หมิงเหม่ย { 明美 }

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 หมิงเหม่ย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 69,712
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,029 ครั้ง
    6 ม.ค. 62


บทที่ 1

 

หมิงเหม่ย

 

บรึ้มมมมมมม !!


ตายหรือยัง. .. ?  เธอตายหรือยัง ??”


“แกก็เดินไปดูเองสิ ฉันไม่เอาด้วยหรอก !!”


แกนั่นแหละไป!! โดนระเบิดขนาดนั้น เธอคงไม่รอดหรอก !!”


อย่าได้ประมาท. .. แกจำเรื่องเล่าของนางปีศาจนั่นไม่ได้หรือ ?”


ชายฉกรรจ์ทั้งสี่ยืนถืออาวุธครบมือด้วยสภาวะจิตใจที่กล้าๆ กลัวๆ อย่างที่สุด พวกมันมองไปยังจุดที่ระเบิดเกิดการปะทุเมื่อไม่นานมานี้ แผนล่อมือสังหารโคตรอันตรายคนนั้นนับว่าได้ผลเป็นอย่างดี มองดูจากระยะราวสิบเมตร คาดว่าเธอต้องโดนแรงระเบิดเข้าไปมากกว่าห้าส่วน หากเธอไม่ตายก็น่าจะได้รับบาดเจ็บอยู่ในระดับหนึ่ง แต่กระนั้นพวกเขาก็ยังคงเกี่ยงกันว่า ใคร ?  จะเข้าไปตรวจสอบร่างที่นอนนิ่งอยู่ทางด้านหน้าของพวกเขา


            กร๊อบบบ กร๊อบบบ. ..


ทันใดนั้นเรื่องราวน่าเหลือเชื่อกลับพลันปรากฏขึ้น ทั้งยังเป็นภาพที่ชวนสยองขวัญอย่างยิ่งราวกับหลุดมาจากหนังสยองขวัญ กระดูกที่คล้ายจะบิดงอของร่างบางร่างนั้น พลันหมุน 180 องศากลับมาเป็นรูปลักษณ์เดิมอย่างน่าหวาดเสียว พร้อมเสียงกร็อบแกร๊บของการเสียดสีจากมัน ร่างบางร่างนั้นค่อย ๆ ชันกายลุกขึ้นอีกครั้ง บาดแผลจำนวนมากบริเวณช่องท้องปรากฎกลุ่มควันสีขาวกระจายตัวไปทั่วทั้งบาดแผล ชายสี่คนไม่รู้ว่าเจ้าไอสีขาวนั้นคืออะไร แต่ที่แน่ ๆ มันคงไม่ใช่สัญญาณที่ดีนัก


            ฉลาดดีนี่เสียงอันแผ่วเบา น่าค้นหา น่าสัมผัส ทั้งยังน่าถนุถนอมพลันผุดออกมาจากปากของหญิงสาวเบื้องหน้าของชายทั้งสี่ หากเป็นหญิงสาวอื่น ๆ พวกเขาจะไม่รอช้าเลยที่จะกระโจนเข้าใส่พลางมอบความรักความรุนแรงให้อย่างที่สุด แต่สำหรับหญิงสาวตรงหน้านี้ ในหัวสมองพลันคิดได้เพียงสิ่งเดียวเท่านั้น นั่นก็คือ หนี !! หนีเท่านั้น !!


            “เหวอออออ


            “ปีศาจ !! นี่มันปีศาจชัด ๆ


            “มีปืนก็ยิงไปสิวะเจ้าบ้า แกจะถือเป็นเหล็กโง่ ๆ อยู่ทำไม ?”


            “ตายซะ !! ตายซะ ยัยตัวประหลาดเอ้ยยยย !!”


ชายทั้งสี่เคลื่อนที่หนีด้วยความรวดเร็ว ราวกับรถเฟอรารี่ที่ไม่รู้จักเหยียบเบรก ห่ากระสุนราวสายฝนถูกสาดไปยังด้านหลังของมัน ไปยังร่างบางที่ยืนนิ่งมาได้ระยะหนึ่งแล้ว


            ของเล่นเด็กๆหญิงสาวกล่าวออกมาเบาๆ ก่อนจะเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว มุ่งตรงสู่ห่ากระสุนนับสิบนับร้อยนั้น ราวกับเห็นเป็นเพียงกระสุนพลาสติค


            เคร้งงงงง เคร้งงงงงง เคร้งงงงงง. ..


