[NCT] JAMREN : COMING SOON

ตอนที่ 7 : UNIT 5.2 : [SF] 97% -2/3-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1030
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    21 มิ.ย. 60





Title : 97%

Author : Au Revoir

Paring : JaeMin x RenJun

Genre : AU, Romantic Comedy

Rate : PG13



Note : เรื่องของใจ ไม่ใช่เรื่องดวง!










.............. 97% .............. 
















เหรินจวิ้นที่หนีกลับห้องมาแล้ว เจ้าตัวพยายามทำให้ตัวเองสงบลงอย่างเร็วด้วยการอาบน้ำ พอแต่งตัวเสร็จก็ทิ้งตัวลงซบกับที่นอนนุ่มของตัวเองพลางหยิบเอาตุ๊กตาตัวโปรดมากอดแน่น ๆ เขยิบตัวไปพิงหัวเตียงอย่างเคย แล้วก็เริ่มบ่นให้กับน้องชายตัวดีที่ยังนั่งไถแท็บเล็ตของตัวเองตั้งแต่กลับมา





“เพราะนายแท้ ๆ จงเฉินเล่อ ไอ้หนังสือทำนายดวงของนาย ฉันโดนแซวทั้งวันเลย” 





“ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะเกอเก่อ” เด็กน้อยเงยหน้าขึ้นมามองคนเป็นพี่ตาใสแป๋ว บอกเลยว่ามันรู้เรื่องดีกว่าใครเลยล่ะ





“วันจันทร์ไปโรงเรียนต้องโดนล้อจนเป็นตัวตลกแน่ ๆ” ว่าแล้วเอาตัวก็หยิบเอาหมอนใบเล็กมาทุบเบา ๆ ระบายอารมณ์ 





“เก่อเป็นตัวตลกไม่ได้หรอกเหรินจวิ้น เพราะว่าเก่อเป็นมนุษย์ต่างดาวแปลงร่างมา ฮ่า!!”  เด็กหน้ากลมที่ชื่อเฉินเล่อหันมาทำท่าทางตกตะลึงก่อนจะหัวเราะลั่นกับหน้าตาบึ้ง ๆ ของพี่ชายสุดที่รักที่ไม่ยอมขำกับมุขของเด็กน้อย







“ไม่ตลก” 






มือขาวใช้ผ้าขนหนูที่ยังพาดบนบ่า ตีไปยังสีข้างของเด็กตัวอวบที่นอนอืดอยู่บนพรมนุ่มหน้าเตียงให้พอแสบ ๆ คัน ๆ “แล้วแกทำอะไรอยู่เนี่ย ทำไมยังไม่ไปอาบน้ำ” 






“ดูดวงอยู่ โอ้ย! เล่นอะไรเจ็บ ๆ เนี่ยเก่อ”







“ดูดวงอีกแล้ว ..ก็เอาแต่อ่านดวงบ้าบอนี่ไง วันนี้ฉันเลยโดนไอ้ตาหวานนั่นล้อเลย นายเป็นเอามากนะ เลิกดูได้แล้วเดี๋ยวก็เป็นบ้าก่อนหรอก ไปอาบน้ำเลยไป” 




ซึ่งคนที่น่าจะเป็นเอามากคือฮวังเหรินจวิ้นมากกว่า
..ที่จิตใจจดจ่ออยู่กับผลทำนายทั้งวัน 






“ไม่ได้บ้านะ นี่ทำการบ้านอยู่”






“เกี่ยวอะไรกับการบ้าน?”






“นี่มันเป็นส่วนหนึ่งของรายงานวิชาคอมเบื้องต้น ต้องเขียนเว็บไซต์ที่สามารถเข้าใช้ได้จริง แล้วกลุ่มผมดันจับได้หัวข้อโหราศาสตร์ จีซองเพิ่งส่งลิงก์ให้มาทดสอบหน้าเว็บก็เลยต้องช่วยกันทำ”





“เกอเก่อลองเอาไปทำหน่อย ช่วยกัน จะได้เสร็จไว ๆ” เด็กน้อยเขยิบจากท่านอนเป็นนั่งขัดสมาธิอยู่กับพื้นด้านล่าง พี่ชายตัวเล็กเองก็ขยับลงไปนั่งข้าง ๆ จะได้ดูถนัดขึ้น 



น้องชายตัวแสบส่งลิงก์บางอย่างไปที่โทรศัพท์ของเหรินจวิ้นเพื่อให้อีกคนช่วยเปิดมันดูอีกทาง





“อ่านหัวข้อแล้วกดเลือกไพ่ไปใบนึง ผมจะกลับมาเทสต์ผลทำนายให้” เด็กน้อยส่งต่อแท็บเล็ตของตัวเองให้พี่ชายถือ ส่วนเจ้าตัวก็ลุกไปเข้าห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายอย่างว่องไว








'ไพ่ยิปซี' หรือที่เรียกกันว่า 'ไพ่ทาโร่' เป็นศาสตร์การดูดวงโบราณที่เก่าแก่สืบทอดมายาวนาน มีความเชื่อว่าไพ่ยิปซีนี้สามารถทำนายดวงชะตาได้แม่นยำในทุก ๆ เรื่อง โดยเฉพาะเรื่องของความรัก 



ขอให้ผู้ที่จะทำนายตั้งจิตให้มั่น อธิฐานถึงสิ่งที่คุณอยากรู้เกี่ยวกับความรักและเลือกไพ่ คุณก็จะพบกับคำทำนายที่แม่นยำเกี่ยวกับดวงความรัก เนื้อคู่ ความเป็นไปในชีวิตรักของคุณ ทั้งความรักในอดีต และในอนาคต



 ถ้าอยากรู้ว่าเนื้อคู่ของคุณจะเป็นอย่างไร แนะนำให้เช็กลักษณะเนื้อคู่ของคุณได้ด้วยไพ่เลย







วิธีดูดวงไพ่ยิปซี   



1.กรุณาเลือกประเภทหมวดดูดวงที่ต้องการ จากนั้นคลิกปุ่ม 'เข้าหน้าเลือกไพ่' 


2.นึกถึงสิ่งที่ต้องการถามจากไพ่ แล้วเลือกไพ่ที่ต้องการ 
     

3.คลิกปุ่ม 'ดูผลคำทำนาย'











“กดไปแล้ว แต่มันไม่ไปไหนเลย” ตะโกนเข้าไปถามอีกคนในห้องน้ำ





“ถูกหมวดหรือเปล่า มันดูได้แค่ความรักนะ อันอื่นยังไม่ได้” ได้รับคำตอบออกมาบางเบา แต่ก็ช่วยคลายข้อสงสัยของคนที่นั่งเล่นอยู่ตรงนี้ได้





