[NCT] JAMREN : COMING SOON

ตอนที่ 5 : UNIT 5.1 : [SF] 97% -1/3-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,309
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    21 มิ.ย. 60






Title : 97%

Author : Au Revoir

Paring : JaeMin x RenJun

Genre : AU, Romantic Comedy

Rate : PG13



Note : เรื่องของใจ ไม่ใช่เรื่องดวง!










.............. 97% .............. 









1/3







ขอต้อนรับชาว Astro world ทุกท่านเข้าสู่การดูดวงความรักด้วยจักรราศี




กลุ่มดาวจักรราศี (Zodiac) เป็นกลุ่มดาวฤกษ์ 12 กลุ่ม ที่อยู่บนเส้นสุริยะ เราทราบว่าโลกโคจรรอบดวงอาทิตย์รอบละ 1 ปี ดังนั้นถ้าเราสังเกตดวงอาทิตย์จากโลก เราจะเห็นดวงอาทิตย์โคจรรอบโลก โดยดวงอาทิตย์จะปรากฏเปลี่ยนตำแหน่งไปตามกลุ่มดาวฤกษ์ 12 กลุ่ม นั่นคือ ราศีมกร, ราศีกุมภ์, ราศีมีน, ราศีเมษ, ราศีพฤษภ, ราศีมิถุน, ราศีกรกฎ, ราศีสิงห์, ราศีกันย์, ราศีตุลย์, ราศีพิจิก และราศีธนู 




ตามความเชื่อของโหราศาสตร์สากล ราศีจากเดือนที่เกิดจะส่งผลถึงบุคลิกภาพ นิสัยใจคอ รวมถึงอีกหลายอย่างในชีวิตของผู้ที่เกิดในเดือนนั้น ๆ 



มาลองตรวจสอบกันดูดีกว่า ว่าราศีของคุณบ่งบอกตัวของคุณและราศีที่สมพงศ์กับคุณได้แม่นยำแค่ไหน 









“ฮวังเหรินจวิ้น เกิดวันพฤหัสที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2000”






“ชาวราศีมีน เขาบอกว่า คนโสดอย่างคุณจะพบกับรักใหม่ในไม่ช้า ลองมองไปที่คนใกล้ตัวคุณดูสิ! แล้วคุณจะพบเสน่ห์ของคนที่ไม่คาดคิด และอาจเกิดเป็นความรักขึ้นกะทันหันก็เป็นได้” 






“อ่า ราศีที่สมพงศ์กัน คือ ราศีกรกฎ!!” 






“ราศีกรกฎหรอ!? คนใกล้ตัว อืม แฮชานหรอ!?” เพื่อนสนิทได้แต่ส่ายหัวพร้อมกับส่งสายตาดุมาว่า ไร้สาระ!! เหรินจวิ้นยิ้มพร้อมกับยักไหล่ไปมา ล้อเล่นน่า!! 






“คนใกล้ตัวงั้นหรอ!? ใครล่ะเนี่ย!!?” เหรินจวิ้นยกนิ้วชี้กับนิ้วกลางขึ้นมาคลึงขมับ เฉินเล่อทำเพียงตบไปยังบ่าเล็กเบา ๆ พยายามเข้านะพี่ชาย!! 







สายตาเรียวเล็กกำลังจดจ้องและจดจ่อไปตามตัวหนังสือแต่ละบรรทัดและเสียงอ่านของเฉินเล่ออยู่ ทำให้คนที่เดินเข้ามาใหม่ขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างช่วยไม่ได้ ยิ่งเห็นแฮชานที่เป็นเพื่อนร่วมห้อง กับอีเจโน่ เพื่อนสุดที่รักของเขาเอง นั่งเอาหัวสุมกันทำเหมือนมีความลับอะไรนักหนา พอเงี่ยหูฟังก็พบว่ากำลังอ่านเรื่องการดูดวงตามจักรราศีอยู่ ซึ่งแกนนำในที่นี้คงไม่พ้น ไอ้เขี้ยวแหลม ฮวังเหรินจวิ้นแน่นอน



แล้วรอยยิ้มระริกระรี้ก็วาววับขึ้นมาทันที?? 















ฟึ่บ!!! 








หนังสือเล่มหนาที่กางบนโต๊ะ ถูกดึงออกไปอย่างรวดเร็วทำเอาวงแตกแยกย้ายกันไปนั่งที่ใครที่มัน โดยฝีมือของร่างที่ยืนค้ำหัวเขาอยู่ตอนนี้ 



...ไอ้ตาหวาน นาแจมิน...




ไอ้มนุษย์งี่เง่าที่เขาต้องมาเรียนวิชาแนะแนวกับมัน เพราะอาจารย์ประจำวิชาลาคลอดไปหนึ่งท่าน ทำให้วิชานี้ต้องรวมนักเรียนสองห้องไว้ด้วยกัน







“เอาคืนมา!” สั่งเสียงกร้าว แต่ก็ไม่ได้ทำให้คนตรงหน้าเกรงกลัวแต่อย่างใด แถมยังพลิกหน้าหนังสือไปมา ก่อนจะเบ้หน้าเหมือนไม่พอใจ... 






“จะได้แฟนเป็นคนใกล้ตัวใช่ไหม? ไม่เห็นน่าเชื่อตรงไหน” 






“ไม่เชื่อก็เรื่องของนาย ยุ่งอะไรกับเรา” เหรินจวิ้นเป่าลมในปากงอน ๆ พลางพยายามคว้าหนังสือคืนมาแต่ดูท่าจะยาก เพราะแจมินได้ยกมันขึ้นเหนือหัว เพื่อไม่ให้คนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เอื้อมถึง 






“หมอดูมักคู่กับหมอเดา...ไม่เคยได้ยินเหรอ?” หนุ่มตาหวานพูดหน้าตาย แต่ก็แอบอมยิ้มในใจ ก่อนจะหันไปหาเพื่อนที่ยืนยิ้มตาปิดอยู่ “มึงก็อีกคน งมงายไปกับไอ้เขี้ยวด้วย!!” 






“แล้วจะทำไม เอาคืนมาเดี๋ยวนี้!” คนตัวเล็กกว่ายังคงใช้มือปาดป่ายไปทั่ว แต่กระนั้นก็ยังเอื้อมไม่ถึงอยู่ดี 






“ขายาวแค่นี้ต้องทำใจหน่อยนะ” ช่างเป็นคำพูดที่ร้ายกาจยิ่งนัก จนทำให้คนฟังถึงกับโมโหจี้ดเลยทีเดียว 






“เออ...ไม่สูงเท่าแล้วมันหนักหัวนายตรงไหนวะ” 






“อ๋อ ไม่หรอก...หนักส่วนอื่นน่ะ” พูดเสร็จก็ยิ้มแป้น 






ไอ้บ้า ..กวนตีนที่สุด!! 