ดาบสีเงินเล่มโปรดพลันปรากฏในมือของเธอ คมดาบโบกสะบัดอย่างชำนาญพัดผ่ากระสุนทุกนัดอย่างเฉียบคม ใกล้เคียงสุดเพียงถากร่างของเธอไปราวสองเซ็น ไม่มีกระสุนนัดใดเลยที่จะสามารถสัมผัสเข้ากับร่างบางของเธอได้เลย


            เชี้ยยยยยย !!


ตัวบ้าอะไรวะ กระสุนเลยนะโว้ย แม่งตัดทิ้งเสียดื้อ ๆ เลย


             หนี !! หนีเร็วเข้า นังบ้านั่นกำลังใกล้เข้ามาแล้ว


ชายทั้งสี่เหมือนจะเสียจิตวิญญาณที่จะต่อสู้ไปแล้ว พวกมันต่างตะเกียกตะกายเอาชีวิตรอดอย่างเต็มกำลัง ปืนที่เป็นดั่งอาวุธแสนร้ายกาจในยุคสมัยนี้ กลับถูกโยนทิ้งเพราะมันมีน้ำหนักมากเกินไป ทำให้การเคลื่อนที่ของพวกเขาช้า 


ให้ตายเถอะ !! หากมีปืนแล้วไม่สามารถยิงโดนได้ แล้วจะมีปืนไว้ทำไมกัน ??


            ฉั๊ววววววววะ !!


แน่นอนว่ามันเป็นการดิ้นรนอย่างปล่าวประโยชน์ เพียงสามลมหายใจต่อมา ศีรษะของชายผู้โชคร้ายคนแรก กลับลอยละลิ่วหลุดออกจากบ่าของเขาไปในทันที มันหลุดออกมาทั้ง ๆ ที่ร่างที่เหลือยังคงพยายามวิ่งหนีเอาตัวรอดเสียด้วยซ้ำ


จากนั้นภาพการสังหารราวกระพริบตา กลับปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว พร้อมด้วยเสียงร้องครวญครางโหยหวนของกลุ่มชายฉกรรจ์ที่เหลือ เลือดสีแดงสดไหลทะลักไปทั่วทั้งสถานที่แห่งนั้นราวกับน้ำประปาที่หลุดรั่วออกจากท่อ แขนและขากระจัดกระจายไปคนละทิศคนละทางอย่างน่าคลื่นไส้ เมื่อร่างของหญิงสาวหยุดนิ่งลง ร่างของชายฉกรรจ์คนสุดท้ายก็พลันทรุดร่างลงด้วยเช่นกัน


จากนั้นร่างของชายคนสุดท้ายก็ค่อย ๆ แยกออกอย่างช้า ๆ คมดาบสีเงินของหญิงสาวที่มีความคมมากขนาดตัดผ่านกระสุนได้โดยไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน กลับผ่าแยกร่างของชายหนุ่มให้กลายเป็นสองซีกได้อย่างง่ายดาย 


เครื่องในและอวัยวะพลันทะลักออกมาอย่างมากมาย ภาพที่ปรากฏขึ้นนี้ช่างน่ากลัวอย่างยิ่ง แต่ที่น่ากลัวกว่ากลับเป็นตัวหญิงสาวเอง ดวงตาระหงส์และใบหน้าเรียวงามของเธอนั้นยังคงไร้อารมณ์อยู่เช่นเดิม แม้จะสังหารชายทั้งสี่นั้นไปด้วยวิธีการที่แสนโหดเหี้ยมมากเพียงใดก็ตาม


ชายทั้งสี่ไม่ใช่ซากศพทั้งหมดที่ปรากฏในสถานที่แห่งนี้ ห่างออกไปทั่วทั้งบริเวณ กลับเต็มไปด้วยซากศพนับสิบ ๆ ร่าง ที่มีสภาพไม่ได้แตกต่างจากชายทั้งสี่เท่าไหร่เลย พื้นหินสีขาวสะอาดตาในคราแรกนั้น กลับไม่สามารถมองเห็นสีขาวได้อีกต่อไป ณ ตอนนี้มันสมควรถูกย้อมชโลมไว้ด้วยโลหิตอย่างหมดสิ้นแล้ว แปรเปลี่ยนให้กลายเป็นทะเลสีเลือดที่น่าหวั่นเกรงแทน


            ที่แห่งนี้ก็ไม่มีงั้นหรือ ?”