“เข้าได้แต่หมวดความรักใช่ไหม กดเลือกไพ่ไปแล้ว รอนานมากเลย”






“รอแป้บนึง เดี๋ยวออกไปดูให้” 









เหรินจวิ้นเอี้ยวตัวไปหยิบสมาร์ทโฟนของตัวเองมาจากบนเตียง นิ้วแตะที่ปุ่มปลดล็อกหน้าจอ เจ้าตัวแสบนั้นคัดลอก url ของเว็บไซต์นึงที่ส่งเข้ามาในกล่องข้อความ บอกแค่ว่าให้ก็อปไปวางในหน้า Browser





“ทำไงต่อ” เหรินจวิ้นหันไปถามย้ำอีกที ที่เห็นเด็กตัวขาววิ่งผ่านน้ำออกมายืนซับเท้าอยู่ที่พรมหน้าห้องน้ำก่อนจะเดินไปใส่เสื้อผ้าหน้าตู้ 





“ถ้าหน้าเว็บนี้ก็ลองเล่นแต่ละหัวข้อไปเรื่อย ๆ  ถ้าอันไหนเข้าไม่ได้ก็ให้จดไว้ หรือถ้าอันไหนมันโหลดช้า มันแปลก ๆ  มันมีอะไรก็จดไว้หมดเลย จะได้เอาไปบอกจีซองพรุ่งนี้”





“ต้องทำขนาดนั้นเลย?”




“ก็ใช่ไง นี่ไม่ได้เล่นกันอยู่นะ เข้าใจผมใหม่ได้แล้วเกอเก่อ” คนเป็นน้องพูดพลางยืดอกอย่างภูมิใจกับการทำรายงานในครั้งนี้ 



เหรินจวิ้นทำหน้าทึ่ง ๆ กับตำแหน่งที่น้องชายตัวแสบได้รับหน้าที่ ซึ่งมันดูมีสาระมากเลย



แต่ไอ้หน้าเว็บดูดวงก็แปลก มีแต่ทำนายเกี่ยวกับความรักหัวข้อเดียว หรือเพราะมันยังเป็นเพียงดราฟท์เว็บที่ไม่สมบูรณ์ ยังไม่ได้เพิ่มเนื้อหาส่วนอื่นเข้าไป เขาจึงจำใจต้องเลือกหัวข้อนี้ อย่างช่วยไม่ได้









โปรแกรมดูดวงเนื้อคู่นี้..เป็นการทำนายดวงความรัก โดยคำนวณความเหมาะสมของพื้นดวงของคุณและคนรู้ใจ ออกมาเป็นเปอร์เซ็นต์พร้อมคำทำนาย 


ถ้าคุณอยากรู้ว่าคนรู้ใจ คนที่แอบรักมีดวงสมพงษ์เป็นคู่แท้ของคุณหรือไม่ ไปลองทำนายกันเลย





วิธีการทำนาย  


1. กรอกชื่อ / เพศ / วันเดือนปีเกิดของคุณในช่อง ข้อมูลของคุณ


2. กรอกชื่อ / เพศ / วันเดือนปีเกิดของคนรู้ใจในช่อง คนรู้ใจ 


3. กดปุ่ม คลิกคำทำนาย












'อ่า.... แล้วจะใส่ชื่อใครอีกคนดี'



แต่แล้วหัวข้อนี้ ทำเอาหัวใจของเหรินจวิ้นเต้นแรงขึ้นมาแบบไร้ที่มา เมื่อนึกถึงชื่อของอีกคนที่ตัวเองจะใส่ลงในช่อง





นาแจมิน




ไอ้บ้าเอ๊ย กวนประสาทได้แม้แต่ในความคิด


เลิกมาหลอกมาหลอนกันซะที จะไปไหนก็ไปเลย ชิ้วๆ





แต่แล้ว เจ้าตัวก็อดไม่ได้ที่จะพิมพ์ชื่อเขาไป







ฮวังเหรินจวิ้นถอนหายใจเฮือกโตออกมาทันทีที่นิ้วเรียวกด Submit แสงในจอสมาร์ทโฟนดับวูบลง ขึ้นสัญลักษณ์ที่บอกการประมวลผลอยู่ กรุณารอสักครู่

หัวใจที่เต้นระรัวบอกได้ว่าเขากำลังตื่นเต้นกับสิ่งที่ทำอยู่ นิ้วเรียวแต่ไม่ยาว เคาะลงกับขอบเตียงที่เป็นหนังสีตุ่น



รอไม่นานนัก ผลการทำนายที่ลองกดมั่ว ๆ ในหน้าเว็บที่เฉินเล่อส่งมาให้ลองเล่นก็โชว์บนหน้าจอ









เฮ้ย!!!! 



ดวงสมพงษ์กัน!!!


97% !!!








บ้าไปแล้ว เป็นไปไม่ได้หรอก





ไม่รู้ว่าไอ้แก้มบ้านี่จะร้อนไปไหน


หัวใจเนี่ย..เลิกเต้นแรงสักทีเถอะ!!






บ้าจริง ๆ


นาแจมิน! 





ไอ้ตัววายร้าย แค่เห็นชื่อก็จะบ้าแล้ว


ไอ้บ้าเอ๊ย!















“มะ...มั่วแล้ว โคตรมั่วเลย!!” 







“ไหน โอ้โหววววววววววววว ทำไมแม่นแบบนี้ ไพ่ที่พี่เลือกเมื่อกี้ก็บอกว่าพี่จะมีเนื้อคู่เป็นคนฉลาด จะว่าไปพี่แจมินก็ฉลาดจริง ๆ นะ มีอุดมการณ์ด้วย” ว่าพลางยื่นจอแท็ปเล็ตของเจ้าตัวให้เหรินจวิ้นดู






ความรักของคุณ ได้ไพ่ THE EMPRESS 
 

คำทำนาย มันคือความอบอุ่น ความเกื้อกูล ความรักที่สมบรูณ์แบบที่สุด พันธะของคุณกับเขา..เป็นความรักที่หลายคนแสวงหา แต่คุณกลับได้มาโดยไม่ต้องไขว่คว้าที่ได้พบเนื้อคู่ตามวาสนา จะน่าเสียดายมาก...ถ้าคุณมองข้ามความรักประเภทนี้

เนื้อคู่ของคุณเป็นคนที่เฉลียวฉลาด มีปฏิภาณไหวพริบดีมาก เป็นคนมีอุดมการณ์ มีความมุ่งมั่นสูง ไม่ชอบอยู่เฉย ๆ เป็นคนมีความรับผิดชอบ รักครอบครัว อนาคตจะมีการงานและการเงินดี 

