[NCT] JAMREN : COMING SOON

ตอนที่ 3 : UNIT 3 : [OS] Unnamed Feeling

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,719
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    24 มี.ค. 60










 
Title : Unnamed Feeling 
Paring :  MinRen
Author :  Au Revoir
Genre : RPS, normal, ficlet
Rate : G

 

Note : Especially for RenJun "HAPPY BIRTHDAY"




 
 
........... Unnamed Feeling ........... 
 



 

 
 
23 นาทีสุดท้ายของวันที่ 23 มีนาคม ปี 2017


 
 
ในห้องนอนของไอดอลเด็กวง NCT Dream ที่ตอนนี้มีบุคคลสองคนอยู่ภายในห้อง
เจโน่ที่กำลังนอนเล่นเกมส์ PSP ที่ค้างไว้ ส่วนอีกคนกำลังใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดผมทันทีที่ออกจากห้องน้ำ
หลังจากโดนบอมด้วยเค้กก้อนโต เนื่องจากวันนี้มีการจัดงานวันเกิดของหนุ่มน้อยสัญชาติจีนคนนี้ 
 


 
 

 
 
Pop - Ding!

 
 
ระบบ Notification ของแอพลิเคชั่นหนึ่งดังขึ้นเตือนว่ามีข้อความเข้า บนจอกระพริบแสงบอกว่ามีบางคนส่งบางสิ่งมา
ป๊อบริงเรียกร้องความสนใจของคนที่กำลังเช็ดผมอยู่บนเตียง


 
 
เหรินจวิ้นหันไปมองอุปกรณ์สื่อสารที่แสงจอดับแล้ว ก่อนจะนอนทิ้งตัวพาดไปกับเตียงนุ่มเพื่อคว้าเอามือถือที่ยังคงเชื่อมอยู่กับสายชาร์ตบนหัวเตียง



วันนี้ทั้งวัน เขาได้รับคำอวยพร เค้กและการเซอร์ไพรส์รวมถึงของขวัญมากมายเกินกว่าที่คาดคิด
 


 
หากแต่ข้อความล่าสุดที่ได้รับ ทำเอาเหรินจวิ้นแสดงความรู้สึกไม่ถูก ทั้งดีใจ ประหลาดใจ ระคนกัน
เมื่อพบว่าชื่อของคนส่งมา เป็นเพื่อนร่วมวงที่ขณะนี้กำลังพักงานเพื่อรักษาตัว
เนื่องจากมีปัญหาเกี่ยวกับหมอนรองกระดูกจนไม่สามารถมาร่วมทำกิจกรรมในซิงเกิ้ลที่ 2 กับพวกเขาได้
 




 
นาแจมิน ( 23.37 ) : มีความสุขมาก ๆ นะ 
 


 
 
 
เหรินจวิ้น แปลกใจมากถึงมากที่สุดกับการส่งข้อความสั้นนี้ ๆ มา แต่เขาเองกลับดีใจมาก ๆ ที่เพื่อนคนนี้...ไม่ได้รังเกียจอะไรเขา เพราะพูดตามตรงแล้ว เขาสองคนไม่ได้สนิทอะไรกันมากมาย รวมถึงหลังจากที่เดบิวต์มาแล้ว เวลาที่ได้อยู่กลุ่มหรือจับคู่กับแจมิน เหรินจวิ้นมักจะอึดอัดกับเพื่อนตัวสูงคนนี้อยู่เสมอ
 
 

 
 
"ขอบใจ..." ข้อความพิมพ์ค้างอยู่ในช่องพิมพ์ แต่ยังไม่พร้อมส่ง 
 
 


 
 
 
นาแจมิน ( 23.39 ) : มูจวิ้นของแจมิน
 




 
 
เหรินจวิ้นพาตัวเองออกจากความคิด ข้อความที่สองปรากฏขึ้นหลังจากที่ทิ้งห่างกว่า 2 นาที นิ้วเรียวรีบสไลด์จอ เพื่อคุยตอบโต้กลับไป ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนสั่นไหว 

 


 
 
"มูจวิ้นของแจมิน"






 
 
 ใช่....
 



