nct​ -​ b​ad​ fiance​ |​ noren,markmin​ #คู่หมั้น​nr

ตอนที่ 6 : 05 ; I secretly love him -​ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,425
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 406 ครั้ง
    5 มี.ค. 62


05
I secretly love him



รถสปอร์ตคันหรูถูกจอดลงหน้าบ้านหลังใหญ่ของตระกูลลี ไม่มีใครคิดจะเปิดประตูลงจากรถ เเต่ก็ไม่มีเสียงพูดคุยของบุคคลภายในรถทั้งคู่ เหรินจวิ้นนั่งกำมือทั้งสองข้างของตัวเองเเน่นไม่กล้าขยับกายไปไหน ส่วนเจโน่ก็นั่งกำพวงมาลัยรถด้วยอารมณ์กรุ่นโกรธที่ยังคงไม่จางหายไป -​- เสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังกระทบโสตประสาทหูตอกย้ำบรรยากาศเงียบเชียบภายในรถได้เป็นอย่างดี คนตัวเล็กเผลอกัดริมฝีปากล่างของตัวเองด้วยความประหม่า ดวงตาเรียวรีเสมองออกไปนอกกระจกรถอย่างคนทำตัวไม่ถูก

"ลงไป" น้ำเสียงทุ้มที่เจือมาด้วยความโกรธเกรี้ยวทำให้ใบหน้าหวานพยักขึ้นลงรับคำอย่างไม่มีข้อโต้เเย่ง มือเล็กเอื้อมไปเปิดประตูรถเเล้วลงจากรถไปในทันที

รถคันหรูถูกเคลื่อนตัวออกไปอีกครั้งเเต่กลับเคลื่อนตัวไปทางเดิมที่เข้ามา -​- ลีเจโน่ขับรถออกจากบ้านไปเเล้วส่วนเหรินจวิ้นยังคงยืนเคว้งอยู่ที่หน้าบ้านอย่างคนทำอะไรไม่ถูก ใบหน้าหวานหันซ้ายหันขวาอย่างหาคนที่พอจะช่วยตนได้ เจโน่ทิ้งเขาให้อยู่ในบ้านหลังใหญ่ที่เขาไม่เคยมาเหยียบเลยคนเดียวอย่างนั้นเหรอ

"หนูจวิ้น" น้ำเสียงนุ่มนวลที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังทำให้คนตัวเล็กต้องหันไปมอง หญิงวัยกลางคนที่ใบหน้ายังคงดูสาวอยู่เสมอส่งยิ้มมาให้กับว่าที่ลูกสะใภ้อย่างอบอุ่นซึ่งนั่นทำให้เหรินจวิ้นรู้สึกผ่อนคลายเเละคลี่ยิ้มตอบกลับไปในที่สุด

"สวัสดีครับน้าซอนมี" น้ำเสียงหวานถูกเปล่งออกมาพร้อมกับร่างบอบบางที่โค้งให้กับผู้อาวุโสกว่าอย่างมีมารยาทเรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากผู้ใหญ่ได้ไม่น้อย ไม่ใช่เพียงเเค่ซอนมีเท่านั้น เเต่แม่บ้านที่อยู่ในบริเวณนั้นก็ต่างพากันยิ้มเอ็นดูในความน่ารักของว่าที่คุณนายของตระกูลลีเช่นกัน

"น้าอะไรกัน เรียกเเม่สิจ๊ะ" ซอนมีเเกล้งทำหน้าดุใส่ว่าที่ลูกสะใภ้ที่ไม่ยอมเรียกตนว่าเเม่อย่างที่ควรจะเป็นจนใบหน้าหวานของคนเด็กกว่าเหวอขึ้นมาเล็กน้อย

"อ่าครับ ค..คุณเเม่" สุดท้ายก็ตัดสินใจเอ่ยเรียกนายหญิงของบ้านตามที่เจ้าตัวบอก เเก้มใสขึ้นริ้วเเดงเล็กน้อย มือเล็กถูกยกขึ้นมาเกาท้ายทอยอย่างขัดเขิน ซึ่งท่าทางนั้นเรียกความเอ็นดูได้ไม่น้อยเลยทีเดียว