ชายคนนั้นมีผมสีอ่อน ดวงตาสีดำ








“อื้อหื้อ..สะใภ้คุณกัปตัน” พูดแล้วก็ตบมือรัว ๆ เป็นโลมาดีใจ แต่พอหันไปสบตากับพี่ชายตัวเองก็เกือบจะหุบยิ้มแทบไม่ทัน





“เว็บบ้าอะไรโคตรมั่วเลย ขอรีวิวเลยได้ไหมว่ามันประมวลผลได้ห่วยมาก”






“ฮ่า ๆ ๆ  พี่เชื่อผมเถอะ มันแม่นจริง ๆ” ฝ่ามือน้อยของเฉินเล่อแตะเข้าที่บ่าของเหรินจวิ้น ก่อนที่ฮวังเหรินจวิ้นจะปฏิเสธอะไรอีก






“ไม่จริง แม่ง บั๊กเยอะสุด ๆ ยังกะโดนไวรัสเจาะระบบงั้นแหละ”






“ฮวังเหรินจวิ้นไม่พาลสิ” เด็กน้อยเริ่มหน้างอเมื่อคนเป็นพี่เริ่มพูดไม่เข้าหู






“ไม่รู้เว้ย ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้นะ โดยเฉพาะคิมดงฮยอกกับไอ้กัปตันนั่น” 




พี่ชายยกนิ้วขึ้นชี้หน้าก่อนจะทำเป็นท่าปาดคอ แล้วกำมือแน่น ๆ ขู่น้องชายที่ดูแล้วไม่ได้กลัวการขู่นี้เลยสักนิด






“ทำไมล่ะ พี่ควรยอมรับความจริงนะ จวิ้นเก่อ”






“เฉินเล่อ!! ฉันไม่คุยกับนายแล้ว”








ฮวังเหรินจวิ้นจึงแกล้งตัดขาดโลกที่มีเฉินเล่ออยู่ด้วยการคลานขึ้นเตียงไปฟุบหน้าลงบนหมอน ต้นแขนเล็กล้อมกรอบจนมองไม่เห็นวงหน้าขาวใส และปราการด่านนี้เหรินจวิ้นลงความเห็นแล้วว่ามันแข็งแกร่งน่าดู 


เฉินเล่อลองยื่นนิ้วชี้จี้ลงบนช่วงเอว ตัวคนพี่สั่นนิด ๆ เพราะทนกลั้นขำไม่ได้แต่จงเฉินเล่อก็ยังยืนยันว่าจะง้อพี่ชายต่อไป เขาเปลี่ยนเป้าหมายใหม่เป็นต้นแขนเล็ก เฉินเล่อจิ้มนิ้วสะกิดเบา ๆ อย่างง้องอน แต่ผลตอบรับที่ได้คือความเงียบ 





“ไม่เอาน่าจวิ้นเก่อ อย่าอารมณ์เสียดิ เดี๋ยวแก่เร็วนะ” คนน้องว่าพลางหยิบเอาแท็บเล็ตเครื่องประจำออกมาสไลด์ต่อ พอเห็นว่าคนพี่ไม่ตอบอะไรกลับมา จึงได้ย้ายฐานทัพกลับไปบนเตียงของตัวเองเหมือนกัน





“โอเค ๆ ผมไม่กวนก็ได้ ฝันดีแล้วกัน”










จวิ้นเก่อนี่น๊า เมื่อไรจะรู้ตัวเสียที

 














เหรินจวิ้นที่ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอยู่นาน พอสัมผัสได้ว่าบรรยากาศรอบข้างของตัวเองเงียบไปแล้ว จึงได้เอียงหน้าเข้าผนัง ไม่ใช่ว่าเขางอนหรือโกรธอะไรน้องชายตัวเอง แต่เหรินจวิ้นกำลังคิดว่า 



ตัวเขากับแจมินจะถูกชะตากันได้ยังไง 




ใคร ๆ ก็รู้ว่าเขาสองคนตั้งแง่ใส่กันแค่ไหน 
แล้วอยู่ดี ๆ จะมาบอกให้เป็นแฟนหรือว่าเป็นเนื้อคู่เนี่ยนะ 


ให้เขาทำหกสูงเอาเลือดมาเลี้ยงสมองเยอะ ๆ ก็ยังนึกภาพไม่ออกเลยด้วยซ้ำ









เนื้อคู่ของคุณเป็นคนที่เฉลียวฉลาด 

มีผมสีอ่อน ดวงตาสีดำ






...งั้นเหรอ 




ไม่จริงหรอก












เหรินจวิ้นกดปิดไฟหัวเตียงเพื่อเข้าสู่นิทรา 

เขาขยับตัวให้เข้าที่ก่อนจะปล่อยให้ปลายขนตาบนล่างได้พบกันอีกครั้ง 



แต่เหรินจวิ้นจะเคยสังเกตไหมว่า 

คืนนี้เป็นคืนที่เขายอมให้นาแจมินเป็นคนสุดท้ายในห้วงความคิดและส่งเขาเข้านอนโดยไม่รู้ตัว… 












.............. 97% .............. 













นี่ไม่รู้จะเรียกว่าเป็นโชคชะตาหรือว่าเวรกรรมกันแน่







เพราะดูท่าวันนี้จะไม่ใช่วันของฮวังเหรินจวิ้น แถมเจ้าตัวตอนนี้ก็ดูจะอารมณ์เสียอยู่ใช่น้อย จะมาจากสาเหตุอะไรได้ ถ้าไม่ใช่คนที่จู่ ๆ ก็มาท้าเป็นแฟนไปเมื่อวันศุกร์ ดันโผล่หน้ามาต้อนรับเช้าวันจันทร์ที่สดใส ด้วยการโบกมือเซย์ไฮโปรยเสน่ห์อยู่หน้าประตูหอพัก แถมจงเฉินเล่อยังไม่ยอมไปโรงเรียนพร้อมกันอีก



ไม่ต้องถามนะว่าใครบอก ถ้าไม่ใช่ไอ้เพื่อนหน้ากลม คิมดงฮยอก!!

