[FicIdentityV]เรื่องราวเล็กๆของเกมแต่ละตา

ตอนที่ 1 : Once porn a time[mercenary Xthe mind's eyes]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 75
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    18 พ.ย. 61



    อาจเพราะว่าฉันทำผิดพลาดไป


    เลยโดนคำสาปให้ไม่ลืมเธอ


    แม้เกมนรกนี่จะผ่านไปกี่ร้อยกี่พันตา แม้จะพาทุกคนให้หนีออกครบสี่คน หรือเหลือตัวฉันรอดเพียงคนเดียว ก็ไม่อาจที่จะลืมเลือนความผิดนี้ได้ ตอนฉันฆ่าคนครั้งแรก ฉันยังไม่รู้สึกปวดใจเท่านี้เลย


    ไม่เคยลืม


    ฉันหลั่งน้ำตากับคำๆนี้มากี่รอบแล้วนะ





    วันนี้ก็เป็นอีกวันที่นาอิบต้องเข้าร่วมเกมแห่งความตายนี้ ดวงตาสีอะความารีนหม่นแสงรอคอยเหล่าร่วมผู้เล่นอย่างเบื่อหน่าย


    เล่นตาแรกของวัน น่าจะมีGardener Lawyer กับDocterนะ คาดว่า เพราะคนพวกนี้ถูกเรียกเข้ามาเล่นเกมบ่อยกว่าตัวเขาเสียอีก


    แต่ก็ต้องแปลกใจเพราะคนแรกที่เดินเข้ามาคือ[The mind's eyes]เธอเดินมาพร้อมกับไม้เท้าคู่ใจ เสื้อคลุมตัวเก่ง และหมวกสีชมพู ดูน่ารักไปอีกแบบ


    คนที่สอง[Coordinater]สาวแกร่งทหารหญิงผู้ล่าเงินรางวัล เดินเข้ามาพร้อมปืนในมือที่บรรจุกระสุนไว้หนึ่งนัด


   และคนที่สามที่เดินเข้ามาคือ[Docter]เธอมาพร้อมกับเข็มฉีดยาและชุดที่ดูมอมแมมขึ้น ดูเป็นมิตรที่สุดในบรรดาคนที่กล่าวมา



   ทันทีที่มากันครบก็ได้เวลาเริ่มเกม



   นาอิบได้สติขึ้นมา เสียงม้าหมุนน่ารำคาญนั่นทำให้เขารับรู้ว่าตนเองมาวิ่งเล่นที่แมพไหน เขากวาดสายตามองไปรอบๆอย่างระมัดระวัง เห็นสัญญาณของเครื่องถอดรหัสเขาเลยเดินตรงไป เห็น[The mind's eyes]กำลังถอดรหัสอยู่


    "เฮ-----"นาอิบชั่งใจเพียงชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ย"สาวน้อยหมวกชมพู ขอฉันช่วยถอดรหัสด้วยคนนะ"


    "แทนที่คุณจะไปถอดรหัสเครื่องอื่นเพื่อประหยัดเวลาตอนที่ฉันปั่นเครื่องนี้นะคะ คุณเล่นเกมนี้มายังไงเนี่ย"


    เขาหัวเราะแห้งๆให้กับหญิงสาวที่ดูปากคอเราะร้ายขึ้นทุกครั้งที่เจอ แก้มป่องๆนั่นพองขึ้นอย่างไม่พอใจ


    นาอิบสังเกตเห็นความผิดปกติ สัญญาณแสงสีแดงปรากฎขึ้น ฮันเตอร์กำลังวาร์ปมา


    "ไปหลบอยู่ข้างหลังกล่องนั่นซะ"

    "ได้ยังไงกันคะ มันจะเสร็จแล้ว"

    "ไปก่อนอย่าให้ต้องพูดซ้ำนะ"


   นาอิบดันThe mind's eyesเขาไปหลบอยู่หลังกล่องที่อยู่ไม่ไกลจากที่ที่กำลังถอดรหัสอยู่นัก


   ซึ่งเวลานั้นเองมันช้าไปที่จะไหวตัวหลบทัน เขาโดนค้อนฉลาม?หรืออะไรก็ช่าง ฟาดเข้าที่ศีรษะเต็มแรง เสียงระฆังแสดงสถานะว่ามีคนบาดเจ็บดังขึ้น


