#จีบอยู่ไม่รู้หรอก (nielong จากจอยลดา)

ตอนที่ 4 : special Ep.56.2 เสียศูนย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 58,423
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,385 ครั้ง
    31 ม.ค. 61














สามมิสคอลจากวีดีโอคอล สองมิสคอลจากการกดโทรธรรมดา
กว่าสิบข้อความส่งไปไร้คนตอบกลับ
เบอร์โทรศัพท์ที่ไม่ได้ถูกรับสาย


ไม่แปลก ถ้าจะหัวร้อน


อุตส่าห์ให้เวลาสงบสติอารมณ์เพราะเห็นว่าพูดอะไรไปดูเหมือนจะไม่ฟัง
ตัวเขาเองก็ถอยไปตั้งหลัก อาบน้ำให้ใจมันเย็นๆ


เพราะรู้สึกผิดที่ถอนหายใจใส่จนต้องร้องไห้หนัก
ทำอะไรก็ไม่ได้ ได้แต่มองผ่านหน้าจออย่างเดียว


เจ็บปวดชิบหาย


กะไว้ว่ากลับมาคงได้เคลียร์กันจนรู้เรื่อง


ที่ไหนได้ 







special Ep.56.2 
เสียศูนย์







ฤทธิ์เดช พฤษยธารกุล says: ลงมาเปิดประตู


สองขายาวก้าวลงจากรถพร้อมกดรีโมทล็อกประตูอัตโนมัติ ร่างสูงในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นธรรมดาเดินขยี้ผมที่ยังไม่แห้งสนิทพร้อมก้มหน้าอ่านข้อความแชท


ฤทธิ์เดช พฤษยธารกุล says: อยู่หน้าบ้านมึง
ฤทธิ์เดช พฤษยธารกุล says: ลงมา


แม้จะไร้ข้อความตอบกลับ แต่คำว่'อ่านแล้ว' ที่แจ้งเตือนก็พอทำให้มั่นใจได้บ้างว่าไม่ต้องรอเก้อ 


ร่างสูงยืนหน้าประตูรั้วมองผ่านกระจกหน้าต่าง ข้างในตัวบ้านยังเปิดไฟสว่างจ้า เขากดนิ้วลงบนแป้นคีบอร์ดไอโฟนอีกรอบ เร่งเจ้าของบ้านให้รีบลงมาเสียที


ลมด้านนอกพัดแรงจนต้องยืนห่อไหล่ ท้องฟ้าไร้ดาวเหลือเพียงแสงจันทร์ที่ถูกเมฆบดบังลางๆ 


ฝนอาจตก


ปลาทู ภูวนินทร์ says: ไม่อยากลงจากห้อง


ฤทธิ์เดช พฤษยธารกุล says: ทำไม
ฤทธิ์เดช พฤษยธารกุล says: รออยู่ 


เหมือนให้เวลาเป็นตัววัดใจว่าคำตอบที่ได้จะทำให้ต้องขับรถกลับบ้านหรือเปล่า


ปลาทู ภูวนินทร์ says: ก็ได้
ปลาทู ภูวนินทร์ says: กำลังลงไป







special Ep.56.2 
เสียศูนย์







หายสงสัยเลยว่าทำไมไม่อยากลงจากห้อง


ฤทธิ์เดชมองเจ้าของบ้านผ่านซี่ประตูรั้วที่คั่นกลาง ข้อมือผอมๆไขล็อกแม่กุญแจแล้วดึงออก ดวงตาแดงก่ำแอบเหลือบขึ้นมองแล้วลุกลี้ลุกลนหลุบลงที่เดิม


ร่างสูงเดินแทรกเข้าไปอย่างสงบเสงี่ยม แขนซ้ายเหน็บกระเป๋าจาคอปที่ใส่หนังสือเรียนกับเสื้อผ้าสำหรับวันพรุ่งนี้มาจนใช้คลิปหนีบบีบให้แบนไม่ได้