ฮวังเหรินจวิ้นแทบจะพุ่งเข้าไปบีบคอนาแจมินให้รู้แล้วรู้รอด ยิ่งหันไปเห็นไอ้คนกวนยืนยิ้มเยาะเขาอยู่  








“แฮชจี้!! ไอ้กัปตันมันแกล้งเราอีกแล้ว” เสียงเล็กใสเรียกชื่อเพื่อนสนิททันทีหลังจากที่สู้ไม่ได้ แสร้งทำหน้าเหมือนกำลังอยากจะร้องไห้ แล้วค่อยหันไปฟ้องอีกคนที่ยืนอยู่ข้างกัน







“เจโน่ ดูเพื่อนนายดิ..” อีเจโน่พยักหน้ากลาย ๆ อมยิ้มเล็กน้อย จริง ๆ คนหล่อก็แอบอยากรู้เรื่องดวงเหมือนกันนะ







“ทำไมตาแดงจัง...เหรินจวิ้นร้องไห้เหรอ??” เจโน่แสร้งถามขึ้น...เหล่มองเสี้ยวหน้าแจมิน







“อืม” เหรินจวิ้นครางในลำคอให้ดูน่าสงสาร... 







“ขี้แย” แจมินพ่นลมหายใจกระทบริมฝีปาก ดูก็รู้ว่าไอ้เขี้ยวมันแอคติ้ง.. 







“ไอ้ตาหวาน!!!” เหรินจวิ้นร้องลั่น ก่อนที่มือเรียวจะปายางลบเข้าใส่คนปากไม่ดี แต่ด้วยความไวของอีกคน จึงทำให้หลบได้ทันท่วงที แถมยังส่งเสียงหัวเราะกวนประสาทอีก เจโน่เดินเข้าไปสะกิดเข้าไปยังไหล่กว้างของแจมินให้เพลา ๆ  ลงหน่อย เขาพอจะรู้สาเหตุที่ทำให้เพื่อนซี้ของเขาถึงได้กวนประสาทเหรินจวิ้นอยู่ตลอด






แจมินน่ะ 'ชอบ' แกล้งเหรินจวิ้นจะตายไป!!... 










“เฮ้ย!! เลิกทะเลาะกันสักทีได้ไหม....ทำตัวเป็นเด็ก ๆ ไปได้” แฮชานได้แต่ส่ายหัวไปมาอย่างเบื่อหน่าย ตวาดขึ้นมาเสียงดังซึ่งนั่นก็ทำให้สงครามย่อย ๆ ของทั้งสองคนสงบลงเกือบจะทันที รำคาญพวกมันวุ้ย!! 







“ก็ไอ้ตาหวาน มันเริ่มก่อน” เหรินจวิ้นชี้นิ้วไปที่หน้าของแจมิน ที่ถูกกล่าวหาว่าขี้แย!! 






“เอาน่า...อย่าทะเลาะกันเลย” เจโน่ประนีประนอมพลางแถไปเรื่องอื่นซะงั้น เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเหรินจวิ้นกับแจมิน “แล้วนี่เฉินเล่อยังไม่กลับตึกอีกเหรอ ใกล้หมดเวลาพักเที่ยงแล้วนะ” 








เด็กน้อยหน้าขาวได้โอกาสโผล่หน้าเข้ามากลางวง ซึ่งเขาได้แต่นั่งหัวเราะพี่ชายตัวเองที่โดนแหย่มาตั้งแต่ต้น จงเฉินเล่อ เป็นญาติผู้น้องของเหรินจวิ้นซึ่งยังอยู่ ม.ต้น เพิ่งย้ายโรงเรียนมาตอนกลางเทอม ซึ่งยังไม่มีเพื่อนสนิทในห้อง เฉินเล่อเลยมักจะแวะเข้ามากินข้าวกับพี่ชายที่อยู่ตึกฝั่ง ม.ปลายในช่วงพักเที่ยงอยู่เสมอ






“ผมรอเอาหนังสือที่พี่แจมินถืออยู่” พูดพลางบุ้ยใบ้ไปที่หนังสือในมือของแจมิน ที่คนตัวสูงแย่งออกไปจากมือของเหรินจวิ้นเมื่อตะกี้ 




เออ! มันถือติดมือยังกะเป็นของตัวเอง






“ขอโทษทีนะ พี่ไม่รู้ว่าเป็นของนาย” ยื่นหนังสือเล่มโตคืนให้น้อง






“เฮอะ... สมองมีแต่ลูกกลม ๆ จะไปรู้เหนือรู้ใต้อะไร” เป็นเหรินจวิ้นที่ส่งเสียงเย้ย






“เขี้ยวอย่าหาเรื่องกันดีกว่า”






“ทำไม ๆ นายงี่เง่าเองก่อนนะ”





เฉินเล่อยิ้มกว้างรับเอาหนังสือมากอดไว้กับอก แต่ยังไม่ไปไหน หนุ่มน้อยหันซ้ายหันขวามองพี่ทั้งสองคนที่ยังคงจ้องหน้าหาเรื่องกันอยู่นั้น ก่อนจะเปิดหนังสือ มือเล็กไล่หาอยู่สักพักแล้วเอ่ยบางสิ่งออกมา






“พี่แจมินเกิดวันที่ 13 ส.ค. ใช่ไหมฮะ ดวงความรักในปีนี้ดีที่สุดใน 12 ราศีเลยนะ!!” 





“พี่ไม่เชื่ออะไรแบบนี้หรอก” แจมินชะโงกหน้าไปมองพร้อมกับยิ้มออกมาน้อย ๆ “แล้วนี่รู้วันเกิดพี่ด้วยหรอ!?” 





“แหงสิ!! พี่เป็นคนดังของโรงเรียนนะ” สีหน้าของแจมิน ผู้ซึ่งได้รับฉายากัปตันทีมดาวรุ่งยิ้มแป้นทันทีที่ได้ยินรุ่นน้องเอ่ยยกยอ ก่อนจะเหล่หางตาไปดูหน้าคู่กัดที่เบ้ปากรออยู่





“ในหนังสือบอกไว้ว่า คนที่เกิด 13 ส.ค. เป็นคนที่ไม่โรแมนติคเอาเสียเลย แต่รู้ไหม..คุณอาจเป็นเนื้อคู่หรือรักครั้งแรกของใครบางคนที่ไม่ทันตั้งตัวได้นะ” เฉินเล่ออ่านไปพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมายิ้มหวานให้รุ่นพี่ที่ยืนฟังเขาอย่างตั้งอกตั้งใจ





“โห..รักแรกเลยเหรอ” เป็นแฮชานที่ส่งเสียงประหลาดใจตอบรับ





“หน้าอย่างนี้ น่าจะเป็นเนื้อร้ายของคนอื่นมากกว่า”





แต่แล้วออดบอกเวลาเข้าเรียนก็ส่งเสียงเตือนให้ทุกคนพร้อมกับการศึกษาภาคบ่ายตามปกติ ยกเว้นแต่พวก ม.ปลายปี 2 ที่วันนี้ภาคบ่ายเป็นวิชาอิสระ 2 คาบติด ซึ่งก็คือคาบว่างปล่อยผีดี ๆ นี่เอง





“เฉินเล่อ พี่ขอยืมหนังสือไว้ก่อนได้ไหม” เจโน่เอ่ยยิ้ม ๆ  ซึ่งเฉินเล่อก็พยักหน้าให้ก่อนที่จะวิ่งไปชั้นเรียนของตัวเอง 





“มึงเชื่อเรื่องพวกนี้ด้วยเหรอ?”





