ตอนที่ 30 : Chapter 29 : Warmer in the winter

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14722 ครั้ง
    27 เม.ย. 62

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chapter 29

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            “ตัวไหนดีครับ

            “ฝุ่นชอบตัวไหนก็เอาตัวนั้นแหละครับ

            “ฝุ่นชอบสองตัวเลยอะ

            “งั้นเอาสองตัวเลยครับ

            “ไม่เอาสิครับ งบฝุ่นไม่พอแล้ว

            “พี่ฟ้าซื้อให้ หยิบมาเลย

            “ไม่เอาครับ เกรงใจแย่เลยผมว่าพร้อมเผลอทำหน้ามุ่ยเล็กน้อย ตอนนี้พวกเรามาซื้อของเพื่อเตรียมตัวไปเที่ยวต่างประเทศ หลังจากที่ผมลังเลอยู่นานว่าจะไปเที่ยวที่ไหนดี แต่ผมว่าเริ่มจากที่ไม่ไกลมากอย่างญี่ปุ่นดีกว่า

            และพอพูดถึงญี่ปุ่น ผมก็นึกถึงกล่องของขวัญที่เคยส่งมาหาที่บ้านเมื่อหลายปีก่อนที่เขียนไว้ว่าถึง ‘เร็น’ พวกเราเดากันไปต่างๆนานาและข้อสันนิษฐานที่ดูเข้าท่าที่สุดก็คือเร็นเป็นชื่อของผมที่แม่เป็นคนตั้งให้ เร็นในภาษาญี่ปุ่นแปลว่าดอกบัว จะเรียกว่าเป็นข้อสันนิษฐานที่เข้าท่าที่สุดก็คงไม่ถูกต้องซ่ะทีเดียว เรียกว่าเป็นความเป็นไปได้ที่ผมอยากจะให้มันเป็นมากที่สุดดีกว่า

            ผมคิดว่าไปเที่ยวประมาณหนึ่งอาทิตย์แล้วกลับ ไปเคาท์ดาวน์ที่นู้นไม่น่าจะดีเท่าไหร่ พี่ฟ้าจะได้อยู่กับครอบครัวด้วย การอยู่กับครอบครัวเป็นการเริ่มต้นปีใหม่ที่ดีที่สุดแล้วล่ะ

            สรุปก็คือเราจะไปช่วงกลางเดือนธันวา ยังไม่ใช่ช่วงเทศกาล ยังพอเหลือที่พักกับที่ให้ถ่ายรูปสวยๆโดยไม่ต้องไปแย่งคนอื่นมากนัก คนอาจจะเยอะแหละแต่คงไม่ถึงขั้นแออัด

            “พี่ฟ้าเริ่มเข้าใจไอ้โจแล้วสิ

            “หืม?” ผมหันไปมองคนด้านหลัง พี่ฟ้ากำลังยืนรอผมเลือกเสื้อสเวตเตอร์อยู่ หมายถึงรอนานหรอครับ เดี๋ยวฝุ่นรีบเลือกนะ

            “เปล่าครับ หมายถึงเรื่องเกรงใจน่ะ ไม่ต้องเกรงใจกันหรอกครับ เพราะพวกพี่อยากซื้อให้หมดเลยพี่ฟ้ายิ้มว่า หยิบมาทั้งสองตัวนั่นแหละครับ

            “อ่า...อ่อ จะดีหรอครับ

            “หยิบมาเถอะครับ

            “โอเค...ครับผมตอบตกลงก่อนจะหยิบเสื้อทั้งสองตัวมาวางในตะกร้า ถ้าหมายถึงเรื่องขี้เกรงใจน่ะผมพอเข้าใจอยู่นะ เพราะนอร์ธเองก็เคยมาเล่าให้ฟังบ้าง ตอนนั้นผมยังแอบคิดเลยว่านอร์ธมันจะเกรงใจอะไรพี่โจนักหนา เกรงใจมากเกินไปมันจะทำให้อีกฝ่ายลำบากใจเปล่าๆ ตอนนี้ผมเข้าใจนอร์ธดีเลยล่ะ เพราะว่าเป็นแฟนด้วยล่ะมั้ง มันก็เลยยิ่งเกรงใจ อารมณ์เหมือนว่าไม่อยากให้ลำบากประมาณนั้น

            แต่ดูแล้วพี่ฟ้านี่ปฏิเสธยากจังแฮะ

            “มีอะไรอยากได้อีกไหมครับ

            “ก็...จริงๆแล้ว แฮะๆผมว่าพร้อมยิ้มแห้งๆส่งให้อีกฝ่าย นอกจากพวกเสื้อผ้าของใช้ ฝุ่นอยากให้เลนส์ใหม่แหละ

            “เลนส์?”

            “ครับ ไปเที่ยวทั้งทีฝุ่นจะขนพวกกล้องไปให้พร้อมเลย แล้วช่วงนี้มีเลนส์ตัวใหม่มาด้วย

            “งั้นไปจ่ายเงินตรงนี้ก่อนแล้วค่อยไปดูเลนส์เนาะ

            “ครับผมยิ้มอย่างดีใจ แค่คิดว่ากำลังจะไปร้านพวกกล้องหรืออุปกรณ์อะไรแบบนี้ก็ดีใจแล้ว ถ้ามีเวลาว่างแล้วไม่รู้จะทำอะไร ผมก็ชอบมาเดินโซนกล้องนี้แหละ อัพเดตอะไรใหม่ๆ ไม่ก็เล็งของไว้แล้วค่อยกลับไปเก็บเงิน

            ผมเป็นคนที่ชอบห้อยกล้องไปไหนมาไหนด้วยอยู่แล้ว หลังจากที่คบกับพี่ฟ้ามา จากวันก่อนที่ไปภูเก็ตก็ถ่ายพี่ฟ้าไปตั้งหลายสิบรูป

            สุดท้ายผมก็ได้เลนส์ใหม่มาสำหรับเอาไปถ่ายรูปที่ญี่ปุ่น และจ่ายเงินเองด้วย ไม่ยอมให้พี่ฟ้าออกให้เด็ดขาดเลย เพราะว่ารบกวนพี่ฟ้าเยอะแล้ว เมื่อซื้อของเสร็จพวกเราก็กลับบ้านมา มาอยู่ที่บ้านของพี่ฟ้าก็แทบไม่มีอะไรมากเลย ก็เหมือนแค่มาอยู่บ้านธรรมดา กินข้าวเช้ากับข้าวเย็นด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตา เพราะคุณลุงกับคุณป้าเองก็ใจดีมากๆเลยทำให้ผมชินกับที่นี่ได้เร็ว

            “เบื่อไหมครับ อยู่บ้านไม่ค่อยมีอะไรเลย

            “ไม่หรอกครับผมส่ายหน้าเบาๆในขณะที่นั่งดูของที่เพิ่งซื้อมาอยู่ มาอยู่ที่นี่น่ะดีมากๆเลยผมว่าไปตามความจริง บ้านของพี่ฟ้าสะดวกสบายทุกอย่างเลย

            “งั้นย้ายมาอยู่ด้วยกันเลยดีไหม

            “ฮะ?”

            “จริงจังนะครับ

            “หมายถึงให้ฝุ่นย้ายมา?”