"น่ารักจริงๆ ว่าเเต่เจโน่ไปไหนล่ะจ๊ะ" 

คนตัวเล็กถึงกับเงียบไปทันทีที่ได้ยินชื่อของใครบางคน ใบหน้าหวานซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด ข้อมือบางข้างซ้ายถูกกอบกำด้วยมือข้างขวาอย่างที่เจ้าตัวชอบทำเวลากดดัน เล็บยาวถูกจิกลงไปบนผิวเนื้อขาวจนเป็นรอยเเดงเเต่เจ้าตัวกลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด​ เหรินจวิ้นเเค่ไม่รู้ว่าควรตอบยังไง ควรตอบว่าเจโน่ไปไหนเพราะตัวเขาเองก็ไม่รู้จุดหมายที่คู่หมั้นตัวสูงไปสักนิด

"มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ" ลีซอนมีเอ่ยถามขึ้นอย่างเป็นห่วงเมื่อสังเกตเห็นอาการผิดปกติของคู่หมั้นลูกชาย มือเรียวของหญิงวัยกลางคนเอื้อมไปจับมือที่กำลังจิกเล็บลงบนเเขนของลูกสะใภ้ให้เเยกออกจากกัน ก่อนจะกอบกุมมือของคนตัวเล็กไว้ด้วยมือของตัวเอง

"ค..คือ" 

"ไม่เป็นไรจ้ะๆ เข้าบ้านกันเถอะลูก" มือเรียวถูกยกขึ้นลูบกลุ่มผมนุ่มของคนตรงหน้าอย่างปลอบโยน ก่อนจะจูงมือว่าที่ลูกสะใภ้เข้าไปภายในบ้านส่วนในใจก็ได้เเต่ก่นด่าลูกชายตัวดีที่ยังไม่ได้เห็นเเม้เเต่เงา



--



(เเกอยู่ไหน!)​

เสียงปลายสายดังขึ้นทันทีที่เจ้าตัวรับโทรศัพท์ ลีเจโน่กลอกตาขึ้นลงอย่างเบื่อหน่ายเมื่อพบว่าทุกอย่างเป็นไปตามที่คาดคิดไว้

"อยู่กับนายอนครับ" 

(ลีเจโน่!)​

น้ำเสียงของมารดาดูโกรธเกรี้ยวจนเขาสัมผัสได้ เเต่คนที่หัวรั้นอย่างเจโน่ไม่มีทางที่จะทำในสิ่งที่ไม่อยากทำเเน่ๆ ลำพังเเค่โดนบังคับให้ไปรับคู่หมั้นที่โดนยัดเยียดให้ทุกวันก็มากเกินพอเเล้ว

"เเม่มีอะไรหรือเปล่าครับ" คนตัวสูงเลือกที่จะเปลี่ยนเรื่องเป็นถามจุดประสงค์ของมารดาเเทน ทั้งๆที่ในใจก็รู้อยู่เเล้วว่ามารดาต้องการอะไร

(เเกทิ้งหนูจวิ้นไว้เเบบนี้ได้ยังไง กลับมาเดี๋ยวนี้)​

นั่นไง..คิดไว้ไม่มีผิด

"ผมไม่ไปครับ เเม่บอกให้ผมไปรับมาผมก็ไปรับเเล้วไง เเม่จะเอาอะไรจากผมอีก" 

(เจโน่!)​

ติ๊ด

มือหนากดตัดสายมารดาทิ้งเพื่อตัดความรำคาญ กายหนาเอนลงบนเตียงขนาดคิงไซส์ในห้องคอนโดสุดหรูของตนเองพร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างหนัก -​- จริงๆเจโน่ไม่ได้ไปหานายอนอย่างที่บอกมารดาเอาไว้ เพียงเเต่เขารู้ว่าเหรินจวิ้นต้องฟังอยู่ด้วยเเน่ๆ อยากให้คนตัวเล็กได้เจ็บปวดบ้าง