"มาทำไม"  จมูกรั้นส่งเสียงฟึดฟัดเบาๆตอนพูด ปลาทูยกมือขยี้ไปมาหวังให้หายใจสะดวก


"เพิ่งจะมาถามตอนเปิดบ้านให้เข้ามาแล้วเนี่ยนะ"


"งั้นก็ออกไป"


"ไม่ออก" เดชตอบก่อนมองเลยไปด้านหลัง พบสายตาที่มองตรงมาด้วยความเคลือบแคลงใจ


"หวัดดีครับลุงเจิด"







special Ep.56.2 
เสียศูนย์







"พอดีพรุ่งนี้มีสอบแล้วผมไม่เข้าใจ เลยขออนุญาตรบกวนคืนนึง" 


ปั้นคำโกหกได้อย่างไม่สะทกสะท้าน ปลาทูเหลือบมองเดชกำลังยิ้มกว้างให้พ่อเขาจนตาสองข้างเป็นเส้นตรง 


"ที่ผมเคยบอกพ่อว่ามันโอนค่าสอนมาให้แล้ว แต่เห็นมันทำไม่ได้ กลัวจะสอบตกก็เลย.." ตอบเสียงเรียบเพราะโดนกระเป๋าจาคอปสะกิดหลังไม่เลิก ปลาทูช่วยยืนยันเหตุผลการมีอยู่ของเดชอย่างไม่เต็มใจนัก


"แล้วทำไมมาซะดึกดื่น"


"ตอนแรกคิดว่าติวในไลน์จะเข้าใจน่ะครับ แต่ดันไม่เข้าใจซะงั้น" เดชตอบทันควัน "ยังไงสอนแบบตัวต่อตัวเหมือนตอนอยู่ที่โรงเรียนก็ดีกว่าเนอะทู"


ปลาทูพยักหน้าหงึกอ้ำๆอึ้งๆ ผู้เป็นพ่อเงียบไปเหลือทิ้งไว้แต่ความอึดอัด


"อืม ตั้งใจเรียนก็ดี" ใบหน้าที่ก้มมองพื้นถึงกับเผลอเงยขึ้นมาเมื่อคำตอบมีทิศทางไปในทางบวก 


เดชยกมือไหว้เป็นการขอบคุณที่ให้เข้าบ้านและเหมือนว่าจะเป็นการจบความอยากรู้ว่าเขามาที่นี่ทำไม จังหวะที่กำลังจะพากันเดินขึ้นห้องเสียงแหบกร้านก็ตามมาด้านหลัง


"ทู หน้าไปโดนอะไรมา" 


"ภูมิแพ้ครับพ่อ"







special Ep.56.2 
เสียศูนย์







"แพ้เดชครับพ่อ"


เดชมองใบหน้าบึ้งตึงที่โดนพูดประโยคไม่เข้าหูใส่ กระเป๋าจาคอปที่ถือมาตลอดถูกโยนลงกลางเตียงขนาด 5 ฟุต พัดลมตัวสูงส่ายหน้าเชื่องช้า อากาศไม่ร้อนไม่หนาวแต่ก็ไม่ถึงกับเย็นสบายสำหรับคนขี้ร้อนสักเท่าไหร่


"ทำไมไม่บอกก่อนว่าจะมา" 


ปลาทูถามพร้อมเดินผ่านเขาไปอย่างเลี่ยงๆ หยุดหน้าตู้เสื้อผ้าฝั่งตรงข้ามห่างกันเป็นกิโล 


"เหลือทางไหนให้กูบอกวะ วีดีโอก็ไม่รับ คอลก็ไม่รับ โทรก็ไม่รับ" เดชตอกกลับเสียงแข็ง "กระแสจิต?"