            “หลังแต่งงานก็ได้

            ...คือ พี่ฟ้า เดี๋ยวนะครับ นี่แกล้งให้เขินอีกแล้วใช่ไหมผมหันไปมองอีกฝ่ายทำหน้ามุ่ยน้อยๆ พี่ฟ้าหลุดยิ้มขำออกมา

            “เปล่าครับ แต่ถ้าฝุ่นเขินก็ถือว่าเป็นกำไร

            “เนี่ย อะไรก็ไม่รู้

            “หรือว่าอยากสร้างบ้านใหม่มากกว่า

            ....ไม่รู้ผมหันกลับมายังของตรงหน้าต่อ มันอีกตั้งนานนี่นา

            “อืม ก็แค่คุยๆกันไว้ก็ไม่เสียหายนี่ครับ เพราะไม่ว่ายังไงเราก็ต้องอยู่ด้วยกันอยู่แล้ว

            “อ่า...” ผมนิ่งเงียบไปพร้อมความรู้สึกอบอุ่นที่แผ่ขึ้นมาอยู่เต็มหัวใจ การที่คนๆนึงพูดถึงเรื่องอนาคตที่มีเราอยู่ด้วยนั้นถือว่าเป็นเรื่องที่ดีมากเลยนะ ถ้าถามฝุ่น ฝุ่นอยากอยู่ที่นี่นะ แบบว่าพี่ฟ้าก็จะได้อยู่กับคุณลุงคุณป้าด้วย

            “อืม...ฝุ่นเคยคิดเรื่องลูกไหมครับ

            “เอ่อ...ก็ ไม่ครับ แต่กำลังจะคิดแล้ว

            “ครับ คิดว่า?”

            “ก็รับเลี้ยงเด็กน่ารักๆสักคน แต่มันก็น่าเสียดายเนาะที่ฝุ่นเป็นผู้ชายผมว่าพร้อมเผลอถอนหายใจออกมา

            “มานี่สิครับ
            “ครับ?”

            “มานี่เร็วผมค่อยๆลุกขึ้นจากพื้น เพราะว่ากำลังนั่งจัดของอยู่ ลุกขึ้นไปหาพี่ฟ้าแล้วก็ถูกดึงให้นั่งตักอีกฝ่าย ผมเผลอร้องเสียงหลงเพราะว่าตกใจ

            “อะ อะไรครับ

            “กอดเด็กคิดมาก

            “ไม่ได้คิดมากนะ แค่บอกว่าเสียดายเท่านั้นเอง

            “เดี๋ยวอีกซักสิบนาทีเด็กคนนี้ต้องคิดมากแน่ๆ เชื่อพี่ฟ้าไหมครับพี่ฟ้าว่า น้ำเสียงทุ้มพูดอยู่ใกล้ๆใบหู ก่อนจะโน้มเข้ามาหอมแก้มผมเบาๆ

            “กะ...ก็มันน่าคิดนี่นา ถ้าเรามีลูกกัน ก็อยากให้เป็นคนแบบพี่ฟ้าอะ

            “ทำไมล่ะครับ

            “อย่าให้ลูกเป็นแบบฝุ่นเลยครับ

            “นั่นสิครับ ไม่เป็นแบบฝุ่นดีกว่า

            ...

            “ไม่งั้นคงน่ารักตายเลย พี่ฟ้าตามหวงสองคนไม่ไหวแน่ๆ

            “พี่ฟ้า!” ผมเรียกชื่ออีกฝ่ายเบาๆโดยไม่รู้ตัว ใจอยากจะตีแขนเพราะว่าหมั่นไส้ คนอะไรก็ไม่รู้หยอดเก่ง แกล้งให้เขินเก่งเหลือเกิน ฝุ่นมีลูกไม่ได้สักหน่อย

            “แต่พี่ฟ้าว่าถ้าเราพยายาม อาจจะมีได้ก็ได้นะครับ

            “เนี่ย!” ผมเผลอตีมือพี่ฟ้าไปทีนึงจนได้ แต่ว่าเบามาก เรียกว่าแตะยังได้เลย พยายามอะไรล่ะครับ พี่ฟ้าก็เรียนหมอมายังไงเนี่ย ใครก็รู้ว่าผู้ชายท้องไม่ได้

            “งั้นพี่ฟ้าจะเป็นคนแรกที่ทำได้ ลองไหม?”

            “พอเลย ฝุ่นไม่อยากคุยแล้ว

            “เขินแล้วชอบหนี

            “ไม่หนีสักหน่อย ฝุ่นจะไปซักผ้าแล้ว

            “ให้แม่บ้านซักสิครับ

            “ไม่เป็นไรหรอกครับ แค่เอาผ้าลงเครื่องเอง ไหนๆฝุ่นก็ว่างด้วยผมว่าพร้อมพยายามดันตัวเองลุกขึ้น แต่ว่าก็ดันถูกรั้งตัวไว้แน่น พี่ฟ้า ฝุ่นจริงจังนะ เดี๋ยวผ้าไม่แห้ง ตอนนี้แดดกำลังดีเลย

            “ทำไมพี่ฟ้าต้องอดกอดฝุ่นเพราะเหตุผลแบบนี้ด้วยล่ะเนี่ย

            “ฝุ่นจะไปซักผ้า

            “งอแงจังเลย ไม่ให้ไปครับ

            “งะผมมุ่ยหน้าเบาๆ ก่อนจะถูกอีกฝ่ายกอดแน่นขึ้น แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้เราอยู่ที่ห้องรับแขก ทำให้ผมพยายามลุกขึ้นอีกครั้งเพราะว่ากลัวว่าจะมีใครผ่านมาเห็น เดี๋ยวมีคนมาเห็นนะครับ คุณแม่บ้านก็ทำงานอยู่ด้วย เดี๋ยวต้องมาทำความสะอาดแน่เลย

            “ไม่มีใครมาหรอกครับ

            “รู้ได้ไงครับ

            “เขาก็น่าจะรู้กันอยู่แล้วพี่ฟ้าเอาคางวางเกยที่ไหล่ของผม ด้วยท่าทีสบายใจของอีกคนทำให้ผมหยุดดิ้นและปล่อยให้เราอยู่กันแบบนี้ต่อไป เอาจริงๆแล้วผมก็ชอบนะ ทำไมผมจะไม่ชอบกันล่ะที่มีพี่ฟ้ากอดอยู่แบบนี้ เคยได้ยินเขาว่ากันว่ากลิ่นหอมของคนรักจะทำให้เราสบายใจนั่นคงเป็นเรื่องจริง

            “พี่ฟ้า

            “ครับ

            “พวกพี่ๆคนอื่นเขาว่ายังไงกันบ้างหรอครับ ที่เราคบกัน

            “ทำไมหรอครับ

            “ฝุ่นแค่อยากรู้ แบบว่าเพื่อนพี่ฟ้าจะโอเคกับฝุ่นมั้ย

            “ทำไมไม่จะโอเคล่ะครับ ก็รู้จักกันอยู่แล้วนี่นา

            “แล้วพวกพี่เขาว่ายังไงบ้างหรอครับ

            “ก็ไม่ได้ว่าอะไรนะครับ เพราะพวกนั้นรู้อยู่แล้ว แค่บอกว่าในที่สุดก็คบกันสักที

            “รู้อยู่แล้ว? รู้อะไรหรอครับ?”