หญิงสาวกล่าวออกมาด้วยความรู้สึกผิดหวัง แม้จะเป็นสถานที่แห่งนี้ เธอก็ไม่ได้พบกับสิ่งที่คาดหวังไว้แต่อย่างใด แม้จะค้นหาทุกซอกทุกมุมทุกศพทุกร่าง แม้มือจะเปื้อนเลือดมากเพียงใด แม้กลิ่นคาวเลือดจะย้อมชโลมกายนี้มากแค่ไหน เธอกลับนิ่งเฉยอย่างน่าประหลาด หากไม่นับรูปกายที่งดงามราวเทพธิดาจำแลงแล้ว ส่วนไหนอีกเล่าที่นับว่าเป็นมนุษย์ได้อีก


            นามของเธอนั้นคือ หมิงเหม่ย อาชญากรที่ทุกฝ่ายต่างต้องการตัว


มือสังหารที่ลงมือทุกครั้งไม่เคยผิดพลาด สิ่งที่ทิ้งเอาไว้เบื้องหลังย่อมมิใช่สิ่งใดอื่น นอกจากทะเลสีเลือดที่เอ่อคลั่งไปด้วยโลหิตของมนุษย์นับสิบร่าง ไม่มีใครรู้ตัวตนที่แท้จริงของเธอหรือกระทั่งเธอมาจากที่ไหน ที่ผ่านมาเธอมักจะทำตามใจอยู่เสมอ จวบจนกระทั่งในวันหนึ่งที่ทุกสิ่งกลับพลันแปรเปลี่ยนไป


หมิงเหม่ยนั้นมีน้องสาวบุญธรรมอยู่นางหนึ่ง ซึ่งทางหมิงเหม่ยให้ความรักและความห่วงใยไม่ต่างอะไรกับน้องสาวแท้ๆ ทุกอย่างควรดำเนินไปแบบนั้นอย่างที่เป็นมาหลายปี 


กระทั่งองค์กรจักรดาราที่ว่าจ้างหมิงเหม่ยให้สังหารผู้คนมาหลายครั้ง อยากจะได้หมิงเหม่ยเป็นเครื่องมืออย่างถาวรของพวกมัน นั่นจึงทำให้พวกมันคิดแผนสกปรกบางอย่างขึ้น


น้องสาวของหมิงเหม่ยถูกจับตัวไป คาดว่าเป็นองค์กรจักรดาราที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ หมิงเหม่ยค้นหาน้องสาวของนางอย่างบ้าคลั่ง ทะลายสิ้นซึ่งแหล่งฐานทัพขององค์กรจักรดาราอย่างโกรธแค้น เพียงหนึ่งวันฐานทัพสามแห่งถูกทำลายอย่างย่อยยับคนตายมากกว่าห้าร้อยคน


องค์กรจักรดาราใช่ว่าจะไม่รู้สึก ผู้อาวุโสเริ่มแตกความคิดเห็นกันเป็นสองฝ่าย หนึ่งฝ่ายต้องการกำจัดตัวอันตรายนี้อย่างสิ้นซาก นั่นเพราะพวกเขาเห็นว่าเธอไม่สามารถควบคุมได้เป็นเพียงปีศาจร้ายที่กระหายในการฆ่าฟันแต่เพียงเท่านั้น


ขณะที่อีกฝ่ายหนึ่ง กลับเสนอให้ใช้น้องสาวของเธอเป็นเครื่องมือต่อรอง ซึ่งหลายๆ ครั้งกลับพบกับความผิดหวัง เมื่อหมิงเหม่ยไม่คิดที่จะตอบรับข้อเสนอของพวกเขาเลยแม้เพียงสักครั้ง เธอเพียงส่งข้อความมาครั้งเดียวทั้งยังสั้นยิ่งนัก 


               คืนน้องสาวของฉันมา หากพวกแกยังอยากมีสภาพศพที่สมบูรณ์อยู่


ไม่ต้องคิดเลยว่าเธอนั้นห่างไกลกับคำว่าเจรจาไปมากแค่ไหน การยื่นหมูยื่นแมวกลับไม่ได้ผลสำหรับเธอแล้วในตอนนี้ ต่อให้คืนน้องสาวให้แก่เธอ ชะตากรรมของพวกเขาล้วนไม่แคล้วถูกนางปีศาจนั่นสังหารกันทั้งโคตรเป็นแน่