เเต่ทำไมถึงรู้สึกเเปลกๆเเบบนี้นะ



--



ร่างสูงโปร่งหากเเต่ดูบอบบางภายใต้เสื้อสเวตเตอร์สีฟ้าสดใสกับกางเกงขายาวเข้ารูปสีขาวดึงดูดความสนใจจากผู้คนจากรอบข้างได้ไม่น้อย อาจเป็นเพราะใบหน้าหวานที่กำลังบูดบึ้งอย่างคนหงุดหงิดเเต่กลับดูน่ารักจนยากจะละสายตา -​- ปากบางเบะคว่ำลงอย่างคนขัดใจเมื่อเพื่อนสนิทอย่างดงฮยอกโทรมายกเลิกนัดดูหนังในวันนี้เพราะเหตุผลว่าท้องเสียทั้งๆที่ตนมาถึงห้างเเล้วเเท้ๆ

เเจมินเก็บโทรศัพท์ยัดลงกระเป๋าเป้ใบโปรดก่อนขาเรียวจะก้าวเดินมุ่งหน้าไปยังโรงหนังเพื่อซื้อบัตรทันที ดูคนเดียวก็ได้ถึงเเม้จะเหงาเเค่ไหนเเต่เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่อยากดูมากๆซะด้วยสิ อุตส่าห์นั่งนับวันรอหนังเข้าโรงเลยนะ

ดวงตาเรียวรีไล่มองหาที่นั่งเเละรอบหนังบนจอก่อนจะกดเลือกที่นั่งที่ตนเองต้องการเเล้วเดินออกมาจ่ายเงินรับบัตรที่เคาท์เตอร์ทันที ข้อมือเล็กถูกยกขึ้นมาเพื่อดูเวลาบนนาฬิกาข้อมือเรือนสีขาวที่ได้เป็นของขวัญวันเกิดจากพี่ชายสุดที่รักเมื่อปีที่เเล้ว พบว่าตอนนี้เป็นเวลาบ่ายโมงกว่าๆเเต่รอบหนังเริ่มบ่ายสองโมงครึ่ง -​- ยังมีเวลาอีกตั้งเกือบชั่วโมงกว่าหนังจะเริ่ม พลันความคิดก็นึกไปถึงนิยายออกใหม่ของนักเขียนคนโปรดที่ตนเองได้รับรู้ข่าวสารมาจากเพจประจำตัวนักเขียนเมื่อวานนี้ รอยยิ้มเล็กๆปรากฎขึ้นที่มุมปาก ก่อนขาเรียวจะเปลี่ยนทิศทางไปร้านหนังสือร้านโปรดที่ตั้งอยู่อีกชั้นหนึ่งทันที

หลังจากที่สอบถามตรงเคาท์เตอร์เเล้วพบว่าหนังสือมาลงเรียบร้อย เเจมินก็มุ่งตรงไปยังโซนหนังสือนิยายอย่างไม่รีรอ โซนนี้เขามาบ่อยมากเสียจนเเทบจะหลับตาเดินได้ด้วยซ้ำ -​- ดวงตาเรียวรีไล่มองชื่อหนังสือบนสันปกตามชั้นหนังสือต่างๆไปทั่วเพื่อหานิยายเรื่องที่ต้องการ ก่อนจะพบว่ามันอยู่ชั้นบนสุดของชั้นหนังสือนี้ คนตัวบางชูเเขนขึ้นจนสุดเเต่ก็ยังไม่ถึงชั้นที่ต้องการ ปลายเท้าเล็กจึงเขย่งเพิ่มเข้าไปทำให้ปลายนิ้วมือเอื้อมเเตะที่ขอบสันหนังสือพอดี 

