คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย Fic *ton jay* Ἱ͹Ἱ Ҥ 2 () Fic *ton jay* แผนซ้อนแผน ภาค 2 (จบ) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

แผนซ้อนแผน ภาคต่อ(จบ)จ๊ะ ใครยังไม่ได้ภาคแรก ข้างล่างนี้เลยจ๊ะ
http://writer.dek-d.com/Housewife/story/view.php?id=1324558
มโน 100% ผิดพลาดประการใดขออภัยเจ้าค่า
 

เนื้อเรื่อง อัปเดต 1 เม.ย. 58 / 22:40


แผนซ้อนแผน ภาคต่อ

และแล้ว ฟิคแผนซ้อนแผน ภาคต่อก้อได้ถือกำเนิดขึ้น ในคืนเดือนหงาย ณ โรงแรม Sc park... (อีไรท์เตอร์ดองไว้นานเกินละ ข้ามช็อตไปละเนาะ ชุดใหญ่ที่ต้นจะจัด ก้อมาแล้วละ )

เวลาเที่ยงคืน  ณ ห้อง 1318 โรงแรม Sc park... มันเป็นเวลาที่ชาวบ้านชาวช่องเค้า จะหลับจะนอนกัน ก้อยังเหลือแต่ห้องนี้ที่เสียงดังอยู่ (คือพรุ่งนี้ไม่ซ้อมจ๊ะ)

“ต้น เบาเสียงเพลงหน่อยมั้ย ดังไปว่ะ “เจ้าของเสียงร่างเล็กหันไปถามคนตัวสูงที่กำลังเต้นอย่างเมามัน คาบาเล่โชว์ ชัดๆ --“คนร่างสูงลดเสียงเพลงลงแล้วนั่งลงบนเตียงด้วยความเหนื่อยล้า และผล็อยหลับไป

“อ้าว!!คือกูต้องเก็บใช่มั้ย”คนร่างเล็กที่มีนามว่า เจ เดินเก็บขนมที่วางระเกะระกะ อยู่เต็มห้องและเอาไม้ถูพื้นมาเช็ดห้อง (ใครว่าเจทำงานบ้านไม่เป็น มีอาจารย์สอนดีก้อเงี๊ยะ)

“ตือดือดึ้ง ตือดือดึ้ง ตือดือดึ้ง”เจสะดุ้งโหยง เมื่อเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

“ใครมันโทรมาตอนนี้ว่ะ ใจหายหมด คนยิ่งกลัวๆอยู่”คนที่โทรมาก้อไม่ใช่ใคร พี่จุ๊บที่นอนห้องข้างๆ ใกล้แค่นี้เดินมาเถอะ ไม่ต้องโทร

“ฮาโหล ว่าไงพี่จุ๊บ ดึกดื่นมืดค่ำโทรมามีไร”ผมพูดด้วยเสียงเหนื่อยล้าสุดๆหลังจากถูห้องเสร็จ

(เฮ้ย!!ต้นจัดชุดใหญ่หรอ เสียงเหนื่อยๆ555) เอาอีกละ ไอ้พี่จุ๊บเนี่ย (พี่จุ๊บยังไม่นอนแต่อยู่แบบเงียบๆ โดไม่รำคาญบ้างหรอว่ะ ขนาดผมคนข้างห้องยังรำคาญเลย)

“บ้า!!!มีไรว่ามาเร็วๆผมง่วง”ผมหาวจนจะรอบที่ 20

(ไม่รู้จะคุยไรอ่ะดิ คือ กูโทรผิด)

“พี่บ้า โทรผิดก้อไม่บอกแต่แรกปล่อยให้ทนคุยอยู่ได้ ง่วงจะตายละ”ผมตัดสายจากพี่จุ๊บทิ้งและล้มตัวลงนอนข้างต้น

เช้าละจ้า...

Ton talks…

ผมค่อยลืมตาขึ้นมาและลุกจากที่นอน เหลือบหันมองคนที่นอนอยู่ข้างตัว คนตัวเล็กนอนหลับตาพริ้ม ผมหยิบโทรศัพท์ที่อยู่บนโต๊ะโคมไฟ ด้วยความสงสัยและอยากรู้อยากเห็น ขอแอบเปิดโทรศัพท์ไอ้เจดูหน่อยละ เข้าไปที่บันทึกการโทรล่าสุด