   เขากัดฟันไปพับแผ่นไม้เรียกร้องความสนใจฮันเตอร์ตรงหน้า ข้ามหน้าต่างยั่วโมโหสองสามที ทำให้[Hell ember]ไล่ตามเข้ามาด้วยความเร็ว


   หลังจากออกห่างจุดที่สาวตาบอดซ่อนอยู่ นาอิบเลยส่งสัญญาณ"ถอดรหัสต่อไป"รอสักพักก็ส่ง"ผู้ล่าอยู่ใกล้ฉัน"เป็นสัญญาณว่าตอนนี้กำลังเผชิญหน้ากับฮันเตอร์อยู่


   พอปะทะกันได้180วินาที Hell ember ก็ชะงักเพราะสัญญาณของเครื่องถูกถอดรหัสเสร็จแล้วดังขึ้นถึงสามเครื่อง


   ฮันเตอร์ละความสนใจกับอดีตทหารรับจ้างหนุ่ม แล้วเดินไปยังจุดที่ใกล้ที่สุด


   นาอิบเริ่มกระวนกระวาย พยายามส่งเสียงเรียก"เฮ้"หรือใช้ปลอกแขนดันตัวเองไปขวางหน้า แต่ก็ไม่ได้ผล


   The mind's eyes ถูกพบแล้ว


   เขาเหมือนคนบ้าที่วิ่งตามฮันเตอร์เพื่อให้ตัวเองโดนตีแทนที่จะเป็นคนที่โดนหมายหัวอยู่


    ทันใดนั้นสัญญาณว่าประตูได้เปิดแล้วก็ดังขึ้น เขาต้องไปถอดรหัสที่ประตูใหญ่เพื่อหลบหนีออกไป!


    นาอิบเห็นสถานการณ์ไม่สู้ดีตรงหน้า(เฮล เอมเบอร์ไม่ยอมละความสนใจเลย)เขาจึงเข้าไปถอดรหัส เกลียดตัวเองที่ถอดรหัสช้าก็วันนี้แหละ จนแล้วจนรอดในที่สุดประตูทางออกก็ถูกเปิดขึ้น!


   พร้อมๆกับThe mind's eyesที่โดนตีล้มไปในทีเดียว


   นาอิบเรื่องกระวนกระวาย จนเผลอพึมพำออกมาเบาๆ"ไม่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"ดวงตาสีอะความารีนวาวโรจน์ ทันทีหลังจากที่สาวตาบอดโดนจับนั่งเก้าอี้


   ฮันเตอร์มีOn oneที่ทำให้ดวงตามีออร่าสีแดง ซึ่งนี่ทำให้ฮันเตอร์สามารถตีเซอร์ไวเวิลล้มได้ในทันที


   นาอิบมีความอดทนมากพอหากถูกฟาด เขาก็ยังมีเกทระยะเวลา15วินาทีอยู่ เขาไม่รอช้าที่จะไปช่วย ใช้ปลอกแขนพาตัวเองไปตรงหน้าเก้าอี้ ยอมโดนตีหนึ่งที แล้วกระชากเชือกที่มัดสาวตาบอดออกมาจนเลือดซิบ


   ก่อนจะล้ม เขาออกแรงดันร่างเล็กนั่นออกไปที่ประตู จนขึ้นสัญญาณ[The mind's eyes หลบหนีไปได้สำเร็จ!]แล้วก็มีสัญญาณขึ้นว่าอีกสองคนหลบหนีออกไปได้แล้วเช่นกัน


   ทันทีที่สัญญาณสิ้นสุดลง นาอิบก็ล้มลงกับพื้นเหมือนหุ่นเชิดเชือกขาด


   เขาสามารถทลายขีดจำกัดความเจ็บปวดเพื่อรักษาตัวเองให้หนีออกไปก็ได้แต่เขาไม่ทำ


   ยอมรับความผิดพลาด เขาถูกผูกติดกับลูกโป่งสีแดง แล้วพามาหน้าเก้าอี้จรวด


   "ทำไมถึงต้องปกป้อง?"