            “รู้เรื่องคนในจดหมายไง

            “ฮะ? ทุกคนก็รู้อยู่ก่อนแล้วเหมือนกันหรอ

            “ใช่ครับ

            “ดะ...ได้ไง แล้วเตอร์กับนอร์ธก็อุตส่าห์ช่วยฝุ่นปิดเรื่องด้วยผมว่าพร้อมขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างช่วยไม่ได้ เหมือนว่าไม่ใช่แค่ผม แต่ทุกอย่างที่พวกเราพยายามทำมันสูญเปล่าจริงๆ

            เตอร์กับนอร์ธมันจะรู้สึกแบบเดียวกับผมไหมนะ ต้องรู้สึกแหละ รู้สึกเขินและอายจนบอกไม่ถูกเลย นึกสภาพเราพยายามหลอกพวกพี่เขา และเราคิดว่าเราทำสำเร็จ แต่ที่จริงแล้วมันไม่ใช่เลยสักนิด พวกพี่เขารู้อยู่แล้วทั้งหมดแต่แกล้งทำเป็นไม่รู้

            “ขี้แกล้งทั้งกลุ่มเลยผมว่าอย่างงอนๆ

            “เปล่าแกล้งนะครับ ก็ฝุ่นไม่อยากให้พี่ฟ้ารู้ไม่ใช่หรอ หรือว่าอยากให้พี่ฟ้าถาม

            “แบบนั้นก็แย่เหมือนกัน พี่ฟ้าต้องไม่รู้สิ

            “พี่ฟ้าก็ไม่รู้ไงครับ

            “ไม่รู้แบบ...ไม่รู้จริงๆอะครับ ไม่ใช่แค่แกล้งไม่รู้

            “จริงๆแล้วที่มารู้หลังจากงานวันเกิดนั่นก็ถือว่าช้าแล้วนะ

            “อื้อ ตอนแรกคุยกับดาวไว้ว่าพี่ฟ้าอาจจะรู้ตั้งแต่ครั้งแรกที่ส่งจดหมายด้วยซ้ำ แต่โชคดีที่พี่ฟ้าไม่คิดจะตามหาอ่า

            “ดาว? อ่า เพื่อนในชมรมหรอครับ

            “ใช่ครับ ยังไม่เคยพามาแนะนำให้พวกพี่รู้จักเลย แต่เหมือนว่าพี่ฮิลล์จะเคยคุยอยู่นะ

            “คราวหน้าพามาสิครับ

            “ได้ครับ แต่เขาไม่ค่อยว่างเท่าไหร่เลย ตอนนี้ก็ทำงานอยู่

            พวกเรานั่งคุยเล่นกันไปเรื่อยเปื่อย ผ่านไปถึงช่วงเย็นคุณลุงคุณป้าก็กลับมาทานข้าวเย็นด้วยกัน แล้วพวกเราก็เตรียมเข้านอนในช่วงหัวค่ำ หลังจากที่ผมอาบน้ำเรียบร้อยแล้วก็มานั่งลงบนเตียงข้างๆพี่ฟ้า เมื่ออีกฝ่ายที่กำลังนั่งพิงหัวเตียงเล่นมือถืออยู่เห็นว่าผมมาแล้วก็ดึงเข้าไปกอดทันที

            ไม่เรียกว่าชินหรอก ผมค่อนข้างแปลกใจด้วยซ้ำที่พี่ฟ้าดูเป็นคนสกินชิพมากกว่าที่คิด แต่ก็ดีแล้วล่ะ เพราะว่าผมเองก็ชอบเหมือนกัน ถึงจะยังรู้สึกเขินมากๆอยู่ แต่ก็มุดเข้าหาอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัวเพราะว่ากลิ่นหอมและความอบอุ่นที่ได้รับ

            จากนั้นผมก็ใช้เวลาเพียงไม่นานผล็อยหลับไป

 











 

            ....

 

 



 

 

  

 

 

            ผมงัวเงียลืมตาตื่นขึ้นมาทั้งที่ภายในห้องยังคงมืดสลัว เอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์เปิดดูพบว่าตอนนี้ยังตีสี่อยู่เลย ผมตั้งปลุกไว้ตีห้าเพราะว่าวันนี้เป็นวันที่เราจะไปญี่ปุ่นกัน ไฟล์ทบินประมาณเก้าโมง ตามตารางการบินก็จะถึงที่นาริตะประมาณบ่ายสาม แต่ว่าเวลาที่ไทยกับญี่ปุ่นห่างกันสองชั่วโมง ดังนั้นเราจะไปถึงที่นู้นประมาณห้าโมงเลย

            ส่วนแพลนเที่ยวก็ดูไว้บ้างแล้ว แต่เพราะว่าเราไปกันตั้งอาทิตย์หนึ่ง ไปถึงที่นู้นค่อยว่ากันอีกทีก็ได้

            ความจริงแล้วผมอยากจะลุกไปอาบน้ำตั้งแต่ตอนนี้เลย แต่ว่าถูกพี่ฟ้ากอดอยู่ก็เลยทำให้ไม่กล้าขยับเขยื้อนไปไหน พี่ฟ้าเป็นคนที่ตื่นง่ายมาก ลมหายใจอุ่นๆรดต้นคอทำให้ผมเผลอเกร็งตัวไปชั่วขณะ ผมค่อยๆพลิกตัวไปอีกฝั่งอย่างช้าๆเพื่อให้อีกฝ่ายตื่น สายตาของผมเริ่มปรับให้ชินกับความมืดในห้องทีละน้อย จนกระทั่งเห็นใบหน้าคมคายของคนที่กำลังจมดิ่งอยู่ในห้วงนิทรา

            ไม่เคยคิดเลยจริงๆว่าจะได้มามองพี่ในมุมแบบนี้

            เลยเผลอยิ้มออกมาคนเดียว

            ยกมือขึ้นไล่นิ้วไปตามกรอบหน้าคม แก้มและสันจมูก ทำไมคนๆนึงถึงได้ดูดีไปทุกอย่างขนาดนี้กันนะ ตอนพระเจ้าสร้างคุณขึ้นมา เขาต้องตั้งใจเป็นพิเศษเลยรึเปล่า ราวกับต้องอยู่ในห้วงภวังค์ความคิด จู่ๆมือของผมก็ถูกมือหนาเลื่อนขึ้นมากุมไว้และจูบบริเวณหลังมือแผ่วเบา ก่อนดวงตาเรียวสวยจะค่อยๆลืมขึ้นและจ้องมองมา

            “อ่า...เอ่อ

            “จะจ้องพี่ฟ้าอยู่อย่างนี้หรอครับน้ำเสียงทุ้มดังขึ้น พร้อมรอยยิ้มเจือจางตรงมุมปาก นั่นทำให้ผมเลิกลั่กทันทีเมื่อรู้ว่าพี่ฟ้าตื่นตั้งแต่แรกอยู่แล้ว งั้นแสดงว่าที่ผมนอนมองแบบนี้พี่เขาก็รู้อยู่แล้วงั้นสิ... “ทำไมตื่นแล้วไม่ปลุกล่ะ

            “กะ...ก็เห็นว่ายังไม่ถึงเวลาสิ้นประโยคคำพูดของผมนาฬิกาปลุกก็ดังขึ้น จำได้ว่าผมตื่นประมาณตีสี่นี่นา งั้นหมายความว่าผมนอนมองพี่ฟ้าเกือบชั่วโมงเลยงั้นสิ...ให้ตาย มันคงดูเป็นคนโรคจิตมากๆเลยสินะ

            “ถึงเวลาตื่นพอดีเลยนะ

            ...พี่ฟ้าตื่นนานแล้วจะแกล้งหลับทำไมล่ะครับผมว่าพร้อมทำหน้างอนใส่

            “พี่ฟ้าเพิ่งตื่นครับ

            “จริงหรอ

            “ครับพี่ฟ้าตอบแค่นั้น อรุณสวัสดิ์ครับ

            “เช่นกันครับผมว่า ก่อนจะเห็นอีกฝ่ายค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นแล้วเอื้อมมือไปเปิดสวิทซ์ไฟข้างเตียง ทำให้ทั่วทั้งห้องสว่างขึ้นมา

            “ตื่นเต้นหรอครับ ตื่นก่อนนาฬิกาปลุกซ่ะอีก

            “โห ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยตื่นเต้นเท่านี้เลยแหละครับผมว่า รีบหยิบโทรศัพท์ของตัวเองแล้วกดปิดนาฬิกาปลุกทันที