 
 
นาแจมินเคยเรียกเขาว่า 'มูจวิ้น'
 
 
 






 
 
 
"นายนี่ก็แปลกนะ ชอบอะไรมูมินนักหนา " นาแจมินเอ่ยขึ้นขณะที่กำลังนอนตากเหงื่ออยู่บนพื้น หลังจากฝึกซ้อมเพลงที่เตรียมเดบิวต์ และเนื่องจากมีบางท่าที่เขาจำเป็นต้องยกตัวของเหรินจวิ้น ด้วยลักษณะทางกายภาพที่ยังไม่โตเต็มที่และการเกร็งตัวของเพื่อนร่วมวง พวกเขาจึงจำเป็นต้องอยู่ซ้อมท่านี้ใหม่เพื่อให้จังหวะเข้าที่เข้าทางกว่าเดิม


 
 
"..นายไม่เข้าใจเราหรอก" เหรินจวิ้นที่นั่งหอบหายใจอยู่ข้าง ๆ เอ่ยเถียงด้วยภาษาเกาหลีสำเนียงแปล่งๆ


 

 
"อย่างน้อยมูมินก็ทำให้เรารู้สึกเป็นตัวเองมากกว่าเดิม ..นายก็รู้ว่าเราไม่ได้น่าสนใจแต่เพราะเราจะได้เดบิวต์เป็น NCT ต่างหาก เราเลยเป็นที่สนใจ



 
 
"...นายเลิกคิดมากได้แล้วน่ามูจวิ้น" แจมินเด้งตัวขึ้นนั่งประจันหน้ากับเพื่อนตัวน้อย "นายก็เป็นนายอย่างที่เป็นนี่แหละ" 
 
 


 
 
 

 
 
จู่ ๆ ความเงียบก็ถูกทำลาย เหรินจวิ้นที่กำลังใช้ผ้าซับเหงื่อเงยขึ้นมามองคนข้าง ๆ อย่างงง ๆ
เหมือนแจมินจะพูดด้วย แต่ก็เหมือนเขาแค่จะรำพึงมันออกมาคนเดียว

...แต่แล้วเสี้ยวหน้าคมในกรอบผมสีดำเงาก็หันหน้ามาสบกับดวงตาสีชา แล้วรอยยิ้มกว้างของแจมินเปิดเผยขึ้น

 
เหรินจวิ้นไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่ใบหูกลับร้อนฉ่าขึ้นมากระทันหัน
 



 
"...มูจวิ้นของแจมิน"
 
 


 


 
 
 
........... Unnamed Feeling ........... 



 
 
 
เหรินจวิ้น ( 23.40 ) : นายก็ด้วย หายไว ๆ ล่ะ
 




 
 
คำว่า 'ขอบใจ' ถูกลบออก แล้วแทนนี้ด้วยข้อความที่ให้กำลังใจแก่อีกคน 
เหรินจวิ้นส่งมันออกไปแล้ว และเขามั่นใจว่าอีกฝ่ายกำลังอ่านข้อความของเขาอยู่ 

 
เขาอยากเห็นเพื่อนกลับมายืนอยู่บนเวทีด้วยกันอีกครั้ง

 
 
พอคิดได้ดังนั้น..เหรินจวิ้นไม่อยากจบการสนทนาเพียงเท่านี้ นิ้วเรียวจึงรีบพิมพ์ข้อความส่งกลับไปบ้าง
เพราะแจมินไม่ติดต่อใคร และไม่มีใครติดต่อได้ เมื่อมีโอกาสเขาจึงอยากบอกแจมินว่ามาร์คฮยอง เจโน่และน้อง ๆ คิดถึงเขามาก 



 
 
เหรินจวิ้น ( 23.41 ) : แจมินอาทำอะไรอยู่ ง่วงหรือยัง 



 
เหรินจวิ้น ( 23.43 ) : เรากวนหรือเปล่า





 
 
พวกเขาทั้ง 7 คนไม่ได้เจอกันเลย หน่ำซ้ำตามกฎของบริษัท
พวกเขายังไม่สามารถไปไหนนอกตารางได้เองโดยไม่มีเมเนเจอร์ไปด้วย
อีกทั้งทุกคนทำงานกันหนักมาก ต้องไปอัดและออกรายการตลอดสัปดาห์ เพราะยังอยู่ในช่วงคัมแบ็ก


 

 
 
นาแจมิน ( 23.44 ) : ฉันอยู่ข้างนอกน่ะ

 



 
 
เหรินจวิ้น ( 23.45 ) : ออกมาข้างนอก?



