ตอนที่ 4 : บทที่ 1 :: พระนายผู้หล่อเหลาแต่ปากจัดมาก! [100% อัพแล้ว]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17425
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1102 ครั้ง
    12 ธ.ค. 61

บทที่ 1 :: พระนายผู้หล่อเหลาแต่ปากจัดมาก!

[100%]



*****

        “กินอะไรดี”

        เอื้อถามหลังการเรียนการสอนจบลงแล้ว มีเรียนอีกทีก็บ่ายสองครึ่งวิชาหลัก

        “อืม...” ปัญหาโลกแตกจริงๆ “ไว้ไปห้างค่อยคิดแล้วกัน วันนี้ยังพอมีเวลา”

        “เอางั้นเหรอ”

        “อื้อ... ไปรถกูละกัน”

มัดมือชกเสร็จสรรพก็พากันมาขึ้นรถของผมโดยทันที

...มินิคูเปอร์สีขาวดำคู่ใจ

        “เอ้อ... ภัตม์”

        หลังรถออกตัวมาได้สักพักคนที่นั่งข้างๆ ก็เอ่ยขึ้น สีหน้าค่อนไปทางเบื่อหน่ายและติดจะเกลียดชัง

        “กูไม่แปลกใจเลย ทำไมหมอนั่นไม่มีใครคบ ดูปากสิ... เหมือนยกหมามาทั้งโกดัง ปากคมยิ่งกว่ากรรไกร

        ผมพอจะทราบว่าเพื่อนหมายถึงใคร

        “เรื่องนี้กูไม่เถียงหรอก แต่เอื้อก็น่าจะรู้นี่ ว่าเขาโดนอะไรมาบ้าง”

“ก็พอจะได้ยินมาเหมือนกัน แต่ไม่นึกว่าตัวจริงจะนิสัยเสียอย่างแรงอย่างนี้”

“กูว่าเขาน่าสงสารออก”

“จ้า!...” เอื้อกระแทกเสียงเชิงกระแนะกระแหน “ถูกด่ากราดหยามเหยียดขนาดนี้ยังสงสารเขา พ่อคนดี...”

ผมส่ายหน้าแล้วตั้งใจขับรถต่อ ไม่รู้ว่าพระนายต้องเจออะไรมาบ้างถึงก้าวร้าวและนิสัยเสียอย่างนั้น

แต่ก็เอาเถอะ... เลิกคิดเรื่องของคนอื่นสักนาทีคงไม่เสียหาย พาลแต่จะเครียดด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องเสียมากกว่า

พวกเรามาถึงห้างสรรพสินค้าโดยใช้เวลาเกือบชั่วโมงได้ เมื่อมาถึงร้านอาหารก็เป็นอันต้องนิ่งคิดอีกว่าจะกินอะไรดี

“อาหารญี่ปุ่นไหม”

ผมส่ายหน้าดิก ไม่ชอบอย่างแรงเลย

“มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบ”

“รู้... เผื่อมึงจะเปลี่ยนใจไง อาหารไทยไหม”

“ก็กินได้ แต่กินทุกวันแล้ว”

ใช่... เรียนเอกไทย กินอาหารไทย พูดจาไทยๆ ค่อนไปทางโบราณ วันนี้ขอเปลี่ยนแนวบ้างเหอะ

“งั้นมึงเลือกเลย”

เอื้อประชดแล้วยกแขนขึ้นกอดอก ดูท่าจะงอนหน่อยๆ นะผมว่า

“งั้น... อาหารเม็กซิกันเป็นไง จำได้ว่าไปแฟชั่นวีคกับแม่ที่มิลานเมื่อปีกลายแม่พากินอร่อยมาก”

“โอเค ตามนั้น”

เมื่อมติเป็นเอกฉันท์จึงเดินเข้าไปในร้านอาหารที่เลือกไว้ในที่สุด

“คนเยอะอ่ะ”

เอื้อบ่นหน้ามุ่ย

“ยังมีโต๊ะว่างค่ะ”

พนักงานต้อนรับกล่าวยิ้มๆ ขณะที่เอื้อเอี้ยวหน้ามามองอย่างหาความเห็น

“มากันสองคน”

“เชิญค่ะ”