ซึ่งมันได้ขายวิญญาณให้ซาตานที่ชื่อนาแจมินไปแล้ว 




ไอ้เพื่อนเลวมันคงบอกเบอร์มือถือ  ไอดีคาคาโอทอล์ก และรวมถึงแอคเคานท์อื่น ๆ ในโลก SNS ของเขาให้แจมินจนหมด รวมถึงโลเคชั่นหอพักเองก็คงโดนแฉไปด้วย ไม่งั้นคงไม่ได้เห็นหน้าทะเล้น ๆ นี่หรอก




จบกัน...ชีวิตที่แสนสงบของฮวังเหรินจวิ้น









“คุณแฟน อรุณสวัสดิ์”





“มาทำไม?” น้ำเสียงติดจะหยิ่ง ๆ ของเหรินจวิ้นดังขึ้นที่ประตูกระจกชั้นในของหอพัก ขาเล็กปักหลักอยู่ในเขตของตัวเอง อย่างน้อย ๆ มันก็ปลอดภัยกว่าการออกไปยืนใกล้ ๆ ไอ้กัปตันนั่นแน่ ๆ 





“คนอุตส่าห์ตื่นเช้ามารับ ทำไมเขี้ยวพูดจาแล้งน้ำใจอย่างนี้เนี่ย??” แจมินขมวดคิ้ว ทำหน้าน้อยใจเกาะแฮนด์จักรยานที่เข็นมาด้วย 






“ใครขอร้อง”





“หัวใจสั่งมา”



ไอ้บ้า!! เดี๋ยวปั๊ดตบตาหลุด 





“เอาล่ะ นาแจมิน...นายจะเอาไง” 





“ก็...ไม่อะไร แค่ทำตามที่พูดไปเมื่อวันก่อน” ลูกผู้ชายคำไหนคำนั้นครับ





“เราไม่ได้ตกลงคบด้วยซะหน่อย” 






“ดื้อ” 








นั่นไง 


แค่ปฏิเสธก็มาว่าเขาดื้อ  



ไอ้บ้า ใครจะไปตกลงคบกับนาย









“เฉินเล่อ เร็ว ๆ หน่อย จะสายแล้วนะ” กลายเป็นคนตัวเล็กที่แก้เก้อด้วยการหันไปตะโกนเร่งน้องชายที่ยังนั่งร้อยสายรองเท้าเข้าห่วงตรงบันไดดูไม่รีบร้อนแต่อย่างใด





“จงเฉินเล่อ ใส่รองเท้าให้เสร็จซะที สายแล้วโว้ย!!”





“ผมไม่รีบ ถ้าพี่รีบ พี่ก็ไปกับเฮียแจมก่อนเลย”






อะไรนะ..เฮียแจมงั้นเหรอ 


เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมามึงก็อยู่ห้องกับกูทั้งวัน แล้วมึงไปสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่!!








“เฮียแจม ฝากพี่ชายผมด้วยนะฮะ” เหรินจวิ้นที่กำลังงงกับคำพูดของน้องชายตัวเอง ไม่ทันได้อ้าปากประท้วง ทว่าไอ้กัปตันดันชิงพูดขึ้นเสียก่อน 





“เชื่อใจพี่ได้เลย” 





“ขอบคุณฮะ เดี๋ยวผมไปก่อนนะ” 






“เฉินเล่อ! นายจะไปไหน?” เจ้าของใบหน้าหวานทำเสียงเข้ม มองน้องชายด้วยท่าทางเด็ดขาดเหมือนทุกครั้งที่ต้องการให้เจ้าเด็กน้อยคนนี้เชื่อฟังแต่ไม่ใช่กับครั้งนี้ 





“พวกพี่เจโน่จะมารับฮะ ผมกลัวพี่ไม่ไปด้วย เลยวานให้พี่แจมินมารับ” 






“...........” 






“จวิ้นเก่อ..อย่าทะเลาะกับเฮียแจมนะ เจอกันตอนเที่ยงฮะ”






“ฝากพี่ชายผมด้วยนะเฮีย” 






“ครับ เจอกันตอนเที่ยง” 







เฉินเล่อหันมาฝากฝังพี่ชายตัวเล็กกับว่าที่พี่เขยสุดหล่ออีกครั้ง ก่อนจะเดินกึ่งวิ่งไปยังรถยนต์สี่ประตูที่จอดอยู่เยื้อง ๆ ปากซอย โบกมือทิ้งท้ายอีกครั้งแล้วจึงขึ้นรถจากไปพร้อมอีเจโน่..เพื่อนสนิทของไอ้กัปตัน ซึ่งบนรถมีไอ้แฮชานนั่งเสนอหน้ายื่นมือส่งจูบให้เขาอยู่ในนั้นด้วย
 









ขอโทษนะคิมดงฮยอกที่โทษว่ามึงขายวิญญาณให้นาแจมิน 

เพราะน้องชายกูก็ขายวิญญาณให้มันด้วยเหมือนกัน 




นี่พวกมึงทำเป็นขบวนการกันแล้ว! 




ไอ้พวกเลว!!!
























“ครับ เจอกันตอนเที่ยง...เฮอะ!!” 




เสียงเล็กบ่นพึมพำล้อเลียนมาจากที่นั่งตอนหลังของจักรยาน คนปั่นแอบนึกหมั่นไส้คนที่กำลังซ้อนท้ายอยู่ ทำเป็นท่าเยอะไม่มาด้วยกันแต่แรกดี ๆ พอขู่ไปหน่อยว่าถ้าไปสายจะโดนอาจารย์ฝ่ายปกครองทำโทษให้ล้างห้องน้ำ 3 วัน ถึงได้ยอมมาด้วยดี 

แจมินหัวเราะหึในลำคอก่อนจะแกล้งขี่จักรยานเลี้ยวปัดไปปัดมากะทันหัน ทำเอาร่างเล็กแทบเกาะเอวเขาไม่ทัน 





“นายทำบ้าอะไรเนี่ย เราจะตกอยู่แล้วนะ” 





“กลัวตกก็เกาะแน่น ๆ สิ เล่นจับแต่ที่นั่งอย่างนั้น.. รังเกียจมากรึไง” 





เออ... จะให้เกาะแน่น ๆ ได้ยังไง


ถ้าทำแบบนั้นมันก็เหมือนกับ 'กอด' น่ะสิ 








ยิ่งคิดเหรินจวิ้นก็ยิ่งใจเต้นแรง... ยิ่งนึกถึงผลทำนายเมื่อคืนยิ่งใจเต้นรัว 

ตาเล็กเพ่งไปยังท้ายทอยของเจ้าของจักรยาน ปอยผมสีน้ำตาลอ่อนลู่ไปตามแรงลม ความยาวรับกับต้นคอยาวนั่นพอดี


ถ้าจำไม่ผิด ตาของแจมินก็เป็นสีดำสุกใส 




ผมสีอ่อน ดวงตาสีดำ




ต้องไม่ใช่แบบนี้สิโว้ย!!! 