กัปตันดาวรุ่งเปรยตามองเพื่อนสนิทหน้าหล่อที่ไม่ยอมตอบคำถาม มันยิ้มให้แล้วย้ายลงมานั่งเก้าอี้ตัวข้าง ๆ เท่านั้น  เจ้าตัวเลยทำแค่นั่งหน้าหงิกเล่นเกมในมือถือไปเรื่อย ๆ เหมือนไม่สนใจ แต่หูกางรอฟังอยู่เหมือนกัน 





“ก็มันน่าสนุกนิ ดูตามคำทำนายไปเรื่อย ๆ เหมือนเล่นเกม” 






“เกมไร้สาระอ่ะดิ!” แจมินบ่นหงุงหงิง ๆ ระหว่างไถเกมในจอสมาร์ทโฟน 






“เฮ้ย!!” 






“อะไรของมึง? ตกใจหมด!!” แจมินปล่อยมือออกจากโทรศัพท์จนมันร่วงไปบนหน้าตัก อะไรของมันวะ อยู่ดี ๆ ก็ร้องออกมา!! 






“จะว่าไปมึงก็ราศีกรกฎนิ!!” 






“เกิดสิงหาคม ไม่ใช่ราศีสิงห์หรอกเหรอ?” เป็นแฮชานที่ถลาจากเก้าอี้ตัวข้าง ๆ มานั่งฟังอย่างสนใจ รวมถึงเหรินจวิ้นที่หูตั้งรอฟังด้วยคนด้วยใจระทึก






“ไม่รู้ว่ะ...” เจโน่พลิกหน้าหนังสือมือเป็นระวิง “อ่า...นี่ไง ๆ เจอแล้ว”





“การนับราศีตัดเกณฑ์ตามสากลคือวันที่ 15 ของเดือนนั้นเป็นต้นไปจึงจะถือว่าเป็นราศีแท้” หนุ่มหน้าตาดียังคงอ่านข้อความไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบ พร้อมกับสรุปข้อสันนิษฐานของตัวเอง 





“ไอ้แจมินเกิด 13 ส.ค. ก็ยังถือว่าอยู่ในราศีกรกฏ” 





“ก็หมายความว่าแจมินคือคนใกล้ตัวของเหรินจวิ้นเหรอ?” แฮชานเอ่ยถามอย่างใคร่รู้ 





“ไร้สาระ! เป็นไปไม่ได้!” เป็นเหรินจวิ้นที่ตะโกนขึ้นมาพยายามปฏิเสธทฤษฏีที่ได้ยินเจโน่พูด





“ให้เราเป็นแฟนไอ้ตาหวานนี่ เรายอมอยู่คนเดียวดีกว่า”





“โห้ย ยังกะอยากเป็นแฟนด้วยหรอกนะเขี้ยว คนอะไรโตแล้วยังติดตุ๊กตามูมินอยู่เลย ไม่ไหวว่ะ นี่แน่ใจนะว่าอยากมีแฟน ไม่ใช่ตามหาพี่เลี้ยงเด็ก”





“ไอ้บ้า! ชอบมูมินแล้วทำไมวะ แกก็บ้าบอลขึ้นสมองเหมือนกันนั่นแหละ”





“ง่วงก็กลับบ้านไปกินนมนอนนะหมวยนะ!”





“หมวยบ้านพ่อแกสิ!”





“เฮ้อ....” เป็นอีเจโน่ที่ถอนหายใจกลับคู่รักจักรราศีที่เถียงกันได้ทุกครั้งที่เปิดปาก





“ดู ๆ ไปพวกแกสองคนก็สมกันดีนะ น่าปลื้มใจจริง ๆ” แฮชานเอ่ยชม





“ปลื้มกับผีน่ะสิ เห็น ๆ อยู่ว่าทะเลาะกัน เหมาะตรงไหนวะแฮชจี้” ใบหน้าหวานเริ่มงอง้ำที่ถูกเพื่อนยัดเยียดไอ้ตาหวานให้ก็เริ่มขัดใจ พร้อม ๆ กับความรู้สึกแปลก ๆ ที่ถาโถมเข้ามาที่ตรงไหล่และลมหายใจอุ่น ๆ ปะทะเข้าที่ซอกคอขาว 





“นี่..เขี้ยว” แจมินนิ่งไปพักนึง ก่อนจะคลี่ยิ้มบาง ๆ เมื่อนึกอะไรบางอย่างออก 





“อะไร?” เพราะมัวแต่หงุดหงิด เหรินจวิ้นไม่ได้สังเกตว่าแจมินวางแขนพาดไหล่เอียงตัวโอบบ่าเล็กไว้เต็มมือโดยเจ้าตัวไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด แจมินยิ้มกริ่มได้ใจ...ที่เหรินจวิ้นไม่ได้มีปฏิกิริยาต่อต้านสัมผัสเขา 






“ถ้าเย็นนี้ฉันแข่งบอลรอบซ้อมชนะ เรามาคบกัน” 




แจมินดึงมือของเหรินจวิ้นขึ้น กางนิ้วก้อยขึ้นมาเกี่ยวไว้กับนิ้วยาวของตัวเอง ทั้งที่เจ้าเขี้ยวแหลมยังยืนงง ๆ “สัญญาแล้วนะ”






“หา.....!?” แทบจะสำลักน้ำลายตัวเองทันทีที่ได้ยิน พร้อมกับสะบัดตัวออกจากวงแขนยาวที่คล้องรอบคอเล็กนั่นไว้เสียนาน






“ตกลงตามนั้น” เป็นแฮชานที่สรุปบทให้





“ไม่เอาเว้ย” เหรินจวิ้นหน้างอ หันไปสบตากับเพื่อนสนิทของตัวเองที่แววตาเป็นประกายซ้ำยังบ่นขมุบขมิบให้รับปากกับแจมินให้จบเรื่อง





“ทำไม ป๊อดเหรอ กลัวฉันชนะหรือไง” รอยยิ้มกว้างเปิดเผย





“แล้วทำไมเราต้องรับข้อเสนอบ้าบอของนายด้วย”





“นายจะได้เลิกงมงาย เชื่อไอ้ดวงพวกนี้ซะทีไง”





“ไม่เห็นจะเกี่ยว”





“เกี่ยวดิ นี่กำลังช่วยให้เลิกเพ้อนะเนี่ย”






“เป็นแฟนไอ้แจมิน สบายไปทั้งชาตินะเหรินจวิ้น” เป็นเจโน่สุดหล่อที่เชียร์เพื่อนจนออกนอกหน้า เหรินจวิ้นได้แต่บึนปากกรอกตาหลังได้ฟังสรรพคุณของไอ้กัปตันตาหวาน





“ถ้าเป็นแฟนด้วยจะไม่กวนตีนอีกเลย”





“นั่นไง ดีขนาดนี้ ไม่เอาเสียดายแย่เลยนะเหรินจวิ้น” แฮชานพูดทิ้งท้ายสะกิดศอกใส่แขนเล็กของคนตัวเล็ก ในขณะที่เหรินจวิ้นยังคงส่ายหัวปฏิเสธ







ชาตินี้ทั้งชาติ อย่าหวังว่าฉันจะญาติดีกับนายเลย



นาแจมิน!!














