ้าวซีเหออยู่ที่นี่ ถึงแม้ว่ามันจะไม่เห็นอีกฝ่ายแต่ก็ทราบได้ทันทีว่า 0007 ก็อยู่ที่นี่ด้วยเช่นกัน สุยหยวนไว้อาลัยให้ 5237 เงียบๆ และคิดเกี่ยวกับการเรียนการแลกเปลี่ยนคะแนนกับสิ่งของบ้าง ถึงแม้... คะแนนของเขาจะค่อนข้างน่าเวทนาก็ตาม...

“ฉันรู้ว่านายมีคำถาม แต่ได้โปรดฟังฉันก่อน” เมื่อสุยหยวนละความสนใจจาก 5237 จ้าวซีเหอจึงเปิดปากพูด “บางทีอาจเพราะ 0007 ของฉันประสิทธิภาพเหนือกว่า 5237 ของนาย ถึงแม้ว่าฉันจะเข้ามาช้ากว่า แต่ฉันมาถึงโลกนี้เร็วกว่านายสองสามวันเลยรู้สถานการณ์ของนายล่วงหน้า แล้วอดไม่ได้ที่จะเป็นห่วง” จ้าวซีเหอกวาดตามองบาดแผลสาหัสทั่วร่างของสุยหยวนเป็นนัยๆ

ดวงตาของสุยหยวนสว่างวาบ สีหน้าผ่อนคลายลง ความประทับใจเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

“เพราะเป็นห่วง ฉันเลยมาหานายตามข้อมูลในเนื้อเรื่อง เพื่อที่จะดูให้แน่ใจว่าตัวเอกหญิงช่วยชีวิตนายได้อย่างปลอดภัยแล้วค่อยจากไป แต่ฉันไม่รู้ว่าทำไมพล็อตมันดูเหมือนเปลี่ยนไปนิดหน่อย” จ้าวซีเหอถอนหายใจด้วยความไม่สบายใจ “นายบาดเจ็บหนักจนใกล้จะตายแล้ว แต่ตัวเอกหญิงก็ไม่ปรากฏตัวสักที หลังจากรอมานานฉันก็เลยเข้ามาช่วยนายเพราะฉันทนมองนายตายไม่ได้จริงๆ”

สุยหยวนผงกหัวแล้วขยี้เส้นผมสีดำที่ยุ่งเหยิงของตัวเอง รู้สึกอับอายในความใจแคบของตัวเองทั้งที่อีกฝ่ายเพียงเป็นคนมีคุณธรรมเท่านั้น ก่อนจะก้มหน้าพึมพำขอบคุณ ทำให้เขาไม่ทันเห็นประกายบางอย่างที่วาบผ่านในดวงตาของจ้าวซีเหอ

“ตอนที่ฉันออกไปตามหาสมุนไพร ฉันได้ลองสอบถามหาข้อมูลดูแล้ว เลยรู้ว่าในที่สุดตัวเอกหญิงก็มาถึงใกล้ๆ นี่แล้ว” จ้าวซีเหอพูดอย่างไม่รีบร้อน เมื่อเห็นดวงตาเป็นประกายของสุยหยวนที่กระตือรือร้นอยากจะลุกจากเตียงออกไปหาตัวเอกหญิง เขาก็สาดน้ำเย็นดับมันทันที “แต่ตอนนี้บาดแผลของนายหายดีแล้ว”

สุยหยวน “.....”

ครู่ต่อมาก็มองขวดยาที่ตัวเองเพิ่งกินไปก่อนหน้านี้ และคิดเกี่ยวกับการที่จะทำให้ตัวเองบาดเจ็บอีกครั้ง

“ยิ่งไปกว่านั้นยังมีอีกอย่างหนึ่งที่สำคัญกว่า นั่นก็คือในฐานะนักแสดงเราควรจะแสดงอย่างไร ไม่ใช่แค่เพียงทำตามเนื้อเรื่อง แต่นายต้องปฏิบัติให้สมเหตุสมผลด้วย” จ้าวซีเหอหยุดชะงัก ไม่แปลกใจสักนิดที่เห็นสีหน้างุนงงของสุยหยวน “พูดอีกอย่างก็คือนายได้รับการช่วยเหลือจากตัวเอกชายออสมัน ถ้านายทำให้ตัวเองบาดเจ็บเพื่อให้ตัวเอกหญิงช่วยนายอีกครั้ง มันจะไม่สมเหตุสมผล มันไม่มีเหตุผลที่เหมาะที่ควรที่จะใช้อธิบายเรื่องนี้ได้เลย”

สุยหยวนพยักหน้าคล้ายเข้าใจ “ถ้าอย่างนั้นทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่แล้วช่วยผม? ไม่ใช่ว่านี่ก็ไม่สมเหตุสมผลเหรอ?”

