" สวัสดีครับ ผมเป็นคุณแม่มือใหม่ " ( เปิดจอง -30 ธค. )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 663,234 Views

  • 18,413 Comments

  • 17,531 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    520

    Overall
    663,234

ตอนที่ 2 : บทที่ 1นับหนึ่งใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22863
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 342 ครั้ง
    26 ส.ค. 60





ตอนที่ 1 นับหนึ่งใหม่


" อยู่ได้มั้ยจ๊ะ " น้ำเสียงใจดีของหญิงวัยกลางคนเอ่ยถามขึ้น ผมมองสำรวจอย่างพอใจ ชอบตรงที่หน้าต่างมีลมพัดเนี๊ยหละ จะได้ไม่ต้องเปิดพัดลมบ่อยๆ


" อยู่ได้ครับ นี่ค่าเช่าล่วงหน้า 3 เดือนตามที่ตกลงไว้ครับ " ผมยื่นเงิน 6,000 บาท  ให้ป้าใจไปนับด้วย

ใบหน้ายินดี ป้าใจเป็นเจ้าของห้องเช่าที่ผมกำลังเช่าอยู่ แกเป็นหญิงวัยกลางคน รูปร่างอ้วนท้วม ใบหน้าใจดี ติดออกจะเค็มๆตามนิสัยคนจีนนิดหน่อย แต่นอกนั้นก็ไม่มีอะไรมากครับ 


" มีอะไร ก็ไปหาป้าที่ชั้นล่างได้เลยนะจ้ะ ป้าไปก่อนล่ะ " ป้าใจเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ก่อนร่างอ้วนท้วมจะเดินจากไป ผมพยักหน้ายิ้มรับก่อนจะ
หลีกทางให้คนช่วยขนของเข้าไปในห้อง แม้ผมอยากจะทำทุกอย่างเอง แต่เพราะว่าผมท้องอยู่ จึงตัดสินใจ จ้างเด็กยกของมาช่วยขนทุกอย่างออกจากบ้านที่ถูกธนาคารยึด 

ดีนะที่หาที่อยู่ได้ทัน ไม่ต้องไปนอนข้างถนนเหมือนในละคร ตอนเย็นหลังข่าว


หลังจากที่จ่ายเงินค่าจ้างให้เด็กยกของแล้วเสร็จแล้ว  ผมจึงเดินสำรวจภายในห้องพัก อีกครั้ง ก็ไม่เลวสำหรับอยู่คนเดียวในตอนนี้ ถ้าตัวเล็กออกมา ค่อยขยับขยายอีกที ภายในห้องที่ผมเช่า ไม่มีแอร์ หรือสิ่งอำนวยสะดวก อย่างที่เคยใช้ 


จะมีเพียงห้องโล่งๆ และ ห้องน้ำเล็กๆ ที่ติดอยู่ภายในห้องเท่านั่น แต่ก็ยังดีกว่าสมัยเด็กล่ะนะ ปลอบใจตัวเองเบาๆ ก่อนจะหันมาจัดการกับสิ่งของที่ต้องเก็บไว้เป็นระเบียบมากที่สุด  ของที่ผมขนมา ก็มีโทรทัศน์ 1 เครื่อง ตู้เย็น ไมโคเวฟ และสิ่งต่างๆที่จำเป็นต้องใช่จริงๆเท่านั้น ดีหน่อยที่เลือกเอาเสื้อผ้ามาไม่มากนัก นอกนั่นผมก็เอาไปบริจาคให้แก่เด็กยากไร้จนหมดแล้ว  ส่วนสิ่งของที่ไม่จำเป็นก็เอาไปขาย จนมีเงินเก็บมาอีก 1 ก้อน 


    เศรษฐกิจในตอนนี้ ดูไม่ค่อยน่าไว้วางใจสำหรับคนที่ไม่พร้อมและถูกฟ้องล้มละลายอย่างผม จึงไม่ควรทำธุรกิจในตอนนี้  ยิ่งผมจำเป็นต้องประหยัดมากๆ ท้องของผมเป็นท้องแรกยังไม่ใหญ่นัก แม้จะ 3 เดือน แล้วก็ตาม น่าจะยังพอหางานทำได้ จนกว่าจะคลอด ต้องเก็บเงินให้ได้มากที่สุด ก่อนที่จะคลอดตัวเล็กจะลืมตาดูโลกนี้ ยิ่งคิดถึงอนาคตที่ต้องนับหนึ่งใหม่ หนทางข้างหน้า มันช่างทำให้รู้สึกท้อเหลือเกิน 


" เป็นกำลังใจให้ด้วยนะ ตัวเล็ก " ผมบอกลูกน้อยเบาๆ


  หลังจากจัดการระเบียบต่างๆในห้องเสร็จแล้ว มองดูนาฬิกา 4 ทุ่มเศษแล้ว ผมทำธุระส่วนตัวเสร็จ จึงสวดมนต์แล้วก็นอนทันที ฝีนดีครับ ทุกคน 


ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด... เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น ตี 4.30 นาที 


 กันต์ค่อยๆพยุงตัวเองลุกจากฟูกด้วยความชดชื่น บรรยกาศยามเช้าเป็นสิ่งที่เขาชอบที่สุด หลังจากตื่นนอน และทำธุระส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว กันต์จึงเลือกที่จะออกกำลังกายเบาๆด้วยการเดินสำรวจเส้นทางของกินที่หอพักใหม่ 


  จากหอพักใหม่ถึงถนนใหญ่ เต็มไปด้วย หมู่บ้านจัดสรรและหอพักนักศึกษา คอนโดหรูตั้งอยู่ท้ายซอย เหมาะสำหรับบุคคลที่มีรถและต้องการความเป็นส่วนตัว ทำให้มีร้านของกินขายเรียงรายไม่ขาดสาย ส่วนใหญ่จะเป็นร้านข้าวราดแกง และร้านขายของชำ กันต์ตัดสินใจแวะทานโจ๊ก หลังจากกลับจากเดินสำรวจเส้นทางใหม่เรียบร้อยแล้ว




" ป้าครับ ผมเอาโจ๊กหมูไข่ ทานที่นี่ ถ้วยหนึ่งครับ " สั่งเสร็จก็เดินหาที่นั่ง ไม่วายสังเกตลูกค้าที่มานั่งทานโจ๊กหน้าหอด้วยความเคยชิน 


" ขอโทษนะครับ เก้าอี้นี้มีใครนั่งหรือเปล่าครับ " ชายหนุ่มไว้ผมสกินเฮดเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสุภาพ ขัดกับหน้าตาที่ออกไปทางดุ กันต์ส่ายหน้า เมื่อหันไปมองโต๊ะอื่นก็ดูเต็มหมด คงเหลือเพียงโต๊ะของเขาที่ยังพอมีที่วางอยู่ที่หนึ่ง


" ไม่มีครับ " ผมเอ่ยตอบเขา ก่อนที่โจ๊กหอมกรุ่นจะวางลงอยู่ตรงหน้า อา...คนท้องส่วนใหญ่มักจะมีอาการแพ้กลิ่นอาหาร ผมโชคดีที่ไม่แพ้ ส่วนใหญ่จะกินได้หมด ช่างโชคดีที่ตัวเล็กไม่ดื้อ ชมลูกน้อยในใจเสร็จก็ตักโจ๊กกินอย่างไม่รีบร้อนนัก 

 
" พึ่งย้ายมาอยู่ใหม่หรอครับ " น้ำเสียงเรียบร้อยที่ขัดกับหน้าตาเอ่ยขึ้น


" อ่า..ครับ " ผมเอ่ยตอบ ก่อนจะก้มกินโจ๊กต่อ 


" ผมชื่อแดน พักอยู่ห้องข้างๆคุณ ..เมื่อวานเห็นป้าใจเดินพาคุณเข้ามาเช่าห้องข้างๆผม ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ เพื่อนข้างห้องคนใหม่  " คนตรงหน้าพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน ทำให้ผมจำเป็นต้องยิ้มตอบเขาไปอย่างช่วยไม่ได้


" กันต์ครับ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน " ผมยิ้มตอบคนตรงหน้า ได้เพื่อนบ้านใหม่ ถือว่าเป็นกัลยาณมิตรที่ดี 


 คุณแดนเป็นเพื่อนข้างห้องที่คุยสนุกดี เขาชวนพูดคุยในเรื่องต่างๆ ก็เพลินนะ ทำให้สมองผมไม่เครียดมากนัก   หลังจากทานโจ๊กกันเสร็จแล้ว ผมตัดสินใจกลับขึ้นห้อง โดยมีคุณแดนเดินขึ้นมาด้วย เพราะพักอยู่ห้องข้างกันทำให้ผมอุ่นใจอยู่นิดๆ หวังว่าจะเป็นเพื่อนบ้านที่ดี


" มีอะไรให้ผมช่วย ก็เคาะประตูเรียกผมได้เลยนะครับ ไม่ต้องเกรงใจ ส่วนใหญ่ผมจะนอนกลางวัน ส่วนกลางคืนทำงาน หยุดวันเสาร์นะครับ " คุณแดนพูดติดตลก ก่อนที่จะเข้าห้องไปก่อน  ดูเป็นคนแปลกๆ ดีแฮะ 


ผมลูบหน้าท้องนูนเล็กๆของตัวเองด้วยความเคยชิน คนท้องอย่างผมจะทำงานอะไรดี ที่ไม่เสี่ยงกับตัวเองมากนัก และสามารถหาเงินได้ โดยที่ไม่ต้องออกไปข้างนอกหรือใช้แรงงานมากนัก


ก๊อกๆๆๆ เสียงเคาะประตู ทำให้ผมหลุดจากภวังค์ ใครมาเคาะอะไรตอนนี้ ผมหันกลับไปเปิดประตูอีกครั้ง 


" มา..."


หมับ! แรงกอด ทำให้ผมเซเล็กน้อย กลิ่นกายหอมกรุ่นที่ผมคุ้นเคย ทำให้ผมกอดตอบ 


" ไอ้บ้า ทำไมมีอะไรแกไม่บอกฉันย่ะ.. " เสียงแหลมนิดๆ เอ่ยเสียงเครือซบอยู่บนไหล่ผม เจนนี่ หรือไอ้เจน เพื่อนแท้คนเดียวในชีวิตของผม 


" เข้ามาข้างในก่อนสิ " ผมบอก พยายามทำให้น้ำเสียงของตัวเองไม่สั่น 


เจนนี่ หรือไอ้เจนสาวประเภทสองที่สวยกว่าผู้หญิงแท้ๆด้วยซ้ำ เราสองคนโตมาด้วยกัน เรียกได้ว่า เรารักกันมากกว่า พี่น้องแท้ๆ เลยก็ว่าได้ เพราะในตอนเด็กๆหลังจากที่พ่อแม่ของผมเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ ครอบครัวของผมไม่มีญาติสนิทที่ไหนเลย เพราะพ่อแม่ไม่เคยพูดถึง ทำให้ผมกลายเป็นเด็กกำพร้า อย่างถาวรและจะต้องได้ไปอยู่ในบ้านเด็กกำพร้า หรือสถานสงเคราะห์เด็กแห่งใดแห่งหนึ่ง จุดหมายปลายทางในชีวิตของผมดับลงไปพร้อมกับชีวิตของพ่อแม่ของผม


 แต่แล้ว แม่ดี เป็นแม่แท้ๆของเจนนี่ก็รับผมไปเป็นบุตรบุญธรรมของท่าน ท่านรักผมเหมือนลูกแท้ๆอีกคนหนึ่ง เลี้ยงดูผมมาพร้อมกับเจนนี่ เราโตมาด้วยกัน แต่ด้วยฐานะทางบ้านของท่าน ก็ไม่ได้มีมากมายนัก ติดจะยากจน เสียด้วยซ้ำ  ทำให้ผมกับเจนนี่ รู้จักกับคำว่างานมาตั้งแต่เด็ก 


และเพื่อไม่ให้แม่ดีเหนื่อยเกินไป เราสองคนจึงหางานทำไปด้วยเรียนไปด้วย ประหยัดทุกอย่าง จนผมมีทุกอย่าง ที่สร้างด้วยตัวเอง โตมาอย่างภาคภูมิใจ ส่วนเจนนี่ก็พบรักกับสามีชาวต่างชาติ  ผมรู้มาตั้งแต่เด็กแล้ว ว่าเจนนี่ไม่เหมือนเด็กผู้ชายทั่วไป ทำให้ผมดูแลเพื่อนคนนี้เหมือนผู้หญิงคนหนึ่ง 


กว่าเราจะก้าวข้ามผ่านจุดนั้นมาได้ เรียกได้ว่าสาหัสเหมือนกัน 5 ปีก่อน เจนนี่ตัดสินใจ พาแม่ดีไปอยู่ต่างประเทศด้วยกัน ในตอนนั้นผมยังมีเงินพอที่จะสามารถซื้อตั๋วเครื่องบิน บินไปเยี่ยมท่านได้อยู่ จะมาห่างหายกันไปก็เมื่อ วันที่ผมมีปัญหาเพราะบริษัทล้มละลาย และติดคดีฟ้องร้องอยู่ จึงขาดการติดต่อไป ผมไม่อยากให้คนสำคัญในชีวิตของผมเป็นห่วง จึงเก็บปัญหาไว้คนเดียว ทั้งๆที่คิดจะเก็บไว้คนเดียวแท้ๆ ไม่ให้เจนนี่มันรู้แท้ๆ


" ฮึก..ฮือ..กันต์งี่เง่า ทำไมเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ไม่บอกเจนนี่ " เสียงแหลมยังคงตัดพ้อผมอย่างต่อเนื่อง 


" ก็ไม่อยากให้เป็นห่วงแบบนี้ไง " ผมเอ่ยขึ้น ไม่วายส่งทิชชู่ให้เพื่อนสาวที่นั่งเช็ดน้ำหูน้ำตา ราวกับญาติเสีย 


" ฮึก.. จะไม่ให้เป็นห่วงได้ไง แกมีคนเดียวนะกันต์ ฮึก..นี่แม่ดียังไม่รู้นะ ฮึก...แกไม่คิดถึงจิตใจของคนที่เป็นห่วงแกบ้างเลยหรอ ฮึก..และทำไม..แกถึงได้มาตกอยู่ในสภาพนี้..ฮึก..เล่ามา! " เจนนี่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง จนผมต้องเล่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้เจนนี่ฟัง


" ป่ะ ..." จู่ๆ เมื่อฟังเรื่องของผมจบ เจนนี่ก็จับแขนผมก่อนจะเอ่ยเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธ


" จะไปไหน " ผมขืนตัวไว้


" ก็ไปหาไอ้ผู้ชายที่เป็นพ่อของเด็กในท้องแกไง ต้องให้มันรับผิดชอบสิ ฉันไม่ยอมนะ หลานฉันจะเป็นเด็กไม่มีพ่อหรอ แกจะบ้าหรอกันต์!! " เจนนี่พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงโกรธจัด 


"คุณใหญ่มีคนรักอยู่แล้ว ฉันผิดเองที่ไปยุ่งกับเขา " ผมเอ่ยด้วยน้ำเสียงเหนื่อยๆ


" แล้วไง ถึงยังไงหลานฉันต้องมีพ่อ " เจนนี่ดูเหมือนจะไม่ยอม ผมจำเป็นต้องใช้น้ำเย็นเข้าลูบ


" แต่คนรักของเขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิด ทุกอย่างมันเป็นเพราะความใจง่ายของฉันเอง ลูกที่เกิดจากความผิดพลาด แกคิดว่าจะเอาเขาอยู่หรอ สู้ให้เขาไม่รู้ ยังดีกว่าที่เขารู้แต่ไม่ใยดี ให้ฉันเจ็บคนเดียว ดีกว่าให้ลูกต้องมาเจ็บด้วยนะเจนนี่ ฉันบาปมามากพอแล้ว " ผมเอ่ยขึ้น พยายามฉุดรั้งให้เจนนี่นั่งลงที่เดิม


" แต่หลานฉันไม่ผิด.." เจนนี่สะอื้น


" เรื่องนี้ไม่มีใครผิด ใครถูกหรอก และมันก็ไม่ใช่ละครด้วย เจนนี่ ฉันไม่ใช่นางเอกนะเว๊ย ฉันเป็นผู้ชาย ไม่ใช่ผู้หญิง ลูกคนเดียวฉันเลี้ยงเขาเองได้ "


" แต่....."


" เราไม่สามารถสมหวังได้หมดทุกเรื่องหรอก... และความจริง หัวใจของเขาไม่เคยมีฉันมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ถึงจะไปเรียกร้องอะไร ก็มีแต่สูญเสียศักดิ์ศรีที่ฉันมีเปล่าๆ "


" กันต์..."


" ฉันจะเริ่มนับหนึ่งใหม่ แกอย่าพึ่งบอกแม่ดีตอนนี้ได้มั๊ย ฉันขอร้อง " 


                                  ..............................................................................................


                                       

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 342 ครั้ง

467 ความคิดเห็น

  1. #18366 gztop (@meguzzo1310) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 20:32
    มองโลกบวกมากลูกกันต์ เข้มแข็งนะ
    #18366
    0
  2. #18363 เมเปิลสีเขียว (@sudaratning) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 17:07
    เข้มแข็งนะมันจะดีเอง
    #18363
    0
  3. #18358 16537 (@16537) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 16:50
    ฮิฮิฮิ

    เศร้า
    #18358
    0
  4. #18342 zabweed (@naruzawaro) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 22:53
    คิดดีอ่ะ
    #18342
    0
  5. #18311 NoyMBMTBB (@NoyMBMTBB) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 11:02
    กันต์เข้มแข็งมากก
    #18311
    0
  6. #18285 inunu (@inunu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 17:37
    กันต์ตวสมคิดดี เข้มแข็งเข้าไว้นะ
    #18285
    0
  7. #18272 leo_mb (@leo_mb) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 16:53
    กันต์คิดดีมาก
    #18272
    0
  8. #18255 บุษกร อ่อนดี (@2noey6) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 07:43
    เข้มแข็งๆ สู้ๆ
    #18255
    0
  9. #18235 tree01 (@tree01) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 16:16
    น้องเข้มแข็งมากอะ
    #18235
    0
  10. #18206 liveforeat (@liveforeat) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 22:20
    เจนนี่คือดีจริงๆ ไม่อยากให้คุณใหญ่เจอลูกเลย
    #18206
    0
  11. #18170 Duckypie (@honeymokey) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 13:06
    มีข้อคิดให้คิดดีมากก ติดตามม
    #18170
    0
  12. #18156 kn_wp (@Walaiporn55) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 22:33
    กลับมาอ่านอีกรอบบบบ5555
    #18156
    0
  13. #18149 Kitiya2201 (@Kitiya2201) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 20:18
    ชอบอ่ะ
    #18149
    0
  14. #18136 fictionbook (@fictionbook) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 20:23
    แล้วเจนนี่รู้ที่อยู่กันต์ได้ไงหละหนิ
    #18136
    0
  15. #18133 la-la3132 (@la-la3132) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 19:59
    ให้ข้อคิดแฝงดีจังเรื่องนี้ สตรองมาก
    #18133
    0
  16. #18131 ⓒoup . t (@1900hqilo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 19:30
    สตรองค่ะ
    #18131
    0
  17. วันที่ 29 เมษายน 2561 / 00:03
    ชอบ สตรองไว้ก่อน ไม่ต้องไปสนผู้ชายที่เขาไม่สนใจเราหรอกนะ
    #18060
    0
  18. #18058 koy47 (@koy47) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 23:46
    ชอบง่าา
    #18058
    0
  19. #18057 xxchocoxx (@thinderder) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 23:41
    ชอบมากค่ะ
    #18057
    0
  20. #18047 Wilnot (@Wilnot) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 23:33
    ชอบจัง สู้ชีวิตดี
    #18047
    0
  21. #18045 อควารีเน่ (@12012543) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 22:39
    ฮือ ชอบนิยายแบบนี้ค่ะ สตรองไว้ค่ะ
    #18045
    0
  22. #18044 phawineexjackson (@phawineexjackson) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 14:13
    เริ่มอ่านก็ชอบเเล้วง้า
    #18044
    0
  23. #18020 kindlyjh (@kindlyjh) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 01:09
    สู้เขานะกันต์~!
    #18020
    0
  24. #17983 BB oi (@miyabijungds2mm) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 07:56
    ดีอ่ะ ชอบ
    #17983
    0
  25. #17945 Hc3bang (@gressmamon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 16:50
    <p>โอ้วเนื้อเรื่องสนุกดีนะคะ มีคำผิดบ้างแต่ไม่มากและไม่ได้เป็นอุปสรรคในการอ่านค่ะ</p>
    #17945
    0