 
เหรินจวิ้น ( 23.45 ) : ตอนนี้เนี่ยนะ



 
เหรินจวิ้น ( 23.45 ) : จะไปไหนของนาย มันดึกมากแล้วนะ
 
 





 
 
 
....ข้อความทั้งหมดถูกอ่านไปแล้ว



 
...แต่อีกคนยังไม่ตอบอะไรกลับมา
 


 
 
 
 
ไม่ทันให้ความคิดได้ตกตะกอนนาน...

เหรินจวิ้นรีบถอดสายชาร์ตมือถือออกก่อนจะวิ่งจากห้องนอนไป โดยไม่ลืมบอกรูมเมทอย่างเจโน่ว่าขอลงไปที่ล็อบบี้ด้านล่าง
 



 
...ขอให้สิ่งที่ลูกคิด เป็นความจริงด้วยเถอะ...
 
 
 
 
 





 
 
 
 
23.47

 
13 นาทีสุดท้ายของวันที่ 23 มีนาคม ปี 2017
 


 
 
ในช่วงเวลาที่วิ่งออกมาหยุดยืนตรงประตูของหอพัก เหรินจวิ้นพยายามมองซ้ายมองขวา
จนไปสะดุดตาเข้ากับเด็กหนุ่มตัวสูงสวมแจ็กเก็ตสีกรมท่ากับกางเกงสีเทาเข้ม มีหมวกไหมพรมปิดลงเกือบครึ่งจมูก
..ดูแล้วอายุน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับเขา 

 
ร่างสูงยืนพักขาพิงตัวอยู่บนราวเหล็กริมถนนเยื้องไปจากหน้าอพาร์ทเมนต์ของเขาไม่ไกล
 
 
แน่นอนว่าจากการประเมินเพียงแวบเดียวก็รับรู้ได้ว่าคน ๆ นั้นเป็นใคร... ไม่น่ามีคนจะมายืนอยู่ท่ามกลางอากาศที่หนาวเหน็บอย่างนี้แน่
 



 
และตอนนั้นเอง...ที่เจ้าของร่างสูงเงยหน้าขึ้นพร้อมมองมาทางที่เหรินจวิ้นยืนอยู่
รอยยิ้มที่ดูฝืน ๆ แต่กลับคุ้นเคยในความรู้สึกจุดขึ้นที่มุมปากนั้น และนั่น..ก็ทำให้กระแสบางอย่างไหลเวียนไปทั่วร่าง


 
ขาเล็กก้าวไปหาคนตรงหน้าอย่างมั่นคง 
 



 

 
 
 
 
"ลงมาสภาพนี้ เดี๋ยวก็โดนดุหรอก..." มือยาวที่ล้วงอยู่ในกระเป๋า หยิบเอาหมวกแก็บใบโปรดติดออกมาด้วย ก่อนจะสวมลงบดบังสีผมฉูดฉาดให้กับเด็กน้อยที่วิ่งหัวกระเซอะกระเซิงมายืนยู่ตรงหน้า 





"แต่เก่งจัง... มาเร็วกว่าที่คิดไว้ซะอีก" 





 

"แจมินอา.. สบายดีไหม"เสียงเล็กเอ่ยเบาบางด้วยภาษาเกาหลีสไตล์ต่างชาติ มือหนาดึงแขนเสื้อของอีกคนให้มายืนเทียบอยู่ข้าง ๆ เพื่อไม่ให้ขวางทางคนอื่น 


 

 
 
 "สบายดี"






"ออกมาดึก ๆ แบบนี้ ไม่กลัวโดนดุเหรอ" แจมินส่ายหน้าไม่ตอบ ปลายเท้าที่สวมสนีกเกอร์คู่หนาเขี่ยเศษใบไม้บนพื้นเบา ๆ 
 





"แจมิน..หนาวไหม ขึ้นไปบนห้องก่อนก็ได้ น่าจะยังไม่หลับกัน" เหรินจวิ้นได้รับการส่ายหน้าเป็นคำตอบอีกครั้ง




 
 
"ไม่คิดจะขึ้นไปหาเจโน่กับน้อง ๆ จริงเหรอ ทุกคนคิดถึงนายนะ"



 
 
 
"ไม่ดีกว่า เดี๋ยวพวกนั้นเสียงดัง โดนด่ากันยกทีมพอดี"
 
 


 
 
"เหรอ...."
 