ประชดสุดฤทธิ์แบบไม่เหลือพื้นที่ให้ตลก ทั้งห้องเงียบกริบไม่ต่างจากหลายชั่วโมงก่อนที่ยังนั่งวีดีโอคอลในบ้าน เดชทิ้งตัวนั่งลงปลายเตียง ตบที่ว่างข้างตัวดึงความสนใจคนที่ยังยืนนิ่ง


"มานั่งสิครับ จะยืนมองทำซากอะไร"


"ไม่นั่ง"


"ทำไม"


"กูรู้มึงไม่ได้จะมาติว"


แน่นอน เขาไม่ใช่คนที่จะทุ่มเทกับการเรียนจนพาร่างตัวเองมาติวไกลๆตอนดึกดื่นหรอก 


ที่ออกมานี่แม่ไม่รู้ด้วยซ้ำ มีแต่พี่เฉลิมที่เปิดประตูให้เพราะเขาบังคับไว้ว่าค่อยบอกแม่ทีเดียวตอนเช้า คุณนายจะได้โมโหไม่ทัน


"รู้แล้วก็ดี เราควรคุยกันได้ละ"


มือหนาตบลงเตียงแรงๆกดดันให้คนที่ยืนทำหน้าลังเลค่อยๆก้าวเข้ามาหา ปลาทูทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ ถึงจะยังห่างแต่ก็ดีกว่ายืนตรงที่เดิม


"ลุงเจิดเข้าห้องมึงบ่อยเปล่า"


"หื่อ ไม่แล้ว ตอนนี้พ่อต้องเตรียมทำน้ำเต้-"







special Ep.56.2 
เสียศูนย์







น้ำตาแตกรอบสองเพียงแค่ถูกสวมกอด


ใบหน้าจมไปกับไหล่กว้าง กองทัพน้ำตาไหลทะลักเหมือนแก้วน้ำรั่ว


อันที่จริงเกือบร้องไห้ตั้งแต่เห็นหน้าเดชตอนยืนรอข้างนอกแล้ว อุตส่าห์กลั้นจนรอดมาได้ทั้งที่ต้องยืนคุยต่อหน้าพ่อ


พยายามแล้ว ได้แค่นี้แหละ


"อย่าเอาน้ำมูกมาเช็ดเสื้อกูดิ เพิ่งอาบน้ำมา"


เสียงทุ้มดังอยู่ข้างหู ถ้อยคำกวนประสาทไม่เคยจะหวานอย่างทุกที แต่มือที่ประคองตรงท้ายทอยคอยลูบปลอบกลับตรงกันข้าม 


สัมผัสแสนอ่อนโยนทำเอาคิ้วสองข้างขมวดมุ่น ความอ่อนแอรวมตัวกับเป็นก้อนความกระอักกระอ่วนที่หาทางระบายออกไม่เจอ


ได้แต่ร้องไห้ 
ทั้งที่เจ็บเหมือนตาจะพัง


สองแขนโอบกอดแผ่นหลังกว้างกระชับแน่นอย่างไม่คิดปล่อย



"มันเป็นยังไง หืม" 


ไหล่สองข้างถูกจับไว้ เดชแยกอ้อมกอดออกจากกันแล้วมองหน้า 


ไม่กล้าพูดหรอกว่าเป็นยังไง


กลัวว่าพูดไปแล้วจะโดนบอกว่าไม่เอาแล้ว ห้ามทำอีก


"ไม่เป็นยังไง"


"ไม่เป็นยังไงแล้วร้องไห้ทำไมเยอะแยะ" 


เผลอเม้มปากแน่นตอนที่นิ้วโป้งอุ่นๆปาดน้ำที่หางตาทิ้ง ปลาทูเอียงหัวหลบยกแขนเสื้อถูหน้าตัวเองแรงๆ เอื้อมตัวตะปบกระเป๋าจาคอปแล้วดึงมาไว้บนตัก


"..ไม่เอาแล้ว มาติวกันเถอะ"


"ติวเหี้ยอะไร"






special Ep.56.2 
เสียศูนย์







เดชบอกว่าถ้าไม่กล้ามองหน้าตอนพูดก็หันหลังไป
ตอนนี้ภูวนินทร์เลยกำลังหันหน้าเข้ากำแพง 


ปลาทูรู้สึกเหมือนตัวเองตัวเล็กลงเรื่อยๆ สิ่งที่ฤทธิ์เดชถนัดคือทำให้เขาไร้ทางสู้ ใบหน้าเหมือนแมวขาดที่พึ่งก้มลงมองมือตัวเองที่วางอยู่บนตัก ประคองสติตอบคำถามที่คอยไล่บี้มาไม่หยุด


"สรุปคือตอนกูอธิบายในสายมึงแทบไม่ได้ฟัง?"


พยักหน้าลงน้อยๆอย่างรู้สึกผิด 


ปลาทูไม่ได้โกหก เขาไม่ได้ยินจริงๆว่าเดชพูดอะไรไปบ้าง แค่รู้ว่าพี่คนนั้นเป็นผู้หญิงก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรแล้ว


คล้ายโดนดูดลงไปในหลุมดำ ถูกกดทับด้วยก้อนความคิดมากมายที่อัดแน่นอยู่ใต้ก้นเหว ไร้พลังเกินกว่าจะแข็งใจปีนออกมาง่ายๆด้วยตัวเอง ผลสุดท้ายเป็นแบบนั้น.. เขาเหมือนตัวละครตัวหนึ่งที่ตายง่ายๆตั้งแต่ต้นเรื่อง


เสียงถอนหายใจด้านหลังทำเอาใจวูบลงไปที่ตาตุ่ม ปลาทูกุมมือสองข้างของตัวเองเข้าด้วยกันแล้วบีบแน่นจนข้อนิ้วซีด


"ขอโทษ"


คำพูดเดียวที่นึกออกและคิดว่าดีที่สุด


"กูงี่เง่าเอง ขอโทษที่ไม่ฟัง.. มึงอย่าโกรธเลย"


ขอบตาร้อนผ่าวอีกครั้ง เขาเจ็บตามากจนลืมแทบไม่ขึ้น ปลาทูคิดว่าตัวเองไม่สามารถร้องไห้ได้อีก จนกระทั่งเดชอัดคำพูดมากมายเข้าใส่เขาอย่างต่อเนื่อง


"กูไม่ได้โกรธที่มึงหึงเลยทู"


"แต่ที่กูโกรธคือกูพูดแทบตายอธิบายไปจนหมดแล้วทำไมไม่ฟัง ถามอะไรก็ไม่ยอมตอบ"
"ขนาดกูมาบ้านมึง มานั่งกับมึงอยู่นี่มึงยังไม่ยอมเล่าสิ่งที่คิดสักอย่าง"
"เอาแต่พูดขอโทษ ซึ่งคำขอโทษแม่งไม่ช่วยให้เราเข้าใจกันเปล่าวะ"







special Ep.56.2 
เสียศูนย์







"อืม.. ครับ ยังไงอีก"


"กลัวจะเข้ากันได้ดีมากไปจนชอบกัน.."
"พี่เขาเป็นผู้หญิงด้วย.. แล้ว.."
"กูเป็นผู้ชาย.. ถ้าวันนึงมึงอยากมีความรักที่ปกติ"


น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าร่วงลงบนมือที่กุมอยู่ มันไม่ใช่แค่มือของปลาทูที่ประสานกันบนหน้าตักอย่างตอนแรก ฝ่ามือหนาคอยประคองทับไว้ไม่ห่าง บีบเบาๆบางจังหวะที่เขาพูดไม่ออก


"กูมีความรักที่ปกติอยู่"


เดชรู้สึกหนักใจกับคำสารภาพที่ทะยอยออกออกมาเรื่อยๆ ใบหน้าหล่อเหลากดลงบนแผ่นหลังบาง ยังคงตั้งใจฟังคำพูดถัดไปว่าจะมาในรูปแบบไหน


แต่ก็เงียบ


เขาเลยตัดสินใจเป็นคนพูดเอง


"พี่เขามีแฟนแล้ว กูบอกมึงไปสามรอบได้"
"กูไปปรึกษาเขาเรื่องของมึง อันนี้บอกไปเจ็ดรอบได้"
"กูโคตรรักมึงมาก อันนี้บอกไปล้านรอบได้"
"ไม่รู้ ว่าอะไรทำให้มึงคิดเรื่องแบบนี้ออกมา"
"แต่กูน่--"


"ไม่อยากให้ไปเจอกัน"


"หืม"


"ไม่ยุ่งกับเขาแล้วได้ไหม"
"กูกลัว"
"ถ้าวันนึงมึงเปลี่ยนใจ"


มือที่กุมกันอยู่ข้างหนึ่งถูกเอาออก ยังไม่ทันเอ่ยถามอะไรก็กลับมาอีกครั้งพร้อมไอโฟนเครื่องสีดำสนิท ปลาทูมองเดชกำลังยัดมันใส่มือเขา ใบหน้าที่หลังย้ายขึ้นมาเหนือบ่า ริมฝีปากอิ่มชิดข้างใบหูใกล้เสียจนเหมือนห่างกันไม่กี่มิล


"จัดการเอาเองเลย จะได้สบายใจ"







special Ep.56.2 
เสียศูนย์






"หันมาได้ละ"


ไหล่สองข้างถูกคว้าหมับแล้วหมุนแรงๆให้หันกลับไปทั้งตัว ปลาทูนั่งก้มหน้าไม่ยอมเงยขึ้น ชูไอโฟนที่จับไว้แน่นส่งคืนเจ้าของ


เดชปลดล็อกหน้าจอ หลุบตามองชื่อไลน์คนที่เป็นประเด็นยังคงอยู่บนลิสต์เหมือนเดิม ไม่มีการแชทคุยเพื่อบอกให้เลิกคุยกับเขา ไม่มีการบล็อกหรือลบชื่อแอคเค้าท์ พูดง่ายๆคือไม่มีอะไรเกิดขึ้นสักอย่าง


"กล้าทำอะไรบ้างครับ"


คนถูกถามส่ายหัว เดชโยนโทรศัพท์ลงบนเตียง จัดการวางมือบนกลุ่มผมนิ่มสีดำสนิท ขยี้แรงๆจนอีกฝ่ายก้มหัวลงตามแรง


"ไม่ยอมบล็อกเขาทิ้งแบบนี้ เข้าใจจริงๆแล้วรึไงว่ากูไปคุยกับเขาทำไม"


คนถูกถามส่ายหัว


"ตอนนี้มีคำถามอะไรอยากถามไหม"


คนถูกถามส่ายหัว


"แล้วมีอะไรที่อยากพูดไหม"


คนถูกถามยังคงส่ายหัว


"เพราะแบบนี้ไง กูถึงต้องไปขอความช่วยเหลือจากคนอื่น"







special Ep.56.2 
เสียศูนย์







เรื่องมันมีอยู่ว่า
นายภูวนินทร์เป็นคนไม่ชอบพูด


เหนือจากความไม่ชอบพูด เขาไม่กล้าทำอะไรที่รู้สึกว่าจะทำให้ตัวเองเสี่ยง


เสี่ยงจากอะไรก็ตาม ที่สร้างอันตรายให้ในอนาคต


หลายครั้งมันกลายเป็นความเห็นแก่ตัวโดยไม่รู้ตัว








เรื่องมันมีอยู่ว่า
นายฤทธิ์เดชเป็นคนชอบพูด


พูดตรงๆ ไม่คิดหมกเม็ดปิดบังอะไร
กล้าได้กล้าเสีย เสี่ยงทำไปให้มันจบๆ 


ความตรงไปตรงมาที่มากเกินไป 
หลายครั้งมันทำให้อีกฝ่ายต้องเจ็บปวด







เรื่องมันมีอยู่ว่า


ทั้งคู่รู้แล้วว่าความร้ายกาจของตัวเองคืออะไร


แต่การเปลี่ยนนิสัย ไม่ได้ง่ายเหมือนเล่นขายของ







เรื่องมันมีอยู่ว่า



เราต่างรู้ว่ามันยาก
แต่กลับดันทุรังที่จะทำให้ได้







"ที่ยังไม่คุยกับมึง ไม่ได้แปลว่าจะไม่มีวันคุยกับมึง กูแค่เลือกที่จะปรึกษาเขาก่อน"


ภูวนินทร์มองหน้าเขา ไม่พูดอะไรเช่นเคย


"เหตุผลเพราะตอนกูถามมึง มึงบอกว่ามันเป็นเรื่องปกติ"
"ถ้ามันปกติไปแล้ว แล้วกูจะไปช่วยอะไรมึงได้ล่ะ จริงไหม"
"กูไม่เข้าใจหรอก ไม่เคยมีใครในบ้านทำไหล่กูเขียวแบบที่มึงโดน"


บางครั้งการปรับความเข้าใจก็ถูกขายออกมาพร้อมความตึงเครียด นาฬิกาในห้องเหมือนจะเสียงดังอย่างไร้สาเหตุ ปลาทูมองเหม่อไปที่ช่วงอกของคนที่กำลังพูดอยู่ เขาไม่กล้าเงยขึ้นสบตาสักเท่าไหร่


"พี่เขามีมุมที่เป็นตรงกลางระหว่างเรา ไม่ได้ลำบากขนาดมึง แต่ก็ไม่ได้สบายขนาดกู"
"พวกคำแนะนำเลยค่อนข้างเป็นกลาง รั้งสติกูได้เวลาที่ไม่เข้าใจมากๆจนใจร้อนเกิน"


"ส่วนเรื่องความสัมพันธ์"
"ถ้าเขาชอบกูจริง คงไม่ช่วยจนกูกลับมาอยู่ในห้องนอนบ้านมึงแบบนี้หรอก"


ครั้งแรกในรอบหลายนาที ที่ปลาทูยอมเงยหน้าขึ้นมาหาเขา 


และถาม


"ทำไมต้องไปเจอกันด้วย"


เหมือนต้องอดทนใช้เวลาไปกับการพูดเรื่องเดิมๆจนกว่าคนที่เบลอจนหัวแบล้งไปครึ่งหนึ่งจะเข้าใจ


"กูโตมากับการสอนที่ว่าถ้าจะคุยเรื่องอะไรจริงจังจนต้องการพึ่งคนอื่น การคุยแบบเห็นหน้ายังไงก็ดีกว่า"
"อันนี้ติดมาจากพ่อกับแม่เวลาคุยเรื่องธุรกิจ"


เดชสอดมือประคองแก้มคนที่คล้ายจะฟังอะไรต่อไม่ไหว ลูบช้าๆอย่างเบามือจนอีกฝ่ายคล้อยตาม ปลาทูเอียงหน้าหาความอบอุ่น หลับตาซึมซับมันไว้ทั้งที่หูยังฟัง


"ถ้ามึงรู้จักกูดี คงรู้ว่ากูไม่เคยมองผู้หญิงที่พยายามเข้าหาเลยสักคน"
"แบบนี้ไม่ชัดเจนเหรอทู ว่ากูคิดอะไร"








special 
Ep.56.2 
เสียศูนย์








บทสนทนาไร้เรื่องการเรียนอย่างที่เคยอ้างไว้ 
ราคุยกันจนลืมตาแทบไม่ขึ้น


เม็ดฝนร่วงกระทบบนหลังคา อากาศชื้นซึมผ่านเข้ามาจนต้องดึงผ้าห่มขึ้นคลุมทั้งตัว


คนสองคนนอนห่างกันอย่างเว้นระยะ 
ไม่มีใครพูดเหตุผลว่าทำไม แต่คิดว่าต่างเข้าใจดี


ที่นี่ไม่ใช่บ้านหลังใหญ่ที่เต็มไปด้วยบรรยากาศแสนอบอุ่นของฤทธิ์เดช 
แต่เป็นบ้านหลังเล็กที่ถูกปกคลุมด้วยอากาศหนาวเย็นของภูวนินทร์


"ทำไมถึงอยากให้เรามีความสัมพันธ์ที่เลิกไม่ได้ แต่ไม่ใช่แฟน"


ปลาทูถามซ้ำๆตอนที่กำลังง่วง
เดชหยุดคิดไม่นาน ความง่วงทำให้เขาตอบอะไรได้ง่ายๆเช่นกัน


"แค่ข้ออ้างของคนที่กลัวโดนบอกเลิกอะไรแบบนั้นล่ะมั้ง"


เจ้าของคำถามพยักหน้า ฝืนความง่วงทั้งที่อยากหลับเต็มกลืน


ดวงตาเรียวทอดมองเพดาน มันเป็นสีเทาเพราะถูกความมืดเคลือบทับไว้


เดชไม่ได้สนใจมันนัก เอ่ยเสียงลอดริมฝีปากพึมพำ


"ถ้าวันนึงที่กูกล้ามากกว่านี้ จนไม่เหลืออะไรให้กลัวเลยสักอย่าง"


ที่นอนยุบยวบตามจังหวะการพลิกตัว เดชหันหน้าไปทางต้นเสียง ดวงตากลมมองเขาอย่างเหนื่อยล้า


"จะว่าอะไรไหม ถ้าเผลอบังคับให้มึงกลับมาเป็นแฟน"


รอยยิ้มแรกที่ได้เห็นของการเริ่มต้นวันใหม่ ถึงจะแสนจาง แต่ก็ทำให้มีกำลังใจได้มาก


ปลาทูพยักหน้า แววตาใสซื่อปิดสนิท ที่สุดของความเหนื่อยอ่อนจนฝืนทนต่อไม่ไหว 


เดชสอดมือข้างหนึ่งเข้าใต้ผ้าห่ม ควานหามือเล็กๆแสนเย็นชืดมากุมไว้


เขาหลับตาตามหลังไป พร้อมก้อนความคิดที่ยังถูกย่อยสลายไม่หมด


ความคิดที่ว่า
ความรักของเราช่างแสนยากเย็น


คนนึงมีรักที่มากล้น
ควบคุมไม่ได้ ดีแต่ให้ จนเหมือนรักไม่เป็น


ส่วนอีกคนขาดความรักมาทั้งชีวิต 
จนเรียนรู้และจัดการกับความรู้สึกไม่เป็น


นี่คือปัญหา


แม้จะยังไม่รู้ว่าจะต้องแก้ยังไงให้ทันก่อนที่จะมีคนถอย


แต่ก็ใช่ว่าจะหมดหวัง
ในเมื่อตอนนี้ คนชัดเจนไม่ได้มีแค่คนเดียว









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.385K ครั้ง

1,690 ความคิดเห็น

  1. #1689 คนขี้ชิป (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 12:51

    แม่งงงง????

    #1689
    0
  2. วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 07:17
    มันยากกันทั้งสองฝ่าย
    #1686
    0
  3. #1682 pinnnnnnnnnnnnnn (@pinnnnnnnnnnnnnn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 23:07
    น้องทูพิเดชสู้ๆนะฮับบ
    #1682
    0
  4. #1680 LaiTimmy (@LaiTimmy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 15:18
    เอาดีๆ ถ้ายังนิสัยเเบบนี้กันอยู่ คืนดีกันครั้งนี้ ก็คงต้องเลิกกันอีกอยู่ดี ดูเเล้วไม่น่าจะไปกันรอดเลย
    #1680
    0
  5. #1675 BTJT (@baitoey-99) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 22:18
    อ๋อยยยย สู้นะทั้งคู่ มันต้องผ่านไป
    #1675
    0
  6. #1672 kdanik (@eyelyeiei) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 11:39
    สู้ๆนะทั้งคู่เลย ;-;
    #1672
    0
  7. #1666 NichaGosantor (@NichaGosantor) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 21:22
    บรรยายดีมากๆ มากจริงๆ
    #1666
    0
  8. วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 15:49
    บรรยายดีมากกกกกกกกกกกกกก น้ำตาจะไหล โอยยย สู้ๆทั้งคู่นะ
    #1664
    0
  9. #1651 jellyx (@jellyx) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 11:21
    ไรท์บรรยายได้ดีมากจริงๆ ทั้งมุมมองทั้งทุกอย่าง คือดีมากก
    พิเดชน้องทูสู้ๆกันนะ อย่าถอดใจ
    #1651
    0
  10. #1648 linlin38 (@linlin38) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 14:34
    สู้ๆนะ อย่าถอดใจจจ
    #1648
    0
  11. #1645 pastelcron (@pastelcron) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 00:46
    ฮือ ดีมาก บรรยาดีมากๆๆๆ สุดยอดคับ
    #1645
    0
  12. #1643 onkgoon (@onkgoon) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 09:01
    ค่อยๆปรับเข้าหากันนะะะ รักกันแล้วก็อย่าถอดใจจจจจ
    #1643
    0
  13. วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:39
    ปรับเข้าหากันเรื่อยๆเน้อออ อย่าใจร้อนน
    #1633
    0
  14. #1629 pepo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 21:03
    <p>ทำไมดีขนาดนี้ เห็นภาพมาหมดเลยค่ะ ชอบมากกกก มีซัก10ss ก็จะติดตามเลยสัญญา ชอบมากๆจริง บรรยายดีเนื้อเรื่องดี ฮรือออ </p>
    #1629
    0
  15. #1624 สมแปะ (@ituyo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 03:24
    จะติดตามทุกชาติไปเลยค่ะ55555
    #1624
    0
  16. #1612 Lalinpk (@pyds7774) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 00:38
    โอยยยย เป็นบรรยายที่ลึกซึ้งกินใจมากกกกก เข้าใจทั้งสองคนมากขึ้นแบบมากๆ กราบไรต์งามๆ3ครั้งแบบไม่แบมือเลยฮะ เก่งมากจริงๆข้าน้อยขอคาราวะ ชอบภาษากายของเดชที่แสดงกับทูจัง บางอย่างมันเล็กๆน้อยแต่ก็ส่งผลให้คนรับรู้สึกดีมากๆได้ ทำให้คนอ่านเขินมากโด้ยยย&#12640;&#12640;กอดแล้วกุมมือจากทางด้านหลังตอนร้องไห้งี้ เอาคางไปวางบนบ่างี้ เช็ดน้ำตาให้ ขยี้หัวงี้ ยิ่งกว่าไมโครเวฟอีกฮะ-///-
    #1612
    0
  17. #1591 whats up Jin (@earthtravel) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 18:54
    บรรยายดีมากก จิ๊ดๆไปทั้งใจ TvT
    #1591
    0
  18. #1380 TooinloveToletgo (@TooinloveToletgo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 01:56
    น้องทู ทำไมหนูน่ารักขนาดนี้ลูก
    #1380
    0
  19. #1204 Padm? Pan (@padme1988) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 15:15
    ซึ้งมาก ประทับใจสุดๆ
    #1204
    0
  20. #1201 thxsh94 (@btnueyyy03) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 15:33
    ชอบมากแงงง ทับใจมากก เสียดายไม่มีซีซั่นสองแล้ว &#12640;&#12640;
    #1201
    0
  21. #1200 kwnfah (@kwonfah) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 19:39
    งือขนาดพาร์ทบรรยายยังดีงามอะ กราบรัวๆๆ ชอบมากก อินมากเลยอ่านแล้วอยากมีคนให้สู้ไปด้วยกันงี้บ้างอิิิ ได้มุมมองความรักในมุมใหม่ๆเยอะเรย ชอบอะ อิจฉาคู่นี้ แต่งดีมากค่ะ;-;
    #1200
    0
  22. #1196 นัตตี้ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 13:21
    ขอกราบไร้เตอร์งามๆ กับความสามารถอย่างยิ่งยวด ที่ถ่ายทอดทุกประเด็นเล็กประเด็นน้อย จนผมอึ้งไปเลยว่าไร้เตอร์เป็นใคร ทำไมถึงเข้าใจชีวิตอะไรได้ขนาดนี้
    #1196
    0
  23. #1193 TheEarth11 (@pinfah) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 14:49
    เออเนอะ ความรักของคิดมากกับคนไม่คิดอะไรเลย หน่วงๆหน่อย แต่พอเข้าใจได้
    #1193
    0
  24. #1189 pim'mm (@pimchanok_pimsma) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 20:54
    ฮือออสู้ๆนะลูก ต้องเข้าใจกันนะ ;-;
    #1189
    0
  25. #1188 MARKTUAN190 (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 12:44
    มันเข้าใจฟิลจองทั้งคู่ โตมากันคนละแบบ
    #1188
    0