“เฮ้..แจมิน มีสาวมาหาวะ” เสียงของเพื่อนร่วมห้องเรียนคนหนึ่งตะโกนขึ้น ทำให้ทั้งสี่คนเบนความสนใจไปยังหน้าห้อง ซึ่งมีนักเรียนหญิงยืนอยู่สองสามคน ด้วยท่าทางเขินอาย 





“แหม....เสน่ห์แรงจริง” เหรินจวิ้นประชดใส่ 





“หึงเหรอ??” เป็นคนตัวสูงกว่าที่ยื่นหน้ายิ้มแป้นชะโงกเข้ามาถาม





“บ้า...เราไม่มีทางหึงนายหรอก!” ปฏิเสธเสียงดัง 





“งั้นก็แล้วไป...” แจมินไหวไหล่ ก่อนจะเดินไปทางพวกเด็กผู้หญิงที่ยืนอยู่หน้าห้อง 





“ไม่ต้องหึงนะ พาเจโน่ไปกันท่าแล้ว” แจมินพูดกับว่าที่แฟนตัวเล็ก..ใช้มือขยี้หัวเหรินจวิ้นเบา ๆ อย่างเอ็นดู..ก่อนจะลากตัวเจโน่ออกไปด้วย 





“เย็นนี้อย่าลืมไปเชียร์ด้วยนะเขี้ยว โอ๊ะ...คุณว่าที่แฟน” 

















หน้ากระดาษหนังสือถูกเปิดด้วยแรงที่เข้าข่ายคำว่าทำลายล้าง แฮชานส่ายหน้ายิ้มขำกับตัวเองก่อนจะเอื้อมมือไปหยุดคนอารมณ์ขึ้นเพราะกลัวว่าหน้าหนังสือมันจะหลุดติดมือเพื่อนตัวเล็กของเขามาเสียก่อน 





“เดี๋ยวบรรณารักษ์ก็แหกอกเอาหรอก แกกำลังทำให้มันเหมือนอยู่มานานเป็นร้อยปี ดูสิยับหมดแล้ว” 






“ก็คนมันหาข้อมูลไม่เจอ! ซ่อนเก่งดีนัก เปิดแรง ๆ แหละดีแล้ว ตัวหนังสือมันจะได้เด้งออกมา” เหตุผลทื่อ ๆ ทำเอาแฮชานหลุดขำ เหรินจวิ้นทำท่าจะยื้อหนังสือคืนแต่แฮชานก็ดึงไว้ ทำท่าราวกับจงอางหวงไข่ 





“โมโหหนังสือ หรือโมโหใครบางคนกันแน่” แววตาระยับล้อเลียนจนเหรินจวิ้นต้องแยกเขี้ยวเตือน 






“คิมดงฮยอกพูดภาษาอะไรฟังไม่รู้เรื่อง” 





“แกจะฟังรู้เรื่องได้ไง ลมหึงมันออกหูอยู่แบบนั้น ให้ฉันพูดยังไงแกก็ฟังไม่รู้เรื่อง ฮึ ๆ ๆ” มืออวบยกขึ้นป้องปากหัวเราะอย่างมีจริต จนเหรินจวิ้นอยากหาเข็มมาเย็บปากเพื่อนตัวร้ายให้มันติดกัน จะได้ไม่ต้องเสียเวลาป้องปากเวลาหัวเราะ





“จะหาเรื่องกันรึไงแฮชาน ดี!! ไม่ต้องเอารายงานกูไปลอกเลย” เปลี่ยนสรรพนามขนาดนี้ คงโกรธจริงจัง 






“ฮึ่ย!!” เหรินจวิ้นพ่นลมอย่างขัดใจ แฮชานจึงนั่งลงข้าง ๆ เพื่อนสนิท แฮชานมองหน้าบูด ๆ ของเพื่อนตัวเองแล้วอดก็ขำไม่ได้จริง ๆ 






“หึงเขาก็ดันบอกว่าไม่หึง....ทีงี้ก็มานั่งอารมณ์เสีย” แฮชานเย้า แต่เหรินจวิ้นก็สวนกลับทันควัน 






“หมั่นไส้ต่างหาก ไม่ได้หึงสักหน่อย” 






“แต่อาการมันแปลก ๆ อยู่นะ~” 






“แปลกอะไร... เราไม่เข้าใจ คนชอบมันเยอะแยะ ทำไมไอ้บ้านั่นต้องมาท้าเราให้เป็นแฟนด้วยล่ะ” แฮชานยิ้มกับข้อแก้ตัวไอ้เขี้ยวของแจมิน






“แล้วทำไมไม่ถามกับเจ้าตัวเอง มาถามฉัน ฉันจะตอบได้ไหม”






 “ถามแล้วมันจะตอบไหม” 






 “ลองถามมันยัง ถึงรู้ว่ามันจะไม่ตอบ” 






“ก็...ยัง”







“เออ..แล้วก็มานั่งคิดไปเอง” 






แล้วแฮชานก็แอบพูดลับหลังเพื่อนเบา ๆ พลางเหล่มองไปยังใบหน้าเล็กที่ยังนั่งคิ้วขมวดโดยไม่ได้รู้ตัวเลยว่า... 






“ซึนไม่เข้าเรื่องเลยจริง ๆ” 















มีกัปตันทีมทีมฟุตบอลหล่อ ๆ คนหนึ่ง แอบหลงรักอยู่ ไม่รู้หรือไง!!! 
















.............. 97% .............. 