พวกผมเดินตามพนักงานสาวไปนั่งลงบนโต๊ะที่ขนาดนั่งได้เกือบห้าหกคน สั่งอาหารไปคนละเมนูพร้อมกับเครื่องดื่ม ก่อนผมจะมองเพื่อนสนิทที่ยกมือขึ้นกุมขมับ

“ไม่ชอบคนเยอะๆ เลย”

“เหอะน่า... ยังไงก็มาแล้ว อีกอย่างเสียงก็ไม่ได้ดังเท่าไร”

ก็ไม่ได้ดังมากหรอกนะเสียงพูดคุยน่ะ เพียงแต่พวกเราถูกสอนมาให้ทำอะไรเงียบๆ ไง ทุกอย่างเลยเหมือนจะหนักหนาเอาการยังงี้

“เออๆ”

จบประโยคนี้คนอารมณ์เกือบจะเสียก็ล้วงเอามือถือออกมาเขี่ยเล่น ขณะที่ผมหักเหความสนใจไปที่ผู้ใช้บริการมาใหม่ ซึ่งกำลังทำหน้าไหม้ไม่สบอารมณ์อยู่ไม่ไกล

โต๊ะที่พวกผมนั่งใกล้ประตูทางเข้าร้าน จึงเห็นภาพและได้ยินชัดเจน

พระนายกำลังจะกินหัวพนักงานอยู่รอมร่อ...

“หมายความว่ายังไงโต๊ะไม่ว่าง”

“ก็หมายความว่าลูกค้าเต็มน่ะค่ะ”

“นี่เธอกวนประสาทฉันเหรอ” เขาว่าอย่างข่มอารมณ์ “ฉันจะกินอาหารร้านนี้ และโต๊ะต้องว่างเดี๋ยวนี้ ตอนนี้ เข้าใจไหม?!

“ไอ้นี่บ้าไปแล้ว...”

เอื้อโอดครวญ ไม่รู้เงยหน้าขึ้นมาสังเกตตอนไหน

“เกรงว่าจะไม่ได้ค่ะ เพราะโต๊ะเต็มหมดแล้ว”

“นี่เธอหูแตกรึไง รู้ไหมห้างนี้ตระกูลฉันมีหุ้นส่วนอยู่”

“รู้ค่ะ” เจ้าหล่อนตัวสั่นจนเกือบจะช็อกไปแล้วนั่น... “งั้นดิฉันจะไปหาโต๊ะว่างให้นะคะ”

ผมเผลอเม้มริมฝีปากเมื่อดวงตาคมกล้าเหมือนจะสังเกตเห็นพวกเรา

ดูท่าแล้วไม่ดีเลย...

“ไม่ต้อง ชักช้า! ฉันจัดการเอง”

ผมได้ยินเสียงเขาชัดทุกคำ และเขากำลังเดินตรงมาทางนี้

“นี่มึง ไอ้เกย์”

พระนายเรียกเสียงห้วนและหยาบคายที่สุดเท่าที่ผมเคยได้ยินมา

“อะ... อะไร”

เป็นผมที่ตอบตะกุกตะกัก

“พวกมึงอิ่มยัง?”

“เพิ่งมา”

คนที่ยืนอยู่กัดกรามไปรอบนึง “ถ้ากูจ้าง พวกมึงจะลุกออกจากโต๊ะป่ะ”

“...”

เอื้อนั้นส่ายหน้าประมาณว่าไม่ขอเสวนากับคนแบบนี้แล้ว แม้จะมองก็ขอบาย แต่เป็นผมเองที่ยังยิ้มสู้ซาตานในคราบเทพบุตรอยู่คนเดียว

“ไม่ใช่ทุกคนหรอกนะที่ต้องการเงินจากพระนายน่ะ”

“...”

เขาหรี่ตามองผมอย่างครุ่นคิด

“เก็บเงินพระนายเอาไว้เถอะ” ผมยิ้มอย่างเป็นมิตร “นั่งด้วยกันไหม โต๊ะใหญ่ออกอย่างนี้”

“กูจ้างหมื่นนึงเลยเอ้า ลุก!

“ครอบครัวเราก็รวย เก็บเงินพระนายเอาไว้เถอะ”

รวยจริงๆ ถึงจะไม่ได้ครึ่งของอีกฝ่ายก็เถอะ พ่อผมมีมรดกหลายสิบล้าน ไหนจะแม่ที่เกิดมาในตระกูลผู้ดีเก่าและทำธุรกิจนอกเหนือจากงานที่ทำอยู่อีก

“นี่มึงกวนตีนกูเหรอ ห๊ะ! ไอ้เกย์”

อีกฝ่ายกระชากคอเสื้อผมขึ้นและกำแน่น ตอนนี้เองที่ทางร้านเริ่มจะชุลมุน

“เราเปล่า...”