เพราะโดนหลอกให้เล่นเว็บบ้า ๆ นั่นแหละ เขาถึงได้ไม่เป็นตัวของตัวเองอย่างนี้

ไหนจะไอ้ปากเสีย ที่เป็นคู่กัดกันมาตั้งหลายเทอมมาท้าให้เป็นแฟน มาทำดีด้วย 





เพี้ยนกันไปหมด เขาต้องฝันอยู่แน่ ๆ แต่ตบแก้มไปหลายครั้ง ก็ไม่เห็นตื่นจากฝันสักที








จู่ ๆ ถนนที่ราบเรียบก็กระตุกตามเส้นประสีขาวบนท้องถนนทำเอารถจักรยานสั่นไปทั้งคัน จนเหรินจวิ้นสะดุ้งเผลอกอดคนข้างหน้าแน่น แจมินหันกลับมามองคนตัวเล็กในชุดนักเรียนสีเดียวกับเขาเพียงแวบเดียวแล้วก็ต้องกลั้นยิ้ม... ทำเป็นอวดเก่งเสียมากมาย ที่แท้ก็กลัวตกรถเหมือนเด็ก ๆ 




“ไม่ต้องกลัวหรอกน่า ... แค่คลื่นถนนเอง กอดซะแน่นเชียว” 





เหรินจวิ้นรีบผละออกจากร่างสูงทันที รู้สึกหน้าร้อนผ่าวราวกับจะเป็นไข้อย่างนั้น... 



เขาเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมต้องทำเหมือนเกลียดแจมินมาสักสิบชาติ 

ทุกครั้งที่เจอหน้ากัน ทำไมต้องคอยพูดจาประชดประชันตลอดเวลาก็ไม่รู้







คงเพราะรังเกียจ ไม่อยากอยู่ใกล้ใช่ไหม


การเกลียดใครสักคนนี่มันรู้สึกอย่างนี้นี่เอง...มั้ง 












.............. 97% .............. 















บ๊อก....บ๊อก ๆ ๆ 






แรงสั่นและเสียงเรียกเข้าเบา ๆ สั่งให้เหรินจวิ้นเงยหน้าจากกองหนังสือ แต่ก็ยังไม่ทันมือหนาของแฮชานที่เอื้อมไปหยิบโทรศัพท์เครื่องบางมาดูชื่อของคนที่โทรเข้า







ไอ้ตาหวาน ห้ามรับ





ฮวังเหรินจวิ้นแย่งมือถือของตัวเองคืนมาก่อนจะกดตัดสายแล้วโยนมันไปบนกระเป๋า แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อริงโทนเปลี่ยนไปเป็นเสียงโปรแกรมคาคาโอทอล์ก บอกตรง ๆ สิบกว่าวันแล้วที่สมาร์ทโฟนราคาหลายหมื่นของฮวังเหรินจวิ้นไม่เงียบเหงา ก็ตั้งแต่เช้าลามมายันเที่ยงลากยาวมาจนถึงช่วงบ่ายนั้นมีคนพยายามส่งข้อความเข้ามาหาทั้งวัน อยากถามอีกฝ่ายเหมือนกันว่า มึงไม่มีเรียน ไม่มีแข่งเตะบอล ไม่มีอะไรทำหรือไง ถึงส่งมาได้ทุก 5 นาทีขนาดนี้




บอกไว้ก่อนเลยนะว่าเขาปิดเตือนไม่เป็นและไอ้แฮชก็ไม่คิดจะช่วย 


เขาทำได้แค่ลดเสียงลงในระดับที่อาจารย์ไม่ด่า แต่ก็ยังปล่อยให้มันร้องคาท๊กทั้งวันจนปวดประสาท







คาท๊ก!

Jaemin : ทำไมไม่รับสาย






คาท๊ก!

Jaemin : เขี้ยวไม่สนใจเราเหรอ






คาท๊ก!

Jaemin : เราอยากคุยกับเขี้ยวนะ






คาท๊ก!

Jaemin : เขี้ยวตอบเราหน่อยดิ







คาท๊ก!

Jaemin :  send you a sticker







คาท๊ก!

Jaemin : เขี้ยวรอเราแป้บนึงนะ ใกล้เลิกซ้อมแล้ว






คาท๊ก!

Jaemin : จุ๊บ ๆ














“ช่วงนี้ฮ็อตจังเลยนะ”






ตาเล็กเรียวหันไปจิกหนุ่มสัญชาติเกาหลีที่เงยหน้าจากกองหนังสือที่ถูกกางไว้เต็มโต๊ะส่งยิ้มแป้นแล้นให้เขา โดยไม่สนใจว่ามีใครกำลังอารมณ์เสียเพราะเสียงเตือนจากโปรแกรมแชทที่ปกติเขาก็ไม่ค่อยจะเล่นเท่าไหร่ แต่ก็ต้องมีไว้เผื่อให้เพื่อนที่ห้องส่งเตือนเรื่องทำการบ้านมากกว่า ซึ่งตอนนี้มันส่งเสียงตลอดแทบทั้งวัน 



เพราะมึงนั่นแหละ ไอ้เพื่อนเลว!





“มองทำไมครับ กูรู้ว่าหล่อ ไม่ต้องจ้องก็ได้ เขินเป็นนะ” ฮวังเหรินจวิ้นเบ้ปากทันทีที่ประโยคยกยอตัวเองหลุดจากปากไอ้หน้าบานนั่น น้ำแข็งบดในแก้วเลยถูกประโคมใส่กลางตัวคนนั่งฝั่งตรงข้ามไม่ยั้ง





“เอ้า..อู้ววว.. โอ้วววว.. อารมณ์รุนแรงขึ้นนะเขี้ยว ตั้งแต่มีความรักเนี่ย” คนท่ามากเอียงตัว ยกแขนปัดก้อนน้ำแข็งเย็น ๆ ที่ลอยหวือมาโดนหัวโดนหน้าอยู่หลายจุด





“เขี้ยวพ่อง! อย่ามาเรียกแบบมันได้ไหม แล้วกูไปมีความรักกับผีที่ไหน ไอ้ดงฮยอก”





“เหรินจวิ้น อย่าเรียกชื่อจริงกู!” แฮชานทำตีหน้าเข้มใส่ แต่แล้วเหรินจวิ้นก็อดหมั่นไส้ไม่ได้ โยนน้ำแข็งที่เหลือค่อนแก้วใส่หน้ามันอีกยก





“ไอ้นี่หงุดหงิดทีไรต้องมาลงกูอยู่เรื่อย” แฮชานตีหน้ายุ่งหลังจากหยอกเพื่อนรักของตนเองไม่สำเร็จ ก็มันเล่นเขวี้ยงจนน้ำแข็งละลายเต็มเสื้อเขาไปหมด ทีนะที่มันเป็นแค่น้ำแข็งใส่น้ำเปล่า ถ้ามันกินน้ำแดงมีสิทธิ์โดนคนเข้าใจผิดว่าถูกต่อยเลือดอาบมาแหง ๆ 