เเจมินพยามยามใช้ปลายนิ้วเขี่ยสันหนังสือให้ออกมาเเต่ก็พบว่ามันยากเย็นเหลือเกิน คนตัวบางรวบรวมเเรงเฮือกสุดท้ายเพื่อหวังจะหยิบหนังสือเล่มนั้นให้ได้เเต่ก็ต้องตกใจเมื่อมีมือหนาของใครบางคนชิงหยิบหนังสือตัดหน้าตนไปซะก่อน ด้วยความตกใจเเจมินจึงหันหลังกลับมาดูอีกคนด้วยความรวดเร็ว ตาเล็กเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเเก้มของตนเองเฉียดจมูกโด่งคมสันของคนที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลังไปนิดเดียว

ลีมินฮยอง

ตึกตัก ตึกตัก

นาเเจมินไม่เคยรู้สึกอยากหายตัวไปไหนเท่าครั้งนี้มาก่อน ดวงตาคมที่กำลังจ้องมองมาที่เขาทั้งๆที่ใบหน้าเราเเทบไม่มีช่องไฟระหว่างกันมันทำให้เขาประหม่า เเต่ก็คงไม่เท่าปลายจมูกของเราที่เฉียดกันอยู่เเบบนี้หรอก กลัวเหลือเกิน กลัวคนตรงหน้าจะได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัวราวกับจะหลุดออกมาข้างนอกได้ของตนเอง

"อ..เอ่อ โทษที" เหมือนคนตรงหน้าจะรู้สึกตัวเเล้ว มินฮยองขยับกายถอยห่างจากอีกคนพร้อมยกมือขึ้นมาเกาท้ายทอยเเก้เก้อ 

"ม..ไม่เป็นไร" แจมินพยายามดึงสติของตัวเองที่กระเจิดกระเจิงหายไปให้กลับมาอยู่ที่เดิม สูดหายใจเข้าปอดพลางพยายามควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจที่ช่างยากเย็นเหลือเกินให้กลับมาเป็นปกติ -​- ผู้ชายคนนี้อันตรายต่อหัวใจของเขามากเกินไป

"อ่ะ หนังสือนาย เห็นหยิบตั้งนาน" 

"ขอบคุณ" เอื้อมไปหยิบหนังสือนิยายที่อีกคนยื่นมาให้พร้อมกับเอ่ยขอบคุณเบาๆ 

"นี่ก้มหน้าทำไม" ประธานนักเรียนคนดังเอ่ยถามออกมาเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้ายังคงก้มหน้างุดไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาคุยกันเหมือนกับทุกครั้ง 

"เปล่านี่" แจมินรีบเงยหน้าขึ้นมาเเล้วเอ่ยตอบทันทีเพราะกลัวว่าอีกคนจะสงสัยในท่าทีของตัวเอง เเล้วความลับมันจะไม่เป็นความลับอีกต่อไป
"เห้ยทำไมหน้าเเดง เป็นไรป่าว" มือหนาถูกเอื้อมไปทาบกับหน้าผากขาวตรงหน้าเพื่อวัดไข้ด้วยความเป็นห่วง เเต่หารู้ไม่ว่าการกระทำของตนเองทำให้อีกคนหน้าเเดงยิ่งกว่าเดิม

"ตัวก็ไม่ร้อนนี่" 

"ไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้นเเหละ ไปจ่ายเงินก่อนนะ" คนตัวเล็กกว่าเอ่ยตัดบทเเล้วก้าวเดินไปที่เคาท์เตอร์เพื่อจ่ายเงินค่าหนังสือทันทีโดยไม่รอให้อีกคนได้พูดอะไร -​- ขืนอยู่ต่อไปเขาอาจจะหัวใจวายตายก่อนก็ได้




"ไม่คิดว่านายจะชอบอ่านนิยายด้วย" 

"เห้ย!" เสียงหวานอุทานออกมาดังลั่นจนผู้คนรอบข้างหันมามองกันเป็นตาเดียว มือหนาของตัวต้นเหตุถูกเอื้อมไปปิดปากเล็กก่อนใบหน้าหล่อเหลาจะหันไปค้อมหัวเพื่อขอโทษคนอื่นๆจนพวกเขาเลิกสนใจไป