ด้วยฤดูกาลที่อยู่ในช่วงปวนแปร สายฝนเม็ดใหญ่น้อยกระหน่ำเทไม่ได้ขาดตั้งแต่เที่ยงจนถึงก่อนหน้านี้ก็ยังโปรยปรายละอองลงมาบ้าง  ทำให้พื้นซีเมนต์หน้าตึกเรียนในวันนี้เจิ่งนองไปด้วยน้ำฝน เด็กนักเรียนหลาย ๆ คนรวมถึงเด็กหนุ่มตัวเล็กผิวไม่ขาวมากคนนึงต้องค่อย ๆ ย่างก้าวช้า ๆ ลงมาจากตึกเรียนทันทีที่กริ่งสัญญาณสุดท้ายบอกเวลาเลิกเรียน 






“จะไปไหน” แฮชานคว้าสายกระเป๋าของเพื่อนตัวดี ที่เมื่อครู่ยังยืนรอฝนซาอยู่ด้านข้าง แต่ตอนนี้ ดันจะหนีกลับบ้านก่อน






“ไม่ได้ไปไหน” 






“ไปดูแข่งฟุตบอลด้วยกันเลย”






“ไม่เอา อากาศไม่ค่อยดีเลย ฝนก็เหมือนจะตกอีก นายไม่เห็นเหรอ เดี๋ยวเฉินเล่อไม่สบาย” เหรินจวิ้นอ้างถึงน้องชายตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆ"







“ผมมีเสื้อกันฝนแล้ว” คนเป็นน้องชูเสื้อพลาสติกใสแบบบางขึ้นตรงหน้าพร้อมยิ้มตาหยี ทำเอาพี่ชายแทบจะยื่นมือไปบีบคอไอ้ตี๋น้อยทันที







“ไม่มีข้ออ้างแล้วฮวังเหรินจวิ้น ไปด้วยกันเดี๋ยวนี้ อย่าโยกโย้”





ทั้งสามคนจึงได้เปลี่ยนเส้นทางจากถนนหลักหน้าอาคาร เป็นทางเดินอ้อมไปยังด้านหลังโรงเรียนที่มีสนามหญ้าไว้สำหรับแข่งขันกีฬาของโรงเรียน โดยเฉพาะฟุตบอล








ก็ไม่อยากเดินมาดูเท่าไหร่หรอกนะ ไอ้แข่งฟุตบอลอะไรเนี่ย 

ไม่อยากเจอหน้ากัปตันทีมอะไรเลยด้วยซ้ำ















“เขี้ยว!! เหรินจวิ้น~” เสียงเรียกจากข้างสนามกับมือที่โบกไหว ๆ ไปมาอยู่ด้านหน้าทำให้ร่างเล็กรู้สึกตัว  ก่อนจะปรับโฟกัสเพื่อมองภาพคนตรงหน้าให้ชัด..ก็เจอกับคนที่อยู่ในมโนสำนึกเมื่อครู่




ตามมาหลอกหลอนกันจริงนะ เพิ่งนึงถึงก็โผล่มาเลย







“พี่แจมิน!! พี่เจโน่” เป็นไอ้น้องชายตัวเล็กที่ตะโกนเรียกไอ้กัปตันเสียงใส ชักงงว่ามึงเป็นน้องชายของใครกันแน่ ดูท่าจะเคารพพวกนี้จังนะ! 





เจโน่เดินเข้าไปทักพลางยกมือขึ้นลูบหัวเฉินเล่อ และมีเสียงกรี้ดของนักเรียนสาวตามมา 





“คิดว่าจะไม่มาซะแล้ว?” เหรินจวิ้นมองดูร่างที่หอบหายใจถี่เพราะเพิ่งวิ่งเสร็จมาหมาด ๆ เดินเข้ามาหา “จริง ๆ อยากมาเชียร์ใจจะขาดเลยสิ” 






“ฝันอยู่เหรอ ห้องสมุดปิดเร็ว แล้วฝนมันตกเลยต้องเดินอ้อมมาทางนี้ต่างหาก ถ้าไม่กลัวรองเท้าเปียก จ้างให้ก็ไม่เหยียบมาถึงนี่หรอก”






“อ๋อเหรออออออ ถามคำเดียวตอบเป็นวาเลยเนาะ”






“ไอ้!!” 






“เอาล่ะ ๆ อย่าเถียงกันเลย” เป็นแฮชานที่สงบศึกน้ำลายตัดบทคู่กัดที่เริ่มจะใช้สนามบอลเป็นสนามมวยแทน







“แล้วนี่แข่งกันไปแล้วหรือยังฮะ” เฉินเล่อถาม
 






“ยัง เมื่อกี้โค้ชสั่งให้วอร์มน่ะ อีกเดี๋ยวก็เรียกลงสนามแล้ว พวกนายมานั่งตรงนี้ก่อน จะได้เอาหนังสือมาคืนให้เฉินเล่อด้วย” อีเจโน่ชวนทั้งสามให้ไปนั่งโซนที่วางกระเป๋านักกีฬา โดยมีฮวังเหรินจวิ้นทำหน้าบอกบุญไม่รับเดินตามไปด้วย


















ปี้ด!!!! 










พอดีกับที่เสียงเป่านกหวีดดังออกมาจากกลางสนาม เรียกให้นักกีฬาที่ยังเอ้อระเหยอยู่รอบ ๆ วิ่งเข้าไปตั้งแถวกลางสนามโดยพร้อมเพรียง กลุ่มแฟนคลับขนาดย่อมเริ่มวางมือจากกิจกรรมที่ทำอยู่แล้วปรี่ตัวเขามายืนชิดขอบสนามมากยิ่งขึ้น หลายคนที่ถึงกับคว้าเอามือถือขึ้นมาเก็บภาพกันด้วยความตื่นเต้น 



นาแจมินยืนขึ้นยืดแข้งยืดขาอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะยกยิ้มครั้งหนึ่งให้เจ้าของดวงตาเรียวเล็กที่เอาแต่มองเขาไม่วางตา




“เราอนุญาตให้เขี้ยวกรี๊ดได้นะ ถ้าเขี้ยวอยากจะกรี๊ด” แน่นอนว่าปฏิกิริยาที่ได้รับย่อมไม่เหมือนคนธรรมดาอยู่แล้ว เหรินจวิ้นกรอกตามองบนกับคำพูดโอ้อวดของร่างสูงที่ยักไหล่ไม่สนก่อนจะยอมวิ่งลงไปในสนามแต่โดยดีเมื่อเห็นคนตัวเล็กสะบัดมือไล่ 




เอาเถอะ แค่รอยยิ้มหมั่นไส้ชั่ววูบหนึ่งที่ได้เห็นมันก็พอทำให้กระชุ่มกระชวยได้แล้ว





“กรี๊ดดดดดดดดดดด กัปตันแจมินเท่จังเลยค่ะ สู้ ๆ นะคะ สู้ ๆ” เพียงแค่พื้นรองเท้าแตะบนหญ้าเสียงกรีดร้องดังกระหึ่มก็เกิดขึ้นรอบสนาม ฮวังเหรินจวิ้นเหล่ตามองบรรดาหญิงสาวที่แห่กันมามุงดูจนแน่นขนัดตั้งแต่เมื่อใดไม่รู้แล้วบู้ปากหน่ายใจ 





ให้ตายเหอะ แค่ไอ้ตาหวานนี่ลงสนามไปเท้ายังไม่ทันโดนลูกบอลเลย กรี๊ดกันใหญ่ น่าหมั่นไส้จริง ๆ


หึหึ ถ้าเกิดวิ่งไม่ดูตาม้าตาเรือแล้วไปชนไอ้ยักษ์ที่อยู่ทีมตรงข้ามนั่นหน้าหงายมานะ จะหัวเราะให้ฟันร่วงหมดปากเลยคอยดู