ในเวลานั้นเองฐานทัพที่สี่ของพวกเขาได้ถูกทำลายอีกครั้ง เหลือเพียงทะเลเลือดไว้เป็นของต่างหน้าแต่เพียงเท่านั้น


            สุดท้ายแล้วความคิดเห็นเป็นเอกฉันท์ พวกเขาลงนามให้ฆ่าเธอ

            สังหารเธอด้วยวิธีใดก็ได้ ให้รวดเร็วและได้ผลที่สุด

            จัดการนางปีศาจที่น่าหวาดกลัวนั่นให้หายไปจากโลกนี้

 

หลายวันหลังจากนั้น. ..


ดวงเนตรไร้ชีวามองไปยังศีรษะของคนผู้หนึ่งเบื้องหน้า ที่บัดนี้นั้นสมองของเขาได้ถูกนำออกไปพลางกองไว้ยังบริเวณข้างกายของเขา มือเรียวงามของหญิงสาวยังเปรอะเปื้อนด้วยโลหิตที่เพิ่งละเลงไปเมื่อไม่กี่อึดใจที่ผ่านมา หลังจากไล่ถล่มมาทีละฐานทัพเพื่อเสาะหาซึ่งที่มั่นสุดท้ายขององค์กรจักรดารา ในที่สุดแล้วเธอก็พบสิ่งที่เธอต้องการในท้ายที่สุด


            เก่งมาก เก่งมากเลยนะเหม่ยน้อย ในที่สุดเธอก็หาที่นี่จนพบ


ด้านหน้าของหมิงเหม่ยคือชายที่หมิงเหม่ยรู้จักมักคุ้นเป็นอย่างดี เขาคือคุณลุงท่าทางใจดีที่หมิงเหม่ยจดจำได้ไม่มีวันลืม คุณลุงที่หมิงเหม่ยและน้องสาวให้ความเคารพไม่ต่างอะไรกับญาติแท้ๆ คาดไม่ถึงเลยว่าคนๆ นี้จะเป็นสายให้กับองค์กรจักรดารา ทั้งยังเป็นต้นเหตุที่ทำให้น้องสาวบุญธรรมของหมิงเหม่ยถูกลักพาตัวไป


            .......หมิงเหม่ยมิอาจเรียงร้อยคำพูดใดๆ ได้ ใบหน้ามีแต่ความกราดเกรี้ยวและโกรธแค้นไม่ต่างอะไรกับสัตว์ป่า ที่หิวกระหายในการฆ่า ฆ่า และฆ่าแต่เพียงเท่านั้น


            เหม่ยน้อยอย่าทำใบหน้าน่ากลัวแบบนั้นสิ. ..  เอ. ..หรือ เหม่ยน้อยไม่อยากพบหน้าน้องสาวของตัวเองแล้ว ??”


ชายคนนั้นกล่าวขู่ เขารู้ดีว่าหมิงเหม่ยคือตัวตนที่ยากจะควบคุม แต่กระนั้นเธอก็เป็นมือสังหารที่อันตรายอย่างที่สุด ก่อนนี้เขาคาดว่าจะสามารถควบคุมเธอไว้ได้โดยการใช้น้องสาวของเธอเป็นเครื่องต่อรอง คาดไม่ถึงเลยว่ามันจะกลายเป็นการชักจูงจุดจบมาสู่องค์กรของเขาเอง


            เธออยู่ที่ไหน?ใบหน้าของหมิงเหม่ยมิได้แปรเปลี่ยนแม้เพียงเล็กน้อย แม้ภายในจะกรุ่นโกรธเจ้าสารเลวด้านหน้ามากแค่ไหนก็ตาม


            หึหึ. ..เขาหัวเราะในลำคอด้วยความพอใจ บางทีอาจยังไม่สายเกินไปที่จะควบคุมปีศาจร้ายตนนี้ อย่างน้อยๆ เธอยังคงห่วงใยน้องสาวของเธอไม่ผิดแน่ มิเช่นนั้นเธอคงไม่มีอาการร้อนใจจนจับสังเกตได้ดั่งเช่นที่ปรากฎ


            น้องสาวฉันอยู่ที่ไหน!!เสียงกล่าวของหญิงสาวพลันดังขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้นั้นกลับเย็นเยียบมากจนน่าขนลุก ชายคนนั้นถึงกับเผลอก้าวถอยหลังอย่างไม่รู้ตัวเพราะความรู้สึกที่ประดังเข้ามาในชั่วพริบตานั้น