"อ่อยอ้ายเเอ๊ว" เสียงร้องอู้อี้ทำให้มินฮยองรู้สึกตัวเเล้วปล่อยอีกคนออกจากพันธนาการ

"อะไรของนายเนี่ย!" เเหวออกมาทันทีที่ได้รับอิสระ -​- เรื่องอะไรที่ลีมินฮยองจะต้องเอามือหนาๆนั่นมาปิดปากเขาไว้จนแทบหายใจไม่ออกแบบนี้ด้วย

"ก็ใครใช้ให้นายเสียงดังเล่า"

"เเล้วนายมาทำไมไม่ให้สุ้มให้เสียงบ้างห้ะ" เเจมินพูดออกมาบ้างเพราะเมื่อกี้ตนเองตกใจจริงๆ คนกำลังเดินออกจากร้านหนังสือตามปกติอยู่ดีๆลีมินฮยองก็โผล่มาดักหน้าซะงั้น

"อะๆ ขอโทษล่ะกัน เเล้วนี่จะไปไหนอะ" คนตัวสูงเอ่ยพร้อมกับยกมือขึ้นมาอย่างยอมเเพ้ก่อนจะถามคำถามออกมา

"ไปร้านไอติม" 

"ไปด้วยดิ" ดวงตาของมินฮยองเปล่งประกายขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดซึ่งเเจมินรู้ดีว่ามันเป็นเพราะอะไร เพราะลีมินฮยองชอบกินไอศกรีมมากเป็นชีวิตจิตใจยังไงล่ะ

"นี่ไม่มีเพื่อนคบหรือไง"

"ไม่มีอะ วันนี้โดนเพื่อนเท" คนตัวสูงพูดออกมาพลางทำหน้าเศร้าสร้อยที่ดูยังไงก็รู้ว่าเเสดง

"เออ จะไปก็ตามมา" คนตัวเล็กกว่าเอ่ยตัดรำคาญ เเต่จริงๆเพราะตนเองไม่อยากเห็นอีกคนทำหน้าเศร้าเเบบนั้นต่างหาก ถึงจะรู้ว่าอีกคนเเกล้งเเสดงเเต่ยังไงมันก็บีบหัวใจอยู่ดี

ใบหน้าหล่อสยายยิ้มออกมาเต็มใบหน้าทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ไม่ถึงนาทีเพิ่งทำหน้าเหมือนจะร้องไห้มา สร้างความหมั่นไส้ให้กับคนตัวบางได้เป็นอย่างดี เเต่นาเเจมินก็คือนาเเจมินที่ทำได้เพียงเดินนำหน้าอีกคนไปร้านไอติมเท่านั้น



--



"ผมเอาช็อกโกเเลตชิปครับ" เสียงทุ้มเอ่ยสั่งไอศกรีมรสโปรดทันทีที่พนักงานเดินมารับออเดอร์ สิ่งที่มินฮยองเอ่ยออกมาไม่เกินความคาดหมายของเเจมินสักนิด -​- มากี่ทีก็สั่งเเต่รสนี้

"ผมเอาสตรอเบอร์รี่โยเกิร์ตครับ" เสียงหวานเอ่ยสั่งขึ้นมาบ้างทำให้คิ้วหนาของคนตรงหน้าขมวดเข้าหากัน

"นายก็ชอบกินรสนี้หรอ เหมือนเหรินจวิ้นเลย" 

"อืม" คนตัวเล็กครางตอบรับในลำคอเบาๆ อดที่จะเจ็บจี๊ดในใจไม่ได้ที่โดนถามเเบบนั้น มากินไอศกรีมด้วยกันก็บ่อย เเต่มินฮยองกลับจำได้เพียงว่าเหรินจวิ้นชอบอะไรทั้งๆที่เขาเองก็สั่งเเบบนี้ทุกครั้ง มันเรียกว่าน้อยใจได้หรือเปล่านะ

รอเพียงไม่นานพนักงานคนเดิมก็เดินกลับมาพร้อมกับไอศกรีมที่ทั้งสองคนสั่ง เเจมินนั่งกินไอศกรีมในถ้วยของตัวเองไปเรื่อยๆโดยไม่พูดอะไรขึ้นมาอีก ทำให้มินฮยองเริ่มผิดสังเกต