            “กี่โมงครับตอนนี้

            “ตีห้าครับ
            “อืม เช้าเหมือนกันนะ

            “ก็ฝุ่นตื่นเต้นนี่นา พี่ฟ้าพักต่อก็ได้นะครับ

            “ไม่เป็นไรครับ ก็ตื่นแล้ว

            “ฝุ่นเป็นคนทำพี่ฟ้าตื่นหรอ

            “ก็...ว่าอย่างนั้นก็ใช่ครับ ตื่นเพราะรู้สึกเหมือนมีแมวมาเล่นด้วยน่ะ

            “อื้อ พี่ฟ้าเอาแต่นอนไงครับ ก็เลยต้องโดนแมวข่วนหน้าเล่นคำพูดของผมทำให้อีกฝ่ายหลุดขำออกมา ชอบบอกว่าเป็นแมวกันดีนัก อะ แมวก็แมว พี่ฟ้าดูเหมือนจะชอบใจใหญ่ที่ผมพูดออกไปแบบนั้น พอเห็นพี่ฟ้าชอบเลยทำให้ผมคิดว่าการพูดเล่นๆแบบนี้ก็ไม่แย่เท่าไหร่ ถึงจะรู้สึกเขินๆไปบ้างก็เถอะ

            ผมก็นั่งอยู่บนเตียงจู่ๆก็ถูกพี่ฟ้ายื่นมือมาบีบจมูกแล้วส่ายไปมาเบาๆ

            “ทำอะไรครับเนี่ยผมยู่ปากถาม

            “หมั่นไส้แมว

            ผมไม่ตอบอะไรเอาแต่มุ่ยหน้ามองอีกฝ่าย จนกระทั่งพี่ฟ้าบอกให้ผมไปอาบน้ำก่อน เมื่อผมเข้าไปอาบน้ำเรียบร้อยแล้วก็เห็นเจ้าของห้องออกไปยืนที่นอกระเบียง ผมจึงเดินเข้าไปยืนอยู่ข้างๆ

            “พระอาทิตย์จะขึ้นแล้วผมว่าพร้อมมองไปยังวิวตรงหน้า ท้องฟ้าที่ค่อยๆเปลี่ยนสีช่วงเช้าสวยกว่าตอนเย็นเสียอีกสำหรับผม เมื่อนึกขึ้นได้จึงรีบวิ่งเข้าไปในห้องแล้วหยิบกล้องออกมาถ่ายรูป เมื่อถ่ายรูปจนหนำใจแล้วผมจึงลดกล้องลง หันไปมองคนข้างๆที่ยังเหม่อมองพระอาทิตย์อยู่ พี่ฟ้าผมเรียก

            “ครับ

            “พี่ฟ้าโอเคมั้ยครับ ถ้าฝุ่นจะขอถ่ายรูป

            “ตอนนี้?”

            “ครับ

            “ไม่ดีมั้งครับ พี่ฟ้ายังไม่ได้เปลี่ยนชุดเลยพี่ฟ้าว่า แต่เจ้าตัวตอนนี้ก็อยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงขายาว แค่นี้มันก็ดูดีมากอยู่แล้ว ไม่ต้องเพิ่มเติมอะไรเลย

            “ไม่เป็นไรหรอกครับ ฝุ่นถ่ายเก็บไว้ดูคนเดียว

            “จริงหรอ

            “ครับผมพยักหน้ารัวๆ พี่ฟ้าเหยียดยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าเป็นเชิงว่าอนุญาต แบบนี้ไปญี่ปุ่นต้องมีรูปพี่ฟ้าเป็นเซ็ตแน่ๆเลยอะ

            “แค่นี้ก็เยอะแล้วนะครับ

            “เยอะได้อีกแหละครับ ฝุ่นถ่ายเท่าไหร่ก็ไม่พอหรอกผมยิ้มว่า เมื่อถ่ายรูปเรียบร้อยแล้วพี่ฟ้าก็ขอตัวไปอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อย ก่อนเราจะลงไปทานข้าวเช้าและเตรียมตัวขึ้นเครื่องกัน

            เมื่อมาถึงสนามบินผมเพิ่งรู้ว่าพี่ฟ้าจองเฟิร์สคลาสไว้ พี่ฟ้าเป็นคนจองตั๋วผมก็เลยไม่ได้ถามอะไร ถามแค่เวลาเท่านั้นเอง เพราะเป็นครั้งแรกกับชั้นเฟิร์สคลาสทำให้ผมรู้สึกแปลกใหม่และตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก

            “อื้อ ฝุ่นตื่นเต้นอะผมหันไปบอกคนที่นั่งที่นั่งข้างๆอย่างตื่นเต้น

            “ครับ รู้แล้ว

            “จริงๆจองธรรมดาก็ได้นะครับ แบบนี้แพงแย่เลย

            “อ่า คือพี่ฟ้าไม่เคยนั่งแบบธรรมดาน่ะครับ เลยไม่ได้จอง ฝุ่นอยากนั่งแบบธรรมดาหรอครับ ไว้คราวหน้านะคำพูดของพี่ฟ้าทำให้ผมพูดอะไรไม่ออกไปครู่นึง เป็นเพราะว่าไม่เคยนั่งแบบธรรมดาก็เลยไม่ทันได้คิดอย่างนั้นสินะ

            “ไม่เป็นไรครับ เอาที่พี่ฟ้าสะดวกดีกว่าผมว่าไปตามความคิด ในเมื่อพี่ฟ้านั่งเฟิร์สคลาสมาตลอด ผมจะพาพี่เขาไปนั่งแบบธรรมดาได้ยังไงกันล่ะ... “อ่อใช่ ฝุ่นยังไม่ได้ดูที่พักไว้เลยอะครับ

            “พี่ฟ้าจองไว้แล้วล่ะครับ ฝุ่นบอกว่าช่วงวันแรกๆอยากเที่ยวแถวโตเกียวใช่ไหม

            “ครับ พี่ฟ้าจองโรงแรมแถวโตเกียวไว้หรอครับ

            “ใช่ครับ รีบจองไว้ก่อนเผื่อมันเต็ม

            “อ่อ ขอบคุณนะครับผมยิ้มกว้างว่า ใช้เวลาหลายชั่วโมงอยู่บนเครื่องบิน รู้ตัวอีกทีเครื่องก็ลงแล้ว ทันทีที่ลงจากเครื่องมาก็พบกับความหนาวจนตัวผมตกใจ รู้อยู่แล้วว่าญี่ปุ่นช่วงฤดูหนาวมันไม่ธรรมดา แต่เพราะไม่เคยเจอก็เลยจินตนาการไม่ออก

            “พะ...พะ พี่ฟ้า ฝุ่นอยากกลับแล้วผมพูดเล่นด้วยน้ำเสียงสั่นๆ แล้วกอดตัวเองแน่น พี่ฟ้าที่กำลังถือของอย่างอื่นให้อยู่ก็หันมามองผม เพราะของพวกเราไม่ได้เยอะมาก พี่ฟ้าบอกว่าให้มาเน้นซื้อใหม่ที่นี่ดีกว่า เพราะขากลับจะมีของเยอะเดี๋ยวจะลำบาก

            “ยังมาไม่ถึงสิบนาทีเลยครับ

            “ไม่เอาแล้วไม่สู้แล้ว ภูเก็ตไม่เห็นหนาวแบบนี้เลย

            “สวมเสื้อทับอีกตัวไหมครับ

            “ตอนนี้ฝุ่นเป็นมิชเชอลินแล้วนะคำพูดของผมทำให้อีกฝ่ายหลุดขำออกมาเล็กน้อย พี่ฟ้าเคยมาตอนที่หนาวแบบนี้ไหมครับ

