ตอนที่ 12 : เสวี่ยเอ๋อร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    1 ม.ค. 62

วูบ!

ร่างฉีเตี้ยนปรากฏขึ้นบนตึกสูงหลังก่อนที่เคยแหงนมองอย่างหลบๆซ่อนๆ แต่คราวนี้ฉีเตี้ยนไม่ปกปิดตัวตนอีกต่อไปแถมยังกวาดสายตามองไปรอบด้าน

"ที่นี่กำลังถูกบางอย่างรุกราน ยังดีที่มีคนคอยเก็บกวาดแต่ถึงยังไงเรื่องพวกนี้ก็ไม่น่าสนใจเท่าสิ่งที่พวกมนุษย์เรียกว่าแฟชั่น"พูดจบฉีเตี้ยนก็เหม่อลอยมองไปรอบด้านอย่างไร้จุดหมายพร้อมปล่อยพลังบางเบาออกมา

กึก!

เสียงประตูบนดาดฟ้าที่อยู่ด้านล่างของฉีเตี้ยนดังขึ้น ก่อนจะมีร่างของหญิงสาววัยกลางคนและเด็กสาวเดินออกมาพร้อมบอดี้การ์ดอีกสองคน ร่างของทั้งสองคนนั้นสูงใหญ่กว่าคนทั่วไปมาก ด้วยชุดสูทกับแว่นตาสีดำรวมไปถึงใบหน้าที่นิ่งเรียบก็อาจเดาใจได้ แถมบอดี้การ์ดคนหนึ่งถือกระเป๋าใบใหญ่สีเงินไว้ในมือ

ตึก ตึก ตึก ตึก...

เสียงเฮลิคอปเตอร์ดังขึ้นพร้อมกับลมกรรโชกจากใบพัด พัดพาเศษฝุ่นบนดาดฟ้า เส้นผม เสื้อผ้าของผู้หญิงทั้งสองรวมไปถึงบอดี้การ์ด 

ผ่านไปถึงหนึ่งนาทีเฮลิคอปเตอร์ก็ไดลงจอดบนดาดฟ้า ฉีเตี้ยนผู้เฝ้ามองอยู่ห่างออกไปมิมากนักทว่า ไม่มีใครสังเกตเห็นฉีเตี้ยนเลย

ฟวิ้ว ฟิ้ว ฟวิ้ววววว...

หลังจากใบพัดของเฮลิคอปเตอร์ค่อยๆหยุดลง ชายวันกลางคนก็กระโดดออกมาจากเฮลิคอปเตอร์พร้อมกระเป๋าสีทองใบเล็กหนึ่งใบ

"สวัสดีครึบ! ผมฉิงฟงเอาของมาตามที่เราตกลงกันไว้แล้ว"ชายวัยหลางคนโค้งตัวให้หญิงสาวและเด็กสาว ก่อนเดินเข้ามาหาทั้งสอง บอดี้การ์ดด้านหลังมีความระมัดระวังมากขึ้น 

เมื่อห่างจากหญิงสาวและเด็กสาวพอสมควร ฉิงฟงก็หยุดเท้า ในตอนนั้นเองหญิงสาวก็พูดขึ้นมา

"เอาของมาครบรึเปล่า"หญิงสาวถามฉิงฟงด้วยใบหน้าจริงจัง ฉิงฟงเห็นอย่างนี้ก็รู้ได้ว่าเขาเปลี่ยนท่าทีตามสถานการณ์ได้อย่างรวดเร็ว ลักษณะท่าทางของเขานั้นแสดงออกมาได้หลากหลายด้วยความราบลื่น อีกอย่างคนอย่างฉิงฟงเห็นแค่นี้ก็รู้ได้ว่าเป็นคนที่น่ากลัว

"ไม่ต้องห่วงครับ คุณผู้หญิงของทั้งสามชิ้นตามสั่งอยู่ในนี้แล้ว"ฉิงฟงพูดพร้อมกับเปิดกระเป๋าที่ถืออยู่ในแนวนอนหันไปหาหญิงสาวและเด็กสาว

"เชิญตรวจสอบ"ฉิงฟงผายมือทว่าในเวลานั้นเด็กสาวก็พูดออกมา

"เอานี่ไปให้เขาและเอาของมา"เด็กสาวสั่งหญิงสาวจนเหมือนกับเธอเป็นเจ้านาย บางทีเด็กสาวอาจเป็นมากกว่านั้น

หญิงสาวก็พยักหน้ารับคำและเปิดกระเป๋าให้ฉิงฟงดู ด้านในนั้นไม่ใช่เงิน ทอง หรือเพชรแต่เป็นน้ำสีเขียวออนที่อยู่ในหลอดแก้วพร้อมระบบรักษาอุณหภูมิเป็นอย่างดี