เพื่อนตัวหนาลุกขึ้นสะบัดเศษน้ำแข็งที่ยังเกาะอยู่ตามเสื้อและบางส่วนที่ละลายไปบ้าง ขาสมส่วนก้าวข้ามหน้าหินอ่อนจากฝั่งตรงข้ามก่อนจะย้ายมากระแทกก้นลงข้าง ๆ มนุษย์ที่นั่งหน้าบูดเป็นตูดหมาชื่อฮวังเหรินจวิ้น





“ถามจริงเถอะ ไอ้กัปตันทีมมันบอกหรือเปล่าว่ามาท้าให้เป็นแฟนแกเพราะอะไร หน้าตามันก็ไม่ได้ขี้เหร่ ชื่อเสียงก็พอมี สาวกรี๊ดเยอะแยะ ไม่เห็นต้องมาจีบคนอย่างแกด้วยซ้ำ” คำพูดเหมือนจะดี แต่แฝงความหมายร้ายกาจ ขาเรียวถึงได้เหยียดไปเตะหน้าขาของเพื่อนสนิทใต้โต๊ะให้หายเจ็บใจ 





“มันบอกว่าฉันทำหน้าเหมือนลูกหมาถูกทิ้ง ดูน่าสงสารเลยอยากดูแล เลวไหมล่ะ คำตอบมัน”





“แกเลยโมโหเพราะมันว่าแกเหมือนหมาอ่ะนะ”






“หรือแกชอบ?”






“ก็เข้าใจเปรียบดี ฟังนะ มันบอกแกน่ารักไง ลูกหมาอ่ะ ...ลูกหมา ...Puppy so cute!”






“คิวท์บ้านมึงสิ” 






“ก็ถ้าไม่ชอบ ทำไมไม่บอกมันไปตรง ๆ วะ” 






“พูดแล้ว แต่มันไม่หยุด จะให้ทำยังไง”






แฮชานยักไหล่กับคำตอบที่มาพร้อมหน้าหน่าย ๆ ของฮวังเหรินจวิ้น แต่บอกเลยว่า ตั้งแต่เพื่อนเขาได้นาแจมินตามดูแล ดูมันมีชีวิตชีวามากขึ้น ถึงจะบ่นว่ารำคาญและทำหน้าหงุดหงิดโลกอยู่ตลอดเวลา แต่มันก็ไม่เฉยชากับรอบตัวเหมือนแต่ก่อน ที่เอาแต่เรียนแล้วก็กลับห้องไปนอนอืดหรือนั่งแช่อยู่แค่ในห้องสมุดเฉย ๆ





“แล้วการบ้านแมทเสริม ฯ ถึงไหนละ ได้ยินว่าอาจารย์คิมจะให้ส่งแบบฝึกหัด 2.1-2.3 อาทิตย์หน้า” 






“เสร็จแล้ว ก็อปไปลอกแล้วเอามาคืนด้วย” พูดพลางหยิบแฟลชไดร์ในกระเป๋าโยนไปให้แฮชานที่ยกนิ้วโป้งสองข้างพร้อมรอยยิ้มหวานกลับมาให้ เหรินจวิ้นที่เอาแต่สนใจสารพัดหนังสือของตัวเองตรงหน้าไม่ทันได้สังเกตว่า เสียงเตือนของข้อความเงียบไปแล้ว และไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มีหนุ่มตัวสูงที่เป็นหัวข้อสนทนาเมื่อครู่เดินเข้ามาสมทบ



คนที่ถูกเปรียบว่าเหมือนลูกหมานั่งช็อตโน้ตอยู่เพลิน ๆ ก็ต้องตกใจจนแทบสะดุ้งที่ถูกมือหนาเอื้อมมาปิดตา







“เฮ้ยยย!!!!” 




พยายามดิ้นหนีมืออีกฝ่ายแต่แค่ 5 วินาทีดวงตาเล็กก็เป็นอิสระ พร้อมกับคนตัวสูงที่ทิ้งก้นลงนั่งพิงแขนเล็กพร้อมกระแซะข้างตัวอย่างจงใจ






“ฮะ ๆ ๆ เขี้ยวกลับบ้านกัน” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นอย่างยิ้มแย้ม เหรินจวิ้นขมวดคิ้วหรี่ตาตีหน้ายุ่งใส่มนุษย์ส่วนเกิน 






“แหมะ.. 16.30 น. เป๊ะ แฟนมารับตรงเวลาเนอะ” เพื่อนรักเอ่ยแซว แต่ก็ต้องหุบยิ้มฉับลงทันทีที่เหรินจวิ้นชูนิ้วกลางแสกหน้า ทำปากขมุบขมิบ แช่งทั้งคนเป็นเพื่อน แช่งทั้งคนมาใหม่ 






แฟนเฟินอะไรกัน


ขี้ตู่!!






“กลับบ้านกัน” แจมินเอ่ยอีกรอบเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กกว่าหันไปสนใจกองหนังสือตรงหน้าอีกแล้ว  






“นายก็กลับสิ...เรามีการบ้านต้องทำ” เหรินจวิ้นเอ่ยเสียงนิ่ง พูดจบก็คิดว่าไอ้ตัวสูงนั่นเข้าใจ เพราะแจมินเดินถอยตัวออกไป 


แต่เปล่า...มันไม่ได้ไปไหน แค่ย้ายไปนั่งลงที่ม้าหินอ่อนตัวข้าง ๆ เอาหัวหนุนกระเป๋าจ้องคนที่ยังขีดเขียนและไฮไลท์ลงในสมุดเป็นระยะ






“เขี้ยว...กลับกันเหอะ” 






“.............” 







คาท๊ก!

Jaemin : กลับบ้านกัน




คาท๊ก!

Jaemin : กลับบ้านกัน





คาท๊ก!

Jaemin : กลับบ้านกัน





คาท๊ก!

Jaemin : กลับบ้านกัน








“กลับบ้านกันเหอะ” กัปตันทีมดาวรุ่งยังคงเปล่งเสียงพร้อมกับดีดข้อความส่งเข้าเครื่องของเหรินจวิ้นตลอดเวลา






“.............”







คาท๊ก!

Jaemin : กลับบ้านกัน





คาท๊ก!