"อืม.."
 
 




 
เหลือเพียงความเงียบที่เป็นห้วงอากาศหมุนรอบตัว ไม่รู้ว่าเสียงจากท้องถนนจะดังเซ็งแซ่แค่ไหน  
แต่ตอนนี้สัมผัสได้ถึงความอบอุ่น..ทั้งที่อากาศภายนอกยังคงเย็นเฉียบ
 
 
 
หากแต่คนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ นั้น มีไอของความเหงาเคลือบอยู่บางเบา เหมือนกั้นให้คนสองคนดูห่างไกล 
 
 


 
 
"แจมิน..ดูแลตัวเองดี ๆ นะ รีบ ๆ หายด้วย แฟนคลับเขาคิดถึงนายมาก รู้ไหม" 
 



 
 
"อืม...." ร่างสูงตอบรับเพียงแค่ในลำคอ



 
 
 
"เจโน่กับน้อง ๆ ก็บ่นว่าอยากเจอนายแล้ว พอนายไม่อยู่ มันก็ไม่สนุกเลย มาร์คฮยองก็ยังพูดว่าอยากให้นายกลับมาเร็ว ๆ" ปากเล็กพูดช้า ๆ เนิบ ๆ ตามที่ใจคิดและตามสไตล์เด็กหัดภาษาเกาหลีขั้นกลาง แต่แล้วก็ถูกเบรคด้วยคำถามลอย ๆ ที่ทำเอาใจหวิวซะได้


 
 
 
"แล้วนายล่ะ...คิดถึงฉันด้วยหรือเปล่า"
 




 
 
"ห๊ะ...." มือเล็กใต้วงแขนเสื้อ ลูบที่ต้นคอขาวของตัวเอง ตอบเสียงเบา "เอ่อ...เรา..ก็..อยากให้แจมินกลับมาขึ้นเวทีด้วยกันไว ๆ เหมือนกัน"
 



 
 
"แค่นั้นเหรอ?"  แจมินยังคงหันมาจ้องดวงหน้าของอีกคนอยู่ 



 
 
 
ดวงตาของแจมินสดใส..แต่แฝงไปด้วยความหม่นแสง 
 
ไม่เหมือนทุกที...ที่เคยได้มองตากัน



แล้วมันก็ไม่เหมือนกับดวงตาของเจโน่หรือจีซอง



 
 
เพราะเหรินจวิ้นชอบประกายตาของแจมินมากกว่า





 
 
 
"...มูมิน..เค้า..ก็...คิดถึงนายเหมือนกัน"




 
 
แล้วนาแจมินเผยรอยยิ้มกว้างเป็นครั้งแรกให้เหรินจวิ้นเห็น 

 
 
ภาพความทรงจำตอนอยู่ในหอพักย้อนกลับเข้ามาในหัว เจ้าตุ๊กตาโทรลสีขาวที่เขามักจะแกล้งหยิบมันมากกกอด
เพียงเพื่อให้คนตัวเล็กโวยวายเวลาขึ้นเตียงไปแล้ว ไม่เจอเจ้าจมูกโต


 
 
หรือแม้แต่ตอนที่เขาหมั่นไส้เหรินหวิ้น เขาก็แอบมาชกท้องเจ้ามูมินแก้แค้นเจ้าของอยู่บ่อย ๆ 
 
 





 
 
 
...เวลาแห่งความสุขมักจะผ่านไปเร็วเสมอ แค่ยืนอยู่ด้วยกัน 
แค่ชวนคุยกันสัพเพเหระ ...เวลามันก็เดินไปอย่างรวดเร็วจนเกือบจะเข้าวันใหม่ 
 
 
 

 
 
 
"นี่ก็ดึกมากแล้ว นายกลับขึ้นห้องไปเถอะ เดี๋ยวเมเนฮยองจะดุเอา"
 
 



 
"แต่..." 