"นี่ เป็นอะไรหรือเปล่า" นิ้วยาวถูกจิ้มลงไปบนเเขนเล็กที่กำลังจะตักไอศกรีมคำต่อไปเข้าปากเพื่อเรียกร้องความสนใจ

"เปล่านี่"

"ก็เห็นนายเงียบไปเลยนี่นา" 

"นี่ลีมินฮยอง ตอนกินใครเขาสอนให้พูดกัน" เเจมินเอ่ยขึ้นมาเสียงดุทำให้ประธานนักเรียนหน้าหงอยเเล้วกลับไปนั่งกินไอศกรีมของตัวเองต่อเเบบเงียบๆ

"นี่เเจมินถามอะไรหน่อยสิ" เงียบไปเพียงไม่นานคนตรงหน้าของเขาก็เอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง คนตัวเล็กกรอกตาขึ้นลงอย่างเบื่อหน่ายก่อนจะพยักหน้าเพื่อให้อีกคนได้พูดในขณะที่ตนเองยังคงจัดการไอศกรีมตรงหน้าต่อ

"เดือนหน้าจะถึงวันเกิดเหรินจวิ้นเเล้วอะ ฉันควรซื้ออะไรให้ดี" ช้อนที่กำลังจะตักไอศกรีมหยุดชะงักลงทันทีที่ได้ยินคำถาม หัวใจเหมือนกันโดนคนมาบีบ ทั้งๆที่ควรจะชินเเล้ว เเต่ทำยังไงมันก็ไม่ชินเสียที

"ไม่รู้" เอ่ยตอบกลับไปพลางวางช้อนลงเพราะไม่มีอารมณ์จะกินต่ออีกเเล้ว

"เอ้า งั้นฉันคิดเองก็ได้"

"มาร์ค นายก็รู้ว่าเพื่อนฉันมีคู่หมั้นเเล้ว" เเจมินเอ่ยขึ้นมาเสียงจริงจังเพื่อตอกย้ำให้คนตรงหน้ารู้สถานะตัวเอง -​- ถึงลีเจโน่จะเป็นคนไม่ดีเท่าไหร่แต่เหรินจวิ้นก็รักเจโน่มากและเขาคิดว่าคงไม่มีใครแทนที่ได้

"คู่หมั้นที่ทำร้ายเหรินจวิ้นน่ะหรอ เหอะ" คนตัวสูงสบถออกมา เเววตาของคนตรงหน้าดูโกรธมากเสียจนเขาเเอบกลัว

"เเต่เหรินจวิ้นรักเจโน่" เเต่เเจมินก็ยังคงเป็นคนที่ดื้อรั้นตอกย้ำความจริงใส่อีกคน ที่เขาทำเเบบนี้ไม่ได้มีเจตนาอยากให้มินฮยองต้องเจ็บปวด เเต่เขาทนไม่ได้ที่จะเห็นมินฮยองเจ็บปวดต่างหาก การยอมรับความจริงยังดีกว่าการดันทุรังทั้งๆที่ไม่มีหวังเลย

"ฉันจะทำให้เหรินจวิ้นรักฉัน" คนตรงหน้าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงหนักเเน่นทิ่มเเทงใจของคนตัวเล็กเข้าอย่างจัง

"นี่ลีมินฮยอง ความรักมันบังคับกันไม่ได้หรอกนะ" 

"พอๆเปลี่ยนเรื่อง หมดอารมณ์ล่ะ ฉันไปก่อนนะ มื้อนี้ฉันเลี้ยงล่ะกัน" 