            “ไม่ครับ เคยมาญี่ปุ่นแค่ช่วงหน้าร้อน

            “เป็นยังไงบ้างครับหน้าร้อนผมถาม

            “ก็ยังถือว่าเย็นกว่าไทยอยู่ดีนะครับ แต่ว่าบรรยากาศดีมากเลยล่ะ

            “ฝุ่นเคยเห็นรูปนะ ญี่ปุ่นหน้าร้อนถ่ายรูปสวยมากเลยล่ะครับผมว่า มองพี่ฟ้าที่ใส่เสื้อกันหนาวสองชั้นและสะพายกระเป๋าเป้ สวมแมสสีดำ นั่นทำให้ผมนึกอะไรขึ้นได้ รีบเดินสาวเท้ายาวๆไปหยุดอยู่ตรงหน้าพี่ฟ้า ถ่ายรูปแรกนะครับ ที่สนามบินเลย

            “หืม?” ยังไม่ทันรอให้พี่ฟ้าได้ตอบคำถาม ผมก็รีบกดชัตเตอร์ซ่ะก่อน ถ่ายทั้งที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวแบบนี้แหละ

            “ได้แล้ว ขอบคุณครับพี่ฟ้าไม่ได้พูดอะไร หลังจากนั้นก็ยิ้มให้ผม แม้จะใส่แมสอยู่แต่ผมก็เห็นนะว่าเขากำลังยิ้ม พลันหัวใจก็แอบสั่นแรงขึ้นเล็กน้อย

               ทำไมถึงได้ดีต่อใจขนาดนี้กันนะ...

 

เราตั้งใจกันไว้ว่าจะลองขึ้นรถไฟดู มาญี่ปุ่นก็ต้องขึ้นรถไฟล่ะนะ พี่ฟ้าเป็นคนไปซื้อตั๋วให้ ส่วนผมก็ยืนรอตรงจุดไม่ใกล้ไม่ไกล

ได้ตั๋วแล้วครับ เดี๋ยวรออีกสักยี่สิบนาทีรถไฟก็มาแล้ว

พี่ฟ้าคุยภาษาญี่ปุ่นกับเขาหรอครับ หรือว่าเป็นอังกฤษผมถามอย่างสงสัย

ญี่ปุ่นครับ
              “โห พี่ฟ้าพูดญี่ปุ่นได้ด้วยหรอผมว่าอย่างอึ้งๆ

นิดหน่อยครับ

เก่งจังเลยผมพูดชมด้วยความประทับใจ คนถูกชมยิ้มหน่อยๆเหมือนไม่ได้เขินอะไรกับคำชมของผม แล้วพวกเราก็รอจนกระทั่งรถไฟมา เมื่อเดินเข้าไปพบว่าไม่มีที่นั่งแล้ว จึงต้องโหนอย่างช่วยไม่ได้ ผมเขยิบเข้าไปด้านในสุดส่วนพี่ฟ้าถัดออกไป

ผมมองไปยังวิวด้านนอกอย่างตื่นเต้น ใช้เวลาแค่ไม่นานผู้คนก็ทยอยเข้ามาจนแน่นขนัดไปหมด แต่ผมกลับไม่โดนเบียดเลยสักนิดเพราะว่าพี่ฟ้ายืนบังให้อยู่ ยิ่งโดนคนด้านหลังเบียดเข้ามา พวกเราก็ยิ่งใกล้กัน และเมื่อได้อยู่ใกล้ๆกัน เจ้าหัวใจของผมมันก็ดันเต้นแรงขึ้นมาซ่ะอย่างนั้น

ขอโทษนะครับ ลำบากแย่เลย

ไม่เป็นไรหรอกครับ โอเคใช่มั้ย

โอเคครับผมพูดออกไปทั้งที่ไม่ได้หันไปสบตาอีกฝ่าย ที่พี่ฟ้าทำให้อยู่ตอนนี้รู้สึกเหมือนกำลังถูกปกป้องเลย และไม่นานรู้สึกได้ถึงแรงเคลื่อน วิวด้านนอกก็ค่อยๆขยับ บ่งบอกว่ารถไฟออกจากชานชาลาแล้ว ผมเอาแต่มองออกไปด้านนอกอย่างตื่นเต้นเพราะวิวต่างๆที่ไม่เคยได้เห็น จนกระทั่งรถไฟมาหยุดที่ชานชาลาหนึ่ง เมื่อมันเบรคตัวผมก็เอาแต่เหม่อก็เซไปเล็กน้อย รู้ตัวอีกทีพี่ฟ้าก็ยื่นมือมารองแถวขมับของผมเพื่อไม่ให้มันไปกระแทกกับเสา

ขอโทษครับ ขอโทษ พี่ฟ้าเจ็บรึเปล่าผมรีบเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ คนตรงหน้าส่ายหน้าเล็กน้อย

ระวังหน่อยสิครับ

อ่า ขอโทษครับ เจ็บมั้ย ฝุ่นขอดูมือหน่อยผมถือวิสาสะจับมือของอีกฝ่ายมาดู พบว่าแทบไม่มีรอยแดงหรือว่าอะไรเลย

ไม่เป็นไรหรอกครับอีกฝ่ายว่าด้วยน้ำเสียงทุ้มปกติ แววตายังคงอบอุ่นและดูราวกับเป็นห่วงอยู่ไม่ต่างจากเดิม

ฝุ่นจะระวังครับ

ดีแล้วครับ อ่า ตรงนั้นมีที่ว่าง ฝุ่นไปนั่งไหม

ไม่เป็นไรครับผมว่า พร้อมมองไปตามทางที่พี่ฟ้ามอง เพราะเมื่อกี้มีคนลงไปทำให้มีที่ว่างอยู่

ต้องยืนอีกนานเลยนะครับ ไหวหรอ

สบายครับผมว่า ก่อนคนจะทยอยขึ้นมาอีกครั้งแล้วรถไฟก็เคลื่อนที่ออกจากชานชาลา ตอนนี้ผมไม่เอาแต่เหม่อมองแล้ว พยายามระวังตัวให้ดี มองไปรอบๆเหมือนจะมีเด็กนักเรียนเยอะแยะเลย ยังไม่ปิดเทอมกันสินะ เมื่อสังเกตดีดีแล้วมีเด็กนักเรียนหญิงหลายคนมองมาทางนี้ด้วย

อ่า...รู้แล้ว

ก็คนตรงหน้าของผมเล่นเด่นสะดุดตาซะขนาดนี้ จะมีแต่คนมองก็ไม่แปลกหรอก แถมพี่ฟ้ายังสูงมากด้วย ประมาณร้อยแปดสิบสามนะที่ผมเคยถามมา

ผมอยากรู้จังแฮะว่าเด็กสาวเขาแอบซุบซิบอะไรกัน แต่ถึงได้ยินก็ฟังไม่รู้เรื่องหรอก

ใช้เวลานานกว่าจะถึงที่หมาย บอกตามตรงว่าเมื่อยมาก เมื่อได้ขยับแขนขาแล้วค่อยรู้สึกดีขึ้นหน่อย ในขณะที่พวกเราเดินลงจากรถไฟมาแถวชานชาลา ผมกำลังจะถามพี่ฟ้าว่าเราจะไปไหนกันต่อ หันไปก็พบว่ามีเด็กผู้หญิงในชุดนักเรียนประมาณสี่คนมายืนคุยกับพี่ฟ้าอยู่

ผมยืนมองดูอยู่ใกล้ๆ พวกเธอท่าทางตื่นเต้นและดีใจ ทุกคนหยิบมือถือออกมาแล้วพูดคุยด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม พี่ฟ้ายืนฟังอยู่ ยิ้มบางๆแล้วส่ายหน้าเชิงปฏิเสธ จากนั้นพวกเธอก็ทำหน้าผิดหวัง หนึ่งในนั้นพูดออกมาอีกครั้ง แล้วพี่ฟ้าก็พูดภาษาญี่ปุ่นตอบกลับไป แล้วเดินออกมาหาผม