 

 
 
"ฉันเองก็ต้องกลับแล้วเหมือนกัน"
 
 
 



 
"แจมิน...." เพื่อนตัวเล็กอยากจะเอ่ยรั้งอีกคนไว้ให้นานกว่านี้ แต่พอได้เห็นเพียงเสี้ยวหน้าที่ดูสดชื่นกว่าตอนมา เหรินจวิ้นจึงไม่เอ่ยรบเร้าอะไรอีก
 



 
 
"แจมินอา...ขอบคุณสำหรับวันนี้นะ"
 
 
 

 
"กลับบ้านดี ๆ ล่ะ"
 
 
 


 
 
ไม่มีการตอบรับคำพูด นาแจมินทำเพียงเหยียดขา ..บิดขี้เกียจคลายความเมื่อยครู่นึง
ก่อนจะก้าวขาเดินห่างไปข้างหน้า แล้วจึงผงกหัวรับที่อีกคนเอ่ยบอกพร้อมกับโบกมือลา..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
คืนนี้ดาวเล็กส่องแสงกระจ่างอยู่เต็มท้องฟ้า เหมือนจะมานัดกันมาส่งท้ายอำลาที่ไม่อีกกี่วินาทีข้างหน้า
วันคล้ายวันเกิดของเหรินจวิ้นจะเป็นเพียงอดีตที่ผ่านไปให้จดจำ...


 
 
 
และก่อนที่นาทีสุดท้ายของวันที่ 23 มีนาคม ปี 2017 จะหมดลง 

 
 
เสียง Notification ของโทรศัพท์เครื่องโตสั่นประท้วงอยู่ในมือเล็ก ที่เจ้าของยังคงยืนมองแผ่นหลังกว้างของนาแจมินเดินห่างออกไป...จนลับตา 
 
 

 
 
แสงสว่างวาบโชว์ข้อความที่ขึ้นบน Lock Screen 
 
 




 
 
นาแจมิน ( 23.59 ) : 생일 축하해



 
 
 
สุขสันต์วันเกิดนะ...มูจวิ้นของแจมิน
 
 



 

 
 
 
...End...
 
 
 
 
 


 
.................................................... 
 
 
Author Scream :  แฮ่ ๆ นี่คือฟิควันเกิดลูกสะใภ้ค่ะ *ฉีกยิ้ม*
มันเป็นฟิคที่บรรยายไม่ถูกจริง ๆ  อยากจะหนอมแน้มกว่านี้ แต่มันไปไม่สุด อิแม่หม่นมาก บอกตรง ๆ

 
จะว่าฟิคนี้เป็นตัวแทนความรู้สึกในใจลึก ๆ ของเมน ๆ แม่ ๆ น้องแจมก็ไม่น่าจะผิดไปจากที่คิดมากนัก
บอกเลยว่าคิดถึงตาหนูสุดใจ เมื่อไหร่น้องจะได้กลับมาขึ้นเวทีกับเพื่อน ๆ นะ ;A;
 
 
ขอบคุณชาวเรือผู้มีอุปการะคุณทุกท่านที่อ่านจนจบค่ะ *โค้ง*

 
 
ปล.เราอาจจะไม่ค่อยได้มาพายเรือช่วยเท่าไหร่
 
(ส่วนใหญ่คือขี้เกียจ)  แต่สัญญาว่า จะไม่ทิ้งเรือ มินเหรินไปไหนแน่นอนค่ะ ^ ^




ปลล. 23 นาที มาจากวันเกิดน้องเหริน
ส่วน 13 นาที มาจากวันเกิดพิแจมค่ะ

ติ่งมากไหมล่ะ =..=



 
 
- Au Revoir -
 

 
.................................................... 
 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