   เสียงทุ้มน่าฟังถูกเอ่ยขึ้นมาจากเฮลเอมเบอร์


   "การโดนนั่งเก้าอี้ หนีลงทางออกฉุกเฉิน แห้งตาย หรือออกไปทางประตูใหญ่ หลังจากจบเกมความทรงจำในเกมนั้นๆจะหายไป"นาอิบเอ่ยขึ้น"แต่ฉันเป็นคนเดียวที่ไม่เคยลืม"


   "วนลูปนรกที่ฉันจำได้เสมอว่า ฉันปล่อยให้เฮเลน่าถูกทำร้าย แล้วจับนั่งเก้าอี้ทรมาน ถูกส่งกลับไปในสถานะผู้พ่ายแพ้กี่รอบต่อกี่รอบ


  ฉันฝันร้ายเสมอที่คิดถึงมัน"


  นาอิบถูกจับนั่งเก้าอี้จรวด


  "ฉันที่ฉันตัดสินใจที่จะปกป้องเธอเอง อาจเป็นเพราะการที่ลืมทุกอย่างในเกมตานี้ไปโดยไม่เจ็บตัว มันสบายกว่าเป็นไหนๆล่ะมั้ง"


   นี่อาจจะเป็นรอยยิ้มที่สดใสที่สุดที่นาอิบสามารถยิ้มออกมาได้ ทุกครั้งที่พูดถึงเฮเลน่า หัวใจน้อยๆนี่ก็จะพองโต



   เขาจะรักมั่นแค่คนนี้และไม่เปลี่ยนแปลงไปแม้จะต้องลืมหรือถูกลืมก็ตาม


   เรื่องราวของอดีตทหารรับจ้างหนุ่มที่วิ่งตามหาหัวใจของตนเอง แล้วก็หวังว่าตนเองจะยังคงดำเนินต่อไปในเกมนี้เรื่อยๆ


   เป็นลูกหมาที่รอคอยให้เจ้าของเหลียวหลังกลับมามอง แล้ววิ่งตามไปอย่างสุดฝีเท้า


   นาอิบหวังไว้แบบนั้น

.

.

.



   Mercenary ล้มเหลวในการหลบหนี





_____



   คุณดูเป็นคนหน้าตาดีนะคะ คุณซูบีดาร์


   ใช่ ฉันหน้าตาดีระดับนายแบบ


   "คุณนาอิบ ฉะ...ฉันทรมาน"


   ร่างเล็กที่ถูกมัดติดเก้าอี้ยังคงตราตรึงในความทรงจำ


    โดยมีเขานั่งทรุดลงอยู่ข้างหน้า พยายามรักษาตัวเองอย่างสุดความสามารถ


   "เฮเลน่า...—ไม่นะ ไม่!"


   น้ำตาของลูกผู้ชายไหลอาบแก้ม พยายามเอือมมือไปสัมผัสข้อมือซีดที่กำเข้าหากันจนเกิดข้อขาว


   "ฉันดีใจที่ได้สนิทกับคุณนะคะ"เฮเลน่าแย้มยิ้ม"แต่ว่าเวลาของฉันกำลังจะหมดลงแล้วค่ะ"


   น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลออกมา"เป็นไปได้ ถ้าหากว่า จบเกมตานี้ เรามาปิกนิกกันอีกนะคะ"



    เก้าอี้จรวดที่พุ่งตัวออกไปพร้อมกับเสียงกรีดร้องนั่น


   เป็นเริ่มต้นของคำสาปที่นาอิบเป็นคนสร้างมันขึ้นมาเอง ทำให้ยังคงความทรงจำที่ไม่มีวันถูกลบออกไป


   ทำอะไรกับเสื้อฉันน่ะ เฮเลน่า?


   เย็บคำสาปลงไปยังไงล่ะคะ


   คำสาป?รูปแว่นกับไม้เท้าที่ดูมุ้งมิ้งนั่นน่ะนะ?


   คำสาปที่ไม่ให้ลืมฉันยังไงล่ะ


   จะลืมได้ยังไงกันเล่า ยัยแก้มป่อง


   แฮะๆ!



   เป็นคำสาปที่ทรมานชะมัดเลย


   ว่ามั้ย?


    นาอิบกำชับฮู้ดให้ปกปิดใบหน้าตรงปกเสื้อมีผ้าลายประหลาดที่ถูกเย็บติดเป็นรูปแว่นตาและไม้เท้า ดูขยุกขยุยจนเข้าต้องเย็บแก้


   วันนี้ได้มาร่วมเกมกับเฮเลน่าอีกครั้งแล้ว



    ฉันหวังว่าเธอจะหนีออกไปได้นะ



____

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #1 pawarisalyly (@pawarisalyly) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 19:24

    รอนะคะ!!//-///

    #1
    0