Jaemin : กลับบ้านกัน








“กลับเหอะ” 






“เว้ย...เอามันไปครวญครางไกล ๆ ที กูรำคาญ” อีดงฮยอกโวยวายขึ้นมาทันที เมื่อรู้สึกเริ่มหงุดหงิดเต็มทนกับไอ้ตาหวาน ก็รู้ว่าเป็นคนกวนตีน แต่ไม่คิดว่าจะขนาดนี้





“กลับบ้านกันนะ” ไม่ว่าเปล่า แจมินยังดึงมือให้เหรินจวิ้นลุกตาม พลางช่วยกันยัดสมุดจดและสารพัดเครื่องเขียนใส่กระเป๋าสะพายใบเดิม นอกจากไอ้คนปากแข็งมันจะไม่ขัดขืนแรงดึงแล้วยังให้ความร่วมมือเดินตามแต่โดยดีอีกต่างหาก 





แฮชานมองคนสองคนตรงหน้าแล้วเบ้ปากส่งท้ายอย่างหมั่นไส้ ในใจอยากจะแซะให้อับอายก็กลัวเพื่อนเลิกคบ แต่หวานไม่เกรงใจใครแบบนี้ เดี๋ยวพรุ่งนี้กูขึ้นไปประกาศหน้าเสาธงให้เลยดีไหมว่า 'พวกมึงเป็นแฟนกันแล้ว'




เหม็นเบื่อพวกมีความรักจริง ๆ




















ในขณะที่คู่กัดทั้งสองมุ่งหน้าตามทางเดินไปยังป้ายรถเมล์หน้าโรงเรียนด้วยกัน  รู้ ๆ กันอยู่ทั้งชั้นปีว่าแจมินและเหรินจวิ้นเป็นไม้เบื่อไม้เมากันมา ตั้งแต่ที่อีกคนย้ายเข้ามาเมื่อปีที่แล้ว ทำให้การที่ทั้งสองคนจะหันหน้ามาพูดกันดี ๆ แทบจะเรียกได้ว่าเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เอาเสียเลย.. 



และยิ่งการที่อีกคนมาท้าให้เป็นแฟนด้วย มันแปลกยิ่งกว่าแปลก

หนำซ้ำแล้วความรู้สึกของตัวเขาเองก็แปลกไปด้วย






เหรินจวิ้นที่เดินนำอยู่พลางเหล่มองคนตัวสูงที่ยังคงเดาะบอลในถุงตาข่ายเล่นตามหลังมาอยู่ไม่ห่างนัก ในหัวครุ่นคิดคำถามที่อยากได้รับคำตอบแต่ก็กลัวอีกคนไม่ตอบ 


แขนเล็กยกขึ้นกอดอก กัดริมฝีปากอย่างข่มใจ 

ถ้าคำตอบที่ได้รับ มันจะเป็นเรื่องไร้สาระ แต่แลกกับความจริงที่ไอ้หมอนี่จะบอก มันก็คุ้มซะยิ่งกว่าคุ้ม


และเมื่อชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง ริมฝีปากสีสด จึงยอมเอ่ยสิ่งที่ใจตัวเองอยากรู้ออกมาอย่างง่ายดาย 







“นี่..ทำไมต้องทำขนาดนี้ด้วย?”






“หื้ม?” แจมินที่ยังเดาะลูกบอลเล่นอยู่ถึงกลับเหวอ เงยหน้ามองคนที่ส่งคำถามปลายเปิดกว้างสุด ๆ 






“ก็...ทำไมต้องไปรับไปส่ง ทั้ง ๆ ที่บ้านนายกับหอเราก็อยู่กันคนละโยชน์” หน้าคนถามนี่แทบจะมุดไปกับอก ในหัวยังไม่ยอมหยุดคิดเรื่องของนาแจมินแม้แต่นิดเดียว




ไม่รู้สิ นาแจมินต้องตื่นเช้าขึ้นเป็นชั่วโมงแล้วยังต้องกลับบ้านช้าไปอีกชั่วโมง เพื่อไปรับไปส่งเขานี่นะ


ถ้าจะว่าเพราะอยากแกล้ง..มันก็ลงทุนเกินไปหรือเปล่า 






“พูดดี ๆ ก็เป็นด้วย” คำตอบไม่ตรงคำถามแต่มันยียวนเรียกให้ใบหน้าขาวแก้มแดงเพราะคิดไว้ไม่มีผิดว่ามันต้องไม่ตอบ






“ไอ้..” เพราะเป็นแบบนี้ไง ใครมันจะอยากพูดด้วยดี ๆ






“แหนะ..เป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว ทำไมถึงดุอย่างนี้ล่ะ เหรินจวิ้น” ทำเสียงออดอ้อน จนคนฟังนิ่วหน้าเพราะเริ่มขนลุกนิด ๆ กับท่าทางของแจมิน “เราจะพูดกันดี ๆ ไม่ได้เลยเหรอ?” 


ก็อยากจะท้วงเหมือนกันว่า แกนั่นแหละเป็นฝ่ายเริ่ม!! 







“อ้าว..หยุดไม กลับบ้านเร็ว เดี๋ยวมืดก่อนนะ” แจมินหันไปทักทันทีที่คนตัวเล็กหยุดเดิน






“นายก็ไปสิ หยุดตามเราทำไม” ใบหน้าหวานของเหรินจวิ้นพยักเพยิกให้อีกคนเดินนำตัวเองไปก่อนที่จะหมดความอดทน 







“ไม่เอา..ขาไม่ได้ติดกันซะหน่อย” รอยยิ้มยียวนจากว่าที่แฟนที่ชื่อนาแจมินยังคงเอ่ยออกมาเรื่อย ๆ






“..เขี้ยวอยากหัวใจติดกับเราไหมละ จัดให้ได้นะ” 






“...........”  





เหรินจวิ้นถอนหายใจยาว...มองหน้าคนที่เพิ่งหยอดคำหวานให้อย่างสุดเซ็ง พยายามหาทางหนีและประจวบเหมาะกับรถบัสคันใหญ่สีเขียว และหมายเลขประจำที่ขึ้นมาตลอดโฉบรับผู้โดยสารพอดี ร่างเล็กจึงอาศัยจังหวะนี้วิ่งขึ้นรถก่อนประตูจะปิด ซึ่งดูท่าแล้วเหมือนว่าโชคจะไม่เข้าข้างเหรินจวิ้นสักเท่าไหร่ เพราะแจมินก็ยังขึ้นรถคันเดียวกันตามหลังมาไว ๆ





“ไปนั่งตรงนั้นกันดีกว่า” แจมินว่าก่อนจะคว้ามือของเหรินจวิ้นจับจูงไปยังเบาะนั่งด้านหลังที่คนไม่พลุกพล่านเท่าใดนัก 





“เราเดินเองได้ ไม่ต้องจูง” ริมฝีปากอิ่มบ่นพึมพำ พยายามบิดมือของตนออกจากการเกาะกุม แต่กว่าจะสะบัดมือกาวออก เหรินจวิ้นก็เดินมาถึงเบาะซะแล้ว 






“อ๊ะ..นั่งก่อน ๆ” แจมินกดไหล่เล็กให้นั่งติดหน้าต่าง แล้วอัญเชิญตัวเองนั่งลงข้าง ๆ กัน 






“เลิกเล่นได้แล้วนาแจมิน เราไม่ใช่คู่ซ้อมบทรักโรแมนติคของนายนะ” 






“เราไม่ได้คิดว่ากำลังเล่นอยู่สักหน่อย” 






“ตอบเรามาสักทีสิ” เหรินจวิ้นเริ่มจะทนไม่ไหว ที่อีกคนมัวแต่ลีลา 






“เหตุผลอะไรเราไม่มีทั้งนั้น ก็แค่อยากทำ แฟนทั้งคน..ปล่อยกลับบ้านคนเดียวได้ไง” 



แจมินยิ้มอย่างภูมิใจ จนเหรินจวิ้นต้องหันหน้าหนี วันนี้ไอ้หมอนี่กินยาผิดแน่ ๆ ถึงได้พูดอะไรซึ้ง ๆ แบบนี้ใส่เขา! 