แต่ดูเหมือนว่าพระเจ้าจะไม่เข้าข้างเดวิลเขี้ยวแหลมสักเท่าไร เพราะเพียงแค่ไม่ถึงห้านาทีหลังจากนาแจมินลงไปยืนหล่อในสนาม เจ้าของร่างสูงก็ได้สัมผัสกับลูกบอล แจมินยืดตัวขึ้นพักลูกบอลไว้บนอกก่อนจะใช้เท้าขวาลากมันหลบหลีกฝ่ายตรงข้ามด้วยท่วงท่าพลิ้วไหวอย่างไม่น่าเชื่อ อีกเพียงไม่กี่อึดใจการประจันหน้าระหว่างผู้รักษาประตู ขายาวใช้จังหวะสุดท้ายเตะบอลสับหลอกผู้เล่นตัวหนาบึกไปหาคู่หูได้สำเร็จ ก่อนจะส่งปลายเท้าออกไปแตะหลังลูกบอลที่อีเจโน่เปิดส่งกลับมาอย่างสวยงาม ก่อนจะซัลโวลูกจนหมุนควงแล้วหลิ่วเข้าตุงตาข่ายฝั่งตรงข้ามตั้งแต่นาทีที่ 2 ของเกม



ช่วงเวลาเพียงเสี้ยววินาทีทำเอาผู้ชมรอบสนามถึงกับกลั้นหายใจกันไปเป็นแถบ..รวมทั้งกองเชียร์ปากแข็งคนนั้นด้วย



สมองเหรินจวิ้นเบลอไปชั่วขณะเพราะเพียงเผลอจ้องนัยน์ตาสีดำชวนอบอุ่นที่เลื่อนมาสบจนทำให้หัวใจรู้สึกสั่นไหวได้อย่างน่าอัศจรรย์ สายลมเย็นโชยพาปอยผมสีอ่อนปลิวเคียงใบหน้าเรียวที่กำลังแย้มยิ้มน้อย ๆ ยิ่งพาให้คนมองจมลึกให้ห้วงภวังค์ 






“กรี๊ดดดดดดดดดด เข้าแล้ว เข้าแล้ว!!! กัปตันของเราเท่ห์ที่สุดเลย~ นาแจมิน นาแจมิน นาแจมิน” 




เสียงขานชื่อดังขึ้นเสริมสร้างแรงใจให้เจ้าของคะแนน หากมันยังไม่อาจขโมยสายตาคมที่มองฝ่าผู้คนไปยังสแตนด์ด้านหนึ่งได้ แจมินคลี่ยิ้มกว้างไปกับภาพที่เด็กหนุ่มตัวผอมลุกขึ้นยืนยิ้มตบมือเป็นโลมารัว ๆ ไม่ยอมหยุดบนอัฒจันทร์ ก่อนที่จอประสาทตาจะถูกตัดไปด้วยร่างของหนุ่มหล่อที่ชื่ออีเจโนที่โถมทับลงมา



“ไอ้กัปตันโว้ย เก่งแบบนี้ฮวังเหรินจวิ้นหลงรักหัวปักหัวปำแล้วมั้ง”




“กัปตันตาหวานของไอ้เขี้ยวเก่งจริงโว้ย”
 








กัปตันตาหวานของไอ้เขี้ยวงั้นเหรอ..
 



แม่ง...กูชอบคำนี้ว่ะ! 


























เสียงสัญญาณนกหวีดดังขึ้นอีกครั้งหลังที่แข่งครึ่งแรกไป 47 นาที นักฟุตบอลหลายคน ทิ้งตัวลงนั่งกลางสนาม บ้างก็เดินไปนั่งที่เก้าอี้ยาว แต่คนที่ดูจะโดดเด่นที่สุดในบรรดานักกีฬาทั้งหลาย คงจะหนีไม่พ้น กัปตันทีมนาแจมินที่กำลังเดินมายังโซนที่นั่งนักกีฬาเป็นแน่... 






“ฮ้าววว~” เหรินจวิ้นนั่งอ้าปากหาวหวอด ๆ อย่างไม่คิดจะรักษาภาพพจน์สักนิด นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนเหลือบมองนาฬิกาที่ข้อมือ อยากชวนแฮชานกับเฉินเล่อหนีกลับบ้าน... แต่คิดว่าคงไม่ทัน






“เขี้ยว” 






“อะไร ” ถามกลับเสียงห้วน มองดูคนที่ก่อให้เกิดเสียงกรีดร้องจากนักเรียนสาวที่ออกันอยู่ด้านหลังสแตนด์






“ขอน้ำหน่อยสิ” 






“หยิบเองไม่เป็นหรือไง” ปากก็บ่นนะแต่มือก็เอื้อมไปหยิบขวดน้ำเย็นที่วางอยู่ถังตรงหน้า ก่อนจะส่งให้กัปตันตาหวานตัวสูง 






“ไม่ป้อนด้วยเหรอ??” ถามทั้ง ๆ ที่ก็รู้ว่าจะทำให้โดนอีกคนด่า 






 "ไหนว่าจะไม่หาเรื่อง?” เหรินจวิ้นพูดเสียงเข้ม 






“ก็ได้ ๆ ขอบใจ” เริ่มรู้ตัวแล้วว่า ทำให้ไอ้เขี้ยวหงุดหงิดขึ้นมาอีกคงไม่เป็นผลดีแน่ ๆ จึงพยักหน้าอย่างจำใจ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบน้ำจากมือของเหรินจวิ้น.






มือนุ่มจังเลยนะ ฮวังเหรินจวิ้น







“............” คนส่งน้ำให้รีบชักมือกลับทันทีที่มือหนาเหมือนจะเล่นไม่ซื่อ แกล้งโอบมือเขาอย่างจงใจ 






“ฮ๊า~ สดชื่น” แจมินดื่มน้ำรวดเดียวเกือบหมดขวด...โดยมีเหรินจวิ้น นั่งสาปแช่งอยู่ในใจ 





ขอให้มันสำลักน้ำตายทีเถอะ!! 