“พี่จุ๊บ 02:34 / 00:12เที่ยงคืน ผมจำได้ว่า ตอนที่เจสั่งให้ผมลดเสียงเพลง ผมนั่งบนที่นอน แล้วก้อหลับไปเลย ตอนนั้นมัน 23:45 หน็อย!!ถ้าไม่เปิดดูจะรู้มั้ยว่ามันคุยกะพี่จุ๊บตอนผมหลับไป คุยไรกันมั่งนะ ผมอยากรู้ใจจะขาดรอมันตื่นขึ้นมาก่อนละกัน ค่อยถาม

“ตะ ตะ ต้น เอาของกูคืนมา”ไอ้เจลุกขึ้นนั่งแล้วขยี้ตาเหมือนเด็กๆพึ่งตื่นนอน โคตรฟรุ้งฟริ้งหัวก้อฟูเหมือนรังนก 555 แต่คดีในโทรศัพท์ต้องเคลียร์ก่อน

“เมื่อคืนหลังอยากกูหลับไป ได้มีใครโทรมามั่งป่ะ”ผมแกล้งถามมันดู

“มะ ไม่นิ”เจตอบด้วยเสียงเลิกลั่ก มันโกหกผม

“มึงโกหกกู เมื่อคืนมึงคุยไรกะพี่จุ๊บ มึงบอกมาให้หมด”ผมพูดด้วยเสียงตะคั้นตะคอกใส่มัน ตะคอกแบบเบาๆ (หลายคนอาจจะไม่เคยได้ยิน แต่ผมทำได้)

 

 

 

 

 

ชิปหายแล้วพี่น้อง ไอ้ต้นมันรู้ได้ไงว่าผมคุยกะพี่จุ๊บเมื่อคืน  ตายๆๆไอ้ชนาธิปเอ๊ยย!!ผมก้อต้องพูดความจริงเหมือนเคย ความจริงไม่กลัวหรอกแต่ต้นมันชอบเข้าใจผิด

“พี่เค้าโทรผิดน่ะต้น”ผมพูดพร้อมปัดมือ

“แล้วไอ้ 2 นาทีหมายความว่าไง”เอิ่ม!!ต้นเอ๊ยต้น ผมชักจะโมโหล่ะ เก็บอารมณ์ก่อนชนา เย็นไว้ๆ

“พี่เค้าไม่ยอมบอกอ่ะว่าโทรผิด หลังจากกูถูห้องเสร็จกูก้อแบบเพลียช้ะ แล้วพี่เค้าก้อแกล้ง

แซวว่า มึงอ่ะจัดชุดใหญ่อ๋อ จบมั้ย”พลาดจนได้ เผลอพูดถึงเรื่องนั้นซะแล้ว มันก้ออุตส่าห์ลืมไปหลายวันละ TT ยังจะขุดอีก รนหาที่ตายแล้วมั้ยมึงไอ้เจ

“ชุดใหญ่หรอ 555 (หัวเราะแบบผู้ชนะ)”คือกูตายแน่ Y-Y ในใจก้นบึ้งลึกๆเลย ก้ออยากได้นะ คิคิ

“ขอออกไปเดินเล่น หาแฟนคลับก่อนนะ”ผมพยายามพูดบ่ายเบี่ยงต้น

“เดี๋ยว ชุดใหญ่ที่สัญญากันไว้ เมื่อไหร่จะได้”ต้นเค้นผมจนนาทีสุดท้าย เอาละ บอกไปเลยเจ

“พรุ่งนี้ โอเคมั้ย”ผมพูดพร้อมยกมือโอเคกับมัน        

“ไม่โอเค”ต้นพูดพร้อมส่ายหัวทำหน้าแอ๊บแบ็วฟรุ้งฟริ้ง

“แล้วเมื่อไหร่ล่ะ”

“คืนนี้ ห้ามมีข้อแม้”ต้นฉีกยิ้มกว้าง (เพราะมันคือผู้ชนะ)

“จ้า พ่อหมีแก้มป่อง”ผมพูดพลางจีบปากจีบคอให้เหมือนพ่อหมีแก้มป่อง

“ครับผม ไอ้ลิงดำ เอ๊ย ลิงกัง 555”แหมะ!!

“ ต้นอ่ะ  ป่ะๆ ออกไปหาแฟนคลับกัน” ผมพูดพร้อมกับทำแก้มป่องๆ แล้วเดินออกไปหาแฟนคลับที่รออยู่ด้านล่าง

 

 

 

Ton talks…

17:00 น.