“ฉันทำได้ การกระทำของฉันสมเหตุสมผลแน่นอน” จ้าวซีเหอยิ้มบางๆ “ฉันมาที่นี่เพื่อเก็บสมุนไพร จากนั้นก็พบนายที่บาดเจ็บอย่างหนัก และด้วยความมีเมตตาจึงทนไม่ได้ที่จะเห็นคนตายต่อหน้าต่อตาจึงเข้าไปช่วยเหลือ– นี่ตรงตามลักษณะนิสัยของตัวเอกมากๆ เลยนะ”

สุยหยวน “.....”

บ้าเอ๊ย เขาไม่สามารถหาอะไรมาโต้แย้งได้เลย! แต่ถึงแม้ว่ามันจะฟังดูมีเหตุผลมากๆ แต่เขากลับรู้สึกว่ามีบางอย่างที่ดูคลุมเครือไม่ค่อยถูกต้อง...

“...พูดอีกอย่างก็คือ...” หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุยหยวนจึงเปิดปากถาม “เนื้อเรื่องตอนผมบาดเจ็บอย่างหนักและถูกช่วยโดยตัวเอกหญิงไม่สามารถกู้คืนได้แล้ว?”

“โชคร้ายที่ต้องตอบว่าใช่” จ้าวซีเหอพยักหน้ารับตรงๆ

ไหล่ของสุยหยวนลู่ลงด้วยความหดหู่อย่างรุนแรง

ศีรษะที่ดูบอบบางของเอลฟ์ก้มต่ำลง เส้นผมสีดำกระจัดกระจายอยู่บนไหล่เปลือยเปล่า ทั่วทั้งร่างมีเพียงกระโปรงหนังเก่าๆ ตัวหนึ่งสวมอยู่บนเอว รอยแผลเป็นทั้งลึกและตื้นปรากฏอยู่ทั่วร่าง ผิวขาวซีดนั้นทำให้เกิดความงดงามของความทรมานประเภทหนึ่ง เช่นเดียวกับแก้มที่ซูบตอบ ดวงตาสีทองมีร่องรอยของความสิ้นหวัง ริมฝีปากอมชมพูเม้มเป็นเส้นตรง ท่าทางผิดหวังนั้นทำให้คนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอยากจะเข้าไปโอบกอดอีกฝ่ายแนบอกอย่างระมัดระวังเพื่อปลอบโยน ในขณะเดียวกันก็ให้ความรู้สึกอยากทำให้เขาแสดงท่าทางสิ้นหวังมากขึ้นเช่นกัน

แววตาของจ้าวซีเหอที่เห็นภาพตรงหน้าดำมืด เขากระตุกยิ้มมุมปากและเลือกอย่างหลัง

“อย่าเพิ่งสิ้นหวังเร็วนักสิ” กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล หลังจากที่เห็นความหวังในแววตาของสุยหยวนกลับมาอีกครั้ง จ้าวซีเหอก็ยิ้ม “ยังมีข่าวร้ายยิ่งกว่าที่ฉันต้องบอกนาย”

สุยหยวน “...ผมไม่อยากฟัง QAQ

“ไม่ว่าจะอยากฟังหรือไม่นายก็ต้องฟัง ถ้านายยังไม่อยากให้คะแนนในภารกิจคราวนี้ติดลบ” จ้าวซีเหอยกมือลูบผมอีกฝ่ายและยิ้มอย่างอ่อนโยน

“...อะไรเหรอ?” สุยหยวนหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเตรียมใจฟัง

“ในเนื้อเรื่องเดิมเพราะตัวเอกหญิงออโรร่าช่วยชีวิตนาเดร็ดไว้ ดังนั้นเขาก็เลยตกหลุมรักเธออย่างลึกซึ้ง” เสียงของจ้าวซีเหอคล้ายบทเพลงจากสรวงสวรรค์ ทว่าน้ำเพียงไพเราะนั้นกลับทำให้สุยหยวนรู้สึกคล้ายกำลังฟังเสียงแห่งความตาย “แต่ครั้งนี้คนที่ช่วยชีวิตนายคือฉัน”

สุยหยวน “...ผมเหมือนจะเข้าใจสิ่งที่คุณพยายามจะบอกนะ แต่ผมว่าผมไม่เข้าใจจะดีกว่า”

“ตามลักษณะตัวละครที่ถูกกำหนดแล้ว” จ้าวซีเหอแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินเสียงพึมพำของสุยหยวน และมองอีกฝ่ายด้วยความเสียใจ ทว่าดวงตากลับวาววับด้วยความเบิกบาน “...คนที่นายควรตกหลุมรักตอนนี้คือฉัน”

เป็นครั้งแรกที่สุยหยวนรู้สึกไม่อยากทำตามเนื้อเรื่องเลยสักนิด...