“ขอน้ำด้วย” 






“แฮ่ก ๆ ขอฉันด้วย” 







“ฉันขอผ้าเย็น...แล้วช่วยซับให้หน่อยได้ไหมนะ~ ” 







เสียงจ้อกแจก เริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเพื่อนร่วมชมรมของแจมินต่างทยอยกันเข้ามาขอน้ำและผ้าเย็น จากเด็กหนุ่มตัวเล็กเป็นการใหญ่ แถมไม่ขอเปล่ายังมีการหยอดลูกอ้อนใส่อีกต่างหาก 







“อ่ะ” เหรินจวิ้นที่ยังงงในทีแรก เริ่มช่วยหยิบโน่นหยิบนี่ส่งขวดน้ำไปให้นักกีฬา...แต่ 






“เอามานี่....ฉันส่งให้พวกมันเอง!!” ร่างสูงรีบคว้าของที่เหรินจวิ้นกำลังจะส่ง ให้คนอื่นอย่างรวดเร็ว แจมินจึงกลายเป็นตัวกลางคอยส่งของระหว่างเหรินจวิ้นและเพื่อน ๆ ทันที 







“เอ้า ช่วยกันไม่เร็วกว่าหรือไง”








“ไม่ได้หรอก เดี๋ยวไอ้พวกนั้นเกิดมาแต๊ะอั๋งเหรินจวิ้นขึ้นมาจะว่ายังไง” เป็นอีเจโน่ที่ช่วยตอบ เพราะไอ้กัปตันทีมยืนตีหน้ายักษ์ค้ำเอวหมายหัวลูกทีมที่จงใจเข้ามากวนตีนเขาอยู่ 







“เอาไปเลยพวกมึง ได้แล้วก็ไปนั่งดื่มกันตรงอื่น...ไป” สั่งเสียงเฉียบขาด







“อะไร ๆ พี่แจมิน หวงเหรอ” 








เออ ไอ้เขี้ยวนี่เป็นแฟนกู!!







“เฮ้ยยยยยยยยย ไม่ใช่แฟนนะ พูดแบบนั้นได้ไงวะ เดี๋ยวก็เข้าใจผิดกันหมดหรอก” เหรินจวิ้นแทบจะถลาขึ้นไปประกาศกลางชมรมฟุตบอล แต่พวกนักกีฬาหาได้สนใจไม่ ทุกคนแซวเหรินวจวิ้นยกใหญ่ แถมยังมอบตำแหน่ง 'พี่สะใภ้คุณกัปตัน' ให้เหรินจวิ้น ก่อนจะใช้เรียกแซวกันอย่างสนุกปาก






“โอ้ย ไอ้บ้า พูดอะไรออกไปเนี่ย เรายังไม่ได้ตกลงเลยนะ” 






“อย่าเขินเลยน่าเขี้ยว ยอมรับมาเถอะ”







“โอยยยยย ไม่ใช่เว้ย!" เหรินจวิ้นรีบเดินไปเอากระเป๋าพร้อมหยิบน้องชายตัวเองที่ยังนั่งเตะขาอยู่บนอัฒจันทร์ติดมือกลับบ้านไปด้วย หวังกลบเกลื่อนเลือดที่สูดฉีดบนใบหน้า ไม่ให้อีกคนเห็น ซึ่งไม่พ้นโดนแซวจากนาแจมิน ที่ตะโกนแข่งมาจากข้างสนามฟุตบอลอยู่ดี







“กลับบ้านดี ๆ นะคุณแฟน” 



“ไม่งอนนะที่ไม่ได้ไปส่ง” 



“เดี๋ยวคืนนี้พิแจมโทรหานะจ๊ะ”











นาแจมิน!


ไอ้กัปตันตาหวาน 





ไอ้บ้า







แล้วหน้ากูจะร้อนไปเพื่ออะไร!! 


ไม่เขินสิเว้ย!












TBC







.................................................... 


Author Scream : ขอแยกพาร์ทนะคะ จากตอนแรกลงเป็นตอนเดียวยาว ๆ


เราเพิ่งรู้ว่ามันยาวมากจริง ๆ ตอนน้องเราทัก เรายังทำหน้าเฉย ๆ 


เราพิมพ์ใน Word Pad ค่ะ คิดว่าแค่ 20-30 หน้า word มั้ง

ไม่เลยค่ะ เช็กแล้ว 169 หน้า (Cordia New 16)

มีทั้งหมด 62000 กว่าตัวอักษร และ 16000 คำ ค่าาาาาาาาา



พอลองอ่านเองรวดเดียวในเว็บแล้วรู้สึกว่ามันเหนื่อยไป

มันไม่มีจุดเบรก เลยขอแยกพาร์ทดีกว่า น่าจะอ่านสะดวกขึ้นนะคะ




เราขอบคุณทุกคนที่ผ่านมาอ่านและขอบคุณที่คอมเมนต์ให้

ขอบคุณจากใจจริงเลยค่ะ ดีใจมาก ๆ 
ที่ได้รับการตอบรับที่ดีอย่างนี้ มันเกินคาดจริง ๆ 


ส่วนคนที่ไม่ถนัดเมนต์ ช่วยหวีดฟิคเราใน hashtag 
#MinRen_ComingSoon ได้นะคะ

กำลังใจของคนแต่ง มาจากแรงหวีดของคนอ่านทั้งนั้น 



หากยังรักในจินตนาการอยู่ 
ฝากกัปตันตาหวานกับไอ้เขี้ยวด้วยนะคะ


ขอบคุณค่ะ ^ ^




- Au Revoir -


.................................................... 