ไปกันเถอะครับ

มีอะไรหรอครับผมถามในขณะที่เดินออกมาพร้อมกับพี่ฟ้า

เขามาขอถ่ายรูปน่ะครับ

อ่อ แล้วที่คนนั้นถามล่ะครับ

อ่า เขาถามว่าเป็นดาราหรือว่าศิลปินจากที่ไหนรึเปล่า

อ่อออผมร้องอ่อเสียงยาว แล้วพี่ฟ้าว่าไงครับ

ก็ตอบว่าไม่ใช่ครับ แล้วก็ขอตัวออกมาก่อน

อ่อ...” ผมพยักหน้า ที่ถูกคนต่างชาติเข้าใจว่าเป็นดาราหรือว่าศิลปินนี่มันไม่ธรรมดาแล้วนะ พี่ฟ้าเคยคิดอยากเป็นดาราอะไรงี้ไหมครับผมถามออกไป

ทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะครับ

ก็พี่ฟ้าดังออกนี่นา ไม่เคยมีใครมาติดต่อหรอครับ

ก็มีแหละครับ แต่ไม่เอาดีกว่า

ทำไมล่ะครับ

มันไม่ใช่สิ่งที่พี่ฟ้าอยากทำเท่าไหร่ พวกนั้นก็เหมือนกัน

หมายถึงพี่หมอคนอื่นหรอครับ

ใช่ครับ

ผมพยักหน้าเชิงว่าเข้าใจ ก็หล่อระดับพวกพี่หมอขนาดนั้นนี่นา มีคนมาติดต่อบ้างก็ไม่แปลกหรอก และก็ไม่แปลกเหมือนกันที่ทุกคนจะปฏิเสธ

ตอนนี้เริ่มมืดแล้วในช่วงเวลาค่ำ ทำให้ความหนาวมันเพิ่มขึ้นแทบทวีคูณสำหรับผม พวกเราโบกแท็กซี่ไปยังโรงแรมกัน

ว่าแต่หนาวขนาดนี้จะมีหิมะไหมครับ

ไม่แน่ใจเหมือนกันนะครับ

ผมพยักหน้า แต่ถ้าถามผมขอให้อย่าเพิ่งมีหิมะเลย หนาวแค่นี้ผมก็จะตายอยู่แล้ว รถแท็กซี่มาหยุดที่หน้าโรงแรมขนาดใหญ่ พวกเราลงจากรถและผมก็มายืนอึ้งให้กับความใหญ่ของมัน ไม่ต้องถามถึงราคาเลยสินะ

ภายในล็อบบี้ก็ตกแต่งสไตล์ญี่ปุ่นอย่างหรูหรา ที่น่ารักคือพนักงานแต่งชุดกิโมโนด้วย พี่ฟ้าเข้าไปคุยที่เคาน์เตอร์ ไม่นานก็มีพนักงานมานำพวกเราไปยังห้องพัก พวกเราอยู่ชั้นแรก เมื่อเปิดประตูห้องพักมาพบว่าเป็นชุดสไตล์ญี่ปุ่นแท้ๆเลยคือเป็นห้องกว้างปูด้วยเสื่อทาทามิ ประตูเป็นแบบเลื่อนและเหมือนจะมีห้องเล็กๆแยกไปอีก

ตรงกลางเป็นที่สำหรับไว้ทานข้าว โต๊ะนั่งแบบญี่ปุ่น พี่ฟ้าคุยกับพนักงานอีกประมาณสามสี่ประโยคแล้วพนักงานก็เดินออกไป ผมเดินไปสำรวจให้ทั่ว ตรงนี้เลื่อนเปิดไปพบว่าเป็นห้องเปล่าๆ เมื่อเข้าไปดูพบว่ามีฟูกเก็บอยู่ตรงช่องด้านใน ตรงนี้คงเป็นห้องนอนอย่างนั้นสินะ

จะได้นอนเป็นฟูกญี่ปุ่นอย่างนั้นสินะ คิดถึงที่เคยเห็นในการ์ตูนเลย ตรงมุมห้องอีกด้านเหมือนจะเป็นระเบียงเห็นวิวเป็นสวนด้านนอก แต่เมื่อเดินเข้าไปใกล้ประตูบานกระจกพบว่าสามารถเดินออกไปเดินเล่นที่สวนด้านนอกได้ด้วย เป็นสวนเล็กๆที่เหมือนจะเป็นส่วนตัว ตกแต่งสวยงามมากเลย ฝั่งขวาเป็นสวนย่อมเล็กๆส่วนฝั่งซ้ายเป็นออนเซ็น

ออนเซ็น?!

ผมตกใจกับกำแพงไม้ที่เห็นอยู่และค่อนข้างมั่นใจว่ามันคือออนเซ็น ด้านในมีแสงสว่างสีส้มลอดออกมา เมื่อเดินลงจากบันไดระเบียงแค่สามขั้นพื้นก็กลายเป็นพื้นหิน มีรองเท้าแตะเตรียมไว้ให้แล้วด้วย ผมสวมรองเท้าแตะแล้วเดินเข้าไปดูด้านใน ตรงกลางมีเป็นอ่างน้ำร้อนขนาดกลางล้อมรอบตกแต่งด้วยหินก้อนใหญ่ ส่วนที่ล้างตัวอยู่ด้านข้างอีกที

ตัวเล็ก

...

ตัวเล็กครับ อยู่ไหน

อยู่นี่ครับผมตอบรับเสียงเรียกจากด้านใน หันไปพบว่าพี่ฟ้าอยู่ตรงระเบียง ผมรีบเดินเข้าไปหาทันที

เรียกแล้วทำไมไม่ตอบครับ

ฝุ่นมัวแต่ตะลึงกับออนเซ็นอ่า พี่ฟ้าไม่เห็นบอกเลยว่ามีออนเซ็นส่วนตัวด้วย

เซอร์ไพรส์นิดหน่อยครับพี่ฟ้ายิ้มว่า มานี่เร็ว เขาเตรียมอาหารให้แล้วนะ

ครับผมถอดรองเท้าแตะวางไว้ที่เดิมแล้วเดินขึ้นกลับห้องมา พบว่าที่ห้องหลักมีพนักงานสองคนกำลังเอาอาหารมาวางเรียงที่โต๊ะให้อยู่ ผมค่อยๆเดินเข้าไปและนั่งลง ยิ้มให้พนักงานคนนึงที่มองมา อาหารที่วางเรียงรายอยู่ไม่ได้แปลกตาเท่าไหร่ มีแค่บางอย่างที่ไม่เคยเห็น

เมื่อพนักงานจัดเตรียมให้เสร็จก็โค้งให้พวกเราทีนึงแล้วเดินออกไป

เขาบอกว่าอีกประมาณหนึ่งชั่วโมงจะมาเก็บแล้วปูที่นอนให้

อ่อ เขาบริการดีจังเลยนะครับผมว่า เริ่มกินอาหารที่วางอยู่ ว่าแต่ห้องนี้ดูพิเศษจังเลย มีสวนด้วย

ก็ห้องพิเศษสุดของที่นี่แล้วล่ะครับ

โห พี่ฟ้าใจดีจัง ขอบคุณนะครับ

ไม่เป็นไรครับ รีบกินก่อนเถอะพี่ฟ้าว่า ผมพยักหน้าแล้วจัดการกินอาหารตรงหน้าต่อ รู้สึกว่าภายในมันเริ่มอุ่นขึ้น เขาคงจะเปิดฮีทเตอร์ให้ล่ะมั้ง ถ้าอากาศหนาวขนาดนี้แช่น้ำร้อนคงไม่เลวเลย

อ่า...แต่ว่าออนเซ็นนี่มันต้องถอดเสื้อผ้าหมดเลยใช่มั้ย

ละ...แล้วเราต้องแช่พร้อมกันหรอ...