หัวใจผมหล่นวูบ ขณะที่เอื้อนั่งไม่ติดที่

“ปล่อยเพื่อนกูได้แล้ว กูขอโทษแทนมันด้วยแล้วกัน ถ้ามันพูดไม่เข้าหู”

ตัวแค่นี้ด้วยกันทั้งคู่ สู้ไปก็เหมือนเอาไม้ซีกไปงัดไม้ซุง ดูต้นขากับแขนที่มีเส้นเลือดปูดโปนนั่นสิ ง้างเตะ ง้างตบได้สลบเหมือดไปในทันที

“สัตว์!

เขาผลักผมออกอย่างแรงจนสะโพกเซไปชนเข้ากับขอบโต๊ะ ยอมรับว่าโกรธ... แต่รู้สึกนอยด์ๆ มากกว่า นี่ก็ยังไม่รู้ว่าทำไม

“เราขอโทษด้วยแล้วกัน”

“...”

วูบหนึ่งผมเหมือนจะเห็นแววตาคู่คมสำนึกผิด แต่ก็วูบสั้นๆ เท่านั้น ก่อนจะกลับมาหยาบกระด้างและคมกริบดังเดิม

“เขยิบดิ๊”

“...”

ผมกับเอื้อมองหน้ากันโดยอัตโนมัติ

“ขยับหน่อย จะนั่ง กูหิว กูจะสั่งอาหาร”

คล้ายคำเอ่ยของพระนายจะเป็นประโยคขอลุแก่โทษที่ทำไม่ดีกับผมอย่างไรอย่างงั้นเลย ทั้งๆ ที่มันเป็นแค่คำสั่งห้วนจัด

หรือผมจะมองเขา... สงสารเขาจนคิดบวกเกินไปแล้วหนอ...

ได้สิ ได้ๆ

“รับอะไรดีคะ”

บริกรสาวเดินมาเสิร์ฟอาหารพร้อมรับเมนูลูกค้าหน้าตึง

“เหมือนเดิม”

“ค่ะ น้ำก็เหมือนเดิมนะคะ”

“ก็เหมือนเดิมนั่นแหละ ย้ำอยู่ได้ ฉันมากินเกือบทุกอาทิตย์”

“ค่ะ คุณพระนาย”

หล่อนจ๋อยสนิท

ผมมองเอื้อที่กลอกตามองบนแล้วนึกขำ บางทีอยู่ใกล้คนขี้หงุดหงิดในเรื่องไม่เป็นเรื่องก็ทำให้อารมณ์ดีขึ้นมาแปลกๆ เหมือนกันนะเนี่ย!

 

Talk…

ภัตม์ลูก... หนูโกรธคนอื่นเป็นปะคะ ทำไมแสนดียังงี้

อีกนิดมันจะต่อยหนูแล้วนะคะ

เอ้า... ขอคอมเม้นท์กับกำลังใจรัวๆ หน่อยเร็ว จะอัพตอนหน้าให้คืนนี้เลย!ถ้าเสียงตอบรับดี อิอิ