234 ความคิดเห็น

  1. #231 [$0...I...LUV...U] (@suju137) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 14:27
    นี่ตอนนี้น้องยังไม่หายดีคงร้องไห้หนักมากแน่ๆ ดีใจที่เติบโตและแข็งแรงนะครับนานะ
    #231
    0
  2. #198 songjibong (@mintrawan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 01:13
    อ่านตอนนี้เลยดีหน่อย ถ้าอ่านตอนไรท์แต่งแรกๆคงร้องไห้แน่ๆ
    #198
    0
  3. #186 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 01:54
    ถ้าได้อ่านเมือปีที่แล้วคงมีน้ำตาตก มาอ่านปีนี้ที่ได้อยู่ด้วยกัน รู้สึกดี มีความสุข เขินน้องแจม
    #186
    0
  4. #151 BezT25 (@BezT25) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 18:49
    โฮกกกกกก เรียลสุดๆ เขินจมูกบานไปหมดแล้วเจ้าค่ะ เหมือนไปแอบดูเค้าเจอกันที่ล็อบบี้
    #151
    0
  5. #145 meetingk (@meetinggg) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 09:12
    น่ารักจังเลย เรามาอ่านตอนจะวันเกิดน้องมูจวิ้นอีกรอบแล้ว ปีนี้ได้อยู่ด้วยกันแล้วนะ :)
    #145
    0
  6. #117 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 16:17
    ดีที่ได้มาอ่านตอนน้องกลับมาแล้ว ไม่งั้นได้น้ำตาร่วงแน่ๆ
    #117
    0
  7. #106 satan_ (@satang_93) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:08
    น่ารักตอนนี้ได้อยู่ด้วยกันแล้วนะ
    #106
    0
  8. #63 Wrn Js (@js-wrn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 00:20
    คิดถึงแจมินอ่ะฮืออ อยากให้น้องหายไวๆ
    #63
    0
  9. #52 blue_seven (@bongkodwan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 00:42
    ยิ่งคิดถึงแจมกว่าเดิมอีกอะ 
    คนละมุน ฮืออออ
    #52
    0
  10. #42 purefooon (@florence116) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 14:02
    นาแจมละมุนมากเลยค่ะ อ่านแล้วยิ่งคิดถึงเลย ไรต์แต่งดีทุกเรื่องเลย >~<
    #42
    0
  11. #40 _040323 (@_040323) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 23:59
    คิดถึงพี่แจมจริงๆค่ะ ฮึกกก ;_______; ขอบคุณไรเตอร์ที่แต่งมาให้อ่านนะคะ แก้คิดถึงมินเหรินไปได้เยอะเลย ฮืออ
    #40
    0
  12. #37 FAIICHACHa (@faiichacha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 12:34
    คิดถึงพิจมิน ;_;
    อบอุ่นละมุนมากกกกกกก อยากให้กลับมาอยู่ด้วยกันเร็วๆ มูมินคิดถึงพิจมิน แล้วก็เชื่อว่ามูจวิ้นก็คิดถึงพิจมินเหมือนกัน
    #37
    0
  13. #35 sstonkaoww (@sstonkaoww) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 01:16
    น่ารักจังเลยยยย อ่านแล้วคิดถึงมินเหรินเลยค่ะฮื่อ
    #35
    0
  14. #31 futureB (@futureB) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 08:39
    คิดถึงพี่แจมมากT^T มินเหรินเป็นเรือหลักของเรา เราจะไม่ไหวหวั่น??
    #31
    1
  15. #30 080195J's (@aaiminka) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 02:49
    ร้องไห้ คิดถึงแจมิน คิดถึงมินเหรินจังเลยค่ะ ;v;
    #30
    0
  16. #29 BCYpokkiz (@pokkybaek) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 01:59
    แง ดีจังคิดถึงแจมินมากกว่าเดิมอีก ร้อง
    #29
    0
  17. #28 BCYpokkiz (@pokkybaek) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 01:59
    แง ดีจังคิดถึงแจมินมากกว่าเดิมอีก ร้อง
    #28
    0
  18. #27 Jaehyunn (@Jaehyunn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 01:42
    ละมุนมาก อบอุ่นสุดดดด ฮือออออ
    #27
    0
  19. #26 maimes' ❀ (@wacharaporn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 01:31
    บรรยายจนรู้สึกว่าอากาศหนาวมันไม่หนาวเลย อบอุ่นและละมุนมาก
    คิดถึงมินเหรินจริงๆ คิดถึงแจมินกลับมาเร็วๆ นะมูจวิ้นและพวกเรารออยู่
    #26
    0
  20. #25 chryre (@chryre) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 01:04
    อือหือออออออบอุ่นมากกกกกกกกก
    #25
    0