--------------------------------------------------------------

ไว้อาลัยให้คะแนนน้อง...

ขออภัยที่หายนาน เราอู้นานไปนิ๊ดดดดด ≧▽≦ ♡.

Twitter: @the_icecastle

#เสี่ยวหยวนคนเด๋อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 732 ครั้ง

868 ความคิดเห็น

  1. #781 mtpsz (@supakron1218) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 22:46
    อิพี่มันร้าย 555
    #781
    0
  2. วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 00:30
    แหมมม ทำเนียนนน
    #768
    0
  3. #663 Shomei (@suny-sun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 19:40
    อิพี่ เนียนนน
    #663
    0
  4. #651 Writerkikkok (@Writerkikkok) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 15:39
    สงสารน้องงงง​ 5555
    #651
    0
  5. #641 D.I.N. (@tsubasa-2442) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 10:21

    แน่ใจนะคะว่าตัวเอกหญิงไม่ช่วยอะ
    #641
    0
  6. #549 HisokaK (@HisokaK) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 21:44

    ตอนแรกว่าจะดองยาวๆ รอจบอาร์คก่อน แต่อดใจไม่ไหวจริง ๆ
    #549
    0
  7. #548 HisokaK (@HisokaK) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 21:43

    ร้ายกาจ!! นี่มันหมาป่าชัด ๆ

    555555555555 สงสารน้องงงง
    #548
    0
  8. #537 sakura17 (@thelufy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 00:38
    5555555555555ฉันละสงสารน้อง นี่พระเอกเราเป็นสายต้องแกล้งมากๆถึงจะถูกใจใช่มะ5555
    #537
    0
  9. #466 ShamanWcat (@ShamanWcat) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 19:52
    ร้ายมาก หมั่นไส้55555
    #466
    0
  10. #458 จ้าวแมวน้อย (@K715207) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 05:07
    เกลียดมากกก ร้ายสุด!
    #458
    0
  11. #457 เลดี้ชารัน (@riter) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 00:01
    แผนสูงไปอี้ก
    #457
    0
  12. #456 เลดี้ชารัน (@riter) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 00:01
    แผนสูงไปอี้ก
    #456
    0
  13. #453 มินมิ๊นนนน(nAdaLyn) (@neera2007) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 03:44
    รอบนี้จะไม่โดนหักคะแนนใช่มั้ย 555
    #453
    0
  14. #444 AlphaUMi (@god-demon) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 18:53
    อิพี่มันร้ายยยยย
    #444
    0
  15. #413 BuNbunbunbunbun (@BuNbunbunbunbun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 13:14
    แชปเตอร์นี้ต้อฟินมากแน่ๆ อิพี่มันร้ายเจรงๆ
    #413
    0
  16. #383 sunnight (@p-i-n-e) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 00:22
    อิพี่!! คือตอนอ่านว่าพี่บอกว่าพล็อตเปลี่ยนไปนี่เผลอพูดเลยว่าตอ.. หมั่นไส้เว่อร์ 5555
    #383
    0
  17. #381 AARRP (@AARRP) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 17:34

    อิพี่ร้ายกาจ!!!

    #381
    0
  18. #372 maemod114 (@maemod114) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 19:54
    แค่อยากเป็นคนที่ถูกรักกกกกก5555555555
    #372
    0
  19. #368 ZeeDaa009 (@ZeeDaa009) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 14:32
    แบบนี้ก็ได้หรอกหรอ!?
    #368
    0
  20. #367 Choikim Hanna (@kjjbbbi) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 14:27
    ความร้ายกาจนี้เกินจะบรรยายได้ ทำไมพี่ชอบแกล้งน้อง ห๋าาา
    #367
    0
  21. #329 BLK.PRL (@pearllady) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 00:22
    โอโห อิพี่คิดมาแล้วนี่นา
    #329
    0
  22. #325 View Ha Bin (@mailV) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 23:45
    อิพี่ร้ายมากกก อย่าทำน้องงงงง เอ็นดูน้องบ้างงงง 55555
    #325
    0
  23. #324 Nicefox (@savada-agito) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 22:26
    ร้ายกาจจจจจ
    #324
    0
  24. #323 กาหลงฝูง (@mirageormiracle) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 22:07
    ร้ายกาจ!
    #323
    0
  25. #322 snow_crystal (@j_snow) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 18:10

    ใครขะเนียนกว่าพี่ไม่มีอีกแล้ว

    #322
    0