มินฮยองพูดพลางหยิบเงินในกระเป๋าขึ้นมาวางบนโต๊ะเเล้วเดินออกไปจากร้านทันที



ขาเรียวก้าวเดินออกมาจากร้านไอศกรีมอย่างไร้จุดหมาย ตั๋วหนังในกระเป๋าถูกมือเรียวขยำทิ้งลงถังขยะอย่างไม่เเยเเส ตอนนี้นาเเจมินไม่มีอารมณ์จะทำอะไรทั้งนั้นไม่ว่าหนังเรื่องนี้ตัวเองจะอยากดูมากเเค่ไหนก็ตาม -​- ให้เขาเข้าไปดูหนังตอนนี้เพื่อตอกย้ำใจตัวเองอย่างงั้นหรือ หนังที่มีเนื้อเรื่องว่านางเอกเเอบชอบพระเอกส่วนพระเอกเเอบรักเพื่อนนางเอก ดูๆไปเเล้วก็เหมือนชีวิตเขาเสียจริง 

แม้ในหนังมันจะจบดี นางเอกคู่กับพระเอก เเต่ในชีวิตของเขามันไม่มีทางเป็นไปได้เลยด้วยซ้ำ

ลีมินฮยอง -​-  ความรู้สึกคนเรามันบังคับกันไม่ได้หรอกนะ ถ้ามันบังคับกันได้ ฉันคงไม่ต้องมาเเอบรักนายทั้งๆที่นายรักเพื่อนสนิทฉันอย่างทุกวันนี้หรอก



100%


tbc.


สงสารทั้งจวิ้นทั้งเเจม พี่โน่ก็ใจร้ายเกินไปพี่มาร์คก็ไม่มองคนที่เขารักตัวเองบ้างเลย แต่งเองอินเองก็ได้นักเลงพอ5555555
ชอบกันมั้ยเม้นติชมกันได้เนาะ เอนจอยรีดดิ้งค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 406 ครั้ง

1,288 ความคิดเห็น

  1. #1263 Markersmarklee (@Markersmarklee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 14:36

    เจ็บปวดไปหมด มันปวดใจมากๆๆๆๆเลย ฮืออออ
    #1263
    0
  2. #1244 fuchinan (@paijackson224) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 01:30
    ไม้เรียวในมือสั่นอีกแล้ว อยากตีเจโน่ อย่ามาทำร้ายลูกเรานะ!!
    #1244
    0
  3. #1236 Choro_jelly1 (@Choro_jelly1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 02:19
    เจโน่ทำไมต้องโกหก! ชอบก็ไปกินข้าวกับเค้าสิ
    #1236
    0
  4. #1120 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 11:58
    สงสารทั้งคู่เลย ทำไมโน่ชอบทิ้งน้องเหริน
    #1120
    0
  5. #1081 Lu_ 鹿晗 (@hunhan_forever) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 15:28
    ครั้งเเรกเเบบยังไม่อินโน่เหรินเพราะชีวิตคือรักมาร์มินเเต่เเบบเจอตอนหยิบหนังสือเเบบโอ้ยยยยยยยยยยพี่ม้าคคคลู๊กกกกกนาเเจมคือเขินอ่าาา ปล.ท่ดทีค่ะพอดีอินมาร์คมินมากกก
    #1081
    0
  6. #1025 Devil94 (@jirapa12) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 19:44
    เจ็บกันทั้งหมดเลย ปล.ตอนหยิบหนังสือนี่แทบกรี๊ด!!
    #1025
    0
  7. #792 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 15:38
    น้องแจมลูกกกกกกก แบบลูกแต่ละคน กอดดดดด
    #792
    0
  8. #653 B. B (@18300) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 20:08
    ลูกฉันแต่ล่ะคน...