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

234 ความคิดเห็น

  1. #220 pjspp (@pjspp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 21:52
    อ่านแล้วเขินมากเลยค่ะ ฮือออออกัปตันตาหวานนนแหย่เขี้ยวววตลอดเวลาเลย น่ารักมากก
    #220
    0
  2. #211 d-ramie (@d-ramie) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 22:11
    เขี้ยวลูก เราซึนมากอะ นี่ต้องขอบคุณหนังสือดูดวงปะแจมิน ทำให้มีข้ออ้างขอเขาเป็นแฟนได้เฉยเลย 55555 แง ฟิคน่ารักมากค่า คิดภาพตามละฮา กัปตันเค้าก็ฮอตน่าดูเลยย
    #211
    0
  3. #199 songjibong (@mintrawan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 01:46
    ชอบแนวนี้อ่ะ นายเอกเราก็ซึนเชียว 555555
    #199
    0
  4. #154 BezT25 (@BezT25) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 15:55
    ฮึ่ยยยย คุณกัปตันช่างเต๊าะมาก! ที่ไปแกล้งเขาเพราะชอบละซี่ หมั่นเขี้ยวเหรินจวิ้น
    #154
    0
  5. #146 meetingk (@meetinggg) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 09:32
    ถ้าไม่ได้ชอบกัปตันตาหวานแล้วทำไมต้องหน้าร้อนด้วยอ่าน้องเขี้ยวววว -////-
    #146
    0
  6. #101 JoeyeyJo (@werose) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:28
    น้องเหรินเขินพิแจมหรอลูก55555555555
    #101
    0
  7. #89 olenji (@olenji) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 23:29
    น่ารักมากๆๆเลยค่า TT
    #89
    0
  8. #88 _040323 (@_040323) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 20:56
    เป็นช็อตฟิคที่ยาวจุใจเต็มอิ่มมากเลยจริงๆค่ะ ไรต์เก่งมากเลย เราว่าน้องเหรินไม่ได้ซึนเกินไปนะ ถึงจะดูน่ารำคาญ แต่เพราะมันมีปัจจัยหลายๆอย่างด้วยแหละเราว่า เลยซึนหนักเลย555555555 พออ่านตอนท้ายนี่ถึงกับตบเข่าฉาด พวกนี้มันรวมหัวกันหลอกยัยหมดเลยโอ้ย55555
    #88
    0
  9. #87 Vulpes lagopus (@NoEyCiCa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 19:51
    เราจะพายไปด้วยกันค่ะไรท์5555 ไม่ทิ้งเรือแน่นอนนนน
    #87
    0
  10. #86 SSeoljiN_ (@bluebell1875) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 17:44
    ยาวจริงๆเรื่องนี้ อ่านจุใจเลย5555555 ได้เป็นแฟนกันสักทีน้ออ
    #86
    0
  11. #85 Wrn Js (@js-wrn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 22:29
    ฮืออออ น่ารักมาก กัปตันเรานี่มัดมือชกเลย แต่เขี้ยวก็ซึ้นจริงๆ
    #85
    0
  12. #84 GKYON (@mooguz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 21:00
    แย่แล้ว เพิ่งมาอ่านช่วงทอล์คตอนอ่านครึ่งหลังจบ ต้องอ่านใหม่หมดเหยอ ฮือ ก็ได้ เค้าจะไปอ่าน คนเก่งสู้ๆนะ เค้าจะรอครึ่งหลังง
    #84
    1
    • #84-1 11Centimetres (@GodDEatH11) (จากตอนที่ 5)
      17 มิถุนายน 2560 / 23:10
      ไว้อ่านตอน 3/3 มาก็ได้ตัวเองงงงง ไม่ต้องรีบ ฟิคเรายังอีกยาวไกล ;A;
      #84-1
  13. #83 _040323 (@_040323) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 07:41
    จวิ้นแบบซึนแบบน่ารักอ่ะ อยากให้แจมินจัดการซะจริง ดื้อนัก55555555
    #83
    0
  14. #82 aaumtha (@Qcnd) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 17:33
    แก๋ ชั๋นหรั่กเขา;______;
    #82
    0
  15. #81 purefooon (@florence116) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 13:49
    โห คุณนาแจมิน ทำไมดูหล่อดูน่ารักขี้เล่นแบบนี้ แบบนี้ใครไม่หลงก็บ้าแล้ว >~< ชอบมากๆเลยค่ะไรต์ เรื่องนี้ฟีลน่ารักมากๆ จวิ้นเอ๊ย เมื่อไรจะเลิกซึนลูก
    #81
    0
  16. #78 GKYON (@mooguz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 09:39
    เรื่องนี้น่ารัก ฮือออออออ น้องเขินน่ารักมาก นี่คู่กัดกันจริงเหรอ มันไม่ใช่เลย จวิ้นน่าฟัดมาก นิ่งเวลาเขินนี่อยากฟัดให้จมอกเลย เราชอบแจมินลุคนี้มาก แจมินแบบ ดูน่าค้นหา ดูผู้ชายๆ ดูเนียนไปหมด เวลามาเนียนแต้ะอั๋งจวิ้นก็ดูแบบ กรุ้มกริ่มอะคับ เราชอบมาก เนี่ย ต้องมีตอนแจมินแกล้งน้องเยอะๆ น้องต้องตกเป็นของแจมินอะอันนี้อยากวางพล็อตเพิ่มให้คุณไรต์ แง คุณไรท์มีน้องแล้วเหรอ น่ารักมากๆแน่เลยฮือ งานก็ต้องทำ น้องก็ต้องดูแล สู้ๆนะคับ เรารออ่านอยู่น้า
    #78
    0
  17. #72 PANDORA- (@pandora-) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 13:15
    ตอนอ่านนี่ใจเต้นตึกตึกเลยค่ะ 55555 เขินมาก กัปตันทำหน้าที่ดีเกินไปแล้ววว
    #72
    0
  18. #71 SSeoljiN_ (@bluebell1875) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 06:15
    คิดถึงมินเหริน ? ?
    จวิ้นซึนมากกก ชอบเขาก็บอกเห๊อะะ 55555
    #71
    0
  19. #70 blue_seven (@bongkodwan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 03:07
    ฮือออ ชอบความกล้าของนาแจมจริงๆ
    เล่นแบบนี้ก็ได้เหรอ ส่วนจวิ้นนี่ก็สายซึนจริงๆ ตัวเองเขินเขาขนาดนี้แท้ๆอะ
    ชอบเวลาเขากวนกันจัง มันน่ารักจริงๆ
    #70
    0
  20. #69 sonsostaengi (@sonsostaengi) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 01:29
    เค้าค่ะ เค้าอ่าน เค้าอ่านนะคะ งื้อออออออออออออออ เป็นคุณแม่แล้วด้วย น่ารักจังเลยค่ะ คุณแม่สู้ๆนะคะ ฮื่ออออ รักค่ะ รักเรือเราด้วย รักมินเหริน????
    #69
    0
  21. #68 olenji (@olenji) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 22:41
    แงงงงงงงงน่ารักมากกกเลยค่ะTT คิดถึงมินเหรินมากๆๆเลย
    #68
    0
  22. #67 Vulpes lagopus (@NoEyCiCa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 21:31
    แหม่มีการเรียกว่าคุณแฟนซะด้วย5555
    #67
    0
  23. #66 purefooon (@florence116) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 15:29
    เรื่องนี้น่ารักมากๆเลยค่ะ :) แจมินเท่มาก จวิ้นก็น่ารักมากกกกกกกก ใจตรงกันแต่ก็ซึนงี้ โถลูกกก อย่าซึนมากนะเดี๋ยวพี่แจมถอดใจ พี่เค้าอุตส่าห์เข้าหาขนาดนี้แล้ว เรื่องนี้อ่านแล้วชอบตัวประกอบด้วย มีความกวน ความน่ารักทั้งโน่ ชัน เล่อเลย // อ่านเรื่องจากไรต์แล้วช่วยให้หายคิดถึงแจมินได้ตลอดเลย >~< // จะบอกว่าเรารออ่านเรื่องจากไรต์เสมอเลยนะ ถึงบางเรื่องไรต์จะใจร้ายกับจวิ้นมากเลยก็เถอะ ฮรึก แต่ชอบภาษามากๆเลย อ่านแล้วทำให้อินตามทุกเรื่องเลย :) รอได้เสมอนะคะ ^^ // ขอโทษด้วยน้าที่แต่ก่อนไม่ค่อยเม้นเลย ? ?
    #66
    1
    • #66-1 11Centimetres (@GodDEatH11) (จากตอนที่ 5)
      7 มิถุนายน 2560 / 22:36
      ขอบคุณนะคะที่เมนต์ให้ยาวขนาดนี้
      ดีใจเหมือนกันค่ะ ทีทำให้ยิ้มได้เพราะพิแจมกับเหริน
      เราจะพยายามเขียนฟิคให้อ่านนะคะ
      แม้จะช้าหน่อย แต่รับรองว่าไม่ทิ้งแน่นอน

      ปล.แค่เข้ามาอ่านฟิคเรา..ก็ดีใจแล้ว ขอบคุณจริงๆค่ะ ^ ^
      #66-1