[FicIdentityV]เรื่องราวเล็กๆของเกมแต่ละตา

ตอนที่ 3 : What the hell?![Mercenary]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 58
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    9 ธ.ค. 61

_____




   "ฉันไม่เข้าใจทำไม่นายถึงไม่คิดจะรักตัวเองเลย ห๊ะ!!!"

  สิ้นเสียงของลัคกี้กาย[Luckyguy] นาอิบก็ทำได้แค่หัวเราะแห้งส่งไปให้ชายผู้เต็มเปี่ยมไปด้วยโชค ทั้งคู่หลบกันมาอยู่ในชั้นใต้ดิน เพื่อที่ลัคกี้จะได้มาเปิดกล่องส่วนเขาก็มารักษาแผล
  ในเกมนี้เหลือกันหน้าสลอนอยู่เพียงแค่สองคน เพราะคุณหมอ[Doctor]กับสาวชาวสวน[Gardener]จับมือกันนั่งเก้าอี้พากับกลับคฤหาสน์เป็นคู่แรกๆ จนนาอิบและลัคกี้ขวัญผวาหน้าซีด เพราะนอกจากทหารหนุ่มที่ถอดรหัสช้ามากๆผู้ไม่เคยนั่งเก้าอี้เลยสักรอบ กับลัคกี้ผู้นั่งเก้าอี้ได้อีกแค่ครั้งเดียวก็จะบิน
  กับเครื่องถอดรหัสอีกสี่เครื่อง...

  จำนวนเครื่องถอดรหัสแม่งบั่นทอนกำลังใจฉิบหายเลยว้อย!!

  ถ้าถอดรหัสจนเหลือสามเครื่องก็จะมีเพียงแค่คนเดียวที่รอด...

  ส่วนตัวนาอิบและลัคกี้หมั่นไส้เจ้าฮันเตอร์ในเกมตานี้ขั้นสุด คิ้วกระตุกยิกๆอย่างหงุดหงิดทุกครั้งที่ได้ยินเสียงถอนหายใจหลอนๆอย่างกับว่าตัวเองถือไพ่เหนือกว่า ทำให้สองแสบวางแผนแก้เผ็ดฮันเตอร์แฝดนรก จากคำให้การฮันเตอร์ไม่ได้หยิบสกิลนาฬิกาทรายมา ลัคกี้เลยค้นกล่องหยิบกล่องเครื่องมือของเอมม่าสาวชาวสวนออกมาแบ่งกันกระจายตัวไปพังเก้าอี้ทันที

  เหลือเพียงเก้าอี้สองตัวสุดท้าย ลัคกี้พ่อหนุ่มผู้โชคดีล้มลงก่อนถูกจับนั่งเก้าอี้ พร้อมบินกลับคฤหาสน์ไปในทันที

  นาอิบเหงื่อตกพังเก้าอี้ตัวสุดท้ายเสร็จ ก็เดินวนหาเครื่องถอดรหัส

  เสียงฮัมเพลงหลอนๆดังขึ้นพร้อมกับร่มที่ฟาดเข้าที่กลางหลัง เกทความเจ็บปวดนับถอยหลังสิบห้าวินาที นาอิบไถลตัวใช้[Iron Dash]ดีดตัวเองหนีไปจากอาณาบริเวณนั้น

   ต่อให้ต้องแห้งตายฉันต้องไม่ได้นั่งเก้าอี้!


   [mercenary หลบหนีฮันเตอร์เป็นเวลา300วินาที]

   น้ำตาแทบไหลอาบวิ่งหนีด้วยสภาพที่เจ็บแผล สุดท้ายก็ล้มลง หน้าห้องใต้ดิน

   ว้อยยยยยยยยย!!!วิ่งมาอีท่าไหนวะะะ!!!!

   นาอิบครวญครางพลางเอากำปั้นทุบดินอย่างเจ็บใจ ถ้าลัคกี้กายยังอยู่คงจะด่าข้างๆหูว่า[ไอ้โง่วววว!]แน่ๆ



   ทันใดนั้นร่างกายก็ลอยขึ้นถูกผูกติดกับลูกโป่ง แล้วถูกวางลงหน้าเครื่องถอดรหัส
   มองหน้าฮันเตอร์นิ่ง สลับกับเครื่องถอดรหัส

   "พาไปนั่งเก้าอี้เถอะ สัญญาจะอยู่นิ่งๆตอนจับลงห้องใต้ดิน"
   "ถอดรหัสไปอย่าได้บ่น"
   "..."