“เราก็แค่อยากลองทำสิ่งที่อยากทำมานาน”





“หมายถึงที่คอยกวนประสาทเราน่ะเหรอ นายก็ทำมาตลอดไม่ใช่รึไง” 





“พูดความจริงก็ไม่เชื่อ” แจมินหน้าตึงเมื่ออีกคนไม่ยอมเชื่อในสิ่งที่พูด 






“แล้วตอบดี ๆ จะตายหรือไง” เหรินจวิ้นถลึงตาใส่คนด้านข้างเหมือนกัน






“อ้าว..แล้วที่ตอบไปเนี่ยไม่ดีตรงไหน” 






“ก็มันไม่ตรงประเด็น”






“คิดเยอะเกินไปแล้วฮวังเหรินจวิ้น เดี๋ยวประสาทก็กินเอาหรอก”






“นายนั่นแหละประสาท”






“อะไรกันอยู่ ๆ ก็ด่า อารมณ์แปรปรวนจังนะ เมนส์มาไม่ปกติหรือไง??” ยังไม่วาย หันกลับมากัดอีกฝ่ายจนได้






“เคยตายก่อนวัยอันควรไหม? นาแจมิน” เหรินจวิ้นสวนกลับ.. 






“เรายอมตาย..แต่ต้องเป็นในอ้อมกอดนายนะ” แจมินยิ้มกริ่ม ส่งสายตาสื่อความหมายไปให้คนข้าง ๆ ที่กำลังเหวอ



ไอ้นี่มันก็ช่างสามารถสรรหาถ้อยคำมากวนโมโหได้ตลอดเวลา







“นายนี่มันน่าโมโหจริง ๆ”  เหรินจวิ้นขยับตัวหนีให้ชิดหน้าต่างมากขึ้น ไม่ว่ากี่ครั้งมันก็ลงเอยแบบเดิม จบลงที่เขาโดนนาแจมินปั่นหัวเหมือนเดิม 






“เขี้ยว..ที่เราทำไปทั้งหมด เราจริงจังนะ” 






เหรินจวิ้นหันไปมองอีกครั้ง ก็เจอนาแจมินเอามือแนบแก้มแล้วหันมาส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่เขาอยู่ 







คนตัวเล็กกลั้นหายใจอย่างไม่รู้สาเหตุ 

เขาคงขาดใจตายก่อน ถ้าไม่สังเกตว่ารถบัสวิ่งมาถึงที่หมายแล้ว ถึงได้ลุกขึ้นแตะบัตรก่อนลงรถไปอย่างเร็ว และไม่ถึงอึดใจกัปตันตาหวานก็ตามมาประกบอยู่ข้างหลัง ซึ่งเหรินจวิ้นไม่คิดจะหันไปมอง 
  



มันต้องแดงแน่ ๆ หน้าเขามันต้องแดงมากแน่ ๆ... 









แฟนทั้งคน ปล่อยกลับบ้านคนเดียวได้ไง





บ้าจริง...



รู้สึกดีชะมัดเลย..
 












TBC











.................................................... 


Author Scream : ขอแยกพาร์ทนะคะ จากตอนแรกลงเป็นตอนเดียวยาว ๆ


เราเพิ่งรู้ว่ามันยาวมากจริง ๆ ตอนน้องเราทัก เรายังทำหน้าเฉย ๆ 


เราพิมพ์ใน Word Pad ค่ะ คิดว่าแค่ 20-30 หน้า word มั้ง

ไม่เลยค่ะ เช็กแล้ว 169 หน้า (Cordia New 16)

มีทั้งหมด 62000 กว่าตัวอักษร และ 16000 คำ ค่าาาาาาาาา



พอลองอ่านเองรวดเดียวในเว็บแล้วรู้สึกว่ามันเหนื่อยไป

มันไม่มีจุดเบรก เลยขอแยกพาร์ทดีกว่า น่าจะอ่านสะดวกขึ้นนะคะ




เราขอบคุณทุกคนที่ผ่านมาอ่านและขอบคุณที่คอมเมนต์ให้

ขอบคุณจากใจจริงเลยค่ะ ดีใจมาก ๆ 
ที่ได้รับการตอบรับที่ดีอย่างนี้ มันเกินคาดจริง ๆ 


ส่วนคนที่ไม่ถนัดเมนต์ ช่วยหวีดฟิคเราใน hashtag 
#MinRen_ComingSoon ได้นะคะ

กำลังใจของคนแต่ง มาจากแรงหวีดของคนอ่านทั้งนั้น 



หากยังรักในจินตนาการอยู่ 
ฝากกัปตันตาหวานกับไอ้เขี้ยวด้วยนะคะ


ขอบคุณค่ะ ^ ^




- Au Revoir -


.................................................... 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

234 ความคิดเห็น

  1. #225 kaokubrew (@xofor12) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 18:37
    แฟนทั้งคน T__________T
    #225
    0
  2. #216 BlueMons (@BlueMons) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 01:57

    โอ้ยยยยยยยเจ้าเขี้ยวเอ้ยทำไมมันน่าฟัดขนาดนี้แน้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เข้าใจคุณกัปตันเค้าเลยว่าทำไมถึงได้หลงนักหนาฮือ น่ารักจังเลยค่าแงๆๆๆๆๆเอาอีกกกกกกก

    #216
    0
  3. #212 d-ramie (@d-ramie) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 22:27
    คนซึนของแม่ โถ่ กัปตันเค้าดูแลดีขนาดนี้ ยังหาว่าเค้าเล่นอีกหรอออ
    #212
    0
  4. #200 songjibong (@mintrawan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 01:58
    น้องงงง หยุดซึนสักที
    #200
    0
  5. #102 JoeyeyJo (@werose) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:15
    ขอให้น้องเหรินรู้ใจตัวเองเร็วๆนะคะ
    #102
    0