ไม่มีทางเลย ไม่มีทางเจรจากับนางปีศาจนี่ได้อย่างแน่นอน


ชายคนนั้นเข้าใจได้อย่างชัดเจน ไม่ว่าเขาจะกล่าวคำใดออกไปผลสุดท้ายย่อมไม่พ้นหัวของเขาเองที่ต้องกระเด็นหลุดลอยออกจากบ่าของเขาเป็นแน่ ณ ตอนนั้นหัวสมองของเขาถึงกับขาวโพลนในทันที ใบหน้าหมองคล้ำอยู่หลายส่วน คำพูดที่ตระเตรียมมาพลันเลือนหายไปเสียสิ้นในทันที. ..

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.029K ครั้ง

7,225 ความคิดเห็น

  1. #6529 KhamhackChansith (@KhamhackChansith) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 21:42
    นับถือน้ำใจทีรักน้องมากทั้งทีไม่ใช้น้องแท้
    #6529
    0
  2. #6284 chunchun58 (@noteno) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 12:30

    มาเจิม

    #6284
    0
  3. #5964 April MB (@9852147) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 19:22
    ฉกรรจ์*
    #5964
    0
  4. #4361 Disk Nara (@DISKNARA) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 16:34
    ทะนุถนอม***
    #4361
    0
  5. #4120 kanan setsasang (@nanna_nana) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 08:26
    โหดอะไรนั้นนน
    #4120
    0
  6. วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 20:25
    เพิ่งอ่านเริ่องนี้ น่าสนใจดี
    #4006
    0
  7. #3380 *-*Rainbow*-* (@keekapom) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:28
    เพิ่งเข้ามาอ่าน เนื้อเรื่องน่าสนใจ แต่ถ้าในยุคสมัยที่ไรท์แต่ง ไม่น่าใช้คำว่าแก หรือเธอ นะ
    #3380
    1
    • #3380-1 *-*Rainbow*-* (@keekapom) (จากตอนที่ 2)
      25 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:37
      ขอโทษค่ะ อ่านไม่ทันจบ ใจร้อนเม้นต์ก่อน เข้าใจว่าไม่ใช่ยุคใหม่
      #3380-1
  8. #2668 Parkjimin19 (@panjawanbunkam71) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:28
    หืออ เปิดมาก็
    #2668
    0
  9. #2602 Zixga (@A-star) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:45
    โหดมากกก
    #2602
    0
  10. #1897 29212990 (@29212990) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:53
    อ่านบทแรกก็สนุกแล้ววว
    #1897
    0
  11. #1833 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:21
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #1833
    0
  12. #474 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:22
    โอ มาย กอช...
    #474
    0
  13. #421 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:58
    ทำไมต้องชื่อ ลู่หาน...
    #421
    0
  14. #200 Pheonixy (@pattss) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 17:39
    เลวมากจับน้องสาวเอามาบีบให้ทำงาน เสียแรงที่ไว้ใจ
    #200
    0
  15. #9 CADMHFSTK (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 22:13
    ลืมบอกไปเลยว่ส

    Arikato kosaimasu.....
    #9
    0
  16. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  17. #7 CADMHFSTK (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 22:11
    Konnichiwa minasan