ฝุ่น

อะ ครับ

เป็นอะไรรึเปล่าครับ

ปะ เปล่าจะอ้างว่าร้อนเกินไปก็ไม่ได้ แค่คิดผมก็เขินจะแย่อยู่แล้ว อย่างผมจะไปกล้าถอดเสื้อผ้าต่อหน้าพี่ฟ้าได้ยังไง...ถะ แถมยัง

แต่ว่าไม่ต้องแช่พร้อมกันก็ได้นี่นา...

เมื่อเราทานอาหารกันเรียบร้อยแล้ว รอแป๊บเดียวพนักงานก็มาเก็บจานอาหารไป มีคนนึงถือผ้ามาวางตรงที่วางของให้ด้วย หันมาบอกพวกเราเป็นภาษาอังกฤษ จับใจความได้ว่าถ้าต้องการแช่ออนเซ็นให้เปลี่ยนเป็นชุดนี้ เมื่อพนักงานจัดการปูที่นอนให้เรียบร้อยแล้วพวกเขาก็ออกไป ผมเดินเข้าไปดูพบว่ามันเป็นชุดยูกาตะสีน้ำเงิน

พี่ฟ้าจะแช่น้ำไหมครับผมหันไปถาม

ครับ

คือ...เอ่อ งั้นพี่ฟ้าแช่ก่อนก็ได้ครับ

ฝุ่นแช่ก่อนเลยครับพี่ฟ้าพูดขึ้นในขณะที่ยังมองไปยังหน้าจอมือถือของตัวเองอยู่ ผมจึงหอบชุดยูกาตะไปเปลี่ยนในห้องนอนเพราะว่ามันอยู่ใกล้ เข้ามาในห้องนอนพบว่าฟูกสองฟูกถูกปูไว้แล้วอย่างสวยงาม ในขณะที่เปลี่ยนชุดเรียบร้อยแล้วนั้นก็กำลังจะออกไปข้างนอก แต่เพราะว่าไม่ชินกับชุดเลยทำให้รู้สึกแปลกๆ ด้านในผมไม่ได้ใส่อะไรเลย เหมือนว่าเป็นแค่ชุดคลุมเท่านั้น ก็จะไปแช่น้ำแล้ว คงไม่ต้องใส่อะไรไว้ด้านในใช่ไหมล่ะ จะได้ถอดออกแล้วแช่น้ำเลย จู่ๆเสียงประตูเลื่อนก็ดังขึ้น

พี่ฟ้าทำหน้าแปลกใจเมื่อเห็นผม ผมเองก็ตกใจเหมือนกัน และเมื่อหายตกใจความเขินอายก็เข้ามาแทนที่ทันที

ทำไมนานจังครับ

อ่อ เอ่อ คือฝุ่น...ไม่ชินกับชุดนี้เลย

น่ารักออกครับ

จะ...จริงหรอครับไม่รู้ทำไมแค่ถูกพี่ฟ้ามองแบบนี้หัวใจของผมมันก็เต้นรัว ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม รู้ตัวอีกทีคนที่อยู่ตรงประตูก็เข้ามาใกล้ รวบตัวผมไว้เบาๆแล้วช้อนคางผมให้เงยหน้าขึ้นมอง

ครับ น่ารักมากเลย

และก็ถูกแววตาที่คมกริบและพรางพราวสะกดเอาไว้ พี่ฟ้าเลื่อนมือไปช้อนท้ายทอยและดึงตัวผมขึ้นเล็กน้อย ให้ผมเขย่งเท้า และริมฝีปากนุ่มก็ประกบแตะลงมาแผ่วเบา

เมื่อเนื้อกายของเราใกล้จนสัมผัสกัน ผมเผลอหลับตาลงและสัมผัสอุ่นร้อนก็รุกล้ำเข้ามาริมฝีปาก ลมหายใจเข้าออกของพวกเราถี่ขึ้นเพราะจังหวะหัวใจมันก็เร็วขึ้นเช่นกัน ลิ้นของพวกเราพันเกี่ยวกันไปมาจนเกิดเสียงน่าอาย ริมฝีปากของผมชื้นแฉะ ผมกำเสื้อของอีกฝ่ายไว้แน่น ก่อนพี่ฟ้าจะค่อยๆอุ้มตัวผมจนขาลอยขึ้นจากพื้นและวางผมลงที่โต๊ะวางของ

ผมนั่งที่โต๊ะตัวสูงจูบตอบรับอีกฝ่ายอย่างเก้ๆกังๆ หัวใจที่สั่นระรัวจนแทบจะหลุดออกมา ผมหายใจถี่รัวราวกับกำลังจะจมน้ำ ขบเม้มทั้งริมฝีปากบนและล่าง พี่ฟ้าแทรกกายเข้ามาใกล้หลังจากจับขาของผมแยกออก ทำให้ตัวของเราใกล้กันมากยิ่งขึ้น

คนตรงหน้าบดจูบลงมาอย่างรุนแรงอย่างที่ไม่เคยทำ แต่ผมก็ไม่ได้ขัดขืนเพราะหัวสมองมันขาวโพลนไปหมด เพราะผมใส่ชุดยูกาตะอยู่และด้านในไร้ชั้นในปกปิดใดใด ตรงกลางร่างกายของผมเริ่มปวดหนึบขึ้นเมื่อถูกเนื้อตัวของอีกฝ่ายสัมผัสโดน

อื้อออ...อื้ออเผลอร้องครางออกมาในลำคอเมื่อมือร้อนเลื่อนลงไปจับบริเวณต้นขาด้านในและกดคลึงเบาๆ นั่นยิ่งทำให้แก่นกายของผมแข็งมากขึ้นไปอีก รู้สึกโหวงไปทั่วบริเวณช่องท้อง ยิ่งรู้สึกเขินอายเมื่อชุดมันค่อยๆเลิกออก

อื้ออ พะ...พี่ฟ้าผมร้องเรียกชื่อคนตรงหน้า ลืมตาขึ้นด้วยด้วยสายตาที่พร่ามัว พี่ฟ้าถอนจูบออกไปและเลื่อนริมฝีปากออกมาไซร้แถวซอกคอ ค่อยๆดึงชุดยูกาตะของผมลงเผยให้เห็นหัวไหล่ และความเสียวมันก็แล่นไปทั่วร่างทันทีเมื่อริมฝีปากหนากดจูบและฝังรอยไว้

มือหนาซุกซนไปทั่ว ข้างนึงยังคงนวดกลึงอยู่แถวบริเวณต้นขาด้านใน นั่นทำให้ผมแทบจะเป็นบ้าตายเพราะมันใกล้กันกับจุดตรงนั้นของผมเหลือเกิน ส่วนอีกข้างลูบไล้ไปทั่วร่างกาย สอดเข้าไปใต้ชุดยูกาตะด้านบนและสัมผัสปลายยอดอกของผมแผ่วเบา

อ๊ะ อื้มมมเพราะตัวผมไร้เรี่ยวแรงและไม่สามารถคิดอะไรออกได้อีกแล้วในตอนนี้ อีกอย่าง...เพราะว่าเป็นพี่ฟ้า นั่นทำให้ผมไม่คิดแม้แต่จะขัดขืนใดใด

เพราะว่าเป็นพี่ฟ้า...