ผมเดินตามหลังเจลงไปด้านล่างเพื่อไปพบปะกับแฟนคลับ พอเท้าแตะถึงพื้นก้าวเดียวเท้านั้นล่ะ เหล่าแฟนคลับสาวๆก้อกรูกันมาหาผมและเจ ตอนนี้แสดงอาการออกได้ไม่มาก เพราะกลัวแฟนคลับจะรู้ สักพักก้อมีแฟนคลับ มาขอให้ผมถ่ายรูปคู่กะเจ จังหวะนี้ขอโอบซะหน่อยละกัน เจก้อซบผมมา คือฟินอ่ะ 555 แล้วก้อมีแฟนคลับอีกพวกหนึ่ง ทำผมเสียอารมณ์มาก คือเรื่องมากอ่ะ  

“ปวดท้อง พอละ เจกูไปก่อนนะ” ผมรีบวิ่งเข้าลิฟต์ไป ขอโทษนะครับสำหรับแฟนคลับคนอื่นๆ  ขึ้นไปเตรียมห้องก่อนดีกว่า อิอิ                         

21:45 น.

เจเดินเข้ามาในห้องด้วยสภาพโซซัดโซเซ (เหมือนคนเมาเลยอ่ะ)

“จิงจางง แค่หนายยย แค่หนายย เรียกเจงจางง”แหน่ะ เจร้องเพลงด้วยเสียงยานๆพร้อมกับชี้ไปบนเพดาน เมาอะไรมาเนี่ย

“เจ มึงไปเมาอะไรมา”เจยืนตรงในสภาพปกติ อ้าว!!แม่งหลอก

“ป่าว แกล้งต้นเฉยๆ เพลียอ่ะ ขี้เกียจอาบน้ำด้วย”เจพูดพร้อมทำหน้าเพลียๆ มาไม้นี้ก้อจัดซะหน่อย

“อาบให้เอามั้ย”

“...........”  เจได้แต่นิ่งเงียบแก้มทั้งสองข้างก้อเริ่มเปลี่ยนสีเป็นสีแดง

“งั้นถือเป็นชุดใหญ่เลยนะ”

“อือ”เจถอดเสื้อผ้าออกแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไป  (เหมือนเด็กเลย --) อะไรดำๆวิ่งผ่านหน้ากูไป 555

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

555 ต้นจะอาบน้ำให้ เหมือนสมัยเด็กเลยอ่ะ

 

ย้อนไปเมื่อหลายปีก่อน...

เด็กชายตัวเล็กผิวคล้ำอายุ 6 ขวบกับเด็กชายตัวใหญ่กว่าผิวขาวอายุ 5 ขวบ กำลังอาบน้ำอยู่ในกะละมังเดียวกัน

“ต้นเกาหลังให้เจหน่อยซิ”

“ได้ๆซิ เจต้องล้างตูดให้ต้นด้วยนะ” เด็กทั้งสองคนแลกข้อตกลงกันด้วยดี พออาบน้ำเสร็จทั้ง 2 ก้อทาแป้งแต่งตัวให้กัน

 

 

ต้นเดินเข้ามาในห้องน้ำพร้อมกับผ้าเช็ดตัวลายลูกลิงของผม

“อ้าว!!นั่งๆ”ต้นสั่งให้ผมนั่งลง แล้วมันก้อเปิดน้ำราดหัวผม บรึ๋ย!!น้ำเย็นเจี๊ยบเลย

“ต้น เปิดน้ำอุ่นดิ กูหนาว”ต้นไม่ได้พูดอะไรก้อหันกลับไปเปิดน้ำอุ่นให้ แล้วอาบน้ำให้ผมต่อจนเสร็จ ต้นเอาผ้าเช็ดตัวห่อตัวผมจนกลมดิ๊ก  แล้วอุ้มผมออกจากห้องน้ำไปวางไว้บนเตียง ต้นจัดการทาแป้ง แต่งตัวให้ผม โดยไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไร

“กูไปอาบน้ำก่อน นอนอยู่นี้นะ อย่าไปไหน”ต้นกำชับผมเพราะคืนนี้ผมต้องตามใจมัน เป็นแบบนี้ทุกวันก้อดีซิ คิคิ

เจได้แต่นอนหัวเราะคิๆอยู่บนเตียง แล้วก้อพลิกตัวไปคว้าโทรศัพท์ เปิด Instagram แต่ไม่ได้ลงรูปภาพอะไร    เจนอนเล่นโทรศัพท์ในชุดลูกลิงสีชมพู ไม่ใช่แฟนคลับซื้อให้เหมือนคราวก่อนแต่อย่างใด คนซื้อน่ะ อาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ

“โครมม!!”เสียงอะไรดังลั่นมาจากห้องน้ำ ผมหน้าตื่นแล้วรีบทิ้งโทรศัพท์วิ่งไปดูในห้องน้ำ ภาพที่ผมเห็นคือ ไอ้ต้นนุ่งผ้าเช็ดตัวครึ่งตัว กำลังก้มเก็บกะละมังซักผ้า ที่ทำหลุดมือ