    ว้าวประเทศญี่ปุ่นล่ะ คือว่าไรต์จะเอาชื่อหรือนามสกุลอยู่หน้าหรืออยู่หลังงั้นหรือค่ะ แต่ก็ขอบคุญที่แต่งมาให้อ่านทั้งสามเรื่องเลยนะคะ ( แต่ถึงยังไงก็อ่านแค่คาออสอยู่เรื่องเดียวไม่ใช่เรอะ ที่อ่านครบหมดทุกตอนตั้งแต่ปีที่แล้วหน่ะ) เอ๋งั้น เหรอก็ตอนนั้นมันไม่มีอะไรให้อ่านแล้วนี่ แต่ว่าเรื่องนี่หาตั้งนานแหนะกว่าจะเจอ ต้องจำชื่อเรื่องและตอนนั้นก็ "พยายาม" ใช้คำว่าพยายาม นั่งอ่านให้จบ ตอนนั้นมีประมาณ 180 กว่าตอนแหนะ แต่ก็ข้ามตอนประลองไปอยู่ สองสามตอนนะแต่ก็ดูตอนที่หน้ากากพังอยู่ แต่ตอนที่ไปประลองแล้วได้เกราะอันนั้นจำไม่ค่อยได้แล้วอะ ที่มันมีคำพูดนึงพูดประมาณว่า "พี่สาวไม่เกลียดข้าเหรอที่ข้ามีพลังเวทย์แค่นี้หรือ" หรือไม่ก็คาออสก็พูดว่า "พี่สาวไม่เกลียดเหรอที่จะมาอยู่กับขยะเข่นข้า" ว่าแต่พอนึกถึงคำว่าขยะแล้วรู้สึกโกรธขึ้นมายังไงไม่รู้แฮะ คำก็ขยะสองคำก็ขยะ มันจะขยะเยอะไปหน่อยมั้ยเนี่ย อาจจะพูดเยอะไปหน่อยก็ต้องขอโทษด้วยนะคะเพราะว่ามันอยากพูดออกมา ถึงจะคนละเรื่องกันก็เถอะ แต่บางคนก็อาจจะโกรธก็ได้ที่เราเขียนเรื่องคาออสในเรื่องนี้อ่ะ

    แต่ก็ขอพูดอีเรื่องนึงนะคะ เรื่องเกี่ยวกับนิยายเนี่ยตอนแรกๆเราก็ไม่ไดอยากอ่านเท่าไหร่หรอกเพราะว่ามันมีแต่ตัวหนังสือ อยากอ่านแบบรูปมากกว่าแล้วเรื่องนี่มันก็ยาวด้วย เราจึงคิดว่าอ่านไปเถอะไหนๆก็เข้ามาแล้ว พอเราได้อ่านนิยายเรื่องนี้เราก็รูสึกว่า สนุกดีเเฮะ เราก็เลยอ่านจนถึงตอนจบเลย พอไรต์บอกว่าจะไปเกณ์ทหารอะไรเนี่ยแหละไม่รู้ว่าใช่หรือเปล่านั่นแหละ หลังจากนั้นเราก็หานิยายเรื่องอื่นอ่านตอ แต่มันไม่มีเรื่องที่มันสนุกเท่านี้เลยอ่ะ (สำหรับเราอ่ะนะ)เราก็เลยตั้งใจว่าจะอ่านใหม่ตั้งแต่เริ่ม ก็เลยอ่านไปจนถึง ตอนโทสะ แล้วมันก็บอกว่า ติดตามต่อไดในเล่มหนึ่งครับ แล้วเราก็ข้ามไปบนที่สองเรื่องการประลองเลย ( พูดเยอะเรื่องคาออสอีกละ )เถอะน่า นั่นแหละ แล้วหลังจากนั้นก็ไปบอกเพื่อนเรื่องนิยายเรื่องนี้ลองไปอ่านนะสนุก แต่เพื่อนบองคนเค้าขี้เกียจอ่านไงเพราะมันมีแต่ตัวหลังสือมันทำให้ตาลาย เพื่อนบอก แต่บองคนก็อ่านนะ เพื่อนบอกว่าเค้าอ่านได้ถึงตัวละครอ่ะ แล้วเราจึงถามไปว่าทำไมถึงอ่านได้แค่นั้น เพื่อนก็ตอบกลับมาว่าไม่ว่าง กลับบ้านหลังจากติวไปก็ต้องทำการบ้านเลย บางทีก็บอกว่า พี่ไม่ให้เล่นโทรศัพท์ เฮ้อ จะไม่มีใครว่างเลยไง แค่นี้แหละค่ะที่อยากจะบอก (บอกเลยว่า พิมพ์ในโทรศัพท์ค่ะ ใช้เวลานานมาก ครึ่งชั่วโมงได้มั้ง ยิ่งเป็นคนพิมพ์ช้าอยู่ แล้วก็ที่บอกว่าอายุ 11 นั่นเรื่องจริงนะคะ แต่แค่อยู่ป.6 เฉย)
    #7
    1
    • #7-1 GriMMix (@GriMMix) (จากตอนที่ 2)
      25 ธันวาคม 2560 / 22:12
      โอ้ววว . .. น้องสาว ทำไมถึงได้มีความพยายามถึงเพียงนี้ ไรด์ซึ้งมาก ๆ เลยจ้า ที่มีคนพิมพ?ยาว ๆ แบบนี้ให้อ่าน ขอบคุณมาก ๆ เลยนะ
      #7-1