ก็ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลอย่างอื่นอีกแล้ว

            “อ่า...เด็กดีน้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยกระซิบเสียงกระเส่าที่ข้างหู ดูแล้วคนตรงหน้าผมเขาก็กำลังมีอารมณ์ไม่ต่างกัน ลมหายใจอุ่นพัดคลอเคลียแถวพวงแก้ม พี่ฟ้าว่าจะอดทนรออีกสักหน่อย แต่ว่าตอนนี้ไม่ไหวแล้วครับ

            “อื้มมมมผมกัดริมฝีปากล่างแน่น เสียงครางลอดออกมาเมื่อมือข้างนั้นเริ่มขยับมาสัมผัสปลายส่วนอ่อนไหวด้านล่างของผม

            เป็นของพี่ฟ้านะครับ

            ...

            “ฝุ่น...ก็เป็นของพี่ฟ้ามาตั้งนานแล้วนี่ครับ

 

 

 

 

------------------------------------------------------

 

CUT

18+

 

------------------------------------------------------

 

(ติดตามได้ทางทวิตเตอร์ ไม่แปะลิ้งค์นะคะ)

 

 

 

 

 

 

 

 

 















 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14.722K ครั้ง

48,632 ความคิดเห็น

  1. #48621 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 22:49

    พี่หมอนี่ดูแลน้องดีแท้

    #48621
    0
  2. #48599 nene ge (@nenege) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 23:35
    โอ๊ยไม่น่าดองเลยฉันอ่านไม่ทันค่ะ
    #ทีมคนรอซื้อแบบเซท55555555
    #48599
    0
  3. #48527 CallistoJpt (@CallistoJpt) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 09:53
    พี่ฟ้าอบอุ่นยิ่งว่าฮีตเตอร์แล้ว อุ่นไปทั้งใจเลยยยยย
    #48527
    0
  4. #48507 NewNewa1 (@NewNewa1) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 16:31
    อ่าน Cut ไม่ทันฮืออออแแออ
    #48507
    0
  5. #48409 Lowland (@Lowland) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 23:14

    ฉันเพิ่งมาอ่านและฉันไม่ทัน
    #48409
    0
  6. #48397 Kemo (@mhokcoffee) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 12:24
    แงงง ทำไมเพิ่งมาเจอเรื่องนี้ #ทีมไม่ทันcut
    #48397
    1
    • #48397-1 Lowland (@Lowland) (จากตอนที่ 30)
      10 กรกฎาคม 2562 / 23:13
      เราก็เพิ่งอ่านเหมือนกันเศร้ามาก
      #48397-1
  7. #48394 mingdaya (@mingdaya) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 09:09
    รูดก้านมะยมรอเลยค่ะ
    #48394
    0
  8. #47425 Ruruka Buta (@mheeboo) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 13:23
    หูยยยย หวานเว่อร์ไปอีกกกกก
    #47425
    0
  9. #46318 I'm SonE ... B2utY ...!!! (@0869784579) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 21:45
    เพราะฝุ่นเป็นของพี่ฟ้ามาตั้งนานแล้ว อะโหหหหห จ้าาา พี่ฟ้ามันก็ไม่ทนไงแฟนน่ารักขนาดนี้ พี่ฟ้าสายเปย์มากเลยอ่า ดีจัง เป็นแฟนกันไปนานๆนะ
    #46318
    0
  10. #45372 OhsehunB29 (@OhsehunB29) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 14:58
    หายใจไม่ทั่วท้องเลยจ้าาาาา เห็นตั้งแต่ที่ไรท์เอา nc ลงแหละ โง่ไงคิดว่าไว้ค่อยอ่านทีหลัง สุดท้ายเป็นไง ไม่ทันจ้าาา รอเล่มเลย
    #45372
    0
  11. #44557 leesuparat (@leesuparat) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 13:09
    เสียใดจังเลย55
    พี่ฟ้าน่ารัก
    #44557
    0
  12. #44409 TheBLuEStraGGlER (@TheBLuEStraGGlER) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 00:17
    ลบ nc ด้วยรึ ㅠㅠ กว่าจะหาลิ้งค์เจอกดเข้าไปไม่พบเนื้อหา แบบนี้ล็อคตอนไปเลยยังโอเคกว่า เสียใจ
    #44409
    1
    • #44409-1 Som_TIPP (@Som_TIPP) (จากตอนที่ 30)
      5 มิถุนายน 2562 / 00:56
      ยังไงดีอ่ะ จะให้โฟกัสแต่เนื้อหาก็จะดูโลกสวยเกินไป 555 ลบ nc แบบนี้เราก็ไม่ปลื้มนะจริงๆ งื้ออออออ
      #44409-1
  13. #43295 Neeon1993 (@Neeon1993) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 10:17
    ฮือ เพิ่งเห็นเรื่องนี้เสียดายมากอ่าน nc ไม่ทันอ่ะ ต้องแซ่บมากแน่เลย
    #43295
    0
  14. วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 12:56
    แงอยากอ่านตอนคัท อ่านไม่ทัน แถมหาไม่เจออะ
    #43258
    0
  15. #43202 นิจรินทร์ (@MisaeSagara) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 12:13
    ไรท์อยากอ่านcutอ่ะน้องไปอ่านไม่ทันนนนน
    #43202
    1
    • #43202-1 aun2549 (@aun2549) (จากตอนที่ 30)
      5 มิถุนายน 2562 / 08:54
      อยากอ่านเหมือนกันค้าบ
      #43202-1
  16. วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 12:26
    น้องฝุ่นนนนน
    #43140
    0
  17. #43113 hh_9094 (@9094_hh) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 01:00
    น้องโดนหมาป่าห่มหนังแกะกินนนนนน
    #43113
    0
  18. #43069 _Maizey_ (@_Maizey_) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 17:51

    ถึงอ่าน​ cut ไม่ทันแต่ก็ยังเขินอยู่ดี
    #43069
    0
  19. #42487 Slyvester (@areeya-aoy) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 15:50

    กรี๊ดดดดดดดดดด พี่ฟ้ากินน้องแล้ววววววว
    #42487
    0
  20. #42478 bbeerhwa (@bbeerhwa) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 14:42
    อ่าน cut ไม่ทันค่ะไรท์ ร้องไห้ T_T
    #42478
    0
  21. #42474 FXGNWS (@FXGNWS) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 13:55
    มาไม่ทัน แง~~~~
    #42474
    0
  22. #42377 NookNanoi (@NookNanoi) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 00:41
    งื้อออออ หนูอยากอ่าน nc แล้ววว
    #42377
    0
  23. #42311 Fxssoh (@Finzerhun) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 22:34
    ใครจะว่ายังไงก็ช่างฉันมาช้าแต่ฉันก็จะรอเล่ม ออิอิ. รักอ่ารักไรท์
    #42311
    0
  24. #42036 WhoopiePie (@WhoopiePie) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 18:20
    เคยขี้โกงไปอ่านคัทไว้ก่อนแล้ว อ่านตอนนี้แล้วค่อยปะติดปะต่อเอาค่า 5555555

    ยิ่งอ่านยิ่งเอ็นดูน้องฝุ่น น่าร๊ากกกน่ารักกก ตัวเล็กตัวน้อยมาก ฮื่อออออออ พี่ฟ้าก็คือหมาป่าหุ้มหนังแกะจริงๆแหล่ะ ดุดัน ฮื่ออออออ
    #42036
    0
  25. #41860 Navaporn-b (@Navaporn-b) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 23:31
    ร้องไห้แล้ววว อยากอ่านnc
    #41860
    0
  26. #38184 Phichayapaqz (@Phichayapaqz) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 21:13
    https://www.readawrite.com/a/4877657f31812ba1963841692fd1f81f

    อ่านncได้ลิ้งค์ที่แปะไว้นะคะ
    #38184
    1
    • #38184-1 PPIMMEME (@PPIMMEME) (จากตอนที่ 30)
      22 พฤษภาคม 2562 / 16:29
      กดลิงค์ไม่ได้อ่า
      #38184-1