เมื่อหญิงสาวเปิดกล่องฉิงฟงก็เบิกตากว้างเป็นประกายอย่างเก็บไม่อยู่ ทั้งสองไม่รีรอที่จะแลกเปลี่ยนสิ่งของและแยกกันไปทางใครทางมัน หลังจากพวกหญิงสาวหันหลังไปแล้วฉิงฟงก็โค้งตัวให้ก่อนจะรีบขึ้นเฮลิคอปเตอร์และจากไปด้วยความตื่นเต้น

ในขณะหญิงสาว เด็กสาวและบอดี้การ์ดทั้งสองเดินลงจากด้าดฟ้า หญิงสาวก็ถามเด็กสาวขึ้นมาว่า

"ศิษย์พี่ ทำไมถึงไม่ดูของในกระเป๋านั่นก่อนละ"

"ไม่จำเป็นแค่เห็นครั้งแรกก็รู้แล้วว่ามันคืออะไร ที่มองได้ง่ายอย่างนั้นก็เหมือนกับผู้ชายคนนั้นที่มองเห็นหลอดเลือดมันก็รู้ทันที"เด็กสาวอธิบายส่วนหญิงสาวก็ได้แต่พยักหน้า

เมื่อทุกคนจากไปและบนดาดฟ้ากลายเป็นเงียบสงบฉีเตี้ยนก็พึมพำด้วยความสงสัยเล็กน้อย

"เหตุใดจึงไม่เห็นข้าทั้งที่เด็กน้อยผู้นั้นมีกลิ่นอายของเสวี่ยเอ๋อร์"

ฉีเตี้ยนยังคงครุ่นคิดและจ้องมอง ที่สำคัญฉีเตี้ยนยังอยากไปเฝ้าดูคนอย่างฉิงฟงเพื่อเรียนรู้เล่ห์เหลี่ยมหรือบางทีอาจจับมันมาคัดลอกความทรงจำซึ่งเป็นสิ่งที่ง่ายกว่ามาก

ฉีเตี้ยนจากที่ยืนก็ค่อยๆนั่งลงบนดาดฟ้าพลางหลับตาลงอย่างช้าๆ ในเวลาต่อมาฉีเตี้ยนก็โบกมือไปมาก่อนทำท่าเหมือนคว้าจับอะไรบางอย่าง

ภายในตึกสูงชันหรูหลาราคาแพง ฉิงฟงผู้โชคร้ายกำลังดิ้นพล่าอยู่บนพื้นห้องเหมือนกับคนใกล้จะตายคนเดียว เพราะในห้องนี้เป็นห้องป้องกันเสียงเข้าหรือออกทำให้ไม่มีใครช่วยเหลือฉิฃฟฃได้

กลับมาที่ดาดฟ้า ฉีเตี้ยนกำลังยกยิ้มด้วยความยินดีเพราะได้รับความทรงจำของฉิงฟงมาพร้อมทั้งด้วยความสามารถเหนือทุกสิ่งทำให้ฉีเตี้ยนเข้าใจอะไรได้หลายอย่าง

"ดีมาก! นับว่าไม่เสียเวลาเปล่าด้วยผลลัพธ์ดีเยี่ยมในมุมมองของมนุษย์ก็เข้าใจได้หลายสิ่งอย่างท่องแท้"ฉีเตี้ยนพึมพำพลางบังเกิดความคิดจับสิ่งมีชีวิตต่างๆเพื่อคัดลอกความทรงจำและใช้ความรู้สึกพวกมันวัดกฎในสิ่งที่มันเห็น เพราะฉีเตี้ยนรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก

ระหว่างฉีเตี้ยงกำลังดีเงาร่างหนึ่งได้พุ่งมาหาฉีเตี้ยนจากประตูทางขึ้นดาดฟ้า

ตัดมาที่ฉิงฟง ตอนนี้เขากำลังนอนนิ่ง น้ำลายฟูมปากเหมือนคนกินยาฆ่าตัวตายแต่จริงๆแล้วฉิงฟงแค่ช็อคจนหมดสติและยังไม่ตาย

กลับมาที่ดาดฟ้า ร่างเงาที่พุ่งมาหาฉีเตี้ยนนั้นเมื่ออยู่ห่างจากฉีเตี้ยนหนึ่งก้าวก็หยุดลงและมองเห็นเจ้าของร่างเงานั้นได้ชัดเจน

"เสวี่ยเอ๋อร์! เจ้ามาแล้ว"ฉีเตี้ยนมองร่างสูงสมส่วนเป็นหญิงสาวของเสี่ยวเอ๋อร์ก่อนจะแหงนหน้ามองใบหน้าที่สวยเกินกว่าใครจะมีได้

----โปรดติดตามชมตอนต่ไป----

ไรท์:ถูกผิดยังไงก็บอกด้วยนะ เป็นจินตนาการอย่างจริงจังเข้าให้ละ...หรือว่า....มีคนจริงจังอินจนคิดไปไกลแล้ว?!

ติชมได้นะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

11 ความคิดเห็น