    น้องแจมน้องจวิ้นลูก ไปหาคนอื่นเถอะ แชงงงง
    #653
    0
  9. #632 JKCBB (@JKCBB) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 11:11
    ความสัมพันธ์ยุ่งเหยิง เจโน่ก็แบบสนใจจวิ้นแล้วอ่ะ ไม่ก็หวงก้าง
    #632
    0
  10. #303 My Little G. (@199012001) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 07:21
    สงสารยัยแจมมม
    #303
    0
  11. #281 nuchaa (@nuchaa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 21:45
    มาร์คใจร้ายยยยทำร้ายแจมิน
    #281
    0
  12. #268 _namyns (@_namyanisa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 05:48
    นี่มันเจ็บเกินป๊ายย แอบชอบกันสนุกเลย
    #268
    0
  13. #217 The_carimacyp (@creamwonjin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 00:09
    โถ่วววววว แจมมมมมมมมมมม
    #217
    0
  14. #190 nphermsub (@nphermsub) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 20:54
    ให้ตายเหอะ!! เจโน่ แกทำร้องเสียใจอีกแล้วววววว
    สงสารแจมอะ แอบรักเขาแต่เขารักเพื่อนสนิทตัวเอง เรื่องนี่มันมากกว่ารักสามเศร้าละนะ 😢😢😢😢
    #190
    0
  15. #130 Pali_k (@Pali_k) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 00:01
    เจโน่ไม่ต้องมารู้สึกแปลกๆกับน้อง!!! ฮึ้ยยยยยยย ทำไมร้ายงี้อะ เหรินจวิ้นก็สงสาร มาร์คก็สงสาร แต่ตอนนี้สงสารแจมินสุดแล้ว😭😭😭😭
    #130
    0
  16. #49 JIPPYDO (@JIPPYDO) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 10:53
    เพิ่งตามๆ สนุกๆๆๆๆๆ อยากตีพี่โน่ชอบทำร้ายจิตใจยัยจวิ้นเค้าท้้งๆที่ตัวเองก็รู้สึกไม่ดีใจกับสิ่งที่ทำ! ฮ่อยยย! ย้อนแย้งยิ่งนักเจโน่ลี๊!!!!! ส่วนยัยแจมโถลูกแอบรักพี่มาร์คข้างเดียวข้าวเหนียวนึ่ง ฮืออออ เห็นใจจวิ้นละก็แจมเลยอ่าาา / อินค่ะ 555+ 😂
    #49
    0
  17. #48 OilThanyarat1 (@OilThanyarat1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 11:32
    พี่โน่กล้าทิ้งน้องเหรินหรอ!!!! จะยกให้พี่มาร์คแล้ว
    #48
    0
  18. #47 ryeowy96xol (@ryeowy96xol) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 21:09
    โอ้โหใจพี่มันเจ๊บบบบ ลูกทั้งสองคนโดนปู้จายทำร้ายจิตใจอะ ฮรื่ออออ
    #47
    0
  19. #46 mylovejj23 (@sstonkaoww) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 22:35
    โกรธเจโน่จนอยากให้มาร์คจีบจวิ้นให้ติดแต่อีกใจก็สงสารแจมินนน ปล.ไรท์ขยันมากอัพที3เรื่องรวดเบยย
    #46
    1
    • #46-1 JRmmmmin (@JRmmmmin) (จากตอนที่ 6)
      29 ตุลาคม 2560 / 08:28
      แง้น่ารักจังอ่านทุกเรื่องเลย ร้ากก
      #46-1
  20. #45 bambam2431 (@bambam2431) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 21:40
    อยากตบเจโน่ อยากถีบพี่มาร์ค อินจัดเด้อ
    #45
    0
  21. #44 poboontarika (@poboontarika) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 16:50
    แงงงงงงงงงงงแจมมมมมมม
    #44
    0
  22. #43 ่JX_NO (@toeytoey997) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 07:26
    ลูกแจมมมมม
    #43
    0
  23. #42 Praewayahey (@praewaluhan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 00:34
    ย่าห์ เจโน่มาทำอย่างนี้กับจวิ้นได้ไง!!! อยากให้แจมชัดเจนกับมาร์คอ่ะเผื่อมาร์คจะเปลี่ยนใจ สงส๊ารรร
    #42
    0
  24. #41 DargonB (@DargonB) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 00:19
    แงง สงสารทั้งจวิ้นทั้งแจมเลย ?????
    #41
    0
  25. #40 RenJun33 (@Huang68) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 22:37
    ฮือออพิโน่ตะมายไม่อ่อนโยนนนน
    #40
    0