   หน้าซีดปาดสั่นพลางถอดรหัส จนกระทั่งเหลือเครื่องถอดรหัสแค่สามเครื่อง ร่มฟาดเข้ากลางหลังอีกครั้ง ถูกผูกกับลูกโป่ง เดินวนลอบแมพ จนเจอหลุม

   มองหน้าฮันเตอร์ สลับกับหลุม ทันใดนั้นฮันเตอร์แฝดนรกคนผิวขาวก็หิ้วพาเขาไปวางหน้าเก้าอี้ที่ถูกพังตัวหนึ่ง

   "..." อะไร ให้มองดูขณะแห้งตายรึไง?

   ทันใดนั้นเก้าอี้ก็ถูกซ่อมต่อหน้าต่อตา

   นาอิบเบิกตากว้าง

   ลัคกี้ ไอ้คนโกหก---!!!ไหนว่ามันไม่มีนาฬิกาทราย[Abnormal]ไง!!!

   ฮันเตอร์น่าตายหัวเราะในลำคอก่อนจะหยิบบางอย่างออกมา

   คิ้วโก่งดั่งคันธนูกระตุกยิกๆ เหงื่อไหลออกมาตามโครงหน้า ชุดเมดรูปลักษณะคุ้นๆปรากฎออกมา

   เชี่ย...

   "ช่วยใส่ได้มั้ย?"
   ปฏิเสธได้ป่ะล่ะ?

   ขณะกำลังหาที่เปลี่ยน

   "เปลี่ยนมันตรงนี้แหละ"
   ไม่!!!
   ทันใดนั้นฮู้ดสีชาเขียวตัวโปรดก็ถูกฉีกต่อหน้าต่อตารวมไปถึงกางเกง

   "..."ปลายร่มแหลมชี้มายังชั้นในปราการตัวสุดท้ายบนร่างกาย นาอิบเอามือปิดทันควัน

   การเปลี่ยนเสื้อมันไม่ใช่ปัญหา แต่กับไอ้ฮันเตอร์โรคจิต...รู้สึกไม่ปลอดภัยโคตรๆแถมยังเป็นแฝดนรก...ไม่ปลอดภัยจริงจัง

   การใส่ชุดเมดเป็นไปอย่างทุลักทุเล ถุงน่องแน่นไปหน่อยแต่ก็ไม่ใช่ปัญหา พอใส่เสร็จแฝดนรกนามไวท์ก็ยื่นกล่องเครื่องมือมาให้...

   ทำอะไร?

   "พังเก้าอีซะ"

   มึงโรคจิตใช่มั้ย บอกกูรที!

   ทวงท่าที่พังเก้าอี้ ต้องนั่งยองๆทุบๆตีๆเบาะ เก้าอี้โยกไปตามแรง กัดฟันส่งเสียงลอดไปอย่างเหนื่อยล้า

   แฝดโรคจิตมันแอบเปิดกระโปรง!! ไอ้พวกฉิบหาย

   นาอิบฟาดขาอัดหน้าฮันเตอร์โรคจิต แต่พลาดถูกจับขา ห้อยหัว กระโปรงชุดเมดก็เปิดเห็นหมดไส้หมดพุง

   ลัคกี้ ฉันเข้าใจความรู้สึกของนายแล้ว

   "ทำไมไม่ใส่ชั้นในของชุดเมด"

   จะใส่ให้โง่เรอะ!!!

   ทันทีที่เป็นอิสระ นาอิบก็วิ่งพาตัวเองไปกระโดดลงหลุม ไม่วายชูนิ้วกลางใส่ด้วยความหมั่นไส้




  สาบานกับตัวเองไว้ ว่าจะไม่มีวันลงเล่นในวันที่มีแฝดโรคจิตนี่อีก!!





_________


   วันต่อมา[The ripper]ก็ใช้ให้เขาใส่ชุดเมดเพื่อให้รอดทั้งสี่คนเสียอย่างนั้น


   WTF!!



_______

  





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #2 beelovemeetoo (@beelovemeetoo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 07:41
    โอ๊ย สงสารนางมากๆ แต่ขำดี
    #2
    0