“ตกอกตกใจหมด”เจเดินกลับไปนอนที่ที่นอนเหมือนเดิม แล้วเปิดทีวีนอนดูอย่างสบายอุรา

“แค่กะละมังหลุดมือ ตกใจไร อยู่นี้ห้ามไปไหนนะ”ต้นเดินมาบอกผมที่ปลายเตียงก่อนจะเดินออกไปทำอะไรซักอย่างที่หน้าระเบียง

“ต้น มึงทำอะไรอะ”เจนอนตะโกนถามต้นที่ยืนอยู่หน้าระเบียง

“กูตากเสื้อผ้าแล้วก้อกางเกงในมึงอยู่ ขี้เกียจก้อนอนเฉยๆ”ต้นตะโกนตอบกลับมา

“หืม!!ของแบบนี้อย่าตะโกนได้มั้ยต้น กูหายเค้า”

“เออๆเสร็จละ”ต้นเดินถือกะละมังสีฟ้าที่ข้างในใส่ไม้แขวนเสื้ออยู่ เข้ามาในห้องแล้วเอาไปเก็บ ต้นเดินไปตรงตู้เสื้อผ้าแล้วก้อแต่งตัวตรงนั้นเลย โดยไม่สนใจว่าเจจะนอนอยู่หรือไม่

“มาๆ”ต้นเดินมาใส่ชุดนอนหมีริลัคคุมะสีเขียว ทาแป้งหน้าขาว (ทาแบบเด็กๆน่ะ --) แล้วกระโดดขึ้นบนเตียง น่ารักดีนะ สาวๆคนไหนเห็นต้องดักทุบหัวแล้วลากเข้าห้องแน่เลย 555

“เจ จ๋า--------------------------------------------------------“คือจะลากเสียงยาวไปไหน ต้นเข้าไปกอดเจแล้วอ้อนใส่ เจถึงกับแก้มเปลี่ยนสีกันเลยทีเดียว อ้อนแบบนี้ไม่ใช่หมีคนเดิมละนะแต่เป็นลูกหมาน่ารักๆเลยล่ะ หูยยย!!! เจก้มหน้าลงไปหอมแก้มต้นหนึ่งที หอมกลิ่นแป้งเด็ก เต็มจมูกเลย

“จ๋าต้น”เจเงยหน้าขึ้นมาแล้วหยอดคำหวานใส่ต้นไปบ้าง

 “หูยย!!!ตั้ลร๊ากกก”ต้นยิ้มตาหยีแล้วหอมแก้มเจหนึ่งฟอด

“ระ เรานอนกันเถอะต้น พรุ่งนี้มีซ้อม”เจทักท้วงต้น เพราะกลัวจะมีความสุขจนลืม

“ครับผม”ต้นขยับตัวไปปิดไฟที่หัวเตียงแล้วนอนกอดกัน จนถึงเช้า เช้าพรุ่งนี้มันคงต้องไปแล้ว เหงาอีกแล้วเรา ฮือๆอยากจะร้องไห้ TT ไม่ไปจะได้มั้ย

 

Ton talks…

คืนนี้คือคืนที่ผมมีความสุขมากกก (ผมไม่อยากจะให้มีพรุ่งนี้เลย) ไอ้ลูกลิงตัวน้อยมันตามใจผมทุกอย่าง ผมก้อทุ่มเทนะ ทั้งอาบน้ำให้ (คืออันนี้ทำประจำ) ทั้งซักและตากกางเกงในให้ (อันนี้ก้อทำบ่อย) เวลาผมไปบุรีรัมย์คิดถึงมันใจแทบขาด ถึงจะโทรคุยกันทุกวันก้อเหอะ ก้อคนมันรักนี่เนอะ ผมอยากให้เป็นแบบนี้ทุกวันเลย อยากอยู่ทีมชาติทุกวัน แต่ก้อเข้าใจนะว่ามันคืองาน แต่ก้ออดห่วงไม่ได้ ลำบากใจจิงๆเลย ต้นเอ๊ยต้น คิดถึงนะไอ้ลิง เจอกันเมื่อกูต้องการมึง

1 วัน มี 1,440 นาที ฉันคิดถึงทุกๆวินาที เธอคิดดูก้อแล้วกัน”

“กว่าจะพ้น 1 วันรู้มั้ยว่ามันเหนื่อยยากแค่ไหน เมื่อไม่มีเธอ....”

The End…

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Journey of hope จากทั้งหมด 10 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น