แล้วมาพบกับความหวาดเสียวในตอนหน้าค๊า

เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อ รอติดตามค่ะ

ขอบคุณทุกๆ คอมเม้นท์ และคนที่เข้ามาอ่านนะคะ

ถ้าชอบก็แอดแฟน/เพิ่มเข้าชั้นหนังสือ+เม้นท์+ให้คะแนน/เรตติ้งกันบ้างนะคะ

เจจะได้มีกำลังใจอัพและเขียนต่อเรื่อยๆ J

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.102K ครั้ง

3,320 ความคิดเห็น

  1. #2962 lonelylogo (@lonelylogo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:24
    อยากโอ๋น้อง มองพระนายดีจนเราก็โกรธคุณชายเขาไม่ลง น่าสงสาร ;-;
    #2962
    0
  2. #2914 closetoreal (@closetoreal) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:55
    อุ้มน้องหนีทันมั๊ย
    #2914
    0
  3. #2711 Grapegg (@Grapegg) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:14
    ดีเกินไปแล้ววภัตผู้แสนดี
    #2711
    0
  4. #2417 Linhooneiei (@Linhooneiei) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 17:11
    อย่าให้ถึงทีเทอมารักน้องภัตละกันน ร้ายสุดๆ
    #2417
    0
  5. #2218 Ppttyc_ (@Preeyaporn123Noo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 19:51
    รมณ์บ่จอย5555
    #2218
    0
  6. #2120 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 09:20
    โอ๊ยยยย -
    #2120
    0
  7. #2031 Zer_Cya (@Zer_Cya) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 22:46
    ปัญหาโลกแตกคือกินอะไร
    #2031
    0
  8. #2006 phapha087bw (@phapha087bw) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 21:32
    นางเอกของแม่ ทำไมจิตใจดีขนาดนี้ลูก เคย โกรธพระนายๆๆๆๆๆ มาผลักลูกเราทำไม
    #2006
    0
  9. #1835 FangLuckyStory (@FangLuckyStory) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 22:01
    จิตใจทำด้วยอะไรคะพระนาย!!!!!
    #1835
    0
  10. #1613 ⓒoup . t (@1900hqilo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 22:36
    ภัตคนดีอะไรขนาดนั้นลูก
    #1613
    0
  11. #1438 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 22:02
    เกรี้ยวกราดมากๆๆ
    #1438
    0
  12. #1274 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 15:31
    แสนดีอะไรชนาดนั้นน
    #1274
    0
  13. #1004 SPDDP Dayn (@pernar) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 01:17
    ยิ่งกว่ามนุษย์เมนส์อีก
    #1004
    0
  14. #904 NaMFoNS2 (@NaMFoNS2) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 21:50
    ตกลงชื่อ พระนายนะคะ ไม่ใช่พระพาย งงๆในตอนแรก
    #904
    0
  15. #832 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 22:00
    โมโหหิวอ่อพระนายย
    #832
    0
  16. #781 S'NOOK (@nexo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 20:46
    บริบทในการพูดแปลกๆนิดนึง คำว่า"นายนั่น"เรารู้สึกว่ามันหญิงไปนิดน่าจะใช้คำว่า"หมอนั่น"มากกว่า แล้วก็คำว่า"ทราบ"เราคิดน่าจะใช้"รู้"จะดีกว่า ทราบมันทางการไปนิดในการคุยกับเพื่อนทั้งที่แทนตัวกันกู--//พระนายเก้วกาดได้โล่ค่ะ
    #781
    1
    • #781-1 JP_JAY (@JP_JAY) (จากตอนที่ 4)
      12 ธันวาคม 2561 / 01:42
      ขอบคุณค่า คงปรับจริงๆ ตอนรีไรท์เนอะ
      #781-1
  17. #684 Jenny_KS (@severus) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 00:53
    นายเอกแสนดีมากกก มองโลกในแง่ดีมาก และพระเอกปากจัดมากกกกกค่ะ
    #684
    0
  18. #600 aunaunmtyj (@aunaunmtyj) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 23:57
    อ๋อยยยย น่าขำน่าเอ็นดูเบาๆนะพระนายย
    #600
    0
  19. #499 hanari00123 (@hanari00123) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 18:47
    โมโหหิวเเน่ๆเลย.. อารมณ์รุนเเรงเเหะ5555
    #499
    0
  20. #421 RandyHiroki (@RandyHiroki) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 12:24
    นี่คือ โมโหหิวใช่มั้ย...
    #421
    0
  21. #361 9494 (@nammu-hits) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 00:58
    พระนายก็คือ ติดโหมดเบอร์เซิร์กตลอดเวลา
    #361
    0
  22. #344 WinGz of Evil (@princezzofwar) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 23:41
    พระนายนี่พระเอกสายซึนป้ะคะ5555
    #344
    0
  23. #215 บัวเครือ อุชื่น (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 13:43

    จิ๊ๆ แรงจนโซ่ขาดกระจุย กระจายไปเลยน๊าา พ่อร็อดไวเเลอร์ของบ่าว

    #215
    0
  24. #153 zatomi (@luciferded) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 08:42
    ภัตน่าร้ากกกก
    #153
    0
  25. #89 nannapas331 (@nannapas331) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 13:23
    ชอบเรื่องนี้คะอัพบ่อยๆน่